Цялата активност

Този поток се обновява автоматично   

  1. Earlier
  2. Závěť Ducha Beinsa Duna POSLÁNÍ NÁRODU MÉMU — BULHARSKÝM SYNŮM RODINY SLOVANSKÉ Podané prostřednictvím Učitele 8. října L.P. 1898. Poslyšte slova Nebeská: Bratří a sestry domu slovanského, rodu mučednického, plemeno nesvárů, duše a srdce budoucna, Život a Spása přítomnosti, nositelé a ochránci míru, synové Království Božího, poslechněte Slovo: Nebe vám přiděluje svatou povinnost v Království Pokoje, které přichází a blíží se ve své síle zaznamenat velkou událost v existenci tohoto světa; a pokud se ukážete věrnými od nynějška této ušlechtilé a sváté Výzvě, která na vás čeká, věřte tomu, sám Bůh všech Sil vás korunuje slávou a vznešeností vašeho života a zaznamená vaše jména ve Svrchovaných knihách vyšších světů, které pomáhají prospěchu Vyššího svátého počínání velkého osvobození. Čeká vás slavná budoucnost, která přichází nikoli k záhubě a zničení života, ale aby jej vzkřísila k jeho dokonalé úplnosti. V tomto životě jsou pozváni se účastnit všichni vybraní lidé a národy, které vytváří květ nových generací lidského rodu. Váš čas se blíží, vaše zkouška končí, okamžik vašeho poslání nastupuje a minuta v životě nastává, abyste se probudili a vstoupili do života blaženého, který začíná v této zemi, jež prošla tolika utrpeními. Já jdu se shora, z vyššího příkazu Božího – vašeho Nebeského Otce, který mě pověřil tímto Posláním, abych vás varoval před špatnou cestou a abych vám zvěstoval Pravdu života, která sestupuje z nebeského śidla věčného světla, aby ozářila každý rozum, aby vzkřísila každé srdce a povznesla a obnovila všechny duše - vybrané děti pravdy, určené vytvořit zárodek Nového lidství, jemuž Slovanská rodina, koleno Judovo se stane ohniskem. Vůdce - spasitel, vyvolenec Sionu Království Božího, bratr trpících, přijde s celou svou silou a duchovní celistvostí a změní podobu tohoto světa. Zanedlouho zaujmete vysoké místo v řádu vykoupených vyšších světů, které postupně stále přichází jeden po druhém v jednu novou sféru svrchovaných světů. V Nebesích Božského přikázu, do kterých i tento váš svět už přistoupí kupředu společným krokem, aby zaujal své místo určené Nejvyšším Biskupem mezi ostatními. Váš vstup do těchto nekonečných hranic Nového Království věčných světů bude oznámen poskytnutím symbolu Nejvyššího Pána, Vládce a Krále nadevším. On se s vámi setká i se všemi anděli, kteří vás přijdou přijmout radostně a vesele jako spoluobčany Věčného Království, jehož síla a sláva je věčná. Nezármucujte Boha svým chováním, nepochybujte o jeho Pravdě, kterou vám nese z Nebeského sídla jako projev Jeho věrnosti a lásky k vám. Vzdělávejte se, vzchopte se, poznejte pravdu o životě. Ten, od něhož jste zrozeni nad vámi bdí. Jeho jméno znáte. Neváhejte, nerozmýšlejte se, ale zahoďte svou malomyslnost a nedostatek víry a přijďte k věčnému světlu života, abyste pochopili věčnou cestu Boha, který vás zvednul z popela nicotnosti ke slávě a velikosti nesmrtelnosti. Neklamte sami sebe, ale udělejte místo pro Toho, kdo vám dává život. Před Ním: děti, pokolení, národy nezhynou, nýbrž se obrozují a přemění a přerodí tímto tvořícím Věčným Duchem, který uvádí do pořádku vše v tomto velkém Božském světě. Obrození a požehnání je velký dar, který vám pomáhá se upevnit, vstoupit na cestu světla, kde sídlí mír a láska na každém kroku. Je to mocný věčný pohon života, který pozvedá všechny pokleslé na duchu. Je cestou spásy, na kterou se vydává neblahý lidský rod, vyzván Nebem k dalšímu hrdinskému činu, kterým se dokončí, vše co je určeno. Cesta, na kterou přicházím vás vzít, abyste vstoupili do Království Božího, abyste mu sloužili, je cesta věčná; cesta plná všech darů života; po ní vystoupali všichni hodnostáři a tváře nebeské před začátkem této samotné věčnosti, která nemá začátek ani konec. A mezi vámi a cestou Nebeských tvorů existuje veliký prostor, který není měřitelný žádnou mocnou silou, a přesto existuje neviditelná spojitost, která vše svazuje do jednoho nerozlučného bratrství. Tímto spojením je láska Věčného neviditelného Boha — Zdroje života. Tato nepřekonatelná láska Toho, kdo vás miluje a pečuje o vás, mě přivolala se shora, abych přišel pomoct vám v této těžké době, která nastává naposledy v tomto světě. Před vámi stojí velké nebezpečí, které se chystá zničit vše, co je sváté, zasázené rukou vašeho Nebeského Otce. Proto jsem přišel do tohoto světa, abych vás osobně vedl během této nejnebezpečnější chvilky v životě. Ukažte se jako muži pevní a rozhodní, věrní svému poslání, vyzbrojeni a připravení ke sběru. Provádějte každý den svá potřebná cvičení, aby zvítězila pravda, nyní je vhodńa příležitost, aby se ukázal vyvolený národ, sémě Královské, jehož je Bůh všech sil panovníkem. Jdu podpořit slovanský rod, jemuž je dáno triumfovat nad všemi jeho nepřáteli, kteří mu brání v cestě jeho velkorysému poznání, kterého se snaží dosáhnout a jeho poslání, které mu bylo určené Svrchovanou prozřetelností. Čas se blíží a je u bran tohoto světa. Pravda zvítězí a bude nastolena ve své úplné kráse, která rozzáří tento svět nebeským světlem. To je den Pravdy, ve kterém jste se narodili pro Jeho slávu. Poslechněte si Jeho hlas, jde se shora, zvedněte své oči a podívejte se na to, co vás čeká; nastavte své uši a poslechněte sladké písně, příjemné hymny, majestátní chorály, písně andělů, které se připravují na tento slavnostní den. Slyšte, víra je první krok při vstupu do Nového života, je první podmínkou v úzké bráně přijetí, je prvním plodem Lásky, který máte přinést k Ohništi Otcova oltáře. Nezbývá čas se pouštět do prázdných debat o minulosti, ze které nemáte užitek, pokud se nepoučíte z chyb, abyste narovnali současné. Vaše znovuzrození potřebuje poctivých a ctnostnich lidí, jenž scházejí. Nyní je pouze na povrchu a nikoli v hlouby, dočasné a nepodstatné, které nemůže přinést očekávané dobré výsledky. Tento národ má do nebevolající potřebu být veden a řízen svátými a bohulibími hodnotami už odpočátku, nezbytných pro jeho úspěch. Tyto zásady určil již dávno Bůh, Jenž se stará o blahobyt všech jeho rodin; a tyto hodnoty jsou zakotveny ve vaší duši. Při obrození národů rozum a srdce musí jít současně, láska a ctnost společně, sila a rozum mají spolu vést a řídit cestu jejich dobrých snah. Mimo těchto podmínek je vše nenávratně pro ně ztracené. Proto je nezbytné, abyste se zastavili a zvážili svou situaci, ve které se nacházíte, abyste se vyhnuli společńemu zničení, které visí nad hlavami vás všech. Přicházím do tohoto rozvráceného světa v rozhodném okamžiku, abych uplatnil potřebný vliv a zachránil vás od této zničující cesty, po které se národy na zemi vydaly neuváženě. Vězte, že v případě, že zavrhnete mé dobromyslné rady a budete odporovat mému Božímu přikázání, které vám dávám, ale protože jste blízcí mému srdci, použiji další opatření, mnohem horších, kterých mi bylo uloženo použít v případě vašeho neuposlechnutí Božích přikázání. Vy se nacházíte pod mou ochranou a jsem povinen vás vést a vychovávat ve znamení slova Pravdy. Jsem vašim ochráncem a vrchním vůdcem v Nebeském království. Když jsem vstoupil, abych vás přijal pod svou ochranou, předpokládal jsem všechny těžkosti, které mi čas vytvoří do doby než vás přivedu na bezpečné místo. Vím kolik překážek, kolik neúspěchů mě potká spolu s vámi v této velké bitvě, ale můj duch se nevzdá svého úmyslu. Má láska k vám mi nařídila mou povinnost. Vstoupil jsem, abych vás vzal pod mou svrchovanou ochranu. V této dávné minulosti váše duše nebyly vůbec krásné, která by mě přivábily vás milovat. Byli jste nelibí navenek, a kdo vás spatřil, tak se odvracel od vašeho neotesaného srdce. Přes tuto vadu jsem vás vás neodmítl, ani jsem vámi neopovrhnul pro váš hrubý vzhled, do kterého byla oděna vaše duše, nýbrž jsem se do vás úplně zamiloval svým dobrým duchem, který se snažil proniknout a najít nějakou boží vlastnost, nějakou ušlechtilou stránku vaší duše, aby ji mohl zpracovat a rozvinout, aby přinesla hojné ovoce a vypěstovat ve vás čistou povahu, svatou a vznešenou, aby vám umožnil vstoupit do rodiny prvních národů, které Bůh všech sil vybral splnit jako Svou věčnou a svatou vůli. Dnes nadešel čas začít řešit hlavní osud tohoto zkaženého světa, kam Nebe přichází učinit zásadní a velikou přeměnu a to brzy, v Novém století, které se blíží, aby poznamenalo nové stránky života na zemi. Proto si přeji vás připravit, neboť jste pochybili kvůli vaším nynějším zločinům a národním hříchům z minulosti, pro které bylo nutné, abyste přinesli mnoho obětí a strpěli trápení než se smyje a pročistí vaše ohavnost, kterou jste podráždili Boha, aby odvrátil svou tvář od vás a ponechal vás těžké zkoušce doby, abyste si uvědomili a litovali své hříchy, které zpřetrhaly sváté nitě Jeho Lásky. Ale Bůh se věčně nehněvá; Jeho milost je nekonečná, jeho milosrdnost zůstává navždy s těmi, jež Jej milují a jeho požehnání setrvá. On vás povede během všech těch temných dob pevnou rukou a jeho oko nad vámi bude bdít, když půjdete nebezpečnými cestami tohoto světa. V tom, Já — váš nejvyšší Ochránce, vynaložim velké úsilí a oběti, abych napravil vaši minulost, abych vás vychoval a oblékl do krásy Navěky, která vám byla udělena. Proto jsem svolil svolat z dálky, z konce nebes, oba bratry, světla slovanského rodu a dát jim slovo Pravdy a slovo Života, aby vám jej přinesli a ukázali vám mou cestu, která vás dovede do Věčného Světla, ve kterém se nacházím; Světlo života, které jsem vám poslal, abyste žili věčně v něm, které svět nepřijal, ale jej odmítl a zradili mého Vyvoleného Ježiše, haněli urážkámi a smrti, protože činy tohoto rodu byly záludné. Ale zrádci mého odkazů byli odměněni za své bezpráví a od teď vše končí. Pravda je věčná, můj Otec je stálý, jeho věci jsou neodkladné, vy jste Můj lid. Bůh hledal dům pro sebe a Jeho volba padla na slovanský rod, který Nebe miluje pro jeho Božskou ctnost. Proto jsem vám poslal dva Moje služebníky, aby vám zvěstovali radostnou zprávu a opustili jste temnotu zdejších pohanských bohů. A byla radost obrovská ve světě světla, když Bůh položil znak Svého velkého jména a vložil Svého Ducha do vašich srdcí věčnou závětí. Zjevili se vašemu tehdejšímu vládnoucímu Panovníkovi a sdělili mu vůli Nebeskou přijmout Mé Vyslance Nové závěti a ten poslechnul můj hlas a představil se Mi, aby se stal zakladatelem vašeho duševního znovuzrození. A říkám vám, že se v domě slovanském nenarodil pokornější a upřímnější Panovník, který přijal s neochvějnou vírou daný slib podobný slibu Abraháma, který neušetřil svého syna, ale obětoval ho Bohu, takto se zachoval dle božího přání váš Panovník a otec národa slovanského, který dal oči svého prvorozeného jako oběť Bohu, jako dar Bohu, jako důkaz své stálé věrnosti Jemu. Od tohoto dne se konalo provolání dané Bohem všech sil, který rozhodl dle své neomezené moudrosti proslavit s vámi společně celý slovanský rod, ve kterém Hospodin Všemohoucí žije a jemuž ukládá zaujmout první místo v Jeho Království, které již vstupuje ve své síle do tohoto trpíciho světa. Pochopte neměnnou pravdu, že povznesení slovanského rodu je povznesení potřebné pro všechny, které Bůh sám činí pro svého vyvoleného, Vůdce Spásy, který se brzy objeví mezi vás v plné své slávě a síle, aby znovu nastolil věčné Království Míru, Království Boží na zemi. A ten, který zpochybňuje vaše prvenství od teď, jako by tvrdil, že samotný Bůh zpochybňuje Mě; mám moc poskytnout to komukoliv, komu budu chtít a pokud Já dávám ze své dobré vůle, kdo je ten, jež se mi vzpírá a říká mi, co činím? Ten, který se opovažuje, ať vystoupí a zkusí svou sílu a uvidí. Jsem jediný a Mé slovo je pevné a jsem věrný pravdě na všech svých cestách. Mé slovo je nezpochybnitelné. Bůh je váš panovník. On je váš ženich, který vám posílá své dary, a jež má z vás radost jako ženich z lásky, kterou jste přijali vírou v Něj, Jenž je Král nad Králi a Panovník nad panovníky. Právě proto přicházím z odvěkého sídla, abych vás nasměroval k dobrému a svátému životu, abych vás ochránil, abyste neudělali znovu chybu proti svrchované vůli Nebe a abyste nebyli odmítnuti jako v minulosti, kdy svou libovůlí jste se znelíbili Bohu a ten vás nechal upadnout do rukou vašich nepřátel, kteří přišli z daleka, aby vás potrestali pro prohřešky a splnil vůli Nejvyššího soudce nad vámi. Ale v tehdejším vašem pádu Jsem vás podpořil Svou Láskou, protože jste nebyli úplně odmítnuti Tím, kdo si vás vybral. A v dlouhověkém otroctví jsem vás stále vedl po cestě utrpení a pokory a učil jsem vás napravit svůj život, uvědomit si své hříchy, litovat a obrátit celé své srdce k Bohu vašemu, se kterým jste spojeni v manželským svazkem k čistotě a bezůhonnému životu. A ve všech vašich utrpeních a zkouškách jsem vás podporoval svou rukou a dodával jsem vám sílu a moc ducha, abyste se úplně nevzdávali duševně a ztratili se v bahnu zoufalství. A se všemi silami, které mám, jsem se ujal vytvořit vaši duši čistou a bezůhonnou s povahou Božskou. A na konci vaší dlouhověké zkoušky, když Nebe rozhodne dle Vyššího uvážení Boží prozřetelnosti, aby vás zbavilo těžkého otroctví, byl Jsem prvním, který se vás zastal, abych vás vysvobodil a předpokládal jsem, že využijete mé dobročinnosti, abyste napravili minulost; ale vy jste zneužili daru svobody. Ale Já jsem vaše osvobození začal a nasadil jsem všechny mocné síly do práce k dosažení a realizaci velké myšlenky, kterou musím dokončit v nejkratší době, která čeká na Můj nejvyšší příkaz. Vaše rozpory, váš znovu rozvracený život pozastavují svaté rozjímání, které mám na srdci pro vaše dobro a dobro celého rodu lidského; ale vše má své hranice, to musíte vědět. Během těchto posledních let vašeho znovu nastartovaného života jsem vás sám vedl bezpečně do tohoto okamžiku a vynakládal jsem nejvyšší úsilí ochránit vás před mnoha nebezpečnými nepříjemnostmi. Pějte chválu Bohu, že nepatří k těm, které lze přemoci. Přichází čas a je to nyní, kdy ochutnáte mou sílu a poznáte, že Já jsem Bůh, kterému nelze lhát, ale vy jste národ nespoutaný, který nespatřuje, kde se schovává jeho dobro. Slabým článkem vaší duše je společná neshoda a rozpory, které brání svatému počínání slovanského rodu, ale jsem věrný práci Tomu, který mě vyslal. Pro Něho není překážek, není těžkostí, vůle Jeho je vůle věčná a neoblomná a vše, co řekl, se stane, ale nikoli během vašeho života, pokud se obrátíte dozadu, jako národ Izraele v poušti a ponecháte své kosti jako oni pro svou malomyslnost a celkovou nevíru. Ale nová generace, kterou sám Bůh všech sil pozvedne, uskuteční Jeho úmysly, předurčené ke splnění. Může zrychlit a zpomalit chod vašeho počínání, pokud se oddáte zahálčivému životu zkažených národů a to způsobí, abych více bděl nad vámi, abyste se znovu neodvrátili a spadli do léčky lsti, přičemž tento pád vás může stát život. Toto mě donutilo přijít dolu mezi vás, abych se zaručil znovu napravit a odebrat pekelnou nenávist k vašemu bratrskému rodu, který pro vás učinil nesčetné lidské oběti; je to svátá Rus, jíž Bůh určil velkou budoucnost, aby splnila Jeho vůli pro vaši slávu a slávu Jeho Království. Přijměte od ní daň jako Malkísedek od Abraháma, který ho bláhořečil. Dnešní sílu a slávu vám dlužím, toto jsou Boží nařízení: jeden sází, jiný žne, na konci všichni se podílí na Boží blaženosti. Dnes je pekelná zloba odklizena, chod věcí nabírá jiný směr, pekelné síly ustupují z prvních řad bitevního pole, rušitelé Božího míru budou potrestáni všude a Jeho pravda se opět zjeví na zemi. Království, které znovu nastolím, není královstvím nenávisti, ale lásky; zvedněte pohled a podívejte, že svět je pastvou. V krátké době potvrdím pravdivost svých Božích slov. Ještě jeden veliký čin a všechna srdce se otřesou a moudrost světa nastane jednou pro vždy. Nebe jako důkaz své přízně vám poskytlo svátou záruku velké milosti a lásky, která vás ochrání navzájem od tohoto dne, ve kterém je dána odpověď, začíná vaše vykoupení a varuji vás, abyste chránili to, co buduji, abyste jej nezničili, protože je sváté a pokud se pokusíte rouhat, pošlu na vás tři zla: hlad, mor a zkázu a nebudu mít s vámi slitování, ale budu vás soudit a vždy si budete pamatovat, co Bůh řekl. Chraňte Má slova. V této záruce, kterou jsem vám svěřil _ spočívá vaše budoucnost, on je vašim Desaterem , nadějí a životem vašeho rodu. Poslechni mě, Rode Slovanský, abys mi byl svědkem, že jsem ti to pravil. Obracím se k vám nyní, mí služebníci, vůdci, učitelé, také k vám pisatelé, farizeové a pokrytci a nařizuji vám, abyste nerozvraceli Můj národ, který jsem vám svěřil. Přestaňte chodit špatnými cestami, je čas, abyste si uvědomili, že je třeba vést můj národ po cestě pravdy a neuvádějte jej do omylu, pomáhejte bezmocným v jejich trápení a nezraňujte chudé. Vzdejte se bezpráví, zahoďte nepravdu, zanechte rozvrácení, protože se Bůh nemůže dívat na toto nevlídné počínání, které se děje všude před Ním. Jeho trpělivost překročila své meze, byl jsem povolán, abych ukončil nevyléčitelné zlo. Popřemýšlejte do doby, aby nebylo pozdě, že přichází doba i nyní je čas, kdy bude pozdě mě hledat, přemýšlejte, o nedostatku víry, která se vás zmocnila, a jež vám nepřinese žádné dobro. A nyní podruhé přicházím z doby, kdy jste se stali mým národem, abych vás spatřil na vlastní oči, jací jste navenek, jak žijete, a Můj duch je dojatý tímto smutným obrazem. Jste k politování vy, pro které jsem obětoval vše získané: život, slávu a čest, zneužili jste Mou dobrotu a Mou lásku. Přede mnou stojí mnoho vašich nešťastných bratrů a sester, znásilněných a okradených vámi samotnými. Jděte za nimi a svěřte jim své hříchy a nastolte mír každý se svým blízkým. Tento den, ve kterém přijdu, abych se vám ukázal v Mé plné slávě a přeji si, aby byl dnen radosti, nikoli dnem smutku, dnem určeným Bohu Mému. Jsem Elochil, anděl zprávy Hospodinovi. Sděleno 8. října L.P. 1898, Varna – Bulharsko Opis z tištěných svazků po opravách (5 stran) bratrem P. Kirov dne: 30. května, sobota večer, 1. června, pondělí večer a 3. června, středa večer, 1915 roku, město Burgas. Opsal: М. Sotirov. Превел от Български Иво Хопев
  3. Žitné zrno (2. beseda ze sborníku nedělnich besed Učitele Petra Danova uveřejněného pod názvem Síla a život, Královská dvorní tiskárna, Sofie 1915) Pravím vám, jestliže žitné zrno nepadne do země a nezemře, zůstane samo. Zemře-li však, vydá mnohý užitek. (Ev. Jana, 12:24) Žitné zrno je symbolem lidské duše. Představuje dlouhou historii vývoje Přírody. Kdybyste dokázali rozevřít list žitného klasu, prostudovat jeho historii, zatoužili byste porozumnětp plně i historii lidské duše. Tak jako žitné zrno padá na zem a zmírá, tak jako vyráží, vyrůstá a dává plod, totéž se děje s lidskou duší. Pro vás možná představuje žitné zrno něco zanedbatelného, co nemá velkou cenu – jedna šestnáctitisícina kilogramu. Na kolik byste ocenili jedno zrno, kdyby jeden kilogram stál jeden groš? Avšak v žitném zrnu je síla, potenciál, duch sebeodříkání, s nimiž chrání sebe i druhé.. Když se usadíte k prostřenému stolu nepřemýšlíte o žitném zrnu. Netušíte jakou radost do vás vnáší, jakých myšlenek je nositelem. Neznáte jeho původ. Lidé si ho neváží, slepice také ne – nikdo si ho neváží. Představuje však velké tajemství ve světě. Co se skrývá v žitném zrnu? Je symbolem života. Když si vezmeme počáteční bulharské písmeno (Ж = Ž), kterým slovo začíná, odpovídá plně žitnému zrnu: dole dvě nožky - kořeny, nahoře dvě větévky. Když ho zasejeme, ukáže nám kam směřovat. Žitné zrno nám říká, že máme směřovat k Tomu, z Koho jsme vzešli – k Bohu. Abychom směřovali k Bohu, musíme se rozvětvit, rozkvést, poskytnout obživu pro svět, tzn. „pomáhat a obětovat se pro své bližní, jako to činím Já“. Proto říká Kristus na jiném místě: „Já jsem ten živý chléb, Který sestoupil z Nebe.“ Z čeho vzniká chléb? Ze žitného zrna. Dnes lidé říkají, že jejich život není šťastný. Nikdo tady není spokojený – ani panovníci ani knězi. Ať to vezmete od nejvyššího po nejnižšího, každý něco chce. A i když to dostanou, stejně nejsou spokojení a chtějí zase. Zeptejte se jich, proč jsou nespokojení. Hledají něco více. Ale vraťme se k historii žitného zrna. Kdybyste ho zaseli do země, co byste řekli být na jeho místě? Řekli byste: „Skoncuj to s námi, odstraň z nás život, nechej nás shnít!“ Ale v žitnem zrnu je více víry než v nás. Když je zahrnuté v půdě, tlí a rozpadá se. Ale najednou pochopí řeč Slunce a sotva se objeví první paprsky, řekne si: „Nezhynu, nýbrž oživnu a vydám užitek druhým“. Zrodí se v něm energie a začne se upínat k Slunci. Nasadí plody a uzraje. Ale lidé ho nenechají. Vezmou srp a posečou ho. Jeho utrpení nekončí. Poté, co ho požnou, utáhnou do snopů, nabodnou na vidle, nahodí na vůz, zanesou na mlat a složí jeden na druhý do kup velkých jako hora. Pak přes něho přejedou s koňmi a vymlátí v mlátičce. Co byste na to řekli, kdybyste byli na jeho místě? Tímto procesem prochází i lidský život. Ptáte se: „Proč máme procházet tím vším?“ Člověk si má vzít z příkladu s žitným zrnem poučení. Mlátička přestane mlátit a kopyta koní nad zrny utichnou, zrno sesbírají a složí do sýpky. Ale jeho muka ani tady zase nekončí. Prosévají ho, špatná zrna padají dolů, dobrá zůstanou nahoře, uloží ho do pytlů a šup s ním do mlýna. Tam ho vsypou mezi dva těžké kameny a rozdrtí napadrť. Kdybyste byli na místě žitného zrna, co byste řekli? „To že je život a svět, který vytvořil Hospodin!“ Ale žitné zrno má velkou trpělivost. Říká: „Ještě o mně uslyšíte!“ Vyvezou ho z mlýna jako mouku, přivezou domů, ale ani tady ho nenechají v klidu. Přihrne se žena se sítem, začne ho prosévat, něco vyhodí, ostatní vsype do mísy, přidá kvas a těsto důkladně zaděla na chleba. Být na místě žitného zrna, řekli byste: „Tím je naše utrpení u konce.“ Nikoliv! Když těsto vykyne, hupky s ním do pece a když ho vytáhnou, máme před sebou přenádherné bochníky. Kdybyste byli na místě žitného zrna, řekli byste: „Konečně naše strádání skončilo.“ Jenže uplyne jen chvilka, začnou ty nádherné bochníčky rozkrajovat a jíst. WŽitné zrno se tak dostane do žaludku a vytvoří mízu, která pronikne do našeho rozumu. Co se stane pak? V našem mozku vzniknou veliké myšlenky, v našem srdci – nové tužby. Žitné zrno přináší šaty, do kterých se obléknou naše city a ty se přenesou do pera spisovatelů a básníků či do smyčce houslisty. Hle, co všechno je díky žitnému zrnu. Kdyby ale to zrno neprošlo procesem svého rozvoje, nikdy bychom se nestali svědky těch nádherných událostí v přírodě. Proč? Protože žitné zrno nám dává sílu dívat se a vidět. Proto Kristus říká: „Já jsem živý chléb.“[1]Aby byl člověk živ, musí být ve spojení se svým prostředím, aby v něm mohl pomáhat a druzí mohli pomáhat jemu. Tak jako tím procesem prošlo Žitné zrno, tak se i my máme obětovat stejným způsobem. Přinášení obětí není zas tak těžké. Obraťme pozornost k historii Kristova života a k historii židovského národa. Jak si vysvětlit rozpor, že nějaký národ čeká tisíce let, až jeho Vykupitel, jeho Král přijde a dá mu svobodu. A když se opravdu objeví, židovští knězi a veleknězi proti Němu podají stížnost? Řekli byste, že kdyby Kristus přišel dnes, postupovali byste lépe. Pochybuji. Uvedu vám příklad. Podívejte se, jak se vůči sobě chovají muž a žena, a můžete si odvodit, jak byste se asi chovali ke Kristu. Když se ve světě objeví Pravda, nebude ve svátečních šatech, ale v těch nejobyčejnějších. Tak se i Kristus objevil mezi Židy v prostých šatech. A to je důvod, proč lidé nedokážou pochopit Pravdu. Takové jsou zákony na tomto světě. Ale je i jiný zákon ve světě, který se projevuje ve slunečním světle. Když Slunce začne svítit na všechny zárodky a tvory na Zemi, světlo, které člověku způsobuje radost a veselost, u jiných probouzí nenávist a zlobu. Světlo, jež někomu přináší dobrou náladu, v jiném vyvolává ukrutnost. Světlo a teplo přivedou vlka k myšlence najít ovce, které by mohl sníst; zloděje, že začne přemýšlet, jak vás okradnout; člověka, který se snaží konat dobro, že začne přemýšlet, jak někomu chudému pomoct. Dejte žitné zrno slepici a té se vytvoří krásná pera; dejte ho praseti a tomu se vytvoří krásné štětiny; dejte ho vlkovi a tomu se vytvoří krásné zuby a drápy; dejte ho rybě a té se vytvoří krásné šupiny. Fyziologové nedokážou vysvětlit tento jev. Každý tvor využívá jídlo, teplo a světlo v souladu se svým vývojovým a rozumovým stadiem. Tento zákon můžete pochopit, když si ty dva protiklady světa vyzkoušíte. Nevysvětlí vám to, proč v lidech existuje zlo, proč dávají přednost nenávisti před láskou, lži před pravdou. To vysvětlit nedokážeme. Mnoho otázek „proč“ zůstane nevysvětleno. Bulharským slovem „proč“ se tážeme a myslíme tím „já chci“. Proč máme chtít? Existuje zákon, který praví, že máme směřovat k pokroku. Kristus říká, že pokud žitné zrno padne na zem a neumře, zůstane na světě samo. Co znamená v životě osamocenost? Je to to nejtěžší utrpení, jaké člověk může zakusit. Rozmnožování je smyslem života. Všechna trápení na světě mají příčinu v tom, že lidé chtějí žít jen sami pro sebe. Každé zlo se rodí z přání žít si sami pro sebe, stát se středem světa, a v Božských zákonech je to nemyslitelné. Naše myšlenky a tužby ztroskotávají, protože je stavíme na písku. Na světě můžeme být šťastní jen tehdy, žijeme-li pro Hospodina. A je třeba pro Něho žít. Zdůvodnění nalezneme v samotné přírodě. Když Slunce ráno vychází, vychází pro všechny, protože všechny miluje. Je vnímavé ke všem bytostem od nejnižších po nejvyšší, a proto k němu všichni pozvedají zrak. Odtamtud přichází energie, která vás křísí a pozvedá. Ale říká nám snad Slunce, že do něho musíme vstoupit? Říká nám jen to, abychom využívali blaha, která nám dává, a tak jako ono ozařuje svět, abychom i my šířili světlo a probouzeli vše, co nás obklopuje. V našem rozumu přetrvávají některé zvrácené postoje, jež jsou pozůstatkem našeho individuálního života. Například vejdete do domu, ve kterém je jen jedno jediné okno. Přijde dalších dvacet třicet návštěvníků a vy jim řeknete: „Vy se nemáte co dívat, dívat se chci já.“ A díváte se na Slunce, a všichni ostatní jsou o jeho světlo ochuzeni. Vy je ale máte vyzvat, aby se i oni podívali, a popřípadě jim ukázat cestu ven z domu, aby mohli přijímat světlo. Proto taky není dobré, když je člověk v příliš velké společnosti, protože nikdy nejde zařídit, aby všichni mohli využívat sluneční světlo a teplo současně. Je třeba jim umožnit, aby vyšli ven. Proto Kristus říká: „Kdo miluje sebe, ať vyjde ven.“ A na jiném místě: „Kdo miluje svého otce a matku více než Mne, není Mne hoden.“ Když se někdo přiblíží k oknu příliš, zakryje výhled ostatním. Udržujte odstup 20-30 kroků. To jsou fyzické předpoklady. Tím chce Kristus říct, že život není otázkou materiálního blaha. Materiální blaho je jen prostředek, něco jako pro žáky učebnice, tabule, písemné potřeby. Hospodin pro vás připravil malé i velké věci. Zeptejte se žáby, jak vnímá život. Řekne vám: „Přála bych si, aby nad močálem, kde žiji, poletovalo více mušek. A aby létaly nízko, abych je mohla lovit.“ A když ji vidíte, jak filozoficky hledí a mlčí, ona vlastně číhá, až se k ní muška přiblíží, aby ji mohla ulovit. Takový je její životní názor. Když po těch stupních stoupáme nahoru, nemysleme si, že se hned octneme na vrcholu vývoje. Mezi schody vývoje a cestou, ke které směřujeme, je ještě hodně daleko. Rozdíl mezi lidmi a anděly je tak obrovský a jejich nazírání se tak liší jako mezi pulcem, z kterého se vylíhla žába, a člověkem. Z pohledu andělů jsme ještě žabičky. Někdo řekne: „Nejsme snad stvořeni k podobě a obrazu Božímu?“ Ještě jsme nedorostli k této podobě a obrazu. Však se jen podívejte, co děláme. Abychom mohli říct: „Jsme stvořeni k podobě a obrazu Božímu“, museli bychom mít črty Boha. Jaké jsou Jeho črty? Jsou to Ctnost, Láska, Moudrost a Pravda. Ctnost vylučuje zlo, Láska vylučuje nenávist, Moudrost vylučuje nerozumnost, Pravda vylučuje lež. Jsou-li v nás tyto črty přítomny obzvláště výrazně, máme podobu Boží; nejsou-li výrazné, jsme ještě žabky. Nemám nic proti žábě, ona se musí živit mouchami. Ale proč je jí? Povím vám to. Protože moucha jako létající hmyz žije v určitém vyšším prostředí a žába také touží létat, tak chce přijmout vibrace mouchy a rozvinout je, aby i ona mohla létat. Proč vlk jí ovce? Aby se mohl stát mírný. Když se živíme dobrými věcmi, stáváme se dobří. Umělci udělali pokus. Měli hrát v roli ztělesňující ideální lásku. Jedli proto po dlouhý čas ovčí maso, protože tento druh masa podněcuje takové city. Také vlk má právo pojídat ovce, jestli se chce stát mírný. A nepochybně se tak i stane, protože dnes jsou vlci mnohem mírnější, než byli kdysi. Poznám, jestli lidé jedí ovce a slepice. Poznám, že jí ovčí maso, protože ho jí ten, kdo se chce stát krásný. Slepice jí, protože chce mít křídla jako andělé. Máte právo je jíst. Zlo není v jídle. Když někdo brání, aby se jedlo určité jídlo, je to z důvodu, aby se nepůsobilo utrpení tvoru, který je určen k jídlu. Říkám, že je můžete jíst. Musíte se jich však zeptat. Běžte do kurníku a chytněte slepici. Jestli nezakdáká, můžete ji zabít a sníst. Pokud zakdáká, nechte ji. Stejně tak ovce – jestli zamečí, nechte ji, chce žít. Zeptejte se, která ovce či slepice chce ve vás žít. Kristus říká: „Jsem živý chléb, a kdo se Mnou sytí, bude mít život věčný.“ Abychom pochopili slova Kristova, musíme se očistit - očistit svůj zrak, očistit svůj rozum. Náš rozum je překrásný nástroj, pokud víme, jak ho používat. Ale je velmi nebezpečnou zbraní, jestliže s ní neumíme zacházet. Když zoráte neoseté pole, abyste je pak oseli, je to vaše právo; jednáte přirozeně. Ale jestli zoráte už oseté pole, je to hloupost. Někteří lidé tvrdí: „Je třeba myslet kriticky, protože věda bez kritiky nemůže existovat.“ Myslet kriticky, ale jak? Kritika je jako chirurgie, abyste z lidského těla vyřízli nemocné místo, tomu rozumím. Taková kritika je užitečná. Ale vyříznout zdravé místo – tomu nerozumím. Není těžké být chirurgem, každý dokáže vzít skalpel a uříznout někomu nohu. Každý z vás by to dokázal. Ale jen málo je těch, kdo ví, jak takový zákrok provést správně. Abychom se to naučili, musíme si osvojit zákony Ctnosti a Lásky. Když mluvím o Lásce, neberte to tak, že hlásám Učení míru a pokoje. Člověk, který chce milovat, musí vyzkoušet ta největší utrpení na světě. Kdo netrpěl, nemůže zakusit onen Božský princip Lásky. Milovat Boha znamená být připraven se obětovat tak, jako se Bůh obětuje pro nás. Abyste Ho poznali, říkáte: „Hospodine! Dej, co potřebujeme.“ Jenže ve skutečnosti se nese z jednoho konce světa na druhý: „Dej, dej, dej!“ Nikdy nebyly peníze tak bezcenné jako dnes. Každý z nás dnes bere možná třikrát čtyřikrát větší výplatu, než brali lidé dříve. A přesto stále nemáme dost. Peníze jsou znehodnoceny, protože není nic, co by jim odpovídalo. Lepší by bylo, kdybychom si přáli žito, kukuřici, hrušky, jablka. Říkáte: „Hospodine! Chci být krásný, chci být bohatý.“ Chtěli byste vlastnit mnoho věcí, ale uvědomujete si, že by vám to přineslo neštěstí? Protože když se stanete bohatí, druzí budou myslet na to, jak vás o ně připravit. Abyste se ochránili, budete potřebovat lidi. Bohatí Američané si najímají tři čtyři osobní strážce, protože na každém kroku je chce někdo vydírat. Ale my potřebujeme ne bohatství, ale základní věci, které dělají život dobrým. Zanedbali jsme rozvoj svého srdce, a tak se musíme vrátit k základnímu principu – k jeho rozvinutí a zušlechtění. Zlo nehnízdí v rozumu, ale v srdci. Každý z nás by se měl zeptat svého srdce, co by si přálo. Naše srdce se mravně zkazilo naší vinou. Nesčetněkrát jsme ho přinutili, aby jako nějaká služka lhalo, vysílalo zlé myšlenky atp. Hospodin říká v Písmu: „Syne můj, dej své srdce.“ On poznává a vidí chyby lidí a nechce po nás nic jiného, než abychom Mu otevřeli své srdce a On do něho mohl vstoupit. Řeknete jak? Stejně, jako když otevřeme okno, aby do pokoje proniklo světlo. Je psáno: „Do pokoje, kam vniká světlo, lékař nechodí a nemoc nemá přístup“ neboli „Kam světlo nevchází, odtamtud lékař neodchází“. Stejně tak: „Do kterého lidského srdce vstoupil Hospodin, ďábel nevstoupí“. Hospodin je lékař v tomto slova smyslu. Běžný lékař přijde a řekne: „Musíš více jíst, musíš více pít, musíš to a tamto.“ A my trpíme, trpíme, až se celí zhroutíme. Často se podobáme velbloudáři, který putoval pouští s velbloudem, jenž už stěží unesl náklad. Vždy, když velbloudář našel na své pouti třeba liščí kožešinu, hodil ji nahoru na velblouda. Už ale bylo toho nákladu tolik, že velbloudu se podlomila kolena a celý náklad zůstal v poušti. Velbloud může na svých zádech unést jen určité množství nákladu. Velbloud – to jsme my. Jsme to my, kdo putujeme, a když vložíme na svá bedra více nákladu, než kolik můžeme unést, jednoho dne se zastaví náš rozvoj. Já vás nepřesvědčuji, abyste žili v chudobě, já vám doporučuji bohatství v trojím významu slova – nejen ve fyzickém, nejen v duševním, ale i v duchovním. Nebe si přeje takto bohaté lidi, protože mohou být štědří. Když Kristus říká: „Sbírejte poklady“, má tím na mysli právě takové poklady. Vkládejte tento svůj kapitál do Nebe, aby Bůh mohl ochránit před lichváři chudé lidi na Zemi. Andělé nepracují na našem spasení, my sami to musíme udělat. Máme pro to veškeré podmínky. Neexistuje zákon, že musíme být všichni stejně vzdělaní. Každý má znát tolik, kolik potřebuje. Někdo si naříká: „Můj mozek je maličký.“ Odpovídám: Když se nedokážeš starat o malého koně, jak se můžeš postarat o většího? Jestli máš malé srdce a nedokážeš ho řídit, jak můžeš řídit větší srdce, jež má větší přání? Co máme dělat? Není třeba myslet na budoucnost, ale v zájmu dobra využít všechna blaha, která nám přináší dnešní den. Protože dnešní den nám přináší i všechna budoucí blaha. Zákon říká, že Bůh, Který nám dal podmínky pro tento den, je dá i pro následující dny. Není důvod přemýšlet, co s námi bude v budoucnu. Můžeme zůstat klidní. Existují zákony, které regulují vztahy lidí. Dopustit se nějaké škody není nic svévolného. Stane se to podle stejného zákona, podle kterého vám každé neštěstí přinese požehnání a každá svízel odkryje nový horizont. Toto si můžete ověřit kdykoliv, a proto se nemusíte znepokojovat neštěstími, která vás mohou potkat. Někteří se mě ptají na politickou situaci v Bulharsku. „Co s ním bude?“ Proč se tak ptáte? Co by s ním mělo být? Bulharsko teď prožívá něco jako masáž – to je všechno. Trochu mu ubrali nákladu - je to pro něho nová zkušenost a dostalo úkol k vyřešení. Proč si nesedneme a rozumně nepopřemýšlíme o zákonech, které regulují život, ale hledáme viníky? Kdo je vinen, řekněte? Viníky teď nenajdete. Na vině je individuální život člověka. Jestli se člověk chce stát vládcem, je vinen. I ten, kdo chce vládce svrhnout, je vinen. Může nám být jedno, kdo je vládcem – jeden nebo druhý, třetí nebo čtvrtý, všichni jdou po stejné cestě. Neříkám, že si člověk nemá přát stát se vládcem nebo vládkyní. Ale komu? Sám sobě, svému rozumu, svému srdci, své vůli. Jak se vede vašim poddaným – vašim myšlenkám, citům a přáním? Podrobili jste si je? Dali jste si je v sobě do pořádku? Vy jako první dejte světu příklad. Jaký mohu být kazatel, když se obracím k lidem s pobídkou: „Buďte štědří“, a sám jsem lakomec? Když říkám: „Nekraďte“, a sám kradu? Když říkám: „Nelžete“, a sám lžu? Učitel, který učí lidi, musí být modelem – sám jít příkladem. Ježíš, když sestoupil, aby učil lidi, jim dal nejdříve model, a až si osvojíme Jeho Učení, svět se změní. Máme v sobě skrytou dynamiku, kterou neumíme využít, protože nevíme, jak pracovat. Byl jednou jeden trn, který vyrostl uprostřed silnice a zatarasil lidem cestu. Jak tak šli kolem poutníci, tloukli do něho svými holemi. Ale čím více do něho tloukli, tím více rostl, až se auta začala převracet. Bylo to neskutečné. Přišel kopáč a řekl: „Ukážu vám, co umím.“ A začal zpovzdálí podkopávat kořeny. Trn se zpočátku smál a myslel si: „Tolika lidem se nic nepodařilo udělat, a ty bys mě chtěl vyděsit?“ Ale kopáč kopal hlouběji, až si trn uvědomil: „Ten neřád našel moje slabé místo.“ Dokud i vy nepoužijete v sobě správné nářadí, trn se vám bude smát: „A já vyrostu ještě víc.“ To je alegorie, kterou je třeba pochopit. Kdo je ten kopáč? Přemýšlejte a najděte odpověď. Rádi se ujmeme role sudího. Například v občanské válce v Americe přivedli k soudu dva pachatele - jeden byl slepý a druhý bez nohou. Bylo jim kladeno za vinu, že kradli jablka. Zahradník je chytil a přivedl k soudci. Slepý se začal obhajovat: „Já jsem slepý, já jsem jablka nekradl. Jen jsem natáhl ruce a pár si jich vzal ze země.“ Beznohý říká: „Já jsem bez nohou, tak jak jsem mohl jít a krást jablka?“ Soudce se zamyslel a pak přikázal: „Pomozte beznohému na záda slepému“. A prohlásil: „Ten, kdo má oči, našel jablka, a ten, kdo je bez nohou, ale má ruce, je bral.“ A skutečně – tak se to i odehrálo. Takový je i člověk – každý má v sobě dvě bytosti: jednu slepou, druhou chromou. Když je Hospodin přistihne na místě činu, každá z nich se zapřísahá: „Já nic nevzal, ani jsem se nedotknul, já tam nevkročil.“ Ale Hospodin řekne: „Zvedněte jednoho na druhého“. A tak je rozsoudí. Kdo je ten bez zraku? Lidský instinkt. A ten bez nohou? Lidský rozum. Ti dva se domluví: „Pojďme něco vzít“. A zvednou se a jdou ukrást jablka. Když je chytí, jeden i druhý se brání: „Proč mě bijete? Já jsem nevinný!“ Ale vinni jsou oba. Potřebujeme evoluci. Očekávají nás větší blaha, ale musíme se stát dostatečně rozumní, dostatečně dobří, stát se dospělými, abychom mohli být pověřeni tímto dědictvím. Ty tři věci, které jsem uvedl – Ctnost, Pravda, Moudrost – jsou veliká bohatství. Když je budete vlastnit, budete zdraví a šťastní. Ptáte se: „Jak mohu Učení uplatnit v životě?“ Od nás se nežádá, abychom opravili svět. Svět je opravený, nejsou v něm nenormálnosti, vše běží podle určeného řádu. Víme, proč dochází k událostem, ať už přírodním nebo politickým. Není důvod obracet jejich tok. Jedno je však třeba – individuální náprava jedinců ve světě, ať už mužů nebo žen. Jestliže se napraví jedinci, napraví se i jejich děti – synové a dcery. Když se napraví oni, napraví se i jejich blízcí a celý svět sám od sebe. Jaký je kvásek, takové je těsto. To je princip, který ustanovil Kristus. A činy Krista směřují k tomu, aby se tak i stalo. Jako kukla pokračuje ve vývoji a přeměňuje se, tak se i svět pozvedne a změní k lepšímu. V dnešním světě panuje velký neklid, protože všichni, kdo se nedokážou zavinout do zámotku, se obávají blížící se zimy. Proměna musí nastat v našem rozumu, srdci a v naší vůli a až k té proměně dojde, pocítíme v sobě vnitřní sílu. Tehdy vejdeme ve spojení s oněmi vyššími bytostmi, které jsou pokročilé a jež nazýváme světci. Až s nimi vejdeme ve spojení, náš rozum se osvětlí, tak jako se osvětlí žákům mezi jejich učiteli. Světci jsou Učiteli lidstva a je třeba, abychom se jimi nechali všichni řídit. To oni učí svět, jak má žít. Vy ale řeknete: „Kde jsou ti Učitelé? Kam odešli? Nesetkáváme se snad s jejich podobou v církvi?“ Každá věc má svůj stín a podle něho můžeme předmět najít. Vaše přání jsou takovým stínem, vaše touhy rovněž. Chcete pochopit podstatu. Musíte jít podle zákona – od srdce nahoru k vašemu rozumu s myšlenkami na Boha. Jak si představit Boha? Třeba jako nejlepšího, dokonalého Člověka, v Němž není žádná zloba, žádná nenávist; Který miluje lidi, jako skutečný otec miluje své děti. Takový je vztah Boha k nám. Co myslíte, slyší nás teď? Slyší a pracuje v našich myslích. Dobrou náladu, kterou míváme každý den, míváme jen díky Němu. Tak jako nás Slunce dobře naladí, když vyjde, tak šťastné minuty v životě prožíváme díky onomu vnitřnímu Slunci, které nás zahřálo. I v duchovním životě je vycházení a zapadání. Ve zralém věku Slunce stoupá k poledni, ve stáří zachází, aby opět vyšlo. Hospodin vyjde v srdcích a myslích mnohých, ale pro mnohé nevyjde ani pak. Ti, v nichž Hospodin vyjde, pocítí Radost a Veselí, ale ti, pro které nevyjde, řeknou: „Pro nás je život neštěstí, smutek a utrpení.“ Musí počkat. Proč? Protože v jejich případě ještě nebyly vytvořeny podmínky k tomu, aby v nich vyšel. Kdyby v nich vyšel předčasně, bylo by to pro ně neštěstí. Lepší teď bude, když si odpočinou. Neříkám, že zemřou, to ani v nejmenším. Budu vám citovat jeden zákon. Když se mluví o zapadání, každý myslí na umírání. Co je vlastně umírání? Je to předpoklad. Každý z vás musel zemřít, aby mohl říct, co je to smrt. Zatím si ji jen představuje. V jednom svém díle Tolstoj popisuje, jak potkal pětaosmdesátiletého ruského řeholníka s bílým vousem a zeptal se ho: „Jaké byly důvody, že ses stal řeholníkem?“ A řeholník se rozpovídal o své minulosti: „Pocházím z knížecí rodiny. Když mi bylo mezi jednadvaceti a pětadvaceti lety, otec a matka mě chtěli oženit s jednou kněžnou. Stalo se, že jsem upadl do letargického spánku. Přišli lékaři a hledali mi puls. „Srdce se mu zastavilo, je mrtvý“, prohlásili a dali souhlas, aby mě pohřbili. Říkal jsem si: „Tak takhle vypadá smrt?“ Nemohl jsem se pohnout ani dát znamení, že žiju. Přichází snoubenka se svým otcem a slyším, jak ji vybízí, aby plakala: „Abys lidem ukázala, žes ho milovala.“ „Nikdy jsem ho nemilovala, miluji jeho bohatství“, odpověděla. A já si řekl, že jestli mě Hospodin vrátí na svět, začnu jiný život.“ Jak je těžké žít, a nemít možnost říct, že žiješ; vidět, jak všichni pláčou, a nemoci je potěšit, že žiješ!“ A kolik lidí je takto pohřbených! Není nic horšího než být pohřbený zaživa. Nejhorším neštěstím je být dny a měsíce v zemi, a nemoci se osvobodit od těla. Je to to nejhorší vězení – je to peklo! Kdybychom byli čistí, věděli bychom, kdy duše opustila tělo, a nikdy by nedošlo k takovému utrpení. Když lékař řekne, že nemocný není živý, lidé hned zareagují: „Zvedněte ho!“ Udělají mu krásnou truhlu a s písněmi a hudbou ho odnesou. Kam se poděla jejich láska? Tak vypadá láska bližních a společnosti. Někdo řekne: „Mám vás rád.“ Jak? Jako má kočka ráda myš? Nebo vlk ovci? I to je láska. Ale je to láska, kvůli níž svět trpí. Láska, kterou svět potřebuje, je taková, že druhé milujeme a pomáháme jim, aby byli šťastní, jako jsme my. Proto Ježíš řekl: „Ten, kdo ve Mne věří, bude dělat, co Já dělám. A kdo Mne miluje, zamiluje si ho i Můj Otec a přijde a udělá si v něm své obydlí.“ Ptáte se: „Co bude s Bulharskem?“ A já se ptám: Co bude s vámi? Nevíte, že si vás ďábel celého přivlastnil a prodal dokonce i vaši kůži. A vy se ptáte, co bude s Bulharskem. Bulharsko – to jste vy. Je třeba se modlit, aby vám Hospodin pomohl vypudit toho nezvaného hosta z vás, abyste zachránili sami sebe – svůj rozum a srdce. Ďábel je viník těchto utrpení. Je ale zbytečné se na něho zlobit. Já ho chválím v jedné věci – že je velmi pracovitý a neupadá do malomyslnosti. Vystrnadíte ho z jedněch dveří, a on vleze druhými. Když se mu něco nepodaří jedním způsobem, vyzkouší druhý, třetí, čtvrtý. To je jeho znamenitý a následováníhodný rys. I Hospodin říká: „Vezměte si z něho příklad.“ Je učitelem lidí, učí je a naučí všemu - když vám lže, lže, a vy mu nakonec řeknete: „Naučili jsme se tvým lžím a teď už nám nemůžeš zalhat.“ Kdosi řekl svému příteli: „Moji opici neobelžeš.“ I zašel přítel za opicí a začal před ní předstírat, že spí. Tak opice taky zavřela oči. Přítel toho využil a ukradl peníze. Hospodář se vrátil domů a pořádně opici natloukl. Podruhé už nechala oči otevřené, protože věděla, že by bylo zle. Na základě svých zkušeností v životě když přijde ďábel, řekněme mu: „Já mám oči otevřené!“ Když přijde utrpení, řekněte: „Ještě jsem neprošel celým procesem žitného zrna.“ A když se vaše myšlení a srdce promění a stanou krásné, dosáhnete obrazu a podoby Boží. Tehdy vás Bůh vzkřísí, tak jako Slunce vzkřísí zaseté žitné zrno. Beseda uskutečněná 5. dubna 1914, podle starého, Juliánského kalendáře 23. března 1914, Sofii. (Př. JG; IR)
  4. 900 Σκύψεις Του Διδασκόλου Πύταρ Ντύνωφ 1. Η ατραπός αναχωρήσεως, προκειμένου να εγκαταλείψουν τα ανθρώπινα όντα τις αντιφάσεις, δεν θα βρεθεί παρά μονάχα την στιγμή κατά την οποία θα πάρουν την απόφαση να δημιουργήσουν μια συνομοσπονδία όλων των λαών ολόκληρης της Γης και ν’ ανοίξουν όλα τα σύνορα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα επιλυθούν ως έναν βαθμό τα κοινωνικά προβλήματα. Αυτό είναι το πρώτο σημείο ρυθμίσεως της γήινης ζωής. 2. Όταν αφυπνισθεί μέσα σ’ όλους τους ανθρώπους η συναίσθηση πως όλοι είναι πλησίον, πως όλοι είναι ενωμένοι εν Θεώ, κι όταν ο καθένας θα είναι έτοιμος να εργαστεί για τον άλλον, τότε θα υπάρξει μια αδελφότητα, τότε θα είστε ευτυχείς. Το ανθρώπινο ον οφείλει να εργάζεται για το Παν με αγάπη, σαν το χέρι που εργάζεται για το σώμα κι όχι για τον εαυτό του. Όταν θα έχετε αρχίσει να εργάζεστε για τον Θεό, θ’ αφήσετε κατά μέρος όλες τις παγκόσμιες και γήινες υποθέσεις και θα εργάζεστε ήρεμα, με αγάπη και ζήλο. 3. Ο κόσμος έχει ανάγκη ανθρώπινων όντων που να είναι έτοιμα να θυσιαστούν. Θυσιάστε τις προσωπικές σας ηδονές και τον ελεύθερο χρόνο σας για να αποκτήσετε τα έξοχα αγαθά της ζωής. Θυσιάστε την προσωπική σας ζωή στο όνομα της ζωής της ανθρωπότητας. Ο κόσμος έχει ανάγκη πραγματικών εργατών που εργάζονται ανιδιοτελώς και λόγω αγάπης, και δεν του χρειάζονται άνθρωποι σαν και σας που κομπάζετε γιατί κάνατε κάτι. 4. Τα εμπόδια και οι δυσκολίες που έχετε, είναι οι πέτρες απ’ τις οποίες θα φτιάξετε τα σκαλοπάτια για να ανυψωθείτε. Αν οι άγιοι δεν είχαν βάσανα, δεν θα είχαν φθάσει ποτέ σ’ αυτή την πληρότητα που διαθέτουν. 5. Θα έπρεπε να λένε οι άνθρωποι, όταν σας συναντούν: «Ιδού ένας άνθρωπος που εκπληρώνει το θέλημα του Θεού.» Δεν υπάρχει μεγαλύτερο εγκώμιο απ’ αυτό. 6. Όταν δεν είστε έτοιμοι για μιαν αλήθεια, μην πιέζεστε για να σας την πουν, γιατί η ψυχή σας θα ταραχθεί περισσότερο αν την ακούσει. Για παράδειγμα, συχνά επιθυμείτε να είστε κάτοχοι της Θείας Αγάπης και αναζητάτε αυτή την Αγάπη. Έχει καλώς, αλλά, εάν δεν έχετε εφαρμόσει την ανθρώπινη αγάπη που απαιτεί τις λιγότερες προσπάθειες και δαπάνες, πώς θα εφαρμόσετε την Θεία Αγάπη που απαιτεί μεγάλες προσπάθειες και μεγάλες δαπάνες; 7. Το φωτισμένο πνεύμα και η γενναιόδωρη καρδιά αποτελούν τον πλούτο κάθε ανθρώπινου όντος. Αν δεν έχετε πνεύμα φωτισμένο ή καρδιά γενναιόδωρη, όντως δεν θα είστε παρά ένας παραφορτωμένος γάιδαρος. 8. Φίλος είναι μονάχα αυτός που είναι έτοιμος να θυσιαστεί για την ανύψωσή μας. Η νέα Διδασκαλία απαιτεί μιαν εκούσια θυσία κι όχι θυσία που γίνεται αναγκαστικά ή δια της βίας. Η εθελοντική θυσία, η θυσία λόγω αγάπης, είναι αυτή που μας φέρνει το καινούργιο. 9. Αυτό που καθορίζει ολόκληρη την ζωή σου, είναι αυτό στο οποίο πιστεύεις πιστά κι αυτό που νοιώθεις στα τρίσβαθα της ψυχής σου. 10. Η αγάπη δίνει ό,τι υπόσχεται. Δεν αναβάλλει την πραγματοποίηση. Απ’ την στιγμή που υπόσχεται κάτι, το δίνει αυτοστιγμεί. Αν καλέσεις έναν ταξιδιώτη να περάσει την νύχτα στο σπίτι σου, αυτό είναι αγάπη· αν του δόσεις να φαει, τούτο γίνεται γιατί τον αγαπάς. Η καλή υποδοχή προέρχεται από τον Ήλιο, ενώ η τροφή προέρχεται από την Γη. 11. Ρωτάτε τι πρέπει να κάνετε για να σας αγαπούν οι άνθρωποι. Κάντε ό,τι κάνει κι ο Ήλιος. Δώστε. 12. Να είστε βέβαιοι, τίποτε δεν θα σας συμβεί, εκτός απ’ αυτό που είναι προκαθορισμένο. Το κάρμα σας έχει διεγερθεί, είναι ήδη ώριμο και πρέπει να το εξοφλήσετε. Η πραγματοποίηση της εξόφλησης δεν μπορεί να αναβληθεί για τα μέλλον. Αν αναβληθεί, θα έχετε κάνει ένα λανθασμένο βήμα. 13. Ούτε η θέση ούτε το αξίωμα είναι αυτά που δημιουργούν τον άνθρωπο. Όποιος είναι ηλίθιος, θα είναι πάντοτε ηλίθιος, όπου κι αν τεθεί. 14. Αυτό που είναι κακό, είναι η επιθυμία μου να λάβω όταν πρέπει να δώσω. Αν πρέπει να δώσω κάτι, πρέπει να το δώσω δίχως καμία υστεροβουλία. Κι αφού δώσω, οπωσδήποτε θα μου έλθει κάτι που θα μπορούσα να το πάρω. Αυτό είναι νόμος. 15. Το σημαντικό για την σημερινή εποχή είναι η αφύπνιση της ανθρώπινης συνειδητότητας. Κάποτε, το ανθρώπινο ον είχε ζήσει εν Θεώ, ήταν μια περίοδος για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτε. Έπειτα εξήλθε απ’ Αυτόν ως αναστεναγμός, ξύπνησε κι άρχισε να ζει ατομικά και να εξελίσσεται. Γνωρίζουμε την ύπαρξη του ανθρώπινου όντος αποκλειστικά απ’ την στιγμή που εξήλθε από τους κόλπους της έξοχης μητέρας του για να εισέλθει στον κόσμο των αλλαγών, στον κόσμο των πολλαπλών αντιφάσεων, πρέπει δε να χαίρεστε γι’ αυτές, μιας και αποτελούν το σημάδι μιας ζωής εντός της επικράτειας του Θείου. Οι αντιφάσεις είναι μια δυνατότητα για να έχουμε αποκτήματα. 16. Το φυσικό σώμα μας δίνει το ακατέργαστο υλικό και μας χρησιμεύει ως σκαλωσιά για να οικοδομήσουμε το πνευματικό σώμα που θα χρησιμοποιήσουμε για να υλοποιηθούμε και να αποϋλοποιηθούμε όταν θα έχουμε εισέλθει στον πνευματικό κόσμο. Αν η ψυχή δεν κατορθώσει να εδραιώσει το πνευματικό της σώμα όσο ευρίσκεται εντός του φυσικού σώματος, μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος θα παραμείνει φτωχή σαν ορφανό, δίχως να μπορεί να εκδηλωθεί, γιατί δεν θα μπορεί να αντλήσει δυνάμεις από πουθενά. 17. Η μορφή των ανθρώπινων όντων της εποχής μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά «πράνα σε κίνηση». Όταν η πράνα δεν κατανέμεται τακτικά και κατά τρόπο ίσο μέσα στο ανθρώπινο σώμα, τότε εμφανίζονται οι ασθένειες. Όταν η πράνα δεν κατανέμεται τακτικά και κατά ίσο τρόπο μέσα στα συναισθήματα, τότε γεννιέται η δυσαρέσκεια. Όταν η πράνα δεν κατανέμεται τακτικά και κατά ίσο τρόπο μέσα στις σκέψεις, τότε γεννιέται το παράλογο. 18. Μέσα στον κόσμο υπάρχει μια νοήμων ύλη που διεισδύει σ’ όλα τα κύτταρα ολόκληρου του σώματαος, περί της οποίας δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Γύρω από αυτή την νοήμονα ύλη υπάρχει μια νοήμων δύναμη που την περιβάλλει. Και οι δύο αγκαλιάζουν όλα τα κύτταρα και διεισδύουν μέσα στα μικρότερα σωματίδια του οργανισμού μας. 19. Η ζώσα ενέργεια που πρέπει να αναζωογονήσει τον οργανισμό σας, προέρχεται από την σπονδυλική στήλη. Ο μυελός της σπονδυλικής στήλης έχει την ικανότητα να απορροφά την πράνα του αέρα για να την μεταδώσει στον οργανισμό. Αν υπάρξει κάποιο εμπόδιο στην παρεγκεφαλίδα, η πράνα δεν θα μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της προς τον εγκέφαλο, κι απ’ αυτό θα προκύψει μια καχεξία σ’ όλο τον οργανισμό. 20.Το ανθρώπινο ον δεν υπήρξε ζώο, μονάχα ως πνεύμα διέσχισε τις φάσεις του φυτού και του ζώου, αλλά η προέλευσή του είναι Θεία. Το ανθρώπινο ον πέρασε μέσα από τις κατώτερες μορφές, αλλά δεν σταμάτησε στο επίπεδο καμιάς απ’ αυτές και συνέχισε την εξέλιξή του. Συνεχίζει ως τις μέρες μας να δημιουργεί μορφές.
  5. Κοντά και μακριά "Αν τα λόγια μου δεν ζουν μέσα σας, κι εσείς μέσα μου, τότε δεν έχετε ζωή μέσα σας".(Σημ. Μετ.: Παράβολε: Κατά Ιωάννων 14,21 και 15,7.) Εγώ θα πάρω αυτόν τον στίχο σε άλλη μορφή: Αν το φως ζει μέσα σας, κι εμείς ζούμε στο φως, θα μας εμφανισθεί ο κόσμος. Όταν απαιτείται από τον άνθρωπο να κάνει κάτι, αυτός λεει: Πριν το κάνω αυτό, θέλω να το γνωρίσω, να το μελετήσω. Αυτή δεν είναι σωστή θέση. Ο άνθρωπος πρώτα βλέπει το φως, το γνωρίζει, και μετά το μελετά. Ο άνθρωπος πρώτα γνωρίζεται με το ψωμί και το νερό, δοκιμάζει, και μετά το μελετά. Επομένως, πρώτα ο άνθρωπος γνωρίζεται με τα πράγματα, και μετά τα μελετά. Αυτός είναι ο φυσικός δρόμος των επιτευγμάτων. Ο άνθρωπος γνωρίζει τι να κάνει, πώς να κάνει αυτό, το οποίο απαιτείται απ' αυτόν όμως, από κακή θέληση, δεν θέλει να κάνει αυτό που ξέρει. Υπάρχουν περιπτώσεις που ο άνθρωπος ξεχνά τι πρέπει να κάνει, και πώς πρέπει να το κάνει, όμως αυτός ο ίδιος είναι η αιτία αυτού. Όσο είναι ξύπνιος με άγρυπνη συνειδητότητά, ο άνθρωπος θυμάται και ξέρει τα πάντα όμως, αν πιει μερικά ποτήρια κρασί, τα ξεχνά' όλα. Ξεχνά την μητέρα του, τον πατέρα του, την γυναίκα του, τα παιδιά του. Μόνο ένα πράγμα θυμάται - το γεμάτο ποτήρι κρασί. Συχνά οι άνθρωποι δικαιολογούνται που δεν έκαναν κάτι που έπρεπε, γιατί δεν βλέπουν καθαρά τα αντικείμενα. Γιατί δεν βλέπουν καθαρά; Διότι έχουν βάλει μπροστά στα μάτια τους ένα μεγάλο φράγμα. Μόλις αφαιρέσουν το φράγμα, όλα θα αποκαλυφθούν μπροστά τους, κι αυτοί θα δουν καθαρά. Για να δει καθαρά ο άνθρωπος, χρειάζεται το φως. Τι είναι το φως; Όσο είναι στο φως, ο άνθρωπος βλέπει τον δρόμο του, και βαδίζει ελεύθερα χωρίς να σκοντάφτει. Μόλις εξαφανισθεί το φως, δεν βλέπει πού βαδίζει, και σκοντάφτει. Επόμενους, το φως, η γνώση, η ελευθερία, μελετώνται με δύο τρόπους: Μέσω της ύπαρξης τους και μέσω της ανυπαρξίας τους. Για παράδειγμα, όσο είσαι στο φως, γνωρίζεις τις ιδιότητες του όταν μείνεις στο σκοτάδι, πάλι μελετάς τις ιδιότητες του φωτός. Όσο έχεις γνώση, μπορείς να μελετάς τις ιδιότητες της όταν χάσεις την γνώση και γίνεις αγράμματος, πάλι μελετάς τις ιδιότητες της γνώσης. Όσο είσαι ελεύθερος, μελετάς τις ιδιότητες της ελευθερίας όταν περιοριστείς, πάλι μελετάς τις ιδιότητες της ελευθερίας. Δηλαδή υπάρχουν δύο τρόποι να μελετάς τα πράγματα: Ο θετικός και ο αρνητικός. Και το δίκαιο μπορείτε να το μελετάτε μέσω της εφαρμογής του σωστού νόμου, αλλά και μέσω της εφαρμογής των λανθασμένων καταστάσεων. Όταν σκοντάψετε σε κάτι στραβό στην ζωή σας, αρχίζετε να υποφέρετε. Στον κόσμο υποφέρουν και οι δίκαιοι άνθρωποι, όπως κι αυτοί που χρησιμοποιούν τον πλάγιο τρόπο. Ο Χριστός ήταν δίκαιος άνθρωπος- όμως, επειδή σήκωνε τις αμαρτίες των ανθρώπων που λάθευαν, έπρεπε να περάσει μέσα από μεγάλα βάσανα. Όλοι όσοι γίνονται αχθοφόροι των αμαρτωλών ανθρώπων, που τρώνε, πίνουν, και δεν πληρώνουν, θα κουβαλάνε τα δικά τους βάσανα και αμαρτίες. Κάποιος ήπιε, έφαγε, έκανε χρέη, και εξ αιτίας αυτού πληρώνει εκείνος, ο οποίος ήταν εγγυητής του. Ο νόμος πιάνει τον πλούσιο, κι όχι αυτόν που τα έφαγε και τα ήπιε όλα. Όποιος δεν θέλει να πληρώσει, αυτός δεν πρέπει να γίνεται εγγυητής. Όταν δεν καταλαβαίνουν τον δρόμο της ζωής, οι άνθρωποι δημιουργούν την δυστυχία μόνοι τους. Σε σχέση μ' αυτό, κάποιοι άνθρωποι μοιάζουν με τις μύγες, που κάθονται οπουδήποτε τύχει. Η μύγα είναι εντελώς ματαιόδοξη. Κάθεται σε οποιοδήποτε μέρος: Στην μύτη, στο κούτελο, στα φρύδια, στο πρόσωπο του ανθρώπου. Μ' αυτό θέλει να του δείξει ότι είναι υψηλής καταγωγής. Όταν την πιάσει ανάμεσα στα δάκτυλα του, ο άνθρωπος της δείχνει ότι δεν μπορεί να συγκρίνεται μ' αυτόν. Επομένως, αν μπει στον κόσμο, ο άνθρωπος πρέπει να καθίσει σε κρυμμένο μέρος, δηλαδή στο τελευταίο μέρος, κανένας να μην τον βλέπει. Και ο νόμος έχει χέρια. Αν σε πιάσει ο νόμος, θα σε κρατάει όσο θέλει. - Όμως εγώ είμαι υψηλής προέλευσης. - Αφού είσαι υψηλής καταγωγής, ξέφυγε από τα χέρια μου. Απόδειξε την δύναμη της δικής σου προέλευσης. Όταν βρεθεί σε αδυναμία να τα φέρει πέρας με την κατάσταση του, ο άνθρωπος, σαν την μύγα, αρχίζει να παρακαλεί, να τραγουδάει, για να τον ελευθερώσουν. Η μύγα λεει στον άνθρωπο, που την κρατά στα χέρια του: Αν είσαι μουσικός, δείξε έλεος σ' εμένα. Εγώ είμαι αδύνατη, μικρή ύπαρξη. Νόμιζα ότι είμαι δυνατή, αλλά είδα ότι υπάρχουν πιο δυνατοί από μένα. Αν με πιέσεις ακόμη, θα με λιώσεις. Ο άνθρωπος ανοίγει το χέρι του, κι η μύγα πετά ελεύθερη. Τι θα πει αυτή η μύγα στις φίλες της; Θα τους πει: Όταν πηγαίνετε στον κόσμο του νόμου, μη πλησιάζετε πολύ σ' αυτούς. Να στέκεστε πάντα μακριά και στην τελευταία θέση. Όταν αγαπάνε κάποιον, οι άνθρωποι ενεργούν σαν τις μύγες, κάθονται δίπλα του. Τους αρέσει να τον πλησιάζουν, να τον αισθάνονται. Κάποιος λεει: Όταν αγαπάω κάποιον, θέλω να τον βλέπω συνεχώς μπροστά στα μάτια μου. Τι θα καταλάβεις, αν κρατάς τον αγαπημένο σου συνεχώς δίπλα σου; Το να είσαι σε φυσική εγγύτητα με τον άνθρωπο, αυτό δεν είναι πλησίασμα. Η εγγύτητα είναι κάτι εσωτερικό. Μπορεί να είσαι κοντά σ' έναν άνθρωπο, όταν τον κρατάς στον νου σου, στην καρδιά σου. Επίσης το ίδιο απαιτείται και απ' αυτόν. Αυτός ο δεσμός είναι ουσιαστικός. Να κρατάς τον άνθρωπο στον νου σου, στον ιδανικό κόσμο της σκέψης, και στην καρδιά σου - στον ευρύ κόσμο των συναισθημάτων, αυτό σημαίνει εγγύτητα. Η φυσική εγγύτητα των ανθρώπων δημιουργεί δυσκολίες, συγκρούσεις, και αντιπαραθέσεις μεταξύ τους. Τέτοια είναι η κατάσταση των κλαδιών του δέντρου. Ο πιο μικρός αέρας τα κάνει να τρίβονται το ένα με το άλλο, με αποτέλεσμα να σακατεύονται. Στην αγάπη των σύγχρονων ανθρώπων, τα πράγματα αρχίζουν καλά, αλλά τελειώνουν άσχημα. Γιατί; Διότι καταστρέφουν την απόσταση, εντός της οποίας ενεργεί η αγάπη. Δύο φίλοι, ή ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που αγαπιούνται, αρχικά είναι έτοιμοι να βλέπονται μόνον από μακριά. Ο νέος, για παράδειγμα, λεει: Θέλω από μακριά μόνο να δω την αγαπημένη μου. Αν καταφέρει να την δει, είναι ικανοποιημένος κι ευτυχισμένος όλη την ημέρα: Τραγουδάει, δουλεύει, κινείται, όλο αυτήν σκέπτεται. Την δεύτερη μέρα λεει: Θέλω μόνο να την δω. Όμως, όταν την δει, μεγαλώνει την γωνία της όρασης του - θέλει να την πιάσει εξ ολοκλήρου στο βλέμμα του. Την τρίτη ημέρα θέλει ν' ακούσει μόνο μια λέξη απ' αυτήν, ν' ακούσει την φωνή της. Όταν ακούσει την φωνή της, είναι ευτυχισμένος, τίποτε περισσότερο δεν θέλει. Την τέταρτη μέρα, λεει: άκουσα την φωνή της, έχει αγγελική φωνή, όμως θέλω να μου πει μία λέξη. Η κόρη του λεει μία λέξη, κι αυτός βρίσκεται στον έβδομο ουρανό από ευτυχία. Όμως, μετά, και αυτό δεν τον ικανοποιεί, θέλει να μιλήσει μ' αυτήν, να καταλάβει τι σκέπτεται αυτή. Μέρα με την μέρα την πλησιάζει, μέχρι τελικά να μαλώσουν. Οι ερωτευμένοι είναι πολύ ευαίσθητοι. Το αυτί τους είναι τόσο εκλεπτυσμένο, που κάθε σκληρή λέξη δημιουργεί πληγή στην καρδιά τους. Όταν οι λέξεις των ερωτευμένων δημιουργούν πληγές, αυτό δείχνει ότι η αγάπη τους τους έχει εγκαταλείψει. Η αγάπη απαιτεί ιδανική συμπεριφορά στις σχέσεις των ανθρώπων. Για δικαιολογία κάποιος λεει ό,τι, αν και εξωτερικά είναι σκληρός, έχει όμως εσωτερική εφεδρεία. Η αγάπη απαιτεί από τον άνθρωπο και εξωτερική και εσωτερική συμπεριφορά. Ο άνθρωπος μόνος του χαράζει την πορεία και τις σχέσεις με τους ανθρώπους. Αυτός ο ίδιος είναι η αιτία που τον σέβονται ή δεν τον σέβονται οι άνθρωποι. Από την συμπεριφορά του εξαρτάται ο σεβασμός, τον οποίο απολαμβάνει. Όποιες είναι οι σχέσεις του με τους ανθρώπους, τέτοιες θα είναι και οι δικές τους σχέσεις μ' αυτόν. Αυτός είναι ο νόμος για τον φυσικό, τον πνευματικό και για τον Θείο κόσμο. Έχει παρατηρηθεί, εκτός αυτού, ότι κάθε αρνητική εκδήλωση στον πνευματικό κόσμο έχει τις συνέπειες της και στον φυσικό κόσμο. Για παράδειγμα, αν πει ψέματα ο άνθρωπος, σίγουρα θα τον βρει κάτι: Ή θα πέσει, ή θ' αρρωστήσει, ή κάτι απ' έξω θα του προξενήσει κάποια δυσαρέσκεια. Γι' αυτό έχει ειπωθεί στις Γραφές, ότι δεν υπάρχει κάτι που να μένει κρυφό στον κόσμο. Όσο μικρό και να είναι το ψέμα, είναι παρόμοιο με το μικρόβιο, το οποίο πολλαπλασιάζεται και δημιουργεί δυστυχία στους ανθρώπους. Όταν πολλαπλασιασθεί το ψέμα, μένουν οι ακαθαρσίες του στον νου και την καρδιά του ανθρώπου, που του προξενούν μεγάλες ζημιές. Ευρισκόμενοι μπροστά σε δυσκολίες και βάσανα, μπροστά στο κακό, οι άνθρωποι θέλουν να βρεθούν κάπου μακριά. Ό,τι και να κάνουν, δεν μπορούν να το αποφύγουν. Κάθε κακό δεν είναι έξω από τον άνθρωπο, αλλά μέσα στον ίδιο. Αν το κακό είναι έξω από τον άνθρωπο και μέσα του δεν υπάρχει, είναι αβλαβές. Όσο είναι έξω από τον άνθρωπο, το κακό υπάρχει σαν δυνατότητα. Αν μπει στον άνθρωπο, εισχωρεί στο αίμα του και τον δηλητηριάζει. Το ίδιο κάνει και το μικρόβιο. Όσο είναι έξω από τον άνθρωπο, υπάρχει μόνο σαν δυνατότητα. Αν μπει μέσα του, αρχίζει να πολλαπλασιάζεται, περνά στο αίμα του και τον δηλητηριάζει. Αφού το ξέρει αυτό, δεν πρέπει ο άνθρωπος να επιτρέπει στον νου του ούτε μία κακή σκέψη, και στην καρδιά του ούτε ένα κακό συναίσθημα κι επιθυμία. Η νοητική ενέργεια, που έχει δοθεί στον άνθρωπο, είναι καθορισμένη μόνο για τις καλές σκέψεις. Η ενέργεια της καρδιάς έχει καθορισθεί μόνο για τα καλά συναισθήματα και τις καλές επιθυμίες. Η ενέργεια της ανθρώπινης θέλησης έχει δοθεί μόνο για καλές πράξεις. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να σκέπτεται, να αισθάνεται και να ενεργεί, όπως αυτός θέλει, όμως για όλα αυτά φέρει ευθύνη και συνέπειες. Πολλοί μιλούν για ελεύθερη βούληση και λένε ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζει, να σκέπτεται και να αισθάνεται και να δρα, όπως νομίζει και όπως θέλει. Πράγματι, ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και μπορεί να ζει όπως θέλει, όμως η μοίρα υπάρχει γι’ αυτόν. Δεν θα απελευθερωθεί από τις συνέπειες των πράξεων του. Αν θέλει να μη δικαστεί, πρέπει να ζει, όπως ο Θεός απαιτεί. Όταν πάει στο σχολείο, ο μαθητής ακολουθεί το πρόγραμμα που του έχει ορίσει ο δάσκαλος, και όχι το δικό του πρόγραμμα. Ο μαθητής που πηγαίνει στην μουσική Ακαδημία, παίζει αυτό που το πρόγραμμα απαιτεί. Ο μαθητής της Σχολής Καλών Τεχνών ζωγραφίζει τις εικόνες που προβλέπει το πρόγραμμα. Ο άνθρωπος έχει σταλεί στην γη για να μάθει αυτό, το οποίο έχει καθορίσει ο Θεός. Αν δεν εκτελεί αυτό το πρόγραμμα, σφάλλει, κάνει αμαρτήματα. Όταν βρίσκεται μπροστά σε κάποια ευθύνη, ο άνθρωπος δικαιολογείται με το ότι ακολούθησε το δικό του προκαθορισμένο σχέδιο. Ποιο είναι το σχέδιο που ακολουθεί, και το οποίο έχει προγραμματίσει, και ποιος καθόρισε αυτόν τον δρόμο; Θα πει κάποιος ότι πρέπει να παντρευτεί, ότι ο δρόμος του ήταν ο γάμος. Ξέρει ποιος του έχει προκαθορίσει αυτόν τον δρόμο; Το αν θα παντρευτεί ο άνθρωπος ή δεν θα παντρευτεί, αυτό είναι ένας δρόμος που ορίζεται απ' τον Θεό. Επομένως, αφού δέχεται αυτόν τον δρόμο, ο άνθρωπος πρέπει να ρωτά εκείνον, ο οποίος τον έχει χαράξει, αν πρέπει να βαδίσει αυτόν τον δρόμο, ή να μη τον βαδίσει. Για κάποιον, ο Θεός έχει καθορίσει να παντρευτεί, για κάποιον άλλον δεν το έχει καθορίσει. Τι βλέπουμε στην ζωή; Συνήθως παντρεύονται εκείνοι οι άνθρωποι, στους οποίους δεν είναι καθορισμένο να παντρευτούν εκείνοι πάλι, στους οποίους είναι καθορισμένο να παντρευτούν, δεν παντρεύονται. Λίγοι άνθρωποι κάνουν αυτό που τους έχει καθορισθεί. Στον άνθρωπο υπάρχει μία φύση, η οποία αρέσκεται να κάνει ακριβώς αυτό που απαγορεύεται. Παντρευτεί ή δεν παντρευτεί, βασικό είναι ο άνθρωπος να κάνει το Θείο θέλημα. Αν δεν κάνει το θείο θέλημα, θα καταδικασθεί σε βάσανα, θέλεις να μην υποφέρεις; Τότε ακολούθησε το θείο θέλημα. Μ' άλλα λόγια: Ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να εκτελεί το θέλημα του πατέρα του, και απ' αυτόν να ακούσει ότι κάνει το σωστό. Μετά, πρέπει να εκτελέσει το θέλημα της μητέρας του, και απ' αυτήν ν' ακούσει ότι ενήργησε σωστά. Τελικά, πρέπει να εκπληρώσει και την δική του βούληση, και να ακούσει από εκείνον που ζει μέσα του, ότι έπραξε σωστά. Αν ακούσει αυτές τις τρεις φωνές και πάρει έγκριση για τις πράξεις του από τρεις πλευρές, ο άνθρωπος είναι στον σωστό δρόμο στην ζωή του. Ο άνθρωπος υποφέρει. Γιατί; Για τρεις αιτίες: Ή γιατί δεν σκέπτεται σωστά, ή γιατί δεν αισθάνεται σωστά, ή γιατί δεν πράττει σωστά. Επομένως, το πραγματικό δίκαιο είναι αυτό, το οποίο είναι έλλογο, έχει συναίσθηση, κι έχει γίνει σωστά. Όταν λεω ποιο είναι δίκαιο και ποιο είναι στραβό, κανέναν δεν καταδικάζω. Αν καταδικάσω εσάς, θα καταδικάσω και τον εαυτό μου. Αν κρίνω εσάς, και τον εαυτό μου θα λερώσω. Τι θα κερδίσω αν λερώσω; Εκτός από το ότι τίποτε δεν κερδίζω, χάνω κιόλας. Κάποιος παραπονείται ότι τον έκλεψαν. Πόσο τον έκλεψαν; Πήραν από το ταμείο του 100 λέβα. Εγώ βγάζω από την τσέπη μου 100 λέβα, και του τα δίνω. Όταν διορθώνω το λάθος του αδελφού μου, με αυτό διορθώνω το δικό μου λάθος. Πρέπει ο άνθρωπος να κλέβει, να κάνει εγκλήματα; Ο άνθρωπος δεν πρέπει να κλέβει, αλλά ένα πρέπει να ξέρει: Το λάθος ή το έγκλημα δεν βρίσκεται τόσο στην κλοπή όσο στην πλάνη, την οποία βάζει ο άνθρωπος στον νου του, ότι, αν κλέψει από δω και από εκεί κάτι, θα φτιάξει τις υποθέσεις του. Όταν κλέψει κάτι, το βάζει μπροστά στα μάτια του, μπροστά στη συνειδητότητά του, και μ' αυτόν τον τρόπο σκεπάζει το φως και δεν μπορεί να δει καθαρά. Μην ασχολείσθε με τα λάθη και τα αμαρτήματα των ανθρώπων. Να ασχολείσθε με τα δικά σας αμαρτήματα, εσείς θα κάνετε περισσότερα απ' αυτά που έχουν κάνει αυτοί. Να διατηρείτε την καθαρότητα του νου, της καρδιάς και της θέλησης σας. Οι σύγχρονοι άνθρωποι διερωτώνται, αν γίνεται να ζουν χωρίς βάσανα. Όποιος δεν έχει καταλάβει το νόημα των βασάνων, αυτός θέλει να απελευθερωθεί απ' αυτά. Όποιος κατανοεί το νόημα τους, αναγνωρίζει ότι είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του ανθρώπου. Χωρίς βάσανα δεν υπάρχει εξέλιξη. Κάθε βάσανο, που το ξεπερνάμε καλά, πάντα βραβεύεται. Για κάθε προσβλητικό λόγο, που έχουμε δεχθεί καλά, ο άνθρωπος παίρνει 10 καλά λόγια. Αν ένα από τα καλά λόγια σκεπάσει το κακό, μένουν άλλα 9 καλά λόγια, σαν ρεζέρβα. Όταν κάποιος ρωτά γιατί πρέπει να τον προσβάλλουν, πείτε του ότι κάθε προσβολή που αποδέχεται, φέρει μέσα της μεγάλο πλούτο. Αν πουν μία κακή λέξη για σας, μετά απ' αυτήν έρχονται 10 καλές. Όποιος σας προσβάλλει ασυνείδητα, σας κάνει χάρη. Αφού το ξέρετε αυτό, μη ψάχνετε το δίκιο σας. Αφήστε τον Θεό ν' αποδώσει το δίκιο. Όσο ψάχνετε οι ίδιοι το δίκιο σας, καμία ευλογία δεν θα πάρετε. Αν αφήσετε στον Θεό, Αυτός θα επιβάλλει το δικό σας δίκιο, κι εσείς θα πάρετε την δική Του ευλογία. Όταν σας βρίζουν, σας διώχνουν, σας προσβάλλουν, ευχαριστείστε τον Θεό μέσα σας, για να πάρετε την δική του ευλογία. Συχνά οι άνθρωποι δίνουν σημασία στις πράξεις τους, στις σκέψεις τους και στα συναισθήματα τους, και διερωτώνται γιατί δεν επιτυγχάνουν. Λένε ότι κάποτε είχαν περισσότερη αγάπη ο ένας για τον άλλο, από όσο τώρα. Η αιτία γι' αυτό είναι ότι έβαλαν κάποιους ανθρώπους πολύ κοντά μέσα τους, με αποτέλεσμα να κρύβουν τον ορίζοντα μπροστά στην όραση τους. Επομένως, μη πλησιάζετε τον άνθρωπο πιο κοντά, απ' όσο τον έχει τοποθετήσει ο Κύριος. Ποια θα είναι η κατάσταση σας, αν κάποιος τραγουδιστής τραγουδά δίπλα στ' αυτί σας; Όσο καλά και να τραγουδά, θα δυσαρεστηθείτε, θα θέλετε να απομακρυνθείτε απ' αυτόν. Αν ο ίδιος τραγουδιστής απομακρυνθεί σε μεγάλη απόσταση από σας, θα τον ακούτε με διάθεση. Όσο πιο μακριά είστε ο ένας από τον άλλο, τόσο πιο καλά είναι. Τι θα κερδίσετε, αν θέλετε να γνωρίσετε μέσω του πλησιάσματος; Τι θα σας συμβεί, αν έλθει ο ήλιος σε απόσταση δύο φορές πιο κοντά απ' όσο είναι τώρα; Λετε ότι θα έχετε περισσότερο φως. Πράγματι, αν ο ήλιος πλησιάσει την γη, θα έχετε περισσότερο φως όμως, θα είναι τόσο πολύ, που δεν θα το αντέχετε. Η Αφροδίτη, που είναι πιο κοντά στον ήλιο, απ' όσο η γη, για να μην ανάψει από την ηλιακή θερμότητα, είναι περιτυλιγμένη από υδρατμούς. Όταν περνάει μέσα από τους υδρατμούς, ηλιακή ενέργεια ουσιαστικά μικραίνει την ένταση της, και χάριν αυτού υπάρχει ζωή στην Αφροδίτη. Πολλοί θέλουν ν' αγαπηθούν από όλους, να απολαμβάνουν πολλή αγάπη. Να μην επιθυμείτε να σας αγαπούν περισσότεροι, απ' όσους έχει προκαθορίσει ο Θεός. Να μην επιθυμείτε να σας αγαπούν περισσότερο οι μητέρες, οι πατέρες, οι φίλοι σας, απ' όσο έχει προβλέψει ο Θεός. Αν σας αγαπούν περισσότεροι απ' όσοι πρέπει, είστε εκτεθειμένοι σε βάσανα. Αν ζούμε στο φως, και αν το φως ζει μέσα μας, ο κόσμος θα μας εμφανισθεί. Σύμφωνα με το νόμο της αγάπης, ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίζει τα πράγματα μόνο τότε, όταν τα τοποθετήσει στην θέση τους. Και για να είσαι αγαπητός σε κάποιον, πρέπει να τοποθετηθείς σε τέτοια απόσταση απ' αυτόν, όση ο Θεός σ' έχει βάλει. Για να μπορούν να βλέπουν τα άστρα ξεκάθαρα, οι αστρονόμοι πρέπει να τοποθετήσουν το τηλεσκόπιο τους ακριβώς σε καθορισμένη απόσταση από το άστρο. Αν το βάλλουν σε τέτοιο σημείο, ώστε να εστιαστεί στα άστρα, βλέπουν καθαρά. Συνήθως ο άνθρωπος τοποθετεί κοντά στα μάτια του εκείνα τα αντικείμενα και τους ανθρώπους, που αγαπά περισσότερο. Όσο περισσότερο τους αγαπάει, τόσο περισσότερο βρίσκονται κοντά στα μάτια του όσο πιο λίγο τους αγαπάει, τόσο πιο μακριά βρίσκονται από την όραση του. Αν δεν τους αγαπάει, δεν τους βλέπει καθόλου. Ο έξυπνος τοποθετεί τα πράγματα σε τέτοια απόσταση, όση χρειάζεται. Αν τα τοποθετήσει σε καθορισμένη απόσταση, τα αγαπάει τόσο, όσο πρέπει. Όταν αγαπάτε τους ανθρώπους όσο πρέπει, κι όταν αυτοί σας αγαπούν όσο πρέπει, και ο ένας και ο άλλος είστε στις προκαθορισμένες από τον Θεό θέσεις. Ο Χριστός λεει: "Μη κρίνετε, και δεν θέλετε κριθή". Ό,τι γίνεται στον εξωτερικό κόσμο, μη το κρίνετε. Από τα λάθη του εξωτερικού κόσμου μπορείτε να επωφεληθείτε, αλλά μη κρίνετε. Μη κρίνετε, ούτε να εγκωμιάζετε. - Δεν έχω δικαίωμα να πω την γνώμη μου; - Έχεις το δικαίωμα να πεις την γνώμη του Θεού, αλλά όχι την δική σου. Κανένας δεν έχει ανάγκη από την γνώμη του ανθρώπου. Ο κόσμος έχει ανάγκη από μία σοβαρή γνώμη του Θεού, και όχι από την γνώμη του ανθρώπου, ο οποίος σήμερα σκέπτεται μ' έναν τρόπο και την άλλη μέρα με άλλο τρόπο. Είναι αξιόλογη η γνώμη εκείνου του ανθρώπου, που είναι αγωγός του Θεού. Κάποιοι θρησκευόμενοι συνεχώς απαγγέλλουν τα λόγια του Χριστού, τι είπε ο Χριστός πριν 2000 χρόνια. Σωστά μίλησε ο Χριστός στον καιρό του, όμως Αυτός και σήμερα συνεχίζει να μιλά. Το να στηριχθείτε μόνο στα λόγια που είπε ο Χριστός στο παρελθόν, είναι σαν να χαίρεστε με τα λόγια ενός πεντάχρονου αγοριού. Αυτό το παιδί έχει μεγαλώσει πια, έχει γίνει ένας νέος είκοσι ενός χρονών. Ακούστε τι σας λεει σήμερα. Ο Χριστός μίλαγε ένα καιρό στους Εβραίους και με την ομιλία και με το μαστίγιο, ανάλογα με τις δική τους τότε εξέλιξη. Στους σύγχρονους ανθρώπους, ο Χριστός μιλάει μ' άλλο τρόπο, σε άλλη γλώσσα. Ακούτε και αυτό που σας λεει σήμερα. Θέλετε σήμερα ο Χριστός να μιλάει με μαστίγιο, ή με κάποιον άλλο νόμο; Προτιμότερο είναι σήμερα να μιλάει ο Χριστός στους ανθρώπους μέσω του νόμου της αγάπης, της σοφίας, της αλήθειας, παρά με τον νόμο του μαστιγίου. Αν εφαρμόσετε τον νόμο της αγάπης πρώτα στον εαυτό σας, θα συγχωρήσετε πρώτα απ' όλα τον εαυτό σας. Όταν εφαρμόσετε την αγάπη στον εαυτό σας και τον συγχωρήσετε, θα εφαρμόσετε τον ίδιο νόμο και στον πλησίον σας. Ο Θεός συγχωρεί τα πάντα. Όταν κάνει κάποιο λάθος ο άνθρωπος, ακούει την φωνή του Θεού μέσα του, που του λεει: Διόρθωσε το λάθος σου και μη κάνεις περισσότερα λάθη. Μη κρίνεις, για να μη κριθείς. Αν κρίνεις τους άλλους, η κριτική επιστρέφει σε σένα. Από σήμερα και στο εξής, μέχρι το τέλος του 1939, καθορίζεται μία μεγάλη γιορτή εκείνων, οι οποίοι στους επόμενους τρεις μήνες του χρόνου δεν θα πουν μία κακή λέξη, δεν θα επιτρέψουν μία κακή σκέψη στο μυαλό τους και δεν θα δεχθούν ένα κακό συναίσθημα στην καρδιά τους και δεν θα κάνουν ούτε μία κακή πράξη. Αν κάποιος μπορεί να συγκρατηθεί από κάθε τι αρνητικό, εκτός από το καθορισμένο πριμ, θα διατηρήσει την ενέργεια του: Δεν θα θυμώσει, δεν θα φιλονικήσει, δεν θα ενοχληθεί. Αν δει ότι δύο άνθρωποι φιλονικούν, πρέπει να απομακρυνθεί σε τέτοια θέση, που να ακούει και να βλέπει μόνο το καλό. Ο έλλογος κόσμος απαιτεί απ' όλους τους ανθρώπους να ζουν αδελφικά, με αγάπη. Ο έλλογος κόσμος στερείται αταξίας, την οποία έχουν φέρει στον κόσμο οι άνθρωποι, από τις στραβές ανθρώπινες σκέψεις, τα στραβά ανθρώπινα συναισθήματα και τις στραβές ανθρώπινες πράξεις, από τις ανθρώπινες πλάνες. Οι ανθρώπινες παρεξηγήσεις αντανακλούνται στον μεγάλο κόσμο και προξενούν μεγάλους κατακλυσμούς. Ο έλλογος κόσμος έχει αποφασίσει να τιμωρήσει τους ανθρο3πους όχι με κατακλυσμό, όπως κάποτε, αλλά με φωτιά. Οι άνθρωποι έχουν σκάψει υπόγειες κρύπτες να φυλαχτούν από τις δικές τους βόμβες, όμως πού θα φυλαχτούν απ' την φωτιά, η οποία έρχεται από πάνω; Αυτή η φωτιά θα λειώσει την γη σε βάθος πάνω από 25 μέτρα. Πού και πώς θα κρυφτούν οι άνθρωποι από την φωτιά; Τι θα γίνει τότε με την ανθρωπότητα; Όποιος καταφέρει να επιζήσει, αυτός θα μιλά. Αλήθεια ή όχι, όλοι θα το δοκιμάσετε. Δεν θα μείνει άνθρωπος στην γη, που δεν θα περάσει απ' αυτήν την φωτιά. Εσείς πρέπει να είστε έτοιμοι, για ν' αντέξετε σ' αυτήν την φωτιά, όπως άντεξαν και τα τρία παιδιά στο καμίνι. Η φωτιά για την οποία σήμερα μιλώ, έχει ήδη αρχίσει να δρα. Έχει κάψει πολλούς ανθρώπους. Το ότι πράγματι αυτή η φωτιά δρα στον κόσμο, το βλέπουμε στην καταστροφή του νευρικού συστήματος του ανθρώπου, στις φυσικές και ψυχικές ασθένειες. Για εκείνους που ακολουθούν τον Θείο δρόμο, αυτή η φωτιά είναι ευλογία. Για εκείνους που δεν ακολουθούν τον Θείο δρόμο, αυτή η φωτιά είναι βασανιστήριο. Σας εύχομαι να ακολουθείτε τον δρόμο της αγάπης. Να ακολουθείτε τον δρόμο της αγάπης, αλλά όχι με την λάθος έννοια. Πού βρίσκεται το λάθος; Βρίσκεται στο ότι, όταν αγαπάτε κάποιον, πλησιάζετε πιο κοντά του απ' όσο πρέπει. Αν δεν τον αγαπάτε, απομακρύνεστε απ' αυτόν πιο μακριά του από όσο πρέπει. Θα σας συμβούλευα να σκέπτεστε, να αισθάνεστε και να ενεργείτε έτσι, όπως ο Θεός σκέπτεται, αισθάνεται και πράττει μ' εσάς. Αν έλθετε στις εκδηλώσεις της αγάπης, τοποθετήστε τους ανθρώπους όχι πολύ κοντά, ούτε και πολύ μακριά από τον εαυτό σας. Αν έλθετε στην εκτίμηση των πραγμάτων, μη επιπλήττετε, ούτε να εγκωμιάζετε ο ένας τον άλλον. Η απόσταση στην οποία πρέπει να βρίσκονται οι άνθρωποι μακριά ο ένας από τον άλλο, καθορίζεται από τις ανάγκες τους. Συναντώνται δύο άνθρωποι: Ο ένας είναι διψασμένος, παίρνει ένα ποτήρι νερό, κι ο άλλος φέρνει την στάμνα με το νερό. Ο ένας δίνει το ποτήρι στον άλλο να το γεμίσει. Ποια είναι η απόσταση μεταξύ του απλωμένου χεριού του διψασμένου κι αυτού που ρίχνει το νερό; Τέτοια πρέπει να είναι και η απόσταση ανάμεσα σ' εκείνους, που αγαπιούνται. Αν διατηρούν αυτήν την απόσταση, οι σχέσεις τους θα είναι καλές. Το χέρι είναι το μέτρο για την απόσταση μεταξύ των ανθρώπων. Όταν δύο άνθρωποι τείνουν το χέρι, καθορίζουν την απόσταση στην οποία τους έχει τοποθετήσει ο Θεός. Επομένως, αν θέλει να ακολουθεί τον δρόμο της αγάπης, ο άνθρωπος πρέπει να βάζει τον νου, την καρδιά και την βούληση του στην θέση τους. Αυτό απαιτεί ο Θεός από κάθε άνθρωπο. Αυτό σημαίνει να κάνει ο άνθρωπος το Θείο θέλημα. Αν δεν εκτελέσει τον νόμο του Θεού όπως πρέπει, όσο και να δικαιολογείται, κάτι μέσα του λεει: Δεν κάνεις καλά, διόρθωσε το λάθος σου. Για να κάνει το θέλημα του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει τον σωστό τόνο στις σκέψεις του, στα συναισθήματα και στις πράξεις του. Ο σωστός τόνος κάνει τη σκέψη φωτεινή, τα συναισθήματα ζεστά και καλά, και τις πράξεις ευλογημένες. Ο νους, η καρδιά και η βούληση του ανθρώπου επίσης έχουν καθορισμένο τόνο. Όταν ο νους, η καρδιά και η βούληση, εμφανίζονται κατά τον δικό τους τόνο, ο άνθρωπος εκφράζει χαρά κι ευχαρίστηση μέσα του. Χαίρεται, γιατί σκέπτεται, αισθάνεται και πράττει σωστά. Όταν εφαρμόζετε τον σωστό τόνο στην ζωή σας, θ' ακούσετε την φωνή του πατέρα σας: Να είσαι καλός και σωστός δούλος! Να είσαι σωστός και καλός γιος! Κι έτσι, τοποθετείστε κάθε τι στην θέση του, όπως βάζετε τους αριθμούς στην θέση τους. Όταν τακτοποιείτε τους αριθμούς από το ένα έως το δέκα, βλέπετε ότι κάθε επόμενος αριθμός είναι μικρότερος από τον επόμενο του. Αν έχετε να επιστρέψετε ένα λέβα, να χαίρεστε, που το χρέος σας είναι μικρό. Όμως, αν βάλετε την μονάδα στην θέση του δύο, η χαρά σας χάνεται. Το χρέος που ήταν στην πρώτη θέση, στην θέση της μονάδος, μεγάλωσε δέκα φορές περισσότερο. Μην αλλάζετε τις θέσεις των πραγμάτων, για να μη δημιουργείτε περιττά βάσανα. Ως μαθητές, πρέπει να παίρνετε σωστούς τόνους, δηλαδή να σκέπτεστε σωστά. Αν δεν σκέπτεται σωστά ο άνθρωπος, δεν μπορεί να τραγουδά σωστά αν δεν αισθάνεται σωστά, δεν έχει έκφραση στο τραγούδι αν δεν πράττει σωστά, δεν μπορεί να δώσει δύναμη και τόνους στο τραγούδι. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να τραγουδά καλά χωρίς της συμμετοχή του νου, της καρδιάς και της βούλησης του. Αν τραγουδά μ' αυτόν τον τρόπο, μπορεί να αυτοβελτιώνεται. Όταν τραγουδάτε, η αγάπη, η σοφία και η αλήθεια πρέπει να συμμετέχουν στο τραγούδι, για να δώσετε έκφραση σε όλα, που ο Θεός έχει επενδύσει σ' εσάς. Αυτό είναι το πραγματικό τραγούδι. Επιθυμώ τώρα να τραγουδάτε έτσι, ώστε ο νους, η καρδιά, η βούληση, η ψυχή και το πνεύμα σας να τραγουδούν μαζί μ' εσάς. Ανοίξτε την ψυχή σας στην αγάπη, στην γνώση, στο φως, στην ελευθερία και στην ειρήνη. Δώστε δρόμο στο καλό μέσα σας, για να συνενωθείτε με όλα τα έλλογα όντα, που έρχονται να σας βοηθήσουν. Σας εύχομαι να συνδεθείτε με τις έλλογες οντότητες, που έρχονται να σας χαιρετήσουν, για την τόλμη να σκεφθείτε, να αισθανθείτε και να πράξατε καλά, όπως απαιτεί ο Θεός. Σας εύχομαι η ζεστασιά της αγάπης, του φωτός, της σοφίας και η δύναμη της αλήθειας να είναι συνοδοιπόροι σας! Ομιλία που έγινε από τον Διδάσκαλο, στις 22 Σεπτεμβρίου 1939, 5 μ.μ. Σόφια- Ίζγκρεβ.
  6. Ο αναπτήρας της ιερής φωτιάς Διαλογισμός (Κατά Λουκά, 12, στ. 1-10) Στον κόσμο υπάρχει μόνο μία αρχή - η αρχή της αγάπης, μόνο μία έκφραση - η έκφραση της σοφίας και μόνο μία σωτηρία, η απελευθέρωση η οποία προέρχεται από την αλήθεια. Αρχή, εκδήλωση κι απελευθέρωση, αυτές είναι λέξεις, των οποίων την έννοια ο άνθρωπος καταλαβαίνει μόνον αφού σπουδάσει αρκετό καιρό. Η αγάπη ως αρχή της ζωής μπορεί να κατανοηθεί, μόνον όταν ο άνθρωπος φτάσει στην ιερή φωτιά. Τι αποτελεί η ιερή φωτιά; Στην αρχαιότητα υπήρχαν σχολές στις οποίες γινόταν λόγος για την ιερή φωτιά. Εξωτερικά, η ιερή φωτιά είναι κάτι σαν την συνηθισμένη, με την μοναδική διαφορά ότι διατηρούνταν ώστε να καίει συνεχώς. Πολλοί έψαχναν την ιερή φωτιά στο ιερό των ναών. Αυτοί την καταλάβαιναν εξωτερικά. Ουσιαστικά, η ιερή φωτιά βρίσκεται στην ανθρώπινη καρδιά. Αυτή είναι η εσωτερική, η μυστική πλευρά της ιερής φωτιάς. Εκείνοι οι οποίοι δεν μελέτησαν τον νόμο της ιερής φωτιάς, έχουν περάσει μέσα από μεγάλα βάσανα. Εκείνοι οι οποίοι μελέτησαν αυτόν τον νόμο, έχουν περάσει από μεγάλες χαρές. Η ιερή φωτιά είναι όπλο εναντίον του εχθρού εκείνων που ψάχνουν τον Θεό. Εκτός από την ανθρώπινη καρδιά, αυτή βρίσκεται και στον χώρο. Όπου και να ψάξετε, θα την βρείτε, παντού είναι ισότιμα κατανεμημένη. Πολλές θεωρίες υπάρχουν για την ιερή φωτιά όμως, εν τέλει, οι θεωρίες θα παραμείνουν. Συναντάτε κάποιον μουσικό και σας μιλάει για την μουσική, για τη σχέση μεταξύ των τόνων, για τον αρμονικό συνδυασμό μεταξύ τους, αλλ', όμως, εάν τον βάλετε να σας τραγουδήσει κάτι, δεν μπορεί. Αν γίνεται λόγος για υποθέσεις και θεωρίες, αυτός μπορεί να σας εκφράσει πολλές τέτοιες, αλλά όταν έλθει στην πρακτική, στην εφαρμογή, τίποτε δεν μπορεί να κάνει. Καλό πράγμα είναι οι υποθέσεις κι οι θεωρίες, όμως καλά είναι και να τραγουδά σωστά ο άνθρωπος. Ο ηλικιωμένος αρέσκεται να κάνει θεωρίες πάνω στα πράγματα, όμως το παιδί δεν αγαπά τις θεωρίες. Όταν δει ένα αναμμένο κερί, ή μία αναμμένη φωτιά, αμέσως πλησιάζει σ' αυτά, και θέλει να τ' ακουμπήσει. Η μητέρα λεει: Μη! Αυτή η μονοσύλλαβη λέξη είναι απομεινάρι μίας παλιάς γλώσσας -της Βατανικής. Η έννοια είναι η εξής: Όσο δεν μελετάς τα πράγματα, μην αγγίζεις. Όμως το παιδί δεν καταλαβαίνει την έννοια αυτής της λέξης και νομίζει ότι η μητέρα του λεει: Πιάσε! Πηγαίνει στην φωτιά, βάζει το δακτυλάκι του κοντά, κι αμέσως αναπηδάει προς τα πίσω. Σαν κάνει αυτό το πείραμα τρεις φορές, μετά αποφεύγει την φωτιά. Τώρα, εκτός από την πρακτική γνώση, το παιδί έχει και την θεωρητική. Ξέρει ότι η φωτιά καίει. Όταν δεν πρέπει ν' ακουμπά κάπου, και στον ηλικιωμένο λένε "Μη!". Αν δεν ακούσει αυτή την φωνή, θα βρεθεί μπροστά στην εμπειρία του παιδιού, το οποίο ακούμπησε το δάκτυλο του στην φωτιά, ή στο αναμμένο κερί. Επομένως, όταν ρωτάτε τι πράγμα είναι οι δυσκολίες, λέμε: Οι δυσκολίες δεν είναι τίποτε άλλο από το κάψιμο του δακτύλου ή κάποιου άλλου σημείου από το αναμμένο κερί. Όταν καίει, το κερί μιλά στους ανθρώπους, όμως λίγοι καταλαβαίνουν την γλώσσα της φλόγας, δηλαδή του φακός. Δεν υπάρχει πιο θαυμάσια γλώσσα απ' αυτή του φωτός. Η φλόγα του κεριού δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από φως, που εισέρχεται στα ανθρώπινα μάτια και του δίνει τη δυνατότητα να το δει. Το φως είναι η ιερή φωτιά της φύσης. Αυτή καθορίζει τα όρια των αντικειμένων και τα κάνει ορατά στους ανθρώπους. Κι έτσι η δύναμη του ανθρώπου βρίσκεται στην γνώση, την οποία έχει για την ιερή φωτιά. Οι ανθρώπινες σκέψεις, συναισθήματα και πράξεις είναι μορφές, μέσα από τις οποίες εκφράζεται η ιερή φωτιά. Στην ζωή, κάθε τι οφείλεται στην ιερή φωτιά. Τα συναισθήματα, που στερούνται της ιερής φωτιάς, είναι ασταθή και κρύα. Αυτή είναι η αιτία, λόγω της οποίας οι άνθρωποι παραπονιούνται ότι κάποτε ήσαν αγαπητοί, όμως τώρα έχουν χάσει την αγάπη τους. Η αγάπη δεν χάνεται, αλλά η θερμότητα των συναισθημάτων εξαφανίζεται. Συναντάτε τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σας και λετε ότι απ' αυτούς βγαίνει παγωνιά. Τα συναισθήματα που στερούνται θερμότητας, είναι παρόμοια με τον Βόρειο Πόλο, που πάντα είναι σκεπασμένος με πάγο και χιόνι. Είναι άσπρος ο Βόρειος Πόλος, αλλά και κρύος. Γιατί; Η ιερή φωτιά έχει σβήσει σ' αυτόν. Το άσπρο και το μαύρο χρώμα στην φύση σημαίνουν δύο διαφορετικές καταστάσεις. Στην ιερή φωτιά αυτά κατέχουν την θέση τους. Το μαύρο δείχνει ότι τα πράγματα πρέπει να γίνονται δεκτά με αρμονία. Το άσπρο χρώμα δείχνει ότι πρέπει να δίνεις αρμονικά. Όταν δώσεις κάτι από τον εαυτό σου, αμέσως θα πας να μαθητεύσεις. Σήμερα λίγοι άνθρωποι αρέσκονται στην μάθηση, οι περισσότεροι μαθαίνουν με την βία. Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο και κλαίνε, δεν θέλουν να μάθουν, η νέα κόρη σηκώνεται νωρίς το πρωί κι αρχίζει να δουλεύει, αλλά κλαίει, δεν θέλει να μάθει. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος δεν έκλαψε. Όταν έλθει η δυστυχία, παίρνει την πετσέτα, τρίβει τα μάτια του και κλαίει, δεν θέλει να μάθει. Όταν πήγαινε στην ιερή φωτιά, ο ιερέας έπλενε το πρόσωπο του με αγιασμό. Για να μη πέσουν σταγόνες από τον αγιασμό στην γη, έτριβε το πρόσωπο του με μία καθαρή πετσέτα. Κι εσείς πλένεστε το πρωί, αλλά σταγόνες νερού πέφτουν στην γη. Γιατί; Δεν είναι ιερό αυτό το νερό. Κάθε. άνθρωπος, ο οποίος υπηρέτησε γύρω από την ιερή φωτιά, ήταν ιερέας. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος δεν έχει καψαλιστεί μ' αυτήν την φωτιά. Μ' άλλα λόγια: Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος να μην αγάπησε και να μη μίσησε. Όσο αγαπά, η φωτιά του καίει. Όταν μισεί, η φωτιά του σβήνει. Έχει κάψει τον. αγαπημένο του στην δική του φωτιά. Η νέα κόρη λεει: Κάψε με! Ο νέος λεει: Κάψε με! Ο πατέρας κι η μητέρα λένε στα παιδιά τους: Μας κάψατε! Οι γιοι κι οι κόρες παραπονιούνται για τους γονείς τους και λένε: Μας έκαψαν. Όλοι οι άνθρωποι, μαθητές, δάσκαλοι, κύριοι, υπηρέτες, ιερείς, κυβερνήτες, παραπονιούνται ότι τους έκαψαν. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που δεν έχει καεί. Το κάψιμο είναι, για τον άνθρωπο, μία από τις περασμένες του εμπειρίες. Οι καμένοι κοιμούνται στους τάφους τους, αλλά πρέπει πια να αναστηθούν. Η ιερή φωτιά θα τους αναστήσει. Όσο περισσότερο έχει καεί ο άνθρωπος, τόσο πιο ξύπνια είναι η συνειδητότητά του. Όσο δεν ξυπνά η συνειδητότητά του, αυτός δεν βρίσκει νόημα στην ζωή. Μόλις η συνειδητότητά του ξυπνήσει, καταλαβαίνει πλέον την ζωή ως βάση πάνω στην οποία θα κτίσει. Καταλαβαίνει πια ότι ο κόσμος, με όλες του τις μορφές, δίνει τις δυνατότητες και τις συνθήκες, που έχουν δημιουργηθεί από την ιερή φωτιά για την ανύψωση του ανθρώπου ως πνεύμα, ψυχή, νους και καρδιά. Μέσω αυτών των εργαλείων, δημιουργεί ωραίο σώμα, το οποίο έρχεται σ' επαφή με τον Θείο κόσμο. Κι έτσι, να θυμάστε: Η ιερή φωτιά δίνει νόημα σ' όλα τα πράγματα - ευχάριστα ή δυσάρεστα. Όποιος δεν καταλαβαίνει την έννοια αυτής της φωτιάς, αυτός θα απορεί γιατί έρχονται τα βάσανα στο κεφάλι του. Έτσι μπορεί να ρωτά και η κότα, στον λαιμό της οποίας έχει καρφωθεί το μαχαίρι. Απ' την δική της πλευρά, είναι αδίκημα, απ' την οπτική γωνία του ανθρώπου, που την σφάζει, είναι αγαθό. Αν η κότα θυσιαστεί θεληματικά για την ανύψωση του ανθρώπου, που την σφάζει, ο θάνατος είναι σωστός. Στο παρελθόν, κάποτε, πήγαν στον Βούδδα, ως δάσκαλο, διάφοροι άνθρωποι - Βραχμάνοι, μορφωμένοι, φιλόσοφοι, για ν' αναζητήσουν την αλήθεια. Μία μέρα, αυτός αποφάσισε ν' αυτοσυγκεντρωθεί, να στραφεί μέσα του, κι είπε στους μαθητές του ότι αυτήν την μέρα δεν θα δεχθεί κόσμο. Όλοι οι οποίοι τον επισκέφτηκαν, είχαν απορριφθεί - κανέναν δεν δέχονταν. Κάποια στιγμή, καθισμένος κάτω από ένα δέντρο, ο Βούδδας παρατήρησε, από μακριά ακόμη, ότι φθάνει ένας φτωχός άνθρωπος. Αμέσως αναπήδησε και στράφηκε προς αυτόν. Μόλις το είδαν αυτό οι μαθητές του, σκέφτηκαν: Περίεργο πράγμα! Ο δάσκαλος μας σήμερα δεν δέχθηκε κανέναν. Εξέχοντες, μορφωμένοι, φιλόσοφοι τον επισκέφθηκαν, αλλά όλους τους απέρριψε, αλλά γι’ αυτόν τον φτωχό σηκώθηκε πάνω. Μόλις κατάλαβε την σκέψη των μαθητών του, ο Βούδδας τους φώναξε στην άκρη και τους είπε: Κάποτε, πριν από εκατοντάδες ζωές, ήμουν Βραχμάνος. Μία μέρα, καθώς διάβαζα την προσευχή μου, αισθάνθηκα πολύ αδύναμος κι έπεσα στην γη - δεν μπορούσα να τελειώσω την προσευχή μου. Εκείνη την στιγμή, από κάπου βγήκε ένας λαγός, έπεσε στην φωτιά και ψήθηκε. Εγώ έκοψα ένα κομμάτι από το κρέας του, κι ανανέωσα τις δυνάμεις μου και τελείωσα την προσευχή. Αυτοί οι εξέχοντες άνθρωποι, που με επισκέφθηκαν σήμερα, θέλουν την αλήθεια για τον εαυτό τους. Κανένας απ' αυτούς δεν θυσίασε την ζωή του, όπως αυτός ο λαγός. Ο σημερινός φτωχός άνθρωπος, με τον οποίο δέχθηκα να συζητήσω, είναι ο τότε λαγός. Αυτός θυσιάστηκε για μένα, για ν' ανυψωθώ, κι εγώ έκανα κάτι για την δική του ανύψωση. Επομένως, όσο δεν μπορεί να ριχθεί στην ιερή φωτιά και να ψηθεί, για να τον φάνε οι άλλοι, ο άνθρωπος δεν μπορεί ν" ανυψωθεί. Ο λαγός έγινε θυσία για τον Βούδδα, για να ενισχύσει τις δυνάμεις του. Αν μία κρύα χειμωνιάτικη μέρα είστε στο βουνό, με το σακίδιο γεμάτο με βαριά ρούχα, και με διάθεση να φάτε και να πιείτε, αλλά δεν έχετε φωτιά, είστε χαμένοι. Κι εκείνος, που μπορεί να σας δώσει έναν αναπτήρα για την φωτιά, αυτός θα σας σώσει από τον θάνατο. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν τα πάντα, αλλά ένα δεν έχουν: τον αναπτήρα για την ιερή φωτιά. Όταν βρείτε αυτόν τον αναπτήρα, να τον φέρετε πάντα μαζί σας. Η φωτιά έχει την ικανότητα να καίει και να λιώνει τα πράγματα. Ό,τι βάλετε σ' αυτήν, τίποτε δεν πέφτει έξω. Καθώς μιλάω στους ανθρώπους για την φωτιά, αυτοί αρχίζουν να φοβούνται. Έχουν υπ' όψιν τους την φωτιά της ανθρώπινης αγάπης, που έχουν στις καρδιές τους. Ανάψτε την ιερή φωτιά στον άνθρωπο με την Θεία αγάπη, και μη φοβάστε. Θ' ανάψει, θα φωτίζει, αλλά χωρίς να καίει. Ανάψτε την ανθρώπινη ψυχή με την ιερή φωτιά της Θείας αγάπης, και κοιτάξτε: τι θα γίνει μ' αυτήν; Θα ντυθεί στο λευκό χρώμα και θ' αρχίσει να λάμπει. Το λευκό χρώμα είναι το έμβλημα της καθαριότητας. Τα Θεία αγαθά συγκεντρώνονται στο λευκό χρώμα. Όταν αναλύσετε αυτό το χρώμα, θα βρείτε αυτά τα αγαθά, που εκφράζονται μέσα στα επτά διαφορετικά χρώματα. Οι σύγχρονοι επιστήμονες δεν ξέρουν τι είναι το κάθε χρώμα μεμονωμένα και ποιες είναι οι εφαρμογές του. Αυτοί γνωρίζουν, από πόσα δισεκατομμύρια παλμούς αποτελείται το κάθε χρώμα, όμως ποια είναι η χρήση αυτών των χρωμάτων, δεν το ξέρουν. Αυτό το ξέρουν μόνον οι μυημένοι, οι σοφοί. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για την ιερή φωτιά. Μόνον οι μυημένοι γνωρίζουν τι είναι η ιερή φωτιά. Ο ταλαντούχος μόλις τώρα έχει αρχίσει να την μελετά, κι οι συνηθισμένοι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει ακόμη γί αυτήν. Κι έτσι, όταν λέτε ότι δεν καταλαβαίνετε τα πράγματα, είστε συνηθισμένοι άνθρωποι όταν καταλαβαίνετε, είστε ταλαντούχοι όταν τα εφαρμόζετε, είστε σοφοί όταν τα πειράματα σας είναι επιτυχημένα, είστε άγιοι όταν δουλεύετε ελευθέρα με την ιερή φωτιά, μπορείτε να είστε δάσκαλοι. Ο άνθρωπος, ο οποίος δεν ήταν συνηθισμένος, δεν μπορεί να γίνει ταλαντούχος όποιος δεν ήταν ταλαντούχος, δεν μπορεί να γίνει σοφός όποιος δεν ήταν σοφός, δεν μπορεί να γίνει άγιος όποιος δεν ήταν άγιος, δεν μπορεί να γίνει δάσκαλος. Δεν είναι θέμα μόνο να διδάσκει ο άνθρωπος. Κάτι ιδιαίτερο απαιτείται από τον δάσκαλο. Γενικά, για να είναι μητέρα, πατέρας, αδελφός, αδελφή, ο άνθρωπος πρέπει να έχει κάποια ιδιαίτερη ικανότητα μέσα του. Για να είναι πατέρας ή μητέρα, ο άνθρωπος πρέπει να φέρει το σχήμα του Θεού στο πνεύμα, στην ψυχή, στον νου, και την καρδιά του. Αν δεν φέρει αυτό το σχήμα μέσα του, και πάρει την τιμητική θέση της μητέρας, ή του πατέρα, ο άνθρωπος θα δημιουργήσει μεγάλες δυσκολίες. Τέτοια μητέρα και τέτοιος πατέρας θα γεννήσουν έναν αμαρτωλό γιο ή μία αμαρτωλή κόρη. Ποιος άνθρωπος είναι ο αμαρτωλός; Αμαρτωλός είναι αυτός, στον οποίο δεν καίει η ιερή φωτιά. Κάποτε έκαιγε αυτή η φωτιά μέσα του, αλλά έπειτα έσβησε. Στον αμαρτωλό άνθρωπο καίει η συνηθισμένη φωτιά, η οποία όλα τα λιώνει και τα καίει. Ο δίκαιος άνθρωπος είναι εκείνος, στον οποίο καίει η ιερή φωτιά, χωρίς να σβήνει, χωρίς να καίει τα πράγματα. Αν σβήσει η ιερή φωτιά, ο άνθρωπος ζει μεγάλους κατακλυσμούς. Όταν γίνεται λόγος για την ιερή φωτιά, δεν λεω να την ανάψετε, αλλά να την κρατήσετε για να μη σβήσει. Κάθε ένας μόνος του πρέπει να διατηρήσει την ιερή φωτιά, να μην αφήνει τους υπηρέτες του να την φροντίζουν. Κάθε ένας μόνος του είναι ιερέας, υπηρέτης, άγγελος, Σεραφείμ στην δική του ιερή φωτιά. Κανένας δεν μπορεί να σβήσει την ιερή φωτιά του ανθρώπου, εκτός απ' αυτόν τον ίδιο. Όταν την σβήσει, αρχίζει να υποφέρει και να παραπονιέται ότι κανένας δεν τον αγαπά. Αυτό είναι αληθινό. Πρώτα ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο, και γί αυτό τον έχει στείλει στην γη, για να μάθει. Για να πει ο άνθρωπος ότι κανένας δεν τον αγαπά, αυτό δείχνει ότι πρώτος αυτός δεν αγαπά. Αυτός έζησε μόνο για τον εαυτό του. Θυσιάστηκε σαν τον λαγό, ο οποίος ρίχτηκε στην φωτιά, για να μπορεί ο Βούδδας να τον φαει και ν' αποτελεκόσει την προσευχή του; Επομένως, όταν ζει και θυσιάζεται για τον πλησίον του, ο άνθρωπος κατορθώνει να συνειδητοποιήσει ότι οι αρετές του ανθρώπου είναι και δικές του αρετές, οι αδικίες των ανθρώπων είναι και δικές του αδικίες. Επίσης, ότι τα καλά και τα κακά έργα των ανθρώπων, είναι δικά του καλά και κακά έργα. Αν έχετε αυτήν την συνειδητοποίηση και δείτε ότι κάποιος κάνει λάθος, κάνει εγκλήματα, θα πείτε: Ο αδελφός μου αμαρτάνει, επομένως κι εγώ αμαρτάνω. Γι’ αυτό θ' ασχοληθείτε με το να διορθώσετε τα λάθη σας. Αν δείτε ένα μήλο, ευχαριστείστε το για την δική του αφιλοκέρδεια. Δίνει από το δικό του αγαθό σε όλους. Αν δείτε μία πηγή, ευχαριστείστε την για την δική της αφιλοκέρδεια. Όποιος περάσει δίπλα της ικανοποιεί την δίψα του. Εύχομαι στις καρδιές όλων των ανθρώπων να υπάρχουν καθαρές πηγές, που ν' αναβλύζουν συνεχώς. Εύχομαι στον νου όλων των ανθρώπων να υπάρχουν κήποι με γλυκά και νόστιμα φρούτα. Εύχομαι στις ψυχές όλων των ανθρώπων να υπάρχουν σχολεία, στα οποία διδάσκεται το καλό. Εύχομαι μέσω του πνεύματος όλων των ανθρώπων να εφαρμόζονται όλα τα αγαθά της ζωής προς τον πλησίον, και προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Και, ό,τι κάνουν, όλα να γίνονται για την δόξα του Θεού. Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι στο πρόσωπο της γης να διατηρούν την δική τους ιερή φωτιά. Όπου καίει η ιερή φωτιά, εκεί βασιλεύει η αγάπη. Στην αγάπη βρίσκεται ο αναπτήρας της ιερής φωτιάς. Πολλοί αναπτήρες υπάρχουν στην αγάπη. Πολλά σπίρτα υπάρχουν στο κουτί, αλλά το πρώτο είναι το πιο βασικό. Από το πρώτο σπίρτο μπορεί να ωφεληθεί ολόκληρος ο κόσμος. Επομένως, αν θέλετε να δημιουργήσετε κάτι χρήσιμο στην ζωή σας, κάντε μόνο μία καλή πράξη, και τοποθετήστε μέσα της όλη σας την αγάπη, όλη σας την γνώση, όλη σας την ελευθερία. Αυτό το καλό είναι το πρώτο σπίρτο, ο πρώτος αναπτήρας, με τον οποίο θα ανάψετε την ιερή φωτιά στην ψυχή σας. Αυτό το καλό θα σας συνοδεύει ολόκληρη την αιωνιότητα - και σ' αυτόν και στον άλλο κόσμο. Κι έτσι η καρδιά σας, ο νους σας, η ψυχή σας, το πνεύμα σας ας παρευρίσκονται στο κάθε τι που κάνετε. Ας υπάρχει σ' όλα σας τα έργα το μάτι του Θεού, το μάτι του Αγγέλου, των Χερουβείμ και των Σεραφείμ. Αυτό σημαίνει ανύψωση. Αυτό σημαίνει ανάσταση της ανθρώπινης ψυχής. Μόλις αναστηθεί ο άνθρωπος, μπαίνει στο σπίτι του πατέρα του. Όλος ο ουρανός ξέρει ότι αυτός έφερε την ζωή, την γνώση, το φως και την ελευθερία στον κόσμο για την δόξα του Θεού, για την δόξα του πλησίον και για την δική μας δόξα. Να προσπαθείτε να προσελκύετε το βλέμμα του Θεού στην αγάπη σας. Να προσπαθείτε να προσελκύετε το βλέμμα του Θεού στην διδασκαλία σας. Να προσπαθείτε να προσελκύετε το βλέμμα του Θεού στην εφαρμογή της αλήθειας. Ομιλία που έγινε από τον Διδάσκαλο, στην συγκέντρωση που έγινε στις 27 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ., στη Σόφια-Ίζγκρεβ.
  7. Η ομοιομορφία και η πολυμορφία Η ομοιομορφία οδηγεί προς την δυσαρέσκεια, προς την απογοήτευση στην μεμονωμένη ζωή, στην ζωή των λαών, και στην ζωή της ανθρωπότητας. Η πολυμορφία, όμως, φέρνει επιτεύγματα. Η ομοιομορφία είναι ανθρώπινη διαδικασία, ενώ η πολυμορφία Θεία. Κάποια μέρα ο άνθρωπος είναι δυσαρεστημένος από τους ανθρώπους, από τα ζώα, από τα φυτά. Ούτε κι αυτός δεν ξέρει γιατί είναι δυσαρεστημένος. Πολύ απλά, έπεσε σε ομοιομορφία στην ζωή. Ψάχνει την αιτία έξω από τον εαυτό του κι επιθυμεί να συμμορφώνονται όλοι με την δική του κατάσταση. Μόλις μπει στην πολυμορφία, ο άνθρωπος βρίσκει νόημα για όλα. Βρίσκει το νόημα και την γνώση και στις πιο μεγάλες αντιθέσεις. Αν ζει στην πολυμορφία, βρίσκει νόημα και στην δυσαρμονία, και στο κακό, και στην αταξία της ζωής. Μία ρώσικη παροιμία λεει: "Και στην αταξία υπάρχει τάξη." Από εδώ ορμώμενοι κι εμείς, λέμε ότι στο κακό ενυπάρχει το καλό, και στο καλό ενυπάρχει το κακό. Για παράδειγμα, ο πλούτος του πλούσιου είναι εκθαμβωτικός για τον φτωχό και για τον κλέφτη. Μόλις ακούσει την λέξη "κλέφτης", κάθε άνθρωπος ανατριχιάζει από φόβο. Τι φοβερό υπάρχει σ' αυτήν την λέξη; Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι αρέσκονται στο να παίρνουν κάτι χωρίς να τους επιτραπεί. Δηλαδή, κάθε τι που παίρνουν οι άνθρωποι χωρίς να ρωτήσουν, είναι κλοπή. Κάθε τι που παίρνουν οι άνθρωποι αφού τους επιτραπεί, το ονομάζουν απόκτημα, ή κέρδος. Καθώς μελετούν τον άνθρωπο, οι ψυχίατροι εξηγούν την κλοπή ως ένα έντονα αναπτυγμένο κέντρο στον άνθρωπο για την απόκτηση κάποιου αντικειμένου: χρημάτων, φαγητού, περιουσίας. Μερικοί άνθρωποι αρέσκονται στο να ντύνονται καλά. Αυτό οφείλεται στην αίσθηση ομορφιάς, που βρίσκεται έντονα αναπτυγμένη μέσα τους. Αυτή η αίσθηση είναι έντονα αναπτυγμένη και στα πουλιά. Αν τα πουλιά αρέσκονται στο να ντύνονται καλά, γιατί και ο άνθρωπος να μη ντύνεται καλά; Όλα τα πουλιά δεν είναι το ίδιο ντυμένα. Αυτά ξεχωρίζουν το ένα απ' το άλλο ως προς την ενδυμασία τους. Απ' όλα τα πουλιά, το βασιλικό πτηνό είναι το πιο όμορφα ντυμένο. Ως προς το ένδυμα, ξεπερνά ακόμη και τους Βασιλείς. Υπάρχουν πεταλούδες, οι οποίες ως προς την ομορφιά τους ξεπερνούν και τις Βασίλισσες. Εκείνοι οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν την έννοια της πολυμορφίας στην ζωή, βρίσκουν μια μεγάλη αντίθεση στο ότι μερικά πτηνά είναι όμορφα ντυμένα, με πολύχρωμα φτερά, ενώ άλλα περνούν εντελώς απαρατήρητα. Η πολυμορφία στον κόσμο έχει ως σκοπό να κάνει τους ανθρώπους να σκέπτονται. Αν όλα είναι ομοιόμορφα, η σκέψη των ανθρώπων θα είχε μείνει στάσιμη, δεν θα είχε ώθηση, κίνηση μέσα της. Παρ' όλη την μεγάλη πολυμορφία στην ζωή, παρ' όλη την δυνατότητα του ανθρώπου να σκέπτεται, αυτός πάλι έχει σταματήσει πάνω σε μία μονόπλευρη σκέψη: Πώς να επιζήσω; Με την λέξη "επιβίωση", ο άνθρωπος εννοεί το πώς θα τακτοποιήσει την ζωή του: Να έχει διαμέρισμα, να τρώει τρεις φορές την ημέρα, να ντύνεται καλά, να ζει πλούσια, αν και με χρέη, να ντύνεται και να γδύνεται αρκετές φορές την ημέρα, και, όταν πεθάνει, να τον θάψουν με τιμές. Όταν πεθάνει κάποιος, οι δικοί του λένε ότι έφυγε από τον κόσμο της απογοήτευσης. Όσο ζει στον κόσμο της ομοιομορφίας, άσχετα με το αν βρίσκεται σ' αυτόν ή στον άλλο κόσμο, ο άνθρωπος θα περνά όλο από απογοητεύσεις. Δεν είναι χρήσιμο να μιλήσουμε τώρα για το ποιά θα είναι η κατάσταση του ανθρώπου στον άλλο κόσμο. Όταν πάει εκεί, θα δει τι τον περιμένει. Σε όποια μεγάλη πόλη πάτε σήμερα, εκεί θα δείτε και τον παράδεισο και την κόλαση. Αν πάτε στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στο Λονδίνο, ή στην Νέα Υόρκη κι επισκεφτείτε τους κεντρικούς δρόμους, θα δείτε ότι όλοι είναι καλά φωτισμένοι, καθαροί και με ψηλά κτίρια. Αν πάτε σε κάποια μακρινή συνοικία, θα δείτε ότι όι δρόμοι είναι βρώμικοι, σκοτεινοί, και κανένας δεν περνά. Αν είστε καλά ντυμένοι, τα παιδιά θα σας ρίξουν πέτρες, οι κλέφτες θα σας επιτεθούν, και ο,τιδήποτε έχετε στις τσέπες σας - χρήματα, ρολόι, όλα θα τα πάρουν. Είναι φοβερό να περπατά μόνος του ο άνθρωπος σ' αυτές τις συνοικίες. Και στην Σόφια υπάρχουν τέτοιες συνοικίες. Αυτές είναι η Κόλαση στην ζωή, που σημαίνει ότι η Κόλαση κι ο Παράδεισος βρίσκονται στο ίδιο και το αυτό μέρος, κοντά ο ένας στον άλλο. Από τον άνθρωπο εξαρτάται πού θα ζει. Κι έτσι, ό,τι υπάρχει στον εξωτερικό κόσμο, υπάρχει και στον ίδιο τον άνθρωπο, στον νου του, στην καρδιά του, στις σκέψεις και στα συναισθήματα του. Για παράδειγμα, στην καρδιά του ανθρώπου βρίσκονται ο Παράδεισος κι η Κόλαση. Αν μπείτε στην Κόλαση της ανθρώπινης καρδιάς, εκεί όλα θα γυρίσουν ανάποδα. Όταν βρεθούν σε κάποια δυσκολία, οι άνθρωποι λένε ότι πρέπει να συγκεντρώσουν κάποια στοιχεία, να επιβεβαιώσουν την γνωστή αλήθεια. Συγκεντρώνουν κάποια στοιχεία, όμως πάλι δεν φθάνουν στον σκοπό τους. Για παράδειγμα, όταν γίνει κάποιος φόνος, η σύγχρονη ιατροδικαστική καταφεύγει σε ιδιαίτερες μελέτες, για να αποκαλύψει συγκεκριμένα γεγονότα, πώς έγινε το έγκλημα. Για να βοηθήσουν τους ιατροδικαστές, έρχονται κι οι γιατροί. Κάνουν αυτοψία στο πτώμα, για να καταλάβουν πώς έδρασε ο εγκληματίας. Τι γίνεται μ' αυτήν την έρευνα; Αποδεικνύουν πώς έγινε το έγκλημα - τίποτε περισσότερο. Ο νεκρός μένει νεκρός, το αδίκημα έχει γίνει πια, χωρίς ιδιαίτερα επιτεύγματα. Και στην προσωπική και στην οικογενειακή και στην κοινωνική ζωή συγκεκριμενοποιούνται τα γεγονότα, το πώς έγινε κάποιο λάθος, ή κάποιο αδίκημα, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Βασικό είναι να διορθωθεί το λάθος και το έγκλημα. Αυτό επιζητούν σήμερα όλοι οι άνθρωποι, όλες οι οικογένειες, όλες οι κοινωνίες κι οι λαοί. Συναντάτε κάποιον άνθρωπο, που θυμώνει, εκνευρίζεται, είναι δυσάρεστημένος απ' όλους τους ανθρώπους. Γιατί θυμώνει; Υπάρχει κάποια αιτία γι' αυτό. Κάποιου άλλου, πάλι, του αρέσει να μιλά πολύ. Γιατί; Διότι το κέντρο της ομιλίας είναι πολύ ανεπτυγμένο μέσα του. Δηλαδή, και γί αυτό υπάρχει λόγος. Το αν μιλά σωστά, αυτό δεν είναι βασικό. Υπάρχουν παπαγάλοι, στους οποίους αυτό το κέντρο είναι επίσης πολύ ανεπτυγμένο, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνουν τις ίδιες και τις ίδιες λέξεις. Ένας Άγγλος άκουσε έναν παπαγάλο να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια λόγια: "Δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτό." Του άρεσε ο παπαγάλος και τον αγόρασε. Όταν τον πήγε στο σπίτι, καυχήθηκε στην γυναίκα του ότι έκανε κάτι καλό, αγόρασε έναν παπαγάλο. Αμέσως ο παπαγάλος είπε: Δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτό. Δηλαδή, κι αυτός συναίνεσε στην πράξη του κυρίου του. Έτσι, ο παπαγάλος συνέχιζε να συναινεί στις πράξεις του κυρίου του, ο οποίος ήταν ευχαριστημένος μ' αυτόν. Μία μέρα, ο Άγγλος έκανε κάποιο λάθος και, όταν επέστρεψε στο σπίτι, είπε στην γυναίκα του: Σήμερα δεν είμαι ευχαριστημένος από τον εαυτό μου, έκανα μία βλακεία. Αμέσως ο παπαγάλος είπε: Δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτό. Όταν άκουσε την συναίνεση του παπαγάλου, ο Άγγλος θύμωσε και είπε στην γυναίκα του: Δεν είμαι ευχαριστημένος από τον παπαγάλο, θα τον πουλήσω. Γιατί στην αρχή ο Άγγλος ήταν ευχαριστημένος με τον παπαγάλο, και μετά δεν ήταν πια; Πολύ φυσικό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από τα λάθη του, όπως είναι από τις καλές του πράξεις. Πράγματι, την κάθε καλή πράξη στην ζωή του ο άνθρωπος την αισθάνεται σαν γλυκεία, σαν ευχάριστη, σαν αρμονική, κάθε κακή, στραβή πράξη την αισθάνεται σαν πικρή, δυσάρεστη, σαν δυσαρμονία. Η ομοιομορφία της πράξης δίνει πίκρα στον άνθρωπο, ενώ η πολυμορφία γλυκύτητα. Επομένως, η ομοιομορφία παραμορφώνει τον άνθρωπο, ενώ η πολυμορφία τον σχηματοποιεί, τον κάνει όμορφο. Αν ζείτε 10 χρόνια μεταξύ άσχημων, κακών ανθρώπων, οι οποίοι μόνιμα τσακώνονται, θ' αποκτήσετε τον χαρακτήρα τους, θ' αποκτήσετε κάτι απ' αυτούς. Αν, πάλι, ζείτε 10 χρόνια κατά σειρά μεταξύ ευγενών, ανυψωμένων ανθρώπων, σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, θα δεχθείτε κάτι απ' αυτούς, θα λάβετε μερικές καλές εκδηλώσεις. Αν ψάχνετε την ομορφιά, θα την βρείτε στην πολυμορφία της ζωής, κι όχι στην ομοιομορφία. Καθώς το ξέρετε αυτό, πρέπει να δουλέψετε συνειδητά πάνω στον εαυτό σας, για ν' αποκτήσετε ομορφιά. Αν σας έλθει στον νου κάποια μονόπλευρη ιδέα, βάλτε την αμέσως στην άκρη. Μη δίνετε σημασία στις ομοιόμορφες σκέψεις, στα ομοιόμορφα συναισθήματα και στις ομοιόμορφες πράξεις. Έχει παρατηρηθεί ότι αν κάποιο παιδί χαμογελάει σ' ένα ελάττωμα άλλου παιδιού, μετά από καιρό θ' αποκτήσει το ίδιο ελάττωμα. Κάποιο παιδί ψευδίζει, και ένα άλλο το μιμείται για να το κοροϊδέψει. Μετά από 4-5 χρόνια, και αυτό το παιδί θ' αρχίσει να ψευδίζει. Μην συνδέεστε με την ομοιομορφία των ανθρώπων, για να μη πέσετε κι εσείς σ' αυτήν. Το μοναδικό πράγμα, που μπορεί να σας φυλάξει από την ομοιομορφία, είναι το να μη της δίνετε σημασία. Όταν δεν της δίνετε σημασία, είστε μακριά απ' αυτήν. Όταν σκοντάψετε σε κάποια αρνητική σκέψη, τοποθετήστε την απέναντι από την θετική. Το αρνητικό στην ζωή προέρχεται από την ομοιομορφία. Αποφεύγετε την ομοιομορφία, για να μην αναλώνετε την ενέργεια σας άσκοπα. Ο άνθρωπος έχει έλθει στην γη για ν' ακολουθήσει τον δρόμο της πολυμορφίας, της Θείας διαδικασίας, κι όχι για να ασχολείται με τις απερισκεψίες της ζωής. Αν ασχοληθεί με τις απερισκεψίες, ο άνθρωπος φέρει ευθύνη γι' αυτό. Ο άνθρωπος έχει έλθει στην γη για να μάθει, για να περάσει από την μία τάξη στην άλλη, κι όχι για να επαναλαμβάνει τα σχολεία και τις τάξεις. Πρέπει να τελειώσει μιαν ανώτερη επιστήμη, μετά να μπει στον ευρύ κόσμο, για να εφαρμόσει αυτό που έμαθε. Στην εφαρμογή της Θείας διαδικασίας στην ζωή έγκειται η δημιουργία του αληθινού ανθρώπου, ο οποίος έχει την θέση του στον κόσμο. Νομίζετε ότι η όμορφη κόρη, ο όμορφος νέος έχουν έλθει στον κόσμο με μοναδικό σκοπό να παντρευτούν; Μερικοί νομίζουν ότι, όταν έλθει στην γη, ο άνθρωπος οπωσδήποτε πρέπει να παντρευτεί. Νομίζουν ότι η πρώτη δουλειά του ανθρώπου είναι ο γάμος. Ουσιαστικά, ο γάμος είναι η τελευταία δουλειά. Ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί για να σκέπτεται, μετά να αισθάνεται, και μετά να πράττει. Η σκέψη, τα συναισθήματα, κι η πράξη είναι Θείες διαδικασίες, κι όλα τα υπόλοιπα είναι ανθρώπινη δουλειά. Ο Χριστός λεει: "Εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού." Ο Χριστός στρέφει την προσοχή στον νέο τρόπο της γέννησης, από νερό και πνεύμα, και όχι από μητέρα και πατέρα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι βρίσκονται σε μεγάλες αντιφάσεις, με αποτέλεσμα να φθάσουν στο συμπέρασμα ότι χωρίς χρήματα δεν μπορεί να ζήσει κανείς. Αυτό το συμπέρασμα είναι εν μέρει σωστό. Στην τωρινή τάξη πραγμάτων στην ζωή, χωρίς χρήματα δεν γίνεται- όμως τι κάνουν τα φυτά και τα ζώα; Κι αυτά ζουν στις τωρινές συνθήκες, όμως χρήματα δεν τους χρειάζονται. Δηλαδή, τα χρήματα είναι ανθρώπινη εφεύρεση και όχι Θεία. Οι αντιλήψεις των ανθρώπων είναι τέτοιες, που χωρίς χρήματα δεν μπορούν να ζήσουν. Θα έλθει μία μέρα που θα ζουν χωρίς χρήματα. Τότε θα καταλάβουν ότι τωρινές τους αντιλήψεις δεν είναι σωστές. Τα χρήματα είναι απαραίτητα για την σχετική τάξη στην ζωή, όχι όμως και για την απόλυτη. Θα πείτε ότι τα ζώα είναι κατώτερα όντα, δεν έχουν τέτοιες ανάγκες όπως αυτές που έχει ο άνθρωπος. Απ' την άλλη πλευρά, όταν συζητάτε, πολλοί λένε ότι μόνον οι αγράμματοι άνθρωποι μπορούν να είναι θρησκευόμενοι. Αν αυτό το συμπέρασμα είναι αληθινό, πιο αγράμματα όντα από τα μοσχάρια δεν υπάρχουν. Είναι θρησκευόμενα αυτά; Για την θρησκευτική αίσθηση δεν μπορούμε να μιλήσουμε στα ζώα. Η θρησκεία τους είναι η ειδωλολατρία. Αυτά έχουν αναγάγει τον φόβο σε λατρεία. Κάθε ζώο στηρίζεται στα πόδια του. Όποιο έχει μακριά πόδια, αυτό έχει σωθεί. Έτσι σκέπτονται τα ζώα. Τώρα, δεν σταματώ στην προσωπική ζωή του ανθρώπου, αλλά πάνω σε δύο βασικές διαδικασίες του κόσμου: Τη διαδικασία της ομοιομορφίας και την διαδικασία της πολυμορφίας. Οι ανθρώπινες αντιλήψεις αναφέρονται στις διαδικασίες της ομοιομορφίας, και οι Θείες - στην διαδικασία της πολυμορφίας. Οι άνθρωποι έχουν μπλέξει τις δύο αυτές διαδικασίες στην ζωή τους, με αποτέλεσμα κάποιες ανθρώπινες αντιλήψεις να αποδοθούν σε Θεία προέλευση. Για παράδειγμα, αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν είδωλα, στα οποία προσκυνούν ως Θεότητες. Ένας από τους βασιλείς της Βαβυλωνίας διέταξε να φτιάξουν ένα είδωλο από χρυσό, στο οποίο προσκυνούσαν όλοι οι άνθρωποι. Τρία νέα αγόρια, που πίστευαν στον Μοναδικό Θεό, αρνήθηκαν να προσκυνήσουν το είδωλο, που έγινε από το ανθρώπινο χέρι. Για την ανυπακοή τους, ο βασιλιάς διέταξε να τα ρίξουν σ' ένα φλεγόμενο καζάνι. Αυτά ρίχτηκαν μέσα στο καζάνι, όμως, προς έκπληξη όλων, δεν καίγονταν. Πράγματι, όποιος πιστεύει στον Θεό, η φωτιά δεν τον καίει. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι θεωρούνται πιστοί, και, παρ' όλ' αυτά, αρρωσταίνουν, υποφέρουν από την φτώχεια, και ούτω καθ' εξής. Λεω: Όποιος πιστεύει στον θεό, αυτός δεν μπορεί να είναι άρρωστος, δεν μπορεί α είναι αγράμματος, δεν μπορεί να είναι και φτωχός. Ο πιστός είναι δυνατός, πλούσιος, υγιής άνθρωπος. Όποιος έχει πίστη, συνεννοείται με τους ανθρώπους όποιος δεν έχει πίστη, με κανέναν δεν συνεννοείται. Όταν οι δουλειές του ανθρώπου δεν πηγαίνουν καλά, αυτός θυμώνει με το πεπρωμένο, που δεν τον βοήθησε. Το πεπρωμένο έχει δώσει αφθονία αγαθών σ' όλους τους ανθρώπους, σ' όλες τις ζωντανές υπάρξεις. Κάθε άνθρωπος διαθέτει κάποια χαρίσματα, τα οποία δεν έχει επεξεργασθεί. Κάθε χάρισμα είναι κεφάλαιο, το οποίο πρέπει να δοθεί στην κυκλοφορία. Οι τωρινοί άνθρωποι υποφέρουν γιατί δεν έχουν επεξεργασθεί το κεφάλαιο, που τους έχει δοθεί. Όταν κοιτάξετε τα μέτωπα μερικών ανθρώπων, βλέπετε ότι αυτοί δεν έχουν σκεφθεί σωστά. Όταν δείτε το πάνω μέρος του κεφαλιού τους, βλέπετε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν δουλέψει στην πνευματική σφαίρα. Τα κεφάλια τους από πάνω είναι πιεσμένα. Η ιστορία της ανθρώπινης ανάπτυξης έχει γραφτεί στο κεφάλι του ανθρώπου. Όταν κοιτάξτε το κεφάλι του, θα γνωρίσετε αν έζησε καλά αυτός ο άνθρωπος ή όχι. Κάθε μέρος του ανθρωπίνου σώματος δείχνει το πώς αναπτύχθηκε ο άνθρωπος. Ο Λομπρόζο, ο οποίος ασχολήθηκε με την αστυνομική φιλοσοφία, βρήκε ότι η πρώτη φάλαγγα του αντίχειρα, σε κάθε εγκληματία, είναι παραμορφωμένη. Έχει σχήμα μικρής μπάλας σαν σφυράκι. Από τον αντίχειρα του ανθρώπου γνωρίζουμε πώς έχουν ζήσει οι παππούδες και γιαγιάδες του. Αν ο αντίχειρας κάποιου είναι παραμορφωμένος, αυτός είναι καταδικασμένος σε μεγάλα βάσανα και δυστυχίες. Σε μερικούς ανθρώπους είναι παραμορφωμένος ο αντίχειρας, σε άλλους ο μέσος δάκτυλος, ενώ σε άλλους ο δείκτης, και ούτω καθ' εξής. Όταν το βλέπει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει εντατικά πάνω στον εαυτό του, να διορθώνει τα λάθη του παρελθόντος του. Αν μπείτε σε κάποιο σπίτι και δείτε ότι οι τοίχοι είναι σκασμένοι, λετε ότι τα δοκάρια είναι λεπτά. Αυτό το σπίτι οπωσδήποτε πρέπει να διορθωθεί, γιατί, και στον πιο ασθενή σεισμό, θα γκρεμιστεί και θα πλακώσει τους ανθρώπους που ζουν σ' αυτό. Επομένως, η θρησκεία του ανθρώπου πρέπει να είναι τέτοια, που θα τον συνδέσει με τον Θείο κόσμο. Ο νόμος του Θείου κόσμου, κατά τρόπο απόλυτο, δεν επιτρέπει στην γυναίκα να παντρευτεί άνδρα, τον οποίον δεν αγαπά. Ο νόμος του Θείου κόσμου, δεν επιτρέπει και στον άνδρα να παντρευτεί γυναίκα, που δεν αγαπά. Αυτοί οι νόμοι δεν επιτρέπουν στην μητέρα να γεννήσει παιδί, το οποίο δεν το αγαπούσε πριν από την εγκυμοσύνη της. Και στο παιδί δεν επιτρέπει να γεννηθεί, αν δεν το αγαπούσε η μητέρα του πριν να έλθει στην γη. Αυτά είναι όροι, που πρέπει να έχετε υπ' όψιν σας. Θα πείτε: Από πού ξέρουμε αυτούς τους νόμους; Από πού ξέρουμε ότι ο Θεός υπάρχει; Τα μερμήγκια δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει ο Θεός, γιατί δεν έχουν έλθει στην θέση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος, όμως, ξέρει, και πρέπει να ξέρει, ότι ο Θεός υπάρχει. Εμείς το ξέρουμε αυτό, επειδή έχουμε έλθει από τον Θείο κόσμο, εμείς ήμασταν εκεί. Αυτό που βλέπουμε γύρω μας, δεν είναι ο Απόλυτος κόσμος. Αυτό το ονομάζουμε "Κόσμο των σκιών". Εκείνος, που σήμερα λεει κάτι και αύριο κάτι άλλο, είναι σκιά του ανθρώπου. Όμως εμείς δεν ενοχλούμαστε απ' αυτό, γιατί η σκιά λιώνει και εξαφανίζεται. Αυτό είναι μέσα στα πράγματα. Εμείς δεν ενοχλούμαστε απ' το ότι οι άνθρωποι κτυπιούνται, τσακώνονται, πεθαίνουν, χάνουν τον πλούτο τους. Για μας, αυτό είναι θεατρική παράσταση. Αυτοί είναι ρόλοι στο δράμα κάποιου συγγραφέα, τους οποίους πρέπει να παίξουν. Εμείς ενδιαφερόμαστε για τις ωραίες κι ευλογημένες πράξεις των ανθρώπων. Κάποιος παραπονιέται ότι τον έκλεψαν. Αυτός ο άνθρωπος πλανάται. Αν μετά το κλέψιμο αισθάνεται ελαφρωμένος, πρέπει να ευχαριστήσει που του έχουν πάρει ένα μέρος από το φορτίο του. Τι θα του συνέβαινε αν, μ' αυτό το βάρος, κολυμπούσε στην θάλασσα; Θα μπορούσε να πνιγεί. Αφού βρέθηκε άνθρωπος που θα πάρει το βάρος από την πλάτη του, αυτός πρέπει να ευχαριστεί. Αλλιώς θα δοκίμαζε το βάθος της θάλασσας. Ένα πρέπει να ξέρετε: Είναι αληθινό αυτό που κανείς δεν μπορεί να σας αποσπάσει. Όταν κάποιος πάρει κάτι από σένα, αυτό δεν είναι πραγματικό. Κάθε πλούτος, που μπορούν να σου τον αφαιρέσουν, δεν είναι δικός σου. Εμείς πιστεύουμε σ' αυτήν την ιδιοκτησία, την οποία κανείς δεν μπορεί ν' αποσπάσει. Η μοναδική ιδιοκτησία του ανθρώπου είναι το πνεύμα του, η ψυχή του, ο νους του, η καρδιά του και το σώμα του. Ο άνθρωπος διαθέτει ένα σώμα, που κανείς δεν μπορεί να του το πάρει. Όταν πεθάνει ο άνθρωπος, θα μείνει μ' αυτό το σώμα. Προς το παρόν, ζει σε ξένο σώμα. Το φυσικό σώμα, στο οποίο ζει ο άνθρωπος, δεν είναι δικό του. Είναι το κέλυφος του αυγού, από το οποίο βγαίνει το κοτοπουλάκι. Να γιατί, όταν πεθάνει ο άνθρωπος, βγαίνει από το κέλυφος του και μπαίνει στο δικό του σώμα, στο οποίο υπάρχουν συνθήκες ανάπτυξης. Αυτό δεν πρέπει να σας ενοχλεί. Θα πείτε ότι πιστεύετε στον θεό. Η πίστη υπονοεί γνώση του Θεού. Για να γνωρίσετε τον Θεό, πρέπει να μπείτε στο Θείο σχολείο και να εφαρμόσετε την Θεία αγάπη, την Θεία σοφία, την Θεία αλήθεια. Όταν εφαρμόσετε τους θείους κανόνες, θα έχετε αποκτήσει την πραγματική γνώση. Αν με τις τωρινές σας γνώσεις πάτε στον ήλιο, θα βρεθείτε στην κατάσταση των παιδιών, που μόλις αρχίζουν να μαθαίνουν, θα πείτε ότι ξέρετε Γαλλικά, Γερμανικά, Αγγλικά. Τι είναι όλες αυτές οι γλώσσες σε σύγκριση με την Βατανική γλώσσα, από την οποία έχουν προέλθει όλες οι τωρινές γλώσσες; Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει την Βατανική γλώσσα, την πρωταρχική γλώσσα, την οποία μιλούσαν στο μακρινό παρελθόν. Υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται αυτήν την γλώσσα, αλλ' αυτοί είναι λίγοι. Τώρα, δεν θέλω να φέρω ενόχληση στον νου σας και στις καρδιές σας, αλλά θέλω να σας κάνω να σκεφθείτε. Οι ενοχλήσεις προέρχονται από τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Όποιος σας αγαπά, αυτός ποτέ δεν φέρει ενόχληση στην ψυχή σας. Επομένως, αν έχεις κάποια ενόχληση στην ψυχή σου, ή δεν αγαπάς τον δεδομένο άνθρωπο, ή αυτός δεν σε αγαπά. Στην θεία αγάπη, και οι δύο αγαπούν το ίδιο, αλλά το εκφράζουν διαφορετικά: Όταν ο ένας δίνει, ο άλλος παίρνει. Μετά από αρκετό καιρό, αλλάζουν οι ρόλοι τους. Η Θεία αγάπη υπονοεί σωστή ανταλλαγή, δηλαδή αλλαγή των πολικοτήτων. Το ίδιο φαινόμενο γίνεται και στον ηλεκτρισμό: Ο πόλος που ήταν θετικός, γίνεται αρνητικός. Το φως εμφανίζεται πάντα στον αρνητικό πόλο. Τώρα, το αδύνατο στον κόσμο φέρει την Θεία εκδήλωση μέσα του. Το δυνατό πάλι φέρει την γνώση. Ο άνθρωπος χρωστά τα δικά του αποκτήματα στο αδύναμο μέσα του. Κάθε μεγάλη σκέψη έχει δημιουργηθεί από μικρές ωθήσεις. Οι μικρές επιθυμίες και ωθήσεις, που κρατά μέσα του ο άνθρωπος, μετά από καιρό γεννούν κάποια μεγάλη ιδέα. Ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει δεκάδες χρόνια πάνω σε μία μεγάλη ιδέα μέχρι να την εκπληρώσει. Τίποτε στον κόσμο δεν είναι τυχαίο. Για να γεννηθεί ένα έξυπνο κι όμορφο παιδί, η μητέρα δούλεψε προς αυτή την κατεύθυνση δεκάδες χρόνια. Για να γεννηθεί ένα σοφό παιδί, η μητέρα κρατούσε αυτήν την σκέψη στον νου της αιώνες. Αν τα μάτια κάποιου ανθρώπου είναι όμορφα, τούτο δείχνει ότι αυτός σκεπτόταν πολύ προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν τίποτε δεν σκεπτόταν, τα μάτια του δεν είναι όμορφα. Έτσι, όταν θέλετε όμορφα μάτια, που να δείχνουν Θείες σκέψεις, να δουλεύετε συνειδητά πάνω σ' αυτήν την επιθυμία. Κάθε σκέψη, καλή ή άσχημη, που βγαίνει από τον άνθρωπο, αφού κάνει έναν κύκλο κίνησης, θα επιστρέψει πάλι σ' αυτόν. Το καλό που κάνει ο άνθρωπος, μετά από καιρό πάλι θα επιστρέψει σ' αυτόν. Τέτοιος είναι ο νόμος. Καθώς το ξέρετε, να σκέφτεστε, να αισθάνεστε και να ενεργείτε σωστά, για να επιστρέψουν όλα σ' εσάς. Η βροχή σήμερα δείχνει ότι όλες οι καλές δουλειές, τις οποίες σπέρνετε, θα ποτισθούν, για να μεγαλώσουν και να δώσουν καρπούς. Το καλό που σπέρνετε μέσα σας, θ' αναπτυχθεί. Η σημερινή βροχή είναι μεγάλη ευλογία για σας. Ο Θεός λεει ότι, όλα όσα επιθυμήσατε εδώ και χιλιάδες χρόνια, θα είναι ευλογημένα, υπό την προϋπόθεση ότι ακολουθείτε τον Θείο δρόμο. Μη φοβάστε την βροχή. Την άνοιξη και το καλοκαίρι, όταν βρέχει να βγαίνετε έξω, για να βραχείτε καλά. Αν είστε κάπου στον δρόμο, να βγάλετε το καπέλο σας, να σας βρέξει καλά το κεφάλι. Αυτή η βροχή είναι ευλογία για τον άνθρωπο. Όταν βρέχει, να ευχαριστείτε που βραχήκατε κι έχετε κάνει ένα ηλεκτρικό ντους. Σας εύχομαι οι σκέψεις σας, τα συναισθήματα και οι πράξεις σας να λουσθούν. Η βροχή, η οποία έρχεται από πάνω, είναι έλλογη. Φέρνει μέσα της ισχυρές δυνάμεις. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι, που έχουν βραχεί κι έχουν λουστεί απ' αυτήν την βροχή, είναι ευλογημένα. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αφύσικο φόβο για την βροχή, σαν να έχουν γίνει από ζάχαρη. Εκείνους που έχουν γίνει από ζάχαρη, δεν τους συμβουλεύω να κάνουν τέτοια ντους με βροχή. Όμως εκείνοι, οι οποίοι έχουν γίνει από σταθερή ύλη, πρέπει να κάνουν κάθε χρόνο τουλάχιστον 10 ντους στην βροχή. Ο Χριστός λεει: "Αν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού." Δηλαδή το νερό, από το οποίο πρέπει να γεννηθείτε, θα είναι η μητέρα σας. Τώρα, εσείς φεύγετε από την μητέρα σας. Το πνεύμα θα είναι ο πατέρας σας. Ποιος είδε την μητέρα του, δηλαδή την αγάπη; Όλοι οι νέοι ερωτεύονται, αλλά δεν γνωρίζουν την αγάπη. Οι γέροι, πάλι, λένε ότι η αγάπη δεν είναι γι’ αυτούς. Αν ο γέρος ερωτευτεί, λένε ότι είναι τρελός. Δηλαδή, η τρέλα είναι για τους νέους, κι όχι για τους γέρους. Σ' έναν νέο επιτρέπεται ν' αγαπήσει, ενώ σ' έναν γέρο δεν επιτρέπεται. Στην ουσία, ο άνθρωπος μπορεί να είναι νέος μόνον αν αγαπάει. Αν σταματήσει ν' αγαπάει, γερνάει. Είναι προτιμότερο ο άνθρωπος να φέρει όλες τις τρέλες της νεότητας, αλλά με αγάπη, παρά όλον τον πλούτο των γηρατειών, αλλά χωρίς αγάπη. Οι τρέλες της νεότητας αλλά με αγάπη, είναι οι αρετές της νεότητας. Όταν τα παιδιά τσακώνονται, εύκολα συμφιλιώνουν. Βλέπετε ότι δύο παιδιά τσακώνονται, χτυπιούνται, τραβούν τα μαλλιά τους, μετά από ένα - δύο λεπτά αγκαλιάζονται και φιλιούνται. Αν δύο γέροι τσακωθούν, για χρόνια δεν μπορούν να συμφιλιωθούν. Οι άνθρωποι έχουν καταλάβει λάθος και τα γηρατειά και την νεότητα. Νέος άνθρωπος είναι αυτός που δέχεται. Γέρος είναι εκείνος που δίνει. Ο γέρος πρέπει να μεταφέρει την εμπειρία του στον νέο και να πει: Γιε μου, είσαι καλός άνθρωπος. Ο δρόμος στον οποίο βαδίζεις, είναι σωστός. Ας είσαι ευλογημένος! Μήπως τα παιδιά δεν βαδίζουν στον σωστό δρόμο; Ο Χριστός λεει: 'Έάν δεν γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών." Υπάρχουν παιδιά, που δεν μοιάζουν με παιδιά. Έχουν γεράσει πρόωρα. Σύμφωνα με την άποψη μου, παιδιά είναι μόνον εκείνα που έχουν αγάπη. Γέροι είναι μόνον εκείνοι που έχουν αγάπη. Επομένως, όλα τα παιδιά κι όλοι οι γέροι που δεν έχουν αγάπη, φέρουν άλλα ονόματα. Τα παιδιά χωρίς αγάπη, τα ονομάζουμε Νέες κούκλες. Οι γέροι χωρίς αγάπη, ονομάζονται Παλιές κούκλες. Αυτό αφορά και τους άνδρες και τις γυναίκες. Όλοι πρέπει να αναρωτηθείτε: Τι προτιμώ να είμαι - νεαρή κούκλα χωρίς αγάπη, ή παλιά κούκλα με αγάπη; Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι ή νέος ή γέρος, όμως οπωσδήποτε να έχει αγάπη. Όσο είναι κούκλα, τίποτε δεν μπορεί να αναμένεται απ' αυτόν. Οποιαδήποτε συνθήκη και να δημιουργήσετε στην κούκλα, αυτή πάντα παραμένει κούκλα. Τα παιδιά κάνουν μπάνιο στις κούκλες τους, τις ντύνουν με μοντέρνα ρούχα, τις κάνουν βόλτα με καροτσάκια, αλλά μένουν πάντα κούκλες. Αν σπάσει το χέρι της κούκλας, το παιδί κλαίει, αλλά η κούκλα δεν ενδιαφέρεται για το σπασμένο της χέρι, Τώρα, ας μείνει στον νου σας η σκέψη: Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι υγιής, αν δεν αγαπά. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι επιστήμονας, αν δεν αγαπά. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν αγαπά. Γενικά, ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος, πλούσιος, δυνατός, υγιής, επιστήμονας, αν δεν αγαπά. Η αγάπη πρέπει να υπάρχει παντού. Αν έχεις αγάπη στην συνειδητότητά σου, θα είσαι μεγάλος επιστήμονας. Αν έχεις αγάπη στην ελευθερία σου, θα είσαι αχτύπητος. Η αγάπη, ο πλούτος, η γνώση, η υγεία μπορούν να διατηρηθούν μόνο με την αγάπη. Χωρίς την αγάπη, η ελευθερία μετατρέπεται σε σκλαβιά, η γνώση σε άγνοια, η αγάπη σε βασανιστήριο. Έχει ειπωθεί στις Γραφές. "Αύτη δε είναι αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν. " Η γνώση προϋποθέτει αγάπη. Να αγαπάς κάποιον, σημαίνει να ζεις γι' αυτόν. Η αγάπη του Θεού έγκειται στο ότι, σε όλες τις αντιξοότητες της ανθρώπινης ζωής, Αυτός βλέπει ευνοϊκά τον άνθρωπο. Καθώς βλέπει όλες τις στραβές πράξεις των ανθρώπων, ο Θεός λεει: Αυτή η ζωή δεν είναι για σας. Εγώ πιστεύω ότι μετά από καιρό θα αφήσετε τις αδυναμίες σας. Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος αρέσκεται να τρώει χαλασμένο κρέας. Όλοι οι άνθρωποι αρέσκονται στα ωραία, νέα, ενδύματα, που έχουν γίνει από ακριβό, φίνο υλικό. Κάθε ένας θα επιθυμούσε να έχει στολίδια φτιαγμένα από χρυσό, εμπλουτισμένα με διαμάντια. Το ωραιότερο ένδυμα, που μπορεί να φορέσει ο άνθρωπος, είναι το ένδυμα της αγάπης. Αυτοί είναι στολισμένοι με πολύτιμους λίθους και διαμάντια. Κανένας δεν είναι σε θέση να κλέψει το ρούχο της αγάπης απ' τον άνθρωπο. Μερικοί ρωτούν αν θα αναγνωρίζονται, όταν πάνε στον άλλο κόσμο. Αν αγαπιούνται, θ' αναγνωρίζονται αν δεν αγαπιούνται, δεν θ' αναγνωρίζονται. Αν αγαπιέστε εδώ, και στον άλλο κόσμο θ' αγαπιέστε. Για τον έλλογο, οι συνθήκες στον άλλο κόσμο είναι καλύτερες απ' αυτές στην γη. Στον άλλο κόσμο, οι άνθρωποι έχουν καλύτερες συνθήκες για να γνωρίζονται και να αγαπιούνται. Στον άλλο κόσμο, έχετε την δυνατότητα να μάθετε την πιο όμορφη γλώσσα, τις πιο όμορφες λέξεις, που έχετε ψάξει στην ζωή σας. Μπροστά σας θ' αποκαλυφθεί εκείνο το θαυμάσιο παρελθόν και μέλλον, για να δείτε πώς αρχίσατε και τι γνώσεις θ' αποκτήσετε στο μέλλον. Κάθε άνθρωπος τον οποίο αγαπάτε, σας ήταν χρήσιμος στο παρελθόν. Αυτός θα σας είναι χρήσιμος και στο παρόν και στο μέλλον. Επομένως, όλοι οι άνθρωποι που σας αγαπούν, αποτελούν το κεφάλαιο σας. Για εκείνους, πάλι, τους οποίους αγαπάτε, εσείς είστε το κεφάλαιο τους. Τι αγαθό μεγαλύτερο απ' αυτό μπορείτε να περιμένετε; Είστε το κεφάλαιο γί αυτούς που αγαπάτε, κι αυτοί πάλι που σας αγαπούν, είναι το δικό σας κεφάλαιο. Η ευτυχία τους κρύβεται σ' εσάς κι η δική σας σ' αυτούς. Η ευτυχία όλων των ανθρώπων κρύβεται στον Θεό. Αν αγαπάτε τον Θεό, να ξέρετε, ότι το μέλλον σας είναι κρυμμένο σ' Αυτόν. Αν Τον αγαπάτε, ό,τι επιθυμήσατε, θα σας το δώσει. Αφού το ξέρετε αυτό, να επιθυμείτε από τον Θεό μόνον αυτό που ανταποκρίνεται σ' εσάς. Μπορεί το μικρό κοριτσάκι να θέλει να ντυθεί μ' ένα φόρεμα της μητέρας του; Αυτή η επιθυμία δεν ανταποκρίνεται σ' αυτό. Όταν γίνει είκοσι ενός ετών κορίτσι, μπορεί να φορέσει το φόρεμα της μητέρας του. Όσο είσαι πεντάχρονο κοριτσάκι, μην επιθυμείς το φόρεμα της μητέρας σου. Όσο είσαι πέντε χρονών αγοράκι, μην επιθυμείς το ρούχο του πατέρα σου. Όσο είσαι πέντε χρονών παιδί, μην επιθυμείς την έδρα του καθηγητή. Όταν γίνεις μεγάλος, θα ντυθείς με ό,τι ρούχα θέλεις. Όταν γίνεις μεγάλος, θ' αναλάβεις την καθηγητική έδρα. Κάθε τι θα έλθει στον καιρό του. Να περιμένετε ήρεμα τον καιρό που έχει καθορισθεί για σας. Αυτό θα σας φέρει τα αντίστοιχα για σας αγαθά. "Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν." Αυτό είναι ζωή αιώνια, ν' αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι ζωή αιώνια, να ζει ο ένας για τον άλλο. Αυτό είναι ζωή αιώνια, να εκτελείτε την Θέληση του Θεού, και ν' αποκτάτε όλα εκείνα που επιθυμείτε, και να λετε: Είναι αληθινά τα λόγια του Χριστού, πως ο,τιδήποτε επιθυμήσετε, θα σας δοθεί. Ο Απόστολος Παύλος λεει: "Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε, και ωτίον δεν ήκουσε, και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν." Δηλαδή, για κάθε άνθρωπο υπάρχουν προκαθορισμένα αγαθά, που θα έλθουν εν καιρώ. Για να αποκτήσει αυτά τα αγαθά, πρέπει να εφαρμόσει την αγάπη του. Ότι θα έχει βάσανα, αυτό είναι αναπόφευκτο. Χωρίς βάσανα, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει. Τα βάσανα είναι ο θεμέλιος λίθος για τον άνθρωπο. Για να αποκτήσει ένα αγαθό της αγάπης, ο άνθρωπος πρέπει να περάσει μέσα από 99 δυσκολίες. Αν βρει ο άνθρωπος, που πέρασε μέσα από 99 δυσκολίες, την αγάπη, θα λιώσει, τίποτε δεν θα μείνει απ' αυτόν. Αν συναντήσει έναν άνθρωπο, ο οποίος πέρασε μέσα από 99 δυσκολίες, η αγάπη θα τους ενώσει σ' ένα και θα σχηματίσει απ' αυτούς το ένα αιώνιο αγαθό της ζωής. Αν διαφυλάξετε τους νόμους της αγάπης, αυτή θα μετατρέψει όλες σας τις παραξενιές, τα βάσανα, και τις δυστυχίες και θα τις μετατρέψει σε αιώνιο κεφάλαιο για σας. Να χαίρεστε που έρχεται η αγάπη, η οποία θα σας απελευθερώσει από τις τωρινές αβάσταχτες συνθήκες της ζωής. Μόνο η Θεία αγάπη είναι σε θέση να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τον θάνατο - τον μεγαλύτερο εχθρό του κόσμου. Αυτή είναι ζωή αιώνια, να γνωρίσετε τον Θεό ως Αγάπη. Αυτή είναι ζωή αιώνια, να γνωρίσετε τον Θεό ως Σοφία. Αυτό είναι ζωή αιώνια, να γνωρίσετε τον Θεό ως Αλήθεια. Σας εύχομαι στο μέλλον να βαδίζετε αυτόν τον δρόμο. Σας εύχομαι να γίνετε κύριοι της αγάπης, να γίνετε υπηρέτες της αγάπης. Ομιλία του Διδασκάλου σε συγκέντρωση, που έγινε στις 27 Αυγούστου 1939, 10 π.μ., στην Σόφια, Ίζγκρεβ.
  8. Τρία πολύτιμα πράγματα Διαλογισμός Τρία πολύτιμα πράγματα υπάρχουν στη ζωή, που ο άνθρωπος πρέπει να τα δεχτεί σωστά. Είναι η βάση, πάνω στην οποία ο άνθρωπος μπορεί να χτίζει. Το πρώτο πολύτιμο πράγμα είναι η αγάπη, που φέρει τα αγαθά της ζωής. Η αγάπη πάλι βγαίνει από το Πνεύμα. Αυτή εμφανίζεται βασικά με δύο τρόπους: Με το δούναι και λαβείν. Εκεί απ' όπου βγαίνει η αγάπη, είναι μέρος που δίνει, δηλαδή το πνεύμα δίνει. Εκεί που η αγάπη μπαίνει, είναι μέρος που κάποιος δέχεται. Επειδή η αγάπη μπαίνει στην ψυχή, γι' αυτό λέμε ότι η ψυχή δέχεται. Επομένως, για να εμφανιστεί η αγάπη, είναι απαραίτητα: η ύπαρξη, από την οποία θα έρθει η αγάπη, και το αντικείμενο, το οποίο θα την δεχτεί. Η δύναμη της ανθρώπινης ψυχής βρίσκεται στην αποδοχή της αγάπης. Όταν ο άνθρωπος δέχεται σωστά την αγάπη, στην ψυχή του επέρχεται ειρήνη, χαρά κι ευχαρίστηση, κι όλες οι αντιθέσεις στη ζωή του εξαφανίζονται. Όσο σκοντάφτει σε αντιθέσεις, ο άνθρωπος δεν δέχεται ακόμη την αγάπη. Αν το ξέρει αυτό, πρέπει να ψάξει την αιτία των αντιθέσεων μέσα του, κι όχι έξω απ' αυτόν. Οι αντιθέσεις δείχνουν ότι τα παράθυρα του σπιτιού σας είναι θολά και, συνεπώς, το φως δεν μπορεί ελεύθερα να περάσει από μέσα τους. Καθαρίστε τα παράθυρα σας με μαλακή καθαρή πετσέτα, για να έχετε περισσότερο φως. Το δεύτερο πολύτιμο πράγμα στη ζωή είναι η σοφία, η οποία φέρει φως και γνώση. Η δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος βρίσκεται στο φως και στη γνώση που δέχεται αυτός. Το τρίτο πολύτιμο πράγμα στη ζωή του ανθρώπου είναι η αλήθεια, η οποία φέρνει ελευθερία. Όποιος δεν είναι ελεύθερος, αυτός δεν απόχτησε την πολυτιμότητα της ελευθερίας. Έχει ειπωθεί στις Γραφές: "Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς." Μόνον ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να κινείται. Μόνον ο ελεύθερος μπορεί να εφαρμόζει την αγάπη. Μόνον ο ελεύθερος μπορεί να εφαρμόζει την γνώση και το φως. Μόνον ο ελεύθερος μπορεί να ζει. Όλοι όσοι ακούτε τον Λόγο, πρέπει να ακούτε μέσα από το νόμο της αγάπης, της σοφίας, και της αλήθειας. Εάν δεν ακούτε μέσα απ' αυτόν τον νόμο, δεν θα καταλάβετε την αξία που φέρουν μέσα τους η αγάπη, η σοφία και η αλήθεια. Κάθε ένας μπορεί να προφέρει τις λέξεις "αγάπη, σοφία κι αλήθεια", όμως κάθε προφορά αυτών των λέξεων έχει διαφορετικό περιεχόμενο και διαφορετική έννοια. Καθένας μπορεί να τραγουδάει, αλλά μεταξύ του τραγουδιού του σοφού και του συνηθισμένου τραγουδιστή, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Τεράστια διαφορά υπάρχει, μεταξύ του σοφού και του συνηθισμένου ζωγράφου, μεταξύ του σοφού και του συνηθισμένου ρήτορα. Οι συνηθισμένοι τραγουδιστές, μουσικοί, ζωγράφοι, ρήτορες σηκώνουν μόνο σκόνη στη ζωή τους. Και η σκόνη έχει τη θέση της, γιατί βοηθάει στον σχηματισμό των σταγόνων της βροχής. Οι σταγόνες της βροχής σχηματίζουν λάσπη. Μόλις βρει αυτή τη λάσπη, ο σοφός πάντα την βάζει να δουλέψει. Απ' τη λάσπη, αυτός κάνει ωραία αγγεία. Επομένως, εάν από τη σκόνη ο άνθρωπος δεν μπορεί να δημιουργήσει σταγόνες βροχής, εάν από τις σταγόνες της βροχής δεν μπορεί να δημιουργήσει λάσπη κι από την λάσπη ωραία αγγεία, δεν είναι σοφός τεχνίτης. Πολλοί θέλουν να ξέρουν εάν ο δεδομένος άνθρωπος τους αγαπά. Μόνον ο σοφός άνθρωπος αγαπιέται, γιατί από τη σκόνη μπορεί να σχηματίσει σταγόνες βροχής, από τις σταγόνες της βροχής λάσπη και από την λάσπη ωραία αγγεία. Επομένως, όποιος υποφέρει χωρίς να μπορεί να βοηθηθεί, αυτός είναι συνηθισμένος άνθρωπος. Εάν από την σκόνη και την λάσπη που έχετε, όεν μπορείτε να βγάλετε μια φωτεινή πράξη, είστε συνηθισμένοι άνθρωποι. Αφού ήρθε στη γη, ο άνθρωπος πρέπει να είναι ασυνήθιστος, να είναι γλύπτης, από τη σκόνη και από την λάσπη να βγάζει ωραία αγάλματα για το μέλλον. Κάποιοι λένε για τον εαυτό τους ότι είναι καλοί, ότι έχουν αγάπη. Η καλοσύνη και η αγάπη εμφανίζονται έξω από τον χρόνο, και τα αποτελέσματα τους μένουν στον χρόνο. Κάθε τι το οποίο εμφανίζεται έξω από το χρόνο, είναι αιώνιο, υπάρχει πάντα. Αυτό που εμφανίζεται, όμως, δεν μένει πάντα. Εάν μπείτε σ' ένα φωτισμένο σαλόνι, βλέπετε όλη την κατάσταση: ζωγραφιές, αγάλματα. Μόλις σβήσετε το φως, οι εικόνες εξαφανίζονται. Όσο έχετε φως, είστε στον πραγματικό κόσμο μόλις εξαφανιστεί το φως, είστε στον μη αντικειμενικό κόσμο, ή στον κόσμο των σκιών. Εσύ είσαι ευτυχής, όμως σε κάποια στιγμή η ευτυχία σου χάνεται. Εσύ αγαπάς, όμως κάποια στιγμή η αγάπη σου εξαφανίζεται. Εσύ είσαι ελεύθερος, έχεις γνώσεις, όμως κάποια στιγμή η ελευθερία και οι γνώσεις σου εξαφανίζονται. Η αγάπη, η γνώση, η ελευθερία, όταν εμφανίζονται και εξαφανίζονται, δεν φέρουν τις αξίες της ζωής. Θα πείτε ότι οι συνθήκες ήταν τέτοιες. Εάν αρχίσετε να συζητάτε, να σχολιάζετε, ζείτε σε μεταβατικά πράγματα, στη σκιά της ζωής. Η αγάπη, η σοφία και η αλήθεια δεν υπομένουν κανένα σχόλιο. Η ιδανική αγάπη συνέχεια μεγαλώνει κι αυξάνεται. Καταλαμβάνει όλα τα όντα, που ο Θεός δημιούργησε. Πραγματικά πράγματα είναι μόνον αυτά που ο Θεός δημιούργησε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μη αντικειμενικά. Αυτά εμφανίζονται κι εξαφανίζονται όπως οι σκιές. Επομένως, για τον άνθρωπο, είναι πολύτιμο μόνον εκείνο, το οποίο ο Θεός δημιούργησε. Αυτός δημιούργησε το σώμα του, την καρδιά του, το νου του, την ψυχή του και το πνεύμα του. Να εκτιμάτε αυτά τα πράγματα μέσα σας και για τίποτε να μην τα πουλάτε. Κάθε μια από αυτές τις αξίες, έχει την ιδιαίτερη της γλώσσα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι μόλις αρχίζουν να μελετούν την γλώσσα της καρδιάς. Όποιος δεν γνωρίζει αυτή τη γλώσσα, αυτός θέλει να μεταδώσει τα συναισθήματα του στη συνηθισμένη γλώσσα. Η καρδιά δεν χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χειλιών. Γιατί πρέπει να ρωτάτε τον άνθρωπο αν σας αγαπάει; Ν' ακούσετε την καρδιά του, και θα δείτε τι λεει αυτή. Εάν ακούτε έναν ποιητή, πρέπει να τον ρωτάτε πως τραγουδάει; Εάν ρωτάτε, είστε κουφός, το αυτί σας δεν αντιλαμβάνεται τους τόνους. Όταν ο τραγουδιστής τραγουδάει, το αυτί είναι βέβαιο, καταλαβαίνει εάν τραγουδάει σωστά ο τραγουδιστής ή όχι. Εάν ο τραγουδιστής δεν μπορεί μέσα από το αριστερό αυτί του ακροατή να φέρει την αγάπη και την αξία της ζωής, και από το δεξιό το φως και τη γνώση της σοφίας, δεν είναι αληθινός τραγουδιστής. Εάν ο ακροατής δεν μπορεί μέσα από το αριστερό αυτί να δεχθεί την αγάπη και τις αξίες της ζωής, και από το δεξιό το φως και τη γνώση της σοφίας, τίποτε δεν άκουσε. Άκουγε με κλεισμένα τα αυτιά. Αν κοιτάς και δεν βλέπεις, αν αφουγκράζεσαι και δεν ακούς, αυτό σημαίνει ότι ζεις έξω από τον Θείο κόσμο. Η ομιλία, το τραγούδι, η μουσική είναι μεγάλα πράγματα, τα οποία ο Θεός έχει χαρίσει στον άνθρωπο. Όπου υπάρχει ομιλία, τραγούδι και μουσική, εκεί υπάρχει κι ο Θεός. Αυτός μιλάει στους ανθρώπους μέσα από το λόγο του, μέσα από το τραγούδι, μέσα από την μεγάλη αρμονία. Εάν τα αυτιά σας ήταν ανοιχτά, τότε θα ακούγατε το χαρούμενο τραγούδι των αγγέλων: Ω άνθρωποι, δημιουργημένοι κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, ακούστε τη φωνή του Δημιουργού σας, του Πατέρα σας, ο οποίος σήμερα μιλάει. Ακούστε, όπως κι εμείς Τον ακούμε. Εκτελέστε το θέλημα του, όπως κι εμείς το εκτελούμε. Σ' αυτό έγκειται η έννοια της αθάνατης ζωής. Ο Χριστός λεει: "Εγώ είμαι η θύρα". Η θύρα αντιπροσωπεύει την αγάπη. Μέσα απ' αυτή πρέπει να περάσει ο καθένας, για να μπει στην αίθουσα αναμονής - στο δωμάτιο του φωτός και της γνώσης. Εδώ θα βρει την αλήθεια και την ελευθερία. Να είναι ο άνθρωπος ελεύθερος, αυτό σημαίνει να γνωρίσει τον Θεό, να δεχθεί τη γνώση και το φως, που φέρει η σοφία. Να αγαπάει ο άνθρωπος, αυτό σημαίνει να δεχθεί την μεγάλη ζωή. Για να εφαρμόσει την αγάπη, η οποία δίνει νόημα στη ζωή και φέρει χαρά και ευτυχία στην ψυχή, ο άνθρωπος πρέπει να παραιτηθεί από τους συνηθισμένους ρήτορες, τραγουδιστές, μουσικούς, ζωγράφους που σηκώνουν σκόνη γύρω τους. Για ν' αποκτήσει την σοφία που κάνει τον άνθρωπο δυνατό και ισχυρό, ο άνθρωπος πρέπει να παραιτηθεί από εκείνη τη γνώση, που φέρνει σκοτάδι και μπέρδεμα στη συνειδητότητά. Για ν' αποκτήσει την αλήθεια, η οποία δίνει ελευθερία, ο άνθρωπος πρέπει να παραιτηθεί από τις πλάνες, που τον περιορίζουν. Η αγάπη μετατρέπει τη λύπη σε χαρά, τις δυσκολίες σε αγαθά. Να ωθείστε προς την αγάπη, η οποία φέρει τις αξίες της ζωής. Βλέπω εδώ κι εκεί πολλά μικρά λουλουδάκια να φυτρώνουν και μικρές πηγές να αναβλύζουν. Αισθάνομαι ήδη τα πουλιά να τραγουδούν και τα παιδιά ανέμελα να παίζουν. Μακριά, κάπου στον ορίζοντα, βλέπω τον Θείο ήλιο να ανατέλλει. Οι πρώτες δύο αχτίνες, είναι οι αχτίνες της Θείας Αγάπης και Σοφίας. Αυτές συνενώνονται για να σχηματίσουν την ακτίνα της Θείας Αλήθειας και Ελευθερίας. Να χαίρεστε και να ευτυχείτε γι' αυτό, το οποίο τώρα έχετε. Σας εύχομαι οι ακτίνες της Θείας Αγάπης και Σοφίας να μπουν τώρα στην καρδιά σας και στο νου σας, να συνενωθούν σ' ένα, για να σχηματίσουν την ακτίνα της Θείας Αλήθειας, και να γίνετε δυνατοί κι ελεύθεροι. Να δεχθείτε αυτές τις ακτίνες μέσα σας, και να έχετε άφθονη ζωή, γνώση και ελευθερία, την οποία να ελευθερώσετε στην υπηρεσία του Θεού, ο οποίος σας έδωσε τα πάντα. Μην ανησυχείτε για τον εαυτό σας, ούτε για τον κόσμο. Νέος, άριστος κόσμος θα δημιουργηθεί. Το αυγό έχει τεθεί ήδη για εκκόλαψη. Μετά από είκοσι μέρες το κέλυφος του αυγού θα σπάσει κι από αυτό θα βγει η νέα ζωή - ο κόκορας της νέας μέρας. Αυτός θα τραγουδάει και θα λαλήσει, θα διαλαλήσει την νέα μέρα, τη μέρα της νέας κουλτούρας, του Θείου ήλιου. Ο μέλλων κόσμος είναι κόσμος της αγάπης και της κατανόησης μεταξύ των ανθρο3πων, είναι κόσμος της αδελφότητας και της ελευθερίας. Οι σύγχρονοι άνθρωποι εκτίθενται σε δοκιμασίες και σε βάσανα, τα οποία πρέπει να υπερνικήσουν. Για να τα υπερνικήσουν, πρέπει να έχουν φρόνηση, να θέτουν κάθε τι στη θέση του και στον προορισμό του. Ο παλιός άνθρωπος πρέπει να διαλέξει ρούχο αντίστοιχο μ αυτόν, ο ηλικιωμένος να διαλέξει ρούχο αντίστοιχο με την ηλικία του, ο νέος - για το δικό του ανάστημα και ηλικία, και το παιδί επίσης πρέπει να διαλέξει παιδικό ρούχο. Εάν γίνει κάποιο μπέρδεμα στα ρούχα, ο άνθρωπος σίγουρα θα σκοντάψει σε δοκιμασίες, βάσανα. Κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα και κάθε πράξη πρέπει να τοποθετηθούν στη θέση τους. Αυτό εξαρτάται από την μορφή τους. Τα βάσανα των ανθρώπων οφείλονται στο ότι έχει γίνει μπέρδεμα στα Θεία αγαθά. Κάθε ένας πήρε αυτό το αγαθό το οποίο δεν έχει προοριστεί γι’ αυτόν. Όσα αγαθά έρχονται σε σας, είστε υποχρεωμένοι να τα στέλνετε στον παραλήπτη τους. Γι’ αυτό έχει ειπωθεί ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να σταματάει τα αγαθά που έρχονται σ' αυτόν. Το τελευταίο αγαθό, που κανείς δεν το θέλει, είναι το δικό σας. Έτσι θα γνωρίσετε ποιο αγαθό έχει προοριστεί για εσάς. Αν σας καλέσουν επίσκεψη, πάρτε την τελευταία θέση. Όταν έρθει ο σπιτονοικοκύρης, αυτός θα καθορίσει ποια είναι η θέση σας. Κρατήστε τον ίδιο νόμο και σε σχέση με τον Θεό. Εάν σας καλέσει ο Θεός στο τραπέζι του, να πάρετε την τελευταία θέση. Ο Θεός θα σας πει πού να καθίσετε. Η θέση του ανθρώπου καθορίζεται από το πνεύμα του, από την ψυχή του, από το νου του και από την καρδιά του. Απ' αυτά τα πράγματα καθορίζεται η υπηρεσία του και ο προορισμός του στον κόσμο. Εάν πάρετε μ' αυτόν τον τρόπο την θέση σας, κανείς δεν μπορεί να σας την αφαιρέσει. Όταν ο άνθρωπος τοποθετηθεί στην θέση του ως προς το πνεύμα, την ψυχή, το νου και την καρδιά του, ο Θεός θα του μιλήσει. Να σας μιλήσει ο Θεός, αυτό σημαίνει να τον γνωρίσετε. Ο Θεός επισκέπτεται μόνον εκείνον, του οποίου η καρδιά, ο νους, η ψυχή, και το πνεύμα είναι στη θέση τους. Εάν τον επισκεφθεί ο Θεός, αυτός θα αισθανθεί μεγάλη χαρά. Θα πει κάποιος ότι η σημασία της καρδιάς είναι να στέλνει αίμα στο σώμα. Όταν στέλνει αίμα στο σώμα, η καρδιά πρέπει να έχει υπ' όψιν της όλα τα κύτταρα του οργανισμού, να μην μείνει ούτε ένα κύτταρο χωρίς τροφή. Ο νους πάλι έχει ως προορισμό να στέλνει την ενέργεια της σκέψης - την τροφή σε όλα τα κύτταρα του εγκεφάλου. Ο σκοπός της αλήθειας είναι να απελευθερώσει όλα τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού από τις συνθήκες που τα περιορίζουν, μέσα στις οποίες βρίσκονται. Όταν τα απελευθερώσει, αυτά θα καταλάβουν ότι υπάρχει ένας σοφός άρχοντας, που φροντίζει για αυτά. Ό,τι είναι ο Θεός για τον άνθρωπο, τέτοιο πράγμα πρέπει να είναι ο άνθρωπος για τα κύτταρα του. Ο άνθρωπος πρέπει να μετατρέπει όλα τα δυσαρεστημένα κύτταρα μέσα του και να τα κάνει ικανοποιημένα κι ευτυχισμένα, για να μπορούν μια μέρα κι αυτά να τον θεωρήσουν ως δικό τους Αγαθό Κύριο. Σήμερα, μόνον ένα μέρος από τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού θεωρούν τον άνθρωπο ως Κύριο τους, ενώ ένα μέρος απ' αυτά δεν τον αναγνωρίζει. Αυτά λένε: Ο Κύριος μας δεν είναι εδώ. Εμείς τρώμε και πίνουμε, όμως δεν είναι γνωστό ποιος τρώει και ποιος πληρώνει. Εδώ επικρατεί πλήρης αναρχία. "Εγώ είμαι η θύρα" λεει ο Χριστός. Η Ούρα είναι η αγάπη. Όποιος μπει μέσα απ' αυτήν την θύρα, αυτός θα βγει και θα βρει βοσκή. Η βοσκή είναι η Θεία Σοφία, στο φως της οποίας αναπτύσσονται όλα τ' αγαθά που έχουν προβλεφθεί από τον Θεό. Σήμερα, εσείς έχετε συγκεντρωθεί εδώ. Κάτω από ποια δύναμη έχει γίνει αυτή η συγκέντρωση; Υπό την δύναμη των δικών σας καρδιών, υπό την δύναμη των δικών σας νοών, υπό την δύναμη των δικών σας ψυχών και υπό την δύναμη των δικών σας πνευμάτων. Αφού ο Θεός σας έχει συγκεντρώσει όλους μαζί, κι Αυτός θα παρευρίσκεται ανάμεσα σας. Σας εύχομαι από σήμερα να βλέπετε την παρουσία του Θεού παντού και να κάνετε αυτό, το οποίο μέχρι τώρα δεν έχετε κάνει. Τι πρέπει να κάνετε; Πρέπει ν' αναστήσετε τους νεκρούς, να δώσετε γνώση στους αμαθείς, να ελευθερώσετε τους σκλάβους. Όταν το κάνετε αυτό μέσα σας, θα μπορείτε να το κάνετε κι έξω από εσάς. Απελευθερώστε το νου σας, την καρδιά σας, την ψυχή σας και το πνεύμα σας και γίνετε υπηρέτες του Κυρίου, ο οποίος σήμερα σας μιλά. Όποιος δεν μπορεί να το κάνει αυτό μόνος, ν' αφήσει τον Θεό να το κάνει αυτός. Ομιλία στην συγκέντρωση που έγινε από τον Διδάσκαλο, στις 26 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ, Σόφια - Ίζγκρεβ.
  9. Ο Βασιλιάς και ο υπηρέτης Ο Χριστός λεει: "Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή." Όποιος γνώρισε τον Χριστό, αυτός ακολουθεί το δρόμο Του. Όποιος γνώρισε τον Χριστό, αυτός εύκολα προσανατολίζεται στη ζωή. Ο δρόμος του είναι φωτισμένος από τον Θείο ήλιο. Όποιος δεν γνώρισε τον Χριστό, ο δρόμος του είναι κλειστός. Αυτός δεν μπορεί να προσανατολιστεί στη ζωή, βρίσκεται στην ομίχλη, στην οποία κι εσείς βρίσκεστε σήμερα. Σαν βλέπει την ομίχλη μέσα του, ο άνθρωπος νομίζει ότι ολόκληρη η γη είναι αδιαφανής. Εάν έτσι νομίζει, πλανάται. Ουσιαστικά, η ομίχλη είναι μόνο μπροστά στα μάτια του, ή στη συνειδητότητά του. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι πάντα ζουν στο φως. Γι' αυτούς ο Θείος ήλιος ποτέ δεν δύει. Υπήρξε καιρός που ολόκληρη η γη ήταν ομιχλώδης, αλλά σήμερα οι άνθρωποι χαίρονται τον ουρανό και τη γη, το φως της ημέρας και της νύχτας. Η ομίχλη που βλέπετε σήμερα, δείχνει ότι οι άνθρωποι θα περάσουν από αρκετές δοκιμασίες, που μπορεί να τις ξεπεράσουν με πίστη και φρόνηση. Να έχετε πίστη στο σπόρο του σταριού, που περνάει ολόκληρο το χειμώνα κάτω από το χιόνι, σαν κάτω από ένα ζεστό σκέπασμα. Όταν βρέχει, ευχαριστεί το Θεό, που μαλακώνει την σκληρή και ξηρή καρδιά της γης, και δεν το πιέζει τόσο. Ο κόκκος του σταριού ευχαριστεί και τη βροχή, και την ομίχλη και το χιόνι και με υπομονή περιμένει τις ζεστές ηλιόλουστες μέρες, που θα βγάλει το κεφάλι του πάνω από τη γη και θ' αρχίσει να φυτρώνει. Επομένως, εάν ο κόκκος του σταριού έχει τέτοια πίστη, πόσο περισσότερη πίστη πρέπει να έχει ο άνθρωπος, σ' Εκείνον, ο οποίος έχει χύσει πολλά δάκρυα, έχει περάσει πολλά βάσανα, και πολλές δυσκολίες έχει μετατρέψει σε αγαθά. Πολλές φιλονικίες, πολλά εμπόδια, πολλές δυσκολίες έχει διώξει ο Θεός από τον δρόμο του ανθρώπου, όμως, παρ' όλ' αυτά, αυτός συνεχίζει να είναι δυσαρεστημένος. Ο άνθρωπος είναι ανικανοποίητος ή από τον εξωτερικό του περίγυρο, ή από τις συνθήκες της ζωής του. Θέλει να ντύνεται καλά, να τρέφεται καλά, να ζει σαν βασιλιάς. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να είναι βασιλείς στον κόσμο; Σήμερα υπάρχουν το πολύ εκατό βασιλείς. Τι θα κάνουν οι άλλοι άνθρωποι; Υπάρχει μια επιπλέον θέση βασιλιά - ο βασιλιάς του εαυτού σου. Κάθε ένας μπορεί να είναι βασιλιάς του εαυτού του. Τώρα, επιθυμώ να γίνετε όλοι βασιλείς μέσα σας, και υπηρέτες του Θεού. Όποιος μπορεί να γίνει βασιλιάς του εαυτού του και υπηρέτης του Θεού, αυτός θα λάβει την Θεία ευλογία. 22 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  10. Η μικρή προσευχή "Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει." Ένα λουλουδάκι του βουνού προσευχόταν στο Θεό: Θεέ, επισκέψου με, με τη δική σου δροσιά και με το ουράνιο σου φως, να χαρεί η δική μου μικρή καρδούλα με τα δικά σου αγαθά. Εγώ, Κύριε, θα ντυθώ με τα ωραιότερα μου ρούχα για να υποδεχτώ το δικό Σου φως. Όποιος περάσει δίπλα μου, εγώ θα τον χαιρετήσω στο όνομα Σου. 21 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  11. Οι σχετικές και οι απόλυτες αντιλήψεις Διαλογισμός (Κατά Ιωάννη, κεφ. 6) Στην αρχαιότητα, οι μαθητές σταματούσαν πάνω στα τέσσερα στοιχεία του Αριστοτέλη: Νερό, αέρας, φωτιά και γη. Έλεγαν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτά τα στοιχεία. Αυτός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς νερό, από την δίψα θα πεθάνει, χωρίς αέρα θα πνιγεί, χωρίς φωτιά θα παγώσει και δεν θα μπορεί να κινηθεί, χωρίς γη δεν θα υπάρχει πού να πατήσει και πού να ξεκουραστεί. Οι σύγχρονοι επιστήμονες λένε ότι αυτά τα τέσσερα στοιχεία συμμετέχουν στο σχηματισμό του οργανικού κόσμου. Με δυο λόγια, παίζουν ρόλο στην δημιουργία της φύσης. Αφού μελέτησαν αυτά τα τέσσερα στοιχεία, που ονομάζονται με την ευρεία έννοια στοιχεία, λένε ότι το νερό είναι σύνθετο σώμα που αποτελείται από δύο μέρη υδρογόνου και ένα μέρος οξυγόνου. Ο αέρας είναι μείγμα από τέσσερα πέμπτα αζώτου και ενός πέμπτου οξυγόνου. Η γη πάλι είναι μείγμα απ' όλα τα στοιχεία, που βρίσκονται σε διαφορετικές ποσοτικές αναλογίες. Αυτό το οποίο οι επιστήμονες πάντα θεωρούσαν ως στοιχείο, σήμερα αποδεικνύεται, ότι δεν είναι στοιχείο. Γιατί; Γιατί μπορεί ν' αναλυθεί σε πιο απλά απ' αυτό συστατικά μέρη. Εξωτερικά φαίνεται σαν στοιχείο, αλλά όχι και εσωτερικά. Και η κούκλα εξωτερικά μοιάζει με άνθρωπο, αλλά δεν είναι άνθρωπος. Εξωτερικά μοιάζει μ' αυτό που έχει ο άνθρωπος, όμως οι ομοιότητες δεν την κάνουν άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι μια οντότητα που έχει ψυχή, πνεύμα, νου και καρδιά. Το πνεύμα είναι η αρχή που δημιουργεί τα πάντα, η ψυχή τακτοποιεί τα πάντα, ο νους εκφράζει τα πάντα, ενώ η καρδιά διαλύει τα πάντα. Σαν συγκρίνουμε την τωρινή ζωή με την ζωή του παρελθόντος, βλέπουμε μεγάλη διαφορά, και στον επιστημονικό και στον θρησκευτικό τομέα. Οι σημερινές επιστημονικές αντιλήψεις διαφέρουν ριζικά από εκείνες του παρελθόντος. Και οι τωρινές θρησκευτικές πίστεις των ανθρώπων διαφέρουν ριζικά από τις προηγούμενες. Και οι μελλοντικές επιστημονικές και θρησκευτικές απόψεις των ανθρώπων θα διαφέρουν ριζικά από τις τωρινές. Για παράδειγμα, τα μικρό: παιδιά πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν άλλοι στον κόσμο σαν τις δικές τους μητέρες, τους δικούς τους πατέρες, αδελφούς και αδελφές. Είναι αλήθεια αυτό; Οι αντιλήψεις τους είναι τέτοιες. Πολλές φορές και ηλικιωμένοι άνθρωποι βγάζουν παρόμοια συμπεράσματα. Γιατί; Οι αντιλήψεις τους είναι τέτοιες. Όταν δεν καταλαβαίνει τα πράγματα, ο άνθρωπος τα φαντάζεται έτσι όπως δεν είναι. Κατά τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης, ένας νέος τούρκος είπε σ' έναν γέρο τούρκο: Στην Γαλλία υπάρχει επανάσταση. Ο γέρος χάιδεψε τα γένια του, σκέφτηκε και είπε: Ευχαριστώ τον Θεό. Αυτό που γίνεται εκεί, ας έρθει και σ' εμάς. Γιατί είπε έτσι; Δεν κατάλαβε ο άνθρωπος. Νόμιζε ότι κάποια μεγάλη ευλογία έχει συμβεί στη Γαλλία. Όταν του εξήγησαν ότι, κατά τον καιρό της επανάστασης, τα πράγματα αντιστρέφονται, είπε: Ας μας φυλάξει ο Θεός και ας μη στείλει σ' εμάς αυτό που γίνεται στη Γαλλία. Τώρα κατάλαβα πια τι είναι η επανάσταση. Τι σημαίνει η λέξη "επανάσταση"; Η επανάσταση σημαίνει ότι όλα τα πράγματα στρέφονται γύρω από ένα κέντρο, γύρω από τον εαυτό τους. Ο τροχός δεν γυρίζει γύρω από τον εαυτό του; Εάν δεν γυρίζει γύρω από τον εαυτό του, εάν δεν κάνει επανάσταση, δεν μπορεί να κινηθεί. Στην επανάσταση υπάρχει και καλό και κακό. Στο καλό ο άνθρωπος πλουτίζει, στο κακό φτωχαίνει, στο καλό ο άνθρωπος ζει, στο κακό πεθαίνει. Στην φύση υπάρχει φαινομενικός θάνατος. Όταν μία ύπαρξη πεθαίνει, μια άλλη ζωντανεύει. Το κακό, όμως, πρέπει συνεχώς να πεθαίνει. Εάν το κακό στον άνθρωπο δεν πεθαίνει συνεχώς, αυτός δεν μπορεί να ζει. Στον άνθρωπο υπάρχει κάτι το οποίο συνεχώς πεθαίνει, αλλά υπάρχει και κάτι, το οποίο συνεχώς γεννιέται. Για παράδειγμα, σήμερα εσείς δεν είστε αυτό το οποίο ήσασταν στην παιδική σας ηλικία, ούτε στην εμβρυϊκή σας κατάσταση. Όταν ήσασταν έμβρυα, ήσασταν σχεδόν χωρίς βάρος, και συνεχώς μεγαλώνατε το βάρος σας. Σήμερα έχετε βάρος περισσότερο από εξήντα κιλά. Όσο περισσότερο μεγαλώνει το σώμα, τόσο περισσότερο μεγαλώνει και το βάρος. Όσο έχει λίγο βάρος, το παιδί δεν θυμάται τίποτε από τη ζωή του. Όσο περισσότερο μεγαλώνει, η συνειδητότητά του ξυπνάει, κι αρχίζει να θυμάται, Όταν μεγαλώσει, το παιδί εμφανίζει δύναμη, που εξαρτάται από την αύξηση της ύλης του. Όμως η ύλη μετριέται μ' ένα μέτρο, ενώ η ενέργεια με άλλο. Η ύλη δημιουργεί ένα είδος πίεσης, ενώ η ενέργεια άλλο. Οι σύγχρονοι επιστήμονες μιλούν για την ατμοσφαιρική πίεση και λένε ότι η πίεση που ασκείται πάνω στον άνθρωπο είναι ίση με την εσωτερική του πίεση. Εάν δεν είχαμε εσωτερική πίεση, η εξωτερική πίεση θα μας έλειωνε. Ο άνθρωπος είναι εκτεθειμένος όχι μόνο σε φυσικές, αλλά και σε ψυχικές πιέσεις. Το κακό, για παράδειγμα, είναι εξωτερική πίεση πάνω στον άνθρωπο, ενώ το καλό εσωτερική. Εάν δεν είχαμε εξωτερική πίεση, ο άνθρωπος θα έσκαγε. Εάν δεν υπήρχε εσωτερική πίεση, αυτός θα πιεζόταν. Δηλαδή, η εξωτερική και η εσωτερική πίεση είναι απαραίτητες. Σήμερα το κακό και το καλό φαίνεται ως ιδιαίτερο είδος πίεσης πάνω στον άνθρωπο. Σύμφωνα με κάποιον, το κακό είναι δύναμη, η οποία εμφανίζεται χωρίς νόμο, ενώ το καλό με νόμο. Τι κακό υπάρχει σ' αυτό, στο ότι μια δύναμη εμφανίζεται χωρίς νόμο ή με νόμο; Να, οι Ινδοί βλέπουν τη ζωή σαν κακό, ανεξάρτητα με το εάν εμφανίζεται με νόμο ή χωρίς νόμο. Το κακό και το καλό είναι σχετικά πράγματα. Όταν ο ληστής κλέβει τον πλούσιο άνθρωπο, αυτό το ονομάζουμε κακό. Γιατί; Γιατί τον στερεί από τον πλούτο του. Ο πλούσιος υποφέρει γιατί καταλαβαίνει την αξία του πλούτου. Εάν δεν εκτιμούσε τον πλούτο του, δεν θα υπέφερε. Εάν ο ληστής επιστρέψει τον πλούτο πίσω, ο πλούσιος θα χαρεί. Σ' αυτή την περίπτωση, το κακό εξαφανίζεται. Αυτό δείχνει ότι οι όροι του κακού και του καλού είναι σχετικοί, αλλάζουν σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Τώρα θα δώσω έναν άλλο ορισμό του κακού και του καλού. Εάν κάνεις κακό χωρίς αγάπη, αυτό είναι κακό εάν κάνεις καλό χωρίς αγάπη, κι αυτό είναι κακό. Για παράδειγμα, αν κλέψεις κάποιον άνθρωπο και δεν του επιστρέψεις τα χρήματα, αυτό είναι κακό. Έχεις κάνει κακό χωρίς αγάπη. Όμως, εάν κλέψεις τον άνθρωπο και του επιστρέψεις τα χρήματα του πίσω, έχεις κάνει καλό. Αυτό είναι κακό που έγινε με αγάπη. Εάν κάνεις κακό με αγάπη, αυτό είναι καλό, και αν κάνεις καλό με αγάπη, τότε είναι πάλι καλό. Συχνά οι άνθρωποι μιλούνε άσχημα για τον εαυτό τους. Για παράδειγμα, κάποιος λεει: Δεν είμαι ικανός άνθρωπος. Γιατί ζω γεμάτος με βάσανα; Τι μου χρειάζεται αυτός ο πλούτος, σαν δεν έχω ποιος να με αγαπήσει; Σε τι μου χρειάζονται αυτές οι γνώσεις, σαν δεν έχω πού να τις εφαρμόσω; Γιατί μου έχει δοθεί αυτή η ωραία φωνή, αφού δεν υπάρχει ποιος να μ' ακούσει; Όσοι από εσάς έχετε έρθει στο βουνό, να τραγουδήσετε για το ίδιο το βουνό, για τις πέτρες και τα νερά. Αυτοί είναι οι καλύτεροι ακροατές. Αρχίστε να τραγουδάτε και θα δείτε ότι τα νερά θα τρέξουν, οι μικρές πετρούλες θ' αναπηδήσουν. Εάν εσείς τραγουδάτε και οι ίδιοι δεν ακούτε, απ' έξω κανένας δεν θα σας ακούσει. Θα είστε ταυτόχρονα και εκτελεστές και ακροατές. Εάν εσείς οι ίδιοι έχετε καλή γνώμη για τον εαυτό σας, και οι άνθρωποι θα έχουν καλή γνώμη για σας. Σαν έχετε καλή γνώμη για τον εαυτό σας, θα έχετε καλή γνώμη και για τους γύρω. Πολλοί νομίζουν ότι είναι φτωχοί και λένε ότι δεν έχουν τα μέσα για διδασκάλους, για να διδαχθούν. Αυτοί δεν ξέρουν ότι εκείνος ο οποίος διδάσκει όλους τους ανθρώπους, είναι ο Θεός. Αυτός διδάσκει τον άνθρωπο από μέσα, μέσω της ίδιας της ζωής. Αυτός τον μαθαίνει μέσα από το καλό και μέσα από το κακό. Αυτός τον μαθαίνει μέσα απ' όλα τα αγαθά και μέσα απ' όλες τις δυσκολίες. Επομένως, ο Θεός θέλει από τον άνθρωπο να έχει απόλυτη πίστη κι απόλυτη εμπιστοσύνη σ' Αυτόν. Ο Θεός θέλει ο άνθρωπος να εφαρμόζει την αγάπη, όπως Αυτός την εφαρμόζει. Ο Θεός είναι τόσο επιεικής, ώστε δεν θέλει από τον άνθρωπο να είναι πολύ υπομονετικός, αλλά τουλάχιστον να υπομένει. Δεν θέλει από τον άνθρωπο ν' αγαπάει τα πάντα, αλλά τουλάχιστον να αγαπάει. Ως μαθητές, από εσάς απαιτείται εξυπνάδα, να χρησιμοποιείτε αυτό που σας δίνεται σήμερα. Κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα, κάθε πράξη, όσο και να είναι μικρά, να τα χρησιμοποιείτε τη δεδομένη στιγμή. Μην αναβάλετε τα πράγματα για το μέλλον. Το παρόν είναι δικό σας κι όχι το μέλλον. Έτσι κάνουν οι έλλογοι, οι καλοί, οι άνθρωποι που αγαπούν. Να ευχαριστείτε για όλα αυτά που σας συμβαίνουν στη ζωή. 20 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  12. Αναγέννηση Διαλογισμός Όσο σκοντάφτει στη φύση του, ο άνθρωπος συναντάει μεγάλη αντίθεση. Θέλει να εξηγήσει την αιτία αυτής της αντίθεσης, αλλά δεν μπορεί. Γι' αυτή την αντίθεση πράγματι έχει ειπωθεί στις Γραφές: "Περίεργα και φοβερά έχουμε δημιουργηθεί, θεέ μου." Και το σταφύλι μπορεί να αναρωτηθεί γιατί, όσο ο χυμός του είναι φρέσκος, έχει γλυκιά γεύση, κι όταν μείνει μερικές μέρες, χαλάει και ξινίζει; Οι επιστήμονες έχουν λύσει αυτό το θέμα. Λένε ότι στον αέρα βρίσκονται ιδιαίτερα βακτηρίδια, που ονομάζονται ζυμομύκητες, και τα οποία, μόλις πέσουν στο χυμό του σταφυλιού, δημιουργούν οινοπνευματώδη ζύμωση. Το σάκχαρο του σταφυλιού, η γλυκόζη κι η λακτόζη, το οποίο βρίσκεται στο σταφύλι, υπό την επίδραση της οινοπνευματώδους ζύμωσης αποσυντίθεται σε οινόπνευμα και σε διοξείδιο του άνθρακα. Έτσι, εμείς λέμε ότι ο χυμός του σταφυλιού ξινίζει, δηλαδή παθαίνει ζύμωση. Κάθε σκέψη, κάθε επιθυμία και κάθε πράξη αφήνουν στον άνθρωπο ένα ιδιαίτερο κατακάθι, το οποίο κάνει ζύμωση ή ξίνισμα. Για να μη γίνει το ξίνισμα, ο άνθρωπος πρέπει να εφαρμόσει σαν φίλτρα την καρδιά του και το νου του, πριν να κατακάτσει το ίζημα και να το αφαιρέσει. Για να εφαρμόσει αυτά τα φίλτρα, ο άνθρωπος πρέπει να αναγεννηθεί. Για αυτό ο Χριστός λεει: "Εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού". Ο νεο-γεννημένος ζει στις Θείες σκέψεις και στα Θεία συναισθήματα, που ποτέ δεν παθαίνουν ζύμωση. Επομένως, όσο ζει στο ανθρώπινο επίπεδο, ο άνθρωπος πάντα θα ζυμώνεται. Αφού ζυμώνεται, θα δοκιμάζει τις αντιθέσεις στη ζωή του. Εάν ζει στο Θείο επίπεδο, σ' αυτό δεν υπάρχει τίποτε να ζυμωθεί. Μία από τις μεγάλες αντιφάσεις στην ανθρώπινη ζωή οφείλεται στη διατροφή. Ως διαδικασία, η διατροφή δημιουργεί εσωτερικές αντιθέσεις στον άνθρωπο. Για παράδειγμα, τι μεγαλύτερες αντιθέσεις μπορείτε να ψάχνετε απ' αυτές, στις οποίες σκοντάφτουν οι κρεατοφάγοι; Το κρέας περιέχει πολλά δηλητήρια κι ακαθαρσίες μέσα του, που προκαλούν πολλές ασθένειες. Οι ασθένειες καταστρέφουν ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου. Η τροφή με το κρέας έχει επίδραση όχι μόνο στον οργανισμό του ανθρώπου, αλλά και στην ψυχική του ζωή. Όταν τρέφεται με κρέας, ο άνθρωπος δέχεται τις ιδιότητες του ζώου το οποίο έφαγε. Μία αρνητική κατάσταση του γουρουνιού, για παράδειγμα, είναι το σκάψιμο. Αυτό νομίζει ότι με το σκάψιμο όλα γίνονται. Το σκάψιμο είναι αρνητικό χαρακτηριστικό, που ο άνθρωπος το δέχεται από το γουρούνι. Αφού το ξέρετε αυτό, θα πρέπει να είστε προσεκτικοί στην επιλογή της τροφής σας. Όταν σκάβει την ρίζα της αχλαδιάς, οι καρποί του δένδρου αρχίζουν να πέφτουν στη γη, και το γουρούνι νομίζει ότι αυτό το ίδιο τα ξέθαψε. Πολλές φορές κι ο άνθρωπος σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο. Σκάβει τη γη, φυτεύει το στάρι, και μετά νομίζει ότι ο ίδιος έκανε το στάρι ν' αναπτυχθεί. Υπήρχε μια εποχή όπου το στάρι μεγάλωνε μόνο του, χωρίς να το σπέρνουν οι άνθρωποι. Εκτός αυτού, αρχικά το στάρι ήταν πολύ παχύ. Όσο πιο έλλογοι και πιο πολιτισμένοι γίνονται οι άνθρωποι, τόσο μικρότεροι γίνονται οι κόκκοι του σταριού. Υπήρχε ένας καιρός, όπου οι σπόροι του σταριού ήταν μεγάλοι σαν δαμάσκηνα. Η δαμασκηνιά είναι δένδρο το οποίο ανθίζει πολύ νωρίς, κι ωριμάζει πολύ αργά. Εξαιτίας αυτής της ιδιαιτερότητας, έχει δημιουργηθεί ένα ανέκδοτο για το δένδρο αυτό. Στο μακρινό παρελθόν, ο διάβολος αποφάσισε να διαλέξει έναν από τους καρπούς το)ν δένδρων σαν δικό του κι άρχισε να παρατηρεί ποιο απ' αυτά θα ανθίσει νωρίτερα. Όταν είδε ότι αυτό το δένδρο άνθισε πρώτο, χάρηκε και είπε: Η δαμασκηνιά θα είναι το δικό μου δένδρο, νωρίς ανθίζει, νωρίς θα ωριμάζει και νωρίς θα τελειώνει τη δουλειά του. Ήταν μεγάλη η έκπληξη του όταν είδε ότι το δαμάσκηνο ωρίμαζε τελευταίο. Ο διάβολος θύμωσε, που για πρώτη φορά διαψεύστηκε στην επιλογή του, και καταράστηκε την δαμασκηνιά να γίνει σκληρή κι όταν χτυπούν κάποιον με ραβδί απ' αυτό το δένδρο, να γνωρίζει ότι αργά θα ωριμάσει. Εκείνη την ημέρα ο διάβολος έχασε την πίστη του στα δένδρα, που άνθιζαν νωρίτερα. Όμως τα δαμάσκηνα έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιούνται κατά των στομαχικών διαταραχών. Ρώτησαν το δαμάσκηνο: Γιατί οι καρποί σου είναι τόσο μικροί; Κοίταξε το κολοκύθι τι μεγάλους καρπούς δίνει. Το δαμάσκηνο απάντησε: Οι μεγάλες δουλειές διαρκούν μόνο έξι μήνες, ενώ οι μικρές - αιώνες. 19 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  13. Ο νέος νόμος Αποθαυμασμός Σήμερα, όλοι οι άνθρωποι θέλουν να είναι υγιείς. Λένε: Νους υγιής εν σώματι υγιεί. Η φυσική υγεία καθορίζεται από δυο στοιχεία: Από τον αέρα κι απ' την τροφή. Επομένως, εάν αναπνέει σωστά κι εάν τρέφεται σωστά, ο άνθρωπος θα είναι υγιής. Η αναπνοή και η διατροφή είναι δύο διαδικασίες που υπάρχουν και στον πνευματικό κόσμο. Η εσωτερική πνευματική πλευρά της αναπνοής είναι η σωστή σκέψη. Η εσωτερική πνευματική πλευρά της διατροφής είναι τα σωστά συναισθήματα. Δηλαδή, μεταξύ της αναπνοής και της σκέψης, όπως και μεταξύ της διατροφής και των συναισθημάτων, υπάρχει στενή εσωτερική σχέση. Εάν η αναπνοή δεν συνοδεύεται από την εσωτερική σκέψη, κι αν η διατροφή δεν συνοδεύεται από το εσωτερικό συναίσθημα, αυτές οι δύο διαδικασίες δεν χρησιμοποιούνται σωστά. Όμως, εάν ο άνθρωπος συνδέσει την αναπνοή του με την προσπάθεια του νου του, και τη διατροφή του με την προσπάθεια της καρδιάς του, και οι δύο διαδικασίες θα γίνονται σωστά και θα έχουν σωστά αποτελέσματα. Τότε μπορούμε να πούμε ότι κάθε άνθρωπος, ο οποίος από τη μία πλευρά αναπνέει και σκέφτεται σωστά, και απ' την άλλη τρώει κι αισθάνεται σωστά, αυτός είναι υγιής και στο φυσικό και στο ψυχολογικό επίπεδο. Για να αποφύγουν τις ασθένειες και τους πόνους οι άνθρωποι, ψάχνουν τις αιτίες που τα δημιουργούν. Γνωρίζουν ότι, εάν αφαιρέσουν τις αιτίες, θα εξαφανιστούν και τα βάσανα. Δύο αιτίες προξενούν τις ασθένειες και τα βάσανα: Η μία είναι φυσική: Η λάθος αναπνοή και διατροφή, κι η άλλη αιτία είναι ψυχική: Η μη σωστή σκέψη και το μη σωστό συναίσθημα. Η διατροφή συνδέεται με την καρδιά, και η καρδιά με την ψυχή. Η αναπνοή συνδέεται με το νου, κι ο νους με το πνεύμα. Επομένως, αρμονική ζωή είναι εκείνη, στην οποία ο άνθρωπος καταφέρνει να βάλει σε σωστή σχέση τις διαδικασίες της αναπνοής και της διατροφής, σε σχέση με τις δυνάμεις της ψυχής και του πνεύματος. Για ν' αποκτήσει αυτή την αρμονία, ο άνθρωπος πρέπει να συνδεθεί μ' εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι είναι υγιείς στο πνεύμα και στην καρδιά. Πρέπει να παρατηρεί πώς αναπνέει και πώς τρέφεται ο υγιής κι όχι ο άρρωστος άνθρωπος. Πρέπει να παρατηρεί πώς εμφανίζονται οι σκέψεις και τα συναισθήματα στον υγιή κι όχι στον άρρωστο άνθρωπο. Τον άρρωστο μπορείτε μόνο να τον υπηρετείτε, αλλά μην συνδέεστε μ' αυτόν. Τι θα κερδίσετε αν μελετήσετε μία άδεια τσάντα; Τι θα κερδίσετε εάν κάθεστε σε μία στείρα πηγή; Υπάρχει τρόπος να μελετάτε την γεμάτη τσάντα. Έχει νόημα να κάθεστε σε μια ζωντανή πηγή, η οποία συνεχώς αναβλύζει. Η άδεια τσάντα, η αποξηραμένη πηγή είναι οι άρρωστοι άνθρωποι, από τους οποίους τίποτε δεν μπορείτε να αποκτήσετε. Η γεμάτη τσάντα, η ζωντανή πηγή, είναι οι υγιείς άνθρωποι στον κόσμο, από τους οποίους πάντα μπορείτε να επωφεληθείτε. Η άδεια τσάντα πρέπει να πάει στην γεμάτη, και η ξερή πηγή στην ζωντανή. Αυτό είναι Θεία μέθοδος, που πρέπει να την εφαρμόζετε. Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν τα καταφέρνουν στη ζωή τους, επειδή κρατάνε άδειες τσάντες κλειστές. Η άδεια τσάντα είναι δοχείο, που περιμένει τον καιρό του για να γεμίσει. Για να γεμίσει το δοχείο, πρέπει να συνδεθεί με κάποιο αντικείμενο που να έχει ζωή. Το ίδιο αφορά και τον άνθρωπο. Όσο δεν συνδέεται με την έλλογη ζωή, ο άνθρωπος πάντα θα είναι άδεια τσάντα, άδειο δοχείο. Κάθε αρνητική εκδήλωση, απιστία, αμφιβολία, δυσαρέσκεια, είναι αιτία για να διακοπεί η σχέση του ανθρώπου με την έλλογη ζωή. Έχει ειπωθεί στις Γραφές: "Εν Αυτώ [τω Θεώ] ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν". Εάν διακοπεί η σχέση με τον Θεό, ο άνθρωπος μένει άδειο δοχείο. Κι έτσι ο πόνος κρύβει μέσα του τις δυνατότητες του ανθρώπου. Όσο δεν χρησιμοποιεί και δεν καταλαβαίνει τις δυνατότητες μέσα του, ο άνθρωπος υποφέρει. Όταν τις χρησιμοποιήσει και τις καταλάβει, η δυστυχία του μετατρέπεται σε χαρά. Να χαίρεστε για τις μικρές δυσκολίες, να τις δέχεστε με αγάπη, γιατί έχουν δοθεί από τον Θεό. Εάν δεν μπορείτε να εφαρμόσετε την αγάπη σας όπου χρειάζεται, τότε τι σας χρειάζεται; Όσο μικρή και να είναι η αγάπη, πρέπει να εφαρμόζεται σε τέτοια περιοχή, όπου να μπορεί να λειτουργήσει. Εάν, επί δεκάδες χρόνια στη σειρά, ποτίζετε μία πέτρα με νερό, από την αγάπη σας προς αυτήν, τι θα της δώσετε; Εάν συνεχώς αγαπάτε και αγκαλιάζετε αυτή την πέτρα, τι θα της μεταδώσετε; Το πολύ-πολύ που μπορείτε να κάνετε, είναι να σχηματίσετε ένα μικρό αγκάθι στο βράχο. Το φιλί και η αγκαλιά του ανθρώπου δεν είναι για την πέτρα. Εάν κάποιος άνθρωπος είναι στην κατάσταση του βράχου, πρέπει να τον φιλάτε και να τον αγκαλιάζετε; Πρέπει να περιμένετε από την πέτρα αγάπη; Όποιος προσπάθησε να κάνει έναν βράχο να τον αγαπήσει, αυτός πάντα τελείωσε το πείραμα με σπασμένο κεφάλι. Το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού δεν συνίσταται σε τίποτε άλλο εκτός από τους κακούς ανθρώπους στον κόσμο. Δηλαδή, ο Θεός απαγόρευσε στον άνθρωπο να τρέφεται με τους καρπούς των κακών ανθρώπων. Για να είναι υγιής, ο άνθρωπος πρέπει να τρέφεται μόνο με τους καρπούς των καλών ανθρώπων. Τώρα, και σε σας λεω: Να τρέφεστε με τους καρπούς των καλών ανθρώπων, αυτό είναι ο νέος νόμος στον κόσμο. Πού πρέπει να ψάχνετε τους κακούς και τους καλούς ανθρώπους; Οι κακοί και οι καλοί άνθρωποι δεν είναι έξω από εσάς, αλλά μέσα σας. Οι κακοί άνθρωποι είναι οι κακές σας σκέψεις και τα κακά συναισθήματα σας. Επομένως, μην περιμένετε τίποτε καλό από τις δικές σας κακές σκέψεις και τα κακά συναισθήματα σας. Το καλό μπορείτε να το πάρετε μόνο από τις δικές σας καλές σκέψεις και τα δικά σας καλά συναισθήματα. 18 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  14. Μην ζητάς το δικό σου Διαλογισμός "Η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει." Σ' ένα μοναστήρι υπηρετούσαν μερικές καλόγριες. Αυτές είχαν μια καλή, ευσεβή ηγουμένη. Εκτός από τις θρησκευτικές ενασχολήσεις, αυτή φρόντιζε και για την περιουσία του μοναστηριού, όπου τρεφόντουσαν μερικές κότες, που έκαναν αυγά. Η ηγουμένη παρατήρησε ότι τα αυγά έλειπαν. Απορούσε ποιος παίρνει τ' αυγά. Τελικά, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι καλόγριες έπαιρναν τ' αυγά από τις φωλιές και τα τηγάνιζαν ή τα έβραζαν στα κελιά τους. Για να μην γίνονται καταχρήσεις με τ' αυγά, η ηγουμένη εξέδωσε αυστηρή διαταγή να μην ανάβουν φωτιά στα κελιά. Παρ' όλες τις διαταγές της, τ' αυγά συνέχιζαν να χάνονται. Ένα απόγευμα, αποφάσισε να ελέγξει τι κάνουν οι καλόγριες στα κελιά τους. Κοίταξε μέσα από τις κλειδαρότρυπες κι είδε ότι μερικές από τις καλόγριες προσευχόντουσαν, άλλες συζητούσαν, ή διάβαζαν βιβλία. Σ' ένα από τα κελιά, είδε κάτι ιδιαίτερο: Δύο καλόγριες κρατούσαν στα χέρια τους ένα σύρμα, στο οποίο είχαν κρεμάσει ένα αυγό, το οποίο το έψηναν σ' ένα κερί. - Περίεργη υπόθεση! Κοίταξε τι τεχνάσματα τους μαθαίνει ο διάβολος! Να βράζουν το αυγό σ' ένα κερί! Ο διάβολος που ήταν γύρω από την ηγουμένη, άκουσε την κατηγορία την οποία του εκτόξευσε, και είπε: Άδικα με κατηγορείς. Αυτό το τέχνασμα το βλέπω κι εγώ για πρώτη φορά. - Τι να γίνει τότε; - Τίποτε άλλο εκτός από το να μην τρέφουμε κότες στο μοναστήρι. - Και πώς να μην εκτρέφουμε κότες, όταν μου χρειάζονται τα αυγά; - Εάν χρειάζονται σ' εσένα, και στις καλόγριες χρειάζονται - απάντησε ο διάβολος, και συνέχισε το δρόμο του. 17 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  15. Οι δυνατότητες της αγάπης Διαλογισμός Εάν ρωτήσετε το μαθητή γιατί πηγαίνει στο σχολείο, αυτός θα σας απαντήσει ότι πηγαίνει στο σχολείο για να διδαχθεί. Εάν ρωτήσετε τον πιστό γιατί προσεύχεται, αυτός θα σας απαντήσει ότι προσεύχεται για να συνδεθεί μέσω της προσευχής με τον ανώτερο κόσμο. Εάν ρωτήσετε τον πεινασμένο γιατί πηγαίνει στο εστιατόριο, αυτός θα σας απαντήσει ότι πηγαίνει στο εστιατόριο για να φαει, να ικανοποιήσει την πείνα του. Ποια απάντηση θα δώσετε εσείς, αν σας ρωτήσουν γιατί πάτε στο βουνό; Ένα πράγμα πρέπει να ξέρετε: Όταν πηγαίνει ο άνθρωπος στο σχολείο, στην εκκλησία, στο εστιατόριο, ή στο βουνό, αυτό δεν είναι μια μοναδική διαδικασία. Αυτή είναι δυναμική κι όχι στατική διαδικασία. Πολλές φορές θα πάει ο άνθρωπος στο σχολείο, στην εκκλησία, στο εστιατόριο, στο βουνό, γιατί η διδασκαλία, η προσευχή, το φαγητό, η κίνηση είναι αδιάκοπες διαδικασίες. Σ' όλη του τη ζωή ο άνθρωπος θα πηγαίνει στο σχολείο κι όλο θα φέρει βιβλίο στο χέρι, Σ' όλη του τη ζωή ο άνθρωπος θα πηγαίνει στην εκκλησία με το προσευχητάρι στο χέρι. Όλη του τη ζωή ο άνθρωπος θα κουβαλάει το ψωμί στο χέρι του, μέχρι να καταλάβει την έννοια της τροφής. Όλη του τη ζωή ο άνθρωπος θ' ανεβαίνει στις ορεινές κορυφές και θα κατεβαίνει, για να μάθει να βαδίζει σωστά. Μερικοί άνθρωποι μόνοι τους φέρουν το βιβλίο, το προσευχητάρι, το ψωμί τους, κι άλλοι αφήνουν στους υπηρέτες τους να τους μεταφέρουν τα σύνεργα τους. Εσείς έχετε έρθει στο βουνό μόνοι, όμως σας προειδοποίησαν ότι θα κουβαλήσετε μόνοι σας το βιβλίο, το προσευχητάρι, το ψωμί σας. Αφού το ξέρετε αυτό, πρέπει να στηρίζεστε στον εαυτό σας. Ποιο είναι πιο καλό: Μόνοι σας να κουβαλάτε τα απαραίτητα υλικά σας, ή να τ' αφήνετε σ' άλλους να σας τα κουβαλούν; Το να κουβαλάς και το να σου κουβαλούν, αυτές είναι δύο μεγάλες διαδικασίες στη φύση. Το να κουβαλάς, σημαίνει να είσαι υπηρέτης. Το να σου κουβαλούν, σημαίνει να είσαι κύριος. Και για τις δυο υπηρεσίες απαιτούνται έλλογοι άνθρωποι. Μπορείτε να πάρετε τον χαζό για δάσκαλο σας; Μπορείτε να βάλετε τον αδύναμο για υπηρέτη; Ό,τι υπηρεσία και να προσφέρει ο άνθρωπος, απαιτείται από αυτόν να είναι έλλογος. Στον κόσμο υπάρχουν δύο μεγάλοι νόμοι: Ο νόμος της σωστής σκέψης και ο νόμος της σωστής αίσθησης. Αυτοί οι δύο νόμοι κυβερνούν την ανθρώπινη ζωή. Και οι δύο νόμοι δίνουν διάθεση, θέα, και πλάτος στον άνθρωπο. Όταν μπει στο νόμο της σωστής σκέψης, ο άνθρωπος έχει αναπτέρωση, πνεύμα και διάθεση για δουλειά. Όταν μπει στο νόμο της σωστής αίσθησης, ο άνθρωπος εμψυχώνεται κι αρχίζει να δημιουργεί. Εξωτερικά οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς τη γλώσσα, ως προς τον τρόπο ζωής, ως προς τις αντιλήψεις όμως, εάν έρθουν στις φυσικές διαδικασίες, εκεί όλοι μοιάζουν. Όταν αρχίσουν να τρώγουν, όλοι οι άνθρωποι τρέφονται με τον ίδιο τρόπο: Πρώτα βάζουν την τροφή στα χείλη τους, τα οποία αρχίζουν ν' ανοιγοκλείνουν και να στρίβουν σε διάφορες κατευθύνσεις. Μπορείτε να μάθετε στον άνθρωπο το ο,τιδήποτε, όμως δεν μπορείτε να τον μάθετε πώς πρέπει να τρέφεται. Κάθε άνθρωπος, κάθε ζωντανή ύπαρξη ξέρει πώς να τρέφεται. Η διατροφή είναι φυσική διαδικασία, και, σαν τέτοια, διαφέρει ριζικά από τις μη φυσικές διαδικασίες. Όταν ο ζωγράφος αρχίζει να ζωγραφίζει, λερώνει εδώ κι εκεί το πανί, από το οποίο στη συνέχεια θα βγει κάτι όμορφο. Όταν ο ποιητής αρχίζει να γράφει, σημειώνει πάνω στο λευκό χαρτί. Απ' αυτές τις μολυβιές βγαίνει κάτι πολύτιμο. Το λέρωμα του υφάσματος από τον ζωγράφο, και το χάραγμα πάνω στο χαρτί από τον ποιητή, είναι φυσικές διαδικασίες, χωρίς τις οποίες καμία τέχνη, καμία ποίηση δεν μπορείτε να περιμένετε. Οι φυσικές λογικές διαδικασίες ξεχωρίζουν από τις αφύσικες και τις μη λογικές ως προς το ότι αυτές αναγνωρίζονται και επιλέγονται. Οι έλλογοι άνθρωποι εκτιμούν αυτές τις διαδικασίες και τις καταλαβαίνουν, ενώ τις μη λογικές δεν τις καταλαβαίνουν. Για παράδειγμα, το φως το οποίο ο άνθρωπος δέχεται από τον ήλιο, προκαλεί επτά διαδικασίες στον άνθρωπο. Όμως, αυτές οι διαδικασίες αναγνωρίζονται μόνον από τους έλλογους ανθρώπους. Μόνον αυτοί ξέρουν ότι το φως αποτελείται από επτά διαφορετικά χρώματα: Το κόκκινο, το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο, το μπλε, το βαθύ μπλε, και το βιολετί. Κάθε χρώμα συνδέεται με κάποιο γένος δυνάμεων μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό. Το κόκκινο χρώμα συνδέεται με τη δύναμη της καρδιάς, το πορτοκαλί με τη δύναμη του νου, το πράσινο με τη δύναμη της βούλησης, το κίτρινο με τη δύναμη της ψυχής, και το βιολετί με τη δύναμη του πνεύματος. Το φως μιλάει στον άνθρωπο ταυτόχρονα σε εφτά διαφορετικές γλώσσες. Δηλαδή, κάθε χρώμα του φωτός έχει ιδιαίτερη γλώσσα. Όποιος καταλαβαίνει αυτές τις γλώσσες, αυτός είναι υγιής, μορφωμένος, δυνατός. Όποιος δεν καταλαβαίνει αυτές τις γλώσσες, αυτός δεν μπορεί να επωφεληθεί απ' αυτές, με αποτέλεσμα να μην έχει κανένα επίτευγμα. Η ζωή αρχίζει με το κόκκινο φως. Όταν δεν καταλαβαίνουν την γλώσσα του κόκκινου φωτός, οι άνθρωποι σταματούν βασικά πάνω στο φαγητό. Ολόκληρη ζωή, μελετούν την επιστήμη της τροφής, αλλά δεν μπορούν να φθάσουν στη βαθιά έννοια αυτής της επιστήμης. Τρώνε και πίνουνε και, όταν χορτάσουν, ευχαριστούν. Όποιος καταλαβαίνει τη γλώσσα του κόκκινου φωτός, ευχαριστεί πριν να φαει. Το πορτοκαλί χρώμα μαθαίνει τους ανθρώπους ν' αναπνέουν σωστά. Όποιοι δεν έχουν καταλάβει την γλώσσα του πορτοκαλί φωτός, ολόκληρη τη ζωή τους ανασαίνουν, όμως δεν έχουν ιδιαίτερες επιτυχίες. Όποιοι έχουν καταλάβει την έννοια της επιστήμης της αναπνοής, την συνδέουν με το σωστό τρόπο σκέψης και χαίρονται τις μεγάλες επιτυχίες. Κι έτσι, όποιος καταλαβαίνει τον νόμο του φωτός, αυτός ευχαριστεί προτού να φαει, προτού να πάρει κάτι. Αυτός αρέσκεται στο να ευχαριστεί πριν λάβει κάτι, πριν γίνει κάποια δουλειά γι' αυτόν. Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, πριν να κάνει κάτι γι' αυτόν, ακόμη από παιδί. Ο άνθρωπος αγαπάει τον πλησίον του, ο οποίος κάνει κάτι γι' αυτόν. Αυτές είναι δύο καταστάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν δύο διαφορετικά θέματα: Το θέμα της άγνοιας και το θέμα της γνώσης. Δηλαδή, ο Θεός ασχολείται με φαινόμενα τα οποία δεν έχουν γίνει. Ο άνθρωπος ασχολείται με φαινόμενα που έχουν γίνει ήδη στο παρελθόν, και μ' αυτά τα οποία γίνονται τώρα. Η επιστήμη της γνώσης περιλαμβάνει τις ανθρώπινες διαδικασίες, ενώ η επιστήμη της άγνοιας το θείο. Το αδύνατο για τις ανθρώπινες διαδικασίες, είναι δυνατό για τις Θείες. Έχει ειπωθεί στις Γραφές: "Το αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό για τον Θεό". Το αδύνατο για το μίσος είναι δυνατό για την αγάπη, το αδύνατο για τον αγράμματο, είναι δυνατό για τον γραμματισμένο. Το αδύνατο για την αδυναμία είναι δυνατό για την δύναμη. Πράγματι, είναι δύσκολο ο άνθρωπος να βοηθήσει εκείνον, ο οποίος του έχει κάνει ζημιά. Από την κακή θέληση προξενεί ο άνθρωπος τις βλάβες. Συχνά οι άνθρωποι δημιουργούν ζημιές από αμάθεια, επειδή δεν ξέρουν, δεν τους κόβει. Εάν έχεις κατεβάσει κάποιον άνθρωπο μ' ένα ισχυρό σκοινί μέσα σ' ένα πηγάδι για να κάνει κάποια δουλειά, πρέπει να τον βγάλεις με το ίδιο σκοινί. Εάν κόψεις το σκοινί πριν τον βγάλεις, θα του προξενήσεις ζημιά - θα τον αφήσεις μέσα στο πηγάδι. Θα πείτε ότι πρέπει να κόψετε το σκοινί. Ναι, αλλά αφού βγάλετε τον άνθρωπο από το πηγάδι. Εάν βγάλετε τον άνθρωπο από το πηγάδι και ξεχάσετε να κόψετε το σκοινί με το οποίο τον έχετε δέσει, δημιουργείτε άλλες ζημιές - τον έχετε δεμένο κι αυτός δεν μπορεί να βαδίσει. Όταν τον βγάλετε από το πηγάδι, θα κόψετε το σκοινί με το οποίο τον είχατε δέσει, και θα τον αφήσετε ελεύθερο. Επομένως, για να μην δημιουργήσετε ζημιές στους ανθρώπους, να κάνετε κάθε τι στον καιρό του. Εάν δεν ακολουθείτε αυτόν τον νόμο, χωρίς να θέλετε θα δημιουργήσετε ζημιές, και θα σκοντάφτετε σε αντιφάσεις. Ο Χριστός λεει: "Ας μη ταράττηται η καρδία σας". Από τι ταράζεται ο άνθρωπος; Από τις αντιθέσεις της ζωής. Τι πρέπει να κάνετε, για να μην ενοχλείστε; Για να μην ενοχλείται ο άνθρωπος, πρέπει ν' αφήσει τις αντιφάσεις στα χέρια του Θεού. Αυτές είναι δική του δουλειά. Μόνον ο Θεός λύνει τις αντιφάσεις. Το λάθος των ανθρώπων βρίσκεται στο ότι ασχολούνται με τις Θείες δουλειές, ενώ τις δικές τους δουλειές τις αφήνουν στο Θεό, για ν' ασχοληθεί αυτός μ' αυτές. Είναι σαν το παιδί, από την πρώτη τάξη, ν' ασχολείται με τις δουλειές του διδασκάλου του, και στο διδάσκαλο του να δώσει το αναγνωστικό του. Έτσι, αφού θέλετε να τακτοποιείτε τις δουλειές σας και να μην ενοχλείται η καρδιά σας, πάρτε το αναγνωστικό κι αρχίστε να μαθαίνετε τα γράμματα, και τα φιλοσοφικά βιβλία αφήστε τα στους επιστήμονες. Σας εύχομαι να είστε γενναιόδωροι, να γνωρίζετε πότε και πώς να ενεργείτε και να σκέφτεστε, να αισθάνεστε και να μιλάτε σωστά. Ένας τραπεζικός εκατομμυριούχος ξεχώριζε για την κλειστή του καρδιά. Τον επισκέπτονταν διάφορες γυναίκες, κυρίες, και δεσποινίδες, από διάφορες εταιρίες, για να ζητήσουν βοήθεια για διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς όμως, όπως και να τον διαβεβαίωναν, ό,τι και να του έλεγαν, περισσότερο από ένα δολάριο δεν έδινε. Μία μέρα, στο γραφείο του μπήκε μια όμορφη κόρη, του ψιθύρισε κάτι στο αυτί κι αμέσως τραβήχτηκε. Εκείνη τη στιγμή, αυτός έβγαλε εικοσιπέντε δολάρια και τα πρότεινε στην κόρη. Ένας από τους φίλους του ήταν μάρτυρας αυτού του γεγονότος και τον ρώτησε: Γιατί έδωσες ένα τόσο μεγάλο ποσόν στη νέα κόρη; - Γιατί ξέρει να μιλά, είπε ο τραπεζικός. Μέχρι τώρα κανένας δεν μου είχε μιλήσει όπως αυτό το κορίτσι. Ποτέ δεν έχω ακούσει τέτοια λόγια, σαν αυτά που βγήκαν από τα χείλη της. Ποια ήταν αυτά τα λόγια; Αυτό το αφήνουμε σ' εσάς, εσείς μόνοι σας ν' απαντήσετε. Επιθυμώ να ενεργείτε κι εσείς όπως το νεαρό κορίτσι, το οποίο άνοιξε την καρδιά του τραπεζικού. 16 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  16. Στην θέση του Αυτό το πρωί θα σας δώσω ένα μικρό πρόγευμα για να δουλέψετε καλά. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, οι άνθρωποι κατοίκησαν τη γη κι ήσαν ευτυχισμένοι, αλλά δεν ήξεραν τι να κάνουν, με τι να δουλέψουν. Τότε οι άνθρωποι ήταν λιγότεροι στον αριθμό απ' όσο σήμερα. Για να καθορίσει σε κάθε άνθρωπο μία δουλειά, ο Θεός έστειλε στη γη έναν άγγελο με ένα μεγάλο σακούλι, γεμάτο νουθεσίες, κάθε ένας να ξέρει τι να δουλέψει, Κάθε νουθεσία ήταν τοποθετημένη σε ειδικό πακέτο. Όταν πλησίαζε προς την γη, ο άγγελος είδε μία νέα, όμορφη κόρη που πλενόταν σε μια λίμνη. Την κοίταξε κι άφησε το σακούλι απ' το χέρι του. Το σακούλι άνοιξε και τα πακέτα σκορπίστηκαν στη γη. Μόλις τα είδαν οι άνθρωποι, έτρεξαν στα πακέτα και τ' άρπαξαν. Κάθε άνθρωπος πήρε ένα πακέτο, ο καθένας ό,τι του τύχαινε, κι όχι σύμφωνα με το πώς τα είχε καθορίσει ο Θεός. Χάρη σ' αυτό, μεταξύ των ανθρώπων εμφανίστηκαν μεγάλες ασυμφωνίες, οι οποίες και μέχρι σήμερα ακόμη συνεχίζουν. Έτσι, επειδή οι διαφωνίες στον κόσμο οφείλονται στο λάθος του αγγέλου, ο οποίος αφαιρέθηκε με το όμορφο κορίτσι και δεν μπόρεσε να εκτελέσει την αποστολή του. Ο άγγελος επέστρεψε στο Θεό, όμως με μη ολοκληρωμένη αποστολή. Ο Θεός τον ρώτησε αν εκτέλεσε την αποστολή του, κι αυτός είπε ότι είδε μια ωραία κόρη πριγκιποπούλα την οποία ερωτεύτηκε. Για να μάθει το μάθημα του, ο Θεός τον έστειλε εκ νέου στη γη, όμως και μέχρι σήμερα ακόμη αυτός δεν έχει επιστρέψει στον ουρανό. Αυτός ο άγγελος είναι σ' όλους τους ανθρώπους, και μελετάει το θέμα της υπακοής. Είναι δυσαρεστημένος από την κατάσταση του, όμως υπομένει. Μέχρι να συγκεντρώσει όλα τα πακέτα με το πολύτιμο περιεχόμενο και να τα τοποθετήσει στις αντίστοιχες τους θέσεις, αυτός δεν θα επιστρέψει στον ουρανό. Δηλαδή, σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί η αποστολή να τοποθετήσει κάθε τι μέσα του στην αντίστοιχη θέση του. Ο άγγελος πρέπει να πάει μεταξύ των ανθρώπων, να ψάξει τα πακέτα και να παραδώσει κάθε πακέτο στον παραλήπτη του. Πότε θα επιστρέψει ο άγγελος στην κοινωνία του; Όταν επέλθει η νέα εποχή. Η νέα εποχή θα τον απελευθερώσει. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι παρασύρονται από την πριγκιποπούλα. Ποια είναι η πριγκιποπούλα; Η πριγκιποπούλα είναι ο κόσμος σ' όλες του τις εκδηλώσεις. Δεν είναι άσχημο να παρασύρεται ο άνθρωπος, αλλά μόνον όταν εκτελέσει την αποστολή του. Ο άγγελος έπρεπε πρώτα να εκτελέσει την αποστολή του, για την οποία είχε κατέβει στη γη. Μετά μπορούσε να παρασυρθεί, να σπρωχθεί όπου θέλει. Ο σύγχρονος άνθρωπος βρίσκεται μπροστά στη νέα εποχή, για την οποία πρέπει να είναι έτοιμος, για να προετοιμαστεί για την νέα κουλτούρα, πρέπει να αναπτύξει μέσα του την αίσθηση της εκτίμησης των πραγμάτων. Τέσσερα πράγματα πρέπει να εκτιμά ο άνθρωπος: Τα αγαθά του πνεύματος του, της ψυχής, του νου και της καρδιάς του. Όταν εκτιμήσει αυτά τα πράγματα, τότε μπορεί να υπηρετεί το Θεό, μ' όλο του το νου, μ' όλη του την καρδιά, μ' όλη του την ψυχή και μ' όλη του τη δύναμη. Εάν θέλει να υπηρετεί τον Θεό, ο άνθρωπος πρέπει να βάλει σ' ενέργεια όλα του τα δάχτυλα. Ο δείχτης αποτελεί το ανθρώπινο πνεύμα, ο μέσος την ανθρώπινη ψυχή, ο παράμεσος τον ανθρώπινο νου, και ο μικρός την ανθρώπινη καρδιά. Το μεγάλο δάχτυλο, ο αντίχειρας του ανθρώπου, αποτελεί τον Θείο κόσμο, τον κόσμο της Αγάπης. Εάν τα τέσσερα δάχτυλα του ανθρώπου δεν μαζευτούν μαζί με τον αντίχειρα σ' ένα σώμα, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την δύναμη τους. Το πνεύμα, η ψυχή, ο νους και η καρδιά του ανθρώπου πρέπει να παίρνουν δύναμη από τον Θείο κόσμο, από τον κόσμο της Αγάπης. Να γιατί, όταν αισθάνεστε αδύναμοι, βάζετε τον αντίχειρα απέναντι από κάθε δάχτυλο ξεχωριστά και λετε: Θα δουλέψω με το πνεύμα, την ψυχή, τον νου και την καρδιά μου για τον Θεό. Στα δάχτυλα του ανθρώπου κρύβονται δυνάμεις, τις οποίες αυτός δεν εκτιμά. Μεγάλα πλούτη φέρει ο άνθρωπος μέσα του όμως, επειδή δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, νομίζει ότι είναι φτωχός. Για να δημιουργηθεί ο αντίχειρας - το δάχτυλο ενός από τις μεγαλύτερες Θεότητες του παρελθόντος, του Δία -έχουν δουλέψει χίλια δυνατά πνεύματα. Για να δημιουργηθεί ο μέσος δάχτυλος. - ο δάχτυλος της ανθρώπινης συνείδησης, της δικαιοσύνης, έχουν δουλέψει χιλιάδες ανώτερες υπάρξεις. Αυτός ο δάχτυλος ονομάζεται δάχτυλος του Κρόνου. Για να δημιουργηθεί το ανώνυμο δάχτυλο - το δάχτυλο του ήλιου, έχουν δουλέψει χίλιοι ανώτεροι Νόες. Αυτό το δάχτυλο δείχνει την προσπάθεια του ανθρώπου προς το ανώτερο και προς το ωραίο, προς την μουσική, την τέχνη και την επιστήμη. Για το μικρό δάχτυλο έχουν δουλέψει χιλιάδες ανώτερες καρδιές. Ονομάζεται δάχτυλος του Ερμή, του γραμματέα των θεών. Εάν θέλετε να λύσετε τις υλικές σας υποθέσεις σωστά, στραφείτε για συμβουλή προς το μικρό σας δάχτυλο. Αυτό ασχολείται με τα υλικά πράγματα στον κόσμο. Επομένως, όσο διαθέτετε πλούτη, μην περιμένετε τους ανθρώπους να σας μάθουν, πώς να τα χρησιμοποιείτε, αλλά ασχοληθείτε μόνοι σας με τη δουλειά, για να χρησιμοποιήστε όλα όσα σας έχουν δοθεί. Μην δουλεύετε μόνοι, γιατί έτσι θα κάνετε το ίδιο λάθος που έκανε ένας βασιλιάς στην αρχαιότητα. Αυτός ο βασιλιάς είχε τρεις ήμερες κερασιές στον κήπο του. Καθώς οι κερασιές έδιναν άφθονο καρπό, ο βασιλιάς επιθύμησε να στείλει στο γείτονα του βασιλιά ένα καλάθι από τα δικά του κεράσια και να τον χαιρετήσει. Διέταξε έναν από τους υπηρέτες του να μαζέψει τα πιο μεγάλα κεράσια σ' ένα καλάθι και να τα πάει στον γείτονα του. Ο υπηρέτης εκτέλεσε την εντολή του κυρίου του κι έφυγε προς το γειτονικό βασίλειο. Καθώς προχωρούσε στον δρόμο, από καιρό σε καιρό ο υπηρέτης έτρωγε δύο - τρία κεράσια, για να δροσιστεί. Όταν έφτασε στον βασιλιά, στο καλάθι έμειναν μόνο τρία κεράσια. Αυτός έφαγε ακόμη δύο και για τον βασιλιά έμεινε μόνον ένα. Αφού έδωσε το μοναδικό κεράσι στον βασιλιά, ο τελευταίος τον ρώτησε: Πώς τρώγεται αυτό το πράγμα; Ο υπηρέτης έδειξε στον βασιλιά πώς τρώγεται το κεράσι κι επέστρεψε πίσω στον κύριο του. Τι έπρεπε να κάνει ο βασιλιάς ο οποίος ήθελε να στείλει στον γείτονα του από τα δικά του ωραία φρούτα του κήπου του; 15 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  17. Η ποικιλία στην ζωή Διαλογισμός Θα διαβάσω το 10ο κεφάλαιο από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο οποίος πέρασε ως φορέας της Αγάπης. Όταν η Αγάπη τον συνάντησε για πρώτη φορά, και τον έθεσε σε δοκιμασία, αυτός έφυγε, αφήνοντας το ρούχο του. Ο Ιωάννης είναι ένας από τους αποστόλους, ο οποίος έζησε τον περισσότερο χρόνο στη γη. Γιατί έμεινε πολύ καιρό στη γη; Για να δουλέψει το ρούχο, το οποίο άφησε σε ξένα χέρια. Σ' όλη του τη ζωή ασχολιόταν με την θεά Αφροδίτη, την μελετούσε. Στο κεφάλαιο που διαβάστηκε, ο Χριστός λεει: "Όποιος έχει έρθει στη γη, χωρίς αγάπη αυτός είναι κλέφτης και απατεώνας. Όποιος έχει έρθει με Αγάπη, αυτός είναι ποιμένας των προβάτων". (Σημ. Μετ.: Παράβαλε: Κατά Ιωάννη, 10,1-5.) Όποιος φέρει την Αγάπη μέσα του, αυτός έχει ζωή. Αυτός έρχεται να διαδώσει την ζωή, και όχι να την αφαιρέσει. "Ο κλέπτης δεν έρχεται, ειμή δια να κλέψη και θύση και απολέση." Όταν διαβάζετε τη Βίβλο, μερικοί λετε ότι εκεί αναφέρονται μόνο περασμένα γεγονότα. Υπάρχει ένα παρελθόν, που ποτέ δεν πεθαίνει. Υπάρχει ένα παρελθόν το οποίο πεθαίνει. Από το τελευταίο μπορείτε να κερδίσετε, όμως δεν μπορεί να γεννήσει τίποτε νέο. Αυτό το παρελθόν είναι παρόμοιο με τον πεθαμένο άνθρωπο, που βρίσκεται μέσα στο φέρετρο. Οι δικοί του τον αγαπούν, κλαίνε γι’ αυτόν, όμως αυτός σιωπά και περιμένει τη στιγμή της ανάστασης ή του ενταφιασμού. Εάν η αγάπη των πλησίον του είναι δυνατή, αυτός θ' αναστηθεί, εάν είναι αδύνατη, αυτός θα μείνει στην ίδια θέση, και μετά θα τον θάψουν. Όταν τον θάψουν στη γη, οι δικοί του λένε: Εμείς δεν μπορέσαμε να σε βοηθήσουμε, το αφήνουμε σε σένα. Εάν είσαι παλικάρι, σήκω από τον τάφο. Όταν δούνε ότι και η δική του αγάπη είναι αδύνατη, αυτοί τραγουδούν κάποια τραγούδια στον τάφο του και φεύγουν. Κάθε ένας ο οποίος ζει χωρίς Αγάπη, είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Όμως, όποιος ζει στην Αγάπη, στην Αλήθεια, αυτός δεν μπορεί να ασχολείται με τις λεπτομέρειες της ζωής. Αυτός ασχολείται με το ανώτερο, με τους χυμούς των καρπών κι όχι με τις φλούδες τους. "Η αλήθεια απελευθερώσει υμάς." Πότε; Όταν διαπεραστείτε από την Αγάπη. Χωρίς την Αγάπη, η αλήθεια μένει ακατανόητη. Χωρίς Αγάπη, ο άνθρωπος κοιμάται, είναι ακίνητος με την Αγάπη, είναι άγρυπνος, κινείται. Η αληθινή κίνηση είναι η κίνηση του πνεύματος. Μέχρι να έρθει σ' αυτή την κατάσταση, ο άνθρωπος πρέπει να περάσει από διάφορα είδη κινήσεων: Την μηχανική, την οργανική, και την ψυχική. Σήμερα και η Αγάπη εμφανίζεται με τις ίδιες μορφές: Την μηχανική, την ψυχική και την αγάπη του πνεύματος. Η μηχανική αγάπη ξεχωρίζει με την μεγάλη της σκληρότητα. Οι λέξεις τις οποίες χρησιμοποιεί, είναι επίσης βαριές και σκληρές. Κάθε ένας έχει δοκιμάσει αυτή την αγάπη. Αυτή σακατεύει τον άνθρωπο. Η μηχανική αγάπη πρέπει να μετατραπεί σε οργανική, η οργανική σε ψυχική, η ψυχική σε αγάπη του πνεύματος. Αν παρατηρήσετε σήμερα τον ουρανό, δεν θα δείτε καθόλου σύννεφα. Είναι καθαρός, γαλανός, χωρίς καθόλου συννεφιά. Η σημερινή μέρα είναι μέρα της ψυχικής αγάπης, η οποία έρχεται ήδη στον κόσμο. Μ' αυτή την ευκαιρία, ο ήλιος ανέτειλε σιγανά, ήρεμα. Αυτός μιλάει σ' όλα τα ζωντανά όντα σε μία κοινή γλώσσα. Γιατί; Γιατί στην εσωτερική κατανόηση των πραγμάτων δεν υπάρχει καμία διαφορά. Όταν φθάσουν στην εξωτερική κατανόηση των πραγμάτων, οι άνθρωποι πια ξεχωρίζουν. Χάρη σ' αυτή την μεγάλη διαφορά δημιουργούνται οι γλώσσες. Οι πολλές γλώσσες μιλάνε για την εξωτερική κατανόηση, στην οποία ζουν οι άνθρωποι. Μόλις μπουν στην νέα εποχή της Αγάπης, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μια κοινή γλώσσα - την γλώσσα της Αγάπης. Όλοι οι άνθρωποι προσπαθούν να μπουν μέσα από την πόρτα της Αγάπης, ν' αποκτήσουν τα αγαθά της. Δεν είναι αρκετό ο άνθρωπος μόνο να μπει από την πόρτα της Αγάπης, αλλά πρέπει να ξέρει και παις να βγει. Δεν είναι αρκετό ο άνθρωπος να δεχτεί μόνο την Αγάπη, αλλά πρέπει να ξέρει και πώς να την εκτιμήσει και να την εφαρμόσει. Όσο ζηλεύει, ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί την Αγάπη, ούτε να την εφαρμόσει. Η ζήλια είναι αρνητικό συναίσθημα, που εμφανίζεται στα παιδιά, αλλά και στους ηλικιωμένους. Όταν σε μία οικογένεια γεννηθεί ένα παιδί, οι γονείς του χαίρονται το δέχονται καλά. Εάν γεννηθεί δεύτερο παιδί, οι γονείς του πάλι χαίρονται, αλλά το πρώτο παιδί δεν το δέχεται με χαρά. Δεν είναι ευχαριστημένο από τον ερχομό του, γι' αυτό θυμώνει, κλαίει, δεν το δέχεται. Η ψυχική αγάπη, που έρχεται στον κόσμο, αποκλείει την ζήλια. Η νέα εποχή στρέφει την προσοχή της πάνω σε κάθε άνθρωπο ως αποκάλυψη της Θείας Αγάπης. Αφού το ξέρει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να είναι προσεκτικός, με τα λόγια του, τις σκέψεις και τις πράξεις του. Κάθε δράση του ανθρώπου πρέπει να είναι γεμάτη με περιεχόμενο και νόημα. Εάν δεν έχει νόημα και περιεχόμενο, είναι τυφλή δράση, η οποία κανέναν δεν βοηθά. Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν κατανοούν την Αγάπη, γιατί δεν μπορούν ακόμα ν' απελευθερωθούν από τις παλιές τους πεποιθήσεις. Νομίζουν ότι εάν αγαπήσουν έναν άνθρωπο, πρέπει να τον ντύσουν, να τον ταΐσουν, και να του δώσουν κρεβάτι και ούτω κάθε εξής. Αυτό είναι εξωτερική έκφραση της Αγάπης, και όχι εσωτερική. Η πραγματική Αγάπη εννοεί εκφράσεις τέτοιες, που στη μορφή, στο περιεχόμενο, και στην έννοιά τους υπάρχει πλήρης ομόνοια και αρμονία. Η αληθινή Αγάπη ξεχωρίζει με την εσωτερική μαλακότητα. Όποιος έχει αποκτήσει την αγάπη, εάν είναι τραγουδιστής, η φωνή του ξεχωρίζει με την εσωτερική μαλακότητα και πρακτικότητα. Όσο και να μιλάμε για την αγάπη, εν τέλει αυτή θα εμφανιστεί με διάφορους τρόπους, σύμφωνα με την συνειδητότητά των διαφορετικών ανθρώπων. Δώστε ένα χρυσό φτερό στο χέρι κάθε ανθρώπου, και θα δείτε καθένας τι θα γράψει. Ο θρησκευόμενος θα γράψει: Ο Θεός είναι αγάπη. Ο μορφωμένος θα γράψει: Ο ήλιος ζεσταίνει. Ο απογοητευμένος από την αγάπη θα γράψει: Δεν έχει νόημα ν' αγαπάει ο άνθρωπος. Ο αδύνατος και ο τεμπέλης μαθητής θα γράψει: Ο διδάσκαλος μου συμπεριφέρεται άσχημα. Ο φιλόσοφος θα γράψει: η αγάπη είναι η αρχή της ζωής. Εγώ πάλι λεω: Η Αγάπη δεν μεταδίδεται, αλλά ζει, η Αγάπη είναι η ιδιότητα του Θεού. Μόνον ο Θεός αγαπάει, ενώ η ανθρώπινη αγάπη είναι αντανάκλαση της Θείας. Όσο και να θέλει, χωρίς την Θεία Αγάπη ο άνθρωπος τίποτε δεν μπορεί να δώσει. Μπορείτε να ζεσταθείτε στο φεγγαρόφωτο; Το φεγγάρι φωτίζει, χάρη του φωτός το οποίο δέχεται από τον ήλιο. Επομένως, εάν ο άνθρωπος αγαπάει, αυτό οφείλεται στην Αγάπη που δέχεται από τον Θεό. Μέχρι τώρα ο άνθρωπος έχει σχέση με το φεγγάρι τόσο, όσο αυτό μπορεί να τον καθαρίσει. Το φεγγάρι τραβάει όλα τα μικρόβια και τις ακαθαρσίες από τον ανθρώπινο οργανισμό. Κατά τις σημερινές συνθήκες χωρίς φεγγάρι ο άνθρωπος θα βρισκόταν σε μεγάλα βάσανα. Γι' αυτό τα νέα κορίτσια κι αγόρια βγαίνουν το απόγευμα στο φεγγαρόφωτο για να θεραπευτούν. Όταν θέλουν να ζουν, να χαίρονται και να χαμογελούν, βγαίνουν στον ήλιο, όμως φυλάγονται για να μην μαυρίσουν. Οι θρησκευτικές πίστεις των ανθρώπων οφείλονται στην επίδραση του φεγγαριού. Οι απόψεις των ανθρώπων για τη ζωή οφείλονται, στην επίδραση του ηλίου. Οι απόψεις τους για την αγάπη οφείλονται στην Αφροδίτη. Όμως ο άνθρωπος πρέπει να μελετήσει το φως του ψυχικού ήλιου, το οποίο ανατέλλει ήδη στον κόσμο. Αυτός ο ήλιος ανατέλλει στην συνειδητότητά των ανθρώπων. Αυτός φέρει νέο φως για κατανόηση της ζωής και της φύσης, νέα αντίληψη της Αγάπης. Σήμερα, χαιρόμαστε όλους τους φίλους μας, που έχουν έρθει από μακρινές χώρες, γιατί έχουν ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Θείου φωτός. Εμείς χαιρόμαστε, καθώς αυτοί γίνονται αγωγοί της νέας αγάπης, που έρχεται ήδη στον κόσμο. Εμείς χαιρόμαστε με κάθε παρουσία εδώ είναι παρών κι ολόκληρος ο λαός τους: Μέσω των Γάλλων συμμετέχει ολόκληρη η Γαλλία, μέσω των Άγγλων συμμετέχει ολόκληρη η Αγγλία, μέσω των Λάτβεων συμμετέχει ολόκληρη η Λατβία, μέσω των Ρώσων συμμετέχει ολόκληρη η Ρωσία, μέσω των Ιταλών ολόκληρη η Ιταλία, μέσω των Γερμανών ολόκληρη η Γερμανία, μέσω των Φιλανδών ολόκληρη η Φιλανδία, μέσω των Σουηδών ολόκληρη η Σουηδία, μέσω των Ελλήνων ολόκληρη η Ελλάδα, μέσω των Γιουγκοσλάβων ολόκληρη η Γιουγκοσλαβία. Όλους τους λαούς των οποίων δεν αναφέραμε τώρα τα ονόματα, θα τους αναφέρουμε στο μέλλον όταν θα έχουν δυνατότητα να απαντήσουν στην μεγάλη πρόσκληση του Ανώτερου κόσμου. Και, αν κοιτάξετε σ' αυτή την συγκέντρωση από τα διάφορα έθνη, ο άνθρωπος δεν μπορεί να μην χαίρεται με την μεγάλη ποικιλία, η οποία υπάρχει στον Θείο κόσμο. Σ' ένα μεγάλο Ευρωπαϊκό εστιατόριο συγκεντρώθηκαν τέσσερα άτομα, από τέσσερις εθνότητες: Γάλλος, Άγγλος, Γερμανός, και Ρώσος. Καθώς έτρωγαν μαζί, παρατήρησαν ότι κάπου ψηλά στον αέρα υπάρχει κάτι. Ο Γάλλος αμέσως σηκώθηκε, πήρε την εφημερίδα κι άρχισε να διαβάζει τι λένε γι’ αυτό. Ο Γερμανός πήρε το καπέλο του κι αμέσως πήγε να δει τι λένε οι επιστήμονες γι’ αυτό το θέμα. Ο Άγγλος έβγαλε τα κιάλια του κι άρχισε να κοιτάει ψηλά τι κουνιέται στον αέρα. Ο Ρώσος, όμως, ξάπλωσε ανάσκελα κι είπε ήσυχα: Είναι γεράκια! Εδώ βλέπουμε τέσσερις λαούς, κάθε ένας εκφράζεται με τον δικό του τρόπο. Τώρα, σας χαιρετώ για την καινούργια μέρα της Αγάπης. Σας εύχομαι να απελευθερώσετε τις καρδιές σας απ' όλες τις ανησυχίες και τις ενοχλήσεις. Αφήστε τις ανησυχίες απ' έξω, και στην καρδιά σας να φέρετε μεγαλύτερη χαρά και ευτυχία, περισσότερη Αγάπη. Κρατήστε στο νου σας τα λόγια του μεγάλου διδασκάλου: "Καθώς εμέ ηγάπησεν ο Πατήρ, και εγώ ηγάπησα εσάς...εγώ ήλθον δια να έχωσιν ζωήν, και να έχωσιν αυτήν εν αφθονία." Αυτός ο οποίος μίλησε πριν από χιλιάδες χρόνια, πάλι σας μιλά. Αυτός έρχεται να φέρει την αγάπη στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Όποιοι πιστεύουν στην Αγάπη, σχεδιάζουν το μέλλον τους. Η σημερινή μέρα δείχνει το μέλλον σας. Μην φοβάστε, φωτεινό είναι το μέλλον σας όπως η σημερινή μέρα. Ο ήλιος φέγγει ευχάριστα, ο ουρανός είναι καθαρός, καταγάλανος, και χαρούμενα ζει. Μπροστά σας, μπροστά σ' όλους τους λαούς, αποκαλύπτεται ένα θαυμάσιο μέλλον. Μέγα είναι το μέλλον του ανθρώπου εξ αιτίας της Αγάπης, η οποία θα εμφανιστεί. Όλοι οι άνθρωποι κι όλοι οι λαοί θα δώσουν τα χέρια σαν αδελφοί και αδελφές και θα χαιρετηθούν στο όνομα της Θείας αγάπης. Ο Θεός είναι Αγάπη, ο Θεός είναι ζωή. Ο Θεός είναι Σοφία, ο Θεός είναι φως. Ο Θεός είναι Αλήθεια, ο Θεός είναι ελευθερία. 14 Αυγούστου 1939, 10 π.μ.
  18. Η Αιώνια ζωή (Κατά Ιωάννην, κεφ. 12) Ως μαθητές της Μεγάλης Σχολής, πρέπει να είστε γενναιόδωροι, να μοιράζετε τον Θείο λόγο με αφθονία, όπως ο Χριστός έθρεψε τους πολυπληθείς ανθρώπους με πέντε ψωμιά. Ο καθένας σας, ό,τι έχει ακούσει, ό,τι έχει δεχτεί και εφαρμόσει, να το μεταδώσει σ' εκείνον ο οποίος ειλικρινά ενδιαφέρεται. Όποιος μιλάει, αυτός μπορεί να γίνει ρήτορας, όποιος δεν μιλάει, δεν μπορεί να γίνει ρήτορας. Όποιος μαθαίνει, αυτός γίνεται επιστήμονας, όποιος δεν μαθαίνει, επιστήμονας δεν γίνεται. Όποιος τραγουδάει, γίνεται τραγουδιστής, όποιος δεν τραγουδάει τραγουδιστής δεν γίνεται. Όποιος αγαπάει αυτός ζει, όποιος δεν αγαπάει πεθαίνει. Όποιος αγαπάει την αλήθεια, γίνεται ελεύθερος, όποιος δεν αγαπάει την αλήθεια, γίνεται σκλάβος. Ο Χριστός είπε στον πλούσιο: "ένα δεν σου φτάνει". (Σημ. Μετ.: Παράβαλε: Κατά Ματθαίον 20,10-14) Ένα δεν φτάνει σε όλους τους σύγχρονους ανθρώπους. Ένας νέος πήγε σ' έναν αρχιμάστορα αγγειοπλάστη για να μάθει την τέχνη. Αφού δούλεψε τρία χρόνια, νόμισε ότι έμαθε την τέχνη και είπε στον κύριο του: Κύριε, σε παρακαλώ να με κάνεις τεχνίτη, ενηλικιώθηκα, θέλω να παντρευτώ, να δουλέψω μόνος μου. Ο κύριος του συμφώνησε, του έδωσε το δικαίωμα να είναι τεχνίτης και τον έστειλε να δουλεύει μόνος του. Ο νέος έκανε πολλά αγγεία σύμφωνα με όλους τους κανόνες που πήρε από τον κύριο του, και τα έβαλε στον φούρνο για να -ψηθούν. Ήταν μεγάλη η έκπληξη του, όταν είδε ότι, μετά το ψήσιμο, όλα τα αγγεία είχαν σπάσει. Πήγε αμέσως στον τεχνίτη και του διηγήθηκε την ατυχία που τον βρήκε. Εκείνος του είπε: Για να μην σπάσουν τα αγγεία, πρέπει να μείνεις σ' εμένα ακόμα τρία χρόνια.- Θα μείνω όσο θέλεις, μόνο και μόνο για να μάθω αυτή την τέχνη, να μην σπάνε τα αγγεία μου, γιατί κανένας δεν αγοράζει σπασμένα δοχεία. Τώρα αυτός άνοιξε τα μάτια του περισσότερο από πριν, κοιτούσε προσεκτικά πώς ο μάστορας αναμιγνύει τον πηλό, πώς τον ανακατεύει και τον μορφοποιεί, μήπως δει κάτι πιο ιδιαίτερο απ' αυτό που ήδη γνώριζε. Όταν ο μάστορας έβαζε τα αγγεία του στο φούρνο, αυτός πάλι παρακολουθούσε για να μη χάσει κάτι κι όλο σκεφτόταν, ότι θα του αποκαλυφθεί κάποιο μυστικό ή ότι θα του πει κάποιο τύπο. Τι παρατήρησε; Όταν έβγαζε το δοχείο από το φούρνο, τ' αφεντικό του φύσαγε σε κάθε ένα αγγείο και έλεγε: Χού! Όταν το είδε αυτό ο νέος, είπε: Τι περίεργη δουλειά, για ένα "χού" έπρεπε να πάω τρία χρόνια ξανά. Ο μάστορας του απάντησε: Από αυτό το "χού" φαίνεται η αγάπη σου προς τα αγγεία. Αν αγαπάς τη δουλειά σου, και τα δοχεία δεν θα σπάνε. Όταν αγαπάς τα αγγεία, θα μιλάς μ' αυτά. Το σπίτι όπου τα αγγεία φυσιούνται, εκεί υπάρχει αγάπη. Εάν θέλετε δυνατά αγγεία, πηγαίνετε σε σπίτι όπου η αγάπη υπάρχει. Επομένως, κάθε σπίτι που στηρίζεται στην αγάπη, επιτυγχάνει. Κάθε σπίτι το οποίο δεν βασίζεται στην αγάπη, καταστρέφεται. Η αγάπη είναι δημιουργική δύναμη, η οποία δεν υπομένει τίποτε αρνητικό. Όταν δημιουργεί, ο άνθρωπος δεν δέχεται ούτε μια αρνητική σκέψη, ούτε ένα αρνητικό συναίσθημα, ούτε μια αρνητική πράξη σαν υλικό οικοδομήσιμο. Η αγάπη δεν συντηρεί καμία αμφιβολία και δισταγμό, καμιά αντίθεση. Ένας νέος, με υψηλή καταγωγή, ερωτεύτηκε μια όμορφη κόρη, επίσης υψηλής καταγωγής. Όταν παντρεύτηκαν, αυτός αμφέβαλε για την αγάπη της και σκέφτηκε ότι αυτή αγαπάει κάποιον άλλο. Επειδή η ευγένεια του δεν του επέτρεπε να της μιλήσει, πικραμένος κι απογοητευμένος, εγκατέλειψε το σπίτι και ξεκίνησε προς την κατεύθυνση του κοντινού ποτάμιου για να πνιγεί. Καθώς έψαχνε ένα βαθύ μέρος στο ποτάμι, άκουσε βήματα πίσω του. Στράφηκε πίσω κι είδε την αγαπημένη του. Αυτή τον πλησίασε και ήρεμα του ψιθύρισε κάτι. Αυτός χάρηκε κι αμέσως παραιτήθηκε από την απόφαση του να πνιγεί. Εάν τον ρωτούσε κάποιος τι του είπε η νεαρή γυναίκα, αυτός θα απαντούσε: Η αγαπημένη μου είπε ότι, εάν πνιγώ από την αμφιβολία και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς αυτήν, και το νερό θα με πετάξει έξω. Το νερό αγαπάει να μπαίνει σ' έναν άνθρωπο για να του ηρεμεί τη δίψα του, όμως δεν δέχεται κανέναν μέσα του. Η αγαπημένη του ψιθύρισε ότι τον αγαπάει, ότι κανέναν δεν είχε αγαπήσει περισσότερο κι ότι πάντα θα του είναι πιστή. Αυτός της απάντησε ότι είναι έτοιμος να διορθώσει το λάθος του και, στο όνομα της αγάπης του, να ζει και ν' αγαπάει όλους τους ανθρώπους. Σήμερα και σ' εσάς λεω: Μην αμφιβάλετε για τη Θεία αγάπη. Μην πνίγεστε στις αμφιβολίες σας, γιατί θα βρεθείτε στα βάθη τους, απ' όπου δύσκολα θα βγείτε. Όποιος δεν πιστεύει στο Θεό, μόνος του πνίγεται στις αμφιβολίες του. Ψάξτε το Θεό και ζήστε μέσα του, για να γνωριστείτε με τις τρεις του κόρες - την ελπίδα, την πίστη, και την αγάπη. Εάν γνωρισθείτε με την ελπίδα, θα γίνετε πλούσιοι στον φυσικό κόσμο. Εάν γνωριστείτε με την πίστη, θα μπείτε στον πνευματικό κόσμο για να φωτίσετε το νου σας και ν' αποκτήσετε γνώσεις. Εάν γνωριστείτε με την αγάπη, θα μπείτε στον Θείο κόσμο και θ' αποκτήσετε την αιώνια ζωή. Ο Χριστός λεει: "Αύτη είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν." Εγώ πάλι λεω: Να ελπίζετε σ εκείνους που ελπίζουν. Να πιστεύετε σ' εκείνους που πιστεύουν. Να αγαπάτε όποιον αγαπάει. Να συνδέεστε με την ελπίδα, με την πίστη και την αγάπη: αυτό είναι αιώνια ζωή, την οποία κάθε ψυχή ποθεί. 13 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ
  19. Η φωνή της αγάπης Τώρα, για να μεταφέρω την αλήθεια πάνω σε κάποιο θέμα, πρέπει να χρησιμοποιήσω μερικά παραδείγματα. Μια χειμωνιάτικη νύχτα, ένας νέος βγήκε από το σπίτι του και πήγε στο κοντινό δάσος για να κάνει μια βόλτα. Εκείνη τη στιγμή, απέναντι του εμφανίστηκε μια αγέλη λύκων. Αυτός σκαρφάλωσε γρήγορα σ' ένα δένδρο και κρύφτηκε από το βλέμμα των λύκων. Όταν έφυγαν οι λύκοι, ο νέος ηρέμησε κι ετοιμάστηκε να κατέβει, οπότε βρέθηκε μπροστά σε μια καινούρια φρικιαστική εικόνα: Στο δένδρο στο οποίο βρήκε σωτηρία, είχε ανεβεί μια αρκούδα. Αυτή σταμάτησε σ' ένα κλαρί πιο κάτω απ' αυτόν. Και η αρκούδα επίσης έτρεξε να γλιτώσει από τους ίδιους λύκους. Όταν κοίταξε πάνω, είδε τον νέο που έτρεμε από φόβο, όμως νοερά τον ηρέμησε με τα εξής λόγια: Μη φοβάσαι, αυτή τη στιγμή δεν είμαι επικίνδυνη, γιατί κι εγώ σαν εσένα βρίσκομαι μπροστά στον ίδιο κίνδυνο. Αντί να ξεκουράζομαι στο κρεβάτι μου, βγήκα να περπατήσω και να που οι λύκοι με κυνήγησαν και βιάστηκα ν' ανέβω στο δένδρο. Όταν κατάλαβαν ότι δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο, πρώτη κατέβηκε η αρκούδα από το δένδρο, κοίταξε τον νέο και, με μια κίνηση του κεφαλιού της, του είπε "αντίο!" Ο νέος της απάντησε με τον ίδιο τρόπο και κατέβηκε από το δένδρο. Το δένδρο εκφράζει τη ζωή - ο νέος τον νου του ανθρώπου, και η αρκούδα την καρδιά του. Δηλαδή, όταν ο νους και η καρδιά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση μπροστά σε κάποιο κίνδυνο, δεν πρέπει να τσακώνονται. Πρέπει να ανεβαίνουν στο δένδρο της ζωής κι εκεί να βρίσκουν τη σωτηρία τους. Μια καλοκαιρινή νύχτα, ένας νέος άνδρας πήγε στο δάσος για να κόψει ξύλα. Κάποια στιγμή, άκουσε ένα δυνατό ουρλιαχτό πίσω από την πλάτη του. Μόλις στράφηκε, είδε ότι προς το μέρος του έτρεχε μια μεγάλη αρκούδα. Την πρώτη στιγμή, φοβήθηκε, μόλις δε ήταν έτοιμος να σηκώσει το τσεκούρι του, παρατήρησε ότι η αρκούδα έδειχνε προς αυτόν το πόδι της, ήθελε βοήθεια. Κοίταξε και είδε ότι στο πέλμα του ποδιού της είχε μπει ένα μεγάλο αγκάθι. Ο νέος έσφιξε δυνατά το πέλμα στο χέρι του κι έβγαλε προσεκτικά το αγκάθι. Μετά πήρε λίγο λάδι από την τσάντα του, άλειψε την πληγή και την έδεσε καλά. Όταν τελείωσε την εγχείρηση, η αρκούδα τον έπιασε με το ένα της πόδι και τον οδήγησε κάπου. Αυτός την ακολούθησε ήρεμα, με σκοπό να καταλάβει τι θέλει ακόμα απ' αυτόν. Αφού περπάτησαν μισή ώρα μαζί, η αρκούδα σταμάτησε κάτω από ένα δένδρο και κοίταξε πάνω. Ο νέος κοίταξε κι αυτός επάνω και είδε μέλισσες στο δένδρο, οι οποίες στριφογύριζαν δίπλα από ένα κοφίνι. Κατάλαβε ότι στο κοφίνι είχε μέλι, από το οποίο η αρκούδα τον καλούσε να φαει. Μ' αυτόν τον τρόπο αυτή εξέφραζε την ευχαριστία της για το καλό που της είχε κάνει. Επομένως, όταν η καρδιά σου είναι πληγωμένη, οδήγησε τον νου σου να τη βοηθήσει να βγάλει το αγκάθι από την πληγή της. Μετά, από ευχαρίστηση, αυτή θα σου δείξει πού ζουν οι μέλισσες, για να πάρεις μέλι όσο θέλεις. Η αρκούδα, δηλαδή η καρδιά, οδήγησε τον άνθρωπο στις μέλισσες, και του έδωσε ένα καλό μάθημα για να βαδίζει προς την καθαριότητα και προς την οργανωμένη ζωή. Η έλλογη καρδιά μπορεί να είναι δάσκαλος του ανθρώπινου νου. Αυτό το οποίο ο νους μαθαίνει για χίλια χρόνια, η έξυπνη καρδιά θα το μάθει μέσα σε μια μόνο μέρα. Αυτό το οποίο η έλλογη καρδιά έχει μάθει από παλιά, ο νους τώρα το μαθαίνει. Κάποιοι νομίζουν ότι ο νους κάνει τα πάντα. Εν μέρει είναι έτσι. Ο νους κάνει τα πάντα, αλλά σύμφωνα με την αρχηγία της καρδιάς. Να γιατί ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει την αλήθεια πρώτα με την καρδιά και μετά με το νου του. Το ίδιο αφορά και την αγάπη. Ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει την αγάπη πρώτα με την καρδιά του και μετά με το νου του. Όταν μεταφέρετε την αλήθεια στον άνθρωπο μέσω της γλώσσας σας, αφήστε τον μόνο του να την καταλάβει εσωτερικά, με την καρδιά του. Όταν την καταλάβει, θα την μεταφέρει σωστά στο νου. Πολλοί θέλουν να καταλάβουν τι πράγμα είναι η αγάπη. Εάν έρθει η αγάπη, πρώτα η καρδιά θα την καταλάβει και θα την αισθανθεί. Οποιαδήποτε εξωτερική έκφραση καινά δώσετε στην αγάπη, η καρδιά ούτε εξαγοράζεται, ούτε ψεύδεται. Όταν κάποιος σας δίνει χρήματα, ως έκφραση της αγάπης του, αυτός αυταπατάται. Αυτό είναι η αγάπη της γης κι όχι η δική του αγάπη. Τα χρήματα είναι απόκτημα της γης. Όταν κάποιος σας δίνει ένα όμορφο μάλλινο ρούχο για να εκφράσει την αγάπη του, κι αυτός αυταπατάται. Αυτό είναι αγάπη της κατσίκας, κι όχι η δική του. Αυτός μάζεψε το μαλλί από την κατσίκα, έκανε ρούχο, κι αυτό σας προτείνει σαν δικό του ρούχο. Πώς πρέπει να δείχνει ο άνθρωπος τη δική του αγάπη; Μέσα από τη δική του καλή κι έλλογη καρδιά του. Πρέπει να δείξει ότι αγαπάει όπως αγαπάει ο Θεός. Πρέπει ν' αγαπάει όπως αγαπούν ο πατέρας και η μητέρα. Αυτά είναι όροι του νου, όμως, για γίνουν κατανοητοί, πρέπει να έρθουν στην καρδιά. Εάν δεν βοηθήσει η καρδιά, αυτοί οι όροι θα μείνουν θεωρητικοί νόμοι. Το μοναδικό πράγμα στον άνθρωπο, το οποίο θυσιάζεται, είναι η καρδιά. Όλα τα λάθη στην ανθρώπινη ζωή προέρχονται από θυσίες, τις οποίες έκανε η καρδιά. Υπ' αυτή την έννοια, ο Θεός συγχωρεί κάθε λάθος της καρδιάς, που έγινε από αγάπη. Ένας από τους μεγάλους διδασκάλους της αρχαιότητας έστειλε έναν από τους μαθητές του για να κηρύξει τη διδασκαλία του. Ταυτόχρονα, του έδωσε τη δύναμη να θεραπεύει. Όταν μπήκε στον κόσμο, μεταξύ των ανθρώπων, η πρώτη δουλειά του μαθητή του ήταν να θεραπεύει. Όσους τυφλούς και κουτσούς συναντούσε, όλους τους θεράπευε. Οι τυφλοί έβλεπαν, οι κουφοί άκουγαν, οι σακάτες και οι κουτσοί περπατούσαν. Με δυο λόγια, αποκαθιστούσε την υγεία όλων, όσων είχαν στερηθεί κάτι. Όμως, ποια ήταν η έκπληξη του, όταν, αντί για ευχαριστία, όλοι άρχισαν να τον κυνηγούν. Εκείνοι οι οποίοι έβλεπαν, άρχισαν να τον κυνηγούν, εκείνοι οι οποίοι άκουγαν και μιλούσαν, άρχισαν να τον βρίζουν, να λένε άσχημα λόγια εναντίον του. Εκείνοι των οποίων θεράπευε τα χέρια και τα πόδια τους, άρχισαν να τον χτυπούν, να τον διώκουν. Μόλις σκόνταψε σε μια τέτοια μεγάλη αντίφαση, επέστρεψε στο διδάσκαλο του, απογοητευμένος και αποκαρδιωμένος, και τον ρώτησε γιατί, αντί να τον ευχαριστήσουν, βρέθηκε μπροστά σε τέτοιες ύβρεις, τέτοιους διωγμούς και τέτοιο κυνηγητό; Ο διδάσκαλος του απάντησε: Το λάθος βρίσκεται στο ότι ασχολήθηκες πρώτα με το να θεραπεύσεις, ν' ανοίξεις τα μάτια των τυφλών, τ' αυτιά των κουφών και να πλύνεις τα χέρια και τα πόδια εκείνων, οι οποίοι είχαν βρεθεί μπροστά σε κάποιες δοκιμασίες από την έλλογη φύση. Η πρώτη σου δουλειά ήταν να κηρύξεις στους υγιείς ανθρώπους, που έχουν μάτια κι αυτιά, των οποίων τα χέρια και τα πόδια είναι υγιή. Μετά, στον ελεύθερο σου χρόνο, όταν δεν έχεις κάποια δουλειά, τότε θα έπρεπε να θεραπεύεις τους τυφλούς και τους κουτσούς. Και, τελικά, έπρεπε να επιστρέψεις σ' εμένα. Όλοι εκείνοι, που θεράπευσες, ήταν δικοί σου εχθροί στο παρελθόν. Για να μην σκοντάφτεις σήμερα και να μπορείς καλά να αναπτύσσεσαι, εγώ τους δέσμευσα. Αφού δεν το κατάλαβες και δεν το γνώριζες αυτό, τους έλυσες πρόωρα, πράγμα που σ' εμπόδισε ν' αποτελειώσεις το έργο σου. Επειδή εγώ τους δέσμευσα κάποτε, εγώ μόνο θα μπορούσα να τους λύσω. Κάθε άνθρωπος έχει μία τυφλή και μια κουφή σκέψη, όπως και από ένα τυφλό και κουτσό συναίσθημα μέσα του. Πρέπει πρόωρα να τα λύσει; Επομένως, εάν έρθει στο νου του και στην καρδιά του, ο άνθρωπος πρέπει να βοηθάει μόνον εκείνες τις σκέψεις, τα συναισθήματα, και τις πράξεις, που είναι υγιείς. Εάν του μείνει ελεύθερος χρόνος και δεν έχει τι να κάνει, τότε μπορεί να ασχοληθεί με την θεραπεία των δικών του άρρωστων σκέψεων, συναισθημάτων, και πράξεων. Οι άρρωστες σκέψεις, τα άρρωστα συναισθήματα κι οι άρρωστες πράξεις στον άνθρωπο είναι εχθροί του. Εάν ασχοληθεί με την θεραπεία τους και τους λύσει πρόωρα, τους δίνει την δυνατότητα να τον κυνηγήσουν. Όταν λεω ότι στους άλλους ανθρώπους δεν πρέπει να κηρύσσετε, δεν έχω υπ' όψιν μου το γεγονός ότι αυτοί δεν είναι έτοιμοι ακόμη να δεχθούν το λόγο του Θεού. Όταν ο νέος γιος ήθελε από τον πατέρα του το μερίδιο του, αυτός είχε επιθυμία να ζήσει. Μέχρι να τα χάσει όλα - χρήματα, υγεία, δύναμη, δεν επέστρεφε στον πατέρα του. Επέστρεψε στον πατέρα του ως άσωτος υιός. Κι αν υπήρχαν ακόμη άνθρωποι να τον λυπηθούν, να τον βοηθήσουν, αυτός πάλι μέχρι τώρα δεν θα είχε επιστρέψει σπίτι του. Και μέχρι τώρα θα γλεντούσε με νεαρά κορίτσια. Όμως οι νέες κι έξυπνες κοπέλες δεν υπομένουν βλάκες μαθητές. Ο γιος επέστρεψε στον πατέρα του, ο οποίος δεν ήταν ούτε τυφλός, ούτε κουτσός, ούτε σακάτης. Υγιής, καλός και έλλογος ήταν ο πατέρας του. Οι έξυπνες κόρες πάντα βάζουν το χαζό νέο στη θέση του. Τον αναγκάζουν να φαει και να πιει τα χρήματα του και μετά να γίνει χοιροβοσκός, για να επιστρέψει στον εαυτό του. Πολλοί νομίζουν ότι, για να μάθει και ν' αναπτυχθεί καλά ο άνθρωπος, πρέπει να είναι πλούσιος και να έχει καλές συνθήκες. Εάν αυτό είναι αλήθεια, ο Χριστός έπρεπε να γεννηθεί στο βασιλικό παλάτι, στις καλύτερες συνθήκες. Ταυτόχρονα, θα έπρεπε να διαθέτει εξουσία και κανένας δεν θ' αποφάσιζε να σηκώσει χέρι εναντίον του, να τον κυνηγήσει και να τον σταυρώσει σε σταυρό. Εάν ήταν γεννημένος σε παλάτι, ο Χριστός δεν θα έκανε τη δουλειά, η οποία του είχε προκαθοριστεί. Πολλά πράγματα θα μπορούσε να μάθει στο παλάτι, αλλά δεν θα ήξερε τι πράγμα είναι ο πόνος, τι σημαίνει να θυσιάζεσαι για τον πλησίον σου. Όσο ήταν απλός βοσκός, ο Δαβίδ έκανε καθαρή και άγια ζωή. Όταν έγινε βασιλιάς του Ισραήλ, έκανε πολλές αμαρτίες και αδικήματα, για τα οποία ακόμη και σήμερα γίνεται λόγος. Τελικά γέννησε ένα γιο - τον Σολόμωντα, τον πιο σοφό βασιλιά εκείνου του καιρού, που είχε τριακόσιες γυναίκες και εξακόσιες παλλακίδες. Αυτό μιλάει για τις δικές του αχόρταγες επιθυμίες. Σύμφωνα με τις δικές τους μεγάλες και άπληστες επιθυμίες, πολλοί άνθρωποι μοιάζουν με τον Σολόμωντα. Πριν από την καταστροφή, υπήρχαν και ζώα με μεγάλες αχόρταγες επιθυμίες, αλλά πού είναι αυτά; Πού έμειναν οι επιθυμίες τους; Τίποτε δεν έμεινε απ' αυτά - η φύση τα κατέστρεψε. Σήμερα, το μεγαλύτερο ζώο είναι ο ελέφαντας. Σε σύγκριση με τα μεγάλα προκατακλυσμιαία ζώα, είναι σαν μικρό μοσχαράκι. Την εποχή των Τούρκων, ένας από τους Τούρκους πασάδες επισκέφτηκε ένα βουλγάρικο χωριό κάπου στη Βάρνα. Οι χωριάτες τον υποδέχθηκαν πολύ καλά. Από την ευχαρίστηση για την καλή υποδοχή, ο πασάς έστειλε σ' αυτό το χωριό σαν δώρο έναν ελέφαντα. Ολόκληρο το χρόνο, οι χωρικοί τον τάιζαν ταχτικά, όμως το χωριό άρχισε να φτωχαίνει. Κάθε μέρα έπρεπε να δίνουν στον ελέφαντα πενήντα - εξήντα κιλά ρύζι. Απορούσαν τι να κάνουν μ' αυτόν τον ελέφαντα - τους κόστιζε ακριβά. Μία μέρα ο πασάς συνάντησε κάποιον από το ίδιο χωριό και τον ρώτησε: Είστε ευχαριστημένοι από τον ελέφαντα. - Ευχαριστημένοι είμαστε. - Τον συντηρείτε καλά; - Πολύ καλά τον συντηρούμε. - Εάν θέλετε, μπορώ να σας δώσω ακόμα έναν ελέφαντα. Μόλις άκουσε αυτά τα λόγια, ο χωρικός φοβήθηκε, έπιασε το κεφάλι του κι έφυγε. Πού είναι το λάθος: Στον πασά ή στους χωρικούς; Και στον πασά και στους χωρικούς. Οι χωρικοί έπρεπε να ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν τον ελέφαντα. Έπρεπε να τον ζέψουν στη δουλειά, για να δικαιολογήσουν την τροφή του. Ο πασάς είναι ο ανθρώπινος νους, κι ο χωρικός η ανθρώπινη καρδιά. Όταν ο νους θέλει να δείξει ευχαρίστηση προς την καρδιά, δεν πρέπει να του χαρίζει ελέφαντα, αλλά να του δωρίζει μια κυψέλη με μέλισσες, οι οποίες να του δώσουν μεγάλο όφελος. Όταν μελετάτε την ανθρώπινη ζωή, βλέπετε ότι τρία βασικά πράγματα κινούν τον άνθρωπο: Η φωτεινή σκέψη, το καλό συναίσθημα κι η ευγενική πράξη. Όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι σε εσωτερικές δοκιμασίες, σε εσωτερική δυσαρέσκεια, που μπορεί να απομακρυνθεί μέσα από την φωτεινή σκέψη, το καλό συναίσθημα και την καλή πράξη. Πού βρίσκονται αυτά; Στον ίδιο τον άνθρωπο. Το μοναδικό αγαθό που ο Θεός έβαλε μέσα στον ανθρώπινο νου, είναι οι φωτεινές σκέψεις που δέχεται από τον ανώτερο κόσμο, τα καλά συναισθήματα μέσα στην καρδιά του κι οι ευγενικές πράξεις μέσα στην θέληση του. Σ' αυτό έγκειται ο πλούτος του ανθρώπου. Εάν, μέσω των δικών του φωτεινών σκέψεων, μέσω των δικών του καλών συναισθημάτων και μέσα από τις δικές του καλές πράξεις, ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει τον Θεό, μέσα από τίποτε δεν μπορεί να το δει. Η δύναμη του ανθρώπου βρίσκεται μέσα στις φωτεινές του σκέψεις, στα καλά του συναισθήματα και στις ευγενικές του πράξεις. Μία από τις ιδιότητες τους είναι ότι, όταν επισκέπτονται τον άνθρωπο, σε οποιεσδήποτε δύσκολες συνθήκες και να βρίσκεται, αυτός γεμίζει με τέτοια δύναμη, που κρατάει την ισορροπία του. Ένας από τους μεγάλους διδασκάλους της αρχαιότητας έδωσε ένα πρόβλημα σ' έναν από τους μαθητές του, για να καταλάβει τι σημαίνει δυνατή και φωτεινή σκέψη. Του είπε: Θα πας στον κόσμο, μεταξύ των ανθρώπων, και θα συναντηθείς στο δρόμο με τρία άτομα: Μ' έναν στρατιωτικό, έναν Βραχμάνο, κι έναν Μύστη, στους οποίους θα δώσεις από ένα χαστούκι. Μόλις εκτελέσεις την αποστολή σου, θα επιστρέψεις σ' εμένα, να μου πεις τι έμαθες. Ο μαθητής ξεκίνησε για τον κόσμο και το πρώτο πρόσωπο που συνάντησε, ήταν ένας στρατιωτικός. Του έδωσε ένα χαστούκι, αλλά ο στρατιωτικός αμέσως στράφηκε και του έδωσε δύο, και τον έριξε στη γη. Όταν σηκώθηκε από τη γη, ο μαθητής σκέφτηκε: Ήταν δυνατός άνθρωπος αυτός ο στρατιωτικός! Συνέχισε το δρόμο του και μπήκε σ' έναν ναό και είδε πως ένας Βραχμάνος προσευχόταν στο Θεό. Τον πλησίασε και του έριξε ένα χαστούκι. Την πρώτη στιγμή, ο Βραχμάνος σήκωσε το χέρι του, με σκοπό να τον χτυπήσει, αλλά γρήγορα το κατέβασε κάτω και συνέχισε την προσευχή του. Αδύνατος άνθρωπος φάνηκε αυτός ο Βραχμάνος - σκέφτηκε ο μαθητής. Τελικά συνάντησε και έναν Μύστη, που σκεπτόταν έντονα κάτι. Πλησίασε σιωπηρά κοντά του, τον χτύπησε μ' ένα χαστούκι κι απομακρύνθηκε γρήγορα. Ο Μύστης έμεινε στην ίδια θέση που ήταν και νωρίτερα, πριν τον χτυπήσει - δεν κουνήθηκε καθόλου. Κι αυτός πάλι είναι πάρα πολύ αδύνατος, υπέθεσε στην σκέψη του ο μαθητής. Όταν τελείωσε την αποστολή του, ο μαθητής επέστρεψε στον δάσκαλο του και του διηγήθηκε όλα όσα είδε κι έμαθε. Ο δάσκαλος του του απάντησε: Μέχρι που ν' απόκτησης τις ικανότητες του Μύστη, ο οποίος υπηρετεί την αγάπη, ποτέ δεν θα επιτύχεις. Δηλαδή, ο στρατιωτικός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος υπηρετεί τη δύναμη, ο Βραχμάνος υπηρετεί το νόμο, ενώ ο Μύστης είναι ο υπηρέτης της αγάπης. Σε κάθε άνθρωπο βρίσκονται τρεις κατηγορίες καταστάσεων - η δύναμη, ο νόμος και η αγάπη, ο ίδιος ο άνθρωπος είναι ο μαθητής, ο οποίος διδάσκεται απ' αυτά. Όσο δεν ξέρει το προτέρημα του Μύστη μέσα του, ο άνθρωπος ποτέ δεν θα καταφέρει τις επιθυμίες του. Οι ίδιες κατηγορίες ανθρώπων συναντώνται και σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όταν ο κόσμος δεν δώσει προτεραιότητα στον Μύστη, οι άνθρωποι πάντα θα βρίσκονται μπροστά σε δοκιμασίες και βάσανα. Ένας άλλος μαθητής πήγε στον ίδιο διδάσκαλο, να το παρακαλέσει να του εξηγήσει τι πράγμα είναι η αγάπη. Ο διδάσκαλος σιώπησε, τίποτε δεν του είπε, κι ο μαθητής επέμενε. Δέκα χρόνια συνεχώς επισκεπτόταν τον φημισμένο διδάσκαλο, και πάντα την ίδια ερώτηση του έκανε και περίμενε να πάρει κάποια απάντηση. Τον δέκατο χρόνο, ο διδάσκαλος, ο οποίος ήταν υγιής, δυνατός άνθρωπος, έπιασε το μαθητή από το χέρι και τον οδήγησε στον ποταμό Γάγγη, όπου τον βύθισε στο νερό. Ο μαθητής άρχισε να πνίγεται, δεν είχε αέρα, και κλώτσαγε μέχρι που τελικά ο διδάσκαλος τον έβγαλε έξω. - Τι αισθάνθηκες σαν ήσουν στο νερό; - Αισθάνθηκα ότι πνίγομαι, ότι χάνω τη συνειδητότητά μου, ότι βυθίζομαι κάπου βαθιά - μου έλειπε ο αέρας. Ο διδάσκαλος του απάντησε: Όταν βρεθείς στη ζωή σου στην κατάσταση να αισθανθείς ότι πνίγεσαι, ότι χάνεις την συνειδητότητά σου, ότι σου λείπει ο αέρας, τότε θα καταλάβεις τι πράγμα είναι η αγάπη. Κι έτσι στον κόσμο υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων: Η πρώτη κατηγορία είναι η κατηγορία του πολεμιστή, του ανθρώπου της δύναμης, που αν του δώσεις ένα χαστούκι, θα λάβεις δύο και θα σε ρίξει στην γη. Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτή του Βραχμάνου, ο οποίος υπηρετεί το νόμο. Εάν του ρίξεις ένα χαστούκι, αυτός επιθυμεί να σου ανταπαντήσει, αλλά αμέσως κατεβάζει το χέρι του και λεει: Δεν υπάρχει λόγος να υπερασπίζομαι και να αναζητάω το δίκαιο μου. Υπάρχει ένας νόμος ο οποίος δίνει στον καθένα αυτό που του ανήκει. Η τρίτη κατηγορία είναι αυτή του Μύστη, ο οποίος ούτε καν σταματά πάνω στην πράξη των ανθρώπων κι από κανέναν τίποτε δεν περιμένει. Ως μαθητές, από σας απαιτείται να είστε τολμηροί και αποφασιστικοί σαν τον στρατιώτη όμως, αν υπηρετείτε τον Θείο και όχι τον ανθρώπινο νόμο, όπου αποκρίνεστε με δυο έναντι ενός, να είσαστε αντικειμενικοί κι έξυπνοι σαν τον Βραχμάνο, ο οποίος ακόμη χρησιμοποιεί και τους δύο νόμους - τον παλιό και τον νέο, αλλ’ όμως, όταν παραιτηθεί από τον παλιό, αμέσως κατεβάζει το χέρι και δέχεται το νέο νόμο - το νόμο του πνευματικού κόσμου. Και, τελικά, να είστε σαν τον Μύστη, ο οποίος υπηρετεί το νόμο της αγάπης, με αποτέλεσμα να είναι τυφλός για τις ανθρώπινες αμαρτίες και τα ανθρώπινα εγκλήματα. Μια μέρα, όταν επιστρέφετε στον αόρατο κόσμο, όλοι θα τοποθετηθείτε υπό εξέταση, για να ελέγξουν πόσο έχετε εφαρμόσει το νόμο της αγάπης. Εάν δουν ότι έχετε χρησιμοποιήσει την κριτική, θα σας ρωτήσουν γιατί έχετε κριτικάρει. Εάν πείτε ότι θέλατε να διορθώσετε τους ανθρώπους, αμέσως θα σας πουν: Τον εαυτό σας τον διορθώσατε; Μην κάνετε κριτική στους ανθρώπους πριν να έχετε διορθώσει τον εαυτό σας, για να μην βρεθείτε στην θέση του ακονιού, το οποίο ακονίζει τα μαχαίρια των ανθρώπων. Να φυλάγεστε να μην γίνετε ακόνι, το οποίο κόβει τα κεφάλια των ανθρώπων. Η αποστολή του ανθρώπου δεν είναι να γίνει ακόνι. Φανταστείτε ότι πρέπει να λάβετε μία κληρονομιά από δέκα εκατομμύρια λέβα. Ταυτόχρονα, έχετε να πάρετε από κάπου εκατό λέβα. Πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τα δέκα εκατομμύρια λέβα και ν' αγωνίζεστε να λάβετε τα εκατό λέβα; Ξεχάστε τα εκατό λέβα, ξεχάστε και τον χρεώστη σας και στρέψτε την προσοχή σας προς τα δέκα εκατομμύρια, για να μην χάσετε την χρονική διάρκεια της παραλαβής τους. Ο άνθρωπος έχει έρθει στη γη για να μάθει, να δουλέψει, ν' αποκτήσει μεγάλη κληρονομιά. Αν το ξέρει αυτό, πρέπει ν' ασχολείται με τα λάθη των ανθρώπων, με τις λεπτομέρειες της ζωής; Τα λάθη, τα ψιλοπράγματα, είναι παγίδες. Όταν πιαστεί σ' αυτές τις παγίδες, έχει κερδίσει εκατό λέβα, αλλά έχει χάσει τον μεγάλο πλούτο. Εάν έχετε ένα δοχείο με νερό, που έχει χωρητικότητα ένα λίτρο, δεν πρέπει να εξυπηρετείτε τον άνθρωπο ο οποίος θέλει να πιει από το δικό σας νερό; Εάν θέλει κάποιος να πιει νερό από το μπουκάλι σας, δώστε του με διάθεση, μην φοβάστε ότι θα μείνετε χωρίς νερό. Εσείς είστε κοντά στην πηγή και θα γεμίσετε το μπουκάλι σας με καθαρό φρέσκο νερό. Και, εκτός αυτού, πρέπει να χύσετε το παλιό νερό. Επομένως, οποιεσδήποτε ζημιές και να σας προξενήσουν οι άνθρωποι, είναι για δικό σας καλό. Μην νομίζετε ότι αυτί] είναι κάποια αντίθεση. Μην λετε ότι, όταν σας κάνουν οι άνθρωποι ζημιές, πρέπει να προφυλάγεστε. Υπάρχει ποιος να σας προφυλάσσει. Όταν ο γιος του βασιλιά πάει βόλτα, πρέπει να παίρνει όπλα μαζί του για να προφυλάσσεται; Υπάρχει ποιος να τον προφυλάσσει. Αυτός πάντα συνοδεύεται από ανθρώπους, οι οποίοι έχουν την φροντίδα πρώτα απ' όλα για αυτόν, και μετά για τον εαυτό τους. Το ίδιο αφορά και όλους τους ανθρώπους. Όσο και να είναι ασήμαντος ένας δεδομένος άνθρωπος στην κοινωνία, πάντα κινείται, και γι' αυτόν έχουν καθοριστεί όντα που να τον φυλάσσουν και να τον υπερασπίσουν. Από σας απαιτείται μόνον ένα: Ν' ακούτε την φωνή εκείνου που σας φυλάσσει και εκείνου ο οποίος φροντίζει για εσάς. Κάπου στην Αμερική, το παιδί ενός μηχανικού αρεσκόταν να παίζει με την γραμμή απ' όπου περνούσαν τα τρένα. Μια μέρα, βγήκε πάλι να παίξει με τη γραμμή, όμως ακριβώς εκείνη τη στιγμή έφτανε η ταχεία. Το παιδί δεν πρόσεξε ότι ερχόταν τρένο κι έπαιζε ήρεμα. Μόλις πλησίασε το τρένο, ο πατέρας είδε το παιδί του στη γραμμή και φώναξε: Ξάπλωσε! Το παιδί ξάπλωσε στη γραμμή, το τρένο πέρασε από πάνω του, κι έτσι σώθηκε. Τι θα γινόταν με το παιδί εάν είχε σταθεί να ρωτήσει τον πατέρα του γιατί έπρεπε να ξαπλώσει; Θα γλίτωνε τότε; Έτσι, λοιπόν, ό,τι σας πει η αγάπη, ν' ακούτε τη φωνή της. Εάν σας πει "ξάπλωσε!" - να ξαπλώσεις, "σήκω!" - να σηκωθείς, "σώπασε!" - να σωπάσεις. "Μίλα!" - να μιλήσεις. Ό,τι σας πει η αγάπη, ν' ακούτε τη φωνή της και να εκτελείτε τις συμβουλές της και τις διαταγές της. Στην υπακοή προς την αγάπη βρίσκεται η λύση όλων των θεμάτων. Θέλετε να ξέρετε πώς θα φθάσετε στην κατανόηση της γλώσσας της αγάπης και στην υπακοή, πώς θα μπείτε στο πρακτικό σχολείο της ζωής. Αυτό το οποίο σας λεω τώρα, είναι θεωρία, αλλά η εφαρμογή αυτής της θεωρίας θα γίνει στη ζωή. Ακούτε τη φωνή της αγάπης, και θα δεχθείτε την αληθινή ζωή. Ακούτε τη φωνή της αλήθειας, κι αυτή θα σας δώσει την απόλυτη ελευθερία. Ακούτε τη φωνή της σοφίας, κι αυτή θα σας δώσει το απαραίτητο φως. Αυτό είναι το μεγάλο αγαθό για το οποίο έχετε κληθεί όλοι στον κόσμο. Η νέα εποχή έρχεται κι εσείς πρέπει να δεχθείτε το μεγάλο αγαθό της ζωής, της γνώσης και του φωτός, της ελευθερίας. Εάν δεχθείτε το Θείο Λόγο και ζείτε σύμφωνα μ' Αυτόν, το Πνεύμα θα έρθει σ' εσάς και θα εκπληρωθεί η ρήση: Το Πνεύμα θα έρθει σε εσάς, και ό,τι επιθυμήσετε θα το καταφέρετε. (Σημ. Μετ.: Παράβολε: Κατά Ματθαίον 21,21, Κατά Ιωάννην 15,16 και 15,7, Κατά Μάρκον 11,23.) Σε οποιεσδήποτε συνθήκες της ζωής και να βρεθείτε - καλές ή κακές, εφαρμόστε τον Λόγο και θα δείτε την καλή πλευρά της εφαρμογής. Πιστεύω ότι όλοι θα τον εφαρμόσετε. 13 Αυγούστου 1939, 10 π.μ.
  20. Γνωριμία Μια από τις αποστολές του σύγχρονου ανθρώπου είναι να γνωρίσει τον εαυτό του. Γνώρισμα χωρίς την συμμετοχή και την εμφάνιση της συνειδητότητας δεν γίνεται. Για να γνωρίσουν τον εαυτό τους οι άνθρωποι, πρέπει να περάσουν μέσα από τέσσερις περιοχές της συνειδητότητας: Από το υποσυνείδητο, το συνειδητό, την αυτοσυνειδητότητα και την υπέρ - συνειδητότητά. Το υποσυνείδητο είναι αντίστοιχο με την κατάσταση την παιδιού, το οποίο είναι μέσα στη μήτρα της μητέρας του, η συνειδητότητά είναι αντίστοιχη με την κατάσταση του νεογέννητου παιδιού, η αυτοσυνειδητότητα είναι αντίστοιχη με την κατάσταση του παιδιού που πηγαίνει στο σχολείο, το υπέρ - συνειδητό είναι παρόμοιο με την κατάσταση του ανθρώπου που υπηρετεί τον Θεό. Απ' αυτές τις τέσσερις καταστάσεις δημιουργείται η ώθηση του Θεού, απ' αυτές προέρχεται και η ζωή. Όταν μιλάω για τις εμφανείς εκδηλώσεις της συνειδητότητας στον άνθρωπο, εγώ έχω υπ' όψιν την οργανωμένη ζωή, κι όχι τη ζωή των βασάνων και των δοκιμασιών. Η οργανωμένη ζωή υπονοεί την πλήρη ταύτιση μεταξύ της σκέψης, των συναισθημάτων και των πράξεων του ανθρώπου. Στο πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης αναφέρεται ότι ο Θεός έκανε τον άνθρωπο από χώμα. Όταν ήταν στην κατάσταση του χώματος, ο άνθρωπος στερούνταν συνειδητότητας. Ήταν σε εύπλαστη κατάσταση, όπως είναι η κατάσταση του νερού το οποίο κυλά, του αέρα που κινείται, της πέτρας πάνω στην οποία πατάμε. "Και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν." (Γένεσις, 2, 7). Απ' αυτή τη στιγμή στον άνθρωπο ξύπνησε η συνειδητότητά. Η μύτη συνδέεται με τη συνειδητότητά του ανθρώπου, τα χείλη με το υποσυνείδητο, και τα αυτιά με την αυτοσυνειδητότητα, ενώ τα μάτια με το υποσυνείδητο. Αυτές οι φάσεις της συνειδητότητας συνενώνονται σ' ένα, μέσω της αγάπης. Το γνώρισμα κρύβει μέσα του την μεγάλη ιδέα για την απόκτηση της αγάπης. Η αγάπη συμπεριλαμβάνει μέσα της δυο γεγονότα: Την κάθοδο και την άνοδο. Μόνον ο έλλογος άνθρωπος κατεβαίνει. Στον κόσμο μόνον ο Θεός κατεβαίνει. Εάν έλθουμε στην άνοδο, να ξέρετε πάλι ότι ο Θεός ανεβαίνει, ως έλλογη αρχή. Όπου ο Θεός κατεβαίνει κι ανεβαίνει, κανένας άλλος δεν μπορεί να κατέβει και ν' ανέβει. Η ζωή που φέρουμε μέσα μας, δείχνει, πράγματι, την παρουσία του Θεού μέσα σ' εμάς. Αυτός έχει κατέβει από τον ανώτερο κόσμο στον δικό μας. Για να κατέβει στον δικό μας κόσμο ο Θεός, μεταμφιέστηκε ειδικά, για να καταλάβει την αντίστοιχη θέση. Για να βρεθεί μεταξύ των παιδιών του, παραιτήθηκε απ' όλα όσα έχει - από την δόξα κι απ' το μεγαλείο του. Σ' αυτή την κατάσταση ο Θεός ζει μεταξύ μας ως άνθρωπος. Όταν πάμε σ' Αυτόν, θα ζούμε ως άνθρωποι. Όταν έρχεται ανάμεσα μας, ψάχνει τρό-πο για να μεταδώσει την ευλογία του, έτσι ώστε να μην την καταχραστούμε. Για να εκτιμήσουμε αυτά τα αγαθά, περνάμε μέσα από τη σχολή της χαράς και του πόνου. Εάν βιαστεί ο άνθρωπος εσωτερικά, τα βάσανα αρχίζουν να τον ακολουθούν. Είναι αρκετό ο άνθρωπος να φορτώσει λίγο το στομάχι του, την καρδιά, ή το μυαλό του για να έρθουν αρκετά βάσανα. Όταν ασχοληθεί με το να κάνει μια δουλειά για την οποία δεν είναι έτοιμος, ο άνθρωπος υποφέρει. Εάν κάνει κάποια δουλειά για την οποία είναι έτοιμος, χαίρεται. Όλοι οι άνθρωποι ωθούνται προς την αγάπη, γιατί μόνον αυτή είναι σε θέση να μετατρέψει τον κόσμο. Αρχικά ο άνθρωπος ζούσε για τον εαυτό του. Είναι μεγάλο πράγμα να ζει ο άνθρωπος για τον εαυτό του. Αυτό είναι Θεία ιδιότητα. Και ο Θεός ζούσε για τον εαυτό του. Μόλις δημιούργησε τον κόσμο, άρχισε να ζει για όλες τις υπάρξεις που ο ίδιος δημιούργησε. Μ' αυτόν τον τρόπο περιορίστηκε, όμως χαιρόταν στον περιορισμό του, γιατί μπορεί να γνωρίζει τις υπάρξεις τις οποίες δημιούργησε. Η ύπαρξη του Θεού στα μικρά όντα έγινε η αιτία για τα δικά τους βάσανα. Το να περιοριστεί ο άνθρωπος σημαίνει το να βρεθεί μπροστά σ' ένα μεγάλο βουνό, το οποίο να ρίχνει σκιά πάνω του. Εάν σταθεί στη σκιά του βουνού, υποφέρει, βασανίζεται, γιατί έχει στερηθεί εκείνη την ελευθερία την οποία θα είχε, εάν ήταν στο βουνό ή μπροστά απ' αυτό. Κάθε άνθρωπος υποφέρει από την σκίαση, όλο και κάτι τον σκιάζει. Η κοπέλα από την μητέρα της γιατί την σκιάζει, ο γιος από τον πατέρα, ο μαθητής από τον διδάσκαλο του, ο υπηρέτης από τον κύριο του. Ο κόσμος είναι γεμάτος με ανθρώπους που βρίσκονται στη σκιά. Εάν θέλουν ν' απελευθερωθούν από τα πράγματα που τους σκιάζουν, οι άνθρωποι τα καταστρέφουν. Εάν θέλουν να απελευθερωθούν από τα δάση που τους σκιάζουν, οι άνθρωποι τα κόβουν. Επομένως, στο μέλλον, για να μην σκιάζονται ο ένας από τον άλλο, οι άνθρωποι πρέπει να είναι διάφανοι. Οι μητέρες, οι πατέρες, τα παιδιά, οι μαθητές και οι δάσκαλοι, οι κύριοι και οι υπηρέτες πρέπει να είναι διάφανοι για να μη σκιάζουν κανένα. Τα σπίτια επίσης πρέπει να είναι διάφανα, από τζάμι, να μην σκιάζονται. Μόνον η αγάπη μπορεί να κάνει τα πράγματα διάφανα. Η λέξη "διάφανο" υπονοεί απουσία κάθε αντίστασης, κάθε αντίδρασης του φωτός και των ανωτέρων ανθρώπινων σκέψεων, συναισθημάτων και πράξεων. Οι σύγχρονοι άνθρωποι ζουν σ' έναν κόσμο που οι ίδιοι δεν εκτιμούν, με αποτέλεσμα να είναι δυσαρεστημένοι. Κανένας δεν είναι ευχαριστημένος από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Η μητέρα δεν είναι ικανοποιημένη από τα παιδιά της, γιατί δεν την αγαπούν όπως αυτή επιθυμεί. Ο πατέρας επίσης δεν είναι ικανοποιημένος από τα παιδιά. Τα παιδιά δεν είναι ικανοποιημένα από τους γονείς τους, που είναι τέτοιοι επειδή δεν είναι έτσι όπως αυτά θέλουν να είναι. Πολλές φορές ο πατέρας και η μητέρα να γίνονται αρχιμαέστροι. Θέλουν να είναι τα παιδιά τους καλοί τραγουδιστές, ενώ τα παιδιά δεν έχουν μάθει να τραγουδούν. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να ζουν καλά, αλλά δεν ξέρουν αυτή την τέχνη. Αρχικά ο άνθρωπος ήταν κλεισμένος σε αυγό. Για να βγει από το αυγό, πρέπει να ξέρει πώς να δράσει. Όποιος δεν ξέρει την τέχνη περί του πώς να εμφανίσει τη ζωή του, σπάει το αυγό. Όποιος ξέρει αυτή την τέχνη, αυτός ανοίγει τ' αυγό. Το άνοιγμα του αυγού ονομάζεται ιδιαίτερος τόνος της ζωής. Όποιος παίρνει τον βασικό τόνο της ζωής σωστά, αυτός ποτέ δεν αρρωσταίνει. Η αρρώστια δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει μπει σωστά στον βασικό τόνο της ζωής. Το να γνωρίσει ο άνθρωπος τον εαυτό του, να γνωρίσει και τον πλησίον του, αυτό σημαίνει να δημιουργήσει συνθήκες κατάλληλες για να αναπτυχθούν και οι δύο, φυσικά, συναισθηματικά και πνευματικά. Η νέα ζωή φέρνει τις συνθήκες της γνωριμίας των ανθρώπων. Η γνωριμία αρχίζει με την ομιλία. Ο άνθρωπος τον οποίο πρέπει να γνωρίσετε, θα σας μιλήσει. Αν έρθει εκείνη η στιγμή, όλες οι δυνατότητες του ανθρώπου θα εμφανιστούν. Η ψυχή του θ' ανοίξει κι αυτός θα δει τι δυνατότητες βρίσκονται στον μηχανικό, στον οργανικό, και τον ψυχικό κόσμο. Κάθε μορφή είναι μια δυνατότητα για τον άνθρωπο. Όταν μελετήσει αυτές τις μορφές, συνδέεται μ' αυτή και αποκτάει κάποιο πλούτο. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, νομίζει ότι και τα φυτά δεν έχουν κανένα νου μέσα τους. Αυταπατάται. Τα φυτά είναι συναισθηματικά κι έχουν λογική. Έχει παρατηρηθεί ότι εάν κάποιος εγκληματίας πλησιάσει σε κάποιο δένδρο, αυτό ξεραίνεται. Εάν ένας δίκαιος πλησιάσει σ' ένα ξερό δένδρο, αυτό ζωντανεύει. Δηλαδή, όταν γίνονται αδικίες, τα δένδρα ξεραίνονται, ενώ όταν γίνονται καλές πράξεις στον κόσμο, τα ξερά δένδρα ξαναζωντανεύουν. Όταν γίνονται αδικήματα, οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν γίνονται καλές πράξεις, οι άνθρωποι γεννιόνται. Μερικοί νομίζουν ότι μόνον οι άνθρωποι είναι έλλογα όντα. Κάθε άνθρωπος σκέφτεται καλά μόνο για τον εαυτό του. Αυτό είναι περιορισμένη κατανόηση. Στην αρχαιότητα ζούσαν τρεις διδάσκαλοι οι οποίοι αγωνιζόντουσαν για την ίδια αποστολή. Για να αποφασιστεί ποιος από τους τρεις έπρεπε να εκτελέσει τη δεδομένη αποστολή, τους έβαλαν να ψηφίσουν. Όταν κοίταξαν τις ψήφους, είδαν τρία διαφορετικά ονόματα - κάθε ένας ψήφισε τον εαυτό του. Στην υποδοχή ενός ευρωπαίου βασιλιά ήταν συγκεντρωμένα δώδεκα όμορφα κορίτσια, που το κάθε ένα τους έφερε ένα μπουκέτο λουλούδια. Είχε αποφασιστεί, όμως, ένα μόνον από τα κορίτσια να δώσει το μπουκέτο στο βασιλιά. Έπρεπε να ψηφίσουν για να εκλέξουν μια κοπέλα ανάμεσα τους, η οποία να εκτελέσει αυτή την αποστολή. Όταν μέτρησαν τους ψήφους, βρήκαν δώδεκα ψήφους με δώδεκα διαφορετικά ονόματα. Κι εδώ κάθε κορίτσι ψήφισε τον εαυτό του. Αυτό είναι αντίθεση η οποία υπάρχει παντού στη ζωή. Πώς μπορεί να λυθεί αυτή η αντίθεση; Η αντίθεση θα λυθεί όταν έρθουν δώδεκα βασιλιάδες. Όταν υποδέχονται δώδεκα βασιλιάδες, κάθε κορίτσι θα δώσει από ένα μπουκέτο. Στη ζωή, όταν το κορίτσι παντρεύεται, αυτό το θέμα έχει άλλη λύση. Ο άνδρας, για το κορίτσι που τον παντρεύεται, είναι ο βασιλιάς τον οποίο υποδέχεται. Το κορίτσι είναι η όμορφη κοπελιά η οποία δίνει στον βασιλιά το μπουκέτο. Από την άλλη μεριά, το νεογέννητο παιδί είναι ο βασιλιάς, και η μητέρα είναι το κορίτσι το οποίο του δίνει το μπουκέτο. Για να μην δημιουργούνται αντιθέσεις στη ζωή, ο άνθρωπος πρέπει να έχει μόνο μια ιδέα στο μυαλό του - τον βασιλιά, τον οποίο υποδέχεται - και μόνον ένα συναίσθημα στην καρδιά του - τη βασίλισσα, η οποία τον υποδέχεται. Ο βασιλιάς έρχεται πάντα στη βασίλισσα του. Κι έτσι, απ' όλους απαιτείται νέα αντίληψη για τη ζωή και για την αγάπη. Να αγαπάς κάποιον, αυτό σημαίνει να μπεις στο επίπεδο του να αγαπάς κάποιον, αυτό σημαίνει να του δώσεις από τα δικά σου αγαθά, και να τον μάθεις να τα χρησιμοποιεί. Να αγαπάς κάποιον, αυτό σημαίνει να τον δεχτείς μέσα σου και να τον οδηγήσεις στη δική σου κοινωνία. Η κοινωνία της ανθρώπινης ψυχής είναι ο παράδεισος - το μέρος όλων των δυνατοτήτων και των αγαθών που είχε ποτέ ο άνθρωπος. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι προσπαθούν να επιστρέψουν στον παράδεισο απ' όπου βγήκαν. Μεταξύ της γης και του παραδείσου υπάρχει μια σκοτεινή ζώνη που ο άνθρωπος οπωσδήποτε πρέπει να την περάσει. Για να περάσει άνετα, του είναι απαραίτητο φως, ισοδύναμο με εικοσιπέντε εκατομμύρια κεριά. Μόλις περάσει από τη σκοτεινή ζώνη και μπει στο Θείο φως, τα κεριά δεν είναι απαραίτητα πια. Στον Θείο κόσμο αυτό φαίνεται αδύνατο, κόκκινο φωτάκι που μόλις φέγγει. Η σκοτεινή ζώνη ξεχωρίζει από το τρομερό της κρύο. Η θερμοκρασία εκεί είναι - 273 βαθμοί Κελσίου. Για να περάσει απ' αυτή τη ζώνη, ο άνθρωπος πρέπει να έχει αγάπη. Μόνον η αγάπη είναι σε θέση να περάσει μέσα από την κρύα και σκοτεινή ζώνη. Είναι μεγάλη η ζεστασιά της αγάπης. Αυτή υπερνικάει και το μεγαλύτερο φυσικό κρύο. Δεν μπορείς να περάσεις εύκολα από τη σκοτεινή και κρύα ζώνη. Είτε το συνειδητοποιεί αυτό ο άνθρωπος είτε όχι, κρατιέται γερά στη γη, δεν θέλει να την αφήσει, Ο άνθρωπος κρατιέται στη γη εξαιτίας του εγωισμού του. Οι δυο πόλοι της Γης, ο βόρειος και ο νότιος, δείχνουν τον εγωισμό του άνδρα και της γυναίκας. Ο βόρειος πόλος είναι ο εγωισμός του άνδρα, δηλαδή του νου, ενώ ο νότιος είναι ο εγωισμός της γυναίκας, δηλαδή της καρδιάς. Για να καταλάβετε τι πράγμα είναι ο εγωισμός του βορείου πόλου, φανταστείτε ότι όλος ο πάγος που πόλου έχει συγκεντρωθεί σε μια θέση και σχηματίζει ένα βουνό, ψηλό 2000 μέτρα. Εάν σκορπίσετε αυτόν τον πάγο σ' ολόκληρη την γη, θα δημιουργήσετε μια παγωμένη ζώνη πάχους σαράντα μέτρων. Ό,τι είναι ο ανδρικός εγωισμός, είναι και ο γυναικείος. Ο εγωισμός δεν είναι δυστυχία για τον άνθρωπο, αλλά αγαθό, το οποίο πρέπει να ξέρει πώς να το χρησιμοποιήσει. Ο εγωισμός είναι πλούτος, τον οποίο ο άνδρας και η γυναίκα έχουν συγκεντρώσει από την έξοδο απ' τον παράδεισο μέχρι σήμερα. Καθώς δεν ξέρουν πού να τον αποθηκεύσουν, τον αποθηκεύουν στους δύο πόλους - στον βόρειο και στο νότιο. Οι σύγχρονοι άνθρωποι ψάχνουν τρόπο για ν' απελευθερωθούν από τον εγωισμό. Πώς θα απελευθερωθούν; Πού να τον βάλουν; Εάν τον σκορπίσουν στην επιφάνεια της γης, αυτός θα καταστρέψει την ζωή, θα καταστρέψει όλο τον πολιτισμό. Εάν τον λιώσουν στη γη, θα γίνει τέτοιος κατακλυσμός, που η ανθρωπότητα ποτέ δεν είχε δει παρόμοιο του. Η μοναδική δύναμη που μπορεί σωστά να διορθώσει τον εγωισμό, είναι η αγάπη. Αυτή θα τον λιώσει λίγο - λίγο, απαρατήρητα. Επομένως, να μην βιάζεστε ν' απελευθερωθείτε ξαφνικά από τον εγωισμό σας. Εάν τον σκορπίσετε σ' όλη την γη, αυτός θα σταματήσει την εξέλιξη σας. Ξαφνικά θα δημιουργήσει μεγάλο κατακλυσμό μέσα σας, που θα σας πνίξει. Αφήστε τον εγωισμό στη θέση του, να περιμένει τον ερχομό της αγάπης. Στο νου του ανθρώπου έχει συγκεντρωθεί ο ανδρικός εγωισμός, ενώ στην καρδιά του - ρ γυναικείος. Μόλις δει τον κίνδυνο, που παραμονεύει τον άνθρωπο, ο Θεός φωνάζει κοντά του πρώτα απ' όλα τη γυναίκα και της λεει: "Γιε μου, δώσε μου την καρδιά σου !" Ο Θεός θέλει πρώτα η γυναίκα να παει σ' αυτόν για να τακτοποιήσει τον δικό της εγωισμό και να τον οργανώσει. Μετά αυτός θα φωνάξει τον άνδρα. Εδώ και χιλιάδες χρόνια ο Θεός λιώνει τον γυναικείο εγωισμό. Είναι η παλιά εποχή. Η νέα εποχή που έρχεται τώρα θα ασχοληθεί με το λιώσιμο και την οργάνωση του ανδρικού εγωισμού. Είναι η εποχή του άνδρα. Επειδή η γυναίκα ελευθερώνεται ήδη από τον δικό της εγωισμό, θα βοηθήσει τον άνδρα να απελευθερωθεί κι αυτός. Αυτή είναι η αιτία λόγω της οποίας ο άνδρας ψάχνει την αγάπη της γυναίκας. Επειδή η αγάπη φέρνει τη θερμότητα, θα λιώσει τον ανδρικό εγωισμό. Χρησιμοποιώ τις λέξεις "άνδρας και γυναίκα" με την ευρεία έννοια και λεω: Η ανθρώπινη καρδιά πρέπει να βοηθάει τον ανθρώπινο νου. Ο άνθρωπος κρύβει μέσα του χαρίσματα, ικανότητες και δυνάμεις, αλλά δεν το καταλαβαίνει. Δεν τις καταλαβαίνει, δεν έχει πίστη στον εαυτό του. Όταν δεν πιστεύει στον εαυτό του, ο άνθρωπος ζει σε μη πραγματικό κόσμο και νομίζει ότι από αυτόν τίποτε δεν μπορεί να γίνει. Είναι σαν να παρατηρείτε τη γη το χειμώνα και να νομίζετε ότι απ' εκεί τίποτε δεν μπορεί να φυτρώσει. Να έχετε λίγη υπομονή. Μετά από τέσσερις - πέντε μήνες, όταν το ηλιακό φως και η θερμότητα εμφανιστούν πιο έντονα, όταν η υγρασία αυξηθεί, θα δείτε ότι πολλά κεφαλάκια αναφαίνονται από την γη, η ζωή φυτρώνει παντού. Τώρα, όταν μελετάτε τη ζωή της γης, βλέπετε ότι αυτή κάνει δυο βασικές κινήσεις: Γύρω από τον ήλιο και γύρω από τον εαυτό της. Από την κίνηση της γης γύρω από τον ήλιο σχηματίζονται οι τέσσερις εποχές του χρόνου, ενώ από την κίνηση της γης γύρω από τον εαυτό της σχηματίζεται η μέρα και η νύχτα. Όταν ζει στην γη, ο άνθρωπος περνάει μέσα απ' αυτές τις κινήσεις. Από την κίνηση γύρω από τον εαυτό του, ο άνθρωπος περνάει μέσα από τις χαρές και τις λύπες. Η χαρά δίνει τη φωτεινή πλευρά της ανθρώπινης ζωής - της μέρας, ενώ τα βάσανα αποτελούν τη σκοτεινή πλευρά της ζωής - τη νύχτα. Καθώς η μέρα στην ανθρώπινη ζωή αλλάζει με τη νύχτα, έτσι και η χαρά με τη λύπη. Και αντίστροφα: Η λύπη αλλάζει με τη χαρά. Εκτός απ' την κίνηση γύρω από τον εαυτό του, ο άνθρωπος κινείται και γύρω από τον ήλιο, γύρω από τον Θεό. Σ' αυτή την κίνηση, δημιουργούνται μέσα του οι τέσσερις εποχές του χρόνου. Ως μαθητές της Μεγάλης Σχολής, η αποστολή σας είναι να μελετάτε την γη, στην οποία ζείτε, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να μελετάτε και τους άλλους πλανήτες. Σήμερα, με τις ικανότητες και τα αισθήματα που έχετε, μπορείτε να μελετήσετε τη γη όμως θα έρθει η μέρα που θα αναπτύξετε τα δικά σας εσωτερικά αισθήματα και ικανότητες. Τότε θα μπορείτε, σύμφωνα με την επιθυμία σας, να μεταφέρεστε από τον ένα πλανήτη στον άλλο. Όταν ταξιδεύετε συνειδητά από τον ένα πλανήτη στον άλλο, θα μπορείτε να ακολουθείτε την πορεία, από την οποία έχετε περάσει. Θα δείτε ότι και στους άλλους πλανήτες υπάρχει ζωή. Κι εκεί υπάρχουν υπάρξεις οι οποίες δουλεύουν το έδαφος τους όπως κάνουν οι άνθρωποι στη γη. Τότε οι κάτοικοι των άλλων πλανητών θα κατέβουν στη γη. Εάν σήμερα κάποια ύπαρξη από άλλους πλανήτες κατέβει στην γη, δεν θα την πιστέψουν, θα τη ονομάσουν τρελό, ψεύτη, και ούτω καθ' εξής. Εάν κάποιος τολμήσει να πει ότι κατέβηκα από τον ήλιο, κανένας δεν θα τον πιστέψει. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι έχουν ιδιαίτερη άποψη για τον ήλιο. Σύμφωνα με πολλούς, ο ήλιος είναι καυτό σώμα με πολλή μεγάλη θερμοκρασία. Υπάρχει, ένας ιδιαίτερος ήλιος, στον οποίο κάθε άνθρωπος πρέπει να πάει. Οι κάτοικοι αυτού του ήλιου ανυψώνουν την ανθρώπινη ζωή. Αυτοί ονομάζονται αδελφοί της αγάπης. Όταν κατεβούν περισσότεροι απ' αυτούς, η γη θα μεταβληθεί εντελώς. Τότε όλοι οι άνθρωποι θα ονομάζονται αδελφοί και αδελφές. Όλοι θα μιλάνε σε μια κοινή γλώσσα. Όλες οι μητέρες κι όλοι οι πατέρες θα σχηματίζουν μια μητέρα κι έναν πατέρα. Θα βγαίνουν από το κεφάλι του ανθρώπου, αλλά θα περνάνε μέσα από τα μάτια του. Τα μάτια είναι το μοναδικό μέρος μέσα από το οποίο μπορούν να περάσουν. Όταν έρθουν στη γη, θα φέρουν τη χαρά και την ευτυχία στις ανθρώπινες ψυχές. Γι' αυτό λεει ο ψαλμωδός: "Όταν δω το Θεό, η ψυχή μου θα γεμίσει με αγαλλίαση." Το εξωτερικό φως που βλέπουμε, είναι αποτέλεσμα της σκέψεως των ανωτέρων όντων, τα οποία είναι πάνω από μας. Βγαίνει από τα μάτια αυτών των όντων. Η ζωή δέχεται αυτό το φως, τα ζώα δέχονται εκείνο το φως που βγαίνει από μας. Αυτά δεν βλέπουν τα πράγματα, όπως τα βλέπουμε εμείς, επειδή δέχονται το φως το οποίο περνάει μέσα από συμπαγή μέσα, με αποτέλεσμα να διαθλάται. Ο άνθρωπος αποτελεί ένα βασικό εργαλείο: Είναι βασικό πια μουσική να βγει απ' αυτό. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα αποτελούν τη μουσική του ανθρώπου. Όποια θα είναι η σκέψη του ανθρώπου, τέτοιο θα είναι και το φως που θα δώσει αυτό εξαρτάται από τη διάθεση του προς τους αδελφούς της αγάπης που έρχονται από πάνω. Και ως νέοι, και ως γέροι, πρέπει να δέχεστε την αγάπη, από όπου και να έρχεται αυτή. Η αγάπη είναι για όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο για τους νέους. Σύμφωνα μ' εμένα, νέος είναι ο άνθρωπος ο οποίος έχει κήπους πλούσιους, με εύπορα καρποφόρα δένδρα, και κόβει μόνος τα φρούτα του. Δεν μπορεί κάθε άνθρωπος να έχει τέτοιο κήπο και πάντα να είναι νέος; Η νέα ζωή στην οποία στρέφονται όλοι οι άνθρωποι, οδηγεί προς το Θείο κήπο και προτείνει σ' όλους εμάς μόνοι μας να κόβουμε από τους καρπούς των δένδρων της. Υπ' αυτή την έννοια, η ζωή απαιτεί νέους αγαπημένους ανθρώπους. Τώρα, κι εμείς σας καλούμε να βγείτε από την παλιά ζωή και να μπείτε στον Θείο κήπο της νέας ζωής για να κόψετε μόνοι σας από τους νέους καρπούς. Ο καιρός βοηθάει γι' αυτό, όμως κι εμείς θα σας βοηθήσουμε να μπείτε σ' αυτόν τον κήπο και να διαλέξετε τους καλύτερους καρπούς. Όλοι θα διαλέξετε σύμφωνα με τη γεύση του δικού σας νου και της δικής σας καρδιάς. Να είστε έτοιμοι τώρα να δεχτείτε τα αγαθά που θα σας φέρουν αδελφοί σας. Εδώ και χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα περιμένει αυτούς τους αδελφούς. Αυτοί ήρθαν ήδη. Εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν την έννοια του ερχομού τους, λένε ότι έρχεται η Δευτέρα Παρουσία. Άλλοι πάλι το ονομάζουν τέλος του κόσμου. Εκείνοι οι οποίοι καταλαβαίνουν τα πράγματα, λένε ότι έρχεται "η αρχή της νέας ζωής". 12 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  21. Υπηρεσία Διαλογισμός (Α! Προς Κορινθίους, κεφ. 13) "Εάν έχω... πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν..., αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν." (στίχος 2). "Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται." (στίχος 4). "Η αγάπη δεν ζητά τα εαυτής." (στίχος 5). "Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει." (στίχος 8). Όταν εκπέσει, όταν χάσει την διάθεση του, ο άνθρωπος σκέφτεται ότι έχει χάσει την αγάπη του. Μόλις εκπέσει ο άνθρωπος, δεν έχει αγάπη. Υπάρχει μία αγάπη, η οποία ποτέ δεν εκπίπτει - αυτή είναι η Θεία αγάπη. Υπάρχει ένας ουρανός ο οποίος ποτέ δεν συννεφιάζει - αυτός είναι ο Θείος ουρανός. Η Θεία αγάπη εμφανίζεται μέσα σ' αυτόν τον ουρανό. Εάν δείτε ότι ο ουρανός κάποιου ανθρώπου είναι συννεφιασμένος, να ξέρετε ότι μέσω αυτού εμφανίζεται η ανθρώπινη, δηλαδή η ακατανόητη αγάπη. Μέσα απ' αυτή την αγάπη ο ήλιος δεν φαίνεται. Όσο και να θέλετε να τον δείτε, δεν μπορείτε - τα σύννεφα τον σκιάζουν. Ως μαθητές, από εσάς απαιτείται αυτοκυριαρχία, να μην ξεχνιέστε ούτε στις χαρές ούτε στις λύπες. Συχνά συναντάτε επιστήμονες, μουσικούς, ζωγράφους, οι οποίοι απορροφούνται τόσο πολύ στην επιστήμη τους ή στην τέχνη τους, ώστε ξεχνάνε τον περίγυρο τους. Ένας φημισμένος βιρτουόζος πήγε στο Παρίσι να δώσει κονσέρτο. Μόλις άρχισε να παίζει, απορροφήθηκε από το παίξιμο και ξέχασε το ακροατήριο - έχασε το μέτρο του χρόνου. Οι άνθρωποι κουράστηκαν ν' ακούν και ο ένας μετά τον άλλον άρχισαν να εγκαταλείπουν την αίθουσα. Τελευταίοι έμειναν ο φύλακας και ο βιρτουόζος. Ο φύλακας, όταν είδε ότι ο μουσικός δεν είχε σκοπό να τελειώσει, τον πλησίασε και σιγανά του ψιθύρισε: Ορίστε κύριε! Πάρτε το κλειδί. Όταν τελειώσετε, να κλειδώσετε την αίθουσα. Γιατί έπρεπε ο μουσικός να παίξει τόσο πολύ; Για δύο λόγους: Ή για να δείξει ότι ξέρει να παίζει, ή επειδή παρασύρθηκε. Όσο καλά και να παίζει ο μουσικός, δεν πρέπει να κάνει κατάχρηση με την υπομονή των ανθρώπων. Δεν είναι εύκολο να ακούς για ώρες μουσική. Και οι πιστοί κάνουν σαν κι αυτόν τον βιρτουόζο. Εάν συναντήσετε κάποιον πιστό, αυτός θα σας λεει συνεχώς τι κήρυξε ο Χριστός, τι είπαν οι προφήτες και οι απόστολοι. Και ο Χριστός και οι προφήτες και οι απόστολοι μίλησαν, αλλά λίγο. Αυτοί περισσότερο δούλεψαν και λιγότερο μίλησαν. Οι τότε άγιοι έτρωγαν λίγο. Τρεφόντουσαν μία φορά την εβδομάδα. Ο συνηθισμένος άνθρωπος τρώει τρεις φορές την ημέρα, και μερικές φορές και τέσσερις φορές. Δηλαδή ο άγιος τρέφεται με τέσσερα γεύματα τον μήνα, ενώ ο συνηθισμένος άνθρωπος τρέφεται με ενενήντα ή με εκατόν είκοσι γεύματα τον μήνα. Μεγάλη είναι η σπατάλη των σύγχρονων ανθρώπων. Για δικαιολογία, θα πείτε ότι δεν είστε άγιοι. Ο κόσμος υποφέρει πράγματι γιατί οι άνθρωποι δεν είναι άγιοι. Εάν ήσαν άγιοι, θα έτρωγαν λίγο και θα δούλευαν περισσότερο. Όπου και να μπείτε σήμερα - στις οικογένειες, στα σχολεία, στις εκκλησίες και στις κοινωνίες, παντού θα σκοντάψετε σε αντιθέσεις και σε φιλονικίες. Όλοι οι άνθρωποι φιλονικούν, τσακώνονται, χτυπιούνται, γιατί δεν είναι άγιοι. Άγιος πρέπει να είναι ο άνθρωπος! Οι σύγχρονοι άνθρωποι υποστηρίζουν την εξελικτική θεωρία και λένε ότι όλα μπορούν να γίνουν μέσω της εξέλιξης. Σύμφωνα μ' αυτή την θεωρία, βρίσκουν, ότι όλα όσα γίνονται στην ζωή, είναι σωστά. Λένε ότι, σύμφωνα με την εξέλιξη, και το κακό θα μετατραπεί σε καλό. Είναι σωστή αυτή η θεωρία, όμως η εξέλιξη απαιτεί αιώνες. Μετά από αιώνες όλα μπορεί να γίνουν, όμως υπάρχει και σύντομος δρόμος για να γίνουν. Μέσω της εξέλιξης, για παράδειγμα, το ψέμα δεν μπορεί να μετατραπεί σε αλήθεια. Μέσα σε όλους τους χρόνους και τις εποχές, το ψέμα παραμένει ψέμα. Όταν δεν σκέφτεται τα λόγια τα οποία χρησιμοποιεί, κάποιος λεει ότι είναι κύριος του εαυτού του. Είναι σωστά τα λόγια του; Λεει ότι είναι κύριος, και ταυτόχρονα υποφέρει, αρρωσταίνει, σκλαβώνει τους άλλους ανθρώπους. Κύριος είναι εκείνος ο οποίος είναι ανεξάρτητος, ο οποίος δεν αρρωσταίνει και πάντα μόνος του λύνει τα προβλήματα του. Άλλος πάλι λεει ότι είναι υπηρέτης. Κι αυτός δεν λεει την αλήθεια. Ενώ λεει ότι είναι υπηρέτης, βλέπετε ότι ψάχνει ξένη βοήθεια, μόνος του δεν μπορεί να κάνει και τις πιο συνηθισμένες υπηρεσίες. Όταν έχει έρθει στην γη, ο άνθρωπος πρέπει να υπηρετεί. Πώς πρέπει να υπηρετεί; Με αγάπη. Η αγάπη είναι αμοιβή για την υπηρεσία του ανθρώπου. Στην γη, για την υπηρεσία, δίνουν χρήματα. Εκτός αυτού, όσο περισσότερο πληρώνουν, τόσο περισσότερο απαιτούν. Στον πνευματικό κόσμο, όμως, τον υπηρέτη τον πληρώνουν με αγάπη. Όσο περισσότερο αγαπάς, τόσο περισσότερο υπηρετείς, όσο λιγότερο αγαπάς, τόσο λιγότερο υπηρετείς. Όσο περισσότερο σε αγαπούν, τόσο περισσότερο υπηρετείς, όσο λιγότερο σε αγαπούν, τόσο λιγότερο υπηρετείς. Ο ίδιος νόμος αφορά και την ηγεμονία. Εάν λίγο σε αγαπούν, λίγο θα κυριαρχείς, εάν πολύ σε αγαπούν, πολύ θα κυριαρχείς. Εάν λίγο αγαπάς, λίγο κυριαρχείς, εάν πολύ αγαπάς, πολύ κυριαρχείς. Ο κόσμος θα φτιάξει, όταν οι άνθρωποι εκτελούν σωστά τις υποχρεώσεις τους σαν υπηρέτες και σαν κύριοι, όχι μόνο προς τον πλησίον τους, αλλά και προς τον εαυτό τους. Για να είναι καλός υπηρέτης, ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να μάθει να υπηρετεί τον Θεό. Όταν μάθει να υπηρετεί το Θεό, θα μπορεί να υπηρετεί τον εαυτό του και τον πλησίον του. Σήμερα οι άνθρωποι υποφέρουν από υπηρέτες και από κύριους, οι οποίοι δεν εκτελούν τις υπηρεσίες τους όπως πρέπει. Ο άρρωστος υποφέρει, γιατί ο υπηρέτης του δεν τον ακούει, και δεν τον υπηρετεί καλά. Ο υγιής υποφέρει γιατί ο υπηρέτης του τον εκμεταλλεύεται. Ο υπηρέτης πάλι υποφέρει γιατί ο κύριος του τον περιορίζει και δεν τον πληρώνει τακτικά. Όταν ο υπηρέτης και ο κύριος είναι έξω από τον άνθρωπο, αυτός ξέρει την αιτία των βασάνων του. Τι θα πείτε όταν υποφέρετε και ενοχλείστε χωρίς εξωτερικούς κύριους και υπηρέτες; Η αιτία των βασάνων κρύβεται μέσα στον άνθρωπο, μέσα στις δικές του αισθήσεις. Εάν δεν είχε μάτια ο άνθρωπος και δεν έβλεπε, δεν θα έβλεπε τι κάνουν οι άνθρωποι, και δεν θα υπέφερε. Εάν δεν είχε αυτιά, δεν θα άκουγε τι λένε οι άνθρωποι και δεν θα υπέφερε. Εάν δεν είχε χείλη, ο άνθρωπος δεν θα απαντούσε στα λόγια των ανθρώπων και δεν θα υπέφερε. Μέσα από τα χείλη, η αγάπη εμφανίζεται. Επομένως τα χείλη πρέπει να είναι υπομονετικά, να είναι ευδιάθετα, και να μην ζηλεύουν. Εάν το μικρότερο αδελφάκι δει στο πιάτο του φαγητό λιγότερο απ' αυτό του μεγαλύτερου του αδελφού, αρχίζει να φωνάζει, να θυμώνει, να ζηλεύει. Εάν του δώσουν πολύ φαγητό, θα το αφήσει στο τέλος, δεν θα μπορεί να το φαει. Παρ' όλ' αυτά, ζηλεύει. Μόλις μπει η ζήλια μέσα του, αρχίζει να ενοχλείται και να υποφέρει. Το ζήτημα δεν είναι να μην έχει ο άνθρωπος μάτια, αυτιά, χείλη, μύτη, αλλά πρέπει να εκπαιδεύει τις αισθήσεις του κι όταν βλέπει, όταν ακούει, όταν μυρίζει, πρέπει να ξέρει ποιο είναι γι' αυτόν και ποιο δεν είναι, πόσο και πότε του είναι απαραίτητο κάτι, και ούτω κάθ' εξής. Εάν αφεθεί στις δικές του χαμηλές επιθυμίες, ποτέ δεν θα χορτάσει. Αχόρταγο είναι το ανθρώπινο μάτι. Ένας άγγλος εκατομμυριούχος από την Αυστραλία, ταξίδευε με καράβι για την Αγγλία για να παρευρεθεί στη στέψη ενός άγγλου πρίγκιπα. Είχε μαζί του τριακόσια πενήντα εκατομμύρια λίρες- όμως, μόλις σκέφθηκε ότι αυτά τα χρήματα δεν θα του φτάσουν, έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μ' αυτόν τον εκατομμυριούχο. Νομίζουν ότι είναι φτωχοί, ενώ στην πραγματικότητα είναι πολυεκατομμυριούχοι. Διαθέτουν έναν εγκέφαλο, μια καρδιά, πνευμόνια και στομάχι, τα οποία αξίζουν εκατομμύρια. Έχουν σώμα που κοστίζει εκατομμύρια. Με τη βοήθεια του φυσικού τους σώματος, έρχονται σε επαφή μ' έναν αχανή κόσμο. Εάν χάσουν το σώμα τους, ο φυσικός κόσμος κρύβεται πίσω τους. Τότε μόνον καταλαβαίνουν πόσο κόστιζε το σώμα τους, στο οποίο δεν έδιναν καμία σημασία, και πόσο αυτό το οποίο έβλεπαν με αδιαφορία. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι. Αναζητούν, όμως, την ευτυχία εκεί όπου δεν υπάρχει. Νομίζουν ότι, εάν θα είναι πλούσιοι, μελετημένοι, δυνατοί, όμορφοι, θα είναι ευτυχισμένοι. Αυταπατώνται. Γιατί; Βλέπουμε ότι ο κόσμος είναι γεμάτος με πλούσιους, με μορφωμένους, με δυνατούς, και με ωραίους ανθρώπους, όμως όλοι αυτοί υποφέρουν. Ο κήρυκας λεει ότι ο άνθρωπος ζει και κινείται εν Θεώ, και παρ' όλ' αυτά πάλι υποφέρει. Σήμερα κηρύσσεται στους ανθρώπους ότι ο Θεός είναι αγάπη, ότι ο άνθρωπος ζει στο Θεό, και παρ' όλ' αυτά ψάχνει την αγάπη και πουθενά δεν την βρίσκει. Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να αγαπάει τον Θεό και να είναι δυστυχισμένος; Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να ζει εν Θεώ και να είναι ανικανοποίητος; Αφού αγαπάει τον Θεό και είναι ανικανοποίητος και δυστυχής, αυτό δείχνει ότι υπάρχει αστάθεια στην αγάπη του. Και ο Απόστολος Παύλος λεει: "Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλλάζον." Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν ανάγκη από αγάπη. Εάν έχουν αγάπη, θα είναι και πλούσιοι και δυνατοί και μορφωμένοι. Η νέα διδασκαλία είναι διδασκαλία της αγάπης. Εάν πιστέψει στην αγάπη, ο άνθρωπος θα απελευθερωθεί από όλα τα παλιά, όπως το φίδι απελευθερώνεται από το παλιό του ένδυμα. Το παλιό από το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να απελευθερωθεί, αποτελεί την δυσαρέσκεια του και την αχαριστία. Όσο ζει στο παλιό, ο άνθρωπος είναι έτοιμος να τσακωθεί με όλους. Αυτός τσακώνεται και με τον εαυτό του. Σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένας κύριος κι ένας υπηρέτης οι οποίοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν. Ο κύριος είναι δυσαρεστημένος από το υπηρέτη του, γιατί δεν εκτέλεσε τις διαταγές του όπως πρέπει. Ο υπηρέτης είναι δυσαρεστημένος από τον κύριο του, γιατί δεν τον πληρώνει τακτικά. Έχετε μελετήσει τις εμφανίσεις του κυρίου και του υπηρέτη μέσα σας; Όταν ο κύριος εμφανίζεται, ο άνθρωπος είναι υπερήφανος, βαδίζει με αξιοπρέπεια όταν ο υπηρέτης εμφανίζεται, ο άνθρωπος λυγίζει, χαμηλώνει. Είναι καλά να παρατηρούμε και να ζωγραφίζουμε τις μορφές του κυρίου και του υπηρέτη μέσα μας. Έτσι θα γνωρίσετε πώς εμφανίζεται ο αληθινός άνθρωπος και πότε ο ηθοποιός. Ακριβά πληρώνουμε τον ηθοποιό για να παίξει στη σκηνή. Για να συμφιλιώσουμε τον κύριο και τον υπηρέτη μέσα μας, πρέπει να μάθουμε να ευχαριστούμε το Θεό για όλα όσα μας έχει δώσει. Πρέπει να τον ευχαριστούμε για το νου, την καρδιά, και την ψυχή και για το πνεύμα που μας έχει δώσει. Εκατομμύρια αξίζουν αυτά τα πράγματα και παρ' όλ' αυτά ο άνθρωπος δεν συνειδητοποιεί τον πλούτο του και πηγαίνει στη σκηνή σαν ηθοποιός, για να παραστήσει ξένους ρόλους. Πολλές φορές πληρώνουμε ακριβά και στη σκηνή, όμως όταν ο ηθοποιός ή ο καλλιτέχνης είναι σπουδαίος. Ένας διευθυντής της όπερας συμφώνησε την Αντελίνα Πατή να τραγουδήσει στη σκηνή. Καθώς ήξερε ότι ο διευθυντής της όπερας δεν αγαπούσε να πληρώνει έγκαιρα, αυτή αποφάσισε να του δημιουργήσει μια δυσκολία για να τον κάνει να πληρώσει αμέσως. Την καθορισμένη ώρα, ο λαός συγκεντρώθηκε και περίμενε να εμφανιστεί στη σκηνή η Αντελίνα Πατή. Αυτή πήρε από τον διευθυντή εικοσιπέντε χιλιάδες δολάρια, όμως έπρεπε να λάβει ακόμα εικοσιπέντε. Για να τον αναγκάσει να πληρώσει αμέσους, η Αντελίνα δεν εμφανίστηκε στη σκηνή έγκαιρα, συνειδητά καθυστέρησε. Ο λαός χειροκροτούσε, διαμαρτυρόταν, με ανυπομονησία περίμενε τη διάσημη τραγουδίστρια. Έντονα ανήσυχος ο διευθυντής μπήκε στο δωμάτιο και την παρακάλεσε να βγει συντομότερα στη σκηνή. Αυτή είχε ένα παπούτσι στο πόδι της. Για να φορέσει το δεύτερο, ο διευθυντής αναγκάστηκε αμέσως να της πληρώσει τα εικοσιπέντε χιλιάδες δολάρια. Αυτός ήθελε να τη χρησιμοποιήσει, όμως αυτή ήταν έξυπνη, δεν αφέθηκε στην πονηριά του. Επομένως, ό,τι κάνει ο άνθρωπος, πάντα του ανταποδίδεται. Δεν υπάρχει κάτι, που να έκανε ο άνθρωπος και να μην έχει πληρωθεί. Για όλα πληρώνεται, όμως βασικό είναι ο άνθρωπος να δουλεύει ευσυνείδητα, έντιμα, και να πληρώνεται έγκαιρα και καλά. Τελειότητα απαιτείται από τον άνθρωπο. Μόνο η αγάπη έχει τη δύναμη να κάνει τον άνθρωπο τέλειο. Όταν ζει στην αγάπη, ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει τα πράγματα έτσι όπως έχουν γίνει, να μην έχει δυο απόψεις Ο άνθρωπος χάνει τις συνθήκες, γιατί είναι έτοιμος για ο,τιδήποτε και για οποιονδήποτε να θυσιάσει την αγάπη. Το κορίτσι είναι έτοιμο να παραμερίσει την αγάπη της μητέρας του και του πατέρα του για ένα αγόρι τυχαία εμφανισμένο στο σπίτι της. Αυτός παρουσιάζεται σαν αγαπημένος της, κι αυτή πιστεύει στα λόγια του. Πώς θα γνωρίσει εάν αυτός ο νέος είναι αληθινά αυτός που περίμενε; Πώς θα γνωρίσει ό,τι κάνει ο ένας για τον άλλο; Αν μπορεί ταυτόχρονα να είναι υπηρέτης και κύριος της, ο νέος είναι ο πραγματικός αγαπημένος της. Εάν ταυτόχρονα μπορεί να του είναι και υπηρέτρια και κυρία, η κόρη είναι η αγαπημένη του. Είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλο. Τώρα θα σας δώσω μερικούς κανόνες. Το απόγευμα, μην πηγαίνεις να σκάψεις στο χωράφι, σε μεγάλο κρύο επίσης να μην πηγαίνεις, όταν έχεις μια δραχμή στην τσέπη σου, μην πάς στο ξενοδοχείο, όταν δεν έχεις μια δραχμή στην τσέπη σου μην κάνεις εμπόριο. Όταν ο ήλιος καίει, όταν η μέρα είναι φωτεινή και ζεστή, τότε να πάς στο χωράφι να δουλέψεις. Όταν η τσέπη σου είναι γεμάτη, τότε να πηγαίνεις στα διάφορα μαγαζιά. Σύμφωνα με τη γλώσσα της νέας διδασκαλίας, λεω: Ν' αρχίζετε με αγάπη και να τελειώνετε με αγάπη. Ν' αρχίζετε με τον Θεό και να τελειώνετε με τον Θεό. Ν' αρχίζετε με τον πλησίον σας και να τελειώνετε με τον πλησίον σας. Να αρχίζετε με τον εαυτό σας και να τελειώνετε με τον εαυτό σας. Για πολλούς αυτές είναι ακατανόητες καταστάσεις, όμως κάποιοι καταλαβαίνουν. Όταν μιλάτε στους ανθρώπους για τη Θεία αγάπη, λένε ότι δεν την καταλαβαίνουν. Όταν έρθουν στη ανθρώπινη αγάπη, λένε ότι την καταλαβαίνουν. Δεν είναι καμιά κατανόηση αυτή. Σήμερα την καταλαβαίνουν, την άλλη μέρα κλαίνε απ' αυτή. Αυτό δεν είναι αγάπη. Σε σχέση με το πρόσωπο της, η νεαρή κόρη βάζει τα καλλυντικά άριστα. Ξέρει να κοκκινίζει, να βάζει πούδρα, να κάνει τα φρύδια μαύρα, λευκά και ούτω καθ' εξής. Τι καλλωπισμός είναι αυτός που διαρκεί μόνο δέκα ώρες; Το πρωί φτιάχνεται λευκή και κόκκινη, όμως το απόγευμα τίποτε δεν μένει από την εξωτερική της ομορφιά. Για να είναι λευκή και κόκκινη, πρέπει κάθε μέρα να φτιάχνεται. Εάν της μιλήσετε για τον φυσικό και τον ψυχικό καλλωπισμό, θα πει ότι δεν σας καταλαβαίνει. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι φυσικά νέος χωρίς ρυτίδες στο μέτωπο του. Η καλή και καθαρή ζωή κάνει τον άνθρωπο νέο, όμορφο και εύρωστο. Εάν δεν ζει καλά, ό,τι μακιγιάζ και να κάνει, όλα θα βγουν στην επιφάνεια. Τα τεχνητά πράγματα πάντα αναγνωρίζονται. Ένας νέος έπαιζε με μια γριά, και την κορόιδευε για τις ρυτίδες στο πρόσωπο της και τα άσπρα της μαλλιά. Αυτή αποφάσισε να τον εκδικηθεί. Γι’ αυτόν τον σκοπό, βάφτηκε, μεταμφιέστηκε, έτσι που έγινε αγνώριστη: Το πρόσωπο της έγινε λευκό και κόκκινο, χωρίς ρυτίδες, τα μαλλιά της μαύρα, λαμπερά και στα χείλη της έβαλε δύο σειρές λευκά όμορφα δόντια. Μ' αυτή την εμφάνιση εμφανίστηκε στο νέο κι άρχισε να τον βλέπει διαβολικά, με σκοπό να τον θέλξει. Τελικά άρχισε να του αρέσει, την ερωτεύτηκε κι άρχισε να της γράφει ερωτικά γράμματα, λέγοντας ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτήν. Αυτή απάντησε ότι είναι σύμφωνη να παντρευτεί μαζί του. Ενώ νόμιζε ότι είναι ευτυχισμένος και ότι έφτασε το ιδανικό του, μετά τον γάμο αυτή του παρουσιάστηκε στην πραγματική της μορφή. Σαν είδε την γριά μπροστά του, κατάλαβε ότι είχε απατηθεί κι αμέσως εγκατέλειψε το δωμάτιο. Να παντρευτεί ο άνθρωπος για μια γριά, αυτό σημαίνει, να δει τις δικές του πλάνες. Εάν δει τις πλάνες του, αμέσως φεύγει. Θα έρθει μια μέρα που όλοι οι άνθρωποι θα καταλάβουν ότι έχουν παντρευτεί γριές. Η γριά παρουσιάζει τη ζωή της σάρκας. Όταν δουν πόσο άσχημη είναι, όλοι θα εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και θα τρέξουν έξω. Για να απελευθερωθεί από τη ζωή της σάρκας, ο άνθρωπος πρέπει να είναι υπομονετικός, ευγνώμονας και να μην ζηλεύει. Εάν δεν αποκτήσει αυτές τις ικανότητες, ο άνθρωπος σχηματίζει μια ομίχλη στη συνειδητότητά του, όπως εσείς είσαστε περιτριγυρισμένοι με ομίχλη. Μ' αυτόν τον τρόπο, αυτός ο ίδιος εμποδίζεται να καταλάβει και να γνωρίσει την αλήθεια. Εάν θέλετε να γνωρίσετε τις ικανότητες της αγάπης, να ευχαριστείτε τον Θεό για τα βάσανα και τις χαρές που σας δίνει, να τον ευχαριστείτε για τον πλούτο και για την φτώχεια, να τον ευχαριστείτε για τη γνώση και για την άγνοια, να τον ευχαριστείτε για την υγεία και για την αρρώστια. Να μην ξεχνάτε ότι μέσα στα βάσανα κρύβεται η χαρά και μέσα στη χαρά τα βάσανα, μέσα στον πλούτο κρύβεται η φτώχεια, και μέσα στη φτώχεια ο πλούτος, μέσα στη γνώση κρύβεται η άγνοια και μέσα στην άγνοια η γνώση, μέσα στην υγεία κρύβεται η αρρώστια και μέσα στην αρρώστια η υγεία. Η φτώχεια είναι υπηρέτρια ενώ ο πλούτος είναι κυρίαρχος. Μόλις συγκεντρωθούν στην ίδια θέση ο κύριος και ο υπηρέτης, οι υποθέσεις τακτοποιούνται σωστά. Ο κύριος δίνει το κεφάλαιο και ο υπηρέτης την εργασία. Κι έτσι, εάν θέλετε να αποκτήσετε την αγάπη, να προσπαθείτε το νέο που τώρα έρχεται. Όταν ο Θεός έδωσε το νόμο στο Μωυσή, το βουνό ήταν σκεπασμένο με ομίχλη, τώρα κι εσείς είστε στην ομίχλη, γιατί και σ' εσάς δίνονται οι νόμοι - υ νόμος της αγάπης. Όποιος ζει χωρίς αγάπη, θα είναι μέσα στην ομίχλη, και όποιος ζει στην αγάπη θα είναι πάνω από την ομίχλη χωρίς αγάπη, θα ζει στη φτώχεια - με αγάπη στον πλούτο- χωρίς αγάπη θα ζει στην άγνοια, με αγάπη στη γνώση χωρίς αγάπη θα ζει στην ασθένεια, με αγάπη στην υγεία. Ο μόνος νόμος με τον οποίο πρέπει να υπηρετείτε τον Θεό είναι η αγάπη. Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει. Να έχετε πλήρη πίστη, ελπίδα, κι αγάπη στον Θεό για να επιτύχετε όλες τις επιθυμίες και τους πόθους σας. Μπροστά σας βρίσκεται θαυμάσιο μέλλον. Όταν εφαρμόσετε το μέλλον της αγάπης, θα δοκιμάσετε την Θεία ευλογία πάνω σας. 11 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  22. Ο καρπός του πνεύματος (Κατά Ιωάννην, κεφ. 13) Οι σύγχρονοι άνθρωποι βρίσκονται μπροστά σε μεγάλες δοκιμασίες. Σήμερα πουθενά δεν μπορείτε να συναντήσετε ήρεμο άνθρωπο. Όποιος έζησε στη γη, τελικά τελείωσε άσχημα. Παρ' όλ' αυτά, όλοι οι άνθρωποι νομίζουν ότι θα τελειώσουν καλά. Αφού έχουν έρθει στη γη, όλοι οι άνθρωποι - δίκαιοι και άδικοι, υποφέρουν. Όταν ο αμαρτωλός υποφέρει, όλοι βρίσκουν ότι τα βάσανα του είναι δίκαια, όμως ρωτούν γιατί πρέπει να υποφέρει ο δίκαιος. Όταν υποφέρει ο αμαρτωλός, διορθώνει τα λάθη του, εξαγοράζει τις αμαρτίες του. Όταν υποφέρει ο δίκαιος, πάλι ανυψώνεται. Δηλαδή, κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν για να πληρώσουν τα χρέη τους. Άλλοι υποφέρουν για να ανυψωθούν. Υπάρχει και τρίτη κατηγορία ανθρώπων, οι οποίοι δεν θέλουν να υποφέρουν ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον τρόπο. Όμως γι’ αυτούς δεν έχει προβλεφθεί κανένας προϋπολογισμός. Δεν κάνει το ίδιο και το σύγχρονο κράτος; Το σύγχρονο κράτος έχει προβλέψει τον προϋπολογισμό για δυο κατηγορίες ανθρώπων: Για εκείνους οι οποίοι διορθώνονται, οι οποίοι είναι έτοιμοι να πληρώσουν τα χρέη τους, και για εκείνους οι οποίοι θέλουν ν' ανέβουν. Για την πρώτη κατηγορία ανθρώπων έχει χτίσει φυλακές και νοσοκομεία, για την δεύτερη κατηγορία έχει κτίσει τα σχολεία. Για εκείνους, πάλι, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στις φυλακές και στα νοσοκομεία, οι οποίοι δεν θέλουν ούτε να σπουδάσουν, το κράτος δεν δίνει καθόλου προϋπολογισμό. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι στρέφονται προς την ευτυχία. Κάθε ένας θέλει να σκεφτεί την ζωή του, όμως δεν ξέρει πώς. Για να δώσει νόημα στη ζωή του, ο άνθρωπος πρέπει να δημιουργήσει μια φιλοσοφία με την οποία να ταυτίζεται σε κάθε περίπτωση. Πρέπει να γνωρίζει από πού έρχεται και πού πάει. Εάν δεν ξέρει από πού έρχεται και πού πάει, ο άνθρωπος βρίσκεται στη θέση εκείνου, ο οποίος έχει ακριβό και ωραίο βιολί, αλλά δεν ξέρει να παίζει. Το βγάζει και το βάζει σ' ένα κουτί, αλείφει το δοξάρι, παίρνει το βιολί στα χέρια του, αλλά, αν δοκιμάσει να παίξει, τίποτε δεν βγαίνει. Γι' αυτόν το βιολί είναι άνευ σημασίας. Πιο καλά θα κάνει εάν το πουλήσει, για να καλυτερέψει τουλάχιστον την υλική του κατάσταση. Επομένως, η ζωή έχει νόημα, όταν ο άνθρωπος την καταλάβει. Μόλις καταλάβει την ζωή και τον νόμο που την καθορίζει, ο άνθρωπος μπορεί να ωφεληθεί. Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν μπορούν να επωφεληθούν από την ζωή, γιατί καταλαβαίνουν ή μόνο την υλική της πλευρά, ή μόνο την πνευματική της, ή μόνο την νοητική της. Από μόνος του ο άνθρωπος είναι σύνθετη ύπαρξη και δημιουργείται από διαφορετικό υλικό και από διαφορετικές δυνάμεις, αλλά επίσης και από διαφορετικά συναισθήματα και σκέψεις. Επομένως, για να καταλάβει εντελώς την ζωή, ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει τον εαυτό του. Μόλις μάθει και γνωρίσει τον εαυτό του, θα καταλάβει τη ζωή και θ' αποκτήσει νόημα. Έχει ειπωθεί στις Γραφές ότι ο Θεός έκανε τον άνθρωπο από χώμα, φύσηξε σ' αυτόν ψυχή κι αυτός έγινε ζωντανή ύπαρξη. Επειδή ήρθε στη γη δημιουργημένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να μαθητεύσει. Αν έχει έρθει με την αποστολή να βοηθήσει την ανθρωπότητα, πρέπει να μάθει για τον εαυτό του, ν' αποκτήσει γνώσεις, αλλά ταυτόχρονα και να βοηθάει τον πλησίον του. Δεν έκανε το ίδιο κι ο Χριστός; Από την μια πλευρά μαθήτευε, και από την άλλη βοηθούσε την ανθρωπότητα. Ως μαθητές, πρέπει να διδάσκεστε, για να ωφεληθείτε από τις γνώσεις, τις οποίες αποκτάτε. Θα πείτε ότι δωρεάν πρέπει να παίρνετε. Όχι, εάν ο μαθητής στην τάξη δεν διαβάζει, δεν μπορεί να περάσει στο Γυμνάσιο εάν στο Γυμνάσιο δεν διαβάζει, δεν μπορεί να περάσει στο Πανεπιστήμιο, κι αν και στο Πανεπιστήμιο δεν διαβάζει, δεν μπορεί να περάσει μετά. Στην ζωή τίποτε δεν δίνεται δωρεάν. Όσο ζει, ο άνθρωπος πρέπει να μαθαίνει από τα μαθήματα της ζωής - από τις χαρές κι από τις στεναχώριες. Οι χαρές κι οι στεναχώριες αποτελούν τις δυο πλευρές της ζωής. Πολλοί δεν ξέρουν γιατί πρέπει να χαίρονται και να υποφέρουν. Χωρίς χαρές και χωρίς βάσανα, η ζωή δεν μπορεί να εμφανιστεί. Όπου υπάρχει χαρά, εκεί υπάρχει και θλίψη, όπου υπάρχει θλίψη εκεί υπάρχει κι η χαρά. Αυτοί είναι οι δυο πόλοι της ζωής χωρίς τους οποίους δεν μπορεί αυτή να εμφανιστεί. Ο θάνατος και η ζωή δεν πηγαίνουν μαζί; Ο θάνατος είναι η αντίθετη πλευρά της ζωής και η ζωή είναι το πρόσωπο του. Να φορτώσεις το άλογο, αυτό είναι η ορθή πλευρά της ζωής - το πρόσωπο της. Να ξεφορτώσεις το άλογο, αυτό είναι η αντίθετη πλευρά της ζωής. Επομένως, όσο ζει, ο άνθρωπος συνεχώς επιβαρύνεται, μόλις πεθάνει, ξεφορτώνεται. Κι έτσι, όσο ζει ο άνθρωπος φορτώνεται, όμως ταυτόχρονα αναπτύσσεται: Αναπτύσσει την όραση του, μέσα από την οποία αποκτάει αληθινές εντυπώσεις για τον εξωτερικό κόσμο. Όταν οι εντυπώσεις του είναι αληθινές, και τα βάσανα του είναι λιγότερα. Αναπτύσσει την ακοή του, για να δέχεται σωστά τους ήχους, όπως κι αυτό το οποίο του λένε. Ταυτόχρονα αναπτύσσει την αίσθηση της όσφρησης του και τη γεύση του, για να είναι στραμμένος σε κάθε τι το οποίο δέχεται απ' έξω. Εάν διατηρούσε την ανάμνηση και τις εντυπώσεις από τα βάσανα, ο άνθρωπος θα έκανε λιγότερα λάθη κι εγκλήματα. Όποιος δεν διατηρεί ανάμνηση από τα βάσανα τα οποία έζησε, αυτός είναι στη θέση του αρπακτικού ζώου. Για παράδειγμα, ο λύκος επιτίθεται στα πρόβατα, τα τρώει, χωρίς να σκέφτεται τα βάσανα τα οποία δημιουργεί. Νομίζει ότι ο Θεός έχει δημιουργήσει το πρόβατο γί αυτόν. Ειδάλλως αυτός είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Ο λύκος έχει πάρει μόνος του το δικαίωμα να τρώει τα πρόβατα. Ξέχασε την αρχική τροφή την οποία χρησιμοποιούσε. Στο πρόβατο και στο λύκο έχει καθοριστεί να τρέφονται με χορτάρια και με ρίζες. Ο λύκος, επομένως, έχει αποκοπεί από τον σωστό τρόπο τροφής. Κι ο άνθρωπος έχει αποκοπεί από τον σωστό τρόπο διατροφής. Ο Θεός έχει καθορίσει τον άνθρωπο να τρέφεται με φρούτα κι αυτός μόνος του έχει καταπατήσει αυτόν τον νόμο. Από την πλευρά της υγιεινής, το κρέας είναι ακάθαρτο. Στα κύτταρα των ζωντανών υπάρχουν πολλές ακαθαρσίες, μικρόβια, τέρατα, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος συχνά ν' αρρωσταίνει. Είναι αδύνατο ο άνθρωπος να τρέφεται με κρέας και να είναι απόλυτα υγιής. Οι σύγχρονοι φιλόσοφοι και υγιεινιστές λένε ότι ο άνθρωπος πρέπει ν' αλλάξει την τροφή, την οποία μεταχειρίζεται σήμερα. Για ν' αλλάξει την τροφή του, ο άνθρωπος πρέπει να έχει πεποιθήσεις. Εκτός αυτού, πρέπει να γνωρίζει ποια τροφή να χρησιμοποιεί. Αυτή τη στιγμή, πιο υγιεινή διατροφή από το στάρι δεν υπάρχει. Όμως, επειδή σήμερα αλέθουν το στάρι και φτιάχνουν ψωμί, μεγάλο μέρος από τις θρεπτικές του αξίες χάνονται. Για να μπορεί να χρησιμοποιήσει όλες τις θρεπτικές αξίες του σταριού, ο άνθρωπος πρέπει να σκάψει το χωράφι του με αγάπη, να φυτέψει και να θερίσει το στάρι με αγάπη. Εκτός αυτού, όταν βάζει τα ζώα να δουλέψουν, πρέπει να στρέφεται με αγάπη προς αυτά. Λίγοι πιστεύουν σ' αυτό, όμως μια μέρα όλοι οι άνθρωποι θα πειστούν για την αλήθεια των λόγων μου. Αφού έχει έρθει στη γη, ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει γιατί ήρθε. Έχει έρθει στη γη, για να μάθει, ν' αποκτήσει αιώνια ζωή - τη ζωή της αθανασίας. Για ν' αποκτήσει αθανασία, πρέπει να πολεμάει για ν' απελευθερωθεί από τη σκλαβιά και απ' τις δεσμεύσεις του θανάτου. Μέχρι τώρα κανένας άνθρωπος στη γη δεν είναι ελεύθερος. Για να είναι ελεύθερος, ο άνθρωπος πρέπει να είναι κύριος και υπηρέτης του εαυτού του. Εάν δεν το καταφέρει αυτό, δεν καταλαβαίνει την ελευθερία, δεν καταλαβαίνει και το νόμο της ζωής. Για να είναι υπηρέτης στον πνευματικό κόσμο, ο άνθρωπος πρέπει να κάνει τουλάχιστον τέσσερις σπουδές. Και για την πιο συνηθισμένη κι απλή υπηρεσία, έχει ανάγκη από τέσσερις σπουδές. Εάν έρθει σε κάποια υψηλή υπηρεσία, εκεί απαιτείται ειδίκευση. Δεν είναι εύκολο να καταλάβει ο άνθρωπος κάποια υπηρεσία στον πνευματικό κόσμο. Επομένως, εάν θέλετε να καταλάβετε εν μέρει την φυσική ζωή, πρέπει να τελειώσετε τουλάχιστον τέσσερα πανεπιστήμια. Τότε και οι πέτρες θα σας μιλήσουν όπως σήμερα μιλούν και τραγουδούν οι δίσκοι του γραμμοφώνου. Αυτό το οποίο για έναν άνθρωπο είναι αδύνατο, για κάποιον άλλον είναι δυνατόν. Θα έρθει μέρα όταν όλοι οι άνθρωποι θα μιλάνε με τις πέτρες. Κάποια εποχή, για τους ανθρώπους δεν ήταν δυνατόν ο δίσκος να μιλάει και να τραγουδάει, σήμερα όμως αυτό είναι κάτι συνηθισμένο. Αυτό που δέχτηκε ο δίσκος, αυτό μπορεί να μεταδώσει. Οι επιστήμονες ξέρουν πολλά πράγματα παρ' όλ' αυτά, γί αυτούς υπάρχει μια αόρατη πλευρά την οποία και δεν καταλαβαίνουν. Αυτή η αόρατη πλευρά της ζωής δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από την πνευματική ζωή. Για να καταλάβει αυτή τη ζωή, ο άνθρωπος πρέπει να μελετήσει τις δικές του εσωτερικές και εξωτερικές δυνατότητες. Σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν κρυμμένες δυνατότητες και πλούτη τα οποία ο ίδιος πρέπει να μάθει. Πώς θα το μάθει αυτό; Με τη βοήθεια κάποιου σπουδαίου καθηγητή. Το παιδί ποτέ δεν μπορεί να γίνει επιστήμονας, εάν δεν μπορεί να έχει μορφωμένη μάνα και μορφωμένο πατέρα. Η μορφωμένη μητέρα και ο μορφωμένος πατέρας αποτελούν τις συνθήκες για να εμφανιστούν οι εσωτερικές δυνατότητες στο παιδί. Η αγελάδα γεννάει μοσχάρι και τίποτε άλλο. Αυτή έχει εσωτερικές δυνατότητες, όμως δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να τις εμφανίσει. Ο κόσμος έχει ανάγκη από σοφές μητέρες και πατέρες, για να γεννήσουν σοφά παιδιά. Ο κόσμος έχει ανάγκη από σοφούς διδασκάλους. Πολλές φορές πρέπει να γεννηθεί ο άνθρωπος για να γίνει σοφός. Γι' αυτό ο Χριστός λεει: "Εάν δεν γεννηθείτε εκ νέου, δεν θα εισέλθετε στην βασιλεία των ουρανών." (Σημ. Μετ.: Παράβολε: Κατά Ιωάννη, 3, 3-5) Για να γίνει πολίτης της γης, ο άνθρωπος πρέπει να γεννηθεί από μητέρα και από πατέρα. Για να γίνει πολίτης του πνευματικού κόσμου, ο άνθρωπος πρέπει να γεννηθεί από νερό και από πνεύμα. Το πνεύμα είναι η λογική, η ισχυρή αρχή, που οδηγεί τον άνθρωπο στο βασίλειο του Θεού. Αυτό το οποίο το νερό, ο αέρας, το φως, η ζωή και το πνεύμα μπορούν να κάνουν για τον άνθρωπο, κανένας άλλος δεν είναι σε θέση να το κάνει. Το πνεύμα δίνει το πιο μεγάλο πράγμα στον άνθρωπο. Έχει ειπωθεί ότι ο καρπός του πνεύματος είναι η αγάπη. Μέχρι που να έρθει σε επαφή με το πνεύμα, όσο δεν τρέφεται με τους καρπούς του - με την αγάπη, ο άνθριοπος δεν μπορεί να φτάσει στα μυστικά του Θείου Βασιλείου. Εύχομαι σε όλους να τρέφεστε με τους καρπούς του πνεύματος - με την αγάπη, η οποία, και μόνον αυτή, απελευθερώνει τον άνθρωπο απ' όλες τις αντιφάσεις και τους περιορισμούς. Να τρέφεστε με την αγάπη, για να γίνετε κύριοι και υπηρέτες του εαυτού σας. Όταν γίνετε κύριοι και υπηρέτες του εαυτού σας, θα γίνετε υπηρέτες και του Θεού. Ο Θεός θέλει υπηρέτες, οι οποίοι να τον υπηρετούν με αγάπη, και κύριους οι οποίοι να εξουσιάζουν με αγάπη. Να ακούτε το δίδαγμα του πνεύματος, που μιλάει από μέσα και από έξω. 9 Αυγούστου 1939, 5 μ. μ.
  23. Φως, ζέστη και δύναμη (Κατά Ιωάννην, κεφ. 18) Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν έρθει στη γη για να διδαχθούν, να γίνουν καλοί μαθητές, να εκτελέσουν την Θεία βούληση. Όποιος θέλει να είναι καλός μαθητής, αυτός πρέπει να κρατάει τον νου του, την καρδιά του σε ορθή θέση. Όταν το λάδι τρέξει, το δοχείο δεν είναι γερό. Όταν το νερό τρέξει, το μπουκάλι δεν είναι καλό. Τι γίνεται με το λάδι και το νερό, τα οποία τρέχουν από σπασμένα δοχεία; Χάνουν την καθαρότητα τους και μέσα τους μπαίνει κάτι απ' έξω το οποίο τα κάνει θολά. Σε τέτοια κατάσταση βρίσκονται και οι άνθρωποι στην γη, με αποτέλεσμα να πέψτουν σε μεγάλες αντιφάσεις. Για παράδειγμα, το κορίτσι και το αγόρι αγαπιούνται, παντρεύονται, γεννάνε παιδιά. Η μητέρα και ο πατέρας αγαπιούνται, και τα παιδιά τους γεννιούνται και φροντίζονται με αγάπη. Μετά από μερικά χρόνια, όμως, μεταξύ των γονέων και των παιδιών εμφανίζεται κάποια ασυνεννοησία. Ποια είναι η αιτία γι’ αυτό; Ο ένας ή και οι δύο από την οικογένεια είναι σπασμένα δοχεία: Ή η μητέρα, ή ο γιος, ή ο πατέρας, ή η κόρη. Εάν όλα τα μέλη στην οικογένεια είναι γερά δοχεία, είναι αδύνατο να εμφανιστεί κάποια ασυνεννοησία μεταξύ τους. Όταν η στάμνα έχει ραγίσει, το περιεχόμενο της τρέχει, πέφτει στη γη και αποκτάει κάποιο εξωτερικό στοιχείο, το οποίο δεν είναι δικό του. Αυτό το στοιχείο πράγματι φέρει μία ασυνεννοησία στο περιβάλλον. Όσο ο πατέρας είναι ζωντανός, οι γιοι και οι θυγατέρες ζουν καλά μεταξύ τους. Όταν ο πατέρας φύγει για τον άλλο κόσμο, αυτοί αρχίζουν να τσακώνονται για την περιουσία, κάθε ένας θέλει να πάρει το μεγαλύτερο μερίδιο. Μέσω της κληρονομιάς δοκιμάζεται η ανθεκτικότητα τους. Τώρα αυτοί καταλαβαίνουν ότι είναι σπασμένα δοχεία. Εάν ο πατέρας δεν είχε πεθάνει, οι γιοι και οι θυγατέρες δεν θα ήξεραν ότι έχουν κάτι άρρωστο μέσα τους. Η παραβολή για τον "άσωτο υιό" αναφέρεται στον μικρότερο αδελφό, ο οποίος ήθελε να ελευθερωθεί από τον πατέρα του, να ζήσει ελεύθερα. Για να μην τον προσβάλει, να μην αισθανθεί περιορισμένος, ο πατέρας του του έδωσε το μερίδιο του από την κληρονομιά και τον έστειλε στον κόσμο. Αφού τα έφαγε και τα ήπιε όλα, ο μικρός γιος, τον οποίο ονομάζουν "άσωτο υιό", επέστρεψε στον πατέρα του μετανοιωμένος. Κατάλαβε ότι ο πατέρας του ήταν καλός κι έξυπνος άνθρωπος. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, ο πατέρας του τον δέχθηκε με όλη του την πατρική αγάπη και προς τιμήν του έσφαξε το πιο αγαπημένο του μοσχάρι. Όταν επέστρεψε από τη δουλειά, ο μεγάλος γιος είδε ότι ο πατέρας του έκανε μεγάλο γλέντι και ρώτησε για ποιον γίνεται αυτό. Όταν κατάλαβε ότι ο πατέρας του έκανε το γλέντι για τον μικρό του αδελφό, θύμωσε και είπε στον πατέρα του: Τόσο καιρό πια εγώ σου δουλεύω και ποτέ δεν έσφαξες ένα καλό μοσχάρι για μένα, για να χαρώ και να γλεντήσω με τους φίλους μου. Ο πατέρας απάντησε: Μην θυμώνεις, ο αδελφός σου είχε χαθεί και βρέθηκε, ήταν πεθαμένος και αναστήθηκε, κι εσύ πρέπει να ξέρεις ότι όλα όσα έχω είναι δικά σου. Δεν πρέπει αυτή την ώρα να χαρούμε μαζί με τον χαμένο σου αδελφό; Δηλαδή ο πατέρας αποδέχεται τον μικρό γιο, και ο μεγάλος γιος θυμώνει. Γιατί; Το σταμνί του έχει ραγίσει κάπου. Ο μικρός γιος καταλαβαίνει ότι ο πατέρας του είναι καλός και έξυπνος, ενώ ο μεγάλος γιος τον κατηγορεί για αδικία. Ως μαθητές της νέας διδασκαλίας, θέλετε να πάτε στον κόσμο να διδάξετε. Τι θα διδάξετε και τι θα μάθετε στους ανθρώπους; Εάν τους μάθετε την τάξη και την αρμονία, τους νόμους, αυτοί τα ξέρουν αυτά πιο καλά από σας. Όπου και να πάτε ανάμεσα τους, παντού θα δείτε σχολεία, εκκλησίες, δικαστήρια - όλα είναι τακτοποιημένα. Αν θέλετε να τους διδάξετε πώς να αγαπούν, κι αυτό το ξέρουν. Σαν πάτε μεταξύ των λαϊκών ανθρώπων, να προσέχετε να μην ενεργήσετε όπως ο παλιός ο κάβουρας. Ένας ηλικιωμένος κάβουρας είπε στον γιο του: Γιε μου, προχώρα ευθεία! Ο νέος κάβουρας απάντησε: Μπαμπά, δείξε μου πως πρέπει να περπατήσω. Πήγαινε εσύ μπροστά κι εγώ από πίσω να μάθω. Ο ηλικιωμένος κάβουρας βάδισε μπροστά, και ο γιος από πίσω του. - Μπαμπά, κι εγώ βαδίζω έτσι, είπε ο νέος κάβουρας. Επομένως, σαν πας σε κάποιο κράτος, θα εκτελείς τους νόμους του. Όπως βαδίζουν οι άλλοι, κι εσύ θα βαδίζεις πίσω τους. Να κηρύσσεις στους ανθρώπους δεν σημαίνει να τους διδάξεις αυτό το οποίο γνωρίζουν, αλλά να είσαι έτοιμος να μοιραστείς μαζί τους τα αγαθά που έχεις. Μόλις λάβεις ένα αγαθό, μην νομίζεις ότι εσύ είσαι ο μοναδικός άξιος γι' αυτό, αλλά να είσαι έτοιμος να το μοιράσεις σε όλους, όσους έχουν κάποια ανάγκη. Μην φιλονικείτε για το ποιος έχει πάρει πρώτος το αγαθό. Δεν είναι βασικό το ποιος πρώτος έλαβε ένα συγκεκριμένο αγαθό, αλλά ποιος το εκτίμησε και το χρησιμοποίησε όπως πρέπει. Πολλοί βλέπουν την ανατολή του ήλιου, όμως λίγοι την χρησιμοποιούν έλλογα. Ο ζωγράφος βλέπει την εικόνα του ανατέλλοντος ηλίου μ' έναν τρόπο. Ενώ ο συνηθισμένος άνθρωπος την βλέπει με άλλο τρόπο. Αυτό εξαρτάται από το μάτι και από τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Οι σημερινοί άνθρωποι υποφέρουν εξαιτίας των μη σωστών αντιλήψεων που έχουν για τη ζωή. Δεν καταλαβαίνουν τη ζωή, αλλά και το εαυτό τους δεν καταλαβαίνουν. Να, ο Πέτρος ένας από τους αγαπημένους μαθητές του Χριστού, δεν γνώριζε τον εαυτό του, δεν ήξερε τι κρύβεται μέσα του. Ενώ έλεγε ότι είναι έτοιμος να πεθάνει για τον Χριστό, τρεις φορές τον αρνήθηκε. Ενώ ήταν έτοιμος να αγωνιστεί για το Χριστό κι έκοψε το αυτί ενός Ρωμαίου πολεμιστή, λίγες ώρες μετά από αυτό αρνήθηκε το Χριστό. Ο Χριστός είπε στον Πέτρο: "Βάλε την μάχαιράν σου εις την θήκην."! Μ' αυτά τα λόγια ο Χριστός ήθελε να του πει ότι με το κόψιμο ενός αυτιού δεν γίνεται δουλειά. Όταν γίνει πόλεμος κάπου, τουλάχιστον ένας άνθρωπος πρέπει να πεθάνει. Κι εσείς πολλές φορές νομίζετε ότι με μία μικρή θυσία μπορείτε να διορθωθείτε. Όχι, τουλάχιστο κάτι τι μέσα σας πρέπει να πεθάνει. Πράγματι, εάν το μίσος, η απιστία, οι αντιθέσεις στον άνθρωπο δεν πεθάνουν, αυτός ποτέ δεν θα διορθωθεί. Όταν ακούν τη λέξη θάνατος, οι άνθρωποι αρχίζουν να ενοχλούνται. Δ εν καταλαβαίνουν τη σημασία αυτής της λέξης. Να πεθάνει ο άνθρωπος, αυτό σημαίνει να περάσει από έναν κόσμο σε άλλον, από μια κατανόηση σε άλλη, από το θάνατο στη ζωή. Πολλοί νομίζουν ότι εύκολα μπορούν να διορθωθούν. Αυταπατούνται. Κανείς κανέναν δεν μπορεί να διορθώσει. Εάν ο άνθρωπος μόνος δεν επιθυμήσει να διορθωθεί, κανένας δεν μπορεί να τον διορθώσει. Όσες προσπάθειες και να χρησιμοποιήσουν οι μητέρες και οι πατέρες για να φτιάξουν τα παιδιά τους, δεν τα καταφέρνουν. Και παρ' όλο που το ξέρει αυτό ο άνθρωπος, πάλι πλανιέται ότι έχει διορθωθεί. Όμως, αν βρεθεί σε κάποια δοκιμασία, τότε βλέπει ότι δεν έχει διορθωθεί. Ο άνθρωπος γνωρίζει την δύναμη του μόνο μέσω των δοκιμασιών. Λετε ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι ψύχραιμος, φιλοσοφικά να δέχεται τα βάσανα. Πριν να έρθουν οι δοκιμασίες, εύκολο είναι να μιλάμε για ψυχραιμία, όμως προσπαθήστε να πάρετε την όμορφη κόρη κάποιας μητέρας και θα δείτε πόσο είναι ψύχραιμη, δοκιμάστε να πάρετε τον γιο από κάποιον πατέρα, για να δείτε πόσο είναι ψύχραιμος. Προσπαθήστε να πάρετε τα χρήματα ενός πλουσίου, για να δείτε πόσο είναι ψύχραιμος, πάρτε την ομορφιά της νεαρής κοπέλας, για να δείτε πόσο είναι ψύχραιμη, πάρτε την υγεία ενός ανθρώπου για να δοκιμάσετε την ψυχραιμία του, πάρτε το όπλο του φαντάρου για να δείτε αν είναι ψύχραιμος. Πότε χρησιμοποιούμε την λέξη "ψύχραιμος"; Όταν θέλετε να πείτε ότι κάποιος άνθρωπος δέχεται ήρεμα τα προβλήματα και τις δοκιμασίες. Όμως αυτή η λέξη δεν χρησιμοποιείται σωστά. Και το ψάρι είναι ψύχραιμο, ή ψυχρόαιμο, όμως ούτε είναι φιλόσοφος, ούτε είναι υπομονετικό. Όταν τα χέρια και τα πόδια του ανθρώπου παγώσουν, αυτός γίνεται φιλόσοφος: Δεν κλέβει, δεν τρέχει, δεν τρώει και δεν μιλάει. Γίνεται σαν άγιος. Και ο λύκος τον χειμώνα παγώνει, όμως ούτε είναι άγιος, ούτε είναι ψύχραιμος. Μόλις ζεσταθεί, αμέσως επιτίθεται στο πρόβατο. Όταν παγώσει, και το πρόβατο γίνεται άγιο όταν ζεσταθεί, αρχίζει να τρώει χορτάρι. Για να δικαιολογηθεί, ο λύκος λεει: Εάν το πρόβατο είχε πολύ ψηλή ή πολύ χαμηλή θερμοκρασία, δεν θα του έκανα επίθεση. Επειδή έχει λίγη θερμότητα, του επιτίθεμαι. Επομένως η ενοχή είναι στο πρόβατο, κι όχι σ' εμένα. Είναι σωστή η φιλοσοφία του λύκου; Όταν δεν καταλαβαίνουν την βαθιά έννοια της ζωής, οι άνθρωποι σκοτώνουν τους λύκους, γιατί τους κάνουν ζημιές. Ο λύκος επιτίθεται βασικά στα πρόβατα. Μπορείτε να διαπαιδαγωγήσετε το λύκο, να τον κάνετε να παραιτηθεί από τα πρόβατα; Ό,τι προσπάθειες και να κάνετε, ο λύκος δεν μπορεί να εκπαιδευτεί. Όσο είναι λύκος, θα τρώει αρνιά. Μία από τις αιτίες για τις οποίες τρώει αρνιά, βρίσκεται στην επιθυμία του να γίνει αρνί, να μαλακώσει τον χαρακτήρα του. Όλοι κυνηγάνε τον λύκο, τον σκοτώνουν, εξαιτίας του κακού και του άγριου χαρακτήρα του. Αυτός το καταλαβαίνει και ψάχνει τρόπο να μαλακώσει τον χαρακτήρα του. Όταν τρέφεται με πρόβατα, θ' αποκτήσει το χαρακτήρα τους και, κάποτε, στο μακρινό μέλλον, ο λύκος θα γίνει πρόβατο. Από εδώ βγάζουμε το συμπέρασμα: Ό,τι τροφή χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, τέτοιες ιδιότητες αποκτά. Εάν θέλει να αποκτήσει την αγάπη, ο άνθρωπος πρέπει να τρέφεται με τα στοιχεία της. Όταν ακούτε να λέγεται ότι ο λύκος μπορεί να γίνει πρόβατο, αυτό σας φαίνεται αδύνατο, αντιφατικό. Στην ζωή δεν υπάρχουν αντιφατικά πράγματα. Τα αντιφατικά υπάρχουν στο νου των ανθρώπων. Αυτοί μόνοι τους λένε για κάποιον ότι έχει χαρακτήρα λύκου. Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να έχει χαρακτήρα λύκου; Είναι δυνατό. Η τροφή την οποία χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, μπορεί να κάνει βάρβαρο τον χαρακτήρα του, να τον μετατρέψει σε ζώο. Η ακάθαρτη και χοντροειδής τροφή, που εκφράζεται σε κακές σκέψεις και κακά συναισθήματα, σκληραίνει τον ανθρώπινο χαρακτήρα. Εξαιτίας της κακής και της ακάθαρτης ζωής, ο άνθρωπος συνεχώς χάνει τις αρετές του και εμφανίζει ιδιότητες που τον υποβιβάζουν. Τι θα πείτε για εκείνον τον άνθρωπο, ο οποίος, εξαιτίας, της μέθης του και των άλλων αδυναμιών, πουλάει ο,τιδήποτε χρήσιμο; Αφού πουλήσει όλη του την περιουσία, πουλάει τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Αυτός ο άνθρωπος έχει πουλήσει όλες του τις αρετές. Τι θα πείτε για μια κοπέλα το οποίο πουλάει ή προδίδει τις πεποιθήσεις της για τα μαύρα μάτια ενός νέου; Αυτή η κόρη έχασε μία από τις αρετές της. Θα έρθει μέρα όταν ο νέος με τα μαύρα μάτια θα την μαυρίσει κι αυτή. Γιατί; Διότι αυτή δεν θυσιάζεται για την ψυχή του νέου, αλλά για τα μαύρα του μάτια. Κάποια κόρη ερωτεύεται τα χέρια του, τα δάκτυλα ενός αγοριού, και λεει ότι τα χέρια του είναι αγγελικά. Όταν παντρευτεί μ' αυτόν, δοκιμάζει αυτά τα αγγελικά χέρια του στην πλάτη της. Αυτός γίνεται καταπιεστής της κι αρχίζει να κουνάει τα χέρια του στον αέρα. Μόλις καταλάβει αυτά τα χέρια στην πλάτη της, αυτή αρχίζει να κλαίει. Κάθε ένας θα έκλαιγε απ' αυτά τα χέρια. Κάθε ένας θα έκλαιγε από τα μαύρα μάτια εκείνου του νέου, ο οποίος είναι σε θέση να αποδώσει στην κόρη όλα τα εγκλήματα. Ο νέος ο οποίος αγαπάει μία κόρη, πρέπει να της μεταφέρει όλες τις αρετές. Πρέπει να είναι για αυτήν ζωγράφος, κι όχι αρχιμάστορας. Σαν ζωγράφος πρέπει, κάθε μέρα, να την ζωγραφίζει, να δημιουργεί απ' αυτήν μια αγγελική εικόνα. Όταν ζωγραφίζει ωραίες εικόνες, έχει δικαίωμα να τις πουλάει, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν έχει το δικαίωμα να πουλάει την δική του αγαπημένη. Υπό αυτή την έννοια, κάθε άνθρωπος πρέπει να γίνει ζωγράφος, να βλέπει το όμορφο στους ανθρώπους. Εάν ανοίξει το δρόμο του Θεϊκού μέσα του, ο άνθρωπος γίνεται ωραίος. Ο Θεός έχει βάλει σ' αυτόν Θείο πνεύμα, και Θεϊκή ψυχή, αλλά επίσης και Θείο νου, και Θεία καρδιά. Το άσχημο στον άνθρωπο είναι λάσπη, η οποία δεν μπορεί να καθαρίσει. Για να μην λασπώνεστε, να μην σταματάτε πάνω στο ακάθαρτο του ανθρώπου. Εάν μπει η ζωή μέσα του, αυτός όλα θα τα καθαρίσει. Το θέμα του ζωγράφου είναι να ζωγραφίζει και να μελετάει τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Αυτός πρέπει να ξέρει, γιατί τα μαλλιά ενός ανθρώπου είναι μαλακά, ενώ άλλου σκληρά, γιατί τα νύχια ενός ανθρώπου είναι κοντά και πλατιά, ενώ άλλου είναι μακριά και στενά, γιατί η μύτη ενός ανθρώπου είναι κοντή και ενός άλλου είναι μακριά. Σαν ζωγραφίζει τους ανθρώπους, ο ζωγράφος εύκολα μελετάει τις χαρακτηριστικές γραμμές του ανθρωπίνου προσώπου. Ένας διάσημος ζωγράφος είχε κληθεί από έναν πλούσιο αμερικανό για να τον ζωγραφίσει. Ο ζωγράφος καταπιάστηκε μ' αυτόν και άρχιζε να τον ζωγραφίζει. Δούλευε ολόκληρο μήνα πάνω στο πορτραίτο του αμερικανού, όμως έμεινε κατάπληκτος γιατί η μύτη του δεν γινόταν. Σε κάθε πόζα, διόρθωνε τη μύτη του, όμως την άλλη μέρα πάλι φαινόταν κάτι στραβό. Μετά από συνεχόμενη δουλειά πάνω στον πίνακα, ο ζωγράφος είπε στον αμερικανό: Κύριε, θα με συγχωρέσετε, δεν μπορώ να ζωγραφίσω τη μύτη σας - κάτι δεν μου βγαίνει. Όπως και να το κάνω, την άλλη μέρα πάλι βρίσκω κάτι στραβό. Είστε ο πρώτος άνθρωπος του οποίου δεν έχω μπορέσει μέχρι σήμερα να ζωγραφίσω τη μύτη. Είναι ιδιόμορφη η μύτη σας. - Πολύ φυσικό, η μύτη μου είναι τεχνητή - ήρεμα απάντησε ο αμερικάνος. Σε κάθε πόζα, αυτός κουνούσε τη μύτη του και μ' αυτό άλλαζε την κατεύθυνση των γραμμών της. Λεω: Μην ζωγραφίζετε τεχνητές μύτες! Μην συμφωνείτε με τα ασύμφωνα πράγματα στη ζωή. Εάν χρωστάτε κάτι σε κάποιον, πληρώστε το χρέος σας. - Θα τον παρακαλέσω να με συγχωρήσει. - Όχι, πλήρωσε το χρέος σου - τίποτε παραπάνω. Επομένως, εάν θέλεις να συμφιλιωθείς με το Θεό, πρέπει να τον αγαπάς. Μπορεί να κλαις, να παραπονιέσαι όσο θέλεις, αλλά, εάν δεν Τον αγαπάς, καμία συμφωνία δεν μπορεί να γίνει. Μόνον η αγάπη είναι σε θέση να συμφιλιώσει τις αντιθέσεις της ζωής. Χωρίς αγάπη, τα πικρά λόγια θα παραμείνουν πικρά και τα γλυκά λόγια χάνουν την γλύκα τους. Χωρίς αγάπη, και η μεγαλύτερη ευχαρίστηση μένει άκαρπη. Ένας πλούσιος αμερικάνος πέθανε κι αμέσως στάλθηκε στον παράδεισο. Στην πόρτα του παραδείσου τον συνάντησε ο Άγιος Πέτρος και τον ρώτησε: Πού πας; - Στον παράδεισο. Όσο ήμουν στη γη έκανα πολλά καλά, εξαιτίας των οποίων πρέπει να πάω στον παράδεισο. - Τι καλά έκανες; - Έκανα μια εκκλησία. - Τι πήρες γι' αυτό; - Όλες οι εφημερίδες έγραψαν για μένα. - Πήρες ήδη την πληρωμή σου. Άλλη καλή πράξη; - Έκανα ένα σχολείο. - Τι κέρδισες απ' αυτό; - Ονόμασαν το σχολείο με το δικό μου όνομα. - Και γι' αυτό έχεις ανταμειφθεί. - Άλλο καλό; - Βοήθησα υλικά σε διάφορους συλλόγους, και όλοι με δέχτηκαν για επίτιμο μέλος. - Και αυτό σου έχει ανταποδοθεί. Τέτοια καλά εδώ δεν τα δεχόμαστε. Πες ένα τέτοιο καλό, για το οποίο κανένας δεν ξέρει, και κανένας δεν σ' έχει πληρώσει. Πολλή ώρα σκέφτηκε ο αμερικανός και, τελικά, είπε: Πριν από χρόνια πήγαινα για μια δουλειά στην πόλη, μια φτωχή χήρα με ακολουθούσε, για να της δώσω κάποια βοήθεια. Εγώ της είπα ότι βιάζομαι, δεν μπορώ να σταματήσω, όμως αυτή επίμονα με ακολουθούσε. Τελικά, για να την αποφύγω, της πέταξα ένα δολάριο και έφυγα. - Κοίτα, αυτό είναι άλλο πράγμα. Γι' αυτή την δουλειά θα σε στείλω στο Θεό, Αυτός ν' αποφασίσει. Πάνε οι δύο στο Θεό, ο Άγιος Πέτρος μπαίνει μέσα και εξηγεί όλη την υπόθεση. Όταν τον άκουσε ο Κύριος, είπε: Δώστε του δύο δολάρια και στείλτε τον στη γη! Επομένως, κάθε καλό, το οποίο δεν έχει γίνει από αγάπη, αλλά για τη δόξα μπροστά στους ανθρώπους, δεν γίνεται δεκτό από τον Θεό. Ως μαθητές, από εσάς απαιτείται να γίνεται ζωγράφοι, να μελετάτε τους ανθρώπους και να ζωγραφίζετε μόνο τα ωραία τους χαρακτηριστικά. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την βοήθεια της αγάπης. Μόνον εκείνος, ο οποίος αγαπάει, μπορεί να δει το όμορφο. Μόνο εκείνος, ο οποίος αγαπάει, μπορεί να θυσιάζεται. Έχετε αναρωτηθεί εάν μπορείτε να αγαπάτε τουλάχιστον έναν άνθρωπο, έτσι που να είσαστε έτοιμοι να θυσιάσετε τα πάντα γι' αυτόν; Ποιος μπορεί να είναι αυτός ο ένας; Αυτός μπορεί να είναι ή ο Θεός, ή ο πλησίον σας, ή εσείς ο ίδιος. Ο άνθρωπος πρέπει ν' αρχίσει ή με τον εαυτό του, ή με τον πλησίον του, ή με τον Θεό. Απ' όπου και να αρχίσει, όλα είναι καλά, αλλά είναι βασικό ν' αγαπάει. Και, όταν αγαπάει, να είναι έτοιμος για κάθε θυσία. Σ' αυτό έγκειται η δύναμη του ανθρώπου. Ο αληθινός ζωγράφος είναι εκείνος, ο οποίος με τη δύναμη του νου του, της καρδιάς του και της βούλησης του, μπορεί να θυσιάζει τα πάντα. Ο αληθινός ζωγράφος βάζει όλες τις γραμμές στη σωστή θέση τους και μ' αυτές δημιουργεί ζωγραφιά θαυμάσια. Το λάθος των ανθρώπων δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από μέρη του όλου, δηλαδή μεμονωμένες γραμμές μιας θαυμάσιας εικόνας. Εύχομαι σε όλους να είστε μεγάλοι ζωγράφοι, από τα λάθη και τις αδυναμίες των ανθρώπων να ζωγραφίζετε θαυμάσιες εικόνες. Η αγάπη μετατρέπει όλες τις αδυναμίες και τις ελλείψεις των ανθρώπων σε μεγάλες αρετές. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, πέφτει σε μεγάλες αντιφάσεις. Όποιος καταλαβαίνει την αγάπη, αυτός ξέρει ότι τα εγκλήματα και οι αδυναμίες είναι άσχημα για το μοναδικό λόγο ότι δεν έχουν γίνει στην ώρα τους και στη θέση τους. Εάν ταΐζει το νεογέννητο της παιδί με σκληρή τροφή, η μητέρα κάνει έγκλημα. Το νεογέννητο παιδί τρέφεται μόνο με γάλα. Υπ' αυτή την έννοια, το κακό, το έγκλημα, ως μέρος του όλου, στο μέλλον θα μετατραπεί σε αρετές. Ως μαθητές, πρέπει να μάθετε να υπερνικάτε τις δυσκολίες. Εάν σας δώσουν σκληρή τροφή, βάλτε σε εφαρμογή τα δόντια σας, τις αρετές σας. Εάν μπορείτε να την μασήσετε, είστε δυνατός άνθρωπος. Εάν δεν μπορείτε να την μασήσετε, είστε αδύνατος άνθρωπος. Κοιτάξτε τι κάνουν τα φυτά με το διοξείδιο του άνθρακος. Εάν και είναι ένα αποπνικτικό αέριο, το δέχονται σαν τροφή: Το διαλύουν σε οξυγόνο και υδρογόνο. Το υδρογόνο το κρατάνε για τον εαυτό τους και το μετατρέπουν σε σύνθετες οργανικές ενώσεις, ενώ το οξυγόνο το στέλνουν στον αέρα, με το οποίο τον ανανεώνουν και τον καθαρίζουν. Σήμερα ο κόσμος έχει ανάγκη από σοφούς ανθρώπους, οι οποίοι να μετατρέπουν το τωρινό κακό σε μελλοντικό καλό. Ο μελλοντικός άνθρωπος θα έχει δύναμη και ισχύ μέσα του, για να μετατρέπει το κακό σε καλό, σε γλυκούς καρπούς, όπως τα φυτά μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακος σε θρεπτικά συστατικά για τον εαυτό τους και για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Σας εύχομαι να είσαστε ισχυροί και δυνατοί, να είσαστε ήρωες, να μετατρέπετε το κακό σε καλό, τη λύπη σε χαρά, να σχηματίζετε γλυκούς και νόστιμους καρπούς, όπως για τον εαυτό σας, έτσι και για τους πλησίον σας.' Από το σκοτάδι στο φως! Από το κρύο στη θερμότητα! Από την αδυναμία στη δύναμη! 6 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  24. Το μόνιμο στη ζωή Υπάρχουν δύο ειδών δράσεις στη ζωή: Οι αμετάβλητες ή σταθερές, και οι μεταβλητές ή ασταθείς. Όταν μελετάνε τον ανθρωπινό χαρακτήρα, οι μαθητές βρίσκουν δύο είδη εκδηλώσεων στον άνθρωπο. Αυτοί γνωρίζουν την αιτία γι' αυτές τις εκδηλώσεις. Ταυτόχρονα γνωρίζουν και τα σημεία των κέντρων που συνδέονται μ' αυτές τις εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, στο εσωτερικό μέρος των δακτύλων του ανθρώπινου χεριού υπάρχουν ιδιαίτερες πτυχές, ιδιαίτερες γραμμές που δύσκολα αλλάζουν. Και, σε μερικούς ανθρώπους, αυτές οι γραμμές είναι κυκλικές σαν σπιράλ, σαν σαλίγκαρος, και ούτω καθ' εξής. Απ' αυτές αναγνωρίζεται ο χαρακτήρας του ανθρώπου. Η εγκληματολογία χρησιμοποιεί αυτές τις γραμμές για την αποκάλυψη των εγκληματιών. Έτσι παίρνουνε αποτύπωμα από το δάκτυλο του εγκληματία και αποκαλύπτουν την πράξη του. Αντί για υπογραφή, όπως κάνουν τώρα, παλιότερα οι άνθρωποι υπόγραφαν με δακτυλικό αποτύπωμα. Αυτή η υπογραφή ήταν πιο σταθερή από την τωρινή. Η τωρινή υπογραφή μπορεί να πλαστογραφηθεί, αλλά η υπογραφή του δακτύλου ποτέ. Όταν λέμε για μόνιμα και μη μόνιμα πράγματα στη ζωή, έχουμε υπ' όψιν ένα είδος σταθερότητας και αστάθειας των πραγμάτων. Η σταθερότητα των πραγμάτων οφείλεται στα σταθερά μεγέθη, ενώ η αστάθεια στα μη σταθερά. Μόνιμο μέγεθος είναι η μονάδα, με την οποία μετράμε τα πράγματα. Εμείς ονομάζουμε την μονάδα μέτρησης "δίκαιο". Κάθε ανθρώπινη σκέψη, κάθε ανθρώπινο συναίσθημα και κάθε ανθρώπινη πράξη, που ανταποκρίνονται σ' αυτή τη μονάδα, είναι καλές. Εάν δεν ανταποκρίνονται σ' αυτή τη μονάδα μέτρου, δεν είναι καλές. Δηλαδή, στη ζωή υπάρχει μία μονάδα, με την οποία μετρούνται τα πράγματα. Αυτή καθορίζει ποιο είναι καλό και ποιο είναι το κακό. Καλό είναι εκείνο το οποίο δίνει συνθήκες στον άνθρωπο να μεγαλώσει, καλό είναι εκείνο το οποίο δίνει άνοιγμα στον ανθρώπινο νου για ν' αναπτυχθεί. Το καλό φέρει φως στον ανθρώπινο νου. Το καλό είναι εκείνο, που δίνει τις συνθήκες για να εμφανισθεί η ανθρώπινη καρδιά. Το καλό φέρει ζεστασιά στην ανθρώπινη καρδιά. Το φως και η θερμότητα, που το καλό φέρνει στο νου και στην καρδιά του ανθρώπου, ονομάζονται φως και θερμότητα του καλού. Αυτά αποτελούν την αντικειμενική πλευρά της ζωής. Όταν το Θείο φως απουσιάζει, ο άνθρωπος πάντα κάνει λάθη. Δεν μπορεί να σκέφτεται σωστά. Όταν η Θεία θερμότητα λείπει, ο άνθρωπος πάντα αρρωσταίνει. Πολλοί θέλουν να είναι υγιείς, πλούσιοι κι όμορφοι. Υγεία, πλούτος και ομορφιά είναι συνώνυμα. Όποιος είναι υγιής, αυτός είναι ταυτόχρονα πλούσιος και όμορφος. Όμως ο άνθρωπος μπορεί να είναι υγιής μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες. Επομένως, ο άνθρωπος μπορεί να είναι υγιής και πλούσιος, μόνον αν έχει καθαρό αέρα, καθαρή τροφή και υγιεινή κατοικία. Εάν δεν έχει αυτές τις βασικές συνθήκες, δεν μπορεί να είναι υγιής. Ο πράγματι υγιής άνθρωπος είναι υγιής στο φυσικό, στο πνευματικό και στο συναισθηματικό επίπεδο. Για να είναι πνευματικά υγιής, ο άνθρωπος πρέπει να έχει σταθερές και θετικές σκέψεις, να μην ανησυχεί για τα μικρά πράγματα. Μερικοί ανησυχούν στην σκέψη ότι θα πεθάνουν. Αφού ανησυχεί στη σκέψη του θανάτου, αυτό δείχνει ότι δεν ξέρει τι πράγμα είναι ο θάνατος. Σ' ένα από τα ανέκδοτα του Ναστρεντίν Χότζα, περιγελούν τις αντιλήψεις κάποιων ανθρώπων για τον θάνατο και για τον άλλον κόσμο. Μια μέρα ο Ναστρεντίν Χότζα πήγε στο κοντινό δάσος για να κόψει ξύλα. Ανέβηκε σ' ένα δέντρο, πάτησε σ' ένα κλωνάρι κι άρχισε να το κόβει. Εκείνη τη στιγμή ένας οδοιπόρος είδε τον Ναστρεντίν Χότζα στο δένδρο και του είπε: Τι κάνεις εδώ; - Κόβω ξύλα. - Το ξέρεις ότι σαν κόψεις αυτό το κλαρί στο οποίο έχεις καθίσει, θα πέσεις στην γη. - Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Ο Ναστρεντίν Χότζα συνέχισε τη δουλειά του όμως, μόλις έκοψε το κλαρί, μαζί μ' αυτό έπεσε κι αυτός στη γη. - Περίεργο πράγμα! Έγινε ακριβώς έτσι, όπως είπε ο οδοιπόρος. Αφού ήξερε ότι θα πέσω από το δένδρο, θα ξέρει και πότε θα πεθάνω. Ο Ναστρεντίν Χότζα πρόφθασε τον οδοιπόρο και του είπε: Αφού ξέρεις τόσα πολλά, πες μου, πότε θα πεθάνω. - Μετά από τρεις μέρες. Ο Ναστρεντίν Χότζα πήγε στο σπίτι του και είπε στην γυναίκα του: Γυναίκα, ξέρεις ότι μετά από τρεις μέρες θα πεθάνω; Η γυναίκα του τον άκουσε αλλά τίποτε δεν του απάντησε. Αυτός πήρε το σακίδιο του στο χέρι, αποχαιρέτησε τη γυναίκα του και τα παιδιά του και βγήκε έξω από την πόλη, στους πρόποδες του κοντινού βουνού. Εκεί, σε μία πεδιάδα κάτω από μία αχλαδιά, έσκαψε τάφο και ξάπλωσε μέσα. Από καιρό σε καιρό, από το δένδρο έπεφταν αχλάδια με τα οποία δρόσιζε τα χείλη του και σκεπτόταν: Εάν αυτό είναι ο θάνατος, δεν είναι φοβερό. Κάθεσαι κάτω από την αχλαδιά και τρως αχλάδια. Έτσι πέρασαν δύο μέρες. Την τρίτη μέρα άκουσε γύρω του μεγάλο θόρυβο. Σήκωσε το κεφάλι του να δει τι γίνεται. Είδε μερικές καμήλες με καβαλάρηδες, φορτωμένα μ' αγγεία. Σαν είδαν ότι ο άνθρωπος έβγαλε το κεφάλι του από τη γη, οι καμήλες φοβήθηκαν κι άρχισαν να τρέχουν. Στο τρέξιμο τους έσπασαν πολλά αγγεία. Δυσαρεστημένος απ' αυτό, ο καβαλάρης έπιασε το Ναστρεντίν Χότζα και τον έδειρε για τα καλά. Τότε αυτός βγήκε από τον τάφο και πήγε στο σπίτι του. Σαν τον είδε η γυναίκα του, αυτός είπε: Γυναίκα, επέστρεψα από τον άλλο κόσμο. - Τι έχει εκεί; - Όσο τα αχλάδια έπεφταν από το δένδρο και δροσιζόμουνα μ' αυτά, ήταν καλά. Εάν έτσι είναι ο θάνατος, δεν έχει τίποτε άσχημο. Όμως, όταν ήρθε ο καμηλιέρης και με έδειρε, η κατάσταση χειροτέρεψε. Δεν αξίζει με ξύλο να πας στον άλλο κόσμο. Είναι κωμικές οι διηγήσεις του Ναστρεντίν Χότζα για τον άλλο κόσμο, αλλά πολλοί έχουν παρόμοιες αντιλήψεις. Όταν βρεθούν μπροστά σε δυσκολίες στη ζωή, οι άνθρωποι ψάχνουν τρόπο ν' απελευθερωθούν απ' αυτές. Εάν δεν μπορούν να τις λύσουν σωστά, ψάχνουν τη λύση στον θάνατο. Και τότε δημιουργούν διαφορετικές θεωρίες για τον θάνατο. Κάποιοι λένε ότι ο θάνατος είναι ψευδαίσθηση, άλλοι λένε ότι ο θάνατος είναι ύπνος. Τι είναι ο ύπνος; Σύμφωνα με κάποιους ο ύπνος είναι ψευδαίσθηση, ενώ σύμφωνα με άλλους προφητεία. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για τον ύπνο όμως, παρ' όλες αυτές τις θεωρίες, υπάρχουν περιπτώσεις που, όταν ο άνθρωπος ονειρεύεται κάτι, αυτό γίνεται στην πραγματικότητα. Ένας από τους Αιγυπτίους Φαραώ ονειρεύτηκε ότι στον ποταμό Νείλο βγήκαν επτά παχιές αγελάδες, και μετά από αυτές άλλες επτά αδύνατες. Οι αδύνατες αγελάδες έφαγαν τις παχιές. Ο Φαραώ φώναξε όλους τους Αιγυπτίους σοφούς και ονειροκριτές για να εξηγήσουν τ' όνειρο του, αλλά κανένας δεν μπόρεσε. Τότε ο Φαραώ έβγαλε τον Ιωσήφ από την φυλακή, για να του επεξηγήσει το όνειρο. Ο Ιωσήφ του είπε: Οι επτά παχιές αγελάδες είναι τα επτά εύφορα χρόνια, και οι επτά αδύνατες τα επτά άγονα χρόνια πείνας. Τα άγονα χρόνια θα επωφεληθούν από την αφθονία των γονίμων. Όπως του εξήγησε το όνειρο, έτσι κι έγινε. Στην Αίγυπτο ήρθαν επτά εύφορα χρόνια, και μετά επτά άγονα. Εάν κάποιος ονειρεύεται ότι τον κυνηγάει φίδι, αυτό δείχνει, ότι σύντομα θα συναντήσει έναν άνθρωπο, που έχει χαρακτήρα φιδιού, και θα του φέρει κάποια δυστυχία. Μέσα από τον ύπνο τον προειδοποιούν να γνωρίζει πώς να τα καταφέρει μ' αυτόν τον άνθρωπο. Πριν από χρόνια, στην Αμερική εμφανίστηκε ένας καθηγητής, ο οποίος ασχολιόταν με την εξημέρωση των θηρίων. Έκανε απόπειρες να καβαλήσει άγρια άλογα, τα οποία δάγκωναν. Υπάρχουν άλογα με άσχημο χαρακτήρα. Όταν πλησιάσει ο άνθρωπος κοντά τους, δαγκώνουν την μύτη του, το μάτι του, τον κλωτσάνε όπου τύχει. Κάποια στιγμή, έφεραν στον καθηγητή ένα πολύ άγριο άλογο - κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει σ' αυτό. Ο καθηγητής κατάφερε να το ηρεμήσει με αυθεντικό τρόπο. Διέταξε να βράσουν παντζάρια. Μετά, έπιασε το άγριο άλογο από το χαλινάρι. Τη στιγμή που το άλογο ετοιμαζόταν να τον δαγκώσει, ο καθηγητής έβγαλε από το ζεστό νερό ένα μεγάλο βρασμένο παντζάρι και το έσπρωξε στα χείλη του αλόγου. Όταν το έκανε τρεις τέσσερις φορές αυτό, το άλογο παραιτήθηκε από το συνήθειο του να δαγκώνει. Αυτό είναι μια αρνητική μέθοδος για την εξημέρωση των ζωντανών, όμως μπορεί να είναι και Θεϊκή. Συχνά εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο στον άνθρωπο. Υπάρχει μια έξυπνη, Θεϊκή πλευρά στην ζωή. Για να φθάσει σ' αυτό το επίπεδο ο άνθρωπος, πρέπει να ζει καλά. Η καλή ζωή κρύβει μέσα της τις συνθήκες της αιώνιας ζωής. Εάν δεν θέλεις να πεθάνεις σύντομα, πρέπει να ζεις καλά. Εάν θέλεις να πεθάνεις πιο γρήγορα, μπορείς να μη ζεις καλά. Γιατί πρέπει να ζεις καλά; Για να είσαι δυνατός στο νου, στην καρδιά και στη θέληση. Μ' άλλα λόγια: Πρέπει να κάνεις το καλό, για να έχεις φωτεινές σκέψεις, φωτεινά συναισθήματα και φωτεινές πράξεις. Ο δυνατός στο νου ξεχωρίζει με το φως του. Ο δυνατός στην καρδιά ξεχωρίζει με την θερμότητα και την σταθερότητα των συναισθημάτων. Η θερμότητα και το φως είναι δημιουργικές δυνάμεις. Ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να φωτιστεί εάν δεν έχει φως μέσα του. Η ανθρώπινη καρδιά δεν μπορεί να καλλιεργηθεί και να εξημερωθεί, εάν δεν έχει θερμότητα μέσα της. Οι σύγχρονοι επιστήμονες κατάφεραν ν' αναλύσουν το φως σε επτά χρώματα, που δημιουργούν το φάσμα. Από αυτά τα επτά χρώματα, προς τα πάνω υπάρχουν υψηλότερες συχνότητες, με τα ίδια χρώματα, αλλά πιο λεπτά. Εάν ο άνθρωπος συγκεντρώσει το νου του, και απομονωθεί από όλα τα εξωτερικά ερεθίσματα και συγκεντρωθεί στον εαυτό του, θα καταλάβει ότι βυθίζεται σ' ένα βαθύ, αδιαπέραστο σκοτάδι. Μετά, μέσα του αρχίζει ν' ανατέλλει, να βγαίνει κάτι, κι αυτός βρίσκεται σ' ένα φως πιο έντονο από το φυσικό. Αυτό το φως μπορεί ν' αναλυθεί στα ίδια επτά χρώματα, όπως και το φυσικό, μόνο που οι τόνοι του είναι πιο λεπτοί κι ευχάριστοι. Όταν βγείτε από την συγκέντρωση, πάλι θα περάσετε μέσα από την ίδια σκοτεινή ζώνη. Όλοι οι άνθρωποι που πεθαίνουν, περνάνε μέσα απ' αυτή την σκοτεινή ζώνη. Χωρίς να είναι πεθαμένος, ο άνθρωπος μπορεί να μεταφερθεί, να πάει σ' αυτή τη σκοτεινή ζώνη. Εάν πάει συνειδητά, μπορεί να επιστρέψει πάλι στον φυσικό κόσμο. Εάν η μεταφορά γίνει ασυνείδητα, ο άνθρωπος νομίζει ότι έχει πεθάνει και δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω. Πρόσφατα, στην Αμερική συνέβη κάτι ιδιαίτερο. Ένας Ινδός έκανε προσπάθειες να κοιμίσει τους ανθρώπους μέσω υποβολής και ύπνωσης. Μία δεσποινίδα από τους παρευρισκομένους στο πείραμα είπε ότι δεν γίνεται σ' αυτή κάτι τέτοιο. Ο Ινδός την κάλεσε για να κάνει το πείραμα μ' αυτήν, να πειστεί στην δύναμη της υποβολής. Της καθόρισε ραντεβού στο ξενοδοχείο, όπου έμενε. Την επόμενη, αυτή εμφανίστηκε στο ξενοδοχείο. Ο Ινδός έκανε το πείραμα με το κορίτσι, το κοίμισε, αλλά ξέχασε να της επιβάλει τον χρόνο του ξυπνήματος. Επειδή είχε κάποια δουλειά, βγήκε από το ξενοδοχείο μόνο για μισή ώρα. Όμως κάτι του συνέβη: Τον πάτησε ένα αυτοκίνητο. Επειδή ο Ινδός δεν επέστρεψε στο ξενοδοχείο, το κορίτσι έμεινε σε κοιμισμένη κατάσταση. Το κράτος καθόρισε μεγάλη πληρωμή σ' εκείνον, που θα μπορέσει να την ξυπνήσει. Ο νόμος είναι: Κανένας δεν μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από εκείνη την σκέψη, την οποία ο ίδιος έχει υποβάλει. Όταν το ξέρει αυτό, πρέπει να είναι προσεκτικός, να μην επιτρέπει καμία σκέψη στο νου του. Εάν κάποιος επιτρέψει στο νου του μία σκέψη, ότι δεν μπορεί να γίνει σωστός άνθρωπος, αρχίζει να πιστεύει σ' αυτή τη σκέψη, και κανείς πια δεν μπορεί να τον βοηθήσει. Γιατί πρέπει να επιτρέπει ο άνθρωπος να μπαίνει μέσα του η σκέψη ότι δεν μπορεί να γίνει σωστός άνθρωπος; Γιατί δεν επιτρέπει τη σκέψη ότι θα γίνει μεγάλος άνθρωπος; Όσο είναι αλήθεια το ένα, τόσο είναι και το άλλο. Γιατί τότε δεν αφήνουμε την θετική σκέψη, ώστε απ' αυτή να μπορεί να βγει κάτι; Να θυμάστε: Πολλές από τις σκέψεις, που περνάνε από το νου σας, είναι ξένες. Η σκέψη ότι από σένα τίποτε δεν μπορεί να γίνει, είναι ξένη. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, για να γίνει κάτι απ' αυτόν. Όλοι οι άνθρωποι έχουν αρκετά χαρίσματα και δυνάμεις, που πρέπει ν' αναπτύξουν. Αυτό είναι το πολιτικό του δικαίωμα. Κάθε ένας ο οποίος αφαιρεί αυτό το δικαίωμα από τους ανθρώπους, κάνει έγκλημα. Όλοι όσοι αφαιρούν το δικαίωμα των ανθρώπων να κάνουν το καλό, κάνουν έγκλημα. Επομένως, όταν ζει καλά ο άνθρωπος, κάνει το Θείο Θέλημα. Όταν εκτελεί το Θείο Θέλημα, είναι υγιής, δυνατός, πλούσιος. Πολλοί από τους σύγχρονους ανθρώπους είναι άρρωστοι; Γιατί; Γιατί δεν ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν την ηλιακή ενέργεια. Ο ήλιος περιέχει όλα τα φάρμακα μέσα του. Δεν υπάρχουν ασθένειες, οι οποίες να μην υποτάσσονται στην δράση των ηλιακών ακτινών. Για να θεραπευτεί ο άνθρωπος, πρέπει να περάσει τις ηλιακές ακτίνες μέσα από κατάλληλα πρίσματα. Αυτά τα πρίσματα μπορούν να είναι φυσικά, αλλά μπορούν να είναι και νοητικά. Για να μπορεί ο ασθενής να δεχτεί το φως του ήλιου, αυτό πρέπει να περάσει μέσα από τον εγκέφαλο κάμποσων ατόμων, σαν μέσω πρίσματος. Το ίδιο γίνεται και με το φως, το οποίο δεχόμαστε από τον ήλιο. Για να έρθει η ηλιακή ενέργεια στα μάτια μας σαν φως, περνάει μέσα από μερικούς μετασχηματιστές. Έτσι, δεχόμαστε το διαθλασμένο, το ανακλασμένο φως του ήλιου, κι όχι το απ' ευθείας. Γι' αυτόν τον λόγο βλέπουμε τα πράγματα σχετικά, και όχι απόλυτα. Δεν βλέπουμε τα πράγματα έτσι όπως είναι στην πραγματικότητα. Οι άνθρωποι που βλέπουμε γύρω μας, δεν είναι ίδιοι. Και γι' αυτούς έχουμε σχετική αντίληψη. Για παράδειγμα, συναντάμε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει μύτη μακριά 3 εκατοστά, και πλατιά 2. Άλλος έχει μύτη μακριά 4 εκατοστά και πλατιά 2,5. Άλλος έχει μύτη 5-6 εκατοστά μακριά και πλατιά 3 εκατοστά. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαφορετικό χαρακτήρα. Ο χαρακτήρας τους καθορίζεται από το μήκος και το πλάτος της μύτης. Αυτό δεν εξαρτάται από τον ίδιο τον άνθρωπο. Πολλές γενεές πριν απ' αυτόν δούλεψαν για την δημιουργία αυτής της μύτης. Το μήκος της μύτης δείχνει την ανάπτυξη του νου και το πλάτος την ανάπτυξη της καρδιάς. Δηλαδή το μήκος της μύτης είναι βαρόμετρο το οποίο δείχνει την κατάσταση του νου, και το πλάτος της μύτης είναι υγρόμετρο, το οποίο καθορίζει την κατάσταση της καρδιάς. Οι σύγχρονοι μελετητές χρησιμοποιούν το βαρόμετρο για τον καθορισμό της ατμοσφαιρικής πίεσης και το υγρόμετρο για τον καθορισμό της ποσότητας της υγρασίας στον αέρα. Όταν η πίεση μεγαλώνει και στο βαρόμετρο και στο υγρόμετρο, σίγουρα θα βρέξει. Εάν η πίεση στο υγρόμετρο δεν μεγαλώνει, ενώ στο βαρόμετρο μεγαλώνει, θα έχει άνεμο. Όταν κάνει παρατηρήσεις πάνω στο βαρόμετρο και στο υγρόμετρο, ο άνθρωπος γνωρίζει και τις μικρότερες αλλαγές του καιρού. Εάν αυτό είναι δυνατόν να γίνει με εξωτερικά μηχανήματα, πολύ πιο εύκολα θα μπορεί να γίνει με την ανθρώπινη μύτη, που αποτελεί ταυτόχρονα και βαρόμετρο και υγρόμετρο. Ακριβά κοστίζει αυτό το εργαλείο. Ακριβά κοστίζει η μύτη, αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να το αξιολογήσει. Πολλά βαρόμετρα υπάρχουν στον άνθρωπο. Για παράδειγμα, το γόνατο είναι ένα καλό βαρόμετρο του ανθρώπου. Και στην παραμικρή αλλαγή του καιρού, αυτός αισθάνεται κάπου στο γόνατο ή στις αρθρώσεις ένα πόνο. Αυτός ο πόνος καθορίζει ότι θα βρέξει, θα χιονίσει, ή θα ρίξει χαλάζι. Μόλις ο καιρός αρχίζει να καλυτερεύει, αμέσως ο πόνος σταματά. Κι έτσι, όταν σας πονάει ο λαιμός, το πόδι, το χέρι, ή κάτι άλλο, θα ξέρετε ότι το βαρόμετρο σας σας μιλά. Μ' αυτόν τον τρόπο μπορείτε να γίνεται προφήτες, να λετε τον καιρό. Εάν σας πονάει ο λαιμός, ο καιρός θα χαλάσει με κάποιον τρόπο, εάν σας πονάει το πόδι, με άλλον τρόπο, και ούτω κάθε εξής. Οι σύγχρονοι άνθρωποι ψάχνουν τρόπο να απελευθερωθούν από τα βαρόμετρα τους. Ό,τι και να κάνουν, πάντα θα έχουν κάποιο βαρόμετρο μέσα τους. Εάν δεν έχουν κανένα πόνο, δηλαδή δεν έχουν κανένα βαρόμετρο, τότε η θέση κάτω από το λαιμό θα παίζει το ρόλο του βαρόμετρο. Σαν άρρωστοι ή σαν υγιείς, όλο και θα έχουν κάποιο βαρόμετρο. Για παράδειγμα, έχει σημειωθεί ότι μεταξύ της αλλαγής του καιρού και των ανθρωπίνων συναισθημάτων υπάρχει κάποια σχέση. Χωρίς κάποια εξωτερική αιτία, ο άνθρωπος αισθάνεται ευχάριστα κάτω από το λαιμό. Η αιτία γι' αυτό κρύβεται στην καλυτέρευση του καιρού. Άλλη φορά ο άνθρωπος σηκώνεται από τον ύπνο, βλέπει ότι ο καιρός είναι καλός, φωτεινός, αλλά κάτω από τον λαιμό αισθάνεται κάποιο βάρος. Αναρωτιέται γιατί αισθάνεται άσχημα, ψάχνει να βρει την αιτία γι' αυτό, αλλά τίποτε δεν καταλαβαίνει. Όμως, μετά από μερικές ώρες, ο καιρός χαλάει. Μετά απ' αυτό, η αδιαθεσία του περνάει. Από την εσωτερική του καλή ή κακή κατάσταση ο άνθρωπος φθάνει σε σωστά ψυχολογικά συμπεράσματα. Μία οικογένεια που αποτελείται από 6 μέλη - την μητέρα τον πατέρα και τέσσερα παιδιά, περιγράφει τις παρατηρήσεις της σε σχέση με τον νόμο της επίδρασης. Παρατήρησαν το εξής: Εάν ο πατέρας είναι αδιάθετος την Δευτέρα, η μητέρα είναι την Τρίτη, ο μεγάλος αδελφός την Τετάρτη, η μεγάλη αδελφή την Πέμπτη, ο μικρός αδελφός την Παρασκευή και η μικρή αδελφή το Σάββατο. Την Κυριακή όλοι έχουν καλή διάθεση. Ολόκληρη η οικογένεια είναι χαρούμενη. Όταν έλθει η Δευτέρα, αρχίζει πάλι ίδια σειρά. Ο πατέρας απορεί τι να κάνει, για να αποφύγει το γεγονός. Του λεω ότι, μόλις παρατηρήσει παρόμοια αδιαθεσία μέσα του, να πάρει το σακίδιο του και να πάει εκδρομή. Γενικά, εάν αισθανθεί ένας άνθρωπος κάποια αδιαθεσία, ας ασχοληθεί με μία δουλειά, για να ενεργοποιήσει την ενέργεια του. Ο νόμος είναι: Όταν αγαπούν οι άνθρωποι, δίνουν διάθεση και ευθυμία ο ένας στον άλλον. Σε σχέση μ' αυτό, ο άνθρωπος είναι πομπός και δέκτης ενεργειών. Όταν μεταξύ δύο ανθρώπων υπάρχει κάποια αντιστοιχία, αυτοί μεταβιβάζουν ο ένας στον άλλον τις σκέψεις τους και τα συναισθήματα τους: Ό,τι ο ένας σκέφτεται, ο άλλος το δέχεται, ό,τι ο ένας αισθάνεται, και ο άλλος το αισθάνεται. Εάν ο ένας έχει κακή διάθεση, θα μεταδώσει την αδιαθεσία και στον άλλον, εάν έχει καλή διάθεση, θα μεταδώσει την καλή του διάθεση και στον άλλον. Αφού το ξέρει αυτό ο άνθρωπος, να ψάχνει την αιτία της κακής του διάθεσης. Όταν βρει την αιτία της κακής του διάθεσης, μπορεί να ελευθερωθεί απ' αυτήν. Μ' αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος εύκολα μπορεί να τα βάλει με τις δυσκολίες του. Η μελλοντική υγιεινή απαιτεί οι άνθρωποι να έχουν αναπτυγμένα αισθήματα, στον εσωτερικό δρόμο να γνωρίζουν ποια τροφή να χρησιμοποιούν και από πού να την λάβουν. Εάν σας πει κάτι από μέσα σας να μην φάτε κάποια τροφή, ή να μην πάτε σε κάποια επίσκεψη, ν' ακούτε αυτή την φωνή. Εάν δεν την ακούσετε και πάτε στην επίσκεψη σας που σας απαγόρευσε να πάτε, θα αισθανθείτε μεγάλη αδιαθεσία. Ν' ακούτε την εσωτερική σας αίσθηση, η οποία πάντα σας λεει τι να τρώτε, που να πηγαίνετε, με ποιόν να βλέπεστε, και ούτω κάθε εξής. Υπάρχουν νοικοκύρηδες, οι οποίοι δεν βάζουν καλή ενέργεια στο φαγητό. Εάν φάτε από την τροφή τους, σίγουρα θα χαλάσει η διάθεση σας. Αυτός ο νόμος έχει εφαρμογή παντού στην ζωή. Εάν πας στο μαγαζί ν' αγοράσεις κάτι, άκουσε την εσωτερική σου φωνή, για να δεις εάν έχεις καλή διάθεση προς τον άνθρωπο από τον οποίο αγοράζεις. Εάν συνδέεις την φιλία με ανθρώπους, εφάρμοσε τον ίδιο νόμο. Σύνδεσε την φιλία σου με τους ανθρώπους με τους οποίους έχεις καλή διάθεση. Εάν συναντήσεις έναν άνθρωπο, ο οποίος βγάζει κάποια εσωτερική αντίθεση μέσα του, μην συνδεθείς φιλικά μ' αυτόν. Εάν δεν παράγει κάποια αντίθεση μέσα του, κι έχεις την καλή διάθεση, συνδέσου φιλικά μ' αυτόν και μην φοβάσαι. Αυτός ο άνθρωπος θα σου μείνει πιστός σ' όλη σου την ζωή. Επομένως, μην συνδέεσαι φιλικά με άνθρωπο, ο οποίος παράγει σφίξιμο της καρδιάς και αντιπαράθεση του νου. Μην ρωτάς γιατί είναι έτσι και μην κάνεις προσπάθειες να βιάσεις τα πράγματα, να υπερβείς αυτό το αίσθημα. Εάν θα φυτέψετε στάρι στην έρημο, τι θα πάρετε; Όσο και να σκάβετε το αμμώδες έδαφος, το στάρι δεν φυτρώνει σ' αυτό. Εάν θέλετε το στάρι να σας δώσει καρπό, να το φυτέψετε σε μαύρη γη. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, το μαύρο έδαφος καλλιεργείται με σκοπό να καλυτερεύσει τις συνθήκες του καλού σταριού. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν έρθει στον νόμο της αρμονίας στην ζωή και λένε ότι όλα πρέπει να υποτάσσονται σ' αυτόν τον νόμο. Εάν περιμένετε την φιλία μεταξύ δυο ατόμων, κοιτάξτε εάν αυτοί εναρμονίζονται. Εάν θέλετε ν' ακούσετε μουσική, κοιτάτε εάν δίνει αρμονία στην δική σας διάθεση. Όταν δημιουργεί, ο μουσικός εφαρμόζει τον νόμο της αρμονίας στους τόνους. Εάν δύο ή περισσότεροι τόνοι δεν είναι αρμονικοί, δεν τους συνδυάζει, δεν σχηματίζει μ' αυτούς καμιά συγχορδία. Εάν τραγουδάτε, παίζετε, μιλάτε, παντού πρέπει να εφαρμόζετε τον νόμο της αρμονίας. Χωρίς αρμονία, η ζωή είναι χωρίς νόημα. Όμως όσο και να επιδιώκει την αρμονία, ο άνθρωπος δεν μπορεί ν' αποφύγει απόλυτα την δυσαρμονία. Οι κακοί άνθρωποι δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από δυσαρμονικοί τόνοι. Εάν δεν μπορείτε ν' αποφύγετε απολύτως τους δυσαρμονικούς τόνους, δηλαδή τους κακούς ανθρώπους, πρέπει να ξέρετε πού να τους τοποθετήσετε. Σε σχέση με τους καλούς ανθρώπους, αυτοί είναι τόνοι από άλλες γκάμες, οι οποίες δεν έχουν τίποτε κοινό μ' αυτές. Εάν έρθετε σ' έναν κακό άνθρωπο, αφήστε τον στην άκρη, μη συνδέεστε φιλικά μ' αυτόν. Κάποιος νέος αγάπησε μία επίμονη κόρη και νομίζει ότι θα την εκπαιδεύσει, ότι θα την κάνει να συμφωνεί με την κλίμακα στην οποία αυτός τραγουδάει και παίζει. Η φιλονικία είναι δυσαρμονικός τόνος στη ζωή, για τον οποίο απαιτείται ιδιαίτερη κλίμακα. Εάν προσπαθήσετε να μετατρέψετε την δυσαρμονική κλίμακα σε αρμονική, θα δείτε πώς γίνετε αυτή η αλλαγή. Ένας Βούλγαρος υπέφερε από την γυναίκα του, επειδή ήταν πολύ ισχυρογνώμων. Ό,τι και να της έλεγε, αυτή πάντα έκανε το αντίθετο. Μία μέρα, ενώ έβγαζε νερό από το πηγάδι, της είπε: Πρόσεξε να μην πέσεις μέσα. Αυτή έπεσε επίτηδες μέσα στο πηγάδι και δεν έβγαινε μετά από εκεί. Ο άνδρας άρχισε να κλαίει για την γυναίκα του που τον άφησε μόνο, με μερικά παιδιά. Μετά από μισή ώρα είδε να βγαίνει από το πηγάδι ένας διάβολος, ολόλευκος. - Που πηγαίνεις; Γιατί φεύγεις;-Άφησε με, πριν από μία ώρα έπεσε στο πηγάδι μία γυναίκα, και φοβήθηκα πολύ από αυτήν - το κεφάλι μου άσπρισε. Σαν άκουσε ότι ο διάβολος έφυγε από την γυναίκα του, ο άνδρας είπε: Θ' ασχοληθώ με την θεραπεία των ανθρώπων. Αφού ο διάβολος έφυγε από την γυναίκα μου, και οι ασθένειες θ' απομακρυνθούν από αυτή. Πήγε στην πόλη να θεραπεύσει. Όταν έμπαινε σε κάποιο σπίτι, όπου υπήρχε ένας άρρωστος, καθόταν δίπλα στον ασθενή, έσκυβε στο αυτί του και σιγά - σιγά ψιθύριζε: Η γυναίκα μου έρχεται. Μόλις άκουγε αυτές τις λέξεις, η ασθένεια αμέσως εγκατέλειπε τον ασθενή. Σύντομα αυτός πλούτισε και καλυτέρευσε την θέση του. Τι σημαίνει το ν' ασπρίσει κανείς; Το άσπρο χρώμα φέρνει υγεία. Είναι το χρώμα της γενναιοδωρίας. Όταν τα μαλλιά είναι μαύρα, ο άνθρωπος συγκεντρώνει μόνο για τον εαυτό του. Όταν ασπρίσουν τα μαλλιά του, αυτός θ' αρχίσει να μοιράζει. Πολλοί νομίζουν πως, όταν ασπρίσει ο άνθρωπος, φτωχαίνει. Όχι, οι άνθρωποι με τα λευκά μαλλιά είναι πολύ πλούσιοι. Αυτοί τώρα πράγματι αρχίζουν να δίνουν. Οι άνθρωποι με τα μαύρα μαλλιά αρχίζουν να πλουτίζουν, όμως, μέχρι τα μαλλιά τους να γίνουν εντελώς λευκά, δεν μπορούν να ονομαστούν πλούσιοι. Οι άνθρωποι με τα μαύρα μαλλιά είναι ανυπόμονοι, εκρηκτικοί. Χαλάνε μεγάλη ενέργεια χωρίς λόγο. Οι άνθρωποι με τα λευκά μαλλιά είναι ήσυχοι. Δεν καταναλώνουν την ενέργεια τους άσκοπα, γιατί ξέρουν ότι δύσκολα κερδίζεται. Επομένως, για να γίνει σοφός ο άνθρωπος, τα μαλλιά του πρέπει ν' ασπρίσουν. Το μαύρο χρώμα είναι χρώμα της αποδοχής και της ξεκούρασης. Όποιος θέλει να ξεκουραστεί, αυτός θα πρέπει να έχει μαύρο χρώμα. Γί αυτό έχει δημιουργηθεί η νύχτα. Μερικοί κοιτάνε το μαύρο χρώμα σαν κακό, σαν φορέα ατυχίας. Το μαύρο χρώμα έχει την καλή του πλευρά. Όποιος θέλει να ξεκουραστεί, δέχεται λιγότερες εντυπώσεις, ο άνθρωπος αναζητεί την νύχτα. Όταν ο άνθρωπος δεχτεί πολλές εντυπώσεις, όταν ο άνθρωπος έχει πολλές επιθυμίες, τα μαλλιά του ασπρίζουν. Μερικοί λένε ότι τα μαλλιά του ανθρώπου ασπρίζουν από τις πολλές ανησυχίες και τα βάσανα. Ένας τέτοιος άνθρωπος ασπρίζει πρόωρα. Δηλαδή, ασπρίζει πριν γίνει πιο σοφότερος. Αυτό δείχνει ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι με τα λευκά μαλλιά έξυπνοι, κι ούτε όλοι οι άνθρωποι με τα μαύρα μαλλιά είναι κακοί. Κι έτσι, ως μαθητές, να διαφυλάσσετε τον εξής νόμο: Να εκτιμάτε το Θείο μέσα σας - τον νου σας, την καρδιά σας, την βούληση σας, την ψυχή σας και το πνεύμα σας. Όταν εκτιμάει τον νου του, ο άνθρωπος θα τον εφαρμόζει παντού στην ζωή του. Με τον νου του μπορεί να μετατρέψει τις αρνητικές σκέψεις, τα αρνητικά συναισθήματα και τις αρνητικές πράξεις σε θετικές. Όποιος δεν μπορεί να μετατρέπει τις αρνητικές εκδηλώσεις μέσα του σε θετικές, αυτός τίποτε δεν καταλαβαίνει από ανώτερα μαθηματικά. Σ' ένα σανατόριο στην Νότιο Αμερική, υπήρχαν δυο παράλυτοι, άρρωστοι για είκοσι ολόκληρα χρόνια. Αφού τους εξέτασαν οι γιατροί, είπαν τελικά ότι δεν γιατρεύονται. Σ' αυτή την περιοχή όπου ήταν το σανατόριο, είχαν δει ένα μεγάλο φίδι. Μία μέρα, ένα από αυτά τα φίδια, ένας μεγάλος βόας, άφησε την θέση όπου ζούσε κι έφυγε για το νοσοκομείο για να δείξει τον ηρωισμό του. Οι άνθρωποι έτρεξαν να το διώξουν, όμως κατάφερε να κρυφτεί στο δωμάτιο όπου ήταν οι δύο παράλυτοι. Μόλις είδαν τον βόα εναντίον τους, οι δύο παράλυτοι πήδησαν από το κρεβάτι τους κι έφυγαν έξω από το νοσοκομείο. Σαν είδαν ότι στάθηκαν στα πόδια τους, ευχαρίστησαν τον βόα, που μπήκε στο νοσοκομείο για να τους τρομάξει και να καταλάβουν ότι είναι υγιείς. Κι έτσι, όταν βρεθεί σε μεγάλη δυσκολία κι εναντιότητα, ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει ότι αυτές δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από ευλογίες. Κατά την διάρκεια των βασάνων και των αδυναμιών, ο άνθρωπος συγκεντρώνεται. Μέσα από τα βάσανα ο άνθρωπος μαθαίνει και βλέπει ότι όλα στη ζωή είναι σκόπιμα. Δεν υπάρχει τίποτε άσκοπο. Όταν λετε ότι κάποιος άνθρωπος είναι βλάκας, ενώ κάποιος άλλος έξυπνος, αυτό είναι σχετικές διαβαθμίσεις. Στην φύση ο βλάκας κάνει βασική υπηρεσία. Μήπως η ύπαρξη του καταρράκτη του Νιαγάρα δεν είναι σκόπιμη; Καθώς πέφτει από μεγάλο ύψος, το νερό στον καταρράκτη του Νιαγάρα τρυπάει κάπου την γη, όμως ταυτόχρονα χρησιμοποιείται με έξυπνο σκοπό. Για παράδειγμα, οι Αμερικάνοι έχουν πολλά κανάλια μέσα από τα οποία έχει περάσει ένα μέρος από το νερό του καταρράχτη. Σήμερα, φωτίζονται από την ενέργεια αυτών των καναλιών. Πολλοί έχουν επισκεφθεί τους καταρράχτες του Νιαγάρα γύρω από τους οποίους αναφέρονται διάφορες ιστορίες. Δυο νέοι Αμερικάνοι επισκέφτηκαν τον καταρράχτη κι έμειναν σ' ένα από τα κοντινά ξενοδοχεία, όπου έφαγαν και ήπιαν καλά. Καθώς μέθυσαν, τους ήρθε η ιδέα να κάνουν βόλτα με μια βάρκα σ' ένα από τα κανάλια. Κάποια στιγμή, η βάρκα χτύπησε σ' έναν βράχο κι έσπασε. Ο ένας από αυτούς έμεινε στην σπασμένη βάρκα και το ρεύμα του νερού τον έσπρωχνε κάτω. Ο άλλος πήδησε στον βράχο, κι έμεινε εκεί αρκετό καιρό. Το νερό κατέβαινε από το ύψος του καταρράχτη με δυνατό θόρυβο, κι οι άνθρωποι καθόντουσαν στην όχθη και δεν ήξεραν πώς να βοηθήσουν τον νέο άνθρωπο. Εκείνη τη στιγμή, σ' έναν απ' αυτούς ήρθε η ιδέα να ρίξει ένα σχοινί στο βράχο. Έριξαν στο βράχο ένα συρματόσχοινο, από το οποίο ο νεαρός πέρασε τον καταρράχτη. Κάποιος άλλος Αμερικανός επιθυμούσε να δοκιμάσει την δύναμη του καταρράχτη του Νιαγάρα. Γι’ αυτόν τον σκοπό, αγόρασε ένα μεγάλο βαρέλι στο οποίο έβαλε πίσσα απ' έξω κι από μέσα. Μετά περιτύλιξε το βαρέλι με αδιάβροχο υλικό, μπήκε σ' αυτό κι αφέθηκε στη ροή του νερού. Μετά από αρκετή ταλάντωση στο νερό απ' την μια και απ' την άλλη μεριά, ο Αμερικανός έφτασε τελικά στην όχθη του καναλιού και βγήκε από το βαρέλι λέγοντας: Όλο τον κόσμο να μου δώσουν, δεύτερη φορά δεν μπαίνω μέσα στο βαρέλι για να δοκιμάσω την δύναμη του καταρράχτη. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, επειδή δεν καταλαβαίνουν τους Θείους νόμους, μόνοι τους εκτίθενται σε βάσανα που δεν είναι αναγκαία, όπως αυτοί οι Αμερικάνοι. Υπάρχουν βάσανα, τα οποία είναι χρήσιμα, όμως υπάρχουν και άχρηστα, τέχνη-φτιαγμένα βάσανα, τα οποία δεν είναι ωφέλιμα. Εάν φθάσει σε τέτοιες δυσκολίες, ο άνθρωπος πρέπει να τις αποφεύγει. Για ν' αποφεύγει τα άχρηστα προβλήματα, ο άνθρωπος πρέπει να έχει φωτεινό νου. Πολλοί νομίζουν ότι πιο έλλογα όντα από τους ανθρώπους δεν υπάρχουν. Έλλογα όντα υπάρχουν όχι μόνο στο ηλιακό σύστημα αλλά και στα άλλα συστήματα. Οι υπάρξεις οι οποίες κατοικούν στα άλλα συστήματα, είναι πιο έξυπνες ακόμη και από αυτές του ηλιακού μας συστήματος. Θα πείτε: Από πού το ξέρεις αυτό; Φανταστείτε ότι μεταξύ εκατοντάδων ανθρώπων υπάρχει ένας με ανοιχτά μάτια, που τα βλέπει όλα. Αυτός βλέπει περίεργα πράγματα γύρω του και μιλάει γι' αυτά. Πώς βλέπει αυτά τα πράγματα; Με τα μάτια του. Αυτός έχει μάτια και βλέπει, αλλά οι άλλοι τίποτε δεν βλέπουν. Κι αυτοί έχουν μάτια, αλλά είναι ακόμη κλειστά. Μία μέρα, όταν τα μάτια τους ανοίξουν, κι αυτοί θα δουν. Όλα είναι στην όραση. Υπήρξαν καιροί που οι άνθρωποι έβλεπαν μόνο τρία χρώματα, μετά τέσσερα, πέντε, έξι ενώ σήμερα βλέπουν επτά χρώματα. Θα έρθει μέρα που θα βλέπουν περισσότερα χρώματα απ' αυτά που σήμερα βλέπουν. Θα βλέπουν και τα χρώματα που είναι κάτω από την υπεριώδη και πάνω από την υπέρυθρη ακτινοβολία. Είναι γνωστό σε όλους ότι, εκτός από την φυσική τροφή, ο ανθρώπινος νους τρέφεται και με ιδιαίτερο φως, το οποίο μόλις τώρα οι άνθρωποι μελετούν. Χωρίς να το ξέρει αυτό, ο άνθρωπος έχει δοκιμάσει την δράση αυτού του φωτός. Για παράδειγμα, κάποιος μαθητής έχει ένα δύσκολο πρόβλημα, όμως έχει σκοτάδι στο νου του και δεν μπορεί να το λύσει. Πολύ καιρό σκέφτεται γι' αυτό το πρόβλημα του, ώσπου τελικά στο νου του φτάνει κάποιο φως, κι αυτός το λύνει. Δηλαδή υπάρχει ένα φως στο κόσμο, το οποίο λύνει όλες τις δυσκολίες. Μέχρι αυτό το φως να μπει στο μυαλό των ανθρώπων, αυτοί ζούνε στο σκοτάδι και, χωρίς να θέλουν, τρακάρουν και απορούν ποια είναι η αιτία γι' (χυτή τη σύγκρουση. Πολύ απλά. Η αιτία των συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων είναι το εσωτερικό σκοτάδι που υπάρχει στο νου τους. Τώρα, μιλάω για εκείνη την κουλτούρα, η οποία δεν φέρνει φως στην ανθρωπότητα. Μόνο η αγάπη και το φως, που φέρνει η νέα κουλτούρα, είναι σε θέση να κάνουν τα πράγματα ξεκάθαρα. Όταν μπει σ' ένα σπίτι, αυτό το φως μαθαίνει τους ανθρώπους πώς να ζουν αδελφικά. Σπίτι στο οποίο αυτό το φως δεν μπαίνει, είναι καταδικασμένο σε μεγάλες συγκρούσεις και τσακωμούς. Σ' όποιο σπίτι, σ' όποια κοινωνία καινά μπείτε σήμερα, παντού υπάρχουν φιλονικίες. Οι σύγχρονοι άνθρωποι συγκεντρώνονται σε κοινότητες, σχηματίζουν πόλεις, όπως κι εσείς έχετε συγκεντρωθεί στο βουνό. Γιατί συγκεντρώνονται οι άνθρωποι; Για δυο λόγους: Ή για καλό, ή για κακό. Κι εσείς έχετε συγκεντρωθεί εδώ, ή για καλό ή για κακό. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Όταν κάτι είναι καλό, σε κάθε περίπτωση είναι καλό- όταν κάτι είναι κακό, σε κάθε περίπτωση είναι κακό. Όμως, το θέμα του ανθρώπου είναι να μετατρέψει το κακό σε καλό. Όλοι οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να μαθαίνουν τις δυνάμεις του καλού, να ξέρουν πώς να τις μετατρέψουν, επειδή κι αυτές είναι Θείες. Να, οι σύγχρονοι γιατροί παίρνουν ένα δηλητήριο σε ομοιοπαθητική δόση και μ' αυτό θεραπεύουν αρκετές αρρώστιες. Στη δεδομένη περίπτωση, το δηλητήριο είναι το κακό. Ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει σε τι δόση να χρησιμοποιήσει το κακό, για να ωφεληθεί απ' αυτό. Εσείς πρέπει να θεωρείτε το κακό σαν δημιουργική δύναμη στον κόσμο κι όχι όπως το καταλαβαίνετε σήμερα. Όποιος δεν καταλαβαίνει το νόμο του κακού, αυτός γίνεται στάχτη, δηλαδή καταστρέφεται. Γι' αυτό ο Χριστός γράφει: "Να μη αντισταθήτε προς τον πονηρόν." Μ' άλλα λόγια: Μην αγωνίζεσαι με το κακό. Όποιος προσπαθεί ν' αγωνιστεί με το κακό, εισπράττει ο ίδιος την καταδίκη του. Κανένας άνθρωπος μέχρι τώρα δεν έχει νικήσει το κακό. Η μοναδική δύναμη η οποία μπορεί να νικήσει το κακό, είναι η Θεία Αγάπη. Να θυμάστε ότι ο Θεός είναι ανάμεσα σας, ζει σ' εσάς, στην ψυχή κάθε ανθρώπου. Αφού το ξέρετε αυτό, να ευχαριστείτε τον Θεό για την ζωή, για το νου, για την καρδιά, για το πνεύμα και την ψυχή που σας έχει δώσει. Εάν θέλε-τε να είστε ευτυχισμένοι, ν' ακούτε την φωνή Του. Ο ήλιος φωτίζει, ο αέρας φυσάει, τα νερά κυλούν, η γη δίνει τους καρπούς της, οι μητέρες γεννούν, οι πατέρες προσέχουν τα παιδιά τους, γιατί ο Θεός τα κάνει αυτά. Ό,τι Αυτός λεει, αυτό γίνεται. Αυτός ονομάζεται Πατέρας των πάντων. Κάθε ένας πρέπει να εκτελεί τους δικούς του νόμους και να τον αγαπά. Δεν λεω πώς πρέπει να Τον αγαπάτε. Να αγαπάτε το Θεό όπως εσείς ξέρετε να αγαπάτε, να πιστεύετε τον Θεό όπως εσείς ξέρετε να πιστεύετε, και δεν θα είστε μακριά από την Αλήθεια. Εάν δεν αγαπάτε τον πατέρα σας, την μητέρα σας, τον αδελφό σας και την αδελφή σας, κι αν δεν πιστεύετε σ' αυτούς, πώς θ' αγαπάτε τους άλλους και θα τους πιστεύετε; Εάν δεν αγαπάτε τον πλησίον σας, δεν μπορείτε ν' αγαπάτε και τους άλλους. Να τρέφεστε με ιερά συναισθήματα πρώτα προς τον πατέρα σας, την μητέρα σας, τους αδελφούς σας, την αδελφή σας, για να τρέφετε τα ίδια αισθήματα και για τους γύρω. Μ' αυτόν τον τρόπο μόνον θα έλθετε στην νέα κουλτούρα η οποία θα συνενώσει όλους τους ανθρώπους. Η αποστολή κάθε ανθρώπου είναι να ξέρει το όνομα του, την δική του θέση στο Όλο, όπως οι Εβραίοι, οι οποίοι ήταν 12 φυλές και ήξεραν ο καθένας τι θέση κατέχει στην Σκηνή. Όταν σταματούσαν για ανάπαυση, συνένωναν τα κομμάτια ολόκληρης της Σκηνής, τα ένωναν σ' ένα, κι εκεί προσκυνούσαν κι ευχαριστούσαν τον Θεό. Σήμερα κάθε άνθρωπος λεει: Εγώ φέρω το Θείο μέσα μου. Εσύ φέρεις ένα κομμάτι του Θείου. Μια μέρα, όταν όλοι οι άνθρωποι συγκεντρωθούν σ' ένα μέρος, και κάθε ένας φέρει το κομμάτι του, θα σχηματίσουν την Νέα Σκηνή, στην οποία όλοι θα προσκυνήσουν τον Θεό, εν Πνεύματι και Αληθεία. Ο νόμος της Αγάπης θα είναι ο νόμος της κατανόησης. Αυτός ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί από φέτος. Εάν δεν εφαρμοστεί αυτήν την χρονιά, θα περιμένετε το 1999 και θ' αρχίσετε εκ νέου. Να θυμάστε ότι το μέλλον είναι για τους έλλογους, για τους κάλους και για τους δυνατούς ανθρώπους. Εάν δεν πιστεύετε αυτό που σας λεω τώρα, μια μέρα θα πιστέψετε και θα δείτε ότι αυτό το οποίο σας λεω, είναι 101% σωστό. Όλοι οι άνθρωποι, οι οικογένειες, οι κοινωνίες οι λαοί που είναι έλλογοι, καλοί και δυνατοί, θα έχουν την Θεία ευλογία. Αυτό αρχίζει ακόμη κι απ' αυτή την χρονιά. Αν τα λόγια μου είναι αληθινά, αυτό θα το δούνε εκείνοι οι οποίοι υπηρετούν τον Θεό, αλλά και εκείνοι οι οποίοι δεν τον υπηρετούν. Στην σειρά τουλάχιστον δέκα ετών από σήμερα, όλοι θα πιστέψετε την αλήθεια των λόγων μου. Ο Θεός έβαλε ήδη τον νόμο της Αγάπης σε λειτουργία και όποιος δεν υποτάσσεται σ' αυτόν τον νόμο, θα δοκιμάσει τις συνέπειες της ανυπακοής του. Εάν έρθετε σ' αυτόν τον νόμο, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Οι σύγχρονοι άνθρωποι βρίσκονται μπροστά σ' ένα λαμπρό μέλλον. Κάθε τι κακό θα εξαφανιστεί. Η Γη ριζικά θ' αλλάξει και μαζί μ' αυτή και το φεγγάρι. Ο Θεός έχει προετοιμάσει έναν νέο κόσμο, νέες συνθήκες για εκείνους, οι οποίοι τον αγαπούν. Όταν παρατηρούμε τους τωρινούς ανθρώπους, βλέπουμε ότι μόλις που βγάζουν το φαγητό τους. Πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για να ζητιανέψουν. Είναι τέκνα Βασιλέων, όμως το έχουν ξεχάσει. Ποιος είναι τέκνο Βασιλιά; Τέκνο Βασιλιά είναι εκείνος ο οποίος υπηρετεί την Αγάπη, την Σοφία και την Αλήθεια. Τέκνο Βασιλιά είναι εκείνος ο οποίος υπηρετεί την Ζωή, την Γνώση και το Φως. Το τέκνο του Βασιλιά υπηρετεί και την Ελευθερία. Τώρα, εύχομαι να είστε τέκνα Βασιλιάδων, να είστε αδέλφια μεταξύ σας. Αυτό απαιτεί ο Θεός από όλους τους ανθρώπους. Αδελφός είναι εκείνος ο οποίος αγαπάει την Ζωή, την Γνώση, το Φως και την Ελευθερία, τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους άλλους. Στο μέλλον θα έχετε τέτοια μουσική, με την οποία οι νεκροί ανασταίνονται. Από την εικόνα του μέλλοντος ζωγράφου, οι νεκροί θ' ανασταίνονται. Τα αγάλματα των μελλοντικών καλλιτεχνών, γλυπτών θ' ανασταίνουν τους ανθρώπους. Για να γίνει καλά ο ασθενής, θα είναι αρκετό ένας από τους μελλοντικούς γιατρούς να περάσει δίπλα από το σπίτι του. Εάν τα ωραία κορίτσια και αγόρια στο μέλλον περάσουν δίπλα σε ανθρώπους που τσακώνονται, αυτοί αμέσως θα ηρεμούν. Οι νέοι άνθρωποι, οι άνθρωποι της μελλοντικής κουλτούρας, θα φέρουν παντού αγάπη, χαρά, ευτυχία. Οι άνθρωποι του μέλλοντος θα ξεχωρίζουν από την μεγάλη φτώχια και την μεγάλη αγραμματοσύνη. Θα είναι φτωχοί σε πάθη, αλλά πλούσιοι σε αρετές. Δεν θα ξέρουν τι είναι το ψέμα, η κλοπή, η βία. Η γη θα μετατραπεί σε παράδεισο. Οι άνθρωποι θα συναντάνε τα αδέλφια τους μ' αγάπη. Δεν θα μιλάνε πολύ. Εάν πουν μία λέξη, θα κατανοούνται. Ποια λέξη είναι πιο δυνατή; Η πιο δυνατή και με περιεχόμενο λέξη είναι η λέξη "ευσπλαχνία". Σ' αυτή τη λέξη δεν υπάρχει κανένας διχασμός, καμία δυαδικότητα. Η ευλογία είναι Θεία αρετή. Θα ήθελα όλοι να είστε ευλογημένοι. Θα επιθυμούσα όλοι οι Βούλγαροι να είναι αγαθοί. Μεγάλη είναι η θέρμη της λέξης ευσπλαχνία. Έχει τριανταπέντε εκατομμύρια βαθμούς θερμοκρασία. Όπου περάσει η ευσπλαχνία, όλες οι αντιπαλότητες λιώνουν. Η ευσπλαχνία περιέχει τα πάντα μέσα της. Η ευσπλαχνία αναιρεί όλες τις αδυναμίες. Ο εύσπλαχνος είναι έξυπνος, καλός και δυνατός. Είναι ταυτόχρονα και κύριος και υπηρέτης. Είναι ο καλύτερος, ο πιο έξυπνος, ο πιο δυνατός κύριος και υπηρέτης. Σας εύχομαι να είσαστε ευλογημένοι υπηρέτες και ευλογημένοι άρχοντες. 6 Αυγούστου 1939, 10 μ. μ.
  25. Η Υπομονή Οι άνθρωποι της νέας κουλτούρας ξεχωρίζουν με την υπομονή. Κάτι πολύ βασικό, το οποίο λείπει από πολλούς σύγχρονους ανθρώπους, είναι η υπομονή. Λίγους ανθρώπους θα συναντήσετε σήμερα που να έχουν υπομονή. Οι περισσότεροι άνθρωποι φέρνουν την σκιά της υπομονής - την ανυπομονησία, τη δυστυχία και τα βάσανα, αλλά όχι και την ίδια την υπομονή. Υποφέρουν αναγκαστικά τα βάσανα, την δυστυχία και νομίζουν ότι είναι υπομονετικοί. Φαινομενικά είναι έτσι, αλλά εσωτερικά αυτοί συνεχώς μουρμουρίζουν, συνεχώς είναι δυσαρεστημένοι. Πολλοί από τους σύγχρονους ανθρώπους είναι δυσαρεστημένοι από τον κόσμο και απορούν γιατί ο κόσμος έχει δημιουργηθεί τόσο αντιφατικά. Εάν τους δοθεί η δυνατότητα να δημιουργήσουν καινούργιο κόσμο, πώς θα τον δημιουργούσαν; Εάν κάποιος ασχοληθεί με την δημιουργία νέου κόσμου, πρώτα απ' όλα θα τοποθετήσει τον εαυτό του. Πού θα βάλει τους άλλους ανθρώπους; Εάν τίθεται θέμα για τέτοιο κόσμο, κάθε ένας τον έχει δημιουργήσει ήδη για τον εαυτό του, κάθε ένας έχει τοποθετηθεί στην πρώτη θέση. Τι μπορεί να κατορθωθεί σ' έναν κόσμο, στον οποίο όλοι οι άνθρωποι είναι πρώτοι; Ο κόσμος υποφέρει από τους πρώτους. Δύο άτομα τσακώνονται μεταξύ τους για την πρώτη θέση. Κάθε ένας κοιτάει τα πράγματα από τη δική του, από την προσωπική του, πλευρά, όπως αντανακλούνται σ' αυτόν. Λετε ότι κανένας δεν κάνει καλά, γιατί δεν συμπεριφέρονται προς εσάς όπως πρέπει, Είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να μην έχει πράξει ως προς εσάς όπως πρέπει, όμως ξέρετε σε τι συνθήκες βρέθηκε; Αφήνετε τη νύχτα έναν άνθρωπο σε σκοτεινό δωμάτιο και τον αναγκάζετε να κινηθεί χωρίς να κάνει καμία ζημιά. Αυτό είναι αδύνατον. Αυτός ο άνθρωπος δεν βλέπει, ούτε γνωρίζει την κατάσταση. Όταν μπει στο σκοτεινό δωμάτιο, σίγουρα θα ρίξει κάτω κάποια καρέκλα, ή τραπέζι, θα σπρώξει κάποιο βιβλίο, θα σπάσει κάποιο βάζο. Είναι αδύνατον να κινηθεί ο άνθρωπος την σκοτεινή νύχτα στο βουνό, χωρίς να σκοντάψει κάπου. Τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος για να μην κάνει ζημιές; Αφού η νύχτα είναι σκοτεινή, πρέπει να κάθεται σε μία θέση, και να μην κινείται. Επομένως, εάν δείτε ότι δύο άτομα τσακώνονται, να ξέρετε ότι βρίσκονται σε σκοτεινό δωμάτιο, γεμάτο με έπιπλα. Σίγουρα θα χτυπήσουν και θα προκαλέσουν ζημιές. Εάν πείτε ότι κάποιος άνθρωπος είναι καλός, θα ξέρετε ότι ζει σ' έναν τακτοποιημένο κόσμο, όπου αποκλείονται κάθε είδους συγκρούσεις. Επομένως, η καλοσύνη σας δεν οφείλεται σ' εσάς. Εάν δείτε ένα όμορφο άγαλμα, ποιανού είναι η ομορφιά: Του γλύπτη ή του ίδιου του αγάλματος; Το άγαλμα είναι διαφήμιση του ίδιου του γλύπτη. Οι Αμερικάνοι είναι πολύ εφευρετικοί στις διαφημίσεις τους. Στις μεγάλες πόλεις, συχνά συναντάτε ανθρώπους ντυμένους με βασιλικούς μανδύες, με κορώνα στο κεφάλι, που κινούνται αργά κι ενεργούν σαν βασιλιάδες. Εξωτερικά είναι βασιλιάδες, αλλά κανένας δεν τους δίνει σημασία. Γιατί; Γιατί στην πλάτη τους έχουν κολληθεί διάφορες διαφημίσεις. Οι Αμερικάνοι έχουν συνηθίσει τέτοιους βασιλιάδες, στην πλάτη των οποίων υπάρχουν κρεμασμένες διαφημίσεις για ξένες εφευρέσεις και αποκτήματα. Αυτοί δεν αποτελούν κάτι ουσιαστικό, το οποίο ν' αξίζει την προσοχή του ανθρώπου. Ποιο είναι το ουσιαστικό στον άνθρωπο; Το ουσιαστικό στον άνθρωπο είναι η ζωή του. Η ζωή πρέπει να κυλάει στον άνθρωπο. Όμορφο πράγμα είναι το άγαλμα, όμως αυτό στερείται ζωής. Όσο μικρός και ασήμαντος να είναι ο άνθρωπος, αυτός είναι πιο σημαντικός από όλα τα αγάλματα του κόσμου, γιατί μέσα του υπάρχει ψυχή, πνεύμα, νους, καρδιά και θέληση. Γι' αυτά τα πράγματα ο άνθρωπος πρέπει να είναι αγαπητός και σεβαστός. Κι έτσι, το πρώτο πράγμα που είναι απαραίτητο στον άνθρωπο, είναι η υπομονή. Αυτός πρέπει να έχει τέτοια συνειδητότητά μέσα του, ώστε, με τις αρετές και τα χαρίσματα που του έχουν δοθεί, να περνάει μέσα από τις μεγαλύτερες ταλαιπωρίες και στερήσεις, χωρίς να του κάνουν κανένα κακό. Πρέπει να περνάει έτσι, ώστε να βάζει κάθε τι στη θέση του. Τι θα πουν οι άνθρωποι γι' αυτόν, εάν βγει μπροστά τους με ρούχα γυρισμένα ανάποδα; Στην ψυχική ζωή, το αναποδογυρισμένο ρούχο αποτελεί διεστραμμένη αρετή. Η ανυπομονησία είναι διαστρεβλωμένη αρετή. Ο ανυπόμονος έχει στρέψει την υπομονή ανάποδα και εμφανίζεται μ' αυτήν μπροστά στους ανθρώπους. Για να είναι υπομονετικός, ο άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται σε μία θέση. Όσο είναι στο σκοτάδι, ο άνθρωπος πρέπει να είναι υπομονετικός. Μόλις εξαφανιστεί το σκοτάδι, η υπομονή δεν είναι απαραίτητη. Όσο υπάρχουν εμπόδια στο δρόμο του, ο άνθρωπος πρέπει να είναι υπομονετικός. Μόλις φύγουν τα εμπόδια, η υπομονή από μόνη της φεύγει. Ο άνθρωπος μπορεί ήδη ελεύθερα να κινείται. Ο ανυπόμονος κινείται στο σκοτάδι, μεταξύ των εμποδίων, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η δυσαρέσκεια. Η υπομονή είναι για τους έλλογους ανθρώπους. Ο έλλογος πρώτα δοκιμάζει τα πράγματα κι έπειτα τοποθετείται ως προς αυτά. Όταν δει έναν καρπό, δεν λεει αν είναι καλός ή κακός, αλλά τον τρώει, τον δέχεται μέσα του και παρακολουθεί τι αντίκτυπο έχει. Εάν φέρει ευδιαθεσία στο στομάχι του και στο μυαλό του, ο καρπός είναι καλός. Εάν φέρει και την παραμικρή αδιαθεσία, ο καρπός δεν είναι καλός. Ο καλός καρπός βρίσκει θέση και στο μυαλό του ανθρώπου, και στον μεγάλο κόσμο της σκέψης. Οι άνθρωποι οι οποίοι ζουν στη γη, είναι πολύ ανυπόμονοι. Όσο ήταν στον αόρατο κόσμο, αυτοί προξενούσαν μεγάλες ενοχλήσεις. Για να τις αποφύγουν, έχουν σταλθεί στη γη να μάθουν, να αποκτήσουν υπομονή. Δηλαδή, ο άνθρωπος έχει κατέβει στη γη για να μάθει τον νόμο της υπομονής. Όλα τα βάσανα και οι ζημιές, στις οποίες σκοντάφτει ο άνθρωπος, είναι αντικείμενο μαθητείας. Μέσω αυτών, μαθαίνει την υπομονή. Υπ' αυτή την έννοια, αυτές έχουν τον λόγο ύπαρξης τους. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος υποφέρει, στεναχωριέται, ενώ κάποιος άλλος χαίρεται. Το μαρτύριο του ενός είναι χαρά για τον άλλον. Ο άνθρωπος τρώει το μήλο, χαίρεται, αισθάνεται ευχάριστα. Εάν το μήλο είχε την συνειδητότητά του ανθρώπου, σίγουρα θα υπέφερε. Για το μήλο, τα δόντια του ανθρώπου είναι αρετές, μέσα από τις οποίες αυτός το δέχεται σαν επισκέπτη μέσα του. Σαν φαει το μήλο, ο άνθρωπος πρέπει να μάθει από αυτό την υπομονή. Αυτός το τσαλακώνει, το μασάει, όμως αυτό σιωπά, τίποτε δεν λεει. Μεγάλο πράγμα είναι η υπομονή. Ο Επίκτητος, ένας σπουδαίος Έλληνας φιλόσοφος, ήταν σκλάβος σ' έναν Ρωμαίο πατρίκιο. Ο κύριος του μεταχειριζόταν άσχημα και σκληρά όλους τους υπηρέτες, τους οποίους συχνά τιμωρούσε. Καθώς τους χτυπούσε και τους κακομεταχειριζόταν, αυτοί φώναζαν, έβριζαν. Μόνον ο Επίκτητος σιωπούσε. Ό,τι και να του έκανε ο κύριος του, όπως και να του συμπεριφερόταν, ο Επίκτητος σιωπούσε και χαμογελούσε. Αυτή η συμπεριφορά ενοχλούσε τον κύριο του. Αυτός απορούσε για τον χαρακτήρα του. Ο Επίκτητος ήθελε να του πει ότι δεν πρέπει να ξεχνιέται, γιατί, αν και σπουδαίος πατρίκιος, κάποτε μπορεί να βρεθεί στην δική του θέση. Μία μέρα, ο κύριος του θύμωσε και άρχισε δυνατά να πιέζει το πόδι του Επίκτητου. Ο τελευταίος τον κοίταξε ήσυχα και του είπε: Κύριε, όταν πιέζεις το πόδι μου, μπορεί να το σπάσεις. Εάν το σπάσεις, πρώτα απ' όλα εσΰ θα χάσεις, γιατί δεν θα μπορώ να σου δουλεύω. Ο κύριος συνέχισε να πιέζει το πόδι του, μέχρι που το έσπασε. Από κείνη τη στιγμή, ο Ρωμαίος πατρίκιος ελευθέρωσε τον Επίκτητο από την σκλαβιά, του έδωσε ένα μεγάλο ποσόν και τον έστειλε στην Ελλάδα, όπου σύντομα ο Επίκτητος απόκτησε φήμη ως σπουδαίος φιλόσοφος. Αυτό σημαίνει υπομονή. Τι κάνουν οι σημερινοί άνθρωποι, ένα κάποιος τολμήσει να τους πιέσει το πόδι; Δεν είναι αναγκαίο να πιέσετε το πόδι κάποιου από τους σύγχρονους ανθρώπους και να δοκιμάσετε την υπομονή του. Είναι αρκετό ν' αγγίξετε το ρούχο του, για να στραφεί προς εσάς με σκληρό τόνο και να σας ρωτήσει γιατί τον σπρώχνετε ή γιατί τον ενοχλείτε. Ακολουθήστε την φιλοσοφία του Επίκτητου για την υπομονή. Ακολουθήστε τη φιλοσοφία της πέτρας για την υπομονή. Εσείς βαδίζετε πάνω στις πέτρες, κάθεστε πάνω τους, όμως αυτές δεν αγκομαχούν. Αυτές περιμένουν χιλιάδες εκατομμύρια χρόνια και θα περιμένουν ακόμη τόσο, μέχρι που να έρθει η μέρα της απελευθέρωσης τους. Ποια είναι η αιτία της ανυπομονησίας στον άνθρωπο; Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ ανυπόμονοι, επειδή τους λείπει η σταθερότητα του χαρακτήρα. Χωρίς υπομονή, ο ανθρώπινος χαρακτήρας στερείται θεμελίων. Για έναν τέτοιον άνθρωπο, λέμε ότι δεν έχει ηθική σταθερότητα. Η σκληρότητα στον άνθρωπο είναι ηθική ιδιότητα. Στον Θείο κόσμο η σκληρότητα είναι η οπισθοφυλακή του ανθρώπου. Λένε ότι ο Θεός είναι υπομονετικός. Αυτός υπομένει τον άνθρωπο με όλες του τις αδυναμίες και τις ελλείψεις και ψάχνει τρόπο να τις μετατρέψει σε κάτι πολύτιμο. Στη βουλγάρικη γλώσσα, η διαφορά μεταξύ των λέξεων υπομονή (τερπένιε) και ανυπομονησία (νετεπέρνιε) είναι το αρνητικό μόριο 'ΉΕ" (νε). Σ' αυτό βρίσκεται η μεγαλοσύνη του Θεού, στο ότι από το τίποτε φτιάχνει κάτι. Το αρνητικό μόριο "ΗΕ" (νε) αποτελείται από δυο γράμματα, δηλαδή από τα στοιχεία: "Η" (ν) και "Ε" (ε). Το γράμμα "Η" (ν) αποτελείται από το μέρος της γυναικείας ανυπομονησίας. Αυτή αποτελεί την γέφυρα. Αυτό δείχνει ότι, όπου πέσει η γυναίκα, αρχίζει να κάνει γέφυρες. Ο άνδρας πάλι αγαπάει να κηρύττει. Αυτό φαίνεται από το γράμμα "Ε" (ε). Ο άνθρωπος διατάζει και την γυναίκα του. Θέλει απ' αυτήν υποταγή. Όταν δει ότι κάπου θ' αρχίσει πόλεμος, η γυναίκα μπαίνει στον ρόλο της να υποτάσσεται. Όταν κάνει γέφυρα, αυτή φέρνει την ειρήνη. Τι πράγμα είναι η ειρήνευση; Πότε γίνεται ειρήνη μεταξύ των δύο πλευρών που πολεμούν; Όταν μεταξύ τους μπει η λογική. Δηλαδή, η γέφυρα που η γυναίκα χτίζει, αυτή είναι η λογική της. Όπου υπάρχει λογική, εκεί οι αντιθέσεις εύκολα τακτοποιούνται. Όπου η λογική απουσιάζει, εκεί οι αντιθέσεις παίρνουν μεγάλες διαστάσεις. Επομένως, η γυναίκα έχει έρθει στον κόσμο για να φέρει τη λογική μεταξύ των ανθρώπων, να τους μάθει την υπομονή. Αυτό κάνει την γυναίκα υπομονετική. Όμως υπάρχει μία γυναίκα της ανυπομονησίας. Το ίδιο αφορά και τον άνδρα: Υπάρχει ένας άνδρας της υπομονής κι ένας της ανυπομονησίας. Όταν συναντηθούν ο ανυπόμονος άνδρας και η ανυπόμονη γυναίκα, αρχίζουν να φιλονικούν. Η γυναίκα θέλει να κάνει γέφυρα, όμως δεν έχει υλικό. Ο άνδρας θέλει να μεγαλώσει, να διαπλατυνθεί και διατάζει τη γυναίκα του, όμως αυτή δεν υπομένει ξένες διαταγές. Δύσκολα συνεννοούνται οι άνθρωποι. Γιατί; Γιατί θέλουν να συνδέσουν τις δύο πλευρές του ποταμού. Αυτές ποτέ δεν είναι μαζί και δεν μπορούν να συνενωθούν. Αν θέλετε να περάσετε από τη μία όχθη στην άλλη, οπωσδήποτε πρέπει να χτίσετε γέφυρα. Μόνον η γέφυρα, δηλαδή η κατανόηση, είναι σε θέση να συνενώσει αυτά τα δύο διαφορετικά στοιχεία. Λένε, για παράδειγμα, ότι δυο αδελφοί τσακώνονται για την μοιρασιά. Αυτοί ποτέ δεν ήταν μαζί. Αυτοί είναι οι όχθες ενός ποταμού, μεταξύ των οποίων κυλούσε νερό. Το νερό τους χώριζε. Για να συμφιλιωθούν, βάλτε πάνω απ' αυτούς μία γέφυρα. Το νερό το οποίο κυλάει μεταξύ των ακτών ενός ποταμού, είναι η ζωή, μέσα από την οποία οι άνθρωποι δοκιμάζονται. Δύο ασκητές φιλόσοφοι δούλευαν πάνω στην υπομονή. Συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα αναπτύξει τη μεγαλύτερη υπομονή. Ένας ζητιάνος χρησίμευσε σαν αντικείμενο, για να εξετάσει την υπομονή τους. Κάθε μέρα αυτός πήγαινε στον πρώτο ασκητή, και πάντα ήταν καλοδεχούμενος. Ο ασκητής του έδινε χρήματα, τροφή και με αγάπη τον κατευόδωνε. Τον επισκέφτηκε δεκαεννιά φορές συνεχώς. Μετά απ' αυτό, ο ζητιάνος αποφάσισε να επισκεφτεί και τον δεύτερο ασκητή. Πήγε δύο - τρεις φορές συνεχώς, και ο ασκητής τον δεχότανε με αγάπη, του έδινε κάτι. Την πέμπτη μέρα, όμως, ο ασκητής θύμωσε και του είπε: Σταμάτα πια να με ενοχλείς, μ' εσένα μόνο θα ασχολούμαι; Πόσοι ζητιάνοι υπάρχουν ακόμη στους οποίους τίποτε δεν έχω δώσει! Ο ζητιάνος του υποκλίθηκε με σεβασμό και του είπε: Αδελφέ, έχεις πολύ ακόμη να δουλέψεις πάνω στην υπομονή. Επήγα δεκαεννιά μέρες συνεχώς στον γείτονα σου, όμως αυτός ποτέ δεν θύμωσε. Κάθε φορά με δεχόταν με αγάπη, σαν να με έβλεπε για πρώτη φορά. Εσύ, την πέμπτη μέρα, μ' έδιωξες. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, σαν δύο ασκητές, συναγωνίζονται μεταξύ τους στην υπομονή, όμως κόβονται στο διαγώνισμα. Αυτοί έχουν χάσει το αρχέτυπο της υπομονής. Μια είναι η εικόνα της υπομονής στη γυναίκα και άλλη στον άνδρα. Όλα τα υπόλοιπα υποδείγματα της υπομονής είναι αντίγραφα των δύο πρωτοτύπων. Ποιο υπήρξε ενωρίτερα: Η υπομονή, ή η ύπαρξη η οποία υπομένει; Πρώτα ήταν η ύπαρξη, η οποία υπέμενε, και απ' αυτήν βγήκε η υπομονή, σαν αρετή της. Επομένως, για να μιλάμε για την υπομονή, πρέπει να έχουμε υποκείμενο, το οποίο να υπομένει. Προς αυτή την εικόνα της υπομονής πρέπει να στρέφεται κάθε άνθρωπος. Όταν υπάρχουν παιδιά, υπάρχει και μητέρα, και πατέρες, όταν υπάρχουν αγάλματα, υπάρχουν και γλύπτες, όταν υπάρχουν χωράφια, υπάρχουν και αγρότες, όταν υπάρχουν συγγραφείς, επιστήμονες και φιλόσοφοι, θα υπάρχουν και βιβλία. Η υπομονή είναι μια από τις ιδιότητες της αγάπης. Όταν αγαπάς, μπορείς να υπομένεις. Εάν δεν αγαπάς, δεν μπορείς να υπομένεις. Όταν ο πλούσιος και ο φτωχός συνενωθούν σ' ένα μέρος, μπορούν να υπομένουν ο ένας τον άλλον. Εάν συγκεντρωθούν δύο φτωχοί, δεν μπορούν να υπομένουν ο ένας τον άλλον. Επομένως, όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να υπομένουν, θα ξέρετε ότι είναι φτωχοί. Τι πρέπει να κάνουν, για να υπομένουν ο ένας τον άλλον; Να πάρουν μερικούς πλούσιους μεταξύ τους. Για να είναι υπομονετικός ο άνθρωπος, πρέπει να είναι περιτριγυρισμένος από υπομονετικούς ανθρώπους. Υπομονετικοί είναι οι άνθρωποι όταν τίποτε δεν τους λείπει. Δηλαδή, για να είναι υπομονετικός ο άνθρωπος, πρέπει να έχει πατέρα, μητέρα, αδέλφια, αδελφές, άντρα, γυναίκα, διδάσκαλο, υπηρέτες. Δηλαδή, όλα αυτός θα τα βρει μέσα του. Αυτοί είναι οι γείτονες του. Εάν βρει ο άνθρωπος τους γείτονες του μέσα του, γίνεται υπομονετικός. Πάντα τους συμβουλεύεται, αυτοί τον βοηθούν, αλλά κι αυτός τους βοηθά. Ο Χριστός λεει: "Θα πέμψω το πνεύμα μου." Το πνεύμα είναι το ισχυρό, το μεγάλο στον άνθρωπο, που τον κάνει υπομονετικό. Το πνεύμα διαπλατύνει την ανθρώπινη ψυχή, φέρνει μέσα της αγάπη και φως, όπως ο ήλιος στέλνει το φως του και τη θερμότητα του σε όλες τις ζωντανές υπάρξεις. Αυτό το οποίο ονομάζουμε ηλιακές ακτίνες, δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από έλλογα όντα που έχουν ντυθεί με φωτεινούς μανδύες, που τρέχουν σ' όλο το σύμπαν, για να μεταφέρουν το φως και τη θερμότητα σ' όλες τις υπάρξεις. Όταν τελεκόσουν την δουλειά τους, πάλι κρύβονται στον ήλιο. Σύμφωνα με μία θεωρία, οι ηλιακές κηλίδες αποτελούν τρύπες, ανοίγματα στον ήλιο, μέσα από τα οποία περνούν οι άγγελοι αφού τελειιύσουν τη δουλειά τους στη γη. Δεν γνιορίζουμε εάν πράγματι είναι έτσι. Αυτό δεν είναι επιστημονική θεωρία η οποία μπορεί να αποδειχθεί. Ό,τι και να λένε οι άνθρωποι, στο τέλος πάλι διερωτώνται: Γιατί υπάρχουν οι δυσκολίες στον κόσμο; Δεν γίνεται χωρίς δυστυχία; Η δυστυχία και η χαρά στη ζωή αποτελούν την δουλειά του ανθρώπου. Η δυστυχία είναι εσωτερική Θεία δουλειά, και η χαρά εξιοτερική. Όσο δεν καταλαβαίνει τον Θείο δρόμο, ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει την έννοια των δυσκολιών και των χαρών. Και ο μαθητής πολλές φορές δεν καταλαβαίνει γιατί του δίνονται οι εργασίες στο σπίτι. Ο διδάσκαλος των μαθηματικών δίνει εργασία για το σπίτι στον μαθητή του. Ο καλός ο μαθητής πάντα λύνει τα προβλήματα του. Εάν δεν μπορεί να λύσει κάποιο πρόβλημα, δεν ησυχάζει. Εφαρμόζει μία άλλη, κι έπειτα μια τρίτη μέθοδο, όμως το πρόβλημα δεν λύνεται. Πέφτει να κοιμηθεί, αλλά δεν τον πιάνει ύπνος. Σηκώνεται πάλι, ξαναξαπλώνει, κι όλο για το πρόβλημα σκέφτεται, Μόλις το λύσει, χαίρεται και πέφτει να κοιμηθεί ήσυχος. Όποιος τον παρατηρεί τι κάνει, θα πει ότι υποφέρει. Δεν υποφέρει, αλλά λύνει τις ασκήσεις που έχει για το σπίτι. Δηλαδή, οι δυσκολίες δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από προβλήματα για το σπίτι. Από την σωστή λύση αυτών των προβλημάτων εξαρτάται η επιτυχία του μαθητή. Όποιος δεν καταλαβαίνει την έννοια των προβλημάτων, αυτός θέλει να απελευθερωθεί απ' αυτά. Δεν ξέρει ότι, εάν στερηθεί το πρόβλημα, θα στερηθεί και την χαρά. Αφού υπάρχει χαρά, θα υπάρχουν και προβλήματα. Αφού υπάρχουν προβλήματα, θα υπάρχει και χαρά. Για τον σύγχρονο άνθρωπο, τα προβλήματα είναι απαραίτητα, σαν μεγάλο αγαθό στη ζωή του. Πώς υποδέχονται οι άνθρωποι το Χριστό; Έγινε βασιλιάς ο Χριστός; Με ένδυμα βασιλιά και με κορώνα στο κεφάλι περπατούσε; Το ραβδί του Ρωμαίου πατριάρχη κρατούσε; Όχι, όταν ήρθε στη γη ο Χριστός, έδωσε όλα όσα είχε, για να βοηθήσει τους ανθρώπους. Τελικά, έδωσε και το τελευταίο του ένδυμα κι έτσι έφυγε για τον ουρανό. Ουσιαστικά ο Χριστός ήταν ντυμένος με ένδυμα πιο ωραίο από το βασιλικό μανδύα. Ήταν ντυμένος με τον μανδύα της αγάπης, και στο κεφάλι του έφερε την βασιλική κορώνα της αγάπης. Σε μία παράδοση για τον Χριστό, αναφέρεται ότι, όταν ήταν σταυρωμένος, μία γυναίκα έτρεξε, πλησίασε στον σταυρό και τον παρακάλεσε να σώσει το παιδί της, το οποίο έσφιγγε δυνατά στα στήθη της. Ο Χριστός ζήτησε να του ξεκαρφώσουν το χέρι, για να βοηθήσει τη μητέρα που υπέφερε. Έβαλε το χέρι του πάνω στο άρρωστο παιδί, το οποίο την ίδια στιγμή θεραπεύτηκε. Μετά από αυτό, εκ νέου του κάρφωσαν το χέρι. Πόσοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να κάνουν ένα μικρό καλό από αγάπη, ακόμα και στην τελευταία στιγμή της ζωής τους; Οι σύγχρονοι άνθρωποι ενοχλούνται από μικρά πράγματα. Κάποιος παραπονιέται ότι δεν τον κοίταξαν έτσι όπως έπρεπε. Πώς τον κοίταξαν; Στραβά. Και από πού βρήκε εργαλείο με. το οποίο να καθορίζει την γωνία του βλέμματος; Άλλος παραπονιέται ότι δεν τον κοίταξαν ζεστά. Πώς μέτρησε την θερμοκρασία του βλέμματος; Με δυο λόγια, οι άνθρωποι παραπονιούνται ο ένας από τον άλλον όταν δεν αγαπιούνται. Για να σ' αγαπούν, πρέπει να αγαπάς κι εσύ. Η αγάπη εμφανίζεται στο πάρε δώσε. Όποιος αγαπάει, αυτός δίνει. Όποιος αγαπάει, αυτός παίρνει. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δίνει και να παίρνει την ίδια στιγμή. Εάν την πρώτη στιγμή δώσει, την δεύτερη στιγμή θα πάρει. Το ένα και το αυτό πρόσωπο δεν μπορεί μόνο να δίνει, ή μόνο να παίρνει. Η αληθινή αγάπη εμφανίζεται μόνο τότε, όταν μεταξύ των όντων γίνεται σωστή ανταλλαγή του δούναι και λαβείν. Λέμε ότι ο άνδρας αντιπροσωπεύει το νου, και η γυναίκα την καρδιά. Εμείς βλέπουμε τον άνδρα και τη γυναίκα σαν όρους και όχι σαν μορφές. Μπορούμε να πούμε ότι ο άνδρας είναι ο νους, η σκέψη, και η γυναίκα είναι η καρδιά, το συναίσθημα. Όταν ο άνδρας και η γυναίκα καταλάβουν αυτό το θέμα σωστά, ζουν καλά. Εάν δεν το καταλάβουν σωστά, συνεχώς τσακώνονται για το ποιος να πάρει την πρώτη θέση. Πρέπει να τσακώνονται τα πόδια, ποιο από τα δυο θα είναι πρώτο; Την μια στιγμή το δεξιό πόδι είναι μπροστά, μετά το αριστερό πόδι βγαίνει μπροστά. Καθώς κινούνται, μία το δεξιό πόδι βγαίνει μπροστά και το αριστερό μένει πίσω, και μια το αριστερό βγαίνει μπροστά και το δεξί μένει πίσω έτσι ο άνθρωπος κινείται. Το βασικό είναι να υπάρχει κίνηση. Σαν περπατάει το δεξιό πόδι μπροστά, ο άνθρωπος σκέπτεται, μόλις το αριστερό βγει μπροστά, ο άνθρωπος αισθάνεται. Όταν το δεξιό πόδι είναι μπροστά, ο άνθρωπος μιλάει λογικά, όταν το αριστερό πόδι βγαίνει μπροστά, ο άνθρωπος βοηθάει τους φτωχούς κι αυτούς που υποφέρουν, τους άρρωστους. Το δεξιό πόδι μαζεύει το κεφάλαιο και το αριστερό το μοιράζει. Όσο είναι βασικό να μαζεύεις κεφάλαιο, τόσο είναι βασικό και να το μοιράζεις. Οι άνθρωποι δεν μπορούν ν' αντέξουν, γιατί δεν καταλαβαίνουν τον Θείο δρόμο. Κάποιος λεει: Δεν μπορώ να υποφέρω αυτόν τον άνθρωπο. Γιατί δεν μπορείς να τον υποφέρεις; Γιατί έχει κάποιο ελάττωμα. Το αίτιο δεν είναι στον άνθρωπο τον οποίο δεν μπορείτε να υποφέρετε, αλλά στις αντιλήψεις σας. Εάν μπείτε στο ατελιέ ενός ζωγράφου, ο οποίος ζωγραφίζει μία εικόνα, εσείς θα βγείτε από κει απογοητευμένοι. Λετε ότι η ζωγραφιά του ζωγράφου είναι πολύ άσχημη. Το λάθος δεν είναι στον ζωγράφο ούτε στην εικόνα, αλλά σε σας τον ίδιο. Η εικόνα είναι στην αρχή της. Μία μέρα, όταν τελειοποιηθεί, τότε μπορείτε να δώσετε τη γνώμη σας γι" αυτήν. Εσείς μπήκατε στο ατελιέ του ζωγράφου χωρίς την άδεια του. Επομένως, κάθε άνθρωπος τον οποίο δεν μπορείτε να υποφέρετε, είναι μία ημιτελής εικόνα. Εσείς έχετε μπει στο ατελιέ του Θεού χωρίς την άδεια του. Ο Θεός δουλεύει πάνω σ' αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος δεν είναι τελειοποιημένη ζωγραφιά. Για να μπορείτε να τους αντέχετε αυτούς, όπως είναι, ας φανταστεί ο καθένας σας ότι βρίσκεται στο ατελιέ του Θεού, ο οποίος, με αγάπη και υπομονή, φτιάχνει τις στραβές γραμμές της δικής σας ζωγραφιάς. Να πείτε: Όπως ο Θεός με υπομένει, έτσι κι εγώ πρέπει να υπομένω τον πλησίον μου. Χίλια χρόνια ακόμη ο Θεός θα δουλεύει πάνω στον άνθρωπο, μέχρι να τον κάνει τέλειο. Ένας κήρυκας έλεγε στους αδελφούς του, τους νέγρους, πώς ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Έλεγε ότι ο Θεός πήρε χώμα, το ζύμωσε αρκετή ώρα και, τελικά, έκανε απ' αυτό τον πρώτο άνθρωπο. Για να το ξεράνει, το έβαλε μέσα σ' ένα φράκτη, όπου το κράτησε για τρεις μέρες. Ένας από τους ακροατές ρώτησε τον κήρυκα: Ποιος έκανε τον φράκτη; - Αυτό δεν είναι δική σας δουλειά. Δεν είναι βασικό ποιος έκανε τον φράκτη. Βασικό είναι ότι ο φράκτης υπάρχει. Όχι μόνο αυτό, αλλά ο φράκτης κάνει τους ανθρώπους ανυπόμονους. Όταν μεταξύ δύο γειτόνων σηκώσουμε ένα φράκτη, ένα όριο, αμέσως γίνονται φιλονικίες. Οι γείτονες γίνονται ανυπόμονοι κι αρχίζουν να φιλονικούν. Μέσω του φράκτη, αυτοί γνωρίζονται. Η πόρτα είναι επίσης ένας φράκτης μεταξύ των ανθρώπων. Για να μπεις σ' ένα σπίτι, πρέπει πάντα ν' ανοίξεις μία πόρτα. Εάν μπεις με αγάπη, κανένας δεν σε ρωτάει γιατί ήρθες. Εάν μπεις χωρίς αγάπη, όλοι σε ρωτούν. Για τον άνθρωπο της αγάπης, όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές. Για τον άνθρωπο του μίσους, όλες οι πόρτες είναι κλειστές. Όποιος μπαίνει σ' ένα σπίτι, αυτός πρέπει να φέρει το δώρο της αγάπης. Θέλετε οι άνθρωποι να σας δέχονται καλά; Τότε να τους φέρνετε ακριβές πολύτιμες πέτρες, τις πολύτιμες πέτρες της αγάπης σας. Ας είναι η πρώτη πέτρα της Θείας αγάπης η πέτρα της υπομονής. Να έχετε την υπομονή της μεγάλης μητέρας της αγάπης, που είναι έτοιμη συνεχώς να βοηθάει το παιδί της, που το έχει στις αγκάλες της. Όταν το κοιτάζει, λεει: Από αυτό το παιδί θα γίνει ένας άνθρωπος. Να ακούτε τη φωνή της μεγάλης μητέρας, η οποία σας μιλάει, και να ευχαριστείτε τον Θεό γιατί μέσα απ' αυτήν μαθαίνετε την υπομονή. 4 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  26. Έλλογος, καλός και δυνατός "Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή, και ο Πατήρ μου είναι ο γεωργός." (Κατά Ιωάννην, 15:1) Σαν έρθει η άνοιξη, όλοι οι αμπελουργοί αρχίζουν να κόβουν τ' αμπέλια τους. Θλιβερή εικόνα είναι το κλάδεμα του αμπελιού! Όποιο αμπέλι και να κοιτάξετε, θα δείτε ότι κλαίει. Όμως, εάν πάτε σε κάποιο αμπέλι το καλοκαίρι, θα δείτε ότι κάθε βέργα έχει ντυθεί στην ωραία αμφίεση της και πάνω της κρέμονται κάμποσα ώριμα σταφύλια. Μία εικόνα αποτελεί το αμπέλι την άνοιξη, κι εντελώς διαφορετική στο τέλος του καλοκαιριού. Ως μαθητές, πρέπει να μελετάτε τα πράγματα στην ανάπτυξη τους, από την αρχή μέχρι το τέλος, να έχετε αντίληψη για όλες τις διαδικασίες οι οποίες γίνονται στην φύση, και όχι μόνο για εκείνες τις απομονωμένες διαδικασίες, στις οποίες τυχαία ήσασταν μάρτυρες. Μόνο υπό αυτή την προϋπόθεση ο μαθητής μπορεί να αποκτήσει εκείνες τις δυνάμεις που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του. Εάν σταματήσει μόνο στο κλάδεμα του αμπελιού, ο μαθητής δεν θα καταφέρει τίποτε. Τι υπάρχει σ' ένα κλαδεμένο αμπέλι; Μία γυμνή βέργα με ένα ή δύο μάτια. Όταν θέλει το αμπέλι να δώσει λιγότερο καρπό, αλλά πιο δυνατό, ο αμπελουργός αφήνει σε μία βέργα ένα μόνο μάτι. Εάν θέλει να πάρει περισσότερο καρπό, σε κάθε βέργα αφήνει από δύο μάτια. Όμως, υπάρχουν περιπτώσεις όπου στην βέργα του αμπελιού δεν αφήνει ούτε ένα μάτι. Αυτό το κάνει ο αμπελουργός τότε, όταν αφήνει την βέργα να ξεκουραστεί. Αυτή η χρονιά δεν δίνει καθόλου καρπό, αλλά η επόμενη χρονιά δίνει άφθονο. Αυτό που γίνεται με το αμπέλι, γίνεται και με τον άνθρωπο. Και στην ζωή του ανθρώπου υπάρχουν χρόνια που δεν δίνουν καρπό. Τι είναι ένα, δύο, τρία ή περισσότερα χρόνια σε σχέση με την αιωνιότητα; Σε σχέση με την αιωνιότητα το έτος είναι ισοδύναμο με ένα δευτερόλεπτο. Το φως κινείται με ταχύτητα τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Σε πόσο χρόνο ο άνθρωπος θα διανύσει αυτό το διάστημα, εάν κάθε μέρα βαδίζει πενήντα χιλιόμετρα; Κάντε μια μέτρηση να δείτε ποια είναι η σχέση μεταξύ της ταχύτητας του φωτός κι αυτής του ανθρώπου για ένα δευτερόλεπτο. Έτσι, δεν θα ενοχλείστε απ' το ότι δεν έχετε καταφέρει να κάνετε εκείνο, το οποίο έχουν κάνει άλλοι άνθρωποι, που βρίσκονται ψηλότερα από εσάς. Είναι βασικό να αναπτύσσεστε φυσικά, να περνάτε από την μια διαδικασία στην άλλη, και να τις χρησιμοποιείτε έξυπνα. Συνέπεια χρειάζεται από τον άνθρωπο, να μην σταματάει την προσοχή του πάνω σε μεμονωμένες διαδικασίες, αλλά να τις ενοποιεί, να σχηματίζει απ' αυτές κάτι γενικό και τότε να αποφαίνεται. Ξύπνιος πρέπει να είναι ο μαθητής, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να είναι καλός και δυνατός. Ο ικανός μαθητής πρέπει να κατέχει τις έξης αρετές: Να είναι έλλογος, καλός και δυνατός. Σαν ήρθε στην γη ο άνθρωπος, είχε κάποιο σκοπό - να βρει κάτι, ν' αποκτήσει κάποιον πλούτο. Σε σχέση μ' αυτό, ο άνθρωπος είναι αναζητητής, χρυσοθήρας. Εγώ παίρνω την λέξη "χρυσοθήρας" στην ευρεία της έννοια. Κάποιος ψάχνει έναν κρυμμένο θησαυρό, άλλος - κάποιο παλιό βιβλίο, στο οποίο έχουν γραφτεί σπουδαία πράγματα, τρίτος - κάποια πολύτιμη πέτρα, που έμεινε από τους παππούδες και τους προπαπούδες του, τέταρτος, σαν κάποιος συνπαρατηρητής, γυρίζει στην γη, να βρει απαραίτητη θέση για να κατοικήσει. Ό,τι και να ψάχνει ο άνθρωπος, ό,τι δουλειά και να κάνει, πρέπει να ξέρει ότι έχει έρθει στον κόσμο με συγκεκριμένη αποστολή, η οποία ούτε πρέπει να υπερεκτιμάται, ούτε να υποτιμάται. Για να εκτελέσει την αποστολή του καλά, ο άνθρωπος πρέπει να είναι έλλογος, καλός και τολμηρός. Ένα δωδεκάχρονο κορίτσι έμεινε ορφανό, χωρίς πατέρα και χωρίς μητέρα. Ο πατέρας ήταν μουσικός και η μητέρα καλή τραγουδίστρια. Δεν μπόρεσαν ν' αφήσουν καμία κληρονομιά στο μοναδικό τους παιδί, εκτός από το βιολί του πατέρα του και την ωραία φωνή της μητέρας του. Σαν έμεινε μόνο του, το κορίτσι άρχισε να σκέπτεται τι να κάνει για ν' αναπτύξει τα προσόντα που είχε πάρει σαν κληρονομιά από τους γονείς του. Ήξερε ότι κοντά τους ζούσε ένας τραπεζικός, μεγάλος, εκατομμυριούχος, και αποφάσισε να τον επισκεφτεί, να ζητήσει κάποια βοήθεια απ' αυτόν. Μία μέρα μπήκε στο γραφείο του και του είπε: Θέλετε να σας παίξω και να σας τραγουδήσω λίγο; - Με χαρά θα σ' ακούσω. Το κορίτσι άρχισε να τραγουδάει και να παίζει με το βιολί τις βασικές στοιχειώδεις ασκήσεις. Μετά από αυτό, είπε στον τραπεζικό: Μπορείτε να μου δώσετε ένα ποσό, με το οποίο να σπουδάσω στο εξωτερικό, να τελειώσω βιολί και τραγούδι; - Μπορώ μετά χαράς να σε βοηθήσω. - Όταν τελειώσω την εκπαίδευση μου θα επιστρέψω το ποσό, που μου έχετε δώσει. Εκτός αυτού, εάν μου χαρίσετε το ποσόν, ακόμη από τώρα μπορώ να σας πω ότι, μετά από την επιστροφή μου από το εξωτερικό, εσείς θα παντρευτείτε με μία καλή κόρη, και ο Θεός θα σας ευλογήσει για τη βοήθεια που μου δώσατε. Αυτό το κορίτσι ήταν μικρό, όμως ξεχώριζε με την καλοσύνη του, την εξυπνάδα του και την τόλμη του. Πολλοί απογοητεύονται, που δεν μπορούν να επιτύχουν τις επιθυμίες τους. Γιατί δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους; Γιατί έμειναν ορφανοί, χωρίς μητέρα και πατέρα, δεν υπήρχε ποιος να τους φροντίσει. Αυτοί είναι στον λάθος δρόμο με τις δικές τους αντιλήψεις. Ο πατέρας και μητέρα ποτέ δεν πεθαίνουν. Όσο μικρό και να ήταν αυτό το κορίτσι, γνωρίζει ότι ο πατέρας και η μητέρα του έχουν πάει για δουλειά, κι αυτό έμεινε στη γη για να συνεχίσει την αποστολή τους. Τολμηρός και έλλογος πρέπει να είναι ο άνθρωπος, να γνωρίζει ότι δεν είναι μόνος στον κόσμο, αλλά, σε οποιαδήποτε κατάσταση και να βρεθεί, υπάρχει ποιος να φροντίσει γι' αυτόν. Ένας πλούσιος αφέντης με μεγάλη περιουσία, πήγε. στο χωράφι του για να δουλέψει. Επειδή ήταν μόνος, πάντα κλείδωνε πρώτα το σπίτι του και μετά πήγαινε στην δουλειά. Κατά την απουσία του, μπήκε στο σπίτι του μία από τις γειτόνισσες, ένα νέο και καλό κορίτσι, και τακτοποίησε το σπίτι του, έπλυνε, καθάρισε, ετοίμασε φαγητό και βγήκε. Αυτή ήξερε πού κρύβει το κλειδί του ο αφέντης και, σαν τελείωσε την δουλειά, πάλι το έβαλε στην ίδια θέση. Ο αφέντης παραξενεύτηκε ποιος έκανε αυτό το πράγμα, όμως δεν μπορούσε ν' ανακαλύψει τον υπαίτιο της καλής πράξης. Μία μέρα, επέστρεψε νωρίτερα από το χωράφι κι έπιασε τη γειτόνισσα στο σπίτι του. - Εσύ τα κάνεις όλα αυτά; Εάν θέλεις, μπορείς να μείνεις μ' εμένα. Εσύ πάντα θα είσαι "καλοδεχούμενη" στο σπίτι μου. Λεω: Εάν ο άνθρωπος δεν μπορεί να βρει το κλειδί του κλειστού του σπιτιού, και, σαν το ανοίξει, να καθαρίσει, να πλύνει, να σκουπίσει, τότε τίποτε δεν μπορεί να καταφέρει. Εάν μπορεί να το κάνει αυτό, τότε είναι καλοδεχούμενος απ' όλους, θα λάβει την θεία ευλογία και την αγάπη των γύρω του. Λετε: Είναι σωστό ν' ανοίξει ο άνθρωπος το κλειδωμένο σπίτι και ν' αρχίσει να το καθαρίζει και να το πλένει; Κάνοντας τέτοια ερώτηση, είναι σαν να ρωτάτε: είναι σωστό ο άνθρωπος να κάνει καλό, ή μήπως δεν είναι σωστό; Εάν τίθεται το ερώτημα για το καλό, μη ρωτάτε. Ανοίξτε το σπίτι οποιουδήποτε και κάντε το καλό. Το καλό αρέσει σ' όλους τους ανθρώπους. Μόνον εκείνος ο άνθρωπος μπορεί να κάνει καλό, ο οποίος είναι όπως πρέπει, είναι έλλογος, καλός και δυνατός. Ο Χριστός λεει: "Εγώ είμαι το αμπέλι, εσείς είστε τα κλήματα και ο πατέρας μου ο γεωργός". Το αμπέλι αποτελεί το καλό στον κόσμο, τα κλήματα - την εξυπνάδα, και ο πατέρας - την δύναμη. Ο δυνατός δημιουργεί και κλαδεύει τα κλήματα. Επομένως, μην φοβάστε τις δοκιμασίες, δηλαδή το κλάδεμα. Ο δυνατός κλαδεύει, δηλαδή στέλνει δοκιμασίες στον άνθρωπο. Αυτός ξέρει πότε και πώς να κλαδέψει. Όταν κλαδεύει, απομακρύνει το άχρηστο, ενώ το χρήσιμο το αφήνει στο ίδιο το αμπέλι - με ένα, με δύο, ή με τρία μάτια και καμία φορά και χωρίς μάτια. Τα μάτια είναι οι δυνατότητες που δίνονται στον άνθρωπο. Όσο πιο μεγάλες είναι οι δυνατότητες, τόσο πιο μεγάλα είναι τα επιτεύγματα. Για να επιτύχει κάτι, ο άνθρωπος πρέπει να δουλέψει, να κάνει προσπάθειες, να προσεύχεται. Ως μαθητές, πρέπει να μάθετε να προσεύχεστε σωστά. Η προσευχή είναι ο δρόμος προς την επιτυχία. Το να προσεύχεται ο άνθρωπος σωστά, αυτό σημαίνει να μάθει να μιλάει με τον Θεό έξυπνα. Εάν μάθει να μιλάει έξυπνα, ο άνθρωπος ξέρει πια πώς να κινάει τη γλώσσα και τα χείλη του. Τέτοια προσευχή πάντα είναι δεκτή. Τα χείλη πρέπει να μάθουν σωστά να δέχονται και σωστά να δίνουν. Η γλώσσα είναι ο ελεγκτής, ο οποίος παρατηρεί τα πράγματα. Πολλές φορές κι αυτός εξαγοράζεται και κάνει λάθη. Είναι αρκετό να του δώσετε κάτι γλυκό, για να δώσει την δική του θεώρηση στην τροφή, ελεύθερα να βαδίσει προς τα κάτω. Εάν μπει η τροφή μέσα, σκοντάφτει σ' έναν ισχυρό ελεγκτή - το στομάχι. Αυτός είναι πολύ απαιτητικός. Μόλις καταλάβει ότι μέσα του έχει μπει τροφή, ακατάλληλη για τον οργανισμό γενικά, λεει: Εδώ δεν επιτρέπονται παρόμοια πράγματα, γρήγορα έξω. Πολλές φορές, μεταξύ της γλώσσας και του στομαχιού υπάρχει διαφωνία εξαιτίας της οποίας υποφέρει ολόκληρος ο οργανισμός. Η γλώσσα λεει: Να είσαστε πιο ανθρωπιστές. Ας μπει αυτή η τροφή μέσα. Το στομάχι λεει: Δεν δέχομαι, αυτό το οποίο μπαίνει, πρέπει να είναι άξιο για μένα. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι μιλάνε για την αξιοσύνη και για την αναξιοσύνη ή για άξιους και ανάξιους ανθρώπους. Ποιος άνθρωπος είναι άξιος; Μόνο ο έλλογος, ο καλός και ο δυνατός άνθρωπος μπορεί να ονομαστεί άξιος. Για να είναι έλλογος ο άνθρωπος, πρέπει να έχει φως στο νου. Για να είναι καλός, πρέπει να έχει ζεστασιά στην καρδιά του. Αφού έχει φως και ζεστασιά, θα είναι και δυνατός. Η δύναμη θα κάνει την δουλειά. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί δουλειά, που πρέπει να τελειώσει. Χωρίς φως, χωρίς θερμότητα και χωρίς δύναμη, δεν μπορεί να την κάνει. Να ευχαριστήσετε για την δουλειά, που σας έχει δοθεί για να την ολοκληρώσετε σήμερα. Για να την ολοκληρώσετε, διαθέτετε όλες τις κατάλληλες συνθήκες: Καθαρό αέρα, ήλιο, δύναμη. Η μέρα είναι πολύ ωραία. Ο ήλιος σας κοιτάει χαρούμενα σαν να θέλει να πει ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι έλλογος, καλός και δυνατός ότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί με τέτοια μεγάλη σοφία, ώστε στην βάση του είναι καλός και διατηρείται από την Θεία δύναμη. Μ' άλλα λόγια, ο ήλιος θέλει να πει ότι ο Θεός είναι παντογνώστης, πανάγαθος και παντοδύναμος. Αφού το ξέρετε αυτό, μην απογοητεύεστε. Όπως ο Θεός δούλεψε, έτσι θα δουλεύετε κι εσείς. Ο άνθρωπος έχει χαρίσματα την εξυπνάδα, την καλοσύνη και την δύναμη και πρέπει να εμφανίσει αυτές τις αρετές στην ηλικία των δώδεκα χρονών. Πρέπει να πιστεύει σ' εκείνο, το οποίο ο Θεός τοποθέτησε σ' αυτόν. Αρχίστε με τα μικρά επιτεύγματα και προχωρήστε προς τα μεγάλα. Τα μεγάλα επιτεύγματα έρχονται αργότερα. Όταν δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν οι επιθυμίες τους, τα παιδιά κλαίνε. Ως προς αυτό, αυτά είναι αξιωματικοί, οι οποίοι συνεχώς διατάζουν. Όσο τα παιδιά είναι μικρά, οι γονείς τους αμέσως εκτελούν τις διαταγές τους. Δέκα φορές τη νύχτα η μητέρα ξυπνάει για να εκτελέσει τη διαταγή του παιδιού της. Το ίδιο κάνει και ο πατέρας. Το κλάμα δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από διαταγή. Για να έρθει το παιδί στην γη, ο πατέρας και η μητέρα έγραψαν εκατό περίπου γράμματα, προσκλήσεις, όπου του υπόσχονταν διάφορα πράγματα. Εάν δει ότι δεν εκτελούν τις υποσχέσεις τους, το παιδί αρχίζει να κλαίει. Με το κλάμα αυτό τους επιβάλλεται, θέλει να εκτελέσουν τις διαταγές του. Το κλάμα είναι χαρακτηριστικό όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για όλους τους ανθρώπους. Ο άνθρωπος κλαίει γιατί δεν μπορεί να πάρει αυτό, το οποίο επιθυμεί. Όσο είναι στην γη, ο άνθρωπος πάντα κλαίει. Η γήινη ζωή δεν μπορεί να ικανοποιήσει την ανθρώπινη ψυχή. Είναι πολύ απαιτητική η ανθρώπινη ψυχή. Εάν την κοιτάξει κάποιος, αυτή περιμένει μαλακό βλέμμα, με ευχάριστο φως εάν της δώσει κάποιος κάτι, αυτή θέλει να έχει βγει αυτό από τα βάθη της καρδιάς, απ' όπου πηγάζουν η θερμότητα, και τα αγαθά συναισθήματα. Εάν της πει κάποιος κάτι, αυτή θέλει να ακούσει μαλακή ευχάριστη ομιλία. Εάν μιλήσει με κάποιον, θέλει να την ακούσει αυτός προσεκτικά. Δεν υπομένει θυμωμένους ανθρώπους. Εάν μιλήσει με κάποιον, αυτός πρέπει να την κοιτάει κατάματα. Εάν κοιτάει στην γη, τούτο δείχνει ότι δεν μπορεί να στηριχθεί σ' αυτόν τον άνθρωπο. Τώρα, τα έλλογα όντα σας ρωτούν τι θα κάνετε σήμερα. Εάν κοιτάτε προς την γη, αυτό δείχνει ότι σκέφτεστε μόνο τον εαυτό σας, δεν είσαστε έτοιμοι για καμία θυσία. Εάν το αγόρι ρωτάει το κορίτσι: με αγαπάς, κι αυτή κοιτάει κάτω, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι έτοιμη να του απαντήσει, αλλά δείχνει ότι είναι ταπεινή. Για να απαντήσετε σε κάποιον εάν τον αγαπάτε, πρέπει να τον δοκιμάσετε, να δείτε αν είναι έτοιμος να κάνει για σας την οποιαδήποτε θυσία. Εάν σήμερα οι άνθρωποι φοβούνται τον Θεό, η αιτία γι' αυτό είναι ότι δεν είναι έτοιμοι να θυσιαστούν γι' Αυτόν. Φοβούνται να μην τους ρωτήσει Αυτός αν Τον αγαπούν. Για να Τον αγαπούν, πρέπει να δώσουν σ' Αυτόν τα πάντα, ό,τι έχουν. Αυτοί νομίζουν ότι, αν υπηρετούν το Θεό, θα στερηθούν όλα τα γήινα αγαθά. Πλανώνται, Όποιος δεν υπηρετεί τον Θεό, αυτός πράγματι στερείται όλα τα αγαθά. Όποιος υπηρετεί τον Θεό με αγάπη, αυτός μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Η υπηρεσία φέρει μεγάλα επιτεύγματα. Ποιος μπορεί να υπηρετεί τον Θεό; Μόνον ο έλλογος, ο καλός, και ο δυνατός άνθρωπος μπορεί να υπηρετεί. Όταν υπηρετεί τον Θεό, ο άνθρωπος βάζει το φως στο νου του, όπως ο ζωγράφος - τις μπογιές του και τα πινέλα του. Εάν πάρει το πινέλο και τις μπογιές στο χέρι, ο ζωγράφος αρχίζει να ζωγραφίζει την ζωγραφιά του. Τραβάει γραμμές και γραμμές μέχρι να ζωγραφίσει ολόκληρη την εικόνα. Ο καλός άνθρωπος βάζει τα χείλη του και την καρδιά του. Από την καρδιά του βγαίνουν καλά συναισθήματα, τα οποία φέρονται μέσω των γλυκών λέξεων στα χείλη του. Είναι κάτι πολύ δυνατό, η γλυκιά, η καλή λέξη. Ένας μαθητής ρώτησε τον διδάσκαλο του: Τι πράγμα είναι το καλό; Ο διδάσκαλος του σώπασε και δεν του απάντησε. Ο μαθητής επέμενε, ήθελε να καταλάβει τι είναι το καλό στον κόσμο. Τελικά ο διδάσκαλος του είπε: Ξεκίνα και πήγαινε στον κόσμο, και θα μάθεις τι είναι το καλό. Ο μαθητής άρχισε να γυρίζει την γη, να ταξιδεύει από μία πόλη στην άλλη, μέχρι που σε μία μεριά τον υποψιάσθηκαν για κάτι, τον έκλεισαν στην φυλακή και τον δίκασαν σε θάνατο. Τη στιγμή που έπρεπε να του βάλουν το σκοινί στο λαιμό, είπε: Πολλά πράγματα είδα, άκουσα την θανατική καταδίκη, όμως το καλό δεν το κατάλαβα. Όλα τελείωσαν για μένα. Εκείνη τη στιγμή, άκουσε μία σιγανή φωνή: Ελευθερώστε τον! Βγάλτε του το σκοινί! Ας πάει στον διδάσκαλο του. Σ' αυτές τις λίγες λέξεις, ο μαθητής κατάλαβε τι πράγμα είναι το καλό. Κι έτσι ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει το καλό, μόνον όταν όλα έχουν τελειώσει γι' αυτόν, όταν όλα κάτω από τα πόδια του καταστραφούν, όταν ο κόσμος σκοτεινιάσει μπροστά στα μάτια του. Τότε μόνον ο άνθρωπος θ' ακούσει την Θεία Φωνή: "Γενηθήτω το φως!" Εάν ακούσει ο άνθρωπος αυτά τα λόγια, ο κόσμος εκ νέου αποκαθίσταται, ό,τι έχει καταστραφεί ξαναζωντανεύει, κι αυτός γίνεται νέος, χαρούμενος και δυνατός. Ακούει τις έξης λέξεις: Να επιστρέψεις στον διδάσκαλο σου. Ποιος είναι αυτός ο διδάσκαλος; Το Θείο Πνεύμα, αυτό αρχίζει με την αγάπη. Πιο καλός διδάσκαλος από αυτό δεν υπάρχει. Μέχρι να έρθει στον μεγάλο διδάσκαλο της αγάπης, ο άνθρωπος έχει περάσει από πολλούς διδασκάλους: Κάποιοι δούλεψαν με το φως, άλλοι με την δύναμη, κάποιοι τρίτοι με τον πλούτο, και ούτω καθεξής. Όμως κανένας διδάσκαλος δεν μπόρεσε να φέρει στην ανθρώπινη ψυχή αυτό το οποίο αυτή επιθυμεί. Η ψυχή επιθυμεί και αναζητεί μόνο την αγάπη. Ας επιθυμήσει σήμερα ο καθένας από σας να πάει στο Θείο Πνεύμα, τον διδάσκαλο της αγάπης και να γραφτεί στο σχολείο του. Είναι σκληρός και απαιτητικός αυτός ο Διδάσκαλος. Όποιος γραφτεί μαθητής στο σχολείο Του, αυτός πρέπει να παραιτηθεί από τον κόσμο, από τον εαυτό του, και από την ζωή του. Τι σημαίνει ν' αρνηθεί ο άνθρωπος τον εαυτό του; Ν' αρνηθεί ο άνθρωπος τον εαυτό του σημαίνει ν' αρνηθεί όλα αυτά τα οποία τον εμποδίζουν να προχωρήσει μπροστά. Όταν ο Δαυίδ πάλεψε με τον Γολιάθ, ο Σαούλ τον φώναξε για να του δώσει το όπλο, με το οποίο θα νικήσει τον αντίπαλο του. Αυτός του έδωσε το κράνος στο κεφάλι, το δόρυ στο χέρι και την ασπίδα για το σώμα, ώστε να προφυλαχθεί απ' αυτόν. Όταν φόρεσε αυτή τη στολή, ο Δαβίδ κατάλαβε ότι είναι αδύνατο να την χρησιμοποιήσει και είπε στον βασιλιά: Τα πετάω όλα στην άκρη, παραιτούμαι απ' αυτά και θα πολεμήσω με το δικό μου το όπλο. Πήρε την σφεντόνα του, τρεις πέτρες και μία σακουλίτσα και βγήκε εναντίον του Γολιάθ. Με το προπό κιόλας σημάδεμα της σφεντόνας του, ο Δαβίδ χτύπησε τον Γολιάθ στο κούτελο και τον έριξε κατά γης. Μετά πήρε το μαχαίρι, του και του έκοψε το κεφάλι. Επομένως, δυνατός άνθρωπος είναι αυτός, ο οποίος μπορεί ν' αρνηθεί εκείνα τα οποία τον εμποδίζουν. Όταν απαρνήθηκε τον εαυτό του, μπόρεσε να κόψει το κεφάλι του κακού. Ο Δαβίδ απαρνήθηκε τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να μπορέσει να νικήσει το κακό. Το κούτελο είναι η θέση απ' όπου βγαίνει το φως. Ο Δαβίδ νίκησε το Γολιάθ με το φως. Όποιος αγωνίζεται με το κακό, αυτός πρέπει να έχει φως μεσάτου. Γενικά, όποιος πηγαίνει στον κόσμο να πολεμήσει, αυτός πρέπει να είναι οπλισμένος με το φως στο νου του, τη θερμότητα και την αγάπη στην καρδιά του και με την δύναμη της βούλησης του. Αυτός βρίσκεται σε καλές συνθήκες, που τον βοηθούν να επιτύχει τις επιθυμίες του. Το φως, η θερμότητα και η δύναμη είναι ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη και την εμφάνιση των ανθρώπινων αρετών. Μπορεί ο τραγουδιστής να τραγουδήσει σ' ένα κρύο και σκοτεινό σαλόνι; Όταν το σαλόνι φωτιστεί και ζεσταθεί, ο τραγουδιστής αποκτάει διάθεση να εμφανιστεί. Αρχίζει να τραγουδάει με αγάπη και με έμπνευση. Εάν δείτε ότι δεν μπορείτε να εμφανίσετε τα χαρίσματα σας, μην αποκαρδιώνεστε. Να ξέρετε ότι το σαλόνι, το μέσο εντός του οποίου έχετε πέσει, στερείται φωτός και θέρμανσης. Μόλις έρθουν το φως και η θερμότητα, τα χαρίσματα σας θα εμφανιστούν. Όσο υπάρχει φως και θερμότητα, ο άνθρωπος νομίζει ότι ξέρει πολλά. Μόλις το φως και η θερμότητα εξαφανιστούν, βλέπει ότι τίποτε δεν ξέρει. Και η μία και η άλλη κατάσταση είναι απίθανες. Η αληθινή γνώση είναι αυτή, η οποία δεν επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες. Η αληθινή αγάπη είναι εκείνη, η οποία δεν επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες. Επομένως, εάν έρθετε στην Θεία Αγάπη, στην Θεία Σοφία και στην Θεία Δύναμη, κάθε αμφιβολία αποκλείεται. Για τα πάντα μπορεί να αμφιβάλλει ο άνθρωπος, όχι όμως και γι' αυτά τα τρία πράγματα. Αυτά είναι η βάση της ανθρώπινης ζωής, πάνω στα οποία αυτή χτίζεται, Κάτι άλλο, το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να φυλάσσει στην ζωή του, είναι να εκτιμά την λογικότητα μέσα στην οποία έχει βυθιστεί. Ο άνθρωπος πρέπει να πει: Εάν εκτιμώ τον κόσμο, όπως έχει δημιουργηθεί, εκτιμώ το καλό και την αγάπη που μου έδωσε ο Θεός, εκτιμώ την σοφία και την δύναμη, η οποία προέρχεται από τον Θεό. Όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους έρχεται σ' επαφή ο άνθρωπος, φέρνουν αυτές τις αρετές μέσα τους. Αυτό είναι Θεία αρχή, που κάθε άνθρωπος πρέπει να την εκτιμήσει. Επομένως, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι παραδείγματα για τον πλησίον τους. Εάν κάποιος δεν σας αγαπά, αγαπήστε τον εσείς. Εάν κάποιος άνθρωπος σκέφτεται το καλό, και εσείς να σκέφτεστε το δικό του καλό. Όποιος δεν σκέφτεται το καλό του πλησίον του, αυτός στερείται του φωτός. Όταν δεν υπάρχει φως, δεν θα δει τα πράγματα. Δεν θα έχει γνώμη γι' αυτά. Μπορεί ο διψασμένος να έχει κακή γνώμη για την καθαρή πηγή του βουνού; Όντας ακόμη μακριά, δοκιμάζει την ικανοποίηση, που θα λάβει από το νερό της. Σταγόνα-σταγόνα θα πιει και θα ηρεμήσει. Μπορεί ο πεινασμένος να έχει κακή γνώμη για το ζεστό, ψημένο ψωμί; Πριν το δοκιμάσει, καταλαβαίνει τη δική του αξία και δύναμη. Μόλις φαει, αισθάνεται εσωτερική ευχαρίστηση προς εκείνον, ο οποίος του το έδωσε. Μπορεί ο φυλακισμένος να τρέφει άσχημα αισθήματα προς εκείνον, ο οποίος τον ελευθέρωσε από τις αλυσίδες των ποδιών και των χεριών του; Το θέμα δεν είναι να κάνει αυτοκριτική ο άνθρωπος, αλλά πρέπει ο ίδιος να διορθώνεται. Όταν δει έλλογο άνθρωπο, να χαίρεται, όταν δει καλό άνθρωπο, να χαίρεται και, όταν δει δυνατό άνθρωπο, πάλι να χαίρεται. Γιατί ο Θεός εμφανίζεται και στον έλλογο και στον καλό και στον δυνατό άνθρωπο. Όπου ο Θεός εμφανίζεται, εκεί αποφεύγονται όλες οι αρνητικές εκδηλώσεις, εκεί τίποτε κακό δεν υπάρχει. Κρατήστε στο νου σας την εξής σκέψη: Ποτέ να μην αγωνίζεστε με το κακό. Εάν θέλετε να παλέψετε με το κακό, βάλτε το καλό στη μέση: Εσείς να μείνετε στην δεξιά πλευρά, το καλό στη μέση, και το κακό στην αριστερή μεριά. Έτσι κάνουν οι καλοί άνθρωποι, Οι κακοί και οι χαζοί άνθρωποι, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Αυτοί κάθονται στην αριστερή μεριά, το καλό το βάζουν στην μέση και το κακό στην δεξιά μεριά. Το καλό πρέπει να μένει πάντα στην μέση, μεταξύ του ανθρώπου και του κακού. Και τότε όλες οι ενέργειες που βγαίνουν από το κακό, πριν φθάσουν στον άνθρωπο, θα περάσουν μέσα από το καλό, και το καλό ξέρει πώς να τις τακτοποιήσει. Όταν λέμε ότι το καλό μπορεί να φτιάξει τις ενέργειες του κακού, έχουμε υπ' όψιν το νόμο του μπολιάσματος. Οι αγρότες ξέρουν αυτόν τον νόμο και τον εφαρμόζουν στην πρακτική. Όταν θέλουν να εξημερώσουν, δηλαδή να εξευγενίσουν κάποιο δένδρο άγριο, για παράδειγμα μια μηλιά, το μπολιάζουν με την ήμερη μηλιά. Τι γίνεται με την άγρια μηλιά; Οι ενέργειες αυτής της μηλιάς περνάνε μέσα από το μπόλιασμα, και μετά από ένα - δύο χρόνια, αυτή η μηλιά αρχίζει να δίνει καλά φρούτα. Δηλαδή, όταν οι ενέργειες του κακού περάσουν μέσα από το καλό, αλλάζουν ριζικά. Όταν δεν μπορούν να εφαρμόσουν αυτόν το νόμο, οι άνθρωποι αναρωτιούνται τι να κάνουν για να αποφύγουν το κακό στον κόσμο. Πολύ απλά. Πρέπει ο μαθητής να ρωτάει πώς να ικανοποιήσει τον διδάσκαλο του; Εάν ο διδάσκαλος διδάσκει μαθηματικά, ο μαθητής πρέπει να διαβάζει, τίποτε περισσότερο. Αν μελετάει, αν λύνει συνέχεια τις ασκήσεις του, ο διδάσκαλος θα έχει καλή γνώμη για τον μαθητή του. Εάν ο διδάσκαλος παραδίδει μουσική, ο μαθητής πρέπει να παίζει, να τραγουδάει, να μελετάει καλά τις ασκήσεις του. Όταν μελετάει καλά, ο διδάσκαλος θα είναι ευχαριστημένος απ' αυτόν. Σ' αυτό το θέμα, οι διδάσκαλοι είναι αφιλοκερδείς. Εξαγοράζονται μόνον από τους καλούς και εργατικούς μαθητές (Σημ. Μη.: Το ρήμα ποντκούπβαμ, εξαγοράζομαι, στα βουλγάρικα, έχει και την μεταφορική έννοια του σαγηνεύομαι, έλκομαι, αιχμαλωτίζομαι. Πρόκειται για λογοπαίγνιο του συγγραφέα). Εάν ο μαθητής φοβάται ότι μπορεί να κοπεί από τον δάσκαλο του, δεν είναι σωστός μαθητής. Εάν ο διδάσκαλος φοβάται ότι μπορεί να παραπλανηθεί από τον μαθητή του, δεν είναι σωστός διδάσκαλος. Ούτε ο μαθητής μπορεί να παραπλανηθεί από τον διδάσκαλο του, ούτε ο διδάσκαλος από τον μαθητή του. Ο διδάσκαλος είναι μακριά από τον μαθητή του, συνεπώς δεν μπορεί να ρίξει σκιά πάνω του. Και ο μαθητής είναι μακριά από τον διδάσκαλο του και γι' αυτό δεν μπορεί να τον σκιάσει. Το ζήτημα του διδασκάλου είναι να μάθει τον μαθητή του. Το ζήτημα του μαθητή είναι να μάθει, να τελειώσει το σχολείο με επιτυχία και να είναι ωφέλιμος στους γύρω του. Ως μαθητές, από σας απαιτείται να διαβάζετε καλά και να μην μιλάτε πολύ. Όλα όσα λετε, μαγνητοφωνούνται. Μία μέρα, όταν βρεθείτε μπροστά στην ταινία της ζωής σας, θα την μελετήσετε με όλες τις λεπτομέρειες. Τότε θα δείτε και το παραμικρό σας λάθος, το οποίο πρέπει να διορθώσετε. Αφού το ξέρετε αυτό, σκεφθείτε τι λετε. Τι είναι πιο καλό να πείτε στον άνθρωπο: Σ' αγαπώ, ή δεν σ' αγαπώ; Τι είναι πιο εύκολο να πείτε στον πεινασμένο: Ότι μπορεί να φαει, ή ότι δεν μπορεί; Εάν ο πεινασμένος μπορεί να φαει, είναι δυνατός άνθρωπος. Εάν δεν μπορεί να φαει, τότε είναι άρρωστος. Να γιατί δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι, ό,τι λετε, θα μαγνητοφωνηθεί. Εσείς είστε ηθοποιοί στην σκηνή, που όλοι, κάθε στιγμή, τους φωτογραφίζουν. Εάν είστε στην σκηνή και πείτε ότι δεν αγαπάτε κάποιον, θα ξέρετε ότι είστε άρρωστος άνθρωπος. Στον άρρωστο άνθρωπο, όμως, δεν του επιτρέπουν να φαει. Εάν πείτε ότι αγαπάτε κάποιον, είστε υγιής άνθρωπος. Στον υγιή επιτρέπεται να τρώει, αλλ' όμως τόσο, όσο για να αναπληρώσει τις δυνάμεις του. Επομένως, το πρώτο πράγμα το οποίο απαιτείται από τον άνθρωπο, είναι να σκέφτεται πάνω σ' αυτό που κάνει και λεει. Αυτό σημαίνει να έχει φως στο νου του σαν ερέθισμα για την απόκτηση της αγάπης. Αυτό προϋποθέτει την στιγμή του ξυπνήματος της συνειδητότητας στον άνθρωπο. Το φως είναι εισαγωγή προς την αγάπη όμως, πριν να έρθει αυτή, θα έρθει η δύναμη. Τελευταία έρχεται η αγάπη. Επειδή η αγάπη θα έρθει τελευταία στον κόσμο, γι' αυτό γίνονται προετοιμασίες για την υποδοχή της. Σήμερα οι άνθρωποι απελευθερώνονται μέσω του φωτός και μέσω της δύναμης, για να μπορούν, όταν έρθει η αγάπη, να την δεχθούν με χαρά και να την κρατήσουν κοντά τους. Η αγάπη θα δημιουργήσει την επόμενη κουλτούρα, την επόμενη ζωή. Για να φθάσουν την αγάπη, οι άνθρωποι πρέπει να παραιτηθούν από τις παλιές τους αντιλήψεις. Η αγάπη δεν μπορεί να περάσει μέσα από τις παλιές αντιλήψεις για την ζωή και τον Θεό. - Τι θα γίνει με μας; - Αυτό εξαρτάται από την συνειδητότητά του ανθρώπου. Σύμφωνα με την συνειδητότητά που έχει σήμερα, το μυρμήγκι για πολύ καιρό θα μένει μυρμήγκι, όμως για τον άνθρωπο δεν είναι έτσι. Παρ' όλα αυτά, όλα τα μυρμήγκια δεν μοιάζουν. Υπάρχουν μυρμήγκια εδώ στο βουνό, τα οποία είναι χορτοφάγα. Αυτά τρέφονται μόνο με κόκκους από κάποια φυτά. Δεν τρώνε οποιαδήποτε άλλη τροφή. Εάν το μυρμήγκι τηρεί αυστηρή χορτοφαγία, πολύ περισσότερο ο άνθρωπος θα πρέπει να ξεχωρίζει με τον τρόπο της διατροφής του απ' όλα τα άλλα όντα. Οι πιο φυσικές και υγιεινές τροφές για την ανθρώπινη ψυχή είναι εκείνες οι οποίες προέρχονται από την αγάπη. Είναι το φως και η θερμότητα. Είναι οι καρποί της αγάπης. Όσο τρέφεται με φωτεινές σκέψεις, με φωτεινά συναισθήματα, και με φωτεινές πράξεις, η ανθρώπινη ψυχή ποτέ δεν θα πεινάσει. Μόνο μ' αυτή την προϋπόθεση ο άνθρωπος μπορεί να βοηθηθεί να φτάσει στην αγάπη. Εάν αποκτήσει ο άνθρωπος την αγάπη, γι' αυτόν ανοίγεται νέος κόσμος, νέο πεδίο εργασίας. Ο Απόστολος Παύλος λεει: "Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε, και ωτίον δεν ήκουσε, και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν." Ολόκληρος ο κόσμος, ολόκληρη η φύση δίνει δυνατότητες και συνθήκες για την εμφάνιση της Θείας αγάπης, την οποία κάποτε οι άνθρωποι δοκιμάζουν. Για όλους τους ανθρώπους έχουν προβλεφθεί πολλά πλούτη, δυνατότητες και συνθήκες. Για όλους τους ανθρώπους ο Θεός έχει προβλέψει αναρίθμητες δυνατότητες. Πρέπει, λοιπόν, να απογοητεύεται ο άνθρωπος; Για να αναπτυχθεί σωστά, ο άνθρωπος πρέπει να κοιτάζει όλους τους ανθρώπους σαν συνθήκες, οι οποίες τον ενεργοποιούν για να βαδίσει μπροστά. Εάν δεν βλέπει έτσι, αυτός ο ίδιος θα σκοντάψει. Όποιος καταλαβαίνει τη ζωή, αυτός κοιτάει το φως, το καλό και τη δύναμη, σαν συνθήκες μέσα από τις οποίες ο Θεός εμφανίζεται. Δηλαδή, κάθε άνθρωπος, ο οποίος φέρει μέσα του, το έλλογο, το καλό, και τη δύναμη, είναι αγαθό όχι μόνο για τον πλησίον του, αλλά και για όλα τα ζωντανά όντα. Τώρα, αφού έχετε έρθει στο βουνό, να τρέφεστε με τα φρούτα της αγάπης, για ν' ανανεωθείτε. Μερικοί, χωρίς να είναι ηλικιωμένοι, νομίζουν ότι έχουν γεράσει. Το πιο φοβερό για τον άνθρωπο είναι να γεράσει. Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος μέχρι σήμερα, υπάρχουν μόνο εικοσιτέσσερις γέροντες, οι οποίοι είναι στον ουρανό. Τώρα ετοιμάζεται ο τελευταίος γέρος για να γίνουν όλοι εικοσιπέντε. Στη γη, όμως, υπάρχουν γέροντες όσοι θέλετε. Σε κάθε βήμα μπορείτε να συναντήσετε γέροντα. Αυτοί είναι ηθοποιοί της σκηνής, δεν είναι γέροντες. Αυτοί πρέπει να εμφανιστούν σαν υποψήφιοι για ανανέωση. Όσον αφορά τα γερατειά, και το γέρασμα αυτό είναι ιδέα η οποία σήμερα είναι ανέφικτη. Το μοναδικό το οποίο είναι ανέφικτο και αδύνατο για τον άνθρωπο, αυτό είναι το γέρασμα. Το μοναδικό που είναι δυνατό και εφικτό στον άνθρωπο, είναι η ανανέωση. Γι’ αυτό ανανεώνετε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη δύναμη σας, για να είστε σαν έλλογα παιδιά. Να φέρνετε μέσα σας την Θεία γνώση, την Θεία αγάπη, και την Θεία δύναμη. 2 Αυγούστου 1939, 5 μ.μ.
  1. Зареди още активност