Ani

Administrators
  • Мнения

    271
  • Присъединил/а се

  • Последно посещение

Всичко публикувано от Ani

  1. Η Στερεα τροφη "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή, οίτινες δια την έξιν έχουσι τα αισθητήρια γεγυμνασμένα εις το να διακρίνωσι το καλόν και το κακόν." (Προς Εβραίους 5:14) Μία από τις κύριες ικανότητες του ανθρώπου είναι να διακρίνει το καλό από το κακό. Τα βάσανα στον κόσμο είναι συνέπειες του κακού, ενώ οι χαρές συνέπειες του καλού. Κατ' αρχήν είναι έτσι. Από Θεία άποψη, όμως, τα βάσανα των ανθρώπων έρχονται για το καλό τους. Στην απεριόριστη Σοφία Του, ο Θεός μετατρέπει τα βάσανα όλων των λαών, των κοινωνιών, των ανθρώπων και των ψυχών σε καλό. Αυτό συμφέρει την Θεία Βασιλεία. Ο Θεός δεν ανέχεται δυσαρμονία. Συνεπώς, όταν μιλάμε για ξεχώρισμα του καλού από το κακό, αυτό υπονοεί μελέτη της ουσίας της Θείας ζωής. Αν ο άνθρωπος έρθει σ' αυτή την ζωή, δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει συμβιβασμούς με το καλό για λογαριασμό του κακού. Αν κάνουμε κάτι κακό, τίποτε δεν μπορεί να το δικαιολογήσει. Το καλό είναι καλό, το κακό είναι κακό. Στην Θεία ζωή αυτά ξεχωρίζονται αυστηρά. Όποιος ρωτάει τι πράγμα είναι το καλό και τι το κακό, μπορεί να διαβάσει γι' αυτά τα ζητήματα πολλές φιλοσοφικές πραγματείες. Εμείς, όμως, δεν θεωρούμε απαραίτητο να εξηγούμε τι πράγμα είναι το καλό και τι το κακό. Κατά την γνώμη μας, το καλό είναι θετικό μέγεθος, με σημείο συν το κακό είναι αρνητικό μέγεθος, με σημείο πλην. Απ' αυτή την άποψη, το κακό και το καλό, ως μεγέθη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα μαθηματικά, όπως χρησιμοποιούνται όλα τα μαθηματικά μεγέθη. Όταν το καλό και το κακό χρησιμοποιούνται ως μαθηματικά μεγέθη, στην θέση και στον χρόνο τους, είναι χρήσιμα. Όμως, αν δεν χρησιμοποιούνται στην θέση και στον χρόνο τους, προκαλούν μεγάλες ζημιές, μεγάλες φθορές στην ανθρωπότητα. Για παράδειγμα, είναι ευχάριστο τον χειμώνα να κάθεσαι γύρω από την φωτιά, αλλά είναι φοβερό ν' ανάψεις φωτιά στο κεφάλι σου. Είναι λίγο δυσάρεστο να κουβαλάς ολόκληρο καλάθι με μήλα στο κεφάλι σου, αλλά είναι ευχάριστο να κουβαλάς μερικά μήλα στο στομάχι σου. Η φωτιά είναι ευχάριστη από μακριά, αλλά είναι επικίνδυνη από κοντά. Απ' αυτή την άποψη, όσο και επιθυμητό να είναι το καλό, μόλις εφαρμοστεί στον άνθρωπο σε μεγάλη κλίμακα, γίνεται αφόρητο. Και έτσι, κάθε πράγμα, καλό ή κακό, χωρίς μέτρο, όχι στον τόπο και στον χρόνο του, δεν μπορεί να ωφελεί τον άνθρωπο. Για παράδειγμα, η γνώση είναι τροφή για το μυαλό, αλλά η πολύ γνώση κουράζει τον άνθρωπο, ακόμη δε περισσότερο όταν δεν είναι αφομοιωμένη. Από Θεία άποψη, το μυαλό είναι το φυσικό σώμα του πνεύματος μ' αυτό ντύνεται το πνεύμα, για να παρουσιαστεί μπροστά στον Θεό. Το μυαλό δεν παριστάνει ακόμη τον αληθινό άνθρωπο, αλλά είναι ο άριστος υπηρέτης του, που λύνει όλα τα ζητήματα της ζωής. Στον φυσικό κόσμο η διάνοια είναι ένας από τους κύριους παράγοντες εκτός απ' αυτόν υπάρχουν δύο παράγοντες ακόμη: η καρδιά και το σώμα. Συνεπώς, υπάρχει φυσικός, συναισθηματικός και διανοητικός κόσμος, ο καθένας από τους οποίους διαιρείται σε ακόμη τρεις. Όσο και να μιλάμε γι' αυτούς τους κόσμους, αυτοί είναι για τον άνθρωπο άχρηστη γνώση. Αν δεν μπορεί να επωφελείται απ' αυτή, στο μυαλό του θα δημιουργηθεί μεγάλη συσσώρευση. Και πραγματικά, αν παρακολουθήσουμε τις αιτίες για τα ανθρώπινα βάσανα, θα δούμε ότι μία από τις αιτίες οφείλεται στην συσσώρευση περιττής ενέργειας στο φυσικό, διανοητικό και πνευματικό σώμα του ανθρώπου, ή, όπως ονομάζεται, αστρικό σώμα. Η συσσώρευση αυτών των περιττών ουσιών στα διάφορα σώματα του ανθρώπου, οδηγεί σε ανωμαλία στην ζωή του. Για παράδειγμα, όλα τα αρνητικά συναισθήματα στον άνθρωπο, όπως μίσος, ζήλια, θυμός και άλλα, οφείλονται σε περιττές ουσίες στο αστρικό του σώμα. Η περηφάνια, η αυτοσυνεινηδειτότητα, η φιλοδοξία και μια σειρά άλλων αρνητικών εκδηλώσεων στον άνθρωπο οφείλονται σε περιττές ουσίες στο διανοητικό του σώμα. Χάρη σ' αυτά τα περισσεύματα, ο άνθρωπος μπορεί να περιπέσει σε κάποια μη φυσική κατάσταση, είτε από φυσική, είτε από διανοητική ή συναισθηματική άποψη. Έτσι ώστε, όταν μιλάμε για διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου, τούτο υπονοεί να εκπαιδεύει ο άνθρωπος το σώμα του, την καρδιά του και το μυαλό του. Το σώμα, η καρδιά και το μυαλό είναι οι τρεις κύριοι παράγοντες, που παίζουν σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη του ανθρώπινου πνεύματος και της ανθρώπινης ψυχής. Στο κεφάλαιο που διαβάσαμε, λέγεται ότι απαγορεύεται στις γυναίκες να μιλάνε στην εκκλησία. Ρωτάω: Αυτή είναι αιώνια αρχή; Πραγματικά, όσο είναι άρρωστος, ο άνθρωπος δεν πρέπει να μιλάει, αλλά όταν γιατρευτεί, θα μιλάει. Ο άρρωστος δεν πρέπει να τρώει όλες τις τροφές, αλλά, όταν γιατρευτεί, μπορεί να τρώει ό,τι φαγητό επιθυμήσει. Συνεπώς, στον καιρό του Απόστολου Παύλου απαγορευόταν στις γυναίκες να μιλάνε στην εκκλησία, επειδή δεν ξέρανε τι να πούνε. Μπορεί να μιλάει μόνον εκείνος, που ξέρει τι να πει, εκείνος που μάθαινε για πολύ καιρό. Αυτός πρέπει να έχει τελειώσει τουλάχιστον μία σχολή πανεπιστημίου, αλλά όχι σε πανεπιστήμια όπως τα τωρινά. Πρέπει να έχει σπουδάσει στο Παγκόσμιο πανεπιστήμιο, διότι, όταν βγει να μιλήσει, πρέπει να ξέρει πού, τι και πώς να μιλήσει. Ο ομιλητής δεν πρέπει να είναι σαν εκείνους τους πωλητές κουλουριών στους δρόμους, οι οποίοι αγοράζουν κουλούρια από τους φούρνους και τα μεταπουλούν. Είναι καλό να εμπορεύεται ο άνθρωπος, αλλά να είναι μόνος του και παραγωγός και πωλητής. Κατά το εμπόριο, ο άνθρωπος γνωρίζεται με ανθρώπους, αλλά καμιά φορά τσακώνεται μαζί τους. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την γεωργία, και για την επιστήμη. Όσο δεν ξέρουν ακόμη τι να λένε και πώς, οι άνθρωποι μια θα γνωρίζονται, μια θα μαλώνουν ανάμεσα τους. Συνεπώς, πρέπει να έρθουν στην κατάσταση όπου θα χρησιμοποιούν την ζωή έτσι, ώστε όλοι να είναι ευχαριστημένοι απ' αυτή. "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή." Η ζωή είναι στερεά τροφή, αλλά, αν εσείς δεν καταλαβαίνετε από πού έχει προέρθει, πρέπει να την απαρνιέστε; Αν δεν μπορείτε να τελειώσετε πανεπιστήμιο, πρέπει να απαρνιέστε την γνώση; Αν κάποιος δεν σας αγαπάει, πρέπει να απαρνιέστε την αγάπη; Αν κάποιος δεν σας έχει κάνει καλό, πρέπει να παραιτηθείτε από το να κάνετε καλό στους άλλους; Λέτε: Επειδή κανένας δεν μου έχει κάνει καλό, κι εγώ παραιτούμαι απ' το να κάνω καλό στους ανθρώπους. Επειδή δεν έχω τελειώσει πανεπιστήμιο, δεν θέλω πια να μαθαίνω. Όχι, δεν μιλάμε έτσι. Μόνο τα παιδιά μπορούν να μιλάνε έτσι. Πόσα χρόνια χρειάζονται στον άνθρωπο, για να τελειώσει μία σχολή; Στην γη χρειάζονται τέσσερα χρόνια, για να τελειώσεις μία σχολή. Όμως, για να τελειώσει ο άνθρωπος μία σχολή στον αγγελικό κόσμο, χρειάζονται 777 μετενσαρκώσεις. Τι θα πείτε γι' αυτό; Αυτή είναι μία μαθηματική πιθανότητα. Όποιος έχει τελειώσει το Αγγελικό πανεπιστήμιο, ξέρει πολλά πράγματα, περνάει για μορφωμένος άνθρωπος. Αρκεί αυτός ο επιστήμονας να φυσήξει ένα στάχυ, για να ωριμάσουν οι σπόροι του αμέσως. Θα έρθει αυτή η γνώση, αλλά για ποιους; - Για τους τέλειους. Λέτε: Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Θα μπορείτε να καταλάβετε το νόημα της ζωής μόνο όταν θα έχετε μετενσαρκωθεί 777 φορές στην γη, και μάλιστα αξιόλογες μετενσαρκώσεις, στις οποίες να έχετε κάνει κάτι σπουδαίο. Ξέρετε πόσες κύριες και πόσες απλές μετενσαρκώσεις πρέπει να περάσει ο άνθρωπος στην γη; Όταν δεν μπορούν να απαντήσουν σε κάποια δύσκολα ερωτήματα, οι τούρκοι λένε: "Εφτά πατώματα προς τα επάνω, εφτά πατώματα προς τα κάτω." Δηλαδή, δεν έχουμε τι να σκεφτούμε περισσότερο. Στην Γραφή λέγεται: "Η γνώση σε κάνει υπερήφανο, ενώ η αγάπη εποικοδομητικό." Τι σημαίνει αυτή η σκέψη; - Γνώση χωρίς αγάπη σε κάνει υπερήφανο, ενώ γνώση με αγάπη εποικοδομητικό. Πολλοί νομίζουν ότι η γνώση δεν χρειάζεται αγάπη. Εσείς πρέπει να ξέρετε ότι η αγάπη, ακριβώς, φέρνει γνώση. Μόνον ο Απόστολος Παύλος λέει: "Μη ξεχωρίζετε την γνώση από την αγάπη.1" Όμως, η γνώση χωρίς αγάπη σε κάνει υπερήφανο. Σ' αυτή την κατεύθυνση, η σοφία παριστάνει τον πιο δύσκολο δρόμο στην ζωή του ανθρώπου. Δεν υπάρχει πιο δύσκολος δρόμος από την σοφία. Και πιο εύκολος δρόμος από την αγάπη δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει πιο εύκολη επιστήμη στην ζωή από την αγάπη. Συνεπώς η αγάπη είναι για τα παιδιά, ενώ η σοφία για τους ηλικιωμένους, για τους τέλειους. Σ' αυτό δεν υπάρχει καμία αντίφαση. Και τα παιδιά, όπως και οι ηλικιωμένοι, βαδίζουν σε δικό τους δρόμο. Ως παιδί, ο άνθρωπος βαδίζει στον δρόμο της αγάπης ως ηλικιωμένος, μπαίνει στον δρόμο της σοφίας. Λέω: στους πνευματικούς ανθρώπους πρέπει να δημιουργηθεί δυνατή επιθυμία για μάθηση. Όσες και λίγες γνώσεις να έχει, ο άνθρωπος πρέπει να τις κατέχει τέλεια, ώστε ακόμα κι αν υποβληθεί σε εξετάσεις, να πετύχει. Όλες οι εξετάσεις, όλες οι καλές και κακές σκέψεις, οι οποίες περνάνε από το μυαλό σας, δεν είναι αυθαίρετες, είναι αριθμοί, μεγέθη, ακριβώς καθορισμένα. Το πνεύμα και η ψυχή ταξιδεύουν αιώνια, κινούνται αιώνια στο σύμπαν, και μ' αυτόν τον τρόπο μαθαίνουν. Όπως το πνεύμα και η ψυχή, έτσι και το μυαλό και η καρδιά είναι σε αιώνια κίνηση. Όλα στον κόσμο κινούνται. Όταν κινείστε, βλέπετε διάφορα δέντρα, λουλούδια, πουλιά, αστέρια, την ανατολή και την δύση του ηλίου, κλπ.. Ρωτάτε: τα δέντρα, τα ποτάμια έχουν κάποια σχέση με μας; - Έχουν, εννοείται, αλλά εσείς δεν ξέρετε ποια είναι η σχέση τους με σας. Εσείς ξέρετε για παράδειγμα, ότι ένα δεδομένο ποτάμι τρέχει προς την ανατολή, άλλο προς την δύση, ένα τρίτο προς τον βορρά, κι ένα τέταρτο προς τον νότο, αλλά δεν ξέρετε τίποτε περισσότερο. Το ποια είναι η σχέση ενός ποταμού με σας, ποιος είναι ο προορισμός του στην φύση, δεν το ξέρετε. Τίποτε στον κόσμο δεν είναι δημιουργημένο τυχαία. Κάθε πράγμα έχει αυστηρά καθορισμένο προορισμό και αναλογία με άλλα πράγματα. Κάποιος λέει: Τι με ενδιαφέρει η ερώτηση για το μέγεθος του Μεγάλου ή του Ειρηνικού Ωκεανού; - Τότε, γιατί ενδιαφέρεστε πόσα χρήματα έχει αφήσει ο πατέρας σας στην Λαϊκή Τράπεζα; Όπως σας ενδιαφέρει η ερώτηση για την κληρονομιά σας, έτσι πρέπει να σας ενδιαφέρει η ερώτηση για το μέγεθος του Μεγάλου ή του Ειρηνικού ωκεανού, επειδή, σύμφωνα με τις μελέτες κάποιων επιστημόνων, υποθέτουν ότι σ' αυτόν, όπως και σ' άλλους ωκεανούς και θάλασσες, υπάρχουν περίπου δέκα εκατομμύρια τόνοι διαλυμένου χρυσού. Δέκα εκατομμύρια τόνοι χρυσού! - αυτό είναι μεγάλος πλούτος. Πού να έχουν οι Βούλγαροι τώρα αυτόν τον χρυσό; Πρέπει να ενδιαφέρεστε για τους ωκεανούς, επειδή αυτοί παριστάνουν δυνατότητες, συνθήκες για την ανάπτυξη σας. Αυτοί είναι παρθένο έδαφος, το οποίο προετοιμάζεται για τον μελλοντικό πολιτισμό. Το νερό του Μεγάλου Ωκεανού, για παράδειγμα, θα σκεπάσει κάποιες από τις σύγχρονους ηπείρους, ενώ μεγάλο μέρος από τους ανθρώπους που ζουν τώρα στην γη, θα μεταναστεύσουν στο έδαφος του. - Είναι δυνατόν ο Κύριος να μας βγάλει από την Ευρώπη και να μας μεταφέρει στο έδαφος του μεγάλου ωκεανού, σε εντελώς καινούριες για μας συνθήκες; - Σ' αυτό δεν υπάρχει τίποτε αδύνατο. Έτσι όπως έχετε αφήσει τον ουρανό κι έχετε κατέβει στην γη, έτσι θα φύγετε και από την Ευρώπη. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από μετανάστευση. Κάποτε ήσασταν στον ουρανό, διασκεδάζατε με τους Γιους του Θεού, αλλά μετά απ' αυτό αφήσατε τον ουρανό και αρχίσατε να ταξιδεύετε. Κάποτε οι άνθρωποι ζούσανε στην γη της Επαγγελίας, αλλά μετά την άφησαν και, εδώ και χιλιάδες χρόνια, ταξιδεύουν αδιάκοπα. Συνεπώς, οι άνθρωποι προέρχονται από μία τεράστια γη στο σύμπαν και έχουν έρθει στην γη για να δουλεύουν, να μαθαίνουν. Και στις Παροιμίες λέγεται: "Και διασκεδάζανε στην γη της Επαγγελίας." Οι σύγχρονοι επιστήμονες λένε ότι ο ήλιος του σύμπαντος είναι 75 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος και με δυνατότερο φως από τον δικό μας ήλιο. Βάσει αυτού, κάνω την εξής σύγκριση: στο σύμπαν επίσης υπάρχει γη, την οποία εσείς κάποτε έχετε αφήσει, για να έρθετε στην δική μας μικρή γη. Η συμπαντική γη είναι επίσης 75 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την δική μας. Θυμάστε ότι κάποτε έχετε ζήσει σ' αυτή την γη; Θυμάστε κάποια από τα τοπία της; Θα πείτε ότι δεν θυμόσαστε τίποτε. Ρωτάω: πώς θα εξηγήσετε τότε κάποια περίεργα όνειρα σας; Ονειρεύεστε, για παράδειγμα, ότι είστε κάπου, αλλά ούτε στην γη, στην οποία ζείτε σήμερα, ούτε στον ουρανό. Όταν δεν μπορείτε να εξηγήσετε αυτά τα όνειρα με τις γνώσεις, τις οποίες έχετε στην γη, τα αγνοείτε και λέτε: Αυτά είναι φαντασία! Όχι, στο ασυνείδητο του ανθρώπου είναι αποθηκευμένες μια σειρά από εικόνες, εντυπώσεις, μια σειρά αναμνήσεων, οι οποίες μιλάνε για ζωή στο μακρινό παρελθόν. Η κοσμική γη, για την οποία μιλάω, είναι ζωντανή. Και μέχρι σήμερα ακόμη, επάνω της ζουν τέλεια πλάσματα, τα οποία έχουν τελειώσει την ανάπτυξη τους. Πολλοί ονομάζουν αυτή την γη "παράδεισο", ενώ κάποιοι την ονομάζουν "Βασιλεία του Θεού".' Αυτή η γη έχει εξωτερική και εσωτερική πλευρά. Για να φτάσει ο άνθρωπος σ' αυτές τις αντιλήψεις των πραγμάτων, πρέπει να συμμετέχει στα έργα του Θεού, δηλαδή να συνδεθεί μαζί Του. Αν δεν αισθάνεστε μέσα σας την Θεία Αγάπη, την Θεία δύναμη και σκέψη, πού είναι τότε η ανθρωπιά σας; Αν δεν έχετε σωστές σχέσεις με την Πρωταρχική Αιτία, θα ζείτε με αιώνιο φόβο και θα αποφεύγετε τον Θεό, όπως τα ζώα αποφεύγουν τους ανθρώπους. Γιατί τα ζώα αποφεύγουν τους ανθρώπους; Επειδή αυτός έχει όπλα, με τα οποία σκοτώνει, σφάζει, καταστρέφει. Και η γη φοβάται τους ανθρώπους. Γιατί; Επειδή παίρνουν το αλέτρι κι αρχίζουν να οργώνουν, να την καλλιεργούν. Οι σύγχρονοι άνθρωποι μοιάζουν με τα αλέτρια, τα οποία, όπου περάσουν, όλα τα οργώνουν. Και μετά λένε: Εμείς οργώνουμε. - Αν οργώνετε σωστά, αυτό το όργωμα έχει νόημα• αν δεν οργώνετε σωστά, θα προκαλέσετε περισσότερο ζημιά, παρά όφελος. Αν θέλετε να ξέρετε πώς είναι η δουλειά σας, ρωτήστε τα δέντρα, τους βράχους, τα βουνά, τι θα πουν αυτά για σας. Οι σύγχρονοι άνθρωποι κόβουν τα δάση, διανοίγουν γαλαρίες, αλλά καταστρέφουν μαζί μ' αυτό. Τα ανώτερα πλάσματα δημιουργήσανε τα βουνά, τα δάση, ενώ οι άνθρωποι τα καταστρέφουν. Ποια τέχνη είναι μεγαλύτερη: να φτιάξετε ένα ρούχο χωρίς να περάσετε σ' αυτό βελόνα, ή να το κόψετε, δηλαδή να κόψετε το ύφασμα σε κομμάτια και από πάνω να περάσετε μερικές ραφές με μηχανή; Η πρώτη τέχνη είναι μεγαλύτερη από την δεύτερη. Ο αόρατος κόσμος εργάζεται με τον πρώτο τρόπο, ενώ οι άνθρωποι με τον δεύτερο. Αυτοί καταστρέφουν το έτοιμο και περνάνε επάνω του με μηχανές, το επεξεργάζονται ξανά, λέγοντας: Ο πολιτισμός το απαιτεί αυτό. Όταν κάποια μοδίστρα ράψει ένα φόρεμα, όλοι μένουν έκθαμβοι απ' αυτό και λένε: Είναι μεγάλη μαστόρισσα αυτή η μοδίστρα! Αυτή έχει σπουδάσει στο Παρίσι. Λέω: όσο στα ρούχα των σύγχρονων ανθρώπων περνάνε σιδερένιες βελόνες και μηχανήματα, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε καινούριο απ' αυτούς. Τέτοιο ράψιμο των ρούχων δεν μπορεί να επιδράσει καλά στην διαπαιδαγώγηση της ανθρωπότητας. Μόνο τα πουκάμισα των άρρωστων ανθρώπων μπορούν να ράβονται με σιδερένιες βελόνες, για να τους παραδώσουν υγεία, δύναμη. Όμως τα ρούχα των υγιών ανθρώπων πρέπει να πλέκονται ή ράβονται με χρυσές βελόνες. Οι σιδερένιες βελόνες προξενούν κάτι δυσαρμονικό στον χαρακτήρα των υγιών ανθρώπων. Οι σύγχρονοι άνθρωποι συχνά χρησιμοποιούν σιδερένιες βελόνες, σιδερένια σουβλιά. Κάποια γυναίκα ζει καλά με τον άντρα της, αλλά έρχεται η γειτόνισσα της σ' αυτήν κι αρχίζει: Όπως βλέπω, ζείτε καλά με τον άντρα σου. - Ναι, καταλαβαινόμαστε. Αυτό είναι ωραίο, αλλά θα σου πω ένα πράγμα: Βλέπω ότι ο άντρας σου είναι λίγο παιχνιδιάρης, του αρέσει να ρίχνει ματιές από εδώ κι από εκεί. Άντρας είναι αυτός, δεν υπάρχει λόγος να του έχεις πλήρη εμπιστοσύνη. Κάθεται λίγο αυτή η γειτόνισσα, λέει, λέει και φεύγει. Μένει η νέα γυναίκα μόνη της κι αρχίζει να σκέφτεται. Τι σκέφτεται; Σουβλί έχει μπει πια στην καρδιά της. Όταν έρχεται ο άντρας της από την δουλειά, αρχίζει να τον παρατηρεί, μήπως έχει γίνει καμιά αλλαγή σ' αυτόν. Ο άντρας απορεί, γιατί η γυναίκα του τον κοιτάει έτσι ερευνητικά. Τι τρέχει γυναίκα; -Τίποτε. Λέω: κάτι τρέχει. Η γειτόνισσα έχει έρθει επίσκεψη, έχει σκαρώσει κάτι, έχει βάλει μέσα της το σιδερένιο σουβλί, και μαζί μ' αυτό έχει επιφέρει και την αμφιβολία. Τι παριστάνει η αμφιβολία; Η αμφιβολία είναι κάποια ακαθαρσία, η οποία μπαίνει στο αστρικό σώμα του ανθρώπου, κι αυτός νιώθει ζήλια, μίσος, αμφιβολία και λέει: Δεν ξέρω τι γίνεται με μένα, αλλά έχασα την ηρεμία μου. Τι να κάνω τώρα; - Μην δέχεστε στο σπίτι σας μοδίστρες, οι οποίες δουλεύουν με σιδερένιες βελόνες. Κι αν πάτε στο σπίτι της γειτόνισσας σας, η οποία έχει τελειώσει ραπτική στο Παρίσι, θα της πείτε: Εγώ έχω έναν άρρωστο γείτονα, στον οποίον σας παρακαλώ να ράψετε ένα πουκάμισο. Αν η γειτόνισσα σας συμφωνήσει, θα την πάτε στον άρρωστο, να πάρει μέτρα για το πουκάμισο του. Και πραγματικά λέγεται: "Να παρηγορείτε άρρωστους!" Σε σας δε λέω: να σκεφτείτε σχετικά με τις σιδερένιες βελόνες και σούβλες και να εφαρμόσετε αυτή την αναλογία στην ζωή σας, να επωφελείστε απ' αυτή. Λέτε: Ποιο είναι το νόημα της ζωής; - Η ζωή έχει τριπλή σημασία. Πρώτα, το νόημα της ζωής αφορά το φυσικό σώμα του ανθρώπου• να δημιουργήσει αυτός ένα υγιές, καλά οργανωμένο σώμα, μέσα στο οποίο το πνεύμα και η ψυχή να ζουν, να κάνουν την δουλειά τους στην γη. Δεύτερον, το νόημα της ζωής αφορά το αστρικό σώμα του ανθρώπου, να καλυτερέψει την κατάσταση του, ν' ανυψώσει τα συναισθήματα και τις επιθυμίες του σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ισορροπήσει τις δυνάμεις της καρδιάς του. Όταν είναι έτσι οργανωμένη αυτή η καρδιά, η αγάπη θα μπει μέσα της ως ενέργεια, ως δύναμη, που θα φέρει την ζωή. Αλλιώς, αυτό το σώμα μπορεί να είναι γεμάτο με αρνητικά συναισθήματα και κατώτερες επιθυμίες, οι οποίες θα του προκαλέσουν τον θάνατο. Και στο τέλος, το νόημα της ζωής αφορά το διανοητικό σώμα του ανθρώπου, να δημιουργήσει δηλαδή μέσα του υγιές μυαλό, το οποίο να δέχεται μόνον εκείνες τις σκέψεις, που είναι απαραίτητες για την τροφή του πνεύματος του. Μόλις καταλάβει το νόημα της ζωής κατ' αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος βρίσκεται πια μπροστά στα σύνορα του Θείου κόσμου, μπροστά στην ζωή της ψυχής, όπου υπάρχουν νόμοι της πλήρους αρμονίας, νόμοι της αιωνίας ομορφιάς και ενότητας. Οι σύγχρονοι άνθρωποι πέφτουν σε μια σειρά αντιφάσεων, χάρη στις συνθήκες, στις οποίες ζουν, καθώς και χάρη σ' αυτά που πιστεύουν. Για να λύσουν αυτές τις αντιφάσεις σωστά, πρέπει να ξέρουν πού ακριβώς παρουσιάζονται αυτές οι αντιφάσεις, αν είναι στο φυσικό, στο αστρικό ή στο διανοητικό τους σώμα. Πρέπει να ξέρουν πού γεννιέται το καλό και πού το κακό. Το καλό και το κακό είναι δυνάμεις, οι οποίες δουλεύουν, όπως στην φύση, έτσι και στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτές οι δυνάμεις μεταδίδονται επικρατώντας από έναν άνθρωπο σ' έναν άλλο, όπως οι αρρώστιες. Όταν έρθει στο σπίτι σας κάποια μοδίστρα που υποφέρει από μεταδοτική αρρώστια, στο ρούχο που θα σας ράψει θ' αφήσει κάτι απ' την αρρώστια της. Έχει ράψει καλά αυτό το ρούχο; Εξωτερικά το ρούχο μπορεί να είναι ραμμένο καλά, αλλά εσωτερικά κρύβει μέσα του κάτι κακό. Όπως μεταδίδονται οι αρρώστιες, έτσι μπορεί να μεταδοθεί και η αγάπη. Πώς πρέπει να ράβουμε στο μέλλον; Στο μέλλον τα ρούχα δεν θα ράβονται. Αν καταλάβετε αυτή την σκέψη κυριολεκτικά, θα βρεθείτε σε αντίφαση και θα πείτε: Πώς είναι δυνατό να μη ράβονται τα ρούχα; Όταν λέω ότι στο μέλλον δεν θα υπάρχει κανένα ράψιμο, υπονοώ συνέχεια την ανθρώπινη σκέψη. Η σκέψη των σύγχρονων ανθρώπων αποτελείται από ξεχωριστά γεγονότα. Τα γεγονότα είναι σύνορα, τα οποία επιβεβαιώνουν ορισμένες αλήθειες, αλλά δεν παριστάνουν τίποτε ολόκληρο. Ένα γεγονός μπορεί να δείχνει σημάδια ζωής, αλλά δεν είναι ακόμα η ίδια η ζωή. Το γεγονός μόνο μαρτυράει ότι σε ορισμένο μέρος εκδηλώνεται η ζωή. Συνεπώς, η ζωή έχει νόημα, όταν εκδηλώνεται διαρκώς. Αυτό σημαίνει ο άνθρωπος να φτιάχνει τα ρούχα του με καινούριο τρόπο, χωρίς ράψιμο, χωρίς κοψίματα. Όποιος θέλει να φτιάξει για τον εαυτό του ρούχο με καινούριο τρόπο, πρέπει να διατηρεί καθαριότητα στο φυσικό, στο αστρικό και στο διανοητικό του σώμα και να διατηρεί μια σχέση ανάμεσα τους. Έτσι θα κατανοήσουμε την ουσία της ζωής. Η καρδιά είναι το κέντρο του αστρικού σώματος, ενώ το μυαλό του διανοητικού σώματος του ανθρώπου. Όποιος δεν μπορεί να ελέγχει το φυσικό, το αστρικό και το διανοητικό του σώμα, αυτός πάντα θα είναι εκτεθειμένος σε βάσανα, αντιφάσεις και ατυχίες στην ζωή. Οι ατυχίες οφείλονται σε ορισμένες διακυμάνσεις στο μυαλό. Το μυαλό του ανθρώπου δεν πρέπει να διστάζει. Οι ατυχίες οφείλονται ακόμη και στην αναβολή των πραγμάτων. Έρχεται κάποια όμορφη σκέψη στο μυαλό σας, ή κάποιο ευγενικό συναίσθημα στην καρδιά σας, αλλά εσείς αναβάλετε την πραγματοποίηση τους. Έρχεται κάποιος φτωχός άνθρωπος στο σπίτι σας, κάτι σας ψιθυρίζει να τον δεχτείτε, αλλά επειδή είστε τσιγκούνης, αρνείστε να τον δεχτείτε, δικαιολογώντας το στον εαυτό σας λέγοντας ότι σήμερα δεν έχετε αυτή την δυνατότητα. Λέτε στον εαυτό σας: Σήμερα δεν μπόρεσα να τον δεχτώ, αλλά κάποια άλλη μέρα αυτό θα γίνει. Αυτός θα έρθει και άλλη φορά στο σπίτι μου. Ναι, η φύση αργεί, αλλά δεν ξεχνάει. Θα έρθει μέρα όπου η κατάσταση αυτού του φτωχού θ' αλλάξει, και τότε εσείς θα τον έχετε ανάγκη. Ο έξυπνος άνθρωπος πρέπει να είναι σαν τον σοφό, να προβλέπει τα πράγματα και να βλέπει κάθε άνθρωπο ως ψυχή που έχει βγει απ' τον Θεό και έχει έρθει στην γη να τελειώσει ορισμένη δουλειά. Πολλοί ρωτάνε: Η ψυχή έχει βάσανα; Όσο και ανώτερη να είναι, η ψυχή υποφέρει κι αυτή, έχει τις δικές της δυσκολίες. Το μυαλό δε και η καρδιά του ανθρώπου συχνά κυριεύονται από ανησυχίες και δισταγμούς. Όσο και υψωμένο και δυνατό να είναι το πνεύμα του ανθρώπου, εφόσον έχει έρθει στην γη, και αυτό κουβαλάει ορισμένα βάρη. Ο Θεός τα προβλέπει όλα αυτά, γι' αυτό κι έχει βάλει τον κάθε άνθρωπο σε συνθήκες, απαραίτητες για την ανάπτυξη και την ανύψωση του. Έχει αποφασίσει να σώσει την ανθρωπότητα, γι' αυτό κι έστειλε τον Γιο του ανάμεσα στους ανθρώπους. Αλλά και σ' αυτή την κατάσταση οι άνθρωποι είναι αχάριστοι και λένε: Τι μας χρειάζεται αυτό το μυαλό, αφού υποφέρουμε τόσο πολύ; - Αυτό το μυαλό υπάρχει ακριβώς θα σας σώσει, αλλά πρέπει να το χρησιμοποιείτε λογικά. - Τι μας χρειάζεται αυτή η καρδιά, για να νιώθουμε τόσα βάσανα; - Αυτή η καρδιά ακριβώς θα σας σώσει, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείτε σωστά τις δυνάμεις της. Το μοναδικό πράγμα που θα σώσει τον άνθρωπο, είναι αυτά τα βάσανα. Ο Θεός μιλά στον άνθρωπο μέσω των βασάνων, ενώ οι άγγελοι μέσω των χαρών. Ο Θεός ρωτάει τον άνθρωπο: Ξέρεις γιατί υποφέρεις; - Δεν ξέρω, Κύριε. -Υποφέρεις, επειδή έχεις αφήσει το πατρικό σου σπίτι, έχεις ξεχάσει μητέρα, πατέρα, αδέλφια κι αδελφές, γυρνάς στον κόσμο σαν ξένος. Γύρνα σπίτι σου, όπου όλοι σε περιμένουν. Έξω κάνει κρύο, είναι 36 βαθμούς κάτω από το μηδέν, ενώ εσύ είσαι ξυπόλητος, με σκισμένα ρούχα. Γύρνα στο σπίτι σου, όπου σε περιμένει ζεστό δωμάτιο και πλάσματα που αγαπούν! Αν συνειδητοποιήσει την παρεκτροπή του, ο άνθρωπος πια μπαίνει στον ουρανό, στο σπίτι του, ανάμεσα σε πλάσματα που τον αγαπούν. Αν συναντήσετε ένα από τα ανώτερα πλάσματα, που ζουν στον ουρανό, πρώτα θα φοβηθείτε απ' αυτό, αλλά μετά θα ηρεμήσετε αμέσως και θα καταλάβετε, ότι βρίσκεστε μπροστά σ' ένα ον, το οποίο δεν έχει μέσα του καμία αρνητική σκέψη και κανένα αρνητικό συναίσθημα. Όταν ο Χριστός παρουσιάστηκε στους μαθητές Του μετά από την ανάσταση Του, αυτοί πρώτα Τον φοβήθηκαν, αλλά όταν τους είπε "Ειρήνη σε σας", ηρέμησαν. Η συζήτηση, την οποία έκανε τότε ο Χριστός με τους μαθητές του, δεν αναφέρεται στο Ευαγγέλιο. Είναι μία από τις ωραιότερες συζητήσεις, που είχαν οι μαθητές με τον Δάσκαλο τους. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι, μέχρι να έρθει η καινούρια γνώση, το παλιό δεν πρέπει να πεταχτεί. Γιατί; Επειδή ο άνθρωπος περνάει από μια μεταβατική κατάσταση σε μια άλλη πιο σταθερή, αλλά, μέχρι να μπει στην καινούρια κατάσταση, πρέπει να έχει έδαφος κάτω από τα πόδια του. Αν καταστρέψει την παλιά βάση, πριν να έχει χτίσει την καινούρια, θα μείνει στο κενό. Να, κάποτε ο Θεός κατέβηκε στο μυαλό του ανθρώπου, για να τον εξυψώσει, αλλά αυτός είχε τότε για βάση την καρδιά. Και σήμερα ο Θεός κατεβαίνει στην γη να εξυψώσει την ψυχή του ανθρώπου, και ταυτόχρονα μ' αυτό θα εξυψώσει την γυναίκα, δηλαδή την παρθένα. Οι μελλοντικοί άνθρωποι θα κάνουν παρθενική ζωή. Κάποιοι θέλουν να ξέρουν αν πρέπει να παντρεύονται ή όχι. Το ζήτημα δεν έγκειται στον γάμο, αλλά στο ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν με απόλυτη καθαριότητα στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις πράξεις τους. Όταν κάποιος άντρας συναντήσει την γυναίκα - παρθένα, στο μυαλό του θα ξυπνήσουν φωτεινές και ωραίες σκέψεις, ενώ στην καρδιά ανώτερα συναισθήματα, κι αυτός θα είναι έτοιμος να την εξυπηρετήσει σε κάτι, αλλά με πλήρη ανιδιοτέλεια. Συνεπώς, αυτή η γυναίκα έχει προσφέρει στον άντρα κάτι Θείο, το οποίο τον έχει μεταμορφώσει. Λέτε: Αυτό μπορεί να γίνει, αλλά όχι σ' αυτόν τον κόσμο των εγκληματιών, στον οποίο ζούμε εμείς. Ρωτάω: μπορούν να γίνονται εγκλήματα σε θερμοκρασία 10000 βαθμών ή ακόμη στους πέντε εκατομμύρια βαθμούς; Συνεπώς, σήμερα γίνονται εγκλήματα, επειδή η θερμοκρασία αυτού του κόσμου είναι χαμηλή. Αν ζείτε σ' έναν κόσμο, στην ατμόσφαιρα του οποίου τα μόρια κινούνται με ταχύτητα μεγαλύτερη απ' αυτή του φωτός, μπορείτε να κάνετε εγκλήματα; Σ' αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχουν εγκληματίες καθόλου. Αν κάποιος εγκληματίας μπει σε τέτοιο κόσμο, θα ξεχάσει για ποιον λόγο έχει έρθει. Θα κοιτάει τον πλούτο γύρο του, αλλά δεν θα περάσει απ' το μυαλό του η σκέψη να κλέψει κάτι. Όμως, όταν κατέβει στην γη, θα ξυπνήσει από το βαθύ ύπνο και θα πει στον εαυτό του: Λυπάμαι που δεν πήρα από τον πλούτο που με περιτριγύριζε. Το ίδιο πράγμα γίνεται και με τους ανθρώπους στην γη: όσο είναι νέοι, περνάνε για ιδεαλιστές, για καθαροί άνθρωποι, αλλά όταν γεράσουν, λένε: Λυπόμαστε που δεν κλέψαμε κάτι από τον πλούτο του αφέντη μας! Τι να κάνουμε, αφού η ηθική μας τότε ήταν άλλη, και δεν μπορέσαμε να πράξουμε αλλιώς; Η αιτία γι' αυτό δεν οφείλεται στην ηθική σου, αλλά τότε ζούσες κοντά σ' έναν άγιο, ο οποίος κινείται σε κόσμο με πολύ φως και υψηλή θερμοκρασία, στον οποίο όλες οι αρνητικές σκέψεις κι επιθυμίες καίγονται. Όποιος έχει μπει μόνο μία φορά ανάμεσα σε καθαρά και άγια πλάσματα, αυτός δεν μπορεί να βγει φτωχός: εκεί θα του δώσουν έναν τορβά με χρυσό, για να μη τον βάλουν σε πειρασμό. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, είτε είναι θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, δεν είναι ευχαριστημένοι από την ζωή και βρίσκουν ότι ο κόσμος δεν είναι τέλειος ακόμη. Ένα πρέπει να ξέρουν οι άνθρωποι: ο κόσμος είναι σχεδιασμένος στην πιο τέλεια μορφή του, αλλά επειδή οι άνθρωποι δεν είναι ακόμη έτοιμοι να τον αποδεχτούν σ' αυτή την μορφή, αυτός εκδηλώνεται τόσο, όσο αυτοί μπορούν να τον χρησιμοποιούν και να τον καταλάβουν. Απ' αυτή την άποψη, ο Θεός δεν έχει πει ακόμη την τελευταία λέξη του, δεν έχει εκδηλωθεί πλήρως. Όταν μελετάω τους σύγχρονους επιστήμονες, συγγραφείς, ποιητές, ζωγράφους και μουσικούς, τους εξετάζω ως φορείς του Θείου. Ο Θεός θέλει να εκδηλώνεται μέσα απ' αυτούς, αλλά επειδή αυτοί δεν είναι ακόμη καλά οργανωμένοι, δεν μπορούν να μεταδώσουν σωστά τις Θεϊκές ιδέες. Αυτό δεν είναι για μομφή. Θα έρθει μέρα, όπου αυτοί θα μπορούν να μεταδώσουν σωστά τις Θεϊκές ιδέες και τα Θεϊκά συναισθήματα. Συνεπώς, όλοι οι μορφωμένοι άνθρωποι, όλοι οι άνθρωποι της μουσικής και των τεχνών είναι φορείς του Θείου, ανεξάρτητα απ' το αν το συνειδητοποιούν ή όχι. Το Θείο στον άνθρωπο μεγαλώνει βαθμιαία και δίνει καλά αποτελέσματα. Αναπτύσσεται αργά, αλλά σίγουρα. Συναντάτε δύο εχθρικούς στρατούς, που και οι δύο είναι καλά εξοπλισμένοι: με τα πιο μοντέρνα όπλα, κανόνια, πολεμοφόδια, τηλέγραφους, τηλέφωνα, ραδιόφωνα, κλπ.. Όπου περνάνε, σπέρνουν φόβο και τρόμο. Ο καθένας αναρωτιέται ποιος από τους δύο στρατούς θα νικήσει. Προχωράτε και συναντάτε στον δρόμο έναν φτωχό, απλό αραμπατζή, ο οποίος πηγαίνει κάπου. Τον ρωτάτε: Τι κάνεις στο κάρο; - Κουβαλάω έναν σπόρο σταριού σ' έναν αφέντη, ο οποίος θέλει να τον φυτέψει. Εσείς χαμογελάτε και λέτε στον εαυτό σας: "Περίμενε αλογάκι, για πράσινο χορτάρι!" Τι νομίζετε, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα από τις μάχες των δύο εχθρικών στρατών, και ποιο από τον φυτεμένο σπόρο σταριού; Σύντομα θα ακούσετε ότι από τους δύο εχθρικούς στρατούς, τους τόσο μεγαλειώδεις στην αρχή, δεν έχει απομείνει τίποτε, εκτός από τις κακές συνέπειες της καταστροφής: θάνατος, φτώχια και κλάμα. Οι μητέρες κλαίνε για τους χαμένους άντρες τους και γιους, οι πατεράδες για τους γιους τους, οι αδελφές για τους πατεράδες και τους αδερφούς τους. Όμως, με τον σπόρο του σταριού έχουμε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: η αρχή είναι σεμνή, απαρατήρητη, αλλά το τέλος μεγαλειώδες: μετά από 15 χρόνια το πολύ, αυτός ο σπόρος σταριού θ' αυξηθεί, θα δώσει σπουδαία αποτελέσματα, από τα οποία θα στεγνώσουν τα δάκρυα όλων των βασανισμένων στο πρόσωπο της γης. Ποιο είναι προτιμότερο: να συναντήσετε στην ζωή σας έναν μεγαλειώδη στρατό, ή έναν απλό άνθρωπο, ο οποίος κουβαλάει στο κάρο του ένα σπόρο σταριού για τον αφέντη του; Τώρα, μεταφέρετε αυτές τις δύο εικόνες στην προσωπική σας ζωή, στην κοινωνική σας ζωή και στην ζωή της ψυχής. Μέσω των μαχών του, ο στρατός μπορεί να σώσει μόνο προσωρινά την πατρίδα του, αλλά δεν μπορεί να της δώσει τροφή. Ο στρατός σκοτώνει, εξοντώνει, καταστρέφει την ανθρωπότητα, ενώ ο σπόρος του σταριού φέρνει ζωή, μουσική και τραγούδι για την ανθρωπότητα. Όπου υπάρχει στάρι, ψωμί, εκεί θ' ακούτε μόνο τραγούδια και γλέντια. Συνεπώς, όταν ο ουρανός στέλνει σε σας έναν απλό άνθρωπο, με σπόρο σταριού στο κάρο του, μη τον διώχνετε, αλλά ευχαριστήστε τον Θεό για την υγεία, την οποία σας δίνει. Πάρτε αυτόν τον σπόρο, φυτέψτε τον στην γη, έτσι ώστε, όταν δώσει καρπό, να τον μασήσετε και να χρησιμοποιήσετε την κρυφή δύναμη, την οποία φέρνει μέσα του. Μόλις καταλάβετε την δύναμη, η οποία κρύβεται στον σπόρο του σταριού, θα αισθανθείτε τι είναι επενδυμένο στην ψυχή του κάθε ανθρώπου και θα καταλάβετε, γιατί είναι γεννήθηκε. Ο σπόρος του σταριού είναι η στερεά τροφή, την οποία ο άνθρωπος πρέπει να μασήσει και να φάει. Σ' αυτό κρύβεται κάτι μεγάλο σπουδαίο, το οποίο, μετά από καιρό, θα δώσει καλά αποτελέσματα. Σ' έναν από τους ισραηλινούς προφήτες, τον Ελισαίο, πήγε ένας από τους αγγελιαφόρους του βασιλιά, του Αζαήλ, για να τον ρωτήσει για την υγεία του Σύρου βασιλιά. Ο Ελισαίος ακούμπησε το πρόσωπο του πάνω του, χωρίς να κουνηθεί, ώσπου αυτός ντράπηκε. Κι έκλαψε ο άνθρωπος του Θεού. Και είπε ο Αζαήλ: Γιατί κλαις, Κυριέ μου; Κι αυτός απάντησε: Επειδή ξέρω πόσο κακό θα κάνεις στους γιους του Ισραήλ. - Ποιος είναι ο δούλος σου, που θα κάνει τέτοιο μεγάλο πράγμα; Και είπε ο Ελισαίος: Ο Θεός μου έδειξε ότι εσύ θα βασιλεύσεις στην Συρία. Ρωτάω: γιατί έκλαψε ο προφήτης; Έκλαψε, επειδή είδε την στερέα τροφή, η οποία δινόταν στον λαό του. Ο λαός του Ισραήλ, προς τον οποίο ο Θεός είχε μεγάλη ευμένεια, δεν μπόρεσε να καταλάβει τον Θεό. Γιατί; Υπήρχαν κάποιες δυσμενείς συνδρομές των συνθηκών. Και ο Μωυσής δούλεψε ανάμεσα σ' αυτόν τον λαό, αλλά στο τέλος είπε: Δεν καταλάβατε τους Θείους νόμους. Να, και οι σύγχρονοι άνθρωποι είναι αχάριστοι προς τον Θεό, ο Οποίος θέλει να τους απελευθερώσει, να τους βοηθήσει, επιφέροντας καλυτερεύσεις στα σώματα, στις καρδιές, στα μυαλά, και μετά στις ψυχές και στα πνεύματα τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της γνώσης. Καμιά δόξα δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς γνώση. Υπάρχει γνώση του μυαλού, γνώση της ψυχής και γνώση του πνεύματος. Σ' αυτή την γνώση δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Αυτή είναι Θεία γνώση. Όπως μιλάμε για διάφορα είδη επιστημών, το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την θρησκεία. Η θρησκεία υπήρξε από τα παλιότερα χρόνια, υπάρχει και σήμερα. Η καλύτερη θρησκεία υπήρχε στον καιρό του πρώτου ανθρώπου. Τότε υπήρχε και ιδιαίτερη επιστήμη. Ο πρώτος άνθρωπος ακόμη μιλάει για τον ουρανό, για τα αστέρια. Από τις αλλαγές, οι οποίοι γίνονται και γινόντουσαν στον ουρανό, γίνονται διάφοροι υπολογισμοί, από τους οποίους κρίνονται οι πολιτισμοί, οι οποίοι έχουν περάσει από τότε μέχρι σήμερα. Ο πρώτος άνθρωπος διέθετε μεγάλη επιστήμη, η οποία στην συνέχεια ξεχάστηκε, εξαφανίστηκε. Οι σύγχρονοι άνθρωποι προσπαθούν μέσω της σημερινής επιστήμης και θρησκείας ν' αποκτήσουν εκείνο, το οποίο έχουν χάσει στο παρελθόν. Αυτή η προσπάθεια, αυτή η επιδίωξη τους είναι σωστή. Γι' αυτό ο Χριστός λέει: " Ποιος είναι εκείνος ο βοσκός, ο οποίος, όταν χάσει ένα από τα πρόβατα του, δεν θα αφήσει τα 99 στην άκρη, για να πάει να ψάξει το χαμένο;" Οι σύγχρονοι άνθρωποι ζουν στον πολιτισμό αυτού του βοσκού, ο οποίος έχει χάσει ένα από τα πρόβατα του, και λένε: Αυτός ο πολιτισμός είναι άριστος! Ναι, είναι άριστος ο πολιτισμός του χαμένου πρόβατου. Υπάρχει τραγωδία σήμερα στον σύγχρονο κόσμο υπάρχει τραγωδία στις ανθρώπινες ψυχές υπάρχει τραγωδία στην ανθρώπινη πίστη! Σήμερα ο Χριστός έχει 500 εκατομμύρια οπαδούς, οι οποίοι ξέρουν την εντολή "ου φονεύσεις"/ αλλά παρόλο αυτά δεν μπορούν να φτάσουν τουλάχιστον στην κατάσταση όπου ο αδερφός να μην σκοτώνει τον αδερφό του. Τι πολιτισμός είναι αυτός; Λέω: κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του είναι αυτό το χαμένο πρόβατο, χάρη στο οποίο τα αποτελέσματα αυτού του πολιτισμού είναι περισσότερο αρνητικά. Αυτή είναι η αλήθεια. Όταν λέμε στους ανθρώπους την αλήθεια, αυτοί προσβάλλονται. Πολύ φυσικό! Αλλά ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει τι τον περιμένει αύριο. Όποιο θεμέλιο βάλεις στην ζωή σου, τέτοιο θα είναι και το χτίσιμο που ακολουθεί. Να κάνεις αμαρτωλή ζωή, αυτό σημαίνει να χτίσεις αχυρένια γέφυρα και απ' αυτή να περνάς βαρύ πυροβολικό. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα απ' αυτή την γέφυρα; Μεγάλη επιστήμη, μεγάλη γνώση απαιτείται για την ανθρωπότητα. Και ο Απόστολος Παύλος λέει: "Η στερεά τροφή είναι για τους τέλειους." Ξέροντας αυτό, οι αρχαίοι επιστήμονες έβαλαν το ζώδιο του "Κριού" ως σύμβολο της αυτοθυσίας. Σήμερα όλοι ξέρουν ότι τον Μάρτιο έρχεται ισημερία. Η δεύτερη ισημερία έρχεται τον Σεπτέμβριο. Η ισημερία ή το ζώδιο του "Κριού" παριστάνει την Θεία αρχή της αυτοθυσίας. Το πέρασμα του ήλιου από τον βόρειο πόλο, από τον πόλο της αλήθειας, υπονοεί τον νόμο της αυτοθυσίας. Για να γνωριστεί η Αλήθεια, το Θείο πρέπει να κατέβει στον υλικό κόσμο σ' εκείνες τις ψυχές, οι οποίες είναι πια στην γη. Όταν λέμε ότι υπάρχει δράμα, τραγωδία για τις ανθρώπινες ψυχές, έχουμε υπ' όψη την εμπλοκή αυτών των ψυχών στην ύλη. Αυτές οι ψυχές πρέπει να απελευθερωθούν! Είναι καταπιεσμένες από το βάρος ενός μεγάλου κτίριο, το οποίο παριστάνει τον υλικό κόσμο, αλλά κανένας δεν το υποπτεύεται αυτό. Κανένας δεν ξέρει από πού έχει έρθει, γιατί έχει έρθει και πού θα πάει. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χάσει την ιστορία του παρελθόντος του, την ιστορία της ύπαρξης του. Όταν έρθει στον νόμο της αυτοθυσίας, θα γυρίσει στο ον του. Μετά από την πρώτη ισημερία, στον μήνα Απρίλιο, μπαίνει το ζώδιο του "Μόσχου ή του Ταύρου", ο οποίος είναι αρχή της μητέρας, δηλαδή εκείνης της δύναμης, η οποία ενώνει όλα τα πράγματα. Μετά έρχεται το ζώδιο των "Διδύμων", το οποίο παριστάνει αρχή του συμπαντικού, δηλαδή της Θείας Διάνοιας. Αυτό συνδέει όλες τις υπάρξεις σε μία οντότητα. Αυτά τα τρία ζώδια στον ζωδιακό κύκλο παριστάνουν μία τριάδα, η οποία επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές τον χρόνο. Αυτό αντιστοιχεί στα τέσσερα πεδία, από τα οποία έχει περάσει ο άνθρωπος, μέχρι να έρθει στην γη: έχει κατέβει από τον πρωταρχικό κόσμο στον διανοητικό από τον διανοητικό στον αστρικό από τον αστρικό στον φυσικό, όπου στο τέλος σταμάτησε. Λέτε: Αυτοί είναι οι τρεις μήνες του χρόνου - Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος - τους οποίους όλοι ξέρουμε. Ρωτάω: εσείς καταλαβαίνετε το νόημα του μήνα Μάρτη; Αν καταλαβαίνατε την σημασία αυτού του μήνα, θα μπορούσατε να διορθώσετε τις μπερδεμένες δουλειές σας. Πώς; Διορθώνοντας τις σχέσεις σας με τον Θεό. Κατά τον μήνα Απρίλη, θα μπορείτε να διορθώσετε τις σχέσεις σας με τους συγγενείς σας. Κατά τον μήνα Μάιο δε, θα διορθώσετε τις σχέσεις σας με τον εαυτό σας. Έτσι ώστε, αρκεί ο άνθρωπος να μπει σε σωστή σχέση με τις δυνάμεις, οι οποίες επιδρούν κατά την διάρκεια αυτών των μηνών, για να μπορεί μέσα σ' έναν μόνο μήνα να καλυτερέψει την ζωή του. Πώς θα το πετύχετε αυτό; Μέσω εντατικής δουλειάς, μέσω σταθερότητας, κι όχι με τον τρόπο με τον οποίο έπραξε ένας αλκοολικός, ο Ζντράβκο. Αυτός έπινε συνέχεια ολόκληρα 20 χρόνια. Κάποια στιγμή έπεσαν στα χέρια του μερικά αντιαλκοολικά βιβλία. Διάβασε αυτά τα βιβλία και είπε στον εαυτό του: Ζντράβκο, δεν πρέπει να πίνεις πια! Ας καταλάβει ο ταβερνιάρης ότι αποφάσισες να γίνεις εγκρατής. Την άλλη μέρα, πέρασε από την ταβέρνα, αλλά δεν μπήκε μέσα κι είπε στον εαυτό του: Μπράβο Ζντράβκο, άντεξες στον πειρασμό. Έλα τώρα να σε κεράσω γι' αυτό. Μπήκε στην ταβέρνα και μέθυσε. Αυτό σημαίνει διχασμό της ανθρώπινης συνειδητότητας. Έτσι ενεργούν και πολλοί από τους σύγχρονους ανθρώπους. Λένε: Εμείς δεν θα θυμώνουμε, δεν θα ζηλεύουμε. Την άλλη μέρα περνάνε από την ταβέρνα, κρατιούνται: δεν θυμώνουν, δεν ζηλεύουν κανέναν. Με δυσκολία κάνουν μερικά βήματα, και λένε στον εαυτό τους: Μπράβο, αντέξαμε! Άιντε τώρα να μπούμε στην ταβέρνα να κεραστούμε. Μπαίνουν στην ταβέρνα και μεθάνε, δηλαδή η οργή πάλι ξυπνάει μέσα τους. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να απελευθερωθεί απ' αυτές τις αρνητικές εκδηλώσεις μέσα του, μέχρι να βρει την έδρατους. Αυτές βρίσκονται στον αστρικό σώμα, γι' αυτό πρέπει να εργαζόμαστε επάνω σ' αυτό. Λένε για κάποιον άνθρωπο ότι είναι ματαιόδοξος. Το κέντρο της ματαιοδοξίας βρίσκεται στο μυαλό. Αν κοπεί αυτό το κέντρο, ο άνθρωπος πάλι θα εκδηλώσει την ματαιοδοξία του. Αυτό δείχνει ότι η ματαιοδοξία έχει αφήσει βαθιές ρίζες στο ανθρώπινο μυαλό. Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου φρενοβλαβείς άνθρωποι εκδηλώνουν ματαιοδοξία. Αυτοί νομίζουν ότι είναι όντα, που μπορούν να διατάζουν τους πάντες. Στην Σόφια υπήρχε μία Μακεδονίτισσα, η Σουλτάνα, η οποία ήταν λίγο τρελή. Αυτή συχνά έλεγε: Εγώ κουβαλάω στο χέρι μου όλο τον κόσμο - την γη, τον ήλιο, το φεγγάρι, τα άστρα, όπως και όλους τους ανθρώπους. Ό,τι πω, όλα γίνονται. Ναι, ό,τι πει, γίνεται, αλλά μόνο γι' αυτήν, και όχι και για τους άλλους. Οι προφητείες τις μοιάζουν μ' αυτές, οι οποίες έδινε ένας διάσημος αστρολόγος. Ένας από τους Γάλλους βασιλιάδες φώναξε αυτόν τον αστρολόγο και του είπε: Σκέφτομαι ν' αρχίσω πόλεμο με την Αυστρία, αλλά θέλω να κάνεις υπολογισμούς, αν θα είναι αυτός ο πόλεμος πετυχημένος. Ο αστρολόγος έκανε τους υπολογισμούς του και είπε στον βασιλιά: Σύμφωνα με τους συνδυασμούς των πλανητών, μπορείς να ξεκινήσεις πόλεμο με την Αυστρία. Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές. Ο βασιλιάς ξεκίνησε τον πόλεμο, αλλά υπέστη μεγάλη ήττα. Γι' αυτόν τον σκοπό αποφάσισε με κάποιον τρόπο να διώξει τον αστρολόγο. Τον φώναξε στο παλάτι του και τον ρώτησε: Ξέρεις πότε θα πεθάνω; Ο αστρολόγος ήταν έξυπνος άνθρωπος. Αμέσως κατάλαβε ότι ο βασιλιάς έχει σκεφτεί κάτι εναντίον της ζωής του, και του είπε: Θα πεθάνεις 24 ώρες μετά από τον θάνατο μου. Ο βασιλιάς σκέφθηκε και μονολόγησε: Αφού είναι έτσι, καλύτερα να του χαρίσω την ζωή του, για να σώσω και την δικιά μου. Αυτό δείχνει, ότι ο βασιλιάς ήταν έξυπνος άνθρωπος. Πίστεψε στα λόγια του αστρολόγου και είπε στον εαυτό του: Αν ο δικός μου θάνατος είναι συνδεδεμένος με τον δικό του, καλύτερα να χαρίσω την ζωή του, για να σώσω και την δικιά μου. Αυτός ήξερε τον νόμο: "Με όποιο μέτρο μετράς, μ' αυτό θα σε μετρήσουν." Κι έτσι, εσείς πρέπει να βάλετε στην ζωή σας γερό θεμέλιο, να μη κατηγορείτε την μοίρα σας για τις δυστυχίες και τις ατυχίες σας. Ο άνθρωπος γράφει μόνος του την μοίρα του. Αυτός πίνει, ενώ ο ταβερνιάρης, σαν την μοίρα, γράφει πόσο χρωστάει. Μόλις απευθυνθεί στους νόμους του κράτους, αυτό παίρνει το μέρος του ταβερνιάρη και λέει: Θα πληρώσεις! Το κράτος έχει δώσει το δικαίωμα στον ταβερνιάρη ν' απαιτεί από τους επισκέπτες του να πληρώνουν. Αυτός λέει: Αυτό το εισιτήριο μου δίνει το δικαίωμα να απαιτώ τα χρήματα που μου χρωστάς. Εσείς πηγαίνετε σ' έναν έμπορα και σήμερα παίρνετε με πίστωση, αύριο παίρνετε, μέχρι που μια μέρα μαζεύονται χιλιάδες λέβα χρέος και λέτε: Για όνομα του Θεού! - μη βιάζεσαι, περίμενε λίγο, θα σε πληρώσω. - Για κανένα Θεό δεν περιμένω. Μου χρειάζονται χρήματα, θα πληρώσεις, τίποτε περισσότερο! Ο νόμος τον υπερασπίζει. Αν αυτός ο έμπορος είναι μαλακός, καλός άνθρωπος, θα ενεργήσει ανθρώπινα. Όμως, αν είναι βάναυσος, σκληρός, θα σας προσβάλει, θα σας πικράνει, θα θυμηθείτε πότε είχατε πάρε-δώσε μαζί του. Ποιος φταίει γι' αυτό; Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν κάνουν χρέη. Λέτε: Τι να κάνουμε τώρα, αφού έχουμε κάνει τόσα χρέη; Αυτό, ακριβώς, επιθυμεί τώρα ο αόρατος κόσμος - να σας απελευθερώσει από τα χρέη. Θέλει να σας δείξει τον τρόπο για να απελευθερωθείτε πιο εύκολα από τα χρέη σας. Λέγεται ότι ο κόσμος βασίζεται στον πονηρό. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος έχει πνιγεί στα χρέη, τα οποία πρέπει να πληρωθούν. Με την παραμονή του στην γη, ο Χριστός έδειξε στους ανθρώπους τον τρόπο, με τον οποίο μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους. Οι σύγχρονοι άνθρωποι λένε ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα, δηλαδή πλήρωσε τα χρέη της. Πραγματικά, ο Χριστός πλήρωσε τα χρέη των ανθρώπων, αλλά στον Θείο κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν να πληρώνουν στον Χριστό μεγάλα ποσά, τα οποία πρέπει να εξοφλήσουν. Αυτός θα φωνάξει τους οφειλέτες του να πληρώσουν τα χρέη τους, αλλά αν Τον παρακαλέσουν ν' αναβάλει την πληρωμή, επειδή δεν έχουν δυνατότητα να ξεχρεωθούν, Αυτός θα τους συγχωρέσει. Αν εκείνος, στον οποίον ο Χριστός έχει συγχωρέσει το χρέος, πάει να ενοχλεί και να βασανίζει κάποιον δικό του οφειλέτη για ένα τιποτένιο ποσό, ο Χριστός θα πει στον υπηρέτη του: "Γυρίστε τον αυτόν σε μένα, να ξεχρεώσει το χρέος του!" Ο υπηρέτης θα τον πάει ξανά στον Χριστό, ο Οποίος θα τον ρωτήσει: "Είσαι έτοιμος να συγχωρέσεις το μικρό χρέος του αδερφού σου, όπως εγώ σου συγχώρεσα το μεγάλο; Αν είσαι έτοιμος να συγχωρέσεις τον αδερφό σου, κι εγώ δεν θα ζητήσω το χρέος σου." Ρωτάω: ποιος από σας είναι έτοιμος να συγχωρέσει τον αδερφό του; Αν συγχωρέσετε το χρέος του αδερφού σας, δεν θα υπάρχουν πια παράπονα, δεν θα γράφονται αιτήσεις να πηγαίνετε ο ένας τον άλλον στο δικαστήριο. Εσείς ξεχνάτε τον νόμο "με όποιο μέτρο μετράτε, μ' αυτό θα σας μετρήσουν" κι ενεργείτε όπως θέλετε. Τι πιο ωραίο απ' αυτό, να έρθει σε σας κάποιος φίλος σας, να ζητήσει εκατό λέβα δανεικά, με την προϋπόθεση ότι θα σας τα επιστρέψει σε δέκα μέρες. Εσείς του δίνετε αυτά τα χρήματα και βλέπετε ότι, μετά από δέκα μέρες ακριβώς, ο φίλος σας επιστρέφει τα χρήματα. Αυτό σημαίνει αγγλική ακρίβεια. Αν δεν μπορεί να τα επιστρέψει έγκαιρα, ο φίλος σας πρέπει να έρθει σε σας, να ζητήσει συγγνώμη, διότι δεν μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα έγκαιρα, και να σας παρακαλέσει, αν μπορείτε, να του δώσετε κάποια δουλειά -να σας ξεχρεώσει μ' αυτόν τον τρόπο. Όταν ο Άγγλος παίρνει δανεικά χρήματα, τα επιστρέφει ακριβώς στην καθορισμένη προθεσμία. Ο Βούλγαρος, όμως, αν πάρει δανεικά χρήματα, δεν τα επιστρέφει εύκολα. Αυτός ενεργεί με τον ίδιο τρόπο και με τα βιβλία, τα οποία παίρνει για διάβασμα: παίρνει ένα βιβλίο για διάβασμα από κάποιο φίλο του, το διαβάζει, ενώ δεν σκέφτεται να το επιστρέψει. Γενικά, ο Βούλγαρος δεν είναι ακριβής. Η ακρίβεια είναι ελάχιστα αναπτυγμένη σ' αυτόν. Συναντάτε έναν Βούλγαρο χωριάτη και τον ρωτάτε: Σε παρακαλώ, ξέρεις πόσες ώρες δρόμος είναι μέχρι αυτό το χωριό; - Όταν περάσεις αυτό το ύψωμα, μετά άλλο ένα, θα περπατήσεις λίγο στο ίσιωμα και θα φτάσεις στο χωριό, κάπου μία ώρα. Εσύ περπατάς μία, δύο, τρεις ώρες, δεν φτάνεις. Αυτό δείχνει ότι το κέντρο του χρόνου δεν είναι εξελιγμένο σ' αυτόν. Αλλιώς, αυτός μπορεί να έχει άλλη λογική (να καθοδηγείται από άλλα μαθηματικά). Κάποιος Βούλγαρος υπόσχεται σε κάποιον ότι θα έρθει μετά από μισή ώρα, ενώ έρχεται μετά από μερικές ώρες. Εγώ έχω κάνει υπολογισμούς κι έχω βρει ότι η μισή βουλγάρικη ώρα ισοδυναμεί με έξι ευρωπαϊκές ώρες. Συνεπώς, αν ο Βούλγαρος πει ότι θα έρθει μετά από μία ώρα, πρέπει να τον περιμένετε σχεδόν μετά από 12 ευρωπαϊκές ώρες. Συνεπώς, ο Βούλγαρος καθοδηγείται από άλλη διαίρεση του χρόνου, πιο υψηλή απ' αυτή των απλών μαθηματικών. Λέω: επειδή ο Βούλγαρος από την φύση του είναι δημοκράτης, το Θείο έχει διαμορφώσει άλλο χαρακτηριστικό σ' αυτόν. Μέχρι να πάρει κάτι από κάποιον, λέει ότι όλα όσα έχει φτιάξει μόνος του ο άνθρωπος, ανήκουν σ' αυτόν. Όμως, μόλις αποκτήσει το επιθυμητό, λέει: Όλα ανήκουν στο Θεό. Έτσι είναι, τέτοιος είναι ο νόμος του Χριστού. Όμως, αν αυτός ο νόμος εφαρμοστεί στην ζωή του, αυτός θα πει ότι αυτό είναι αναρχία. Όχι, ο άνθρωπος πρέπει να είναι συνεπής: αν αυτό είναι αναρχία γι' αυτόν, πρέπει να είναι αναρχία και για τους άλλους. Ο Τούρκος λέει: "Ό,τι δίνω, δεν το ζητάω, αλλά και ό,τι παίρνω δεν το επιστρέφω." Όταν δεν καταφέρει έγκαιρα να εξοφλήσει το χρέος του, ο Βούλγαρος ζητάει συγγνώμη, αναφέροντας μια σειρά από αιτίες: είτε ότι είχε δουλειά, είτε ότι δεν μπορούσε να έρθει έγκαιρα, είτε ότι είχε επισκέπτες, οι οποίοι τον καθυστερήσανε, κλπ.. Λέει: Μα ξέρεις, είναι ανθρώπινο, πάντα κάτι θα σε εμποδίσει, αλλά, για όσο καιρό έχω αργήσει, θα πληρώσω τους τόκους μου. Αν πάς στο σπίτι του για να του υπενθυμίσεις ότι η διορία πλησιάζει, θα σε δεχτεί καλά, θα σε κάνει το τραπέζι και πάλι θα ζητήσει συγγνώμη. Στον Βούλγαρο αρέσει να τακτοποιεί τις δουλειές του, αλλά, αν τον συγκρίνουμε με τους Άγγλους, σε σχέση μ' αυτούς, αυτός θα βγει αδιόρθωτος. Αυτό είναι χαρακτηριστικό όχι μόνο για τους Βούλγαρους, αλλά για όλους τους Σλάβους, γενικά. Αν παραγγείλετε ένα βιβλίο από το εξωτερικό, π. χ., δεν θα περάσει πολύ καιρός, και θα το παραλάβετε. Αν παραγγείλετε κάποιο βιβλίο από την Ρωσία, θα περιμένετε πολύ καιρό, μέχρι να το παραλάβετε. Ο Ρώσος θα πει: "Καλά, θα δούμε αν έχουμε αυτό το βιβλίο εδώ ή όχι." Ένα πρέπει να ξέρετε: Της φύσης δεν αρέσει η αναβολή. Από πνευματική άποψη, η αναβολή είναι κακή ιδιότητα του ανθρώπινου χαρακτήρα. Η βιασύνη είναι κακή ιδιότητα, αλλά και η αναβολή δεν είναι καλύτερη. Ο άνθρωπος πρέπει να κάνει το κάθε πράγμα ακριβώς στον καθορισμένο γι' αυτόν χρόνο: ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα. Όταν παρατηρώ την ανάπτυξη της σύγχρονης επιστήμης, βλέπω ότι προετοιμάζει τον άνθρωπο για το μεγάλο μέλλον. Αυτή δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από προετοιμασία. Ανώτερα πλάσματα, τα οποία καθοδηγούν την μοίρα της ανθρωπότητας, παίρνουν μέρος σ' αυτή την προετοιμασία. Αυτά τα πλάσματα έχουν διάφορα ονόματα: οι Χριστιανοί τα ονομάζουν αγγέλους των ανέμων, των δασών, των υδάτων, των θαλασσών, του σταριού, των κοινωνιών, των λαών, κλπ.. Οι Ινδοί τα ονομάζουν θεούς. Σε σχέση μ' αυτούς τους αγγέλους, οι διάφοροι λαοί δημιουργούν πολλές παραδόσεις στην ζωή τους, οι οποίες όμως δεν είναι δεισιδαιμονίες. Αυτές οι παραδόσεις δείχνουν ότι στον κόσμο υπάρχει σειρά και τάξη. Συνεπώς, όπου υπάρχει σειρά και τάξη, εκεί υπάρχει νομιμότητα εκεί υπάρχει και λογικότητα. Πίσω από κάθε νόμο κρύβεται ένα έλλογο πλάσμα. Ο νόμος είναι σημάδι ανώτερης λογικότητας. Ο νόμος αποκλείει κάθε αδικία. Και όταν σας φαίνεται ότι στον κόσμο υπάρχει αδικία, αυτό είναι μόνο φαινομενικά έτσι. Στον κόσμο υπάρχει απόλυτο Δίκαιο, το οποίο δίνει στο καθένα αυτό που το αξίζει. Αυτό δεν σημαίνει ακόμη ότι αυτό το Δίκαιο τιμωρεί τους ανθρώπους τους δείχνει μόνο τον νόμο για την εκτέλεση του Θείου θελήματος. Όποιος δεν εφαρμόσει αυτόν τον νόμο, από μόνος του πια αναλαμβάνει την ευθύνη. Υπάρχει Θείο σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να γίνουν όλα αυτά τα πράγματα στον κόσμο. Όσο και να παρεκτρέπονται οι άνθρωποι από αυτό το σχέδιο, στο τέλος πάλι θα το εφαρμόσουν, αλλά θα περάσουν από μεγάλα βάσανα. Είναι όμορφο το Θείο σχέδιο! Ρωτάω: τι απαιτείται από τον άνθρωπο, για να καταλάβει το Θείο σχέδιο και να Το εφαρμόσει καλά; Πρέπει να βάλει σε αρμονία με την ψυχή του το αστρικό και διανοητικό του σώμα, ενώ την ψυχή με το πνεύμα του. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος θα φτάσει στις δυνατότητες, οι οποίες κρύβονται μέσα του. Αν φθάσει σ' αυτή την κατάσταση, θα ανανεωθεί. Να ο τρόπος, με τον οποίο όλοι οι άνθρωποι, οι οποίοι σήμερα είναι 80 χρονών, μπορούν να ανανεωθούν. Γιατί γερνάνε σήμερα οι άνθρωποι; Επειδή ζουν στον νόμο του περιορισμού, ο οποίος προκαλεί θάνατο. Ο θάνατος είναι εισπράκτορας φόρων, ο οποίος εξυπηρετεί τα πνεύματα του κάρμα. Αυτά τα πνεύματα ονομάζονται ακόμη κατασχετές, φρουροί. Βρίσκονται δίπλα στον καθένα που πεθαίνει και λογομαχούν για την ψυχή του. Στην Αποκάλυψη λέγεται ότι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ λογομαχούσε με τον διάβολο για το σώμα του Μωυσή. Αφού υπήρχε λογομαχία για το σώμα του Μωυσή, αυτό δείχνει ότι κι αυτός χρωστούσε κάτι. Ποιος είναι ο Διάβολος; Είναι διοικητής της γης, ή όπως ονομάζεται "ο άρχοντας του κόσμου". Αυτός βάζει σειρά και τάξη στον κόσμο. Για όποιον δεν υπακούει σ' αυτή την σειρά και τάξη, υπάρχουν κρεμάλες, σφαίρες, μαχαίρια, σπαθιά, κλπ.. Ο ηγεμόνας της γης λέει: "Εδώ κυβερνάω εγώ, γι' αυτό εσείς πρέπει να με υπακούτε; εγώ από την άλλη θα ευθύνομαι μπροστά στον Θεό. Το τι σκέφτεστε για μένα, αυτό δεν με ενδιαφέρει." Υπάρχουν Χριστιανοί, οι οποίοι δεν ξέρουν τίποτε για αυτόν τον ηγεμόνα, γι' αυτό και πέφτουν σε αντίφαση. Η Γραφή λέει: "Μη κακολογείτε κανέναν", δηλαδή μη μιλάτε άσχημα για κανέναν. Συνεπώς, μη μιλάτε άσχημα ακόμα και γι' αυτό το εκπεσόν πνεύμα, όπως πολλοί το ονομάζουν. Θα αναφέρω ένα ανέκδοτο, από το οποίο φαίνεται ότι πραγματικά παθαίνει κακό εκείνος, ο οποίος επιτρέπει στον εαυτό του να μιλάει άσχημα για τον ηγεμόνα της γης, τον οποίο κάποιοι ονομάζουν Εωσφόρο. Ένας φτωχός άνθρωπος μιλούσε άσχημα για τον Εωσφόρο, ο οποίος μια φορά τον σταμάτησε στον δρόμο και του είπε: Άκουσε, σταμάτα ν' ασχολείσαι μαζί μου! Το τι κάνω στην γη, είναι δική μου δουλειά. Εσύ είσαι φτωχός άνθρωπος, και πρέπει να κρατάς την γλώσσα στο στόμα σου. Εγώ μπορώ να σε βλάψω έτσι, ώστε να με θυμάσαι για πάντα και να καταλάβεις τι σημαίνει σεβασμός και εκτίμηση. - Δεν θέλω να ξέρω. - Καλά, εγώ θα σου αποδείξω τι μπορώ να κάνω μαζί σου. Μία μέρα ο Εωσφόρος μεταμόρφωσε έναν από τους υπηρέτες τους σε γάιδαρο, και του είπε: Θα σε στείλω στην γη σ' ένα αφεντικό, που θα σε πάει στην αγορά και θα σε πουλήσει φθηνά, για να μπορεί να σε αγοράσει ένας φτωχός άνθρωπος, τον οποίο έχω υπ' όψη μου. Στην συνέχεια εσύ πια ξέρεις τι θα κάνεις. Και πραγματικά, ο υπηρέτης κατέβηκε στην γη, σαν γάιδαρος, που το αφεντικό του τον πήγε στην αγορά να τον πουλήσει. Όταν είδε αυτόν τον γάιδαρο, ο φτωχός άνθρωπος επιθύμησε να τον αγοράσει και ρώτησε πόσο κάνει. -Φθηνά τον πουλάω, απάντησε το αφεντικό του. - Ακριβώς αυτό ψάχνω και εγώ. Είμαι φτωχός άνθρωπος, δεν διαθέτω πολλά χρήματα. Το παζάρι έγινε εύκολα. Ο φτωχός άνθρωπος αγόρασε τον γάιδαρο και ξεκίνησε ευχαριστημένος για το σπίτι του, επειδή μπόρεσε ν' αγοράσει έναν τόσο φθηνό γάιδαρο. Έβαλε το καπίστρι στον γάιδαρο και τον πήγε στην βρύση να τον ποτίσει. Όταν έσκυψε να πιει νερό, ο γάιδαρος μπήκε στην γούρνα της βρύσης και χώθηκε μέσα έτσι, ώστε φαινόντουσαν μόνο τα αυτιά του. Κάθεται ο φτωχός μπροστά στην βρύση, θέλει να βγάλει τον γάιδαρο από την γούρνα, αλλά δεν μπορεί, δεν βγαίνει ο γάιδαρος. Κάποια στιγμή, ήλθε στην βρύση ένας άνθρωπος να πιει νερό και ρώτησε τον φτωχό: Είναι καλό το νερό; - Το νερό είναι καλό, αλλά στην γούρνα έχει έναν γάιδαρο, που δεν μπορεί να βγει. Ο άνθρωπος κοίταξε μέσα στην γούρνα, αλλά δεν είδε τίποτε. - Γιατί λες ψέματα; - Του έδωσε ένα χεράκι ξύλο κι έφυγε. Κάθεται ο φτωχός άνθρωπος μπροστά στην βρύση, αναρωτιέται τι να κάνει. Ήλθε και δεύτερος άνθρωπος να πιει νερό. Ο φτωχός είπε και σ' αυτόν ότι στην γούρνα της βρύσης έχει κρυφτεί ένας γάιδαρος. Κοίταξε κι αυτός, αλλά δεν είδε τίποτε. - Θα σου δώσω να καταλάβεις πώς λέμε ψέματα. Τον έδειρε κι αυτός καλά κι έφυγε. Ήλθε και τρίτος άνθρωπος, αλλά κι αυτός τον έδειρε για το ψέμα. Κάθεται ο φτωχός και μονολογεί: Τι να κάνω; Τα αυτιά του γαιδάρου τα βλέπω, αλλά με κανέναν τρόπο δεν αποφασίζω πια να λέω στους ανθρώπους ότι στην γούρνα της βρύσης έχει κρυφτεί γάιδαρος. Δεν μπορώ να αντέχω πια τα χτυπήματα των ανθρώπων, δεν θέλω να με δέρνουν. Φοβάμαι να λέω στους ανθρώπους για τον γάιδαρο μου. Τώρα κι εγώ λέω: Για κανέναν μην λέτε τίποτε κακό! Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στην ζωή του ανθρώπου απ' το να ξέρει πότε και τι να λέει. Κάθε πράγμα πρέπει να λέγεται στον καιρό του. Όσον αφορά τα λάθη των ανθρώπων, μην ασχολείστε μ' αυτά! Υπάρχει κάποιος που ασχολείται με τα λάθη των ανθρώπων. Πρώτα, ο άνθρωπος ασχολείται μόνος του με τα λάθη του, ενώ μετά απ' αυτόν μια ολόκληρη ιεραρχία από πλάσματα μελετάει τα λάθη του, κάνοντας μια σειρά από μαθηματικούς υπολογισμούς. Να ασχολείται ο άνθρωπος με τα λάθη των ανθρώπων, αυτό σημαίνει να δηλητηριάζεται. Ό,τι σκέφτεται ο άνθρωπος και με ό,τι ασχολείται, τέτοιος γίνεται. Γι' αυτό ακριβώς, πρέπει να ασχολείται, όπως με το δικό του καλό, έτσι και με το καλό των ανθρώπων. Όταν συναντήσετε κάποιον άνθρωπο, να ψάχνετε σ' αυτόν το καλό και το ωραίο, ενώ, όσον αφορά το κακό, ευχηθείτε ο Θεός να τον βοηθήσει, να τον βγάλει από τον κακό δρόμο. Μόνον ο τέλειος άνθρωπος έχει δικαίωμα να ασχολείται με τα λάθη των ανθρώπων, επειδή αυτός έχει την δύναμη να τα διορθώσει. Καμιά φορά ο Θεός στέλνει έναν προφήτη σε κάποιον αμαρτωλό για να του πει ότι πρέπει να διορθώσει τις σχέσεις του με τον Θεό, με τους γύρω του και με τον εαυτό του. Αν δεν το κάνει αυτό, Αυτός θα σηκώσει τα χέρια απ' αυτόν και θα τον αφήσει να κουβαλάει τις συνέπειες της κακής ζωής του. Κι έτσι, ως μαθητές της καινούριας διδασκαλίας, πρέπει να επιδιώξετε την Θεία επιστήμη, την τέλεια ζωή, για τις οποίες ο καθένας έχει συνθήκες μέσα του. Γι' αυτόν τον σκοπό πρέπει να εφαρμόσετε την γνώση, την οποία έχετε. Κάποιοι φοβούνται ότι έχουν γίνει πολύ ευαίσθητοι. Δεν υπάρχει τίποτε κακό σ' αυτό. Για να μπορεί να μαθαίνει, ο άνθρωπος πρέπει ν' αναπτύξει την ευαισθησία του. Ένας φίλος μας είχε αρρωστήσει λίγο, γι' αυτό και τα οι αισθήσεις του εκλεπτύνθηκαν περισσότερο, κι άρχισε να βλέπει πράγματα από τον αόρατο κόσμο, τα οποία δεν έβλεπε προηγουμένως. Όταν έμενε μόνος του στο δωμάτιο του, συζητούσε με τα πλάσματα από τον αόρατο κόσμο. Μη ξέροντας την αιτία γι' αυτό το πράγμα, η γυναίκα του είχε αρχίσει ν' ανησυχεί μήπως έχει γίνει κάτι με τον άντρα της. Έρχεται σε μένα φοβισμένη, ανήσυχη, μου λέει όλη την ιστορία. Της είπα να μην ανησυχεί, δεν υπάρχει τίποτε κακό σ' αυτή την ιστορία. Ο άντρας της έχει γίνει αρκετά ευαίσθητος, γι' αυτό και επικοινωνεί με τους κατοίκους του αόρατου κόσμου, όπως οι άνθρωποι στην γη επικοινωνούν με το ραδιόφωνο με όλες τις πόλεις κι όλα τα κράτη στον κόσμο. Αυτός ο άνθρωπος έχει κεραία, μέσω της οποίας επικοινωνεί και με τους ανθρώπους στην γη. Μία μέρα άκουσε ότι κάποιοι τον αναγκάζουν ν' ανέβει σε αεροπλάνο, αλλά αυτός αρνήθηκε. Στην ουσία, μπορεί να είχε ακούσει την συζήτηση ανάμεσα σε κάποιους άλλους ανθρώπους. Όταν αρρωστήσουν, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να παραμιλάνε. Τι πράγμα είναι το παραμιλητό; Το παραμιλητό δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από επικοινωνία με τον αόρατο κόσμο, αλλά επειδή τότε ο άνθρωπος δεν είναι υγιής, δεν μπορεί να δέχεται και να μεταδίδει σωστά αυτές τις ανακοινώσεις. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι τόσο ευαίσθητος, ώστε να αντιλαμβάνεται πράγματα, τα οποία θα πραγματοποιηθούν σχεδόν μετά από δεκάδες χρόνια, και καμιά φορά και μετά από αιώνες. Όσο πιο ευαίσθητος είναι ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερα βάσανα έχει. Όμως, αυτό δεν πρέπει να τον φοβίζει. Τα βάσανα είναι αγαθό για τον άνθρωπο. Αυτά μπορούν να τον προφυλάξουν από ορισμένους πειρασμούς. Σ' έναν άγιο, Ρώσο στην εθνικότητα, με πριγκιπική καταγωγή, πήγε μία όμορφη γυναίκα με σκοπό να τον δελεάσει. Όταν την είδε, έβαλε το δάχτυλο του στην φλόγα μιας αναμμένης λάμπας κι άρχισε να μιλάει μαζί της. Παράλληλα το δάχτυλο του καιγότανε. Προκάλεσε στον εαυτό του αυτόν τον πόνο συνειδητά, για να αποστρέψει την προσοχή του από τις σκέψεις της επισκέπτριας του. Είπε στον εαυτό του: Καλύτερα να καίγεται το δάχτυλο μου, παρά η καρδιά. Και πραγματικά, καλύτερα να καεί το δάχτυλο του ανθρώπου, επειδή αυτό είναι μικρό μέρος του σώματος του, παρά να καίγεται η καρδιά, η οποία αποτελεί σχεδόν όλο τον άνθρωπο. Όταν είδε όλα αυτά, η γυναίκα ταράχτηκε από την συμπεριφορά της και είπε στον άγιο: Σε παρακαλώ, συγχώρεσε με! Μπήκα στο κελί σου με κακή πρόθεση, αλλά μετανιώνω, είμαι έτοιμη να αλλάξω τον τρόπο ζωής μου. Κατέβασε το δάχτυλο σου από την φωτιά! Αυτή η πράξη σου ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία να κάνω αγνή ζωή, να υπηρετώ των Θεό, τους γύρω μου και τον εαυτό μου, όπως κι εσύ υπηρετείς. Κάποιος βασανίζεται, αναστενάζει, απογοητεύεται και λέει: Δεν υπάρχει ζωή πια για μένα. Λέω: μην είστε τόσο ολιγόπιστοι. Ακολουθήστε τον δρόμο προς τον Θεό και μη φοβόσαστε. Τα βάσανα σας δεν είναι μεγάλα. Ο Θεός έχει βάλει το δάχτυλο σας στην φωτιά του κεριού, αλλά αν το δάχτυλο σας μπορεί να σώσει μία αδερφή σας, ή έναν αδερφό σας, το βάσανο σας έχει νόημα. Μπορείτε να βάλετε τολμηρά το δάχτυλο σας στην αναμμένη λάμπα και να χαίρεστε τους πόνους που θα νιώθετε. Τα μικρά βάσανα σώζουν πολλές ψυχές. Απ' αυτή την άποψη, τα βάσανα δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από εξαγορά, σωτηρία για πολλές ψυχές οι οποίες βασανίζονται επίσης. Μπορείτε να εξετάσετε τα λόγια μου άμεσα ή έμμεσα, αλλά, όπως και να τα εξετάζετε, πρέπει να ξέρετε ότι τα βάσανα μπορούν να είναι ουσιαστικά, επιβαλλόμενα από την ίδια την ζωή, και μπορούν να είναι και μη ουσιαστικά, επιβαλλόμενα από σας. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις χαρές: υπάρχουν ουσιαστικές χαρές, επιβαλλόμενες από την ζωή υπάρχουν και μη ουσιαστικές χαρές, επιβαλλόμενες από σας τους ίδιους. Χάρη σ' αυτό, κάποιες χαρές φέρνουν δεινά για τον άνθρωπο, ενώ κάποια βάσανα φέρνουν αγαθά. Κι έτσι, πρώτα ο άνθρωπος πρέπει να ασχολείται με το φυσικό του σώμα, μετά με το αστρικό του σώμα και στο τέλος με το διανοητικό του σώμα. Έτσι ώστε, αν μπει στην καρδιά σας συναίσθημα μίσους ή ζήλιας, πιάστε το προσεκτικά, με πένσα, και εξετάστε το επιστημονικά, όπως ο φυσιοδίφης εξετάζει διάφορες πεταλούδες, έντομα, ζώα και δίνει τις εξηγήσεις του γι' αυτά. Κάποιος λέει: Θύμωσα πολύ. - Αυτό δεν είσαι εσύ. Ο θυμός είναι ξένη κατάσταση. Είναι γελοίο να έρθει κάποιος απ' έξω και να σας ψεκάσει με τριανταφυλλόνερο, με κάποιο άρωμα, ή με κάποια ακαθαρσία, και να πείτε ότι η ευχάριστη ή η δυσάρεστη μυρωδιά βγαίνει από σας. Η αιτία, είτε για την ευχάριστη είτε για την δυσάρεστη μυρωδιά, κρύβεται έξω από σας. Κάποιος άνθρωπος έξω από σας, σας έχει ψεκάσει. Συνεπώς, μόνο προσωρινά μπορεί να βγαίνει από σας κάποια ευωδιά, αλλά δεν είστε εσείς αυτό το πράγμα ακόμη. Οι προσωρινές αλλαγές, που γίνονται στην ανθρώπινη καρδιά και στο ανθρώπινο μυαλό, δεν έχουν δύναμη να επιδράσουν επάνω στην ανθρώπινη ψυχή. Οι προσωρινές αλλαγές, οι προσωρινές καταστάσεις είναι μεταβατικές οφείλονται στην σημερινή ζωή των ανθρώπων. Γι' αυτές δεν έχετε ευθύνη μόνον εσείς - υπάρχουν πολλοί παράγοντες, τους οποίους πρέπει να έχουμε υπ' όψη μας. Εσείς δεν είστε υπεύθυνοι για όλες εκείνες τις πέτρες, για εκείνη την λάσπη, που οι άνθρωποι μπορούν να ρίξουν επάνω σας. Όταν επιστρέψετε στο σπίτι σας, οι γονείς σας μπορούν να σας μαλώσουν για τα ρούχα σας, επειδή είναι λερωμένα και σκισμένα, αλλά αυτό δεν είναι μόνο δικό σας φταίξιμο. Όταν οι γονείς σας μαλώσουν για τα σκισμένα και λερωμένα ρούχα, πείτε τους: Ελάτε εσείς στην θέση μου, στις ίδιες συνθήκες, για να δείτε πώς θα επιστρέψετε σπίτι σας. Υπάρχει δυνατότητα να αποφύγετε αυτές τις επιθέσεις από την πλευρά των ανθρώπων, αλλά πρέπει να αλλάξουν οι συνθήκες: πρέπει να πάρετε κάποιο αυτοκίνητο, ή αεροπλάνο, και με την ταχύτητα πουλιού να πετάξετε μπροστά τους, ε'τσι ώστε ούτε μία από τις πέτρες τους να μην σας πειράξει. Αλλιώς, στις συνθήκες στις οποίες ζείτε τώρα, και με τον τρόπο με τον οποίο αποκτάτε την τροφή σας, πάντα θα κάνετε λάθη. Αν δεν αλλάξετε διαπαιδαγώγηση, δεν μπορείτε να απελευθερωθείτε από όλα εκείνα που σας έχουν μεταδώσει οι γονείς σας. "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή." Αφού η στερεά τροφή είναι για τους τέλειους, να την ξεχωρίζετε από την τροφή, την οποία χρησιμοποιείτε κάθε μέρα. Όταν βρεθείτε σε κάποιο βάσανο, εξετάστε αν είναι ουσιαστικό αυτό το βάσανο, ή όχι. Όταν κλαίτε για κάτι, σταματήστε να καταλάβετε ποια είναι η αιτία για τα δάκρυα σας. Μη λέτε ότι είστε δυστυχισμένοι, αλλά να είστε ευχαριστημένοι, γιατί μπορείτε να κλαίτε. Αν κάποιος σας ρωτήσει γιατί κλαίτε, πείτε του ότι είστε πηγή, η οποία πρέπει να δώσει λίγο από το νερό της σε κάποιες θλιμμένες, λυπημένες ψυχές. Από το νερό των πηγών πολλές διψασμένες ψυχές μπορούν να σβήσουν την δίψα τους, πολλές θλιμμένες ψυχές μπορούν να πλύνουν τα μάτια τους. Έτσι πρέπει να βλέπουμε τα ανθρώπινα δάκρυα. Τα δάκρυα του ανθρώπου κρύβουν μέσα τους ένα από τα μεγάλα αγαθά της ψυχής του. Ξέρετε πόσα δάκρυα έχετε χύσει από την παιδική σας ηλικία μέχρι τώρα; Έχετε παρατηρήσει πόσα δάκρυα έχετε χύσει στην διάρκεια μιας ώρας; Κάποτε σας είχα πει να σκουπίζετε τα δάκρυα σας με καθαρό, ωραίο μαντηλάκι, αλλά τώρα σας λέω να μαζεύετε τα δάκρυα σας σε μικρά μπουκαλάκια και στις ετικέτες, κολλημένες επάνω τους, να γράφετε: Την τάδε μέρα έκλαψα μία ώρα και σε αυτό το διάστημα μάζεψα σε αυτό το μπουκαλάκι τόσα δάκρυα. Τώρα εσείς αφήνετε τα δάκρυα σας να πέφτουν στην γη, αλλά γι' αυτό ο ουρανός δεν σας κοιτάει με καλό μάτι. Πολλοί θεωρούν το κλάμα αδυναμία. Ρωτάω: ποιος από σας δεν έχει κλάψει; Και για τον Χριστό, έναν από τους Μεγάλους Δασκάλους στον κόσμο, λέγεται ότι έκλαψε. Όχι μόνο ο Χριστός, αλλά και όλοι οι θεοί, οι οποίοι έχουν κατέβει στην γη, έχουν κλάψει. Δεν υπάρχει πλάσμα στην γη, το οποίο να μην έχει κλάψει. Δεν είναι κακό ο άνθρωπος να κλαίει. Το κλάμα είναι καλό σημάδι• δείχνει, ότι στον κόσμο υπάρχει σειρά και τάξη. Το κλάμα δείχνει ότι ο άνθρωπος έχει καταλάβει το Θείο, το οποίο μιλάει μέσα του. Αυτός λέει: Κύριε, επιθυμώ να εκπληρώσω την Δικιά σου θέληση και να διορθώσω όλα εκείνα, τα οποία έχω παραβιάσει. Όταν ο άνθρωπος κλάψει λιγάκι, είτε είναι άντρας είτε γυναίκα, αφέντης ή υπηρέτης, μορφωμένος ή αγράμματος, όλο και θα ξελαφρώσει η ψυχή του. Αν ο άνθρωπος κλαίει όλη μέρα, αυτό δεν είναι πια κλάμα, αλλά οδυρμός, ο οποίος δείχνει ότι η θάλασσα αυτού του ανθρώπου είναι πολύ ταραγμένη. Είναι όμορφο να δεις να λάμψουν στα μάτια κάποιου θλιμμένου ανθρώπου δύο - τρία δάκρυα, τα οποία θα κυλήσουν μετά στο πρόσωπο του. Υπάρχει ευγένεια σ' αυτόν τον άνθρωπο! Αλλά το να φωνάζει κάποιος, να οδύρεται, όσο αντέχει η φωνή του, αυτό ακόμη δεν εκφράζει βαθιά θλίψη. Αυτό είναι έκφραση κάποιου πράγματος, το οποίο βασανίζει τον άνθρωπο. Αυτή η έκφραση καθορίζεται από τον χαρακτήρα του ανθρώπου. "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή." Το ερώτημα για την στερεά τροφή είναι ένα από τα πιο σημαντικά. Αν ασχοληθείτε με την λύση αυτού του ερωτήματος, μπροστά σας θα παρουσιαστεί ένα άλλο πιο οικείο, συγκεκριμένα δε: πώς θα διορθώσετε την τωρινή σας ζωή; Για να διορθωθεί αυτή η ζωή, πρώτα πρέπει να αναθεωρηθεί. Αυτό θα επιτευχθεί, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τα αγαθά τα οποία του δίνονται τώρα. Ο κόσμος χρειάζεται έξυπνους ανθρώπους, οι οποίοι ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν αυτά τα αγαθά. Οι παιδαγωγοί του μέλλοντος πρέπει να γνωρίζουν την φυσική, την αστρική και την διανοητική ζωή του ανθρώπου, να ξέρουν ποιες είναι οι αρετές του και ποια τα ελαττώματα του και να διαλέξουν καλές, σωστές μεθόδους, μέ τις οποίες να τον βοηθήσουν. Λέτε ότι οι άνθρωποι πρέπει να αγαπιούνται. Συνεπώς, η αγάπη είναι μία από τις καλύτερες μεθόδους για την αλλαγή της ανθρωπότητας. Τώρα, σε εκείνους από σας, οι οποίοι θέλουν να είναι τέλειοι, συνιστώ να χρησιμοποιούν την στερεά τροφή, να καταλαβαίνουν την ζωή τους και να μην αγριεύουν. Γι' αυτόν τον σκοπό, πρέπει να προσεύχονται συνεχώς. Η προσευχή δεν υπονοεί μόνο να μιλάτε για τον Θεό και να Του διαβάζετε γραμμένες προσευχές, ή ωραία τακτοποιημένες επιστολές. Δεν υπάρχει λόγος να παραπονιέστε στον Θεό, ούτε να του παινεύεστε. Οι προσευχές στον Θεό πρέπει να είναι φυσικός διάλογος, όπως ανάμεσα σε ψυχές. Μόλις αρχίσετε να συζητάτε με τον Θεό με αυτόν τον τρόπο, οι δουλειές σας θα καλυτερέψουν, ο χαρακτήρας σας θα μαλακώσει, κι εσείς θα κοιτάτε όλους τους ανθρώπους σαν ψυχές βγαλμένες από τον Θεό. Αυτό σημαίνει υπηρέτης της καινούριας διδασκαλίας, υπηρέτης της καινούριας πίστης. Αυτή η πίστη δεν διαιρεί τους ανθρώπους σε εθνικότητες, σε τάξεις, σε φτωχούς και πλούσιους, σε μορφωμένους και αγράμματους. Αυτή βλέπει το ίδιο όλες τις ψυχές. Αυτό σημαίνει να είμαστε επιεικείς ο ένας προς τον άλλον. Αυτό σημαίνει να επιθυμούμε το καλό όλης της ανθρωπότητας. Εδώ και χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι παρακαλάνε να έρθει η Βασιλεία του Θεού στην γη, αλλά για να έρθει αυτή η Βασιλεία, αυτοί πρέπει να είναι τέλειοι. Όσο δεν ανοίγουμε τις ψυχές μας για τον Θεό και δεν Του δίνουμε χώρο για να εργάζεται μέσα μας κι εμείς μέσα σ' Αυτόν, η Βασιλεία του Θεού δεν θα έρθει στην γη. Η κύρια σκέψη αυτής της ομιλίας, η οποία πρέπει να μείνει στο μυαλό σας, είναι να μελετάτε τις καταστάσεις σας και να ξέρετε ποιες από αυτές αφορούν το φυσικό σας σώμα, ποιες το αστρικό και ποιες το διανοητικό. Μετά από αυτό ασχοληθείτε με τον κύριο πόθο της ψυχής σας - τον πόθο της για αγάπη. Μην σταματάτε από το ποιος και τι λέει για σας, αλλά να κοιτάτε όλα τα συναισθήματα σας να είναι ειλικρινά. Να κοιτάτε κάθε καινούρια μέρα να εκδηλώνετε όλο και περισσότερη αγάπη. Η αγάπη σας πρέπει να διευρύνεται, να αγκαλιάζετε όλο και περισσότερα πλάσματα στις καρδιές και στις ψυχές σας. Να συνδέεστε με καλούς ανθρώπους, μελετώντας το καλό σε αυτούς. Ταυτόχρονα πρέπει να ξέρετε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει κάτι καλό. Και στις χειρότερες στιγμές της ζωής του, ο άνθρωπος πάλι μπορεί να εκδηλώσει κάποιο Θείο συναίσθημα. Το Θείο υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, μόνο που σε κάποιους είναι πιο δυνατά αναπτυγμένο, ενώ σε άλλους λιγότερο. Δώστε θέση στα Θεία συναισθήματα μέσα σας, στα οποία δεν υπάρχει καμία ζήλεια και μίσος! Δώστε θέση στις Θεϊκές σκέψεις μέσα σας, στις οποίες δεν υπάρχει καμία υπεροψία! Μην νομίζετε ότι, όποιος υποχωρεί, είναι αδύνατος άνθρωπος. Στην συνειδητή υποχώρηση κρύβεται η ευγένεια του ανθρώπου. Αν ένα λιοντάρι, ή ένας λύκος, υποχωρήσει μπροστά σας, αυτό δεν δείχνει αδυναμία, αλλά ευγένεια του χαρακτήρα του. Μόνο με ένα άλμα το λιοντάρι ή ο λύκος μπορεί να σας επιτεθεί, αλλά από ευγένεια μπορεί να υποχωρήσει. Και έτσι, όλοι πρέπει να είστε τέλειοι, ή τουλάχιστον να επιδιώκετε την τελειότητα, την σωστή κατανόηση της ζωής. Όσο δεν καταλαβαίνετε την ζωή, δεν θα λάβετε εκείνα τα αγαθά που περιμένετε. Γιατί; Και να έρθουν αυτά τα αγαθά σε σας, εσείς δεν μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε έλλογα. Στην Γραφή λέγεται: "Να, χτυπάω την πόρτα σας.'" Ποιος χτυπάει μέσα στον άνθρωπο; Το πνεύμα, το ανώτερο στον άνθρωπο, χτυπάει. "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή, δηλαδή η ανώτερη γνώση είναι μόνο για τους τέλειους." Όλοι μπορείτε να είστε τέλειοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι, ό,τι έχετε κάνει μέχρι τώρα, δεν αξίζει τίποτε. Όλες οι προσπάθειες του ανθρώπου προς το καλό έχουν προσφέρει κάτι, αλλά εσείς μπορείτε να δημιουργήσετε κάτι ακόμη πιο ωραίο. Μην βάζετε όρια στις δυνατότητες σας! Οι σύγχρονοι άνθρωποι υποφέρουν από ένα κουσούρι, από το ότι σε όλα βάζουν όρια: στην γνώση, στην μουσική, στις αρετές, στην ζωή, κλπ.. Στο τέλος λένε: Τελείωσε η δουλειά μας! Αυτοί έχουν δίκαιο μόνο απ' την άποψη ότι μόνο κάποια πράγματα μπορούν να τελειώσουν. Όμως τα ίδια πράγματα από άλλη άποψη δεν τελειώνουν, αλλά αρχίζουν ξανά. Υπάρχουν σφαίρες στην ανθρώπινη ζωή, τις οποίες ο άνθρωπος μπορεί να καλλιεργήσει μόνο στα γεράματα. Συνεπώς, να κάνετε το κάθε πράγμα στον καιρό του. Να εργάζεστε σύμφωνα με την ψυχή σας, να την απελευθερώσετε απ' όλους τους περιορισμούς και τα εμπόδια, τα οποία εσείς μόνοι σας της έχετε βάλει. Αυτό δεν σημαίνει να αφήσετε αυτόν τον κόσμο, ή το περιβάλλον, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείτε αυτές τις συνθήκες έλλογα. Είναι επιθυμητό, όσο είστε ακόμα στην γη, να ξεκαθαρίσετε όλους τους λογαριασμούς σας, ώστε μία μέρα, όταν φύγετε για τον άλλο κόσμο, να μη χρειάζεται πια να γυρίσετε στην γη. Όλες οι ψυχές θα ξεκινήσουν ταυτόχρονα, ομαδικά, για το μέρος απ' όπου προήλθαν στην αρχή, γι' αυτό ακριβώς θα περιμένουν η μία τις άλλες. Εκείνες οι ψυχές, οι οποίες έχουν αφήσει την γη νωρίτερα, θα περιμένουν σε καθορισμένο τόπο να μαζευτούν, και από εκεί θριαμβευτικά θα ξεκινήσουν προς τις κατοικίες τους. Θα πείτε ότι τον προφήτη Ηλία τον αρπάξανε στον ουρανό με πύρινο άρμα. Αυτός ήταν στον ουρανό προσωρινά, αλλά μετά τον επέστρεψαν πίσω στην γη, ως Ιωάννη τον Βαπτιστή. Το άρμα, με το οποίο ανεβάσανε τον προφήτη Ηλία στον ουρανό, ήταν πύρινο, κόκκινο, αλλά υπάρχει άλλο άρμα, με το οποίο ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ανυψωθεί. Όποιος αφήσει την γη, σαν δίκαιος άνθρωπος, ο φίλος του θα έρθει να τον πάρει. Αυτός θα είναι ντυμένος με άσπρα, φωτεινά ρούχα. Οι δύο μαζί θα πετάξουν προς τον αόρατο κόσμο. Αυτή είναι η τελειότητα, την οποία περιμένετε. Αν πετύχετε αυτή την τελειότητα, και η ειρήνη θα έρθει μέσα σας. Όλα τα παγκόσμια προβλήματα, τα οποία σας ενοχλούν σήμερα, τότε θα λυθούν. Τώρα εσείς λύνετε αυτά τα προβλήματα ανθρώπινα: Ένας ανεβαίνει στην εξουσία, άλλος φεύγει ένας πλουτίζει, άλλος φτωχαίνει• ένας γεννιέται, άλλος πεθαίνει. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να αλλάξει την σειρά και την τάξη σ' αυτόν τον κόσμο, δεν τον γνωρίζει. Απ' αυτή την άποψη, εμείς δεν ετοιμαζόμαστε για τον κόσμο, αλλά να τελειώσουμε την δουλειά μας στον κόσμο. Μόλις τελειώσουμε την δουλειά μας, θα αφήσουμε τον πλούτο μας στον κόσμο και θα του πούμε "αντίο".' Κάποιοι λένε ότι για να διορθωθεί ο κόσμος, έπρεπε πρώτα να ανακατευτεί. - Δεν υπάρχει τι άλλο ακόμη να ανακατευτεί, ο κόσμος είναι ανακατεμένος πια. Μόλις τελειώσουμε την δουλειά μας, θα πάρουμε εισιτήριο και θα φύγουμε. "Των τελείων όμως είναι η στερεά τροφή." Και η γνώση, για την οποία σας μιλάω, είναι για τους τέλειους. Ο Χριστός λέει: "Να είστε τέλειοι, όπως είναι τέλειος ο ουράνιος Πατέρας σας!" Αυτό σημαίνει: να καταλαβαίνετε τα πράγματα, όπως τα καταλαβαίνει ο Θεός! Να είστε σε ομόνοια με τον Θεό, με τους γύρω σας και με την ψυχή σας! Αυτό είναι το νόημα της ανθρώπινης ζωής στην γη. Ομιλία του Δασκάλου, που έγινε στις 18 Δεκεμβρίου του 1927. Σόφια - Ίζγκρεβ
  2. Γiα τους φιλους μου "Μεγαλητέραν ταύτης αγάπην δεν έχει ουδείς, του να βάλη τις την χρυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού." (Κατά Ιωάννην 15,13) Τώρα θα συζητήσω σχετικά με τους λόγους: "Να βάλη τις την ψυχή αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Αυτός ο στίχος υπονοεί εσωτερική ενότητα των πραγμάτων. Αυτή η ενότητα αποκτά νόημα μόνο στην ποικιλία. Η ποικιλία στην φύση, από την άλλη, είναι έκφραση, εκδήλωση της Θείας αρμονίας. Με την λέξη "εκδήλωση" οι έξυπνοι άνθρωποι, οι μύστες, οι σοφοί καταλαβαίνουν την έλλογη αρχή στην ζωή. Όταν λέω "έλλογη αρχή", δεν έχω υπόψη μου την ψυχρή ανθρώπινη λογική, η οποία εκδηλώνεται στους 250 βαθμούς κάτω από το μηδέν, αλλά μιλάω για την ανώτερη λογική, η οποία φέρνει συνθήκες για την ανθρώπινη ψυχή. Στους 250 βαθμούς κάτω από το μηδέν δεν υπάρχει ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή έχει καταστραφεί, αλλά δεν μπορεί να εκδηλωθεί. Και στους 5000 βαθμούς κάτω από το μηδέν η ζωή δεν μπορεί να καταστραφεί. Έτσι ώστε, με τον όρο "έλλογη αρχή" εννοούμε την Αγάπη, η οποία φέρνει ζωή. Αυτή η αγάπη ονομάζεται Θεία Αγάπη. Όμως οι άνθρωποι εκδηλώνουν την αγάπη με διάφορο τρόπο, γι' αυτό και παρουσιάζονται μια σειρά από αντιφάσεις στην ζωή. Αυτές οι αντιφάσεις κάνουν τους ανθρώπους να χάνουν την εμπιστοσύνη τους. Κάποιος λέει: Εγώ δεν πιστεύω σε κανέναν και σε τίποτε. Λέω: το να μην πιστεύετε στους ανθρώπους, είτε αυτοί είναι η μητέρα κι ο πατέρας σας, ο αδερφός ή η αδερφή σας, το καταλαβαίνω. Αλλά να μην πιστεύετε σ' Εκείνον, ο Οποίος σας έχει δημιουργήσει, ο Οποίος σας έχει στείλει στην γη για να αναπτύσσεστε, να μαθαίνετε, δεν το καταλαβαίνω. Να μην αγαπάτε εκείνους, οι οποίοι σας έχουν κάνει μια σειρά από ζημιές και κακίες, το καταλαβαίνω, αυτό είναι ανθρώπινο• αλλά να μην αγαπάτε Εκείνον, ο Οποίος σας έχει δώσει όλα τα αγαθά στην ζωή - δεν το καταλαβαίνω. Εγώ εκθέτω αυτά τα ερωτήματα, χωρίς να τα εξηγώ, επειδή όλα, όσα εξηγούνται, χάνουν την καθαρότητα τους. Πώς μπορεί να εξηγηθεί το Μεγάλο στον κόσμο; Απ' αυτή την άποψη, κάνουμε σαν τους μουσικούς: παίρνουμε μερικούς τόνους, τους συνδυάζουμε, σχηματίζουμε συγχορδία απ' αυτούς, η οποία μπαίνει σε αρμονία με την ολότητα, χωρίς να εξηγούμε στους ανθρώπους πώς έχουμε πετύχει αυτή την αρμονία. Συνεπώς, το να τραγουδάς, να παίζεις, αυτό είναι στην σειρά των πραγμάτων, αλλά το να εξηγείς στους ανθρώπους πώς τραγουδάς, ή πώς παίζεις, αυτό δεν είναι απαραίτητο. Κάθε είδους εξηγήσεις περισσεύουν εδώ. Για τους ίδιους λόγους λέμε και για την Αγάπη ότι δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από Θεία συμφωνία, για την κατανόηση της οποίας απαιτείται μόνον ένα ευαίσθητο μουσικό αυτί, που ν' ακούει και να αντιλαμβάνεται. Η Αγάπη δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Υπάρχει στην ψυχή του καθενός, αλλά περιμένει μόνο την στιγμή για να εκδηλωθεί, όπως ο κάθε μουσικός τόνος περιμένει να έρθει ο μουσικός, ν' ακουμπήσει τα πλήκτρα, κι αυτός ν' ακουστεί. Λέμε ότι κάποιος άνθρωπος δεν έχει πάρει καθαρό τόνο. Αυτό σημαίνει, ότι αυτός ο τόνος δεν ταιριάζει με κάποιον άλλο από μεγαλύτερη κλίμακα. Από μόνος του αυτός ο τόνος μπορεί να είναι καθαρός, σωστός, αλλά επειδή έχει πέσει σε συνήχηση με άλλο τόνο από κάποια άλλη κλίμακα, με την οποία δεν είναι σε αρμονία, παρουσιάζεται κάποια παραφωνία. Όμως ξεχωριστά και οι δυο τόνοι είναι καθαροί, σωστοί. Σ' αυτή την περίπτωση, ένας από τους δύο πρέπει να υποχωρήσει, να δώσει χώρο στον άλλο, για να εκδηλωθεί μόνον αυτός. Όταν παρατηρώ τις σχέσεις των ανθρώπων, βλέπω ότι πολλές από τις δυσκολίες και τα βάσανα τους οφείλονται στο γεγονός ότι αυτοί δεν υποχωρούν ο ένας στον άλλον. Το νόημα, η ομορφιά της ζωής βασίζεται στην συνεχή υποχώρηση. Αυτή την αιώνια υποχώρηση η φύση την ονομάζει αιώνια ανανέωση. Να υποχωρείς συνεχώς, αυτό σημαίνει να ανανεώνεσαι συνεχώς. Πότε υποχωρεί ο άνθρωπος; Ο άνθρωπος υποχωρεί όταν βρίσκεται κάτω από ορισμένη πίεση. Οι πρώτες σταγόνες του νερού δεν παραχωρούν την θέση τους στις δεύτερες; - Την παραχωρούν. Οι δεύτερες δεν παραχωρούν την θέση τους στις τρίτες; - Την παραχωρούν. Συνεπώς στην φύση γίνεται μια διεργασία αιώνιας υποχώρησης. Ρωτάω: πού είναι τα όρια αυτής της υποχώρησης; Αυτή δεν έχει όρια, είναι μια αιώνια διεργασία. Ως ιδέα του φυσικού κόσμου, η υποχώρηση συνδέεται με την ντροπή. Είναι ντροπή για τον άνθρωπο να υποχωρεί. Όχι, η έλλογη υποχώρηση συνδέεται με τις διεργασίες του μεγαλώματος και της ανανέωσης. Ρωτάω: που είναι το τέλος του μεγαλώματος και της ανανέωσης; Σ' αυτά τα ερωτήματα ο καθένας πρέπει να απαντήσει μόνος του στον εαυτό του. Κάθε ψυχή, που έχει κατεβεί στην γη, έχει ένα ουσιαστικό πρόβλημα, το οποίο πρέπει να λύσει μόνη της. Γι' αυτόν τον σκοπό αρχίζει με το άμορφο, με το ασυνείδητο στον φυσικό κόσμο, το οποίο διαμορφώνεται σταδιακά. Στην πορεία της διαμόρφωσης παρατηρούνται τρεις διαδοχικές φάσεις: η πρώτη είναι της προσωπικότητας η δεύτερη φάση είναι του ατομικισμού, ενώ η τρίτη είναι εκδήλωση της ψυχής, ή εκδήλωση της Θείας αρχής στον άνθρωπο, η οποία επιδιώκει να μοιράσει τα αγαθά της με τους πλησίον της. Ένας παλιός μάγειρας είχε όλο κι όλο 30 πελάτες τον μήνα. Για να τους ευχαριστήσει, είχε στην διάθεση του 30 κατσαρόλες, από μία για κάθε πελάτη. Μία μέρα, από λάθος, έβαλε φαγητό σ' έναν πελάτη του από ξένη κατσαρόλα. Όταν το παρατήρησε αυτό, ο πελάτης είχε ήδη πάρει το καπέλο του και είχε βγει από την ταβέρνα δυσαρεστημένος. Όλη μέρα γυρνούσε στις ταβέρνες, για να βρει μάγειρα ο οποίος θα του βάλει φαγητό από κατσαρόλα, από την οποία να μην έχει βάλει σε κανέναν άλλον πριν απ' αυτόν αλλά δεν είχε βρει τέτοιο πράγμα. Στο τέλος, αναγκάστηκε να γυρίσει σπίτι του νηστικός. Απ' αυτό το περιστατικό ο μάγειρας απόχτησε μεγαλύτερη προσοχή, αλλά και ο πελάτης έβαλε μυαλό, δεν αποφάσισε άλλη φορά να καθυστερήσει για τον μάγειρα και να μείνει νηστικός. Λέτε: Εύκολη δουλειά! Όταν δεν φάει σ' ένα μαγειρείο, θα πάει σε δεύτερο, σε τρίτο, όλο και κάπου θα βρει φαγητό. Ναι, αλλά αυτός ο κύριος δεν θέλει μόνο να φάει, έχει έναν κανόνα στην ζωή του: να μην τρώει από ξένη κατσαρόλα, και δεν θέλει να παραβιάσει αυτόν τον κανόνα. Αυτός ο άνθρωπος θέλει να είναι συνεπής. Σ' αυτή την βάση, ο καθένας πρέπει να είναι συνεπής στις απόψεις του για την ζωή, ιδιαίτερα αν αυτές οι απόψεις βασίζονται επάνω σε ορισμένους λογικούς νόμους. Μόνο σ' αυτή την περίπτωση ο άνθρωπος μπορεί να είναι ευτυχισμένος. Όποιος δεν τηρεί αυτούς τους νόμους, αναβάλλει τα πράγματα για το μέλλον, για κάποια άλλη εξέλιξη, αλλά, μ' αυτή την αναβολή, χάνει τις ευνοϊκές συνθήκες στην ζωή. Αυτός ο άνθρωπος παρατείνει τα πράγματα στον χρόνο και στον χώρο. Όποιος καταλαβαίνει αυτούς τους νόμους και τους τηρεί, δεν αναβάλλει τα πράγματα, αλλά παίρνει το βιολί του και παίζει, δουλεύει, θέλει από τώρα ακόμη να αποκτήσει κάτι, το οποίο να του χρησιμεύσει για την αιωνιότητα, για την ζωή εκτός του χρόνου και του χώρου. "Να βάλη τις την ψυχή αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Ποιο είναι το εσωτερικό νόημα αυτού του στίχου; Ο Μίλτων έχει εκφράσει την εξής σκέψη: "Αυτός μόνο για τον Θεό, και αυτή για τον Θεό, ο οποίος είναι μέσα του." Τι σημαίνει αυτή η σκέψη; Αν την καταστήσετε υλική, θα χάσει το εσωτερικό της νόημα. Είναι σαν ο αφέντης να ζητάει από τον υπηρέτη του να του κάνει υποκλίσεις. Να ζητάει αυτό το πράγμα, σημαίνει να γυρίσει τα πράγματα ανάποδα. Η σωστή κατάσταση είναι ο αφέντης να υπηρετεί τον Θεό, ενώ ο υπηρέτης τον Θεό, ο οποίος ζει μέσα στον αφέντη του. Ο άντρας πρέπει να αγαπάει τον Θεό, ενώ η γυναίκα πρέπει να αγαπάει τον Θεό μέσα στον άντρα. Ο Δάσκαλος πρέπει να επιδιώκει την Θεία σοφία, ενώ ο μαθητής την σοφία του Δασκάλου του. Αυτό σημαίνει σωστές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Στην σύγχρονη επιστήμη γίνεται λόγος για αντοχή στις δυσκολίες της ζωής. Κατά τον Δαρβίνο, για παράδειγμα, συνεχίζουν να υπάρχουν μόνο εκείνα τα είδη, τα οποία μπορούν να αντέχουν στις δύσκολες συνθήκες, να προσαρμόζονται σ' αυτές. Αυτός ο νόμος ισχύει για τα ζώα, αλλά όχι και για τους ανθρώπους. Σημαίνει τελειοποίηση των ειδών, αρχίζοντας από τα κατώτερα και φτάνοντας στα ανώτερα. Για τους ανθρώπους, όμως, υπάρχει άλλος νόμος: ο νόμος της θυσίας. Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλωθεί στην θυσία. Με αυτό ακριβώς, διαφέρει από τα ζώα. Συνεπώς, το ζώο παλεύει να υπερνικήσει τις συνθήκες ο άνθρωπος θυσιάζεται, ενώ ο υπεράνθρωπος, ο Γιος του Θεού δίνει την ψυχή του για τους φίλους του, δηλαδή υπηρετεί τον Θεό. Να δώσεις την ψυχή σου για τους φίλους σου, αυτό είναι έξω απ' τον νόμο της θυσίας. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει περάσει την πρώτη και την δεύτερη φάση και έχει φτάσει στην κατάσταση να δώσει την ψυχή του για τους φίλους του. Αυτή είναι η τελευταία, η τρίτη φάση στην ζωή. Για να υπερνικήσει όλες τις δυσκολίες στην ζωή, για να έρθει στην τρίτη φάση, ο άνθρωπος πρέπει να είναι τολμηρός, αποφασιστικός, να μην αποθαρρύνεται ποτέ και από τίποτε. Πρέπει να έχει απεριόριστη πίστη και ελπίδα η πίστη του πρέπει να είναι εκτός του χρόνου και του χώρου. Αυτή την πίστη ονομάζω αιώνια πίστη, δηλαδή πίστη, η οποία ποτέ δεν σταματάει. Και η ελπίδα του ανθρώπου πρέπει να είναι αιώνια, ποτέ να μη σταματάει. Κάποιος λέει: Εγώ δεν πιστεύω, αποθαρρύνομαι. - Αυτή είναι πίστη στον χρόνο και στον χώρο. Εμείς μιλάμε για πίστη και ελπίδα εκτός του χρόνου και του χώρου, όπου ζουν τέλεια πλάσματα, των οποίων ο λόγος είναι νόμος. Αν τα λόγια αυτών των υπάρξεων είναι νόμοι, τι θα πείτε τότε για τον Θεό; Όταν ο Θεός πει ή υποσχεθεί κάτι, τα λόγια του δεν έχουν αντίθετη δύναμη, θα πραγματοποιηθούν έτσι όπως λέχθηκαν. Εξωτερικά, φαινομενικά, μπορεί να υπάρχει αλλαγή στα Θεία λόγια και στις Θείες υποσχέσεις, αλλά αυτό οφείλεται στις υποκειμενικές μας αντιλήψεις. Τώρα θα σας περιγράψω σύντομα ένα διήγημα από το βιβλίο των Βεδδών. Σ' αυτό το διήγημα περιγράφεται η ανάπτυξη, στην οποία έχει φτάσει η ινδή γυναίκα ήδη απ' τους παλιούς καιρούς. Σ' αυτό το διήγημα δεν γίνεται λόγος για μια απλή γυναίκα, αλλά για μια γυναίκα με υψηλή καταγωγή. Αυτή η γυναίκα ήταν πριγκίπισσα και ονομαζότανε Σαβίτρα. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να εκδηλωθεί στην γη, με όποιον τρόπο και να είναι, σαν την Σαβίτρα, την κόρη του πρίγκιπα. Ο γάμος, για παράδειγμα, είναι μία από τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης ψυχής. Απ' αυτή την άποψη, και η μουσική, και η επιστήμη, και η θρησκεία είναι ανθρώπινες εκδηλώσεις ιδιαίτερου είδους. Ο βιολιστής, για παράδειγμα, πώς θα εκφραστεί; - Θα πάρει το βιολί του και θα παίξει. Συνεπώς, η γνώση είναι εκδήλωση της ανθρώπινης ψυχής. Όταν παντρεύεται, η γυναίκα θα παίξει ένα Θείο κομμάτι, μετά από το οποίο οι Ινδοί θα πάνε στα σπίτια τους. Ανάμεσα στους Ινδούς υπάρχει έθιμο: όταν μια νέα κοπέλα με βασιλική προέλευση παντρεύεται, καλούν σπουδαίους σοφούς και αντέπτ να πουν την γνώμη τους για την μοίρα της, δηλαδή ν' ακούσουν το κομμάτι που θα παίξει αυτή, και απ' αυτό να καθορίσουν την μοίρα της. Κατά την γνώμη μου, το κομμάτι που θα παίξει αυτή, παριστάνει τον αγαπημένο της, για τον οποίο οι σοφοί θα καθορίσουν αν θα μπορεί να ζει σε αρμονία, Θεϊκά, με την νέα κοπέλα, ή όχι. Όταν άκουσαν το κομμάτι που έπαιξε η Σαβίτρα, οι σοφοί είπαν ότι ο αγαπημένος της θα είναι καλός, ικανός, ευγενικός άνθρωπος, αλλά θα ζήσει μόνο δέκα μήνες μετά τον γάμο. Ο πατέρας μίλησε στην Σαβίτρα για την προφητεία των σοφών, αλλά αυτή είπε: Ό,τι και να γίνει, αλλά εγώ θα πάρω αυτό το αγόρι, που μου είναι καθορισμένο από την μοίρα. Μπορεί να ζήσω μαζί του δέκα μήνες, αλλά αυτός θα είναι ο εκλεκτός μου. Αυτός ονομαζότανε Σατιβάν, που σήμαινε "ψυχή της αλήθειας". Και πραγματικά, δέκα μήνες μετά τον γάμο, ήλθε ο θάνατος, που ονομαζόταν Γιάμα, για να πάρει την ψυχή της αλήθειας, να την πάει στην αιωνιότητα. Η Σαβίτρα πήρε από πίσω τον θάνατο κι έλεγε: Σε παρακαλώ, φέρε μου πίσω τον Σατιβάν, μη παίρνεις αυτή την ψυχή, άφησε την μου! Εσύ έχεις τόσες πολλές ψυχές γύρω σου, γιατί παίρνεις κι αυτή την ψυχή; Ο θάνατος πηγαίνει στο δρόμο του, δεν δίνει σημασία στην Σαβίτρα, δεν ακούει τα λόγια της, αλλά και η Σαβίτρα πηγαίνει πίσω του, παρακαλάει, επιμένει να της επιστρέψουν τον Σατιβάν. Πέρασε δάση και βουνά, κοιλάδες και πεδιάδες, ανέβαινε, κατέβαινε και πάντα επέμενε στο δικό της. Ο θάνατος της είπε: Είμαι έτοιμος για όλες τις εξυπηρετήσεις. Ό,τι θελήσεις από μένα, θα σου το δώσω, αλλά την ψυχή του Σατιβάν δεν μπορώ να την επιστρέψω. - Ο πατέρας του αγαπημένου μου είναι τυφλός, επίστρεψε του την όραση. Αμέσως η όραση του παππού αποκαταστάθηκε. Η Σαβίτρα πάλι συνέχισε ν' ακολουθεί τον θάνατο, να παρακαλάει για την επιστροφή του Σατιβάν. Ο θάνατος της είπε: Όλα, όσα επιθυμείς, θα σου τα δώσω, αλλά την ψυχή του Σατιβάν δεν μπορώ να την επιστρέψω. - Αφού είναι έτσι, θέλω να έχω γιους, να βασιλεύουν στο πατρικό μου σπίτι, γι' αυτό επίστρεψε μου τον Σατιβάν. - Ας πραγματοποιηθεί και αυτή η επιθυμία σου. Παντρέψου όποιον θέλεις. - Εσύ λες ότι μπορώ να έχω γιους, αλλά ξεχνάς ότι, σύμφωνα με τα έθιμα της Ινδίας, η γυναίκα μπορεί να έχει μόνον έναν άντρα. Εγώ δεν μπορώ συγχρόνως να είμαι γυναίκα δύο αντρών. Να γιατί πρέπει να μου επιστρέψεις τον Σατιβάν. Ο θάνατος έφθασε στον Θεό και μίλησε για το βάσανο της Σαβίτρα, μετά είχε γυρίσει σ' αυτήν και της μετέδωσε τους εξής λόγους του Θεού: "Επειδή είσαι έξυπνη κι ενάρετη γυναίκα, θα εκπληρωθεί και αυτή η επιθυμία σου." Ο Σατιβάν αναστήθηκε και γύρισε στην γη ξανά, για να συνεχίσει την ζωή του με την Σαβίτρα. Λέω: η ανθρώπινη ψυχή είναι ανώτερη κι ευγενική. Δεν αποθαρρύνεται ποτέ, ποτέ δεν χάνει την εμπιστοσύνη της. Είναι επιμονή και θαρραλέα. Όταν πιάσει κάποιον θεό, τον ακολουθεί κι επιμένει, μέχρι να πετύχει τις επιθυμίες της. Γι' αυτόν τον σκοπό χρησιμοποιεί τις αρετές της, τις οποίες εφαρμόζει σε κάθε βήμα της ζωής. Να επιμένεις με τις αρετές σου - αυτή είναι η υψηλότερη κατάσταση, στην οποία μπορεί να έρθει ο άνθρωπος. Αυτός είναι ο δρόμος, με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες του, και όχι με αμφιβολίες και διακυμάνσεις, με μια σειρά αρνητικών προσόντων. "Να βάλη τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Αυτό σημαίνει: Ο άνθρωπος πρέπει να δώσει δυνατότητα να εκδηλωθεί η αγάπη μέσα του. Όμως, για να εκδηλωθεί η αγάπη στον άνθρωπο, ο Σατιβάν πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσει. Χωρίς τον Σατιβάν, χωρίς την ψυχή της αλήθειας, η αγάπη δεν μπορεί να εκδηλωθεί στον άνθρωπο με κανένα τρόπο. Αν η αμφιβολία φωλιάσει στον άνθρωπο σαν σκουλήκι, το οποίο τρώει όλες τις φωτεινές ιδέες, μπορεί αυτός να πετύχει τα ιδανικά του; Η αμφιβολία δεν μπορεί να καταστρέψει την Θεία αρχή στον άνθρωπο, αυτή μπορεί να φέρει ένα σύννεφο στην συνειδητότητά του, το οποίο να τον εμποδίζει να βλέπει τα πράγματα καθαρά. Προσωρινά το Θείο μπορεί να υποχωρήσει, αλλά όχι και να καταστραφεί. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, μπορεί να τα κάνει όλα, αλλά συχνά παίρνει την τελευταία θέση, αφού συνειδητά υποχωρεί από θέση σε θέση. Αυτός είναι έτοιμος για κάθε είδους θυσίες. Καμιά φορά Αυτός κατεβαίνει τόσο κάτω, όσο κανένας άλλος, αλλά σ' αυτή την κατάσταση μπορεί να κάνει τέτοιες πράξεις, τις οποίες κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν είναι σε θέση να κάνει. Αυτό σημαίνει ότι η αρχή και το τέλος είναι συνδεδεμένες με τον Θεό: Αυτός είναι η αρχή, Αυτός είναι το τέλος των πραγμάτων. Όποιος καταλαβαίνει τις εκδηλώσεις του Θεού, αυτός θα ξέρει πώς να δέχεται και να δίνει την Αγάπη Του. Οι σύγχρονοι άνθρωποι θέλουν να αναδιοργανώσουν την ζωή τους, αλλά δεν ξέρουν από πού ν' αρχίσει αυτή η αναδιοργάνωση. Διαβάζουν διάφορα επιστημονικά και φιλοσοφικά βιβλία, συναντιούνται με μορφωμένους ανθρώπους, συζητάνε επάνω σ' αυτά τα ζητήματα, αλλά, παρ' όλα αυτά, πάλι δεν έχουν επιτυχία. Γιατί; Στους συγχρόνους ανθρώπους λείπει κάτι ουσιαστικό, και ακριβώς: πρέπει να ζυμωθούν με την Αλήθεια εσωτερικά. Πρέπει να συνδεθούν με όλα τα έλλογα πλάσματα, να έλθουν σ' επαφή μ' αυτά. Απ' αυτή την σύνδεση εξαρτώνται πολλά πράγματα. Από την πρώτη σταγόνα του νερού ακόμη μπορούν να καθοριστούν οι ιδιότητες όλου του νερού. Γι' αυτόν τον σκοπό, ο άνθρωπος πρέπει να συνδεθεί με το ηλιακό σύστημα, να καταλάβει τι σχέσεις έχουν ο Ήλιος, η Αφροδίτη και ο Ερμής με τον ίδιο. Όλοι οι άνθρωποι βλέπουν τον Ήλιο, την Αφροδίτη, αλλά λίγοι βλέπουν τον Ερμή. Μόνον οι αστρονόμοι, οι οποίοι παρατηρούν τον ουρανό την νύχτα, με τα τηλεσκόπια τους, έχουν δει τον Ερμή. Οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να τον δουν. Πολλοί λένε: Πρέπει να προσευχόμαστε στον Θεό! Αυτό είναι αλήθεια, αλλά πώς πρέπει να προσευχόμαστε; Σε τι έγκειται η αληθινή προσευχή; Όταν ο μαθητής πηγαίνει στον δάσκαλο του, για ν' αποκτήσει γνώση, πρέπει να μπει στην κατάσταση του δέκτη και να πει: Δάσκαλε, σε παρακαλώ να μου δώσεις λίγο από το φως σου, για να λύσω ένα δύσκολο ερώτημα. Αυτή είναι παράκληση. Συχνά οι παρακλήσεις μετατρέπονται σε προσευχές. Οι σύγχρονοι άνθρωποι νομίζουν ότι η προσευχή απαιτεί από τον άνθρωπο να γονατίζει, να σηκώσει τα χέρια του προς τα επάνω και να ψιθυρίζει σιγανά κάποιες προσευχές. Όχι, αυτό δεν είναι προσευχή ακόμη. Έτσι προσεύχεται ο άνθρωπος όταν τον δέρνουν. Και ο φυλακισμένος, και ο αμαρτωλός άνθρωπος προσεύχονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά πώς πρέπει να προσεύχεται ο ελεύθερος άνθρωπος; Πώς πρέπει να προσεύχεται η ψυχή, η οποία ψάχνει την αλήθεια; Κάποιοι λένε ότι έχουν βρει την αλήθεια. Όχι, η αλήθεια ψάχνεται αιώνια. Όποιος ψάχνει την αλήθεια μόνο για μία στιγμή, αυτός δεν έχει καταλάβει ακόμα τι παριστάνει αυτή στην ουσία. Όποιος έχει καταλάβει την Θεία Αλήθεια, αυτός θα την ψάχνει αιώνια. Η Αλήθεια μοιάζει με το φως, το οποίο φανερώνεται συνεχώς μπροστά στα μάτια του ανθρώπου. Η Αγάπη, η Σοφία και η Αλήθεια φανερώνονται συνεχώς, γι' αυτό ο άνθρωπος πρέπει να τις ψάχνει αδιάκοπα. Δεν αρκεί ο άνθρωπος να γευτεί μόνο μία φορά την Θεία Αγάπη και να πει ότι πια έχει ικανοποιηθεί. Όχι, θα επιδιώκεις συνεχώς αυτή την Αγάπη και θα την εκδηλώνεις συνεχώς, και μάλιστα σε διάφορες κατευθύνσεις. "Να βάλη τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Γιατί πρέπει ο άνθρωπος να βάλει (να δώσει) την ψυχή του για τους φίλους του; - Για να δημιουργήσει μέσα του ευγενική καρδιά, καθαρό μυαλό, υγιές σώμα, τα οποία να υπηρετούν την ψυχή του. Γι' αυτόν τον σκοπό, πρέπει ν' αρχίσει από τον ήλιο. Γιατί; Επειδή στον φυσικό κόσμο ο ήλιος είναι εκπρόσωπος του Θεού. Δεν υπάρχει προς το παρόν καλύτερος εκπρόσωπος του Θεού για τον φυσικό κόσμο από τον φυσικό ήλιο. Όταν παρατηρούμε τον ήλιο, φανταζόμαστε τον Θεό φωτεινό σαν ήλιο. Αυτό δεν σημαίνει ακόμη ότι κι ο ήλιος είναι Θεός, αλλά μέχρι κάποιο σημείο μόνο δίνει στους ανθρώπους του φυσικού κόσμου μια ιδέα για τον Θεό. Να γιατί οι άνθρωποι πρέπει ν' αρχίσουν από τον ήλιο, ο οποίος φέρνει δύναμη. Η φιλοδοξία δε της ανθρώπινης ψυχής είναι να είναι δυνατή, ισχυρή. Ο Απόστολος Παύλος λέει: "Όταν είμαι αδύνατος, τότε είμαι δυνατός." Αυτή είναι παραδοξολογία, η οποία χρειάζεται εξήγηση. Ποιο είναι το δυνατό στον άνθρωπο; Δυνατή είναι η λογική αρχή στον άνθρωπο, επειδή μπορεί να πραγματοποιήσει τους πόθους της ανθρώπινης ψυχής, από τους οποίους μπορούν να επωφελούνται οι πλησίον του. Στο καλό των πλησίον κρύβεται το καλό του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Όποιος αγαπάει όλη την ανθρωπότητα, αυτός μπορεί να πραγματώσει και την ζωή του, επειδή η ανθρωπότητα παριστάνει το σώμα του Θεού. Συνεπώς, ν' αγαπάς όλους τους ανθρώπους, ν' αγαπάς όλη την ανθρωπότητα, αυτό εννοεί ν' αγαπάς τον Θεό, ο Οποίος εκδηλώνεται σ' αυτό το σώμα. Αυτός είναι ο πρώτος βαθμός της αγάπης, η ανώτερη, η μεγαλύτερη αγάπη, την οποία μπορεί να εκδηλώσει ο άνθρωπος στην γη. Ν' αγαπάς τον Θεό, αυτό σημαίνει ν' αγαπάς όλα τα ζωντανά πλάσματα στην γη, από τα πιο μικρά έως τα πιο μεγάλα, όπως και όλα εκείνα τα πλάσματα τα οποία δεν βλέπεις, επειδή ζουν στον αόρατο κόσμο. Η Θεία αγάπη αγκαλιάζει όλα τα ζωντανά πλάσματα στην γη και στον ουρανό. Ν' αγαπάς όλα αυτά τα πλάσματα, σημαίνει να ποθείς τον Θεό. Μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να είναι δυστυχισμένος; Αυτός κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λεπτό, κάθε ώρα, θα είναι συνδεδεμένος με τις καρδιές και τις ψυχές εκείνων, τους οποίους αγαπάει. Σ' αυτή την κατάσταση, πού να μείνει θέση γι' αποθαρρύνσεις κι απογοητεύσεις; Αυτός ο άνθρωπος θα δέχεται τόσα πολλά δώρα, ώστε πρέπει να έχει στην διάθεση του μπαούλο μεγάλο όσο την γη, για να τα μαζέψει. Γι' αυτό λέγεται στην Γραφή ότι ο άνθρωπος πρέπει να απαρνηθεί το να μαζεύει πλούτη στην γη. Είναι μεγάλο πράγμα να βάλει ο άνθρωπος την ψυχή του για τους φίλους του! Κι έτσι, ο άνθρωπος πρέπει ν' αρχίσει με τον ήλιο, να ζωογονηθεί με την ηλιακή ενέργεια, για να επωφελείται απ' αυτήν λογικά. Πρέπει να δεχτεί ότι στην γη ο Θεός εκδηλώνεται μέσω του ήλιου απ' όπου αντλεί ζωτική ενέργεια. Αν κάποιος είναι άρρωστος και δεν μπορεί ν' αναπνέει καλά, ας γυρίσει προς τον ήλιο και βαθιά στην ψυχή του να ευχηθεί να συνδεθεί μαζί του, να δεχτεί απ' την ενέργεια του. Δεν θα περάσει πολύ καιρός, κι αυτός θα ανανεωθεί και θα δυναμώσει. Πολλοί θα του λένε ότι πρέπει να κάθεται στο κρεβάτι, ότι υπάρχει κίνδυνος να κοπεί κάποια αρτηρία μέσα του, αλλά αυτός δεν πρέπει να υποκύπτει. Αυτές είναι εξωτερικές υποβολές, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνουν μέσα τους την αλήθεια. Όποιος έχει δεχτεί μόνο μία φορά την ηλιακή ενέργεια μέσα του, αυτός έχει πια δοκιμάσει την ευεργετική της επίδραση επάνω στις σκέψεις και τα συναισθήματα του, όπως κι επάνω σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού του. Αυτός βλέπει γύρω του μόνον υγιείς, δυνατούς ανθρώπους και δεν φοβάται τίποτε. Αν κάποιος αποθαρρυνθεί, ας γυρίσει προς τον ήλιο, να δεχτεί την ενέργεια του. Η ηλιακή ενέργεια κάνει τον άνθρωπο υγιή, ζωηρό, δυνατό του δίνει δυνάμεις για ν' αντέχει τις δυσκολίες στην ζωή. Να δέχεσαι την ηλιακή ενέργεια, αυτό ισοδυναμεί με βόλτα σε ωραίους κήπους, γεμάτους με πολύχρωμα και αρωματικά λουλούδια, με ωραία και γλυκά φρούτα, και κάπου - κάπου να δοκιμάζεις κάποιο απ' αυτά. Δεν είναι χάσιμο χρόνου, αν αφιερώσεις μία - δύο ώρες την ημέρα για να συνδεθείς με τον ήλιο και να δεχτείς από την ενέργεια του. Ένα δεκάχρονο παιδί χάνεται απ' το σπίτι του, αλλά ένας φίλος του πατέρα του το βρίσκει, το παίρνει απ' το χέρι και το οδηγεί στους ωραιότερους κήπους στην πόλη. Στο σπίτι του παιδιού επικρατεί μεγάλη αναταραχή, όλοι το ψάχνουν, ανησυχούν, ενώ αυτό απολαμβάνει τα ωραία λουλούδια και τα ωραία φρούτα, δοκιμάζει την γεύση τους. Όταν γυρίζει σπίτι του, όλοι χαίρονται, γιατί γυρίζει σώο και αβλαβές, αλλά αυτό αρχίζει να τους λέει όλα εκείνα, τα οποία έχει δει κι έχει δοκιμάσει. Τέτοια είναι η κατάσταση του οποιουδήποτε επωφελείται απ' την ηλιακή ενέργεια. Πριν να δεχτεί κάτι από τον ήλιο, ο άνθρωπος είναι στην θέση του χαμένου παιδιού, αλλά μόλις δεχτεί κάτι απ' αυτόν, αυτός είναι το παιδί στους κήπους με τα ωραία λουλούδια και φρούτα, από τα οποία μπορεί να επωφελείται. Μετά απ' αυτό, χαίρεται και το παιδί, και οι άλλοι χαίρονται. Λέω: με τον ίδιο τρόπο περιφέρεται και η ανθρώπινη ψυχή. Αφού βγει από το σώμα του ανθρώπου, αρχίζει να περιφέρεται στον κόσμο, επισκέπτεται τους ωραιότερους κήπους, ενώ αυτός την ψάχνει, φωνάζει πίσω της, θέλει να την βρει. Όταν επιστρέψει απ' την βόλτα της, αρχίζει να διηγείται στους πλησίον της για το Μεγάλο, το οποίο έχει δει κι έχει δοκιμάσει. Όταν κάποιος αρνείται την ύπαρξη της ψυχής, αυτό δείχνει ότι η ψυχή έχει αφήσει το σώμα και έχει πάει κάπου βόλτα. Κάποιος πατέρας παραπονιέται ότι έχει χάσει το παιδί του. Πού είναι το παιδί του; Έχει βγει απ' το πατρικό του σπίτι κι έχει πάει να κάνει βόλτες στους κήπους. Όταν λένε για κάποιον άνθρωπο ότι είναι άθεος, αυτό σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος έχει πάει με τον φίλο του πατέρα του να κάνει βόλτες, να εξετάσει και να μελετήσει το Μεγάλο στον κόσμο. Όταν γυρίσει απ' την βόλτα του, αυτός ο άθεος γίνεται ένας από τους πιο επιμελείς χριστιανούς. Γιατί; Επειδή έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία, έχει γνωρίσει και έχει δοκιμάσει το Μεγάλο στην ζωή. Τώρα θα διηγηθώ ένα ανέκδοτο για δύο Άγγλους άθεους, οι οποίοι είχαν αποφασίσει να παρουσιάσουν στην σκηνή δύο διαφορετικούς, εντελώς αντίθετους ρόλους. Ο ένας απ' αυτούς θα υποστηρίζει την ιδέα ότι ο Θεός υπάρχει, ενώ ο άλλος θα υποστηρίζει την αντίθετη ιδέα, δηλαδή θα αρνείται την ύπαρξη του Θεού. Στην καθορισμένη μέρα και οι δύο βγαίνουν στην σκηνή και η συζήτηση αρχίζει. Ο πρώτος, ο οποίος έπρεπε να παίξει τον ρόλο του πιστού, άρχισε να λέει στον φίλο του ότι ο Θεός υπάρχει, ότι όλα όσα βλέπουμε στην φύση, είναι Δικό του δημιούργημα, ότι ο όποιος δεν πιστεύει στον Θεό, θα καταλήξει στην αιώνια φωτιά, εκτιθέμενος σε δυσκολίες και βάσανα. Μίλησε τόσο παθιασμένα, τόσο εμπνευσμένα, ώστε ο δεύτερος, ο οποίος έπρεπε να παίξει τον ρόλο του άθεου, όταν τον άκουσε, ξέχασε τον ρόλο του κι άρχισε να σκέφτεται: Μπορεί να είναι κι έτσι. Είναι δυνατόν ο Θεός να υπάρχει. Όταν σκέφτηκε επάνω σ' αυτό, κατέβηκε από την σκηνή και πήγε σπίτι του. Ο πρώτος είχε παίξει τον ρόλο του όπως πρέπει, αλλά είχε μείνει μόνος του στην σκηνή, δεν υπήρχε κάποιος να του φέρνει αντίρρηση. Την άλλη μέρα πήγε στον φίλο του και ρώτησε: Εσύ γιατί δεν αντιτάχθηκες στα λόγια μου, αλλά με άφησες μόνο μου, να ντρέπομαι μπροστά σε τόσο κόσμο; -Τι να κάνω; Ακούγοντας σε να μιλάς τόσο πειστικά, πίστεψα τα λόγια σου εντελώς. - Πώς με πίστεψες; Εγώ έλεγα κατασκευάσματα φαντασίας. Έλεγα πράγματα, στα οποία δεν πιστεύω ο ίδιος. - Δεν ξέρω αν πίστευες ή όχι στα λόγια σου, αλλά εγώ δεν έχω ακούσει πιο πειστικό κήρυγμα ακόμα κι απ' τους πιο διάσημους κήρυκες. Λέω: για να μπορεί να γυρίσει τον φίλο του προς τον Θεό, η ψυχή αυτού του ανθρώπου έχει γυρίσει από την βόλτα της, έχει γνωρίσει την μεγάλη Αρχή στην ζωή, και γι' αυτό εκείνος μπόρεσε να μιλάει τόσο πειστικά. Αυτή είναι η αιτία, λόγω της οποίας συχνά αλλάζουν οι καταστάσεις στον άνθρωπο. "Να βάλει τις την ψυχή αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Όταν βάλουμε την ψυχή μας για τους φίλους μας, πάντα επέρχεται κάποια αλλαγή: αν είμαστε στον φυσικό κόσμο, θα νιώσουμε κάποιο μικρό βάσανο, αν είμαστε στον πνευματικό κόσμο, θα ξέρουμε ότι κάνουμε μικρή θυσία, αν είμαστε στον Θείο κόσμο, αυτό το δόσιμο της ψυχής για τους φίλους μας θα εκφραστεί σε μορφή μικρής εξυπηρέτησης. Συνεπώς, για τον μαθητή, ο οποίος καταλαβαίνει το εσωτερικό νόημα της διδασκαλίας του Χριστού, όχι μόνο τα προσωπικά, αλλά και τα κοινωνικά ζητήματα θα λύνονται εύκολα. Όταν καταλαβαίνει τους τρόπους και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί η φύση, θα μπορεί να τους εφαρμόζει στην ζωή του, και μ' αυτόν τον τρόπο θα είναι χρήσιμος και για τον περίγυρο του. Όποιος αγαπάει τον Θεό, και αγαπιέται από τον Θεό, αυτός μπορεί να τα πετύχει όλα. Τέτοιος άνθρωπος μπορεί να περάσει από τα πιο επικίνδυνα μέρη και κανένας να μην τον παρατηρήσει. Ένας άνθρωπος, ο οποίος αγαπούσε τον Θεό, καταδιωκόταν από εχθρούς και, για να σωθεί, έπρεπε να περάσει τα σύνορα, όπου σε κάθε εκατό μέτρα υπήρχε κι από ένας καλά οπλισμένος φαντάρος. Είχε έρθει σ' αυτό το μέρος, αλλά είχε σταματήσει, είχε αρχίσει να σκέφτεται πώς να περάσει απ' αυτή την απαγορευμένη ζώνη. Κάποια στιγμή άκουσε μία φωνή από μέσα του να του λέει: Πέρασε ήρεμα και μην ανησυχείς, κανένας δεν θα σε δει. Αυτός πέρασε δίπλα απ' αυτούς τους οπλισμένους φαντάρους, αλλά παρατήρησε ότι όλοι κοιμούνται. Όταν είχε διανύσει δύο χιλιόμετρα δρόμο, οι εχθροί του έφτασαν στους φρουρούς και τους ρώτησαν: Δεν είδατε να περνάει δίπλα σας ένας άνθρωπος; - Πότε; - Πριν από μισή ώρα. - Πώς μπορεί να περάσει δίπλα μας άνθρωπος; Από εδώ δεν μπορεί να πετάξει πουλί, πού να περάσει άνθρωπος. Λέω: Έχουν δίκιο αυτοί οι φαντάροι. Δίπλα τους δεν μπορεί να πετάξει πουλί, αλλά όταν είναι ξύπνιοι. Όμως, μόλις κοιμηθούν, και άνθρωπος μπορεί να περάσει, χωρίς να τον αντιληφθούν. Όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι φοβούνται να μην περάσει κάποιος τα σύνορα τους, για να μη τους προκαλέσει κάποια ζημιά, αλλά πρέπει να ξέρουν ότι, όσο η συνειδητότητά τους είναι ξύπνια, κανένας δεν μπορεί να περάσει μπροστά τους. Μόλις κοιμηθούν, ο-καθένας μπορεί να περάσει δίπλα τους και να τους προκαλέσει πολλά κακά και ζημιές. Η κοίμηση της ανθρώπινης συνειδητότητας δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από συσκότιση της διάνοιας, χάρη στην οποία παρατηρούνται διαστήματα, κενά, δια των οποίων εισχωρούν και τα κακά και τα καλά. Αν πέσετε σε τέτοια κατάσταση, την οποία κάποιοι ονομάζουν λήθαργο, κρατήστε εντός σας την σκέψη ότι ο Θεός είναι μέσα σας, και μετά από μερικές ώρες θα ξυπνήσετε. Αν δεν κρατάτε αυτή την σκέψη στο μυαλό σας, κανένας δεν μπορεί να σας βγάλει απ' αυτή την κατάσταση. Κάποιος λέει: Εγώ δεν θα γίνω άνθρωπος. Αν πείτε έτσι στον εαυτό σας, είστε υπό την επήρεια του νόμου της υποβολής. Αντίθετα, σε κάθε παρόμοια σκέψη εσείς πρέπει να αντιδράτε με μία θετική. Θα πείτε στον εαυτό σας: στην διάρκεια μερικών μόνον ωρών, όσο κοιμάμαι, δεν θα βγει άνθρωπος από μένα, αλλά μόλις ξυπνήσω κι αρχίσω να δουλεύω, μπορεί να βγει άνθρωπος από μένα. Αν και σ' αυτή την περίπτωση οι δουλειές σας δεν πηγαίνουν καλά, πείτε στον εαυτό σας: Άλλον έναν μήνα δεν θα έχω επιτυχία, αλλά μετά απ' αυτό όλα θα πάνε καλά. Αν και μετά από έναν μήνα οι δουλειές σας δεν καλυτερέψουν, δώστε παράταση για έναν μήνα ακόμη, μετά από την λήξη του οποίου περιμένετε καλούς καιρούς, καλά αποτελέσματα. Ο άνθρωπος μόνος του βάζει στο μυαλό του καλά, ή κακά πράγματα, γι' αυτό και απ' αυτόν εξαρτάται η επιτυχία ή η αποτυχία στις δουλειές του. Ο καθένας πρέπει να ξέρει ότι ο Θεός ζει μέσα του, και να λέει: Θεέ μου, θέλω να εκδηλώνω το καλό, το οποίο έχεις επενδύσει μέσα μου, όπως εσύ το εκδηλώνεις Θέλω να είμαι καλός και να πράττω όπως Εσύ! Αυτό υπονοεί: Μάθε με να εκπληρώνω το θέλημα Σου, όπως Εσύ θέλεις. "Μεγαλήτεραν ταύτης αγάπην δεν έχει ουδείς, του να βάλει τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Αυτή είναι η μεγαλύτερη αγάπη, την οποία γνωρίζει ο άνθρωπος στην ζωή. Αυτή η αγάπη είναι σε θέση να αναδημιουργήσει την τωρινή κοινωνία αυτή η αγάπη είναι σε θέση να καλυτερέψει τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους αυτή η αγάπη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για την οικοδόμηση της μέλλουσας επιστήμης, θρησκείας, μουσικής, ποίησης, τέχνης. Επάνω σ' αυτή την αγάπη μπορούμε να χτίσουμε όλα τα ανώτερα και ευγενικά. Όποιος επιδιώκει αυτή την αγάπη, αυτός πρέπει να υποστηριχθεί, να σπρωχθεί να πηγαίνει μπροστά. Τι κάνουν σήμερα οι άνθρωποι; Όταν συναντήσουν άνθρωπο με τέτοια αγάπη, ή με τέτοια φωτεινή ιδέα, αμέσως λένε: Εσύ μοναδικά βρέθηκες να σκεφτείς τέτοιο πράγμα; Παραιτήσου απ' αυτή την ιδέα! Μήπως νομίζεις ότι είσαι ο δεύτερος Σαίξπηρ, ή κάποιος σπουδαίος άνθρωπος; Λέω: σήμερα αυτός ο άνθρωπος δεν είναι Σαίξπηρ, αλλά μία μέρα μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από τον Σαίξπηρ. Όταν μιλάμε για τον άνθρωπο, εμείς υπονοούμε το μέλλον του, και όχι το παρόν του. Αφού εκδηλώνεται ο Θεός στις ψυχές των ανθρώπων, συνεπώς, σε κάθε άνθρωπο όλο κι υπάρχει κάτι ευγενικό και ανώτερο. Να χαίρεστε την ευγένεια στον άνθρωπο, επειδή είναι Θείο στοιχείο. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο μπορείτε να είστε ευτυχισμένοι. Θέλετε να είστε υγιείς, ευτυχισμένοι, να δέχεστε ενέργεια από τον Θεό. Πώς θα δέχεστε τέτοια ενέργεια; - Μέσω του ήλιου του φυσικού κόσμου. Να εκτίθεστε στις ηλιακές ακτίνες, για να συνδεθείτε με τον Θεό. Τώρα, να έχετε υπόψη σας την εξής κατάσταση: Κατεβαίνοντας στην γη, ο άνθρωπος έχει προσαρμοσθεί σ' αυτή την ζωή, δημιουργώντας καρδιά και μυαλό, μέσω των οποίων μπορεί να στέλνει τα αγαθά σε ολόκληρο το σώμα. Τα αγαθά της καρδιάς είναι τα συναισθήματα, οι πόθοι και οι επιθυμίες του, ως δυνάμεις οι οποίες δρουν στο σώμα του. Σύμφωνα με τους αστρολόγους, η καρδιά με όλα τα αγγεία της παριστάνει την Αφροδίτη. Ποιος είναι ο στόχος της Αφροδίτης; Με το χονδροειδές σώμα του, ο σύγχρονος άνθρωπος ζει στις κατώτερες σφαίρες της Αφροδίτης, αλλά μία μέρα, όταν δημιουργήσει το Θείο σώμα του, θα μπει στις ανώτερες σφαίρες της Αφροδίτης, της αγάπης, και μ' αυτόν τον τρόπο θα βάλει τις βάσεις της μέλλουσας κουλτούρας. Η ηθική και πνευματική ζωή κρύβονται στις ανώτερες σφαίρες της Αφροδίτης. Κατεβαίνοντας μια φορά στην γη, ο άνθρωπος πρέπει να καλλιεργεί το μυαλό του, για να είναι δυνατός, να νικάει τις δυσκολίες στην ζωή του. Για ν' αναπτύξει το μυαλό του, έρχεται να τον βοηθήσει ο Ερμής. Σε κάποια σημεία, ο Ερμής και ο Κρόνος μοιάζουν. Ο Ερμής ετοιμάζει τα βήματα του Κρόνου, ενώ ο Κρόνος είναι συνδεδεμένος με την λογική του ανθρώπου. Αυτός είναι μεγάλος ήρωας, δεν κάνει κακό σε κανέναν, αλλά, απ' όπου περάσει, τα λιώνει όλα και λέει: Αυτό είναι έτσι, εκείνο δεν είναι έτσι, κλπ.. Συνεπώς, ο άνθρωπος πρέπει ν' αρχίσει με τις ενέργειες του Ηλίου, της Αφροδίτης και του Ερμή, δηλαδή με τις ενέργειες της λογικής, της αγάπης και της σοφίας. Αυτές οι ενέργειες υπάρχουν σ' όλο τον χώρο, σ' όλο το σύμπαν. Όποιος θέλει να δεχτεί τις ενέργειες της αγάπης, αυτός πρέπει να βγαίνει νωρίς το πρωί, να παρατηρεί την ανατολή της Αφροδίτης. Ρωτάω: με ποιον τρόπο θα έρθει η αγάπη; Ποιος δεν έχει δοκιμάσει την ανθρώπινη αγάπη; Κάποιος άνθρωπος, είτε είναι άνδρας ή γυναίκα, σήμερα σε αγαπάει, αύριο σου θυμώνει, είναι δυσαρεστημένος από σένα. Αν παρατηρείτε την Αφροδίτη, αυτή τουλάχιστον δεν θα σας θυμώνει. Αυτή θα κοιτάξει και θα σας χαμογελάσει. Ξέρετε γιατί η Αφροδίτη είναι τόσο μικρός πλανήτης; Είναι μικρή, επειδή δουλεύει με μικρά μεγέθη, με μικρές εκδηλώσεις της αγάπης. Σήμερα η Αφροδίτη είναι τόσο μεγάλη, όσο μεγάλη είναι η ανθρώπινη αγάπη. Μια μέρα, όταν η ανθρώπινη αγάπη αυξηθεί, και η Αφροδίτη θα γίνει μεγαλύτερος πλανήτης. Και ο ήλιος σήμερα είναι τόσο μεγάλος, όσο πλατιά είναι η ανθρώπινη συνειδητότητά, όσο μεγάλη είναι η ανθρώπινη λογική. Μία μέρα, όταν οι άνθρωποι εξυψωθούν, και ο ήλιος θα γίνει μεγαλύτερος. Έτσι ώστε, όταν η ανθρώπινη αγάπη αυξηθεί, η Αφροδίτη θα γίνει μεγαλύτερη, σαν τον ήλιο, ενώ ο ήλιος θα γίνει εκατό φορές μεγαλύτερος, απ' όσο είναι τώρα. Τότε και τα αστέρια θα έχουν δίσκους, τους οποίους δεν έχουν σήμερα. Γενικά, ο ουρανός, με όλους τους φωτοδότες του, θα γίνει χιλιάδες φορές πιο όμορφος και μεγαλύτερος από τον τωρινό. Όμορφοι και μεγάλοι κόσμοι θα υπάρχουν στο μέλλον. Τότε από τον ουρανό, από τον ήλιο, θα φτάσουν τέτοιοι ήχοι, τέτοια μουσική, που δεν μπορείτε να φανταστείτε. Αν σήμερα κάποιος τολμήσει να πει ότι έχει ακούσει κάποια ουράνια μουσική, η οποία έρχεται απ' τον ήλιο, όλοι θα γελάνε μαζί του. Όμως εσείς πρέπει να ξέρετε ότι τώρα ο πολιτισμός στην γη έρχεται από τον Ήλιο, από την Αφροδίτη και από τον Ερμή. Όσο αφορά τον Άρη, σήμερα αυτός έχει δημιουργήσει τέτοια κατάσταση, από την οποία δεν μπορεί να βγει τίποτε. Ένα είναι ενθαρρυντικό: σήμερα ο Ήλιος μπαίνει σε καινούρια φάση, και μαζί μ' αυτόν και η ανθρωπότητα, η οποία υψώνεται ένα βήμα πιο ψηλά. Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι για την καινούρια ζωή, για την καινούρια θρησκεία και επιστήμη, τις οποίες φέρνει το μέλλον. Αυτοί ασχολούνται ακόμα με τις μικρότητες στην ζωή. Κάθε άνθρωπος θέλει να έχει καταφύγιο, να τρέφεται καλά. Αυτό ψάχνουν και τα ζώα. Κάθε άνθρωπος θέλει να έχει μυς υγιείς, υγιές σώμα, να υπερνικάει τις δυσκολίες στην ζωή. Αυτή η επιθυμία είναι σωστή. Όμως, δεν είναι η φυσική δύναμη αυτή με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να υπερνικάει τις δυσκολίες. Αν υπάρχει αρμονία ανάμεσα στις σκέψεις και τα συναισθήματα του ανθρώπου, αυτός θα μπορεί να διώχνει όλες εκείνες οι επιρροές, οι οποίες επισκιάζουν τον ήλιο. Ο άνθρωπος πρέπει να διώχνει από τον δρόμο του τα εμπόδια, τις κακές επιρροές έτσι, όπως το πλοίο αποκρούει τα κύματα, τα οποία ξεπροβάλλουν απειλητικά μπροστά του. Δεν πρέπει να μείνει κανένα εμπόδιο ανάμεσα στον άνθρωπο και τις ηλιακές ενέργειες. Κάθε εμπόδιο παραβιάζει την αρμονία αυτών των ενεργειών. Όταν οι ταξιδιώτες ανεβαίνουν σε κάποιο θαλάσσιο πλοίο, όσο αυτό δεν έχει απομακρυνθεί ακόμα από το λιμάνι, ανταλλάζουν λουλούδια, ακούγονται συζητήσεις, γέλια ανάμεσα τους. Όταν το πλοίο αρχίζει να απομακρύνεται από το λιμάνι, κουνιούνται καπέλα, μαντίλια, και οι ταξιδιώτες αρχίζουν να τραγουδούν, νιώθουν χαρούμενοι, ευχαριστημένοι, σε πλήρη αρμονία. Μόλις το πλοίο μπει σε ανοιχτή θάλασσα, όλοι γίνονται σοβαροί, σκεφτικοί, αφήνουν τα μπουκέτα στην άκρη κι αρχίζουν να ξαπλώνουν, ο καθένας όπου βρει. Τι έχει γίνει; Ποια είναι η αιτία γι' αυτή την κατάσταση; Έχει επικρατήσει κάποια δυσαρμονία σε κάθε επιβάτη. Οι ναύτες γυρνάνε ανάμεσα στους επιβάτες, τους καθησυχάζουν, αλλά αυτοί λένε: Καλύτερα θα ήταν να μην μπαίναμε σ' αυτό το πλοίο. Το πλοίο πηγαίνει μπροστά, συνεχίζει τον δρόμο του και λέει: Όποιος μπει μέσα μου, αυτός πρέπει να ξέρει ότι τον περιμένει κούνημα. Εδώ δεν είναι τόσο ήσυχα, όπως στην στεριά, να κουνάτε μαντίλια και να σας δίνουν μπουκέτα. Αυτή είναι η κατάσταση του κάθε ανθρώπου, ο οποίος έχει πια μπει στην ζωή - το απέραντο πλοίο. Ο άνθρωπος βρίσκεται ανάμεσα στα μεγάλα κύματα της θάλασσας και αναρωτιέται τι να κάνει. Οι ναύτες τον καθησυχάζουν, του λένε ότι αυτό θα διαρκέσει μόνο δύο - τρεις μέρες και μετά απ' αυτό θα κατέβουν στο λιμάνι. Τι γίνεται στ' αλήθεια με τους επιβάτες στο πλοίο; Μετά από μερικές μέρες κατεβαίνουν στο λιμάνι, ήρεμοι, δίνουν την αίσθηση ότι δεν έχει συμβεί τίποτε, αλλά νιώθουν λίγο εξαντλημένοι, από την μεγάλη κάθαρση κι αρχίζουν να τρώνε με όρεξη. Κι έτσι, να έχετε υπομονή, όλοι θα βγείτε από το πλοίο της ζωής και θα κατεβείτε στην ακτή. Πρέπει να αποθαρρύνεστε όταν έχετε αρρωστήσει λίγο; Η αποθάρρυνση δεν είναι κακό πράγμα, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει την αιτία, γιατί αποθαρρύνεται. Θα πείτε ότι, όταν αρρωστήσει, ο άνθρωπος σταματάει να σκέφτεται σωστά. Η αιτία για όλα αυτά τα πράγματα έγκειται στο ότι στον άνθρωπο λείπουν κάποιες ενέργειες, απαραίτητες για την συντήρηση της ζωής μέσα του. Τι πρέπει να κάνει; Πρέπει να πιστεύει ότι αυτές οι ενέργειες θα έρθουν από τον ήλιο. Μόνον η ηλιακή ενέργεια είναι σε θέση να αναπληρώσει την δύναμη, την υγεία του ανθρώπου. Η ενέργεια από την Αφροδίτη θα φέρει την αγάπη στον άνθρωπο, ενώ η ενέργεια από τον Ερμή θα τον κάνει με μεγαλοφυές μυαλό. Όταν τελειώσει αυτή την τριπλή ανάπτυξη, ο άνθρωπος θα περάσει σε ανώτερη κλίμακα, δηλαδή θα μπει σε άλλη σειρά των πραγμάτων. "Μεγαλήτεραν ταύτης αγάπην δεν έχει ουδείς, του να βάλει τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού." Όταν οι αστρολόγοι μιλάνε για την Αφροδίτη, κρύβουν πολλά πράγματα γύρω απ' αυτήν. Αυτοί λένε ότι η Αφροδίτη συνδέεται με την αγάπη, αλλά δεν λένε τι παριστάνει η αγάπη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο από την αγάπη. Δύναμη δεν είναι μόνο η αγάπη, αλλά και η σοφία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο από την σοφία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομορφιά στον κόσμο απ' την αλήθεια. Όμως αυτή την ομορφιά μπορεί να την αντιληφθεί μόνον ένα καλά οργανωμένο μυαλό, το οποίο ασχολείται με μεγάλες και φωτεινές ιδέες. Αν κάποιος άντρας επιτρέψει στον εαυτό του να κοιτάξει κάποια ωραία γυναίκα, θα τον ρωτήσουν αμέσως: Γιατί κοιτάς αυτή την γυναίκα; Συνεπώς, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να κοιτάει σαν κλέφτης, κάτω από τα βλέφαρα του, να μην τολμάει να κοιτάξει την όμορφη γυναίκα στα μάτια. Έτσι ώστε, αν φτάσετε σε κάποιον ωραίο άντρα, ή σε κάποια ωραία γυναίκα, πρέπει ή να κοιτάτε από μακριά, ή σαν προφήτης. Οι τούρκοι, όμως, λένε: "Είναι προνόμιο για τον άνθρωπο να κοιτάει το ωραίο στην ζωή." Ο άνθρωπος θα μπορεί να κοιτάει ελεύθερα τις ωραίες γυναίκες και τους ωραίους άντρες, όταν φτάσει στην κατάσταση να βάλει την ψυχή του για τους φίλους του και να υπηρετεί την ανθρωπότητα. Τότε θα μπορεί να βλέπει και τον Θεό. Τι πιο όμορφο απ' αυτό; Ένας τέτοιος άνθρωπος θα βλέπει τον Θεό παντού και θα χαίρεται την ανθρώπινη ομορφιά. Συναντάω κάποιον, τον κοιτάω, τον χαίρομαι. - Γιατί με κοιτάς; - Χαίρομαι την ομορφιά σου, χαίρομαι το ότι ο Θεός ζει μέσα σου. - Από πού το ξέρεις αυτό; - Τον βλέπω. - Αφού εγώ βλέπω τον Θεό, κι εσύ πρέπει να Τον βλέπεις. Λέω: Πρέπει να δεχτείτε την αγάπη ως βάση της ζωής. Το μυαλό μας μπερδεύτηκε από αγάπη. - Η αγάπη, που μπερδεύει το μυαλό των ανθρώπων, είναι φυσική. Αυτή περνάει και φεύγει. Η φυσική αγάπη είναι η πρώτη σταγόνα της βροχής. Μην κλαίτε γι' αυτή την σταγόνα. Μετά απ' αυτήν έρχεται δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, κλπ.. Να κρατάτε κάθε σταγόνα που ακολουθεί και μην φοβάστε. Να κρατάτε κάθε ηλιακή ακτίνα! Εσείς μπορείτε να κρατήσετε κάθε ηλιακή ακτίνα για ένα - δύο δευτερόλεπτα, ή το πολύ για ένα λεπτό, αλλά όσο καιρό και να την έχετε κρατήσει, να χαίρεστε, επειδή θα φύγει σύντομα. Μετά απ' αυτήν έρχεται άλλη, κρατήστε την, και πάλι να χαίρεστε. Αυτές τις ακτίνες εμείς τις ονομάζουμε φωτεινά όντα, που έχουν βάλει (δώσει) την ψυχή τους για τους φίλους τους. Είναι ψυχές, οι οποίες βγαίνουν από τον Θεό και σας διαπερνούν. Κάποιος ποιητής γράφει κάτι, εμπνέεται. Τούτο οφείλεται σ' αυτές τις ψυχές, οι οποίες τον εμπνέουν. Να είστε θαρραλέοι, αν θέλετε να αποκτήσετε την δύναμη από τον Ήλιο, μέσω του οποίου εκδηλώνεται ο Θεός. Να αναζητάτε την αγάπη από την Αφροδίτη, μέσω της οποίας εκδηλώνεται ο Θεός. Να αναζητάτε την σκέψη από τον Ερμή, μέσω του οποίου εκδηλώνεται ο Θεός. Αυτή είναι η καινούρια κατάσταση των πραγμάτων. Τώρα, εγώ μιλάω στους μαθητές, οι οποίοι έχουν έρθει στην γη, σαν σε μεγάλο σχολείο. Όποιος δεν έχει μπει σ' αυτό το σχολείο, αυτός θα αφήσει τους άλλους να μαθαίνουν, να παρατηρούν αντί γι' αυτόν. Ο άνθρωπος πρέπει μόνος του να μαθαίνει, να παρατηρεί. Ο ορατός κόσμος είναι δημιουργημένος για μας: για τα μάτια μας, για το μυαλό μας, για την καρδιά μας και για την δύναμη μας. Όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να αναπτύσσονται, να τρέφονται. Πώς θα βρούμε την καλύτερη τροφή γι' αυτά; - Δίνοντας τις ψυχές μας για τους φίλους μας. - Για ποιους φίλους; - Για εκείνους, οι οποίοι τα έχουν θυσιάσει όλα για μας. Ομιλία του Δασκάλου, που έγινε στις 11 Δεκεμβρίου του 1927. Σόφια - Ίζγκρεβ
  3. Επτα καλαθια "Και εσήκωσαν περισσεύματα κλασμάτων, επτά σπυρίδας." (Κατά Μάρκον 8,8) "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν, και εσήκωσαν περισσεύματα κλασμάτων επτά σπυρίδας (καλάθια)." Αυτός ο στίχος δεν είναι ο πιο σημαντικός απ' όλους τους άλλους λόγω του βάθους του, αλλά, είναι σημαντικός λόγω της ενεργητικότητας του, διότι σημαίνει εκτέλεση κάποιας εργασίας. Εκεί λέγεται ότι όλοι έφαγαν και χόρτασαν, και μετά απ' αυτό πάλι έμεινε κάτι. Έτσι ώστε, όταν ο άνθρωπος αρχίζει την ζωή του, δεν πρέπει να αναλάβει την πιο σημαντική δουλειά, αλλά εκείνη, έστω και την πιο μικρή, η οποία δημιουργεί συνθήκες για την εκδήλωση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Όταν το μικρό παιδί πάει στο σχολείο, δεν είναι σημαντικό γι' αυτό να ασχολείται με το ερώτημα τι θα κάνει όταν τελειώσει το σχολείο. Στην δεδομένη στιγμή, το πιο σημαντικό ζήτημα γι' αυτό είναι να καταπιαστεί με την εκμάθηση των γραμμάτων. Στον κόσμο υπάρχει ο εξής νόμος: όποια είναι η αρχή των πραγμάτων, τέτοιο θα είναι και το τέλος τους. Ταυτόχρονα, στην ζωή παρατηρείται η εξής αντίθεση. Αν ο άνθρωπος αρχίσει την ζωή του με χαρές, θα τελειώσει με βάσανα. Αν αρχίσει με βάσανα, θα τελειώσει με χαρές. Με τον όρο "βασανιζόμενος άνθρωπος" καταλαβαίνουμε εκείνον, ο οποίος δουλεύει. Όποιος δεν δουλεύει, δεν υποφέρει. Με τον όρο "χαρούμενος άνθρωπος" καταλαβαίνουμε εκείνον ο οποίος ξεκουράζεται. Όμως, μόνον όποιος έχει δουλέψει, μπορεί να ξεκουράζεται. Και, στα αλήθεια, το πιο ευχάριστο στην ζωή του ανθρώπου είναι να ξεκουράζεται, δηλαδή να χαίρεται. Πού ξεκουράζεται ο άνθρωπος; Στον ουρανό. Ο ουρανός είναι μέρος για ξεκούραση, ενώ η γη για εργασία. Όταν κατεβαίνει στην γη, ο άνθρωπος αρχίζει να υποφέρει. Απ' αυτή την άποψη, τα βάσανα έχουν εντελώς άλλον προορισμό απ' αυτόν που καταλαβαίνουν οι σύγχρονοι άνθρωποι. Τα βάσανα φέρνουν την καλύτερη τροφή για την ανθρώπινη συνειδητότητα. Όποιοι δεν έχουν υποφέρει, είναι πιο σκληροί απ' εκείνους, οι οποίοι έχουν υποφέρει. Αν τα βάσανα δεν ήσαν απαραίτητα ως εσωτερική πορεία για την ανθρώπινη ανάπτυξη, δεν θα υπήρχαν. Μιας που υπάρχουν, έχουν βαθύ νόημα. Ποιος υποφέρει στον κόσμο; Οι καλοί, οι σπουδαίοι, οι ευγενικοί άνθρωποι πάντα πονούσανε και πονάνε, ενώ οι κακοί άνθρωποι βασανίζονται. Όποιος θέλει να ξέρει γιατί πονάει, πρέπει να απαντήσει στον εαυτό του: Εγώ πονάω, επειδή είμαι καλός, ευγενικός άνθρωπος. Αν κάποιος δεν πονάει, γι' αυτόν το ερώτημα τίθεται αλλιώς. Κάποιος λέει: Όλο σε μένα θα τυχαίνουν βάσανα; Το να τεθεί τέτοια ερώτηση, είναι το ίδιο σαν ο καλός, ο ικανός μαθητής να αναρωτηθεί γιατί του παραδίδονται μαθήματα και, μετά απ' αυτό, τον εξετάζουν. Αφού είσαι καλός, δυνατός μαθητής, εννοείται ότι θα έχεις εξετάσεις. Αν είσαι κακός μαθητής, δεν θα δίνεις εξετάσεις. Ποιος παλεύει στην ζωή; Το παλικάρι παλεύει. Αν παλεύεις, είσαι δυνατός, υγιής άνθρωπος. Αφού δεν μπορείς να παλεύεις, είσαι αδύνατος, άρρωστος άνθρωπος. Η πάλη είναι μεγάλο πράγμα, αλλά στον κατάλληλο καιρό και μέρος! Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για το φαγητό. Το φαγητό είναι παλικαριά. Ποιος τρώει στην ζωή; Ο υγιής τρώει, και όχι ο άρρωστος. "Έφαγαν δε και εχορτάσθησαν." Δηλαδή, ήταν άρρωστοι, και έπρεπε να φάνε, για να χορτάσουν. Τι πράγμα είναι η πείνα; Η πείνα είναι μια σπουδαία διεργασία, η οποία συμβαίνει μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Αυτή είναι εσωτερική ανάγκη, Θείο κάλεσμα στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος πρέπει να εργάζεται για να συντηρεί την ζωή του. Αν δεν τρώει εθελοντικά, η πείνα θα τον αναγκάσει να φάει. Η πείνα δεν είναι εσωτερική ανάγκη, ή εσωτερική πίεση, μόνο στον άνθρωπο, ή σε όλα τα ζωντανά πλάσματα στην γη, αλλά συναντιέται και ανάμεσα στα προχωρημένα πλάσματα, τα οποία έχουν οργανώσει την γη. Πείνα υπάρχει και ανάμεσα στους αγγέλους, αλλά αυτοί ικανοποιούνται με φυσικό τρόπο, εσωτερικά, και όχι όπως οι άνθρωποι. Πολλοί νομίζουν ότι, όταν φύγουν για τον άλλο κόσμο, δεν θα νιώθουν καμιά πείνα. Και αυτό ισχύει, αλλά στην Γραφή λέγεται ότι οι ψυχές που έχουν φύγει, τρέφονται με αγγελικό ψωμί. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν παράξενες αντιλήψεις για την ζωή, εξωτερικά και εσωτερικά. Έχουν παράξενες αντιλήψεις για το ανθρώπινο μυαλό και για την ανθρώπινη σκέψη, όπως και για την ανθρώπινη καρδιά και τα ανθρώπινα συναισθήματα. Στο μέλλον θα αποκτήσουν περισσότερο φως, και τότε οι αντιλήψεις τους θα είναι πιο διαμορφωμένες. Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν πολλά όργανα, τα οποία ακόμη δεν έχουν μπει σε λειτουργία, γι' αυτό κι ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πολλά πράγματα. Κυριεύεται από εσωτερικό φόβο, μήπως έχει πάρει λάθος δρόμο στην ζωή του, αν σκέφτεται σωστά, ή όχι, κλπ.. Ο τραγουδιστής φοβάται, όταν τραγουδάει, να μην πάρει κάποιον τόνο λάθος. Ο μουσικός φοβάται μήπως παίζει άσχημα. Ο πλούσιος φοβάται να μη χάσει τον πλούτο του. Ο υγιής φοβάται να μη χάσει την υγεία του. Η μητέρα φοβάται να μη χάσει το παιδί της. Ο πεινασμένος φοβάται, μήπως, όταν φάει, μείνει πάλι νηστικός. Αυτός ο εσωτερικός φόβος, αυτή η εσωτερική δυσαρέσκεια υπάρχει σ' όλη την ανθρωπότητα, επειδή οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τον προορισμό της πείνας, ούτε καταλαβαίνουν τον προορισμό του ανθρώπου στην ζωή. Πραγματικά, δεν είναι εύκολο ο άνθρωπος να πεινάει. Η πείνα δημιουργεί πολλά δυσάρεστα στην ζωή. Ο πεινασμένος είναι αδιάθετος, ανυπόμονος, εύκολα νευριάζει, σε όλα βιάζεται, πάντα του λείπει κάτι. Μόλις φάει, η αδιαθεσία εξαφανίζεται. Αυτός ο άνθρωπος είναι ήσυχος και ήρεμος, αλλά τούτη η ηρεμία δεν σημαίνει ακόμη αρετή. Είναι μόνο μια παροδική κατάσταση, όπως και η πείνα είναι παροδική κατάσταση στον άνθρωπο. "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν. Και εσήκωσαν περισσεύματα κλασμάτων επτά σπυρίδας." Η λέξη φαγητό υπονοεί να δεχτείς κάτι μέσα σου. Συνεπώς, και το φαγητό είναι εσωτερική διεργασία. Αν δεχθείς κάποιο φαγητό από άνθρωπο που αγαπάς, θα έχεις ένα κάποιο αποτέλεσμα. Αν δεχτείς φαγητό από άνθρωπο που δεν αγαπάς, θα έχεις άλλο αποτέλεσμα. Δεν έχει μόνο αυτό σημασία στο φαγητό, αλλά έχει σημασία να ξέρεις πώς τρως. Αν τρως γρήγορα και ανήσυχα, θα έχεις ένα αποτέλεσμα αν τρως αργά, ήρεμα και με διάθεση, θα έχεις άλλο αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τα οποία διεισδύουν στα μυαλά μας και στις καρδιές μας. Για να μπορούν οι σκέψεις και τα συναισθήματα που δεχόμαστε να παράξουν την απαραίτητη εντύπωση πάνω μας, εμείς πρέπει να ήμαστε όπως Εκείνος, τον Οποίον αγαπάμε κι ο Οποίος μας αγαπάει. Γιατί αυτά τα τέσσερις χιλιάδες άτομα ικανοποιήθηκαν μόνο με εφτά καρβέλια ψωμί και μερικά ψάρια; Επειδή ο Χριστός ήταν μαζί τους. Συγχρόνως, αυτοί οι άνθρωποι είχαν πίστη μέσα τους. Η πίστη μπορεί να προέρχεται ή από την ανθρώπινη προσωπικότητα, ή από την ανθρώπινη ψυχή, όμως τα αποτελέσματα αυτών των δύο ειδών πίστης είναι διαφορετικά. Ο άνθρωπος, του οποίου η πίστη προέρχεται από την προσωπικότητα του, λέει: Αυτό είναι δυνατό, εκείνο είναι αδύνατο. Όμως, για εκείνον, του οποίου η πίστη προέρχεται από την ψυχή, όλα στην ζωή είναι δυνατά και πραγματοποιήσιμα. Σ' αυτή την πίστη δεν μπορεί να σκέφτεσαι ποιο είναι δυνατό και ποιο αδύνατο. Στον Θείο κόσμο δεν μπορούν να γίνονται ανόητα πράγματα. Λοιπόν, όταν ο άνθρωπος, η πίστη του οποίου πηγάζει από την προσωπικότητα του, λέει για κάποια πράγματα ότι είναι αδύνατα, εμείς εννοούμε, για παράδειγμα, ότι είναι αδύνατη η επίτευξη εκείνων των αγαθών, τα οποία ο Θεός συνειδητά έχει κρατήσει, μήπως κι οι άνθρωποι, όταν τα πετύχουν, δεν μπορέσουν να τα χρησιμοποιήσουν όπως πρέπει. Για παράδειγμα, είναι δυνατό σήμερα ο άνθρωπος να πετάει; Είναι αδύνατο. Όμως μία μέρα αυτό θα είναι δυνατό, αλλά σε άλλες συνθήκες. Σήμερα οι άνθρωποι πετάνε με αεροπλάνα, αλλά μία μέρα θα πετάνε και χωρίς αεροπλάνα. Τότε, πολλοί θα ρωτήσουν: Μπορεί ο άνθρωπος να ζει χωρίς να τρώει; Αυτή είναι μία ανόητη ερώτηση. Να μην τρώει ο άνθρωπος, σημαίνει να μη σκέφτεται, να μην αισθάνεται. - Μπορεί ο άνθρωπος να ζει χωρίς αγάπη; - Και αυτή η ερώτηση είναι ανόητη, και σε ανόητες ερωτήσεις εμείς δεν απαντάμε. - Μπορούμε χωρίς ζωή; - Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για τον άνθρωπο απ' εκείνη που έχει, όταν συνειδητοποιεί ότι ζει! Είναι όμως φοβερό, όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι δεν ζει. Μπορείτε να μη συνειδητοποιείτε ότι ζείτε, αν μπείτε σ' έναν όμορφο κόσμο, με όλες τις ευκολίες; Μόλις κατανοήσετε αυτόν τον κόσμο και μπορέσετε να τον χρησιμοποιήσετε, οπωσδήποτε θα συνειδητοποιήσετε ότι ζείτε. Όμως, αν μπείτε σ' έναν κόσμο χωρίς καμιά ευκολία, περιτριγυρισμένοι παντού από σκοτάδι, θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν ζείτε. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο κόσμους. Συνεπώς, το να ρωτά κανείς αν μπορεί να υπάρχει ο άνθρωπος χωρίς ζωή, είναι ένα ερώτημα που λογικά δεν έχει νόημα. Επίσης δεν μπορείτε να ρωτάτε αν υπάρχει ο Θεός, ή όχι, αν υπάρχει η ψυχή και το πνεύμα, ή όχι, κλπ.. Οι σύγχρονοι άνθρωποι συζητάνε επάνω σ' αυτές τις ερωτήσεις, αλλά αυτό είναι χάσιμο χρόνου, ακριβώς όπως πολλοί χάνουν τον χρόνο τους σε διάφορες τέχνες. Για παράδειγμα, μπαίνετε σ' ένα τσίρκο και βλέπετε διάφορες ταχυδακτυλουργίες, ασκήσεις, πηδήματα, ακροβασίες κλπ.. Πολλές απ' αυτές τις ασκήσεις έχουν νόημα, αλλά βλέπετε και μία γυναίκα να στηρίζεται σε μία σανίδα κι έναν άνδρα να την σημαδεύει με 12 μαχαίρια, αλλά έτσι, ώστε το κάθε μαχαίρι να πέσει ακριβώς δίπλα στα δυο της αυτιά, δίπλα στο κεφάλι, γύρω από τα χέρια, γύρω από τα πόδια, να την περικυκλώνει όλη με αυτά τα μαχαίρια, χωρίς όμως, κάποιο απ' αυτά να την πειράξει. Όλο το κοινό κοιτάει, παρακολουθεί, τρέμει, μήπως αυτός ο άνδρας σκοπεύσει άστοχα με κάποιο απ' αυτά τα μαχαίρια και τραυματίσει την γυναίκα. Και αν το πείραμα πετύχει, όλοι χειροκροτούν. Τι κερδίζει η γυναίκα απ' αυτόν τον κίνδυνο; Τι κερδίζει ο άνδρας; Τίποτε το ιδιαίτερο. Αν το ζήτημα είναι να αποκτήσει ο άνθρωπος τέχνη στο να στοχεύει με ακρίβεια, υπάρχουν χίλιοι τρόποι γι' αυτό. Και αν η γυναίκα πρέπει να αποκτήσει αυτή την τόλμη, αυτή την αφοβία, να βλέπει πως τα μαχαίρια κατευθύνονται προς αυτήν, χωρίς να φοβηθεί, και γι' αυτό υπάρχουν πολλές μέθοδοι, πιο ακίνδυνες και πιο λογικές. Λέω: όταν συζητάμε επάνω στην ερώτηση για την ύπαρξη του Θεού, είναι το ίδιο σαν να σημαδεύουμε τον άνθρωπο με μαχαίρια. Ένα έχει σημασία: όταν καρφωθούν αυτά τα 12 μαχαίρια, να μη συμβεί κάποιο απ' αυτά να πέσει στο κεφάλι, ή στην καρδιά του ανθρώπου και τον τραυματίσει. Τι κερδίζει άνθρωπος, ο οποίος, όταν συζητάει επάνω σ' αυτή την ερώτηση, χάνει τον Θεό; Τίποτε δεν κερδίζει, αλλά χάνει πολλά. Έχει χάσει το πιο ουσιαστικό μέσα του, την ζωή, γι' αυτό και πεθαίνει. Να γιατί πρέπει να θυμάστε το εξής: η ιδέα περί Θεού είναι ρεύμα, το οποίο συντηρεί την ζωή της ανθρώπινης ψυχής. Συνεπώς, μην αποκόβετε αυτό το ρεύμα απ' τον δρόμο του, όσο μικρό και να είναι αυτό. Εκείνος, του οποίου η ψυχή είναι γεμάτη με αγάπη, πρέπει να σκέφτεται, να συγκρίνει την ερώτηση για την αγάπη με την ερώτηση για την ύπαρξη του Θεού. Ανάμεσα σ' αυτά τα δύο ερωτήματα υπάρχει μια κάποια αναλογία. Αυτά στηρίζουν την ζωή του ανθρώπου. Συνεπώς, ο καθένας πρέπει να θεωρεί αυτά τα ερωτήματα ιερά. Αφού υποστηρίζουμε την ιδέα για την ύπαρξη του Θεού, σε κάθε άνθρωπο πρέπει να βλέπουμε από μία ιερή σκέψη, από ένα ιερό συναίσθημα και να τα φυλάμε σαν την κόρη των οφθαλμών μας. Δεν υπάρχει λόγος να αναρωτιόμαστε αν κάποιος άνθρωπος είναι σωστός στις αντιλήψεις του, ή όχι. Αρκεί να ξέρουμε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του κάτι καθαρό και υψωμένο, το οποίο δεν πρέπει να πειράζουμε με κανένα τρόπο. Και τότε, αν θέλουμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο που αγαπάμε, πρέπει να του δώσουμε καλό παράδειγμα της αγάπης. Η αγάπη δεν μεταδίδεται με λόγια. Αν θέλετε να δείξετε σε κάποιον ότι τον αγαπάτε, με κανένα τρόπο δεν μπορείτε να το πετύχετε με λόγια. Οι λέξεις, όχι μόνο δεν αποδεικνύουν την αγάπη, αλλά την αναιρούν μάλιστα. Αν προσπαθήσετε να πείσετε κάποιον ότι τον αγαπάτε, θα τον απομακρύνετε από σας. Η αγάπη έχει ιδιαίτερη γλώσσα, την οποία οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει από καιρό. Αυτή η γλώσσα είναι σε θέση να ικανοποιήσει τα συναισθήματα του ανθρώπου, όπως και τον εσωτερικό του πόθο. Μόνον η αγάπη κάνει τον άνθρωπο ευχαριστημένο, ευτυχισμένο. Δείτε, για παράδειγμα, ποιος από τους σύγχρονους ανθρώπους είναι ευχαριστημένος από την ζωή του; Συναντάτε μορφωμένους ανθρώπους, συγγραφείς, ποιητές, μουσικούς, δυσαρεστημένους απ' την ζωή. Συναντάτε αγράμματους, απλούς ανθρώπους, δυσαρεστημένους από την ζωή. Συναντάτε φτωχούς και πλούσιους, πάλι δυσαρεστημένους. Συνεπώς, η ικανοποίηση δεν βασίζεται στην εξωτερική θέση, την οποία καταλαμβάνει ο άνθρωπος. Η δύναμη, η ικανοποίηση του ανθρώπου βασίζεται στην συνειδητότητά του. Όσο πιο ανυψωμένη είναι η συνειδητότητά του ανθρώπου, τόσο πιο μεγάλη είναι η ικανοποίηση του. Ένας γνωστός μου μου εξιστορούσε την εξής εμπειρία του, την οποία βίωσε κατά τον ύπνο. Ονειρεύτηκε ένα βράδυ ότι αυτός, μαζί μ' έναν φίλο του, με παράξενο τρόπο, μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο, όπου οι δύο τους μόνοι έπρεπε να παλέψουν μ' όλο τον κόσμο. Τρόμαξαν, όταν είδαν ότι μπροστά τους είχαν αρχίσει να βγαίνουν μεγάλα στρατεύματα. Ξαφνικά, άκουσε κάποια εσωτερική φωνή, η οποία του ψιθύριζε σιγανά: Ανοίξτε τα χέρια σας πολύ και φυσήξτε! Μ' αυτόν τον τρόπο τα εχθρικά στρατεύματα θα κοιμηθούν, κι εσείς θα τα νικήσετε. Αυτοί πράξανε σύμφωνα με την συμβουλή αυτής της εσωτερικής φωνής: άρχισαν ν' ανοίγουν τα χέρια τους και να φυσάνε. Τα στρατεύματα, τα οποία βγαίνανε απέναντι τους, ένα - ένα, κοιμόντουσαν, ενώ αυτοί τα νικούσαν. Ρωτάω: συμβαίνει τέτοιο πράγμα στην πραγματική ζωή; Και στην πραγματική ζωή του ανθρώπου συμβαίνουν παρόμοια πράγματα. Αυτό το όνειρο είναι συμβολικό. Τα στρατεύματα, τα οποία έβγαιναν εναντίον των δύο φίλων, παριστάνουν τις δυσκολίες στην ζωή του ανθρώπου, οι οποίες προβάλλονται στον δρόμο του και τον εμποδίζουν. Τι πρέπει να κάνετε μ' αυτές τις δυσκολίες; - Ν' ανοίγετε πλατιά τα χέρια σας και να φυσάτε εναντίον τους. Μ' αυτόν τον τρόπο, θα εξαφανιστούν η μία μετά την άλλη. Για να εξαφανιστούν οι δυσκολίες, ο άνθρωπος πρέπει να είναι συνδεδεμένος με τον Θεό. Για μας, ο Θεός δεν πρέπει να είναι μόνον ένας γνωστός, αλλά Αυτός πρέπει να παριστάνει Μεγάλη Πηγή, στην Οποία πρέπει να πλησιάζουμε, αλλά όχι μόνο με σκοπό να συζητάμε, ή να μαθαίνουμε, αλλά για να αποκτήσουμε κάτι ιερό. Τι πρέπει να αποκτήσουμε απ' τον Θεό; - Ζωή. Γι' αυτό στην Γραφή λέγεται: "Αυτή είναι η αιώνια ζωή, να γνωρίσω Εσένα τον Μοναδικό Αληθινό Θεό." Συνεπώς, πρώτα πρέπει να αποκτήσουμε την Αιώνια Ζωή, και μετά την γνώση και την σοφία. Αυτά είναι ζητήματα του μέλλοντος. Ότι είναι έτσι, το βλέπουμε ο άνθρωπος πρώτα γεννιέται, και μετά έρχονται τα ρούχα, με τα οποία θα ντυθεί. Πρώτα έρχεται η ζωή, και μετά τα ρούχα. Η υγεία είναι η ζωή, ενώ η λογικότητα είναι το ρούχο, με το οποίο ντύνεται ο υγιής. "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν." Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να τρώνε και να θυμούνται ότι έχουν φάει. Νομίζετε ότι, αν σήμερα έρθουν όλα εκείνα τα τέσσερις χιλιάδες άτομα, τα οποία ταΐστηκαν από τον Χριστό, δεν θα θυμούνται αυτό το φίλεμα; Θα θυμούνται αυτή την μέρα, επειδή ήταν η πιο μνημειώδης γι' αυτούς. Ποια μέρα στην ζωή της νέας κοπέλας είναι η πιο μνημειώδης; Η πιο σημαντική μέρα στην ζωή της νέας κοπέλας είναι εκείνη, κατά την οποία είδε για πρώτη φορά τον αγαπημένο της. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για την μητέρα; Για την μητέρα, η πιο σημαντική μέρα είναι εκείνη, κατά την οποία είδε για πρώτη φορά το παιδί της. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για τον τυφλό; Η πιο σημαντική μέρα για τον τυφλό είναι εκείνη κατά την οποία διείσδυσε για πρώτη φορά ηλιακή ακτίνα στα μάτια του κι είδε την ομορφιά του κόσμου. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για τον άρρωστο; - Η μέρα, κατά την οποία η αρρώστια του εξαφανίστηκε κι ένιωσε βαθιά χαρά στην ψυχή του, ότι είναι κύριος του εαυτού του, ότι μπορεί μόνος του να υπηρετεί τον εαυτό του. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για τον καθηγητή πανεπιστημίου; - Η μέρα κατά την οποία έκανε την πρώτη του διάλεξη στο πανεπιστήμιο. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για τον επιστήμονα, για τον φιλόσοφο; - Η ημέρα, κατά την οποία η πρώτη εργασία του εκδόθηκε και μπόρεσε να φωτίσει τα μυαλά των ανθρώπων. Ποια είναι η πιο σημαντική μέρα για τον μαθητή; - Η ημέρα, κατά την οποία συνάντησε για πρώτη φορά τον Δάσκαλο του. Απ' αυτή την άποψη, για κάθε άνθρωπο υπάρχει μία σημαντική μέρα στην ζωή του. Αυτό δείχνει ότι, σε κάποιο βαθμό, κάθε άνθρωπος είναι φανταστικό μέγεθος. Συχνά οι άνθρωποι λένε: Τι μπορούμε να κάνουμε σ' αυτόν τον κόσμο; - Δεν έχει σημασία τι μπορείτε να κάνετε σ' αυτόν τον κόσμο, αλλά τι μπορείτε να κάνετε στον άλλο κόσμο. Δεν έχει σημασία τι είστε στην γη, αλλά τι είστε στον ουρανό. Τι σκέφτονται, τι αισθάνονται οι άνθρωποι, τι αγάπη έχουν, αυτό μπορεί να μείνει απαρατήρητο στην γη, αλλά όχι και στον αόρατο κόσμο. Όλα όσα σκεφτεί, αισθανθεί ή πράξει ο άνθρωπος στην γη, γίνονται γνωστά στον αόρατο κόσμο. Γι' αυτό λέγεται: "Δεν υπάρχει τίποτε κρυφό." Όταν μιλάμε για την αγάπη, πρέπει να ξέρουμε ότι εκείνοι που μας αγαπούν αληθινά, δεν είναι στην γη, ανάμεσα μας, αλλά είναι επάνω, απ' όπου εξωτερικεύουν την βαθιά αγάπη τους προς εμάς. Αυτοί δεν εκφράζονται με λόγια, αλλά εμείς αισθανόμαστε την αγάπη τους. Όταν διαβάζουν αυτό το κεφάλαιο, πολλοί λένε στον εαυτό τους: Μακάρι κι εμείς να ήμασταν σ' αυτό το γεύμα, που παρέθεσε ο Χριστός στον λαό! - Εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια ο Χριστός έχει παραθέσει και παραθέτει πολλά τέτοια γεύματα στους ανθρώπους, αλλά αυτοί δεν τα αναγνωρίζουν. Και μέχρι τώρα ο Χριστός δουλεύει ανάμεσα στους ανθρώπους, δίνει γεύματα, τους τρέφει. Ο Χριστός δουλεύει ακόμα και σήμερα, μέσα στην μεγάλη πνευματική κρίση στην οποία ζουν οι άνθρωποι. Αυτοί βρίσκονται σε πλήρη απιστία, αμφιβολία και παρεξήγηση ανάμεσα τους, αλλά ο Χριστός δουλεύει ακούραστα. Είναι φοβερό πράγμα οι πλάνες στις οποίες πέφτουν οι άνθρωποι! Πριν καιρό, ένας από τους φίλους μας αρρωσταίνει και γίνεται νευρικός, ανυπόμονος, κανένας δεν μπορεί να τον βοηθήσει. Του συνιστούν το ένα, του συνιστούν το άλλο, αλλά αυτός δεν πιστεύει σε τίποτε. Από τι αρρώστησε; Στο σβέρκο του είχαν βγει μερικά κακά βουζούνια, τα οποία δεν μπορούσαν να σπάσουν και του είχαν δημιουργήσει μεγάλους πόνους. Του σύστησα μία μέθοδο, την οποία εφάρμοσε αμέσως. Τα βουζούνια μαλάκωσαν εύκολα, έσπασαν, κι αυτός ηρέμησε. Μόλις η βρώμικη ύλη βγει έξω από τον άνθρωπο, εξαφανίζεται και η αδιαθεσία του. Λέω: τέτοια βρώμικη ύλη υπάρχει και στην ζωή των ανθρώπων, και πρέπει οπωσδήποτε να πεταχτεί έξω. Όλες οι αρνητικές σκέψεις και επιθυμίες στον άνθρωπο πρέπει να πεταχτούν έξω, και μέσα του να μείνουν μόνον υγιείς σκέψεις, συναισθήματα και επιθυμίες. Οι υγιείς σκέψεις και τα υγιή συναισθήματα είναι θετικοί αριθμοί, θετικά μεγέθη στην ζωή του ανθρώπου. Οι σύγχρονοι άνθρωποι λένε ότι τα μαθηματικά ήταν θετική επιστήμη. Εγώ δε προσθέτω ότι κάθε θετική επιστήμη χρησιμοποιεί θετικούς αριθμούς, ενώ κάθε θετικός αριθμός πρέπει να έχει δική του καθορισμένη αξία. Τότε ρωτάω: ποιοι είναι οι θετικοί αριθμοί στα μαθηματικά; Τα μαθηματικά αρχίζουν με την μονάδα, η οποία σημαίνει Θεός. Το δυάρι δε τα έχει δημιουργήσει όλα στον κόσμο. Το τρία είναι αριθμός της ισορροπίας. Η τετράδα είναι νόμος, ο οποίος βάζει το κάθε πράγμα στην θέση του. Συνεπώς, το τέσσερα είναι αριθμός της αιώνιας δικαιοσύνης. Για να καταλάβετε την αναλογία, που υπάρχει ανάμεσα σ' όλους τους αριθμούς, ως ζωντανές μονάδες, πρέπει να έχετε βαθιά κατανόηση των ζωντανών μαθηματικών, για τα οποία μπορούμε όντως να πούμε ότι είναι θετική επιστήμη. Απ' αυτή την άποψη, καταλαβαίνει ο άνθρωπος την σημασία της μονάδας; Δεν καταλαβαίνει. Έχει καταλάβει τουλάχιστον τον αριθμό δύο; Κι αυτό δεν έχει καταλάβει. Όταν έφθασε στον αριθμό δύο, ο Θεός σώπασε, εκεί δεν είπε τίποτε. Όταν δημιούργησε τον κόσμο, ο Θεός είχε πει για την πρώτη μέρα: "Και γεννήθηκε το φως. Και είδε, ότι ήταν καλό. Και έγινε νύχτα, και έγινε πρωί - ημέρα πρώτη." Και για τις άλλες μέρες επίσης έχει πει ότι ήταν καλό. Για την δεύτερη μέρα, όμως, ο Θεός δεν είπε τίποτε. Δεν έδωσε την γνώμη του γι' αυτήν. Ο αριθμός δύο είναι ιερός. Απ' αυτή την μέρα γεννιούνται τα ανθρώπινα βάσανα κι ανθρώπινες παρεξηγήσεις. Κατανόηση, ειρήνη μπορεί να υπάρχει μόνο στην αφθονία. Δώστε άφθονο στάρι στους ανθρώπους, και κάθε λογομαχία ανάμεσα τους θα εξαφανιστεί. Αφαιρέστε όλο το στάρι, η λογομαχία και οι παρεξηγήσεις θα παρουσιαστούν ξανά. Ποιο είναι καλύτερο: να λογομαχούν οι άνθρωποι μεταξύ τους, αλλά να ζουν, ή να μη λογομαχούν και να πεθαίνουν; Προτιμότερο είναι να λογομαχούν, αλλά να ζουν. Προτιμότερο είναι οι άνθρωποι να έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για την ζωή, αλλά να σκέφτονται, παρά να πουν: "Ένα κοπάδι, ένας βοσκός" - και να σταματήσουν να σκέφτονται. Θα έρθει μέρα, όπου όλοι οι άνθρωποι θα έχουν μία αντίληψη για την ζωή, αλλά θα ξυπνήσουν την Θεία συνειδητότητά μέσα τους. Τότε ο αδελφός θα δώσει στον αδελφό πλήρη ελευθερία και θα σέβεται ιερά τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Ο καθένας θα απαιτεί από τον άλλον καρπούς από την ζωή του. Μόνο σ' αυτή την κατάσταση μπορούμε να μιλάμε για συνεννόηση ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο καθένας πρέπει να διεισδύει στην ουσία των πραγμάτων, και όχι στην εξωτερική τους μορφή, και απ' αυτή να βγάζει τα συμπεράσματα του. Αν βλέπετε τα πράγματα μόνο απ' την εξωτερική τους πλευρά, θα φτάσετε σε πάμπολλα λανθασμένα συμπεράσματα. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να ονομάσουμε ανήθικο άνθρωπο εκείνον, ο οποίος έχει κάνει κάποια ανήθικη πράξη. Για να πείτε την γνώμη σας σ' αυτό το ερώτημα, πρέπει να καταλαβαίνετε τα βάθη των Θεϊκών δρόμων. Στον Θεό υπάρχουν σπουδαία πράγματα, που δεν καταλαβαίνετε το νόημα τους, επειδή δεν είναι γραμμένα στο Ιερό βιβλίο. Για παράδειγμα, λέγεται ότι ο Θεός οργίζεται. Πολλοί σκοντάφτουν σ' αυτή την σκέψη. Λένε: Πώς είναι δυνατόν ο Θεός, ο Οποίος είναι τόσο μεγάλος, να οργίζεται; Για να καταλάβετε αυτή την σκέψη, θα σας βάλω μπροστά στην παρακάτω αντίθεση. Καμιά φορά ο Θεός οργίζεται με τον αμαρτωλό, γιατί δεν έχει αμαρτήσει, όπως πρέπει. Καμιά φορά Αυτός οργίζεται και με τον δίκαιο, γιατί δεν έχει κάνει το καλό όπως πρέπει. Αυτή η σκέψη, όμως, είναι τόσο σκληρή, διότι θα χρησιμοποιηθεί για πειρασμό των αδυνάτων. Αυτή η κατάσταση υπάρχει στον κόσμο συμφωνά με τον αναπόφευκτο νόμο των αντιθέτων. Σύμφωνα μ' αυτόν τον νόμο, όταν κάποιος κάνει το μεγαλύτερο καλό στον κόσμο, ταυτόχρονα κάποιος άλλος κάνει το μεγαλύτερο κακό. Αν ο πρώτος δεν κάνει καλό, και ο δεύτερος δεν θα κάνει κακό. Συνεπώς, κάθε στιγμή στην ζωή γίνονται δύο αντίθετες, η μία προς την άλλη, πράξεις, με την ίδια δύναμη και ισχύ. Και ο Απόστολος Παύλος έχει πει: "Αν η αμαρτία δεν αυξηθεί, και το καλό δεν θα αυξηθεί." Από εδώ μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα: όπου υπάρχει φαγητό, εκεί υπάρχει και πάρε -δώσε. Όπου υπάρχει πάρε - δώσε, εκεί υπάρχουν και χρέη. Οι άνθρωποι θέλουν όλα να γίνονται σύμφωνα με τις δικές τους αντιλήψεις και ενδιαφέροντα. Όχι, σε όλα όσα γίνονται σήμερα, πρέπει να βλέπουμε την Θεία Σοφία. Αν δούμε τα πράγματα έτσι, ο κόσμος θα είναι για μας Θείος κόσμος. Και τότε οι άνθρωποι θα κατανοήσουν τον στίχο, όπου λέγεται ότι τα τωρινά βάσανα δεν μπορούν να συγκριθούν με την μελλοντική δόξα. Θα έρθει μέρα όπου εκείνοι, οι οποίοι σήμερα μισούνται, θα αναγκαστούν και θα πουν ο ένας στον άλλον: Αδερφέ, συγχώρεσε με, επειδή δεν σου έχω φερθεί όπως πρέπει. Αυτό οφείλεται στην μεγάλη μου αμάθεια, στην οποία βρισκόμουν μέχρι τώρα. Συναντάτε δύο Χριστιανούς, οι οποίοι λογομαχούν αναμεταξύ τους: ο ένας είναι ορθόδοξος, ενώ ο άλλος ευαγγελιστής. Ο καθένας απ' αυτούς θέλει να αποδείξει ότι αυτός είναι στην σωστή πλευρά. Τι πρέπει να κάνουν; Αν ο καθένας απ' αυτούς εκπληρώνει την θέληση του Θεού, έχει εφαρμόσει την διδασκαλία του Χριστού στην ζωή του. Μόλις εφαρμόσει αυτή την διδασκαλία στην ζωή του, δεν μπορεί πια να λογομαχεί. Η λογομαχία δεν είναι κακό πράγμα, αλλά ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να εκπληρώσει την θέληση του Θεού, να είναι φορέας της Θείας Αγάπης στην ζωή. Τώρα, θα μεταδώσω με δυο λόγια ένα βιβλικό διήγημα για την ακρίβεια του οποίου δεν έχω ευθύνη. Όποιος το έχει γράψει, αυτός είναι υπεύθυνος γι' αυτό. Ο καθένας πρέπει να καταλάβει το εσωτερικό νόημα αυτού του διηγήματος. Ένας Εβραίος, ονόματι Τωβίτ, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση. Του χρωστούσαν μερικοί χρήματα, αλλά τότε, ακριβώς, κανένας δεν μπορούσε να του τα επιστρέψει. Κάποια στιγμή, θυμήθηκε έναν πλούσιο συγγενή του, ονόματι Ραγουήλ, ο οποίος θα μπορούσε να τον βοηθήσει, κι αποφάσισε να του στείλει τον γιο του, ένα νέο αγόρι, για να ζητήσει δανεικά χρήματα. Επειδή ο συγγενής του έμενε μακριά, δεν αποφάσιζε να στείλει τον γιο του μόνο του, για να μην του συμβεί τίποτε κακό στον δρόμο, γι' αυτό του είπε να βρει κάποιον φίλο του, που θα συμφωνούσε να τον συνοδέψει. Όταν βγήκε στον δρόμο, ο γιος συνάντησε ένα νέο αγόρι που του άρεσε, γι' αυτό το σταμάτησε και του είπε: Έχω ανάγκη από έναν φίλο, για να με συνοδεύσει μέχρι έναν συγγενή μας, ο οποίος μένει αρκετά μακριά από εδώ. Θα δεχόσουν να έρθεις μαζί μου; Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Αυτός δέχτηκε να τον συνοδέψει στο ταξίδι του. Το νεαρό αγόρι πήγε αμέσως στον πατέρα του, για να του ανακοινώσει ότι έχει πια βρει έναν φίλο για τον δρόμο. - Ας έρθει σε μένα να τον δω. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον πατέρα του νεαρού αγοριού, ο οποίος αμέσως τον ρώτησε: Από ποια φυλή είσαι εσύ; - Δεν έχει σημασία από ποια φυλή είμαι. Για σένα είναι σημαντικό ότι ο γιος σου έχει έναν φίλο για το ταξίδι. - Καλά. Πόσα θέλεις γι' αυτή την εξυπηρέτηση; Εγώ μπορώ να σου δώσω μόνο μία δραχμή. Ρωτάω: μπορεί άγγελος να προέρχεται από εβραϊκή φυλή; Αν ένας άγγελος μπορεί να είναι από εβραϊκή φυλή, τότε πρέπει να υπάρχουν άγγελοι από βουλγάρικη, από γαλλική, από αγγλική φυλή κλπ.. Όπως και να είναι, οι δύο φίλοι ξεκίνησαν τον δρόμο τους κι έφτασαν στο ποτάμι Τίγρις, όπου σταμάτησαν για λίγο, επειδή το αγόρι είχε δει ότι από το ποτάμι βγήκε ένα μεγάλο ψάρι, που ήθελε να το καταβροχθίσει, και φοβήθηκε. Ο άγγελος έπιασε το ψάρι, το ξεκοίλιασε, έδωσε δε στο αγόρι την καρδιά και το συκώτι και του είπε να τα κρατήσει για τον εαυτό του. Μετά απ' αυτό, έψησε το ψάρι, και το έφαγαν κι οι δύο τους. Πόσο μεγάλο θα ήταν αυτό το ψάρι, αφού μπόρεσαν να φάνε κι οι δυο μαζί; Συγχρόνως, γιατί έπρεπε να φυλαχτούν η καρδιά και το συκώτι; Μετά από μακρύ ταξίδι, έφτασαν στον συγγενή, ο οποίος τους υποδέχτηκε καλά. Αυτός είχε μία όμορφη κόρη, την οποία ερωτεύτηκε το αγόρι. Όμως, η κόρη φυλαγόταν από ένα κακό πνεύμα, έτσι ώστε, όποιος προσπαθούσε να την πλησιάσει, αμέσως προσβαλλόταν απ' αυτό το πνεύμα. Εφτά όμορφα αγόρια επιχείρησαν να επισκεφθούν την νεαρή κοπέλα, αλλά προσβλήθηκαν από το πνεύμα. Το αγόρι επιθύμησε να επισκεφθεί την κόρη του συγγενή του, αλλά δεν ήξερε τι να κάνει, για να απαλλαγεί απ' το κακό πνεύμα. Τότε ο άγγελος του είπε: Όταν επιθυμήσεις να πάς στην όμορφη κοπέλα, θα βάλεις στον κόρφο σου την καρδιά και το συκώτι του ψαριού. Όταν σε δει, το πνεύμα θα σε πλησιάσει αμέσως, αλλά μόλις νιώσει ότι κουβαλάς στον κόρφο σου την καρδιά και το συκώτι του ψαριού, αυτό αμέσως θα χαθεί, κι εσύ θα σώσεις την ζωή σου, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα την επιθυμία σου, να δεις την όμορφη κόρη του Ραγουήλ. Συχνά και στους σύγχρονους ανθρώπους εμφανίζεται δυνατή επιθυμία να πετύχουν κάτι, είτε αυτό είναι πλούτος, δόξα, ευτυχία, κλπ.. Σ' αυτή την περίπτωση, ο πλούτος, για παράδειγμα, παριστάνει την όμορφη κοπέλα, η οποία φυλάγεται από ένα κακό πνεύμα. Ρωτάω: αυτοί οι άνθρωποι κουβαλούν στον κόρφο τους την καρδιά και το συκώτι του θαυματουργού ψαριού, με τα οποία μπορούν να απελευθερωθούν απ' το κακό πνεύμα; Το ψάρι το παίρνουμε ως σύμβολο για κάτι. Αστρολογικά, το ψάρι συνδέεται με την περίοδο του "Υδροχόου". Αυτός είναι ο πιο μυστικός αιώνας, ο οποίος εκφράζει το τέλος ενός κύκλου. Εδώ και μερικά χρόνια, έχουμε μπει πια στην σφαίρα του Υδροχόου, στην οποία όλα τα χιόνια και οι πάγοι έχουν αρχίσει να λιώνουν. Αυτό τον καιρό θα παρουσιαστούν πολλές αντιφάσεις, αλλά ένα θα πετύχουμε: την αγνότητα. Το κύριο προσόν του Υδροχόου είναι η αγνότητα. Όποιος έχει πέσει σ' αυτή την σφαίρα, πρέπει οπωσδήποτε να εξαγνιστεί. Η αγνότητα δε είναι συνδεδεμένη με το νερό, μέσω του οποίου θα έρθει η καινούρια ζωή. Ρωτάω: γιατί ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έπρεπε να συνοδεύσει το νεαρό αγόρι; Επειδή ανάμεσα τους υπήρχε κάποιος δεσμός. Γι' αυτόν τον δεσμό, ακριβώς, ο άγγελος είχε κατέβει από τον ουρανό, για να φυλάει το νεαρό αγόρι στον δρόμο του. Ποιος άνθρωπος στον κόσμο δεν έχει συνοδευτεί απ' αυτόν τον άγγελο; Όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται, αυτός ο άγγελος πάντα τους συνοδεύει. Ο πρώτος σας έρωτας δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από επίσκεψη ενός αγγέλου, ο οποίος θα σας πάει στην Σάρα, η οποία δεν γεννούσε. Γι' αυτό ο Θεός έστειλε στον Αβραάμ έναν άγγελο να του πει ότι η Σάρα θα γεννήσει γιο. Η Σάρα το άκουσε αυτό, αλλά δεν πίστεψε και χαμογέλασε. Αυτή είχε κριτικό μυαλό και σκέφτηκε ότι ο άγγελος αστειεύεται μαζί της. Ο άγγελος την ρώτησε: Γιατί γελάς; - Δεν γελάω, αλλά σκέφτομαι. Στην ουσία, αυτή κρύφτηκε πίσω από την πόρτα και χαμογέλασε, επειδή δεν πίστεψε στα λόγια του αγγέλου. Συνεπώς, όταν ο Θεός πλησιάζει τον άνθρωπο, αυτός πάντα είναι ευχαριστημένος. Στο πρόσωπο του εκφράζεται πλήρης αφθονία. Και όποιος θέλει να φυλαχτεί από το κακό πνεύμα, πρέπει να βγάλει από τον κόρφο του την καρδιά του ψαριού - το πιο εξευγενισμένο όργανο στον οργανισμό του κάθε ζωντανού πλάσματος, και το συκώτι - το κατώτερο όργανο, και να τα προσφέρει στο θυμιατήρι του Θείου βωμού ως δώρο στον Θεό. Αυτή η θυσία υπονοεί απάρνηση του κακού. Όταν ο Χριστός λέει ότι πρέπει να απαρνηθούμε τον εαυτό μας, πολλοί καταλαβαίνουν μόνο την εξωτερική πλευρά του ζητήματος. Τέτοια αυταπάρνηση δεν παριστάνει καμιά επιστήμη. Να απαρνηθούμε, αυτό υπονοεί να σπείρουμε την ζωή μας στην γη, για να μεγαλώσει, ν' ανθίσει και να δώσει καρπό, κι αυτός ο καρπός να ωριμάσει. Λέτε: Δεν πρέπει να σφάλλουμε! - Αυτό δεν είναι επιστήμη. Αυτό ήταν σκοπός του παρελθόντος. Ο τωρινός αιώνας απαιτεί από τον άνθρωπο να ξέρει κάθε μέρα τι θα κάνει. Γι' αυτόν τον σκοπό απαιτείται καινούρια θετική επιστήμη. Όταν συναντήσετε κάποιον φίλο σας, πώς πρέπει, σύμφωνα με την καινούρια επιστήμη, να τον χαιρετήσετε και να τον κοιτάξετε; Ποια είναι η πρώτη λέξη, την οποία πρέπει να του πείτε; Σύμφωνα με την τωρινή επιστήμη, όμως, όταν συναντήσετε έναν άνθρωπο, θα τον κοιτάξετε με δυσπιστία, θα τον μετρήσετε από το κεφάλι μέχρι τις φτέρνες. Όχι, αν συναντήσετε τον φίλο σας, εσείς θα κοιτάξετε με πλήρη εμπιστοσύνη προς αυτόν, σαν να κοιτάζατε μια ψυχή, και θα του αποδείξετε ότι έχετε τελειώσει με την παλιά ζωή, με την ζωή των μικροτήτων. Όλο αυτό θα το κάνετε για τον Θεό, για το Θείο μέσα σας. Αυτή είναι η αληθινή επιστήμη, η οποία δεν επιβάλλεται απ' έξω, αλλά έρχεται από μόνη της, από μέσα. Όταν τα πράγματα επιβάλλονται απ' έξω, αυτό είναι ηθικοποίηση, βιασμός. Ο άνθρωπος μόνος του πρέπει να αισθάνεται ποια είναι η Θεία θέληση και να είναι έτοιμος να την εκπληρώσει. Ο Θεός σε καμιά περίπτωση δεν κρίνει τους ανθρώπους, αλλά μόνο κοιτάει κάπου - κάπου τι κάνουν και λέει: Πηγαίνετε μπροστά! Πηγαίνετε προς το φως! Και όταν Του παραπονιέστε, Αυτός λέει: "Περισσότερη Αγάπη, περισσότερη Σοφία, περισσότερη Αλήθεια." "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν." Ρωτάω: τι νομίζετε, μόνο ένα φίλεμα, μόνο ένα γεύμα έχει δώσει ο Χριστός στους ανθρώπους; Αυτό το φίλεμα δόθηκε στο Θείο τραπέζι με αγάπη. Ένα πρέπει να ξέρετε: Όταν στρωθεί το Θείο τραπέζι, αυτό ποτέ πια δεν μαζεύεται. Αυτό δεν είναι σαν το ανθρώπινο τραπέζι, το οποίο στρώνετε, μέχρι οι άνθρωποι να χορτάσουν, και μετά από μισή ή μία ώρα το μαζεύετε. Σ' αυτό, ακριβώς, έγκειται η διαφορά ανάμεσα στο Θείο και το ανθρώπινο τραπέζι. Το τραπέζι, που έστρωσε ο Χριστός πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, δεν έχει μαζευτεί ακόμη και μέχρι τώρα. Εσείς ήσασταν σ' αυτό το τραπέζι; Όποιος είχε παραβρεθεί σ' αυτό το τραπέζι, ας θυμηθεί σε ποια θέση καθόταν. Είναι όμορφο αυτό το τραπέζι! Δεν υπάρχει πιο μεγάλο πράγμα απ' το να κάθεται ο άνθρωπος σε τέτοιο τραπέζι! Ο σύγχρονος άνθρωπος εξετάζει έτσι την ζωή του, σαν να έχει έρθει για πρώτη φορά στην γη. Εσείς πρέπει να εξετάζετε την τωρινή σας ζωή ως συνέχεια πολλών περασμένων ζωών. Πρέπει να συνειδητοποιείτε ότι κάποτε έχετε βγει έξω απ' τον Θεό, όπως το συνειδητοποιούσε αυτό και ο Χριστός, και ότι θα γυρίσετε κάποτε σ' αυτόν, σαν να ήταν δικός σας Πατέρας. Μπορεί να έχετε ξεχάσει γιατί ήρθατε στην γη αυτό δεν είναι αμαρτία. Σημασία έχει να θυμηθείτε γιατί έχετε κατέβει στην γη. Οι προσπάθειες του συγχρόνου πολιτισμού, της επιστήμης, της θρησκείας, έγκεινται ακριβώς σ' αυτό, να μάθουν τους ανθρώπους να πιστεύουν στον Θεό, όπως στον δικό τους Πατέρα. Δεν αρκεί μόνο να πιστεύουν στον Θεό, αλλά πρέπει να Τον αγαπούν, να εκπληρώνουν την Δική του θέληση. Όποιος έρθει σ' αυτή την κατάσταση, ζει στον νόμο του ολοκλήρου, όπου δεν υπάρχει κανένα αμάρτημα. Αφού ο άνθρωπος περάσει από όλα τα βάσανα και δοκιμασίες στην ζωή, αρχίζει να αγαπάει τον Θεό και ζει μέσα σ' Αυτόν. Σ' αυτή την κατάσταση, ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τον εαυτό του, να ξέρει κατά πόσο έχει δώσει δυνατότητα στην Θεία αγάπη να εκδηλωθεί μέσα του. Μόλις αγαπήσετε τον Θεό, όλες οι δυσκολίες και τα βάσανα θα εξαφανιστούν, δηλαδή αυτά δεν θα εξαφανιστούν τελείως, αλλά εσείς θα έχετε μέσα σας δύναμη να τα υπερνικάτε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο αγαθό στην ζωή του ανθρώπου απ' αυτό, απ' το να είναι σε επαφή με τον Θεό! Ένας τέτοιος άνθρωπος πάντα θα είναι ευχαριστημένος. Γιατί; Επειδή, αν ένας τον ληστέψει, άλλος θα του δώσει κάτι. Αν ένας τον τραυματίσει, άλλος θα τον γιατρέψει. Αν ένας του πάρει το ψωμί του, άλλος θα του φέρει φρέσκο, πιο νόστιμο από το πρώτο. Από εδώ και πέρα έρχονται οι φίλοι σας! - Από πού θα έρθουν; - Απ' τον αόρατο κόσμο. - Πώς θα έρθουν; - Είτε καβαλώντας άλογο, είτε άμαξα, είτε αυτοκίνητο, είτε αεροπλάνο - αυτοί διαθέτουν χιλιάδες τρόπους για επικοινωνία με τους ανθρώπους. Δικούς σας φίλοι εγώ ονομάζω τους "ζωντανούς ανθρώπους στην γη", οι οποίοι σας αγαπούν. Αυτοί θα σταματήσουν μπροστά από το σπίτι σας, θα κατέβουν από το αυτοκίνητο τους, και εσείς, από το χρώμα του αυτοκινήτου, θα αναγνωρίσετε ποιος είναι ο φίλος σας. "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν." Πότε μπορεί ο άνθρωπος να χορτάσει; Όταν πάει στον φίλο του, ο οποίος τον αγαπάει. Και όταν βγει από εκεί, θα πει: Σήμερα είναι η πιο σημαντική μέρα στην ζωή μου. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι μορφωμένος, δυνατός, να αγαπάει, αλλά πρέπει να εκδηλώνει αυτή την αγάπη, αυτή την γνώση, παντού. Η πιο όμορφη στιγμή στην ζωή του ανθρώπου είναι, όταν δύο άτομα συναντηθούν στην εξής κατάσταση: ο ένας από αυτούς ζει πολύ καιρό στην γη, ενώ ο άλλος κατεβαίνει από τον ουρανό τώρα. Αυτή η συνάντηση μένει στην μνήμη για ολόκληρη την ζωή. Αυτό σημαίνει ο στίχος: "Όπου είναι δύο ή τρεις μαζεμένοι στο όνομα μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσα τους." Η ψυχή του ανθρώπου είναι ο ένας, το πνεύμα ο δεύτερος, ενώ ο ίδιος ο άνθρωπος ο τρίτος. Ο αριθμός τρία συμβολίζει την εκδήλωση του αληθινού πνεύματος, της αληθινής ψυχής και του αληθινού νου στον άνθρωπο. Ο νους καθορίζει τον άνθρωπο του φυσικού κόσμου, και γι' αυτό λέμε: Όποιος σκέφτεται, αυτός είναι άνθρωπος. Όποιος δεν σκέφτεται, δεν είναι άνθρωπος. Είναι καλό ο άνθρωπος να είναι γεννημένος στο ζώδιο του Υδροχόου. Πολλοί είναι γεννημένοι στο ζώδιο του Υδροχόου, αλλά δεν ζουν σύμφωνα με τους νόμους του. Το σύμβολο του Υδροχόου καθορίζει τον ανώτατο μυστικισμό στον άνθρωπο. Κάποιοι παινεύονται ότι είναι γεννημένοι κάτω από το σύμβολο του Υδροχόου. Αυτοί μοιάζουν μ' εκείνους τους ανθρώπους, για τους οποίους χρησιμοποιείται η παροιμία: "Δώσε με μάνα, μακριά, να μπορώ να παινεύομαι." Σ' αυτή την παροιμία κρύβεται μία μεγάλη αλήθεια, αλλά όποιος δεν την καταλαβαίνει, θα την πάρει κυριολεκτικά και θα βγάλει λάθος συμπέρασμα. Η σκέψη, που κρύβεται σ' αυτή την παροιμία, είναι η εξής: ο άνθρωπος μπορεί να παινεύεται μόνον όταν πάει μακριά, δηλαδή όταν κατέβει από τον ουρανό στην γη. Και πραγματικά, όταν ο άνθρωπος κατέβει στην γη, στις μεγάλες δυσκολίες και τα βάσανα, μπορεί να παινεύεται για εκείνο, το οποίο έχει λύσει, το οποίο έχει κάνει σ' αυτές τις συνθήκες. Όταν ο άνθρωπος γυρίσει στον ουρανό, ο αόρατος κόσμος θα εξετάσει τι έχει δουλέψει στην γη. Αυτό, που ανέβασε τον Χριστό στα μάτια του αόρατου κόσμου, είναι η δουλειά, που έκανε Αυτός στην γη με μεγάλη ταπεινότητα. Ο αόρατος κόσμος χαίρεται, όχι μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά και όταν ο αμαρτωλός γυρίσει προς τον Θεό. Ο Χριστός λέει: "Όταν ο αμαρτωλός γυρίσει προς τον Θεό, ή όταν η καρδιά κάποιου ανθρώπου ακουμπήσει την Θεία Αγάπη, ενώ το μυαλό του την Θεία Σοφία και φως, επέρχεται μεγάλη χαρά στον ουρανό." Λέτε: Ποιος άνθρωπος μπορεί ν' αγγίξει την Θεία Αγάπη; Όποιος έχει φάει έστω και μία μόνο φορά απ' το γεύμα, που παράθεσε ο Χριστός, έχει δοκιμάσει πια την Θεια Αγάπη, έχει συνδεθεί μαζί της. Γι' αυτό ο Χριστός λέει για τον εαυτό του: "Εγώ είμαι το ζωντανό ψωμί." Κατά την γνώμη μου, τα επτά καρβέλια, με τα οποία ο Χριστός τάισε τέσσερις χιλιάδες άτομα, δεν ψήθηκαν στην γη, επειδή είχαν την ιδιαίτερη ιδιότητα να αυξάνονται. Αυτό σημαίνει: όσο και να είναι μικρά τα Θεία αγαθά, τα οποία δέχεται ο άνθρωπος μέσα του, έχουν την ιδιότητα να προκαλούν εσωτερική ευχαρίστηση στον άνθρωπο. Τώρα, εγώ επιθυμώ όχι μόνο να σας συναντήσει ο Χριστός, αλλά και να προσκληθείτε απ' Αυτόν σε μεσημεριανό γεύμα. Όταν ο Χριστός έρθει για δεύτερη φορά στην γη, Αυτός δεν θα λέει ότι λυπάται τον λαό, να μη μείνει νηστικός, ούτε θα τους σκορπίσει στα σπίτια τους, αλλά θα τους πάει στις θέσεις, τις οποίες τους έχει ετοιμάσει. Τότε οι άνθρωποι δεν ήταν έτοιμοι γι' αυτές τις θέσεις, αλλά τώρα πια είναι έτοιμοι. Γι' αυτές τις θέσεις, ακριβώς, ο Χριστός έχει πει: "Πάω να σας ετοιμάσω τα σπίτια. Όπου είμαι εγώ, εκεί θα είστε κι εσείς." Λέτε: Πού είναι αυτό το μέρος; - Αν είστε καλεσμένοι σε γεύμα στο σπίτι κάποιου αδερφού σας, αυτός θα σας πει την οδό και τον αριθμό του σπιτιού του, για να τον βρείτε. Αλλά, αν είστε καλεσμένοι στην Θεία πόλη για φίλεμα, δεν υπάρχει λόγος να σας λένε την οδό και τον αριθμό της θέσης, όπου πρέπει να πάτε. Αφού πάτε σ' αυτό το φίλεμα, δεν θα επιστρέψετε πια στα παλιά σας σπίτια, αλλά θα πάτε στα καινούριες σας θέσεις, στα καινούρια σας σπίτια, τα ετοιμασμένα απ' τον Χριστό. Ο Χριστός θα σας πει: "Αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς, ενώ εσείς ελάτε μαζί μου, να είστε φορείς του νέου φωτός." Λέω: οι τωρινές συνθήκες απαιτούν ανθρώπους με δυνατή πίστη, με δυνατή αγάπη, χωρίς κανέναν δισταγμό κι αμφιβολία. Θα έχετε δυσκολίες, αλλά πρέπει να τις αντιμετωπίσετε μόνοι σας, να απελευθερωθείτε απ' αυτές. Εσείς μόνοι σας δημιουργήσατε τις δυσκολίες σας, εσείς μόνοι σας θα απελευθερωθείτε. Αν ο Θεός σας έχει δημιουργήσει κάποιες δυσκολίες, Αυτός μόνος του θα σας απελευθερώσει απ' αυτές. Υπάρχουν φυσικά εμπόδια, απαραίτητα, στον δρόμο της ανάπτυξης σας. Υπάρχουν άχρηστες δυσκολίες, τις οποίες δημιουργήσατε εσείς μόνοι σας. Εγώ μιλάω για τις τελευταίες, και όχι για εκείνες, οι οποίες είναι δοσμένες απ' τον Θεό, και οι οποίες αντιπροσωπεύουν για σας μεγάλη ευλογία. Από Θεία άποψη, δηλαδή από την άποψη της καινούριας φιλοσοφίας, όλες οι αντιφάσεις στην ζωή σας είναι στην θέση τους. Γιατί; Επειδή κάθε αντίφαση, κάθε δυσάρεστο, συμβάλλει σε κάτι χάριν της ψυχής σας. Με τι ξεχωρίζει ο άνθρωπος; - Με το μυαλό του. Με τι ξεχωρίζει ο συγγραφέας; - Με την ομορφιά του ύφους του. Με τι ξεχωρίζει ο μουσικός; - Με την καθαρότητα και την ακρίβεια του τόνου του. Με τι ξεχωρίζει ο τραγουδιστής; - Με την απαλότητα και την καθαρότητα της φωνής του. Με τι ξεχωρίζει ο αγαθοεργός άνθρωπος; - Με την ανθεκτικότητα, με το ότι είναι ακούραστος. Όταν έρθει στο σπίτι του, μετά από εντατική δουλειά την ημέρα, δεν παραπονιέται ότι είναι κουρασμένος. Η δουλειά του τον ανανεώνει, και δεν τον κουράζει. Αν κάποιος παραπονιέται ότι είναι κουρασμένος από την δουλειά, αυτό δείχνει ότι οι αρετές του δεν είναι αληθινές. Όταν κάποιος εργάζεται και το μυαλό του κουράζεται, αυτή η εργασία δεν είναι αληθινή. Όταν κάποιος μιλάει και ο λαιμός του ξεραίνεται, αυτή η ομιλία δεν είναι αληθινή. Σε πολλούς από τους σύγχρονους ρήτορες ο λαιμός ξεραίνεται κατά την ομιλία, γι' αυτό πίνουν νερό, ώστε να τον βρέξουν για να τον μαλακώσουν. Ζωντανό νερό χρειάζονται αυτοί οι ρήτορες! Αν δε θέλουν να μην ξεραίνεται ο λαιμός τους, ας πιουν μερικά ποτήρια πολύ ζεστό νερό, πριν αρχίσουν να μιλάνε. Κι έτσι, όταν κάνετε μία καλή πράξη και γυρίσετε στο σπίτι σας, πρέπει να νιώθετε μέσα σας συρροή ενέργειας. Μετά απ' αυτό, αν πείτε στον φίλο σας, τι έχετε κάνει στην διάρκεια της ημέρας, αυτός πρέπει να μείνει ευχαριστημένος από σας. Αν του πείτε ότι σήμερα μοιράσατε δέκα χιλιάδες λέβα, αυτός πρέπει να εγκρίνει την δουλειά σας, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να σας ευχηθεί αύριο να δώσετε περισσότερα. Όταν αυξάνετε κάθε μέρα από λίγο, κι αυτός θα χαίρεται, κι εσείς θα χαίρεστε. Αν φοβηθείτε από το συνεχές δόσιμο, είναι το ίδιο σαν να φοβάστε τι θα γίνει με μία πηγή, ή με μία βρύση, οι οποίες δίνουν συνεχώς απ' το νερό τους. Μην φοβόσαστε για την πηγή! Όσο αναβλύζει, δεν υπάρχει κίνδυνος να στερέψει το νερό της. Κάθε άνθρωπος, ο οποίος ζει για τον Θεό, είναι επίσης τέτοια πηγή. Όσο αυτή η πηγή είναι συνδεδεμένη με τον Θεό, το νερό της δεν θα στερέψει ποτέ. Μόλις υποπτευθεί τον Θεό, το νερό της αμέσως θα στερέψει, ο Θείος νόμος υπονοεί συνεχές δόσιμο. Αν σήμερα δώσεις 10, αύριο θα δώσεις 20, μετά - 30,40,50, 60... 1000 κλπ.. - Μα τόσα εκατομμύρια είναι δοσμένα σε φτωχούς, βασανισμένους! - Και πόσα δισεκατομμύρια ξοδεύτηκαν στον παγκόσμιο πόλεμο; Πόσους ανθρώπους σκότωσαν, σακάτεψαν και κατάστρεψαν σ' αυτόν τον πόλεμο; Όποιος θέλει να εκπληρώσει την θέληση του Θεού, δεν πρέπει να είναι τσιγκούνης. Αφού είναι για τον Θεό, θα δώσουμε και εκατό φορές περισσότερα, απ' όσο έχουμε δώσει μέχρι τώρα. Τα θύματα που έπεσαν στον πόλεμο, δικαιώθηκαν; Κάθε θυσία, όμως, οδηγεί τον άνθρωπο προς την Βασιλεία του Θεού. Αν όλοι οι άνθρωποι ενωθούν στην ζωντανή πίστη του Χριστού, η Βασίλεια του Θεού θα έρθει μία μέρα. Γιατί οι σύγχρονοι θρησκευόμενοι άνθρωποι δεν μπορούν να φτάσουν ακόμα στην Βασιλεία του Θεού; Επειδή δεν ενδιαφέρονται τόσο για το ερώτημα πότε και πώς θα έρθει η Βασιλεία του Θεού στην γη, όσο για το ερώτημα ποιος θα είναι πρώτος σ' αυτή την Βασιλεία. Ο Χριστός έλυσε αυτό το ερώτημα με τα εξής λόγια προς τους μαθητές τους: "Αν δεν γίνετε όπως τα μικρά παιδιά, δεν θα μπείτε στην Βασιλεία του Θεού. Όποιος θέλει να είναι πρώτος, αυτός πρέπει να μείνει τελευταίος." Ο έξυπνος πάντα παίρνει την τελευταία θέση, αλλά ποτέ δεν μένει σ' αυτή την θέση. "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν." Γιατί χόρτασαν; Επειδή ήταν με τον Χριστό. Κατά την γνώμη μου, ο Χριστός είναι εκτελεστής του Μεγάλου Θείου Νόμου -της Θείας Αγάπης, στην οποία όλες οι ψυχές αποτελούν ένα όλο. Από την άποψη αυτής της Αγάπης, ο κόσμος παριστά έναν σπουδαίο οργανισμό, στον οποίο ο Θεός ζει και εργάζεται. Εδώ θα δείτε τις σχέσεις του Θεού με τους ανθρώπους. Αν μισείτε κάποιον και σκέφτεστε το κακό του, εδώ θα δείτε ότι ο Θεός αγαπάει κι αυτόν τον άνθρωπο, όπως όλους τους άλλους. Τότε μόνο θα καταλάβετε ότι το μίσος σας δεν συμβάλλει σε τίποτε, το μόνο που κάνει είναι να δρα αντίθετα προς το Μεγάλο, και, μαζί μ' αυτό, και προς τον ίδιο σας τον εαυτό. Μ' αυτόν τον τρόπο, εσείς μόνοι σας θα εμποδίσετε τον εαυτό σας να μπει στην Βασιλεία του Θεού. Πολλοί άνθρωποι θέλουν να μπουν στην Βασιλεία του Θεού με εξωτερικό, δηλαδή με ανθρώπινο, τρόπο. Όχι, όποιος θέλει να μπει στην Βασιλεία του Θεού, αυτός εξωτερικά, ανθρώπινα, θα είναι υποχωρητικός, ενώ εσωτερικά, Θεία, θα είναι επίμονος. Κάποιοι πιστεύουν ακριβώς με τον αντίθετο τρόπο: είναι στα Θεία υποχωρητικοί, και στα ανθρώπινα επίμονοι. Αυτό δεν αποτελεί καμία ηθική. Θα είσαι ανθρώπινα υποχωρητικός, σαν λαγός. Αρκεί κάπου να χτυπήσουν, και ο λαγός είναι έτοιμος να τρέξει, να υποχωρήσει. Δεν υπάρχει πιο υποχωρητικό ζώο στον κόσμο απ' τον λαγό. Όταν έρθει κάποιος κοντά του, αυτός αμέσως υποχωρεί, τρέχει, σε κανέναν δεν αντιστέκεται. Λέτε: Ο άνθρωπος πρέπει να έχει ελευθερία, έτσι δεν είναι; Η αληθινή ελευθερία του ανθρώπου βασίζεται στην υποχωρητικότητα του. Και ο λύκος, και το λιοντάρι, και η αρκούδα, όπως όλα τα υπόλοιπα ζώα, πρέπει να είναι υποχωρητικά. Ποιο είναι το αποτέλεσμα, όταν τα ζώα δεν υποχωρούν; Πληρώνουν με την ζωή τους. Μήπως η αρκούδα, η οποία δεν υποχωρεί, δεν πληρώνει με την ζωή της; Μήπως ο λύκος, ο οποίος δεν υποχωρεί, δεν πληρώνει με την ζωή του; Μήπως η κόμπρα, η οποία δεν υποχωρεί, δεν πληρώνει με την ζωή της; Γενικά, όλα τα ζώα τα οποία δεν υποχωρούν, πληρώνουν με την ζωή τους. Και μετά απ' όλα αυτά, οι άνθρωποι λένε: Ο άνθρωπος δεν πρέπει να υποχωρεί! Όχι, ο άνθρωπος πρέπει να υποχωρεί, και μάλιστα έτσι, όπως υποχωρεί το φως. Όταν οι κουρτίνες των παράθυρων είναι κλειστές, το φως υποχωρεί, δεν μπαίνει στα δωμάτια, αλλά μόλις οι κουρτίνες τραβηχτούν και τα παράθυρα ανοιχτούν, το φως έρχεται αμέσως, δηλαδή μπαίνει στα δωμάτια. Μόλις κλείσουν τα παράθυρα, το φως πάλι υποχωρεί. Όμως, αν βρει την παραμικρή τρυπούλα κάπου, έρχεται αμέσως. Η Θεία διδασκαλία, ή η διδασκαλία της Αγάπης, βασίζεται ακριβώς σ' αυτό, να μπαίνεις και από την πιο μικρή τρυπούλα και να τα φωτίζεις όλα γύρω σου. Αυτή δεν περιμένει να της ανοίξουν μεγάλη τρύπα, και τότε να μπει. Παρατηρήστε, όταν δουν την πρώτη ηλιακή ακτίνα, οι άνθρωποι αμέσως ανοίγουν μία μικρή τρυπούλα, για να μπει αυτή η ακτίνα. Μετά, σταδιακά ανοίγουν όλο και μεγαλύτερη τρύπα, μέχρι ν' ανοίξουν όλα τα παράθυρα, να μπει το φως με όλη την δύναμη του. Η πρώτη ακτίνα δείχνει ότι χιλιάδες και εκατομμύρια ακτίνες ακόμη περιμένουν να μπουν - η κάθε μία στην σειρά της. Και εμείς τώρα λέμε: Ανοίξτε τα παράθυρα σας! Απαντάτε: Όχι, τα παράθυρα πρέπει να είναι κλειστά, να μην κρυώσει ο άρρωστος. Και πραγματικά, από αγάπη προς τον άρρωστο, εσείς κλείνετε ερμητικά και την πόρτα, και τα παράθυρα, μήπως κρυώσει, αλλά μ' αυτό τον πνίγετε. Να αφήνετε τουλάχιστον ανοιχτά τα επάνω παράθυρα, να μπαίνει περισσότερος καθαρός αέρας. Στο κεφάλαιο που διαβάσαμε, ο Χριστός δίνει τρόπους, μεθόδους για να κάνει ο καθένας μικρά πειράματα, να γνωρίσει τον Θεό. Στην Γραφή λέγεται: "Δοκιμάστε με και δείτε ότι είμαι αγαθός!" Εσείς πρέπει να κάνετε μερικά πειράματα με τον καινούριο τρόπο, να δοκιμάσετε τον Θεό, να Τον γνωρίσετε, μέχρι Αυτός να είναι ευχαριστημένος από σας, και εσείς ν' αρχίσετε να Τον υπηρετείτε με εσωτερική καθοδήγηση, την οποία έχετε μέσα σας. Ως "εσωτερική καθοδήγηση" εννοούμε εκείνη την καθοδήγηση, την οποία ο Θεός έχει καθορίσει για κάθε ψυχή, από την αρχή της ζωής της ακόμη. Κάποιος θέλει να δέχεται κατευθείαν από τον Θεό. Το ζήτημα δεν είναι από ποιόν θα δέχεται ο άνθρωπος. Είναι σημαντικό, όλα τα οποία δέχεται, να βγαίνουν από τον Θεό. Αν κάποιος άνθρωπος μου φέρει ένα φύλλο από επιστημονικό βιβλίο, για μένα είναι σημαντικό το φύλλο, και όχι το ποιος το έχει φέρει. Αυτό το φύλλο μπορεί να το έφερε κάποιο μικρό παιδί, ή κάποιος φιλόσοφος, ή κάποια όμορφη κοπέλα. Αν απ' αυτό το φύλλο εγώ αποκτήσω κάτι καλό για τον εαυτό μου, αυτό είναι σημαντικό για μένα, κι όχι εκείνος που το έφερε. Συνεπώς, σε όλες τις περιπτώσεις, είναι σημαντικό το περιεχόμενο αυτού που μας έφεραν. Όταν διαβάζετε ένα φύλλο από Θείο βιβλίο, πρέπει να κατανοηθεί αυτό που είναι γραμμένο σ' αυτό το φύλλο, όπως και το εσωτερικό περιεχόμενο του. Οι Χριστιανοί συνιστούν να διαβάζεται η Βίβλος και το Ευαγγέλιο. Πολλοί διαβάζουν, αλλά δεν τα καταλαβαίνουν. Γιατί; Επειδή δεν έχουν το απαραίτητο φως. Τι χρειάζεται τότε; Όποιος διαβάζει το Ιερό βιβλίο, πρέπει να συνδεθεί μ' έναν άγγελο, ο οποίος να του δείξει, να φέρει περισσότερο φως στον νου του. Αυτός ο άγγελος φέρνει μέσα του τα σχόλια του Ιερού βιβλίου και δίνει οδηγίες στον αναγνώστη. Όταν διαβάζετε αυτό το βιβλίο με τα καινούρια σχόλια, όλα τα αρνητικά, όλη η σκουριά απ' αυτό αποβάλλεται, και εσείς το βλέπετε στην αληθινή του ομορφιά. Μ' αυτό το καινούριο φως του νου, ο ζωγράφος αρχίζει να ζωγραφίζει σωστές εικόνες. Ο ποιητής αρχίζει να γράφει ιδεολογικούς στίχους. Η μητέρα αρχίζει να μεγαλώνει τα παιδιά της με αληθινή αγάπη και αυτοθυσία, κλπ.. Όταν κατεβαίνει ένας άγγελος από τον ουρανό για να σας βοηθήσει, οι μπερδεμένες δουλειές σας τακτοποιούνται, οι σωστές δουλειές πηγαίνουν μπροστά, και εσείς βαδίζετε από επιτυχία σε επιτυχία, από δόξα σε δόξα. Ο Χριστός λέει: "Εγώ έστειλα τα Πνεύματα μου." Αυτό το Πνεύμα δεν είναι στον ενικό αριθμό, αλλά στον πληθυντικό. Είναι ομαδικό Πνεύμα. Λέγεται: "Εγώ θα στείλω σε σας όλους τους προχωρημένους αδελφούς, οι οποίοι σκέφτονται το καλό σας, οι οποίοι σας αγαπούν και είναι έτοιμοι να σας δείξουν τον δρόμο, που τους έχω δείξει εγώ." Αυτοί οι αδελφοί είναι άγγελοι, οι οποίοι κάθονται πιο ψηλά από σας, αλλά είναι έτοιμοι να κατέβουν στην γη να σας βοηθήσουν. Γιατί; Επειδή σας αγαπούν. Εσείς είστε συνδεδεμένοι μ' αυτούς τους αγγέλους, και γι' αυτό είναι έτοιμοι να σας βοηθήσουν. Μα εσείς δεν έχετε ζήσει μέχρι τώρα, τούβλα μόνο έχετε φτιάξει. Πόσα καμτσίκια, πόσα βάσανα, πόσες δυσκολίες, πόσες κακουχίες έχετε περάσει, αλλά το ουσιαστικό δεν το έχετε κάνει! Πόσες εκκλησίες είχατε, αλλά όλες τις γκρεμίσατε! Πόσες πίστεις είχατε, τις οποίες προδώσατε! Πόσες αμφιβολίες για τον Θεό είχατε, μέχρι στο τέλος να έρθετε στο καινούριο πιστεύω, το οποίο δεν πέφτει, στην αιώνια Αγάπη, με την οποία γνωρίσατε τον Θεό! Τι θα πει εκείνος ο καθηγητής με τις αντιφάσεις και αμφιβολίες του, όταν έρθει στην Μεγάλη Πηγή της ζωής και πιει απ' το δικό Της νερό; Θα ανανεωθεί, θα αναστενάξει ήρεμα και θα πει: Τώρα πια πιστεύω. Γιατί; Επειδή διψούσε κι έσβησε την δίψα του πεινούσε και χόρτασε έψαχνε την ομορφιά και την βρήκε. Μετά απ' αυτό, πρέπει να τον ρωτήσετε αν είναι ευχαριστημένος; Όταν έρθει σε μας, εμείς θα του προτείνουμε να ξεκουραστεί όταν ξεκουραστεί, θα του δώσουμε από την δικιά μας τροφή, από το νερό της πηγής μας, χωρίς να του λέμε τίποτε για το παρελθόν. Όταν ξεκουραστεί και χορτάσει, θα αναστενάξει ανακουφισμένος και θα πει: Κατάλαβα πια το νόημα της ζωής. Τώρα, όταν λέω σε όλους ότι πρέπει να πάτε στην Μεγάλη Πηγή της ζωής, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχετε ζωή μέσα σας. Έχετε απ' αυτή την ζωή μέσα σας, αλλά ο σπόρος αυτής της ζωής πρέπει να φυτευτεί στην γη, να του δοθούν συνθήκες για να αναπτυχθεί. Έχει ανάγκη από φως, θερμότητα και υγρασία. Με άλλα λόγια: η γνώση, η αγάπη και η δύναμη είναι οι συνθήκες, στις οποίες αυτός ο σπόρος μπορεί να αναπτυχθεί. Πότε χαίρεται ο άνθρωπος; Ο άνθρωπος χαίρεται, όταν αποκτά γνώση, αγάπη και δύναμη χαίρεται όταν δει τους γονείς του, τους φίλους του, τους αφέντες και τους υπηρέτες του, όλους τους ανθρώπους, με τους οποίους είναι συνδεδεμένος. Όταν κοιτάξει τον ουρανό, που είναι σπαρμένος με αμέτρητα αστέρια, πάλι χαίρεται. Και στο τέλος, όταν σκεφτεί μόνο για εκείνη την ζωή, στην οποία βλέπει όχι μόνο μία, αλλά 12 ανοιχτές πόρτες, για την Βασιλεία του Θεού, πάλι χαίρεται. Για ποιόν είναι ανοιχτές αυτές οι πόρτες; - Για τους πεινασμένους, και όχι για τους χορτασμένους. Επειδή έχει λεχθεί: "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν." Ποιοι; - Οι πεινασμένοι. Αυτό, με το οποίο χορτάσαμε, είναι για το δικό μας καλό, ενώ εκείνο, το οποίο μένει, πρέπει να μοιραστεί με τον πιο λογικό τρόπο σ' εκείνους, οι οποίοι δεν έχουν. Λέω: τώρα είναι ο καλύτερος καιρός για εργασία. Εύχομαι όλοι να γεννηθείτε στον Υδροχόο, να είστε φορείς του νερού! Μία γιαγιά από την Βάρνα, δική μας γνωστή, έλεγε ένα όνειρο της. Αυτή συχνά προσευχόταν στον Θεό, να πάρει την ψυχή της, επειδή είχε βαρεθεί την δύσκολη ζωή στην γη. Ένα βράδυ ονειρεύτηκε ότι έφυγε για τον άλλο κόσμο και βρέθηκε μπροστά σ' ένα μεγάλο τραπέζι, γύρω από το οποίο στέκονταν 24 γέροι. Αυτοί κοίταζαν κάτι σ' ένα μεγάλο βιβλίο. Τους πλησίασε. Ένας απ' αυτούς τους γέρους την ρώτησε: Γιαγιά, τι ψάχνεις εδώ; Θέλεις τίποτε; - Ε, γιε, ήρθα ανάμεσα σας να ζήσω λίγο πιο ήρεμα, βαρέθηκα πια την ζωή στην γη, με τα μαρτυρία και τα βάσανα της. - Ξέρεις να διαβάζεις; - Δεν ξέρω, γιε μου. - Αφού δεν ξέρεις, θα κουβαλάς νερό. Αυτό υπονοεί ότι ο άνθρωπος πρέπει να γεννηθεί στον Υδροχόο, στην μεγάλη γνώση του παρελθόντος. Όμως, δεν αρκεί μόνο να γεννηθεί ο άνθρωπος στον Υδροχόο, αλλά πρέπει και να το συνειδητοποιήσει αυτό, να εργάζεται πάνω στον εαυτό του, να εργάζεται για τους πλησίον του και να εκτελεί την θέληση του Θεού. Τώρα είμαστε στο τέλος του αιώνα. Αν ο άνθρωπος δεν εκπληρώσει σήμερα την θέληση του Θεού, άλλη φορά δεν θα έχει αυτές τις καλές συνθήκες. Οι τωρινές συνθήκες είναι πιο ευνοϊκές για εργασία. Ποτέ έως τώρα στην χριστιανική εποχή δεν έχουν έρθει καλύτεροι καιροί από τους τωρινούς. Τώρα, σας εύχομαι να είστε φορείς του νερού! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο καλό για τον άνθρωπο απ' το να κουβαλάει νερό! Όποιος δώσει ένα ποτήρι νερό σε κάποιον στο όνομα του Θεού, και το δικό του όνομα θα είναι γραμμένο στο Θείο βιβλίο. Να γεννηθεί ο άνθρωπος στον Υδροχόο, αυτό σημαίνει να δώσει από ένα ποτήρι νερό στους διψασμένους, για να δημιουργήσει μ' αυτούς εσωτερικό δεσμό. Αν η Θεία Αγάπη, Σοφία και Αλήθεια δεν διεισδύσουν στις καρδιές, στα μυαλά και στην θέληση των ανθρώπων, αυτοί μόνοι τους θα γίνουν αιτία να μη μπουν στην Βασιλεία του Θεού. "Έφαγον δε και εχορτάσθησαν και σήκωσαν περισσεύματα κλασμάτων επτά σπυρίδας." Τώρα όλοι είστε προσκεκλημένοι για ένα μεγάλο φίλεμα, για το οποίο πρέπει να βάλετε τα καλύτερα σας ρούχα. Να ντυθείτε με τα καλύτερα σας ρούχα, τούτο σημαίνει να ντυθείτε με τις ωραιότερες σκέψεις και τα ωραιότερα συναισθήματα σας, με ό,τι ανώτερο και ευγενικό ζει στην ψυχή σας, κι έτσι να πάτε στο φίλεμα. Σε όποια κατάσταση κι αν είστε, πρέπει να συνειδητοποιείτε ότι είστε βασιλικά τέκνα, να μην ντρέπεστε για τίποτε. Όσο ο άνθρωπος δουλεύει, είναι ντυμένος με απλά, με εργατικά ρούχα. Μόλις γυρίσει από την δουλειά, θα πλυθεί, θ' αλλάξει ρούχα, και έτσι αλλαγμένος, με τα καινούρια, τα ωραία του ρούχα, θα παρουσιαστεί μπροστά στον Πατέρα του, να πάρει μέρος στο μεγάλο φίλεμα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν πολλές αντιφάσεις, και, όταν δεν μπορούν να τις λύσουν, παραπονιούνται για την ζωή, είναι δυσαρεστημένοι απ' αυτή. Λέω: είναι αρκετό να σκεφτείτε την αγάπη του πατέρα σας και της μητέρα σας, την αγάπη του αδερφού σας και της αδερφής σας, για να εξαφανιστούν όλες οι αντιφάσεις και τα βάσανα απ' την ζωή σας, πρέπει δε να γίνετε εύθυμοι, διότι είχατε το προνόμιο να είστε καλεσμένοι σ' αυτό το τραπέζι. Θα χαρείτε, γιατί ο Θεός σας έχει τιμήσει με την προσοχή Του και την αγάπη Του, για να σας κάνει συγκληρονόμους, να σας οδηγήσει στην Βασιλεία του Θεού. Έρχονται πια τα Θεία αγαθά! Μέχρι τώρα οι άνθρωποι δεν είχαν τέτοιες ευνοϊκές συνθήκες, σαν κι αυτές που έχουν σήμερα. Κι έτσι, επιθυμώ οι καρδιές σας να γεμίσουν με την Θεία Αγάπη, και τα μυαλά σας με την Θεία Σοφία και φως. Σας εύχομαι οι προχωρημένοι σας αδελφοί να σας πάνε στο συγγενή σας Ραγουήλ, για να πάρετε την κληρονομιά, την οποία σας έχει αφήσει ο Θεός. Ομιλία τον Δασκάλου, που έγινε στις 4 Δεκεμβρίου τον 1927, Σόφια - Ίζγκρεβ.
  4. Θα γιατρευτει το αγορι μου "Αλλά μόνον ειπέ λόγον, και θέλει ιατρενθή ο δούλος μον." (Κατά Ματθαίον 8, 8) Ανάμεσα στις πολλές διεργασίες, που συμβαίνουν στην ζωή, συντελείται και μία ιδιαίτερη διαδικασία, η οποία ονομάζεται "ανάπτυξη". Μια από τις πρώτες ιδιότητες της ζωής είναι η διεύρυνση. Όπου δεν υπάρχει διεύρυνση, εκεί δεν υπάρχει και ζωή. Στην προσωρινή ζωή η διεύρυνση είναι προσωρινή διαδικασία, ενώ στην αιώνια ζωή είναι αιώνια διαδικασία. Συχνά ακούτε κάποιον να λέει: Με στενεύει η καρδιά μου, θέλω ευρύτητα, άπλα. Και πραγματικά, η ανάπτυξη, η πρόοδος βασίζεται στην διεύρυνση. Δηλαδή, η ανάπτυξη του ανθρώπου έχει σχέση με την διεύρυνση. Η δε διεύρυνση απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες. Η λέξη ανάπτυξη δεν είναι τόσο περιεκτική, όσο η λέξη εξέλιξη. Ως εξέλιξη εννοούμε την διάνυση μακρού δρόμου, ευθείας γραμμής. Η κίνηση σε ευθεία γραμμή υπονοεί ανάπτυξη. Να γιατί, αν κάποιος αντιλαμβάνεται την ζωή απλοϊκά, μόνον ως προέκταση του ότι πρέπει να ζούμε, σε τέτοια ζωή δεν υπάρχει καμία ανάπτυξη. Αυτή η ζωή είναι μηχανική, παριστάνει μία μακριά, ευθεία γραμμή, χωρίς καμία ανάπτυξη. Ενώ ο άνθρωπος πρέπει να αναπτύσσεται! Όταν έρθει η διαδικασία της ανάπτυξης, πολλοί σκοντάφτουν. Και σήμερα όπως και στο παρελθόν, επιστήμονες κι απλοϊκοί, όταν εξετάζουν το ερώτημα αν πρέπει ο άνθρωπος να πιστεύει στον Θεό, στο τέλος λένε: Το να πιστεύεις στον Θεό, σημαίνει να σταματήσει μέσα σου κάθε ανάπτυξη. Ρωτάω: πότε χαίρεται η μάνα; Όταν το παιδί της μεγαλώνει. Η μητέρα δεν μπορεί να χαίρεται, αν το παιδί της μαραθεί στα χέρια της και σταματήσει να αναπτύσσεται. Συνεπώς, αν η μητέρα χαίρεται, όταν το παιδί της αναπτύσσεται, το ίδιο μπορούμε να πούμε με μεγαλύτερη εγκυρότητα για τον Θεό! Αν το παιδί μεγαλώνει στα χέρια της μητέρας, πόσο περισσότερο θα μεγαλώνει στα Θεία χέρια! Σ' αυτή την βάση, πολλοί επιδιώκουν τις μικρές ιδέες, και όχι τις μεγάλες, επειδή ξέρουν ότι οι μικρές ιδέες μεγαλώνουν και αναπτύσσονται. Συνεπώς, αν η μικρή ιδέα δεν μεγάλωνε και δεν αναπτυσσόταν σαν το μικρό παιδί, κανένας δεν θα την έψαχνε. Την πρώτη μέρα η μητέρα χαίρεται το παιδί της, την δεύτερη μέρα - το ίδιο, αλλά αν στην διάρκεια ενός χρόνου το παιδί δεν αναπτυχθεί, η μητέρα θ' αρχίσει ν' ανησυχεί, θα ενδιαφερθεί να μάθει γιατί το παιδί της δεν αναπτύσσεται. Με τον ίδιο τρόπο, και οι σύγχρονοι άνθρωποι ανησυχούν, όταν βλέπουν τον κόσμο. Παρακολουθούν αν ο κόσμος εξελίσσεται, αν η κοινωνία καλυτερεύει από ηθική άποψη, και αν δεν βρουν κάποια καλυτέρευση, αρχίζουν να ανησυχούν. Κατά την γνώμη μου, δεν υπάρχει λόγος να ταράσσονται οι άνθρωποι. Αν το ερώτημα αφορά στην ηθική της κοινωνίας, πρέπει να ξέρουμε ότι η ηθική έχει σχέση με την ανάπτυξη. Αυτό που είναι ηθική για κάποιον, δεν είναι ηθική για άλλον. Αυτό το οποίο δεν μπορούν να κάνουν τα θηλαστικά, μπορούν να το κάνουν τα πουλιά. Για παράδειγμα, αν ένας ελέφαντας ξεκινήσει από την Τουρκία, περάσει από την Σερβία και φτάσει στην Βουλγαρία, θα τον αφήσουν οι Βούλγαροι να κάνει ελεύθερα βόλτες στην χώρα τους; Για να μπορεί ο ελέφαντας να κινείται ελεύθερα στην Βουλγαρία, απαιτείται ιδιαίτερη άδεια. Αν δεν υπάρχει τέτοια άδεια, θα τον πιάσουν και θα τον βάλουν ή σε κάποιο θηριοτροφείο, ή στον ζωολογικό κήπο στην Σόφια. Όμως, αυτό το οποίο δεν μπορεί να κάνει ο ελέφαντας, ο πελαργός, ή κάποιο άλλο πουλί, μπορεί να το κάνει ελεύθερα. Ο πελαργός, χωρίς την άδεια κανενός, προσγειώνεται από δέντρο σε δέντρο, από καμινάδα σε καμινάδα και φτιάχνει την φωλιά του όπου θέλει. Η ίδια κατάσταση ισχύει και για τους ανθρώπους: αν είστε ελέφαντες, θα ζητάτε άδεια, διαβατήρια, για να περνάτε ελεύθερα από ένα κράτος στο άλλο. Αν είστε πουλιά, δεν σας χρειάζεται καμία άδεια, θα πετάτε ελεύθερα στον αέρα, χωρίς διαβατήριο, χωρίς άδεια απ' όποιον και να είναι. Απ' αυτή την άποψη, ο κοσμικός άνθρωπος είναι ελέφαντας, ενώ ο πνευματικός - πουλί. Αυτό που βασανίζει τον κοσμικό άνθρωπο, ούτε στο ελάχιστο δεν βασανίζει, δεν περιορίζει τον πνευματικό. Συνεπώς, η ζωή των πουλιών είναι καλύτερα τακτοποιημένη απ' αυτή των θηλαστικών. Βάσει αυτού, βγάζω το εξής συμπέρασμα: η ζωή εκείνων που αναπτύσσονται, είναι καλύτερα τακτοποιημένη από την ζωή εκείνων που δεν αναπτύσσονται. Μεγαλώνει και αναπτύσσεται μόνον εκείνος ο άνθρωπος, του οποίου το μυαλό δουλεύει συνεχώς. Η υγεία, ο πλούτος, η ευτυχία, η τιμή και η δόξα του ανθρώπου εξαρτώνται αποκλειστικά από το μυαλό του. Μέσω του μυαλού του, θα φτάσει στην εσωτερική, στην θετική επιστήμη της ζωής, η οποία θα καλυτερεύσει τις συνθήκες του, θα του δημιουργήσει υποφερτή ζωή. Τώρα, όταν λέω ότι όλα εξαρτώνται από το μυαλό, εννοώ, ότι όλα εξαρτώνται από τις δυνατότητες, τις οποίες η Πρωταρχική Αιτία έχει επενδύσει στο μυαλό μας. Καλύτερα, οι δυνατότητες της προόδου και της ανάπτυξης μας είναι επενδυμένες στην ψυχή και στο πνεύμα μας, ενώ εκφράζονται προς τα έξω μέσω του μυαλού μας και της καρδιάς μας. Είναι παρατηρημένο ότι όσο πιο έξυπνα, πιο ευγενή είναι κάποια ζώα, τόσο πιο καλά ζουν. Και αντίστροφα: όσο πιο αδύνατη διανοητικότητα εκδηλώνουν κάποια ζώα, τόσο χειρότερα περνάνε στην γη. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τους ανθρώπους. Όμως, η λογικότητα, όπως και η διανοητικότητα είναι διαφόρων βαθμών: κάποιοι άνθρωποι εκδηλώνουν την λογικότητα τους μόνο σε καθορισμένη περίπτωση. Άλλοι - για μία δύο μέρες, ή για ένα δύο χρόνια, ενώ κάποιοι τρίτοι - για ολόκληρη ζωή. Οι τελευταίοι προβλέπουν τα πράγματα από μακριά. Οι απερίσκεπτοι άνθρωποι αφήνουν τα πράγματα να αναπτύσσονται από μόνα τους και λένε: Η σημερινή μέρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί, να την ζήσουμε με όλα, όσα φέρνει μέσα της, ενώ για την αυριανή μέρα δεν υπάρχει λόγος να σκεφτόμαστε. Αν σήμερα είμαι υγιής, και αύριο θα είμαι υγιής• αν σήμερα είμαι πλούσιος, και αύριο θα είμαι πλούσιος. - Αυτό είναι σωστό, αλλά σε ορισμένες συνθήκες, και ακριβώς: αν σήμερα έχεις ζήσει σωστά, και αύριο έχεις την δυνατότητα να ζεις έτσι. Αλλά αν σήμερα έχεις παραβιάσει κάποιους νόμους της έλλογης φύσης, αύριο με κανέναν τρόπο δεν θα έχεις τις ίδιες συνθήκες. Απάντησε ο εκατόνταρχος και Του είπε: "Πες μόνο μια λέξη, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Αυτός ο εκατόνταρχος ξεχώριζε με μεγάλη πίστη, και ήταν Ρωμαίος, και όχι Εβραίος. Απευθύνεται προς τον Χριστό με τα λόγια: "Δεν είμαι άξιος να εισέλθεις κάτω από την στέγη μου." Αυτά τα λόγια μιλάνε για τις τότε σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Και συνεχίζει πάρα κάτω: "Να, κι εγώ είμαι άνθρωπος, υποταγμένος στην εξουσία, έχω και υποταγμένους σε μένα στρατιώτες και λέω σ' αυτόν: Πήγαινε! - και πηγαίνει. Και σ' εκείνον: Έλα! - και έρχεται. Και στον υπηρέτη μου: Κάνε αυτό! - και το κάνει. Έτσι και σε σένα υποτάσσονται οι νόμοι της φύσης. Πες μονάχα μια λέξη, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Και όταν άκουσε ο Ιησούς, απόρησε και είπε σ' εκείνους που Τον ακολουθούσαν: "Αλήθεια σας λέω, ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει τόση πίστη." Το παιδί αυτού του εκατόνταρχου ήταν εκείνος ο ελέφαντας, που τον πιάνει το κράτος και δεν του επιτρέπει να περάσει από το έδαφος του. Έτσι, όταν κάποιος άνθρωπος αρρωστήσει, εμείς λέμε ότι περνάει από ξένο κράτος. Αυτός ο νόμος ισχύει σε σχέση με το ανθρώπινο μυαλό και την ανθρώπινη καρδιά, όπως και σε σχέση με όλα τα ζωντανά πλάσματα στην φύση. Για παράδείγμα, όταν μεταφέρετε ένα φυτό από ένα μέρος σε άλλο, μέχρι να εγκλιματισθεί, πάσχει. Συνεπώς, περνάει από ξένο έδαφος. Πολλοί από τους συγχρόνους ανθρώπους, οι οποίοι αναγνωρίζουν μόνο την ύπαρξη του φυσικού κόσμου, είναι τόσο μικροπρεπείς, τόσο φθαρμένοι, διότι λένε ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να ασχολείται με κανένα υψηλό ιδανικό. Ρωτάω: τότε με τι πρέπει να ασχολούνται οι άνθρωποι; Αυτοί λένε ότι πρέπει να ασχολούνται με ζητήματα του φυσικού κόσμου, ο οποίος, αποκλειστικά, είναι πραγματικός κόσμος. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σαν τους εμπόρους στα "μπίτ - παζάρια", που έχουν σκοπό να αγοράσουν παλιά εμπορεύματα, όσο μπορούν πιο φθηνά, να τα καθαρίσουν και να τα διορθώσουν καλά, και μετά να τα πουλήσουν όσο μπορούν πιο ακριβά. Λέω: όπως και να διορθώνετε το παλιό, στο κάτω-κάτω, αυτό πάλι παραμένει ράκος. Σήμερα πολλά ευρωπαϊκά υφάσματα είναι φτιαγμένα πάντα από τέτοια ράκη, και πριν περάσει χρόνος, αυτά πια είναι ξανά φθαρμένα. Πολλά σύγχρονα βιβλία είναι γραμμένα πάντα από τέτοια ράκη. Για παράδειγμα, μία απ' αυτές τις παλιές φθαρμένες φράσεις είναι η εξής: Ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον Θεό! - Σε ποιον Θεό; Αυτή η λέξη είναι σήμερα πολύ απροσδιόριστη, έχει χάσει την πρωταρχική της σημασία. Όταν μιλάω για τον Θεό, εγώ δεν έχω υπόψη μου εκείνο τον Θεό, τον οποίον καταλαβαίνουν οι σύγχρονοι άνθρωποι. Τι έχουν κάνει αυτοί για τον Θεό τους; Κάποιος φτωχός πηγαίνει σ' έναν τραπεζίτη, αλλά τούτος ο τελευταίος αμέσως φωνάζει: Διώξτε τον αυτόν έξω! Μετά πηγαίνει σε κάποιον φουκαρά, ο οποίος αμέσως αρχίζει να παραπονιέται ότι δεν έχει φράγκο στην τσέπη του, και δεν μπορεί να τον δεχτεί. Στο τέλος, πηγαίνει σ' έναν ιερέα, ο οποίος βιάζεται να τον συμβουλέψει: Πίστευε στον Θεό, και η κατάσταση σου θα καλυτερέψει! Αν μετά απ' όλα αυτά αναλύσουμε την πίστη των σύγχρονων ανθρώπων, θα δούμε ότι δεν έχουν εκείνη την θετική απόλυτη πίστη, η οποία αντέχει σε όλες τις δοκιμασίες. Πιστεύουν σε κάποιον Θεό, τον οποίο οι ίδιοι δεν γνωρίζουν. Παπάδες, δάσκαλοι, γιατροί και πολλοί άλλοι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, αλλά αν ακουμπήσετε την τσέπη τους ή αν τους δείξετε μερικά χρυσά νομίσματα, όλη η πίστη τους εξαφανίζεται.. Η γυναίκα μαγειρεύει, ζυμώνει ψωμί στον άντρα της, επειδή πιστεύει ότι αυτός θα της αγοράσει κάτι. Αυτές δεν είναι ιδέες, αλλά μόνο σχέσεις. Αυτή δεν είναι καμία ανάπτυξη, αλλά μόνο συσσώρευση. Αν οι άνθρωποι συνεχίζουν να πιστεύουν σ' αυτόν τον δρόμο τον οποίο έχουν ξεκινήσει, θα βρεθούν στην κατάσταση της τεμπέλας γυναίκας, για την οποία γίνεται λόγος σ' ένα από παραμύθια μας. Αυτή ήταν νέα, όμορφη κοπέλα, από διάσημη, μεγάλη οικογένεια, αλλά γνωστή ανάμεσα στους χωριάτες για την μεγάλη της τεμπελιά. Κάποια στιγμή παντρεύτηκε, αλλά και σ' αυτή την κατάσταση πάλι είχε παραμείνει τεμπέλα, τίποτε δεν έκανε. Ο άντρας της συχνά έλεγε: Γυναίκα, πρέπει να δουλεύεις, επειδή σύντομα θα ξεγυμνωθούμε, θα κουρελιαστούμε. - Εσύ μην ανησυχείς! Όμως σύντομα τα λόγια του άντρα επαληθεύθηκαν. Είχε έρθει καιρός να παντρευτεί ο αδερφός της. Και αυτοί ήταν καλεσμένοι στο γάμο, αλλά πώς να πάνε; Δεν είχαν ρούχα, δεν υπήρχε τίποτε για να ντυθούν. Η γυναίκα ήταν πονηρή και οξύνους. Σκέφτηκε το εξής, το οποίο ανακοίνωσε και στον άντρα της: Άκουσε, εσύ να ζέψεις την άμαξα και να ξεκινήσουμε για το χωριό, να πάμε στην μάνα μου. Όταν φτάσουμε στην αρχή του χωριού, εγώ θα μείνω στην άμαξα, ενώ εσύ θα πάς στην μητέρα μου, θα ζητήσεις καινούρια ρούχα για μένα και θα μου τα φέρεις, να ντυθώ. Ο άντρας συμφώνησε με την πρόταση της. Όμως, όταν πλησίασαν στο χωριό, αυτός αποφάσισε να αστειευτεί λίγο με την γυναίκα του, να της στήσει κάτι, μήπως και την λογικέψει: είχε σταματήσει την άμαξα και είχε ξεκινήσει με τα πόδια προς το χωριό, ενώ η γυναίκα του είχε κρυφτεί σε ένα κιούπι στην άμαξα και είχε παραμείνει εκεί να περιμένει, μέχρι ο άντρας της να φέρει τα καινούρια ρούχα. Όταν έφθασε στο σπίτι της πεθεράς του, η πεθερά αμέσως τον ρώτησε: Πού είναι η κόρη μου; - Α, δεν είναι τόσο ανόητη, να έρθει μόνη της εδώ. Μου είπε, ότι θα έρθει στον γάμο, μόνο αν βγουν κουνιάδοι και κουνιάδες, με μουσική και τραγούδια, να την υποδεχτούν. Περιμένει στην αρχή του χωριού να την υποδεχτούν πανηγυρικά, αλλιώς, δεν θα έρθει στον γάμο, θα γυρίσει πίσω. - Δες ποια ήταν η κόρη μου! Δεν έρχεται όπως κι όπως. Ξεκίνησαν όλοι οι προσκαλεσμένοι, με νταούλια και μουσούδες, με τραγούδια, γλέντια να υποδεχτούν την αδερφή του νιόπαντρου. Όταν άκουσε από μακριά μουσικές και τραγούδια, όταν είδε τόσους ανθρώπους να πηγαίνουν προς αυτήν, η γυναίκα πήδηξε έξω απ' το κιούπι κι άρχισε να τρέχει προς το σπίτι της. Όταν δεν την βρήκαν στην άμαξα, οι προσκαλεσμένοι γύρισαν στο χωριό κι έκαναν τον γάμο χωρίς την κουνιάδα. Το βράδυ, όταν γύρισε στο σπίτι του, ο άντρας άρχισε να φωνάζει την γυναίκα του, αλλά αυτή δεν απαντούσε. Μπήκε μέσα, και τι να δει; Η γυναίκα του καθόταν σε μία γωνία του δωματίου, ντροπιασμένη, με ρόκα και τουλούπα στο χέρι να γνέθει, δίχως να σηκώνει τα μάτια από την δουλειά. - Έλα, γυναίκα, να φάμε! - Όχι, τα θαλάσσωσα! Δεν έχω χρόνο για φαγητό. Λέω: είναι φοβερή η κατάσταση των σύγχρονων ανθρώπων! Γιατί; Επειδή το κιούπι στο οποίο έχουν μπει, μια μέρα θα σπάσει, κι αυτοί θα βγούνε απ' αυτό γυμνοί και ντροπιασμένοι. Τότε, τι απαιτείται απ' αυτούς τους ανθρώπους; Καινούρια, σταθερή ηθική. Αν και στο μέλλον παραμείνουν με την σημερινή ηθική, συνέχεια θα αμφιταλαντεύονται: σήμερα θα πιστεύουν, αύριο δεν θα πιστεύουν. Οι σύγχρονοι άνθρωποι νομίζουν ότι ο αόρατος κόσμος, με την δική του σειρά και τάξη, μοιάζει με τον δικό τους. Όχι, αυτός ο κόσμος δεν είναι όπως ο κόσμος, στον οποίο ζούνε οι άνθρωποι στην γη. Εκεί υπάρχει αιώνια ανάπτυξη, εκεί υπάρχει τέλεια ομορφιά, εκεί υπάρχει απόλυτη ηθική και άκαμπτη πίστη. "Πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου!" Αυτά τα λόγια δείχνουν την δύναμη του ανθρώπινου λόγου, όπως και την δύναμη της ανθρώπινης σκέψης. Μόνον εκείνος, ο οποίος καταλαβαίνει τους νόμους της φύσης, μπορεί να πει μία λέξη, η οποία να έχει δύναμη και ισχύ μεσάτης. Ο καθένας μπορεί να πει μία λέξη, αλλά αν αυτή η λέξη συνοδεύεται από μεγάλη σκέψη, με δύναμη μέσα της, αυτή είναι Θεία λέξη. Όταν ο Μωυσής ήταν στην έρημο, όπου έβοσκε τα πρόβατα, είδε ότι η βατομουριά φλεγόταν και άκουσε φωνή, η οποία του έλεγε: "Βγάλε τα παπούτσια σου, επειδή το μέρος, στο οποίο κάθεσαι, είναι ιερό!" Είχαν δύναμη αυτά τα λόγια! Τι συμβολίζει το βγάλσιμο των παπουτσιών; Το βγάλσιμο των παπουτσιών υπονοεί πορεία ανάπτυξης. Όταν ο σπόρος αρχίζει να μεγαλώνει, πρώτα γδύνεται. Συνεπώς, στο γδύσιμο, στο βγάλσιμο των παπουτσιών συμπεριλαμβάνεται η πορεία του μεγαλώματος, της ανάπτυξης. Ο Μωυσής ήταν διάσημος μύστης, είχε στην διάθεση του όλη την γνώση της Αιγύπτου, την αιγυπτιακή σοφία, αλλά δεν κατάλαβε την σημασία αυτών των λέξεων και τις δέχτηκε κυριολεκτικά, γι' αυτό κι έβγαλε τα παπούτσια του κι έμεινε ξυπόλητος μπροστά στην βατομουριά. Γιατί ο άνθρωπος πρέπει να βγάζει τα παπούτσια του; Για να επικοινωνεί με τον αόρατο κόσμο και να δεχτεί από εκεί την Θεία αγάπη, την Θεία χάρη. Όσο είναι με παπούτσια, θα είναι αποκλεισμένος απ' αυτόν τον κόσμο, χωρίς να δέχεται τις δικές του δυνάμεις και επιδράσεις. Τι είναι η Θεία χάρη; Η χάρη παριστάνει τις ευνοϊκές συνθήκες για ζωή, για εργασία, για πρόοδο και ανάπτυξη. Κάποιοι λένε, ότι με την χάρη ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί. Όχι, με την χάρη ο άνθρωπος μόνο αναπτύσσεται, αλλά δεν σώζεται. Αφού ο άνθρωπος περάσει από πολλές πίστεις, στο τέλος με την χάρη του δίνονται μεγάλες συνθήκες, δηλαδή, ιδιαίτερα υλικά, ιδιαίτερες δυνάμεις για την ανάπτυξη του μυαλού και της καρδιάς του, για ν' αρχίσει να μεγαλώνει. Μόνο σ' αυτή την κατάσταση το Θείο μέσα στον άνθρωπο θα αρχίσει να λέει: "Βγάλε τα παπούτσια σου!" Ο Θεός είπε στον Μωυσή: "Άκουσα τους θρήνους και τα βάσανα του λαού μου, και γι' αυτό αποφάσισα να σε στείλω στον Φαραώ, να ζητήσεις την απελευθέρωση του. Όταν τον απελευθερώσεις από την βαριά σκλαβιά, θα του δείξεις με ποιο τρόπο μπορεί να αναπτυχθεί." Μέχρι τότε οι Εβραίοι έφτιαχναν πλίθους, τούβλα για τους Αιγυπτίους. Μάζευαν άχυρο, το οποίο χρειαζότανε για το φτιάξιμο των πλίθων. Ρωτάω: υπάρχει ανάπτυξη στο μάζεμα του άχυρου; Αν κάποιος φοιτητής όλη μέρα πηγαίνει να μαζεύει υλικό, δηλαδή άχυρο, το τι έχει πει κάποιος, και απ' αυτό φτιάχνει διαφορετικούς συνδυασμούς, δηλαδή πλίθους των Αιγυπτίων, τι έχει αποκτήσει απ' αυτή την γνώση; Η αληθινή γνώση είναι μόνο εκείνη, την οποία το μυαλό μπορεί να αποδεχτεί και να αφομοιώσει σωστά, για να γίνει πολύτιμη τροφή του ανθρώπου. Όταν το μυαλό του ανθρώπου αποδέχεται την αληθινή γνώση, σ' αυτό ταυτόχρονα γίνονται δύο διεργασίες διαστολής: η πρώτη διεργασία διακρίνεται λόγω έκλυσης θερμότητας, ενώ η άλλη λόγω έκλυσης φωτός. Και οι δύο μαζί, επιδρούν πάνω στην ανθρώπινη συνειδητότητα, η οποία αρχίζει να καταλαβαίνει τα πράγματα καθαρά. Κι έτσι, απ' αυτή την άποψη, κάθε άνθρωπος πρέπει να μελετάει την κοινή ζωή, όπως και την δική του ιδιωτική ζωή. Αυτός πρέπει να ξέρει, στις συνθήκες στις οποίες ζει, τι μπορεί να βγει απ' αυτόν, για τι είναι ικανός και με ποιους τρόπους μπορεί να πετύχει τις επιθυμίες του. Τι κάνουν οι άνθρωποι σήμερα; Κάποιος νέος τελειώνει το πανεπιστήμιο, και η πρώτη του δουλειά είναι να ζητήσει εργασία. Κάνει αίτηση σε κάποιον υπουργό: Κύριε Υπουργέ, Σας παρακαλώ ευγενικά να με διορίσετε σε κάποιο πόστο στην υπηρεσία Σας. Έχω τελειώσει την τάδε ειδικότητα. Σαν μαθητής, θέλει να μπει σε κάποιο γυμνάσιο και υποβάλλει αίτηση: Κύριε Διευθυντή, σας παρακαλώ πολύ ευγενικά να γίνω δεκτός για μαθητής στο γυμνάσιο Σας. Θέλει να αναλάβει την θέση του υπηρέτη σε κάποιο ίδρυμα, και υποβάλλει αίτηση στον προϊστάμενο αυτού του ιδρύματος. Όλοι παρακαλάνε να πάρουν κάποια θέση. Όταν πάρουν ορισμένη θέση, την πιάνουν κι αρχίζουν να δουλεύουν. Αυτή δεν είναι πορεία ανάπτυξης, αλλά πορεία δουλείας. Τι σημαίνει η λέξη υπηρεσία; Μπορούμε να υπηρετούμε μόνο τον υγιή, τον λογικό άνθρωπο. Αυτό πρέπει να το ξέρουν όλοι οι άνθρωποι! Σύμφωνα με τους νόμους της μεγάλης φύσης, ο άνθρωπος μπορεί να υπηρετεί μόνο τον Θεό. Γιατί; Επειδή αυτός είναι ο πιο δυνατός, ο πιο λογικός, ο πιο αγαθός, ο πιο μεγάλος. Οι άνθρωποι μπερδεύουν την λέξη υπηρεσία με την λέξη βοήθεια. Για παράδειγμα, μπορούμε να βοηθάμε τον άρρωστο, αλλά δεν μπορούμε να τον υπηρετούμε. Κάποιος λέει ότι θέλει να υπηρετεί άρρωστους ανθρώπους. Αν θέλει να βοηθήσει κάποιον άρρωστο, με κανένα τρόπο δεν πρέπει να τον υπηρετεί. Μόλις δείτε κάποιον άρρωστο, εξαναγκάστε τον να υπηρετεί αυτός τον υγιή. Αν θέλετε να ξέρετε γιατί υπάρχουν σήμερα τόσοι άρρωστοι άνθρωποι στον κόσμο, πρέπει να έχετε υπόψη σας την εξής περίσταση: εφ' όσον οι υγιείς άνθρωποι υπηρετούν τους άρρωστους, πάντα θα υπάρχουν άρρωστοι άνθρωποι στον κόσμο. Προς το παρόν, οι επιστήμονες υπηρετούν τους αμαθείς, οι καλοί τους κακούς, οι υγιείς τους άρρωστους, αλλά αυτός είναι λάθος τρόπος πράξης. Αυτή δεν είναι η τάξη των πραγμάτων. Αν πείτε, λοιπόν, ότι πρέπει να υπηρετείτε, εγώ υπονοώ υπηρεσία στον έλλογο άνθρωπο. "Δεν είμαι άξιος να εισέλθεις κάτω από την στέγη μου, αλλά πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Αυτό σημαίνει: Δεν είμαι ακόμη άξιος για την διδασκαλία Σου. Θα Την έχω υπόψη μου μελλοντικά, αλλά τώρα, πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου. Εγώ πιστεύω στην δύναμη των λόγων Σου. Και απόρησε ο Χριστός και είπε: "Ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει τόση πίστη." Η απόλυτη πίστη είναι συνδεδεμένη μ' εκείνον τον μεγάλο νόμο, ο οποίος προβλέπει το μέλλον. Σήμερα υπάρχουν σειρά επιστήμες, οι οποίες προβλέπουν το μέλλον των ανθρώπων. Όλες οι μητέρες κι οι πατέρες πρέπει να γνωρίζουν αυτές τις επιστήμες, να τις μελετούν, για να μπορούν να καθορίσουν τις ικανότητες και τα ταλέντα των παιδιών τους, να ξέρουν τι μπορεί να βγει απ' αυτά. Και οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν αυτές τις επιστήμες, και οι γιοι, και οι κόρες πρέπει να τις γνωρίζουν, να ασχολούνται μ' αυτές. Θα πείτε: Τι να κάνουμε εμείς, που δεν γνωρίζουμε αυτές τις επιστήμες; - Αυτό αφορά την νέα γενιά, όπως και όλους εκείνους, οι οποίοι θέλουν να αναπτύσσονται, είτε είναι νέοι είτε γέροι. Το ζήτημα δεν είναι τι ήσασταν στο παρελθόν. Σημασία έχει, τι μπορείτε να κάνετε τώρα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους σειρά ταλέντων και ικανοτήτων, που είναι σε λανθάνουσα κατάσταση. Πρέπει να εργασθούν για να τις αναπτύξουν. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν, χωρίς να έχουν αγγίξει αυτά τα ταλέντα και τις ικανότητες τους. Πεθαίνουν χωρίς να ξέρουν τι πλούτη κουβαλούσαν μέσα τους. Για να ξυπνήσει τα ταλέντα και τις ικανότητες των ανθρώπων, ο έλλογος κόσμος τους βάζει σε μεγάλα βάσανα και δυσκολίες. Απ' αυτή την άποψη, τα βάσανα εκπροσωπούν καθαρτικό μέσο για την ανθρωπότητα. Τα βάσανα έρχονται, ως συνθήκη για την ανάπτυξη του ανθρώπινου μυαλού, για την αφύπνιση της ανθρώπινης συνειδητότητας. Το μυαλό του ανθρώπου αναπτύσσεται μόνο μέσα σε μεγάλες δυσκολίες και βάσανα. Γι' αυτή την περίπτωση, οι Βούλγαροι χρησιμοποιούν την παροιμία: "Βάλε τον διάβολο να δουλέψει, δηλαδή στρίμωξε τον, κι αυτός θα σε μάθει τι να κάνεις." Τι βλέπουμε σήμερα στον κόσμο; - Ακριβώς το αντίθετο. Οι σύγχρονοι άνθρωποι θέλουν οι γιοι και οι κόρες τους να είναι καλοί, έξυπνοι, να είναι αληθινοί Χριστιανοί, ενώ μαζί μ' αυτό ψάχνουν την πλούσια ζωή, να ζήσουν σαν εισοδηματίες. Αυτό είναι ασυμβίβαστο με τους Θείους νόμους. Ο έξυπνος, ο καλός άνθρωπος μοιάζει με πουλί. Με την σκέψη του μπορεί να ταξιδεύει παντού. Η σκέψη του κινείται με την ταχύτητα του φωτός. Αν η σκέψη του απλού επιστήμονα κινείται με την ταχύτητα του γρηγορότερου τρένου, αυτός θα φτάσει ως τον ήλιο σε 200 χρόνια. Όμως, αν ο έλλογος, ο καλός άνθρωπος αποφασίσει να κάνει βόλτα ως τον ήλιο, θα φτάσει εκεί μόνο σε οχτώ λεπτά. Έτσι ώστε την δουλειά, που οι σύγχρονοι επιστήμονες την κάνουν σε 200 χρόνια, οι έξυπνοι άνθρωποι την τελειώνουν σε οκτώ λεπτά. Όταν μελετούν τα διάφορα μικρόβια, οι επιστήμονες λένε: Ξέρετε τι πράγμα είναι αυτά τα μικρά μικρόβια, τα οποία μελετάμε εμείς; Λέω: τι ιδιαίτερο υπάρχει σ' αυτά τα μικρόβια; Κάθε άνθρωπος έχει περάσει από την μορφή των μικροβίων, των φυτών, των ζώων, μέχρι στο τέλος να φτάσει στην ανθρώπινη μορφή. Συνεπώς, όλες αυτές οι μορφές είναι μέσα του. Αρκεί να συγκεντρωθεί, για να παρακολουθήσει μέσα του την ανάπτυξη όλων των ζωντανών μορφών στην φύση, αρχίζοντας από τις πιο μικρές και τελειώνοντας ως τις πιο μεγάλες. Σ' αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται να μελετάει ο άνθρωπος αυτές τις μορφές εξωτερικά. Ο καθένας μπορεί να κάνει αυτό το πείραμα, αλλά με την προϋπόθεση να απελευθερωθεί από το κριτικό του μυαλό. Λέτε: Συνεπώς ο άνθρωπος δεν πρέπει να σκέφτεται. Όχι, λογική απαιτείται από τον άνθρωπο, και μάλιστα Θεία λογική! Ποια πράγματα ονομάζουμε λογικά; Τα δυνατά πράγματα είναι λογικά, ενώ τα αδύνατα παράλογα. Κάθε πράγμα, το οποίο μπορεί να γίνει, όχι μόνο είναι πιθανό, αλλά είναι ακόμη και δυνατό. Στον κόσμο υπάρχουν πολλές πιθανότητες, υπάρχουν και πολλές δυνατότητες. Σε κάθε δεδομένη περίπτωση, όμως, ο άνθρωπος πρέπει να καταλαβαίνει την πορεία της ανάπτυξης, η οποία είναι εξωτερική και εσωτερική. Εκτός από την εξωτερική και την εσωτερική πορεία της ανάπτυξης, υπάρχει και πορεία της ξεκούρασης. Για παράδειγμα, όταν κάποια σκέψη σταματήσει να αναπτύσσεται, αυτό δεν δείχνει ότι το μυαλό έχει σταματήσει την λειτουργία του, αλλά ότι η διανοητική πορεία, δηλαδή οι χυμοί της σκέψης έχουν συγκεντρωθεί προσωρινά στην καρδιά, δηλαδή στα συναισθήματα του ανθρώπου. Στην ανάπτυξη τους, η καρδιά και το μυαλό πρέπει να βαδίζουν παράλληλα, αλλά ακόμα και αν σ' αυτή την κατάσταση η καρδιά έχει φτάσει το υψηλότερο σημείο της, η δραστηριότητα της περνάει στο μυαλό. Λένε για κάποιο άνθρωπο ότι είναι ψυχρός. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ψυχρός, αλλά σ' αυτόν συντελείται εξωτερική πορεία ανάπτυξης, χάρη στην οποία η θερμότητα, η οποία σχηματίζεται σ' αυτή την πορεία, σκορπίζεται στον χώρο και δεν γίνεται αντιληπτή. Όταν λένε ότι κάποιος άνθρωπος είναι θερμός, αυτό δείχνει ότι μέσα του πραγματοποιείται εσωτερική πορεία ανάπτυξης, χάρη στην οποία η σχηματισμένη θερμότητα παραμένει μέσα στον ίδιο. Συνεπώς, ο πρώτος άνθρωπος αναπτύσσεται διανοητικά, ενώ ο δεύτερος συναισθηματικά. Ταυτόχρονα, ο άνθρωπος αναπτύσσεται στην καρδιά και στο μυαλό του, δηλαδή στα συναισθήματα και στις σκέψεις του. Όταν μεγαλώνει συναισθηματικά, αναπτύσσει αρετές, οι οποίες χτίζουν τον χαρακτήρα του. Όταν μεγαλώνει διανοητικά, αναπτύσσει τα δικά του ταλέντα και ικανότητες. Τα συναισθηματικά υλικά είναι ενός είδους, τα διανοητικά -άλλου είδους, αλλά ο έλλογος άνθρωπος εξάγει και τα μεν και τα δε από το φως. Η σύγχρονη επιστήμη έχει φτάσει στην κατάσταση να αναλύει το φως σε επτά διαφορετικά χρώματα ή χρωματισμούς, αλλά το φως περιέχει μέσα του επιπλέον και 12 ρεύματα, από 12 διαφορετικές πηγές. Συνεπώς, το φως αποτελείται από 12 είδη ύλης, απαραίτητα για την δημιουργία των ανθρώπινων αρετών. Για παράδειγμα, όποιος θέλει να είναι φιλεύσπλαχνος, πρέπει να αποσπάσει από το φως ακριβώς αυτή την ύλη, η οποία είναι απαραίτητη για την οικοδόμηση της ευσπλαχνίας. Για την οικοδόμηση μιας ορισμένης αρετής απαιτείται και ανάλογη ύλη. Αυτό μπορεί να το πετύχει μόνον εκείνος, ο οποίος γνωρίζει τους νόμους του φωτός. Αλλιώς είναι εύκολο να πούμε ότι το ηλιακό φως αποτελείται από επτά χρώματα. Είναι εύκολο να πούμε ότι η γη κινείται, ο ήλιος κινείται, αλλά αυτό δεν είναι ακόμη επιστήμη. Όπως είναι σύνθετη η ηλιακή ακτίνα, επίσης σύνθετες είναι και οι διαδικασίες της κίνησης του ηλίου, της γης. Η γη, για παράδειγμα, είναι περιτυλιγμένη με 12 στεφάνια ή σφαίρες, που αποτελούν ένα ιδιαίτερο είδος μετασχηματιστών της ηλιακής ενέργειας. Κάθε στεφάνι διαθλά το φως με δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Αυτό δείχνει ότι αυτά τα 12 στεφάνια δεν είναι στην ίδια θέση. Ταυτόχρονα το κάθε στεφάνι είναι φτιαγμένο από ιδιαίτερη ύλη, πολύ λεπτή, δια της οποίας εισχωρούν οι αντίστοιχες μ' αυτήν δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις δε είναι συνδεδεμένες με ανώτερους κόσμους, οι οποίοι επιδρούν επάνω στους ανθρώπους, όπως κι επάνω σε όλα τα ζωντανά πλάσματα. Ο ευαίσθητος άνθρωπος συλλαμβάνει αυτές τις επιδράσεις επάνω του. Για να καταλάβετε καλά αυτά τα 12 ρεύματα, όπως και την δική τους κατεύθυνση και κίνηση, πρέπει να διαθέτετε σειρά εικόνων, όπως στον κινηματογράφο. Αν το κόκκινο χρώμα, που ονομάζεται από τους αστρολόγους χρώμα του Άρη, επιδράσει σε σημαντικό βαθμό επάνω σε κάποιον άνθρωπο, αυτός θα εκδηλωθεί με παράξενο τρόπο. Τι παριστάνει το κόκκινο χρώμα; Είναι χρώμα των παθών, δηλαδή παριστάνει την επίδραση των παθών επάνω στον άνθρωπο. Όταν ο Άρης είναι σε μη ευνοϊκό συνδυασμό με τον Κρόνο, τότε παρουσιάζονται συνδρομές τέτοιων περιστάσεων, όπου ο άνθρωπος, στερούμενος πείρα και κατανόηση, μπορεί να βάλει το κεφάλι του ανάμεσα τους, όπως το ποντίκι βάζει το κεφάλι του στην φάκα. Πολλοί άνθρωποι πέφτουν σ' αυτές τις μη ευνοϊκές συνθήκες, όπως κάποιοι απάχηδες στα χέρια της αστυνομίας. Ένας από τους απάχηδες στην Αμερική άκουσε να γίνεται λόγος για τα τεράστια πλούτη ενός αμερικάνου δισεκατομμυριούχου και αποφάσισε μια μέρα να πάει σπίτι του με κάποια ιδιαίτερη πρόθεση, να δοκιμάσει αν θα μπορούσε να του αρπάξει κάτι. Ο δισεκατομμυριούχος έπιασε την πρόθεση αυτού του απάχη και σκέφτηκε να του κάνει έκπληξη με ιδιαίτερο τρόπο, να του δώσει καλό μάθημα. Του έδειξε δύο χρυσούς κυλίνδρους και του είπε: Πιάσε αυτούς τους κυλίνδρους! Θα σου χρησιμεύσουν, επειδή είναι από καθαρό χρυσό. Ο απάχης έπιασε τους κυλίνδρους με τα δυο του χέρια, ενώ ο δισεκατομμυριούχος, εκείνη την στιγμή, τους σύνδεσε με μια ηλεκτρική μπαταρία. Ο απάχης άρχισε να σκύβει μία από την μία, μια από την άλλη πλευρά, και να έχει διάφορους σπασμούς. Ο δισεκατομμυριούχος τον ρώτησε: Θα πας άλλη φορά σ' ανθρώπους σαν κι εμένα, με πρόθεση να τους ληστέψεις; - Σας παρακαλώ, αφήστε με! Δεύτερη φορά δεν θα σκεφτώ παρόμοιο πράγμα. Τώρα, κι εγώ θα κάνω την ερώτηση: ληστεύεται ο μορφωμένος άνθρωπος; Εκείνος, τον οποίο μπορούν να ληστέψουν, ή να κοροϊδέψουν, δεν είναι μορφωμένος άνθρωπος. Εκείνος, τον οποίον μπορούν να ληστέψουν, να κοροϊδέψουν, δεν είναι ηθικός άνθρωπος. Συναντάτε έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν έχει καμία ηθική μέσα του, ενώ διαμαρτύρεται ότι δεν υπάρχουν καλοί, ηθικοί άνθρωποι στον κόσμο. Δεν μιλάμε έτσι. Όλοι πρέπει να ξέρετε ότι η γη είναι μέρος για μελέτη, για να κάνουμε πειράματα. Η γη είναι σχολείο, στο οποίο υπάρχουν μαθητές, αλλά όχι και μορφωμένοι άνθρωποι. Αυτή είναι κάτι παρόμοιο με πανεπιστήμιο. Αν πάτε σε κάποιο πανεπιστήμιο στην διάρκεια του σχολικού έτος, θα δείτε ότι είναι γεμάτο φοιτητές. Αλλά, αν πάτε στις διακοπές, το πανεπιστήμιο θα είναι άδειο. Που είναι οι φοιτητές αυτόν τον καιρό; Έχουν πάει στα σπίτια τους. Με τον ίδιο τρόπο, όταν πέφτετε για ύπνο το βράδυ, κι εσείς φεύγετε από το σχολείο, δηλαδή από την γη, και πηγαίνετε στα σπίτια σας. Ο κάθε άνθρωπος έχει έρθει σ' αυτό το πανεπιστήμιο για να μάθει. Αυτό είναι προσωρινό πανεπιστήμιο. Όταν περάσει σ' αυτό από 1-120 χρόνια το πολύ, το αφήνει και πηγαίνει στο σπίτι του, στον πατέρα του και στην μητέρα του, για να τους δείξει τι έχει μάθει. Είναι προνόμιο για τον άνθρωπο το να μπορέσει να περάσει στην γη ολόκληρα 120 χρόνια, το περισσότερο που του είναι καθορισμένο σήμερα να ζει. Όταν λέω αυτά τα πράγματα, πολλοί δεν πιστεύουν σ' αυτά και λένε: Αυτές είναι υποθέσεις, αναπόδεικτες αλήθειες. Όταν μιλάτε στον τυφλό άνθρωπο για το φως, κι αυτός θα πει ότι αυτή είναι μια υπόθεση. Όμως για εκείνον, ο οποίος βλέπει, ο οποίος δεν είναι τυφλός, το φως δεν είναι υπόθεση. Είναι απαραίτητο να έρθει σε σας κάποιος επιστήμονας να σας αποδείξει ότι το φως έχει τόσα τρισεκατομμύρια παλμούς ανά δευτερόλεπτο, για να πιστέψετε σ' αυτό; Το τι παριστάνει το φως, το πώς διαδίδεται, από πόσα χρώματα αποτελείται και μια σειρά ακόμη από επιστημονικές εξηγήσεις μπορούν να δοθούν μόνο στον τυφλό, για να κάτσει και ν' ακούσει, αλλά εκείνος που έχει γερά μάτια, δεν χρειάζεται αυτές τις εξηγήσεις. Είναι αρκετό ν' ανοίξει μόνο τα μάτια του και να δει πια και το φως και όλα εκείνα, τα οποία αυτό φανερώνει μπροστά στο βλέμμα του. Λέω: υπάρχει ένας τρόπος για να βλέπουμε τα πράγματα, εντελώς διαφορετικός από τον δικό σας. Αν μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε, θα δείτε, ότι αυτό που λέω, δεν είναι υπόθεση, αλλά πραγματικότητα. Όταν συναντιόσαστε, εσείς χαμογελάτε λίγο, ανοίγετε τα μάτια σας, σκύβετε λίγο το κεφάλι σας, μετά πάλι το σηκώνετε, κοιτάζεστε κατευθείαν στα μάτια και νομίζετε ότι έτσι θα αποφοιτήσετε. Υπάρχει ένας ωραίος τρόπος για την μαθητεία των ανθρώπων, πιο σωστός από τον σημερινό. Η μέθοδος, την οποία χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι άνθρωποι για να μάθουν ο ένας τον άλλον, δεν οδηγεί σε σωστά συμπεράσματα. Για παράδειγμα, συναντάτε έναν άνθρωπο, τον σπρώχνετε λίγο, κι αυτός πέφτει στην γη. Πηγαίνετε πιο πέρα, και βλέπετε έναν άνθρωπο πεσμένο στον δρόμο. Αυτός ο άνθρωπος έχει πέσει χωρίς να τον σπρώξει κάποιος. Γιατί έπεσε τότε; Επειδή ήταν μεθυσμένος. Όποιος δεν ξέρει τις αιτίες για το πέσιμο αυτών των δύο ανθρώπων, λέει ότι και οι δύο ήταν μεθυσμένοι. Είναι σωστό αυτό το συμπέρασμα; - Δεν είναι σωστό. Δεν βασίζεται σε κανένα επιστημονικό δεδομένο. Ο πρώτος άνθρωπος έπρεπε να είναι έξυπνος, προνοητικός, να ξεφύγει από ’δώ κι από ’κεί, να μην αφήνει τους ανθρώπους να τον σπρώχνουν. Το μυαλό του δεν ήταν συγκεντρωμένο, ήταν λίγο αφηρημένος, και γι' αυτό έπεσε. Ο δεύτερος δε είχε υποκύψει στην καρδιά του, στην επιθυμία του να πίνει, κι έπεσε κι αυτός στην γη. Και ο πρώτος και ο δεύτερος έσπασαν λίγο τα κεφάλια τους. Συνεπώς, από δύο διαφορετικές αιτίες, έχουμε δύο ίδια αποτελέσματα - πέσιμο και σπάσιμο του κεφαλιού. Ο ένας θα πει ότι κάποιος άλλος τον είχε σπρώξει, γι' αυτό έπεσε. Ο άλλος θα πει ότι ήταν μεθυσμένος, γι' αυτό έπεσε. Όμως, εκείνος, ο οποίος βλέπει τα πράγματα εξωτερικά, θα πει: Για μένα δεν έχουν σημασία οι αιτίες του πεσίματος σας. Σημασία έχει ότι βρίσκομαι μπροστά σε δυο εντελώς ίδια αποτελέσματα. Τώρα θα αναφέρω άλλο παράδειγμα. Συναντάω έναν άνθρωπο, ο οποίος λέει ότι πιστεύει στον Θεό, αλλά το κεφάλι του είναι λίγο σπασμένο. Συναντάω έναν άλλον, ο οποίος δεν πιστεύει στον Θεό, αλλά και το δικό του κεφάλι είναι σπασμένο. Ρωτάω: Ποιο το όφελος από την πίστη του πρώτου και από την απιστία του δεύτερου, όταν τα κεφάλια και των δύο είναι σπασμένα; Συναντάω άλλους δύο: ο ένας πιστεύει στον Θεό, αλλά το πόδι του είναι παράλυτο. Ο άλλος δεν πιστεύει στον Θεό, αλλά και το δικό του πόδι είναι παράλυτο. Μαζεύονται αυτά τα δύο άτομα και αρχίζουν να ηθικολογούν για το ποιος απ' αυτούς είναι στον σωστό δρόμο στην ζωή. Για μένα είναι σημαντικό να ξέρω την αιτία, γιατί και οι δύο είναι άρρωστοι. Η αιτία είναι ο φόβος. Και οι δυο είναι φοβητσιάρηδες και γι' αυτό δεν αναπτύσσονται. Σταμάτησε την ανάπτυξη στον άνθρωπο, και η παράλυση θα έρθει. Σταμάτησε την ανάπτυξη στον άνθρωπο, και τα εγκλήματα θα έρθουν. Συνεπώς, όλες οι αρρώστιες, όλες οι παρεξηγήσεις, όλα τα εγκλήματα ανάμεσα στους ανθρώπους οφείλονται στην διακοπή της πορείας της ανάπτυξης μέσα τους. Πολλοί υποστηρίζουν τις παλιές διδασκαλίες στην ζωή, δεν δέχονται καινούριες διδασκαλίες. Λέω: Έχουν τελειώσει πια οι παλιές μορφές, οι παλιές διδασκαλίες κι απόψεις! Αυτές δεν φέρνουν καμιά ειλικρίνεια, μέσα τους δεν υπάρχει καμιά ανάπτυξη. Κάποιοι από τους παλιούς επιστήμονες υποστηρίζουν, ότι το φως, η γη, ο ήλιος είναι και σήμερα έτσι, όπως ήταν πριν από δυο χιλιάδες χρόνια. Όπως ήταν στον καιρό των παππούδων σας, έτσι είναι και σήμερα. - Δεν είναι έτσι. Τι ξέρετε εσείς για τους παππούδες σας; Πού είναι οι παππούδες σας σήμερα; Αν τους συναντήσετε στον δρόμο, θα τους γνωρίσετε; - Ο δικός μου παππούς είχε μεγάλη άσπρη γενειάδα. - Ξέρετε, πρώτα απ' όλα, τι σημασία έχει η μεγάλη γενειάδα στην Καμπάλα; Στην Αποκάλυψη λέγεται ότι γύρω από τον θρόνο του Θεού κάθονται 24 γέροι. Κάθε γέρος είναι εκπρόσωπος μίας τελειωμένης εποχής ή φυλής. Συνεπώς, αυτοί οι 24 γέροι δείχνουν ότι από τον καιρό του Χριστού μέχρι σήμερα έχουν περάσει ολόκληρες 24 εποχές. Στην μελλοντική Αποκάλυψη, την οποία θα γράψουν οι καινούριοι άνθρωποι, ο αριθμός των γέρων θα αυξηθεί μ' έναν ακόμη, θα είναι 25 γέροι. Τι θα πείτε γι' αυτό; Όποιος ακολουθεί τα πράγματα κυριολεκτικά, δεν μπορεί να πιστέψει αυτό το πράγμα, αλλά όποιος αναλαμβάνει να γράψει καινούρια Αποκάλυψη, μόλις δει ότι ο αριθμός των γέρων είναι 25, αυτός λέει την αλήθεια. Αυτό δείχνει ότι έχει γίνει ανάπτυξη, διεύρυνση των ανθρώπινων ψυχών. Γενικά, σ' όλη την ανθρωπότητα έχει γίνει κάποια διεύρυνση, η οποία σημαίνει ότι όλα στον κόσμο υποβάλλονται σε πρόοδο, σε ανάπτυξη. Για παράδειγμα, σήμερα οι άνθρωποι είναι πιο αισιόδοξοι απ' όσο ήταν κάποτε. Σήμερα έχουν μεγαλύτερη πίστη απ' όσο παλιά. Η πίστη των σύγχρονων ανθρώπων είναι μερικούς βαθμούς πιο ψηλά απ' όσο στο παρελθόν. "Αλλά πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Εγώ παίρνω το αγόρι σαν σύμβολο του ανθρώπινου μυαλού. Συνεπώς, ο εκατόνταρχος στρέφεται προς τον Θεό με τις λέξεις: "Εγώ, ο εκδηλωμένος άνθρωπος, Σε παρακαλώ να πεις στο αγόρι μου, δηλαδή στο μυαλό μου, να σκέφτεται και να πιστεύει. Μόλις του το πεις αυτό, θα γιατρευτεί. Και τότε δεν θα το υπηρετώ εγώ, αλλά αυτό θα με υπηρετεί. Τώρα ο άνθρωπος υπηρετεί το μυαλό, κι όχι το μυαλό τον άνθρωπο. Αν μείνουμε στο να υπηρετούμε εμείς το μυαλό μας, έχουμε τελειώσει. Αν μείνουμε στο να υπηρετεί ο άνδρας την γυναίκα, ή η γυναίκα τον άνδρα, πάει το σπίτι. Γιατί; Επειδή ο άνδρας και η γυναίκα είναι δύο ισοδύναμες δυνάμεις, δύο ισοδύναμα μεγέθη. Απ' αυτή την άποψη, ούτε ο άνδρας μπορεί να υπηρετεί την γυναίκα, ούτε η γυναίκα μπορεί να υπηρετεί τον άνδρα. Ποιες πρέπει να είναι τότε οι καινούριες συνθήκες; -Υπηρεσία στον Θεό. Μπορούμε να υπηρετούμε μόνο τον Θεό! Και τότε, η πρώτη θέση, η οποία τοποθετείται ως βάση στην ζωή του έλλογου ανθρώπου, είναι η εξής: Βάλε την Αγάπη μέσα σου! Μ' αυτόν τον τρόπο ο άνδρας θα πιστεύει στην γυναίκα του, δεν θα αγοράζει κάθε μέρα ό,τι της χρειάζεται, αλλά θ' αφήσει το ταμείο ανοιχτό, για να παίρνει τόσα χρήματα, όσα της χρειάζονται. Και η γυναίκα, από την πλευρά της, θα δείξει πλήρη εμπιστοσύνη στον άνδρα της, θα τον αφήσει να εκδηλώνεται ελευθέρα, όπως του υπαγορεύει η αγάπη. Αν ο άνδρας και η γυναίκα θέλουν να υπηρετούνται εθελοντικά, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Αλλά, σ' αυτή την κατάσταση, ούτε ο άνδρας, ούτε η γυναίκα θα παραπονιούνται ότι υπηρετούν ο ένας τον άλλον. Όποιος παραπονιέται, όταν υπηρετεί κάποιον, οπωσδήποτε πρέπει να πληρωθεί. Ιδανικές σχέσεις πρέπει να δημιουργούνται ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, όπως κι ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους γενικά. Τι βλέπουμε στις σχέσεις των σύγχρονων ανθρώπων; Όταν υπηρετεί όλη μέρα τον άνδρα της, η γυναίκα λέει: Σκλαβώθηκα ολόκληρη σ' αυτόν τον άνδρα! -Μα κι ο άνδρας σκλάβος δεν είναι; Αυτός δεν λέει: Σκλαβώθηκα σ' αυτή την γυναίκα! - Μα κι η γυναίκα σκλάβα δεν είναι; Στην σύγχρονη ζωή και οι άνδρες και οι γυναίκες είναι σκλάβοι, γι' αυτό και το αγόρι τους πάσχει. Όταν αρρωστήσει το αγόρι τους, η γυναίκα λέει στον άνδρα της: Στογιάν, έχει έρθει στην πόλη μας ένας προφήτης, πήγαινε να του διηγηθείς για το αγόρι μας, μήπως και γιατρευτεί. - Άσε, γυναίκα, ό,τι δώσει ο Κύριος, αυτό θα γίνει. Όλοι οι άνθρωποι λένε: Ό,τι δώσει ο Κύριος. Τι δίνει ο Κύριος; - Το αγόρι πεθαίνει, και μ' αυτό τελειώνει η κωμωδία. Το κράτος καταρρέει, και όλα γύρω του εξαφανίζονται. Γιατί καταρρέει το κράτος; Επειδή πέθανε το αγόρι του. Το κράτος πεθαίνει όλους τους καλούς κι έλλογους νέους, οι οποίοι το υπηρετούν, αλλά πρέπει να πληρώσει γι' αυτούς. Οι άνθρωποι πρέπει να διαπαιδαγωγηθούν στο πνεύμα του καινούριου, αν θέλουν να έχουν καλά κράτη, καλούς πολιτικούς, καλούς πολίτες. Ο πατέρας πρέπει να δώσει ελευθερία στον γιο του, αλλά να του πει ότι πρέπει να μαθαίνει. Συγχρόνως, και αυτός δεν πρέπει να γίνεται σκλάβος του γιού του. Όταν πηγαίνει στο σχολείο, δεν πρέπει να ζητάει χρήματα απ' τον πατέρα του, αλλά να τον αφήσει να τον στηρίζει από μόνος του, εθελοντικά. Όταν ο γιος τελειώσει τις σπουδές του, ο πατέρας δεν πρέπει να περιμένει κάτι απ' αυτόν. Αν ο γιος θελήσει εθελοντικά να φροντίζει τον πατέρα του, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Αυτά είναι αρχές, κανόνες της καινούριας ηθικής, την οποία επιδιώκουν όλοι οι άνθρωποι. Ο Χριστός λέει: "Ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει τόση πίστη." Η πίστη είναι απαραίτητη στον άνθρωπο, ως συνθήκη για ανάπτυξη. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο θα καταλάβει τους νόμους, με τους οποίους ζει. Μ' αυτόν τον τρόπο θα απελευθερωθεί από τις πλάνες, οι οποίες τον εμποδίζουν, και θα εξελίξει βαθμιαία τις αποκρυφιστικές επιστήμες στην ζωή του. Στην Αγγλοσαξονική φυλή, για παράδειγμα, οι αποκρυφιστικές επιστήμες έχουν εφαρμογή σχεδόν σε όλες τις σφαίρες της ζωής. Οι Αμερικάνοι, ιδιαίτερα, χρησιμοποιούν αυτές τις επιστήμες παντού στην ζωή τους. Αν κάποια αμερικανική οικογένεια θέλει να πάρει υπηρέτρια στο σπίτι της, πηγαίνουν την υπηρέτρια σε κάποιον ψυχίατρο και τον πληρώνουν, όσο είναι απαραίτητο, για να τους πει προκαταβολικά αν αυτή η υπηρέτρια θα τους είναι χρήσιμη. Όταν κάποιος μαθητής θέλει να σπουδάσει σε μουσική σχολή, πηγαίνει σε κάποιον ψυχίατρο, για να εκφράσει γνώμη για τις μουσικές του ικανότητες. Αν ο ψυχίατρος πει ότι αυτός ο μαθητής είναι φιλόμουσος, τότε και ο δάσκαλος τον δέχεται για μαθητή. Αλλιώς, αυτός πιάνει άλλη δουλειά, στην οποία θα έχει πιο καλά αποτελέσματα. Γι' αυτό, ακριβώς, οι δουλειές των Αμερικανών πηγαίνουν καλά. Οι αποκρυφιστικές επιστήμες έρχονται σήμερα να μας δείξουν ότι, αν καταλαβαίνουμε τους νόμους της φύσης και πηγαίνουμε σύμφωνα μ' αυτούς, θα μπορούμε και τις πιο δυσμενείς συνθήκες να τις μετατρέψουμε σ' ευνοϊκές, και με αυτό τον τρόπο να καλυτερέψουμε την ζωή μας. Πριν απ' όλα, ο άνθρωπος πρέπει να αναπτύσσει μέσα του την υπομονή. Τα υλικά, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη της υπομονής, υπάρχουν στην φύση, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει πού να τα βρει και πώς να τα χρησιμοποιεί. Αυτό, το οποίο οι σύγχρονοι άνθρωποι ονομάζουν υπομονή, δεν είναι αληθινή υπομονή. Αυτό είναι περισσότερο κακοπάθεια. Όποιος θέλει να του παραδώσω μαθήματα υπομονής, πρέπει να πληρώσει ακριβά γι' αυτά. Όλα τα άλλα μπορώ να τα κηρύσσω δωρεάν, αλλά, αν έρθουμε στην υπομονή, εκεί κατακλέβω τον άνθρωπο σύμφωνα με όλους τους κανόνες. Μετά απ' αυτό θα τον ρωτήσω αν είναι ευχαριστημένος απ' αυτό το μάθημα. Αν δεν είναι ευχαριστημένος, θα του επιστρέψω τα χρήματα. Συνεπώς, θα δίνω και θα παίρνω. Την υπομονή μπορούμε να την παρομοιάσουμε μ' εκείνη την όμορφη κόρη του βασιλιά, η οποία κλέφτηκε από ληστές, με σκοπό να κερδίζουν απ' αυτήν. Το ότι ήταν πολύ όμορφη, αυτό δεν τους ενδιέφερε, αλλά το πόσο θα πάρουν γι' αυτήν, αυτός ήταν ο σκοπός τους. Καθόρισαν γι' αυτήν δέκα χιλιάδες χρυσά τάλαντα. Άρχισαν να περνάνε, ο ένας μετά τον άλλον, νέα, όμορφα αγόρια, ο καθένας ήθελε να την αγοράσει, αλλά όταν άκουγε ότι πρέπει να πληρώσει δέκα χιλιάδες χρυσά τάλαντα, αναστέναζε και γύριζε πικραμένος γιατί δεν είχε τόσα χρήματα. Έρχεται ένας, την κοιτάει - ωραία, όμορφη κοπέλα, αλλά δεν έχει χρήματα. Έρχεται δεύτερος, την κοιτάει - την ερωτεύεται, αλλά αναστενάζει, δεν έχει τόσα χρήματα. Την ρωτάει: Δεν μπορείς να δραπετεύσεις με κάποιον τρόπο; - Δεν μπορώ, θέλουν χρήματα για μένα. Μαζεύονται όλα αυτά τα νέα αγόρια σ' ένα μέρος, συζητάνε, ψάχνουν τρόπο για να την ελευθερώσουν, αλλά τίποτε δεν βοηθάει. Οι ληστές την έχουν πιάσει γερά και δεν την αφήνουν. Μόνο έναντι δέκα χιλιάδων χρυσών ταλάντων μπορούν να την ελευθερώσουν. Λέω: τέτοιο πράγμα είναι η υπομονή. Πρέπει να πληρώσετε δέκα χιλιάδες χρυσά τάλαντα, για να την αποκτήσετε. Κι αυτό είναι δυνατό. Στην Γραφή γίνεται λόγος για έναν υπηρέτη, ο οποίος χρωστούσε στον αφέντη του ένα μεγάλο ποσό, κι επειδή δεν μπορούσε να το πληρώσει, αποφάσισε στο τέλος να σκλαβώσει την ζωή του, αλλά ο αφέντης του τού χάρισε τα χρέη και τον ελευθέρωσε. Έτσι λοιπόν, αν θέλετε να αποκτήσετε υπομονή, πρέπει να πληρώσετε γι' αυτήν δέκα χιλιάδες χρυσά τάλαντα. Δεν αποκτιέται εύκολα η υπομονή. Αν θέλετε να αποκτήσετε γνώση, και γι' αυτήν πρέπει να πληρώσετε δέκα χιλιάδες χρυσά τάλαντα. Και η γνώση δεν αποκτιέται εύκολα. Απαιτούνται ισοδύναμα μεγέθη. Στην φύση υπάρχει ένας μεγάλος νόμος της ισορροπίας. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να αποκτήσει ακόμα και το παραμικρό αγαθό, αν δεν δώσει κάτι γι' αυτό, αντίστοιχο της αξίας του. Αν δεν θυσιάσετε, αν δεν δώσετε κάτι από σας τους ίδιους, ισοδύναμο με την υπομονή, με την γνώση, η φύση ποτέ δεν θα σας στολίσει μ' αυτά τα στεφάνια. Ο Χριστός λέει: "Ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει τόση πίστη." Αυτό σημαίνει: Ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει άνθρωπο με τέτοιο μυαλό, όπως αυτού του ειδωλολάτρη. Και πιο πέρα ο Χριστός συνεχίζει: "Πολλοί θα έρθουν από ανατολή και δύση και θα καθίσουν στην Βασιλεία του Θεού." "Θα έρθουν και θα καθίσουν" - ο Χριστός μιλάει για το μέλλον, επειδή, σύμφωνα με την ινδική θεωρία της μετεμψύχωσης, οι σημερινοί άνθρωποι, όπως και αυτοί του παρελθόντος, θα μετεμψυχωθούν. Το αν θα δεχτείτε αυτή την θεωρία, ή όχι, αυτό είναι άλλο θέμα. Σημασία έχει ότι η ζωή στην γη συνεχίζεται. Ο άνθρωπος έχει έρθει στην γη πολλές φορές, και θα υπάρξουν ακόμη πολλές φορές για να έλθει. Γιατί; Για να πραγματοποιηθεί το Μεγάλο Θείο σχέδιο. Εκείνοι, οι οποίοι θα έρθουν στο μέλλον, θα καθίσουν μαζί με τον Αβραάμ. Ο Αβραάμ ήταν ένας από τους πρωτεύοντες μύστες. Ενώ οι τεμπέληδες, οι δογματικοί θα διωχτούν έξω. Όπως βλέπετε, οι αμαθείς, όπως στο παρελθόν, έτσι και σήμερα, βασανίζονται και ψάχνουν την ευτυχία τους στα νοσοκομεία. Εκείνοι δε, οι οποίοι έχουν πετύχει κάποια ανάπτυξη, πρέπει να επωφελούνται απ' την γνώση, την οποία απέκτησαν στον καιρό τους, και στην οποία κάθε μέρα προσθέτουν και κάτι καινούριο. Τώρα θα σας δώσω τον εξής κανόνα: όταν σηκώνεστε το πρωί, γεμίστε από εκείνη την απόλυτη, θετική πίστη, την οποία είχε ο εκατόνταρχος, και πείτε στον εαυτό σας: Κύριε, πες μονάχα έναν λόγο στο αγόρι μου, δηλαδή στο νου (μυαλό) μου, κι αυτό θα γιατρευτεί. Αν πιστέψετε σ' αυτό που λέτε, καινούριο φως θα έρθει στο μυαλό σας. Εσείς δεν έχετε δοκιμάσει την δύναμη αυτού του κανόνα. - Άραγε θα μας ακούσει ο Κύριος; -Το ζήτημα δεν είναι, αν θα σας ακούσει ο Κύριος, ή όχι, αλλά το ότι πρέπει να κάνετε αυτό το πείραμα. Εγώ μπορώ να δώσω σειρά παραδειγμάτων, για να δείτε ότι ο Θεός απαντάει στις προσευχές των ανθρώπων, αλλά δεν θέλω να σας πείσω μ' αυτόν τον τρόπο να πιστέψετε. Το ζήτημα δεν είναι να εξαναγκάζω με την βία τους ανθρώπους να πιστεύουν στον Θεό, ή να πιστεύουν τα λόγια μου. Εγώ είμαι εναντίον κάθε βίας, και γι' αυτό λέω: Έλα και δες! Αν θέλω να πείσω κάποιον να πιστέψει στον Θεό, δεν θα του πω ότι ο Θεός υπάρχει, ότι Αυτός είναι έτσι κι αλλιώς, αλλά θα τον καλέσω στο σπίτι μου για επίσκεψη και θα του κάνω ένα καλό τραπέζι. Την άλλη μέρα θα τον καλέσω πάλι, θα του κάνω πάλι το τραπέζι. Έτσι θα συνεχίζω ολόκληρη χρονιά στην σειρά: θα τον ταΐζω, θα συζητάω μαζί του φιλικά, αλλά για τον Θεό δεν θα λέω τίποτε. Έτσι καταλαβαίνω εγώ την παρουσία του Μεγαλοδύναμου. Αυτός δεν είναι τίποτε εξωτερικό. Δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε εξωτερικά για τον Θεό. Αρκεί να ζούμε μέσα Του και γι' Αυτόν, για να Τον κηρύσσουμε στους ανθρώπους. Η ζωή μας και εξωτερικά και εσωτερικά πρέπει να είναι έκφραση της Μεγάλης Θείας Αγάπης. Όταν κάποιος με ρωτήσει αν υπάρχει Θεός ή όχι, εγώ θα του πω: Για τον εαυτό μου μπορώ να σου μιλάω όσο θέλεις, αλλά για τον Θεό τίποτε δεν μπορώ να σου πω. - Γιατί; - Επειδή αυτό το ζήτημα είναι προσωπικό, και ο καθένας πρέπει να το λύσει για τον εαυτό του. Κάποιος ρώτησε τον Απόστολο Παύλο τι πρέπει να κάνει για να σωθεί. Αυτός του απάντησε: "Πίστεψε και θα βρεις την σωτηρία μέσα σου!" Απ' αυτή την άποψη, ο καθένας μπορεί να σωθεί, όταν καλλιεργήσει εκείνο, το οποίο ο Θεός έχει επενδύσει μέσα του. Πολλοί σταματάνε στον στίχο "Πίστεψε στον Κύριο Ιησού Χριστό" και τον εξετάζουν κυριολεκτικά, λέγοντας: Αν πιστέψεις, θα σωθείς αν δεν πιστέψεις, θα πας στον πάτο της κόλασης. - Δεν είναι έτσι. Εμείς βλέπουμε σήμερα ότι και όποιος πιστεύει και όποιος δεν πιστεύει, είναι εκτεθειμένος σε μεγάλα βάσανα. Να, οι άνθρωποι πιστεύουν, αλλά η πίστη τους δεν τους σώζει. Αυτή δεν είναι αληθινή πίστη. Αυτό, το οποίο φέρνει παρεξηγήσεις, αμφιβολίες, προσβολές, πίκρες ανάμεσα στους ανθρώπους, δεν είναι πίστη. Η αληθινή πίστη υπονοεί το πιο μεγάλο, το πιο ανώτερο κι ευγενικό, το οποίο μπορεί να εκδηλωθεί στις σχέσεις των ανθρώπων. Παρατηρήστε πόσο μεγάλη πίστη έχει η μητέρα στο παιδί της. Αυτό κάνει λάθη, κάνει ζημιές σήμερα, αύριο, μεθαύριο, αλλά η μητέρα πιστεύει σ' αυτό, το συγχωρεί και λέει: Θα διορθωθεί αυτό το παιδί. Υπάρχει κάτι ωραίο στην ψυχή του, το ξέρω εγώ. Και πραγματικά, αυτό που πιστεύει, αυτό γίνεται. Γιατί; Επειδή στο μυαλό, στην καρδιά αυτής της μητέρας δεν υπάρχει ίχνος αμφισβήτησης και δισταγμού. Πιστεύει στον γιο της ή στην κόρη της και λέει: Θα βγει άνθρωπος από το παιδί μου! Δεν περνάει πολύ καιρός, και όχι μόνον αυτή, αλλά και οι άλλοι γύρω της βλέπουν ότι από το παιδί της έχει βγει άνθρωπος. Όμως υπάρχουν μητέρες, οι οποίες δεν πιστεύουν στα παιδιά τους και λένε: Από το παιδί μου δεν μπορεί να βγει τίποτε. Και στα αλήθεια, όπως σκέφτονται, έτσι γίνεται. Κι έτσι, μην αμφισβητείτε τις δυνατότητες της ανθρώπινης ψυχής! Απ' όλους τους ανθρώπους θα βγει κάτι, αλλά γι' αυτό απαιτείται χρόνος. Κι εσείς, όπως ο εκατόνταρχος, πρέπει να αποκτήσετε τέτοια θετική πίστη. Ο σύγχρονος κόσμος περνάει από μεγάλη κρίση -στο μυαλό, και στην καρδιά, και στην θέληση για να προστατευτεί από την καταστροφή, πρέπει κάποια δύναμη να έρθει να τον βοηθήσει. Πριν από χρόνια, ένας Αμερικάνος μηχανικός στα τρένα είχε τρελαθεί, δηλαδή είχε χάσει την ισορροπία του μυαλού του, και σε μια στιγμή ματαιοδοξίας, ανέβηκε σ' ένα τρένο και το άφησε σε μία από τις γραμμές να τρέχει με την ταχύτητα της ταχείας. Σ' έναν από τους κοντινούς σταθμούς, είδαν ότι η ταχεία φτάνει από το Σικάγο, αλλά απόρησαν, γιατί ερχόταν χωρίς να υπάρχει σχετικό δρομολόγιο. Τούτο προκάλεσε μεγάλη ταραχή στο προσωπικό αυτού του σταθμού, επειδή περίμεναν να περάσει σε λίγο η προγραμματισμένη ταχεία, κι έτσι αναπόφευκτα θα προέκυπτε ατύχημα. Όταν είδαν ότι ο μηχανικός αυτού του τρένου κουνούσε μια σημαία και φώναζε: "Ζήτω η Αμερική!" - κατάλαβαν ότι έχουν να κάνουν με άρρωστο μηχανικό. Αμέσως δύο τολμηροί μηχανικοί απ' αυτόν τον σταθμό ανέβηκαν σε μιαν άλλη ταχεία κι έδωσαν γρηγορότερη κίνηση στο τρένο τους, για να φτάσουν τον άρρωστο μηχανικό. Σύντομα κατάφεραν να τον φτάσουν. Ο ένας απ' αυτούς πήδηξε στο τρένο του τρελού μηχανικού, τον έπιασε απ' τα χέρια κι άρχισε μαζί του σκληρή μάχη, η οποία κράτησε μισή ώρα. Στο τέλος, έδεσε γερά τα χέρια του άρρωστου μηχανικού και τον κατέστησε ακίνδυνο. Όσο κρατούσε η μάχη, ο άλλος μηχανικός κατάφερε να σταματήσει και τα δύο τρένα και εκκένωσε τον δρόμο της ταχείας, η οποία έπρεπε να περάσει σε πέντε λεπτά. Ρωτάω: τι θα γίνει με σας, αν το αντικειμενικό σας μυαλό, όπως αυτού του τρελού μηχανικού, ανεμίσει σημαία, αφήσει το τρένο στην γραμμή κι αρχίσει να φωνάζει "Ζήτω η Βουλγαρία!"; Τι θα γίνει και με την ταχεία; Συνεπώς, για να αποφύγουμε τα ατυχήματα, ο άνθρωπος πρέπει να είναι έλλογος. Λέτε: Ανθρωπιά απαιτείται! Η δε ανθρωπιά είναι έλλογη αρχή, η οποία πρέπει να υπερέχει στον άνθρωπο. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα μπορεί να ζει και για τον Θεό, θα μπορεί να ζει και για το κοινό καλό. Μόνο εκείνος, ο οποίος φέρνει την αγάπη μέσα του, μπορεί να ζει για τον Θεό. Η αγάπη δε είναι η πρώτη συνθήκη για την πραγμάτωση της ζωής. Η πραγμάτωση της ζωής υπονοεί την απόκτηση κάποιου ιδανικού. Ποιο είναι αυτό το ιδανικό; Αυτό το ιδανικό είναι η Αλήθεια. Συνεπώς, η Αγάπη είναι συνθήκη για την πραγμάτωση των ιδανικών στην ζωή. Ένα από τα δύσκολα πραγματοποιήσιμα ιδανικά είναι η Αλήθεια. Η Σοφία δε είναι ο κύριος σκοπός στην ζωή. Για την επίτευξη όλων αυτών, η συνειδητότητα του ανθρώπου πρέπει να σπεύσει σε βοήθεια. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο θα φτάσει ο άνθρωπος στην θετική γνώση, η οποία φέρνει ευτυχία. Υπάρχουν πάμπολλοι επιστήμονες στην Αγγλία, στην Αμερική και αλλού, στους οποίους αρκεί να δείξετε μόνο το ένα σας δάχτυλο, μέσα από κάποια τρύπα, για να περιγράψουν με τις μεγαλύτερες λεπτομέρειες όχι μόνο τον χαρακτήρα σας, αλλά και όλα εκείνα, τα οποία πρόκειται να συμβούν σ' ολόκληρη την ζωή σας. Αν πάει κάποιος έμπορος σ' έναν απ' αυτούς τους επιστήμονες, αυτός θα πει αν το εμπόριο του θα πάει καλά, ή όχι. Αν πάει σ' αυτόν κάποιο νέο αγόρι, το οποίο έχει σκεφτεί να παντρευτεί, αυτός θα του πει, αν θα είναι ευτυχισμένος στο γάμο του, ή όχι; Αν η κοπέλα πάσχει από κάποια αρρώστια, και αυτό θα του το πει. Και ό,τι πει, αυτό γίνεται. Θα πείτε ότι αυτό είναι κάποιο παραμύθι από τις "Χίλιες και μία νύχτες". Όποιος δεν πιστεύει, μπορεί να ελέγξει τα λόγια μου. Ας πάει στο Λονδίνο, σ' έναν απ' αυτούς τους επιστήμονες, και θα δει αν λέω την αλήθεια ή όχι. Μπορεί να ρωτήσετε πώς αυτοί οι άνθρωποι έχουν φτάσει σε τέτοιες γνώσεις. Επιστήμη είναι αυτή! Βασίζεται σε σειρά παρατηρήσεων, που έχουν γίνει επάνω στο πρόσωπο, το κεφάλι, το χέρι του ανθρώπου. Αυτές οι παρατηρήσεις συνοδεύονταν από σειρά μετρήσεων και υπολογισμούς, μέχρι που στο τέλος διαμορφώθηκαν σε θετική επιστήμη. Όποιος κατέχει αυτές τις επιστήμες, αυτός μπορεί να αποτρέψει πολλές δυστυχίες και βάσανα στην ζωή του, να απελευθερωθεί απ' αυτά που, αλλιώς, αναπόφευκτα θα τον έπλητταν. Τώρα, στην συνειδητότητα των ανθρώπων κρύβονται σειρά από αιτίες, οι οποίες εμποδίζουν την ανάπτυξη τους. Τα φυτά, απ' αυτή την άποψη, έχουν πιο σωστή ζωή από τους ανθρώπους, αλλά αν σήμερα βασανίζονται, αν πάσχουν και αυτά, τούτο οφείλεται στους ανθρώπους, οι οποίοι δεν τηρούν τους νόμους της φύσης σε βαθμό ώστε τα φυτά δεν πάσχουν από δικές τους ιδιαίτερες αιτίες, αλλά λόγω της λανθασμένης, ακάθαρτης ζωής των ανθρώπων. Αν ανεβείτε στην Βίτοσα και κοιτάξετε από εκεί την Σόφια, θα δείτε ότι περιβάλλεται από βρώμικη ύλη. Όλη η ατμόσφαιρα γύρω από την Σόφια είναι γεμάτη με βρώμικες σκέψεις. Αυτό δεν γίνεται μόνο στην Σόφια, αλλά και σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. - Τι πρέπει να γίνει; - Πρέπει να έρθουν περισσότεροι καλοί άνθρωποι, οι οποίοι να καθαρίσουν αυτή την ατμόσφαιρα. Πώς θα την καθαρίσουν; Με τις καλές τους σκέψεις. Οι καλές σκέψεις αντιπροσωπεύουν ένα σύστημα αερισμού, με το οποίο απολυμαίνονται τα βρώμικα μέρη. Κι εσείς μπορείτε να κάνετε ένα τέτοιο πείραμα. Όταν φυσάει, ενώ ο ουρανός είναι σκοτεινός, μουντός, μαζευτείτε 100 - 200 άτομα σ' ένα μέρος, απευθύνετε την φωτεινή, καθαρή σκέψη σας προς τα πάνω, και παρατηρήστε τι θα γίνει. Δεν θα περάσει ούτε μισή ώρα, κι ο ουρανός θ' αρχίσει να καθαρίζεται, ο αέρας θα σταματήσει. Οι θρήσκοι άνθρωποι πρέπει να κάνουν τέτοια πειράματα, και όχι μόνο να μαζεύονται στις εκκλησίες κι εκεί να συζητάνε για το ποια εκκλησία είναι πιο σωστή, ποια πίστη είναι αληθινή κλπ.. Αν αυτοί οι άνθρωποι είναι αληθινοί πιστοί, ας καθορίσουν μόνον από ένα δάχτυλο ενός ανθρώπου τον χαρακτήρα του, την μελλοντική του ζωή κλπ.. Μέχρι τώρα στην Βουλγαρία υπήρχε μόνο μία μάντισσα από το Σλίβεν, η οποία είχε γνώση παρόμοια με αυτών των επιστημόνων στην Αγγλία και στην Αμερική. Στον καθένα, ο οποίος πήγαινε σ' αυτήν, έλεγε σωστά πράγματα. Έλεγε, για παράδειγμα, τι υποθέσεις έχει κάποιος, πώς θα λυθούν αυτές οι υποθέσεις, ποια είναι η οικονομική κατάσταση του ανθρώπου, πόσα άτομα βρίσκονται σε κάποιο δεδομένο σπίτι, κλπ.. Δεν κοίταζε στα χέρια των ανθρώπων, αλλά έβαζε μπροστά της εικόνες κι έτσι προέβλεπε. Όταν αναμίχθηκε με αμαθείς ανθρώπους, έχασε την προφητική της ικανότητα. Γιατί; Επειδή βρέθηκε στην κατάσταση ενός ζεστού σώματος, που τοποθετήθηκε ανάμεσα σε μερικά κρύα. Το ζεστό σώμα οπωσδήποτε θα χάσει την θερμότητα του. Συνεπώς, όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι χρειάζονται θετική γνώση για την ανθρώπινη ζωή, θετική γνώση των νόμων, σύμφωνα με τους οποίους γίνεται η ανάπτυξη. Έτσι όπως ζούνε οι άνθρωποι σήμερα, με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να φτάσουν σ' αυτή την γνώση, σ' αυτή την θετική επιστήμη. Πριν απ' όλα, οι δυστυχίες, τα βάσανα, τα οποία υπάρχουν τώρα, πρέπει να καταργηθούν. Γι' αυτόν τον σκοπό η διδασκαλία του Χριστού πρέπει να κατανοηθεί και να εφαρμοστεί καλά. Ο Χριστός δεν ήταν φιλόσοφος, σαν τους σύγχρονους φιλόσοφους, αλλά Αυτός πρότεινε ορισμένες αρχές, ορισμένους νόμους, που πρέπει να εφαρμόζονται οπωσδήποτε. Η δύναμη αυτών των αρχών βασίζεται στην εφαρμογή. Χωρίς εφαρμογή, δεν έχουν αποτελέσματα. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, μέχρι σήμερα ο Χριστιανισμός δεν έχει υψωθεί ακόμη ως επιστήμη. Εκείνη την εποχή, ακόμα κι ο Χριστός δεν είχε εκθέσει ολόκληρη την επιστήμη. Συγκριτικά μ' αυτό που έφερνε στον καιρό του, ο Χριστός έδωσε λίγο στους τότε ανθρώπους. Αυτοί δεν ήταν ακόμη έτοιμοι για πολλή επιστήμη. Κάποιοι από τους μαθητές ερώτησαν τον Χριστό γιατί δεν μιλάει στους ανθρώπους κατευθείαν, να Τον καταλάβουν, αλλά τους μιλάει με παραβολές. Ο Χριστός είπε ότι δεν είναι καιρός για να τους μιλήσει ανοιχτά. Όμως, στους μαθητές του ο Χριστός εξηγούσε πολλά πράγματα για την ζωή, λέγοντας τους ότι, για να καταλάβουν την διδασκαλία Του, πρέπει να περάσουν μέσα από μεγάλη φωτιά, μέσα από μεγάλες δοκιμασίες. Τώρα, όλοι πρέπει να πείτε σαν το Χριστό: "Πατέρα, ήρθα να εκπληρώσω το θέλημα Σου, και όχι το δικό μου." Γιατί πρέπει να μιλήσετε έτσι; Επειδή μόνον ο Θεός τα κάνει όλα στον κόσμο. Όταν οι άνθρωποι μιλάνε για φωτεινές ανώτερες σκέψεις, για το καλό στον κόσμο, πρέπει να ξέρουν ότι ο Θεός είναι ο μοναδικός, ο Οποίος σκέφτεται, ο Οποίος κάνει καλό, ο Οποίος ταυτόχρονα σπρώχνει τους ανθρώπους στην σκέψη, στο να κάνουν καλό. Συνεπώς, αν θέλετε να έχετε καλά αποτελέσματα στην ζωή σας, αφήστε τον Θεό να ενεργεί μέσα από εσάς. Αφήστε στην άκρη τις ερωτήσεις, τι είναι η Πρωταρχική Αιτία, τι είστε εσείς, τι είναι ο άνδρας και η γυναίκα κλπ.. Μόλις μπείτε στον κόσμο της αρμονίας, τότε θα καταλάβετε αυτά τα ερωτήματα. Όσο δεν έχετε εισέλθει σ' αυτόν τον κόσμο, θα εξετάζετε, για παράδειγμα, τον άνδρα, ως εκδήλωση του νου, ενώ την γυναίκα, ως εκδήλωση της καρδιάς, όμως, αυτή η εξήγηση δεν είναι πλήρης ακόμη. Ο άνδρας και η γυναίκα αποτελούν δύο μέρη ενός όλου. Δύο μέρη μαζί αποτελούν έναν άνθρωπο με μία συνειδητότητα. Όποιες αντιφάσεις κι αν προκύψουν ανάμεσα στον άνδρα και στην γυναίκα, στο τέλος, θα διορθωθούν μόνες τους. Είχα την ευκαιρία να δω πώς μαλώνουν άνδρας και γυναίκα. Αυτό έγινε στην Βάρνα. Ο άνδρας έδερνε την γυναίκα, ενώ αυτή του έλεγε: Χτύπα με όσο θέλεις! Και να με σκοτώσεις, εγώ δεν θέλω να σε δω. Τότε μπήκε στο σπίτι τους ένας γνωστός τους, και με το που είδε ότι ο άνδρας έδερνε την γυναίκα, όρμησε πάνω του. Όμως η γυναίκα, από την πλευρά της, όρμησε στον επισκέπτη και είπε: Με τι δικαίωμα ανακατεύεσαι στις δουλειές μας; Εμείς είμαστε άνδρας και γυναίκα, θα μαλώνουμε, θα χτυπιόμαστε και πάλι μόνοι μας θα συμφιλιωνόμαστε. Λέω: ό,τι και να λέτε, όπως και να φιλοσοφείτε, ο άνδρας αγαπάει την γυναίκα του, και η γυναίκα αγαπάει τον άνδρα της. Μπορεί να μαλώνουν, να χτυπιούνται, αλλά και πάλι θα γίνουν φίλοι. Τέτοια είναι σήμερα η ανθρώπινη ζωή. Αν μπείτε σ' ένα κοπάδι από γουρούνια και χτυπήσετε ένα απ' αυτά, όσο και σκορπισμένα να ήταν πριν απ' αυτό, όλα θα αρχίσουν να τρέχουν. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τους ανθρώπους: όσο διχασμένοι κι αν είναι εξωτερικά, ανάμεσα τους υπάρχει μία κοινή συνειδητότητα, η οποία τους δένει. Με τον ίδιο τρόπο και η Μεγάλη Θεία ζωή επιδρά ανάμεσα σ' όλους τους ανθρώπους. Αυτή η σκέψη πρέπει να διεισδύσει στην συνειδητότητα τους, να φέρει μέσα τους καινούριο φως. Τώρα, όλοι πρέπει να κάνετε πειράματα με το φως, για να ξέρετε, κάθε συγκεκριμένη στιγμή, σε ποιο χρώμα βρίσκεστε: αν είστε στο κόκκινο, στο μπλε, στο κίτρινο, στο πράσινο κλπ.. Για σας δεν είναι σημαντικό να ζείτε στις γραμμές, στα χρώματα του φωτός, αλλά στις ενέργειες αυτών των γραμμών. Τα χρώματα επιδρούν παθητικά επάνω στον άνθρωπο, τον ξεγελούν μονάχα. Όποιος θέλει ν' αλλάξει την ζωή του, πρέπει να συνδεθεί με το ίδιο το φως, να επωφεληθεί από τις δικές του ενέργειες. Λένε για κάποιους ότι προσκυνούσαν τον ήλιο. Ποιος δεν προσκυνάει τον ήλιο; Από πολύ παλιά ακόμη οι άνθρωποι προσκυνούσανε τον ήλιο, ως πηγή της ενέργειας. Ποιος δεν έχει εκθέσει την πλάτη του στις ακτίνες του ήλιου; Όχι, οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν είναι ανόητοι να προσκυνούν τον ήλιο. Το ερώτημα τίθεται αλλιώς: Ο ήλιος είναι πλούσιο χρηματοκιβώτιο, που μπορεί να το χρησιμοποιεί ο καθένας. Συνεπώς, αν ο Θεός έχει καταθέσει ένα ορισμένο καλό στον ήλιο, ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να επωφελείται απ' αυτόν τον πλούτο σε μορφή θερμότητας και φωτός. Απ' αυτή την άποψη, ο καθένας μπορεί να κάνει πειράματα. Αν κάποιος αγρότης έχει δέκα στρέμματα γη και μπορεί να συγκεντρώνει την σκέψη του στον ήλιο κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να κατευθύνει την ενέργεια του προς την γη του, μ' αυτόν τον τρόπο αυτή η γη θα καρποφορήσει πολύ καλύτερα, θα δώσει καλύτερα αποτελέσματα, απ' όσο αν της έβαζε λίπασμα. Ο έξυπνος άνθρωπος μπορεί να λιπάνει το χωράφι του μόνο με την σκέψη του πολύ καλύτερα, απ' όσο, αν το λίπανε με φυσικό τρόπο, με κάποια άλατα, ή με κάποια άλλα μέσα. Λέτε: Αφού είναι έτσι, ας δοκιμάσει ο άνθρωπος να αλατίσει τα φασόλια του, για παράδειγμα, με την σκέψη του. - Και αυτό είναι δυνατό. Για κάποιους ανθρώπους είναι αδύνατο, ενώ για άλλους δυνατό. Η σκέψη είναι δύναμη, η οποία δημιουργεί. Συνεπώς, ό,τι σκέφτεται ο άνθρωπος, αυτό γίνεται. Έτσι ώστε, με την σκέψη του, ο αγρότης μπορεί να προσελκύσει την ηλιακή ενέργεια και να την μεταβιβάσει στο χωράφι του, απ' όπου τα φυτά θα την χρησιμοποιούν. Αν αμφιβάλλει για την δύναμη της σκέψης του, όλα είναι χαμένα. Όταν κάνετε ένα τέτοιο πείραμα, μην πείτε στους ανθρώπους τι σκέφτεστε να κάνετε, αλλά να απευθύνετε την παράκληση σας στον Θεό, και, όταν πετύχετε το πείραμα σας, να Τον ευχαριστήσετε. Κι έτσι, ο εύκολος δρόμος στην ζωή βασίζεται στην υπηρεσία προς τον Θεό. Η δε υπηρεσία προς τον Θεό υπονοεί αποδοχή και μετάδοση της Θείας Αγάπης, στην οποία συμπεριλαμβάνονται δύο έλλογα στοιχεία: φως και ανάπτυξη για την ψυχή. Όλοι οι άνθρωποι σήμερα βρίσκονται μπροστά σε μεγάλες δυσκολίες, κι όταν ακούνε να γίνεται λόγος για την Θεία αγάπη, λένε: Αυτές οι δουλειές τώρα δεν μας ενδιαφέρουν. - Πρέπει να ενδιαφέρεστε για την Θεία Αγάπη, επειδή, πριν περάσει πολύς καιρός, θα προσκρούσετε σε μεγάλες δυσκολίες, κατά τις οποίες μόνον αυτή η Αγάπη θα σας βοηθήσει. Τότε να θυμηθείτε τα λόγια μου και να χρησιμοποιήσετε την δύναμη της σκέψης σας όχι μόνο για την καλυτέρευση της κατάστασης των χωραφιών σας, αλλά και για την καλυτέρευση της ζωής σας. Όσο περισσότερη ηλιακή ενέργεια δέχεστε μέσα σας, τόσο μεγαλύτερη απαλότητα και μεγαλύτερος μαγνητισμός θα αναπτυχθούν μέσα σας. Και τότε, σε όποιο σπίτι μπείτε, όλοι θα σας αγαπούν. Γιατί θα σας αγαπούν οι άνθρωποι; Επειδή, με την είσοδο σας σε κάποιο σπίτι, οι δουλειές αυτού του σπιτιού αρχίζουν να πηγαίνουν καλά. Οι Βούλγαροι πιστεύουν στον "αγιασμό". Και πράγματι, τέτοιοι άνθρωποι κουβαλάνε κάτι ωραίο μέσα τους. Είναι καλοί, ανοιχτόκαρδοι, πιστεύουν σε όλα. Εγώ ονομάζω αυτούς τους ανθρώπους "φρόνιμα παιδιά". Να είστε κι εσείς σαν αυτά τα φρόνιμα παιδιά! Ό,τι και να συμβεί την ημέρα, πείτε στον εαυτό σας: Ο Κύριος είναι καλός, Αυτός θα τα μετατρέψει όλα σε καλό. Γι' αυτόν τον σκοπό, απαιτείται και από τον άνθρωπο αγάπη. Αν ο καιρός ήταν συννεφιασμένος, αν έβρεχε, αν είχε μπόρα, αν οι άνθρωποι μάλωναν μεταξύ τους, δεν πειράζει. Εσείς θα στρέψετε το μυαλό σας προς τον Θείο κόσμο. Απ' την στιγμή που αναγνωρίζετε την ύπαρξη αυτού του κόσμου, πρέπει να δεχτείτε ότι, για να γίνονται αυτά τα πράγματα, για να υπάρχουν τόσα βάσανα, δυστυχίες, υπάρχουν κάποιες λογικές αιτίες, τις οποίες μόνον ο Θεός γνωρίζει. Αφού δεχτείτε αυτή την κατάσταση, όλοι σας πρέπει να αρχίσετε δουλειά στο χωράφι του Θεού. "Αλλά πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Τι απάντησε ο Χριστός στον εκατόνταρχο; -Ας γίνει σύμφωνα με την πίστη σου! Σε όλους όσους πιστεύουν, και σε όσους δεν πιστεύουν, κι εγώ λέω: Στραφείτε προς τον Θεό και παρακαλέστε Τον να βοηθήσει το αγόρι σας να γιατρευτεί. Μόλις γιατρευτεί το αγόρι σας, θα δοξάσετε τον Κύριο, και οι δουλειές σας θα προχωρήσουν μπροστά. Δυνατός, ισχυρός είναι ο Θείος λόγος! Όταν ο Θεός πει μονάχα έναν λόγο, το αγόρι σας θα γιατρευτεί. Να έχετε πίστη, όπως ο εκατόνταρχος. Θετική πίστη απαιτείται απ' όλους τους ανθρώπους. Αυτή η πίστη οδηγεί στην μεγάλη επιστήμη, με την οποία πρέπει να αρχίσει η μελλοντική δουλειά. Για την ενίσχυση της πίστης, πρέπει ν' αρχίσετε με μικροσκοπικά πειράματα, τα οποία μετά από δέκα μήνες θα δώσουν μικρά αποτελέσματα, ενώ μετά από δέκα χρόνια πιο μεγάλα. Τότε θα παρατηρήσετε καλυτέρευση στην υγεία σας, στην διανοητική και πνευματική σας ανάπτυξη, και επίσης καλυτέρευση σ' όλο το σπίτι σας. Η γυναίκα και τα παιδιά σας θα είναι επίσης πιο υγιείς, πιο χαρούμενοι, πιο καλοί και έλλογοι. Αυτό σημαίνει να υπηρετεί ο άνθρωπος τον Θεό! Αυτός είναι ο δρόμος προς τις επιτεύξεις. "Αλλά πες μονάχα έναν λόγο, και θα γιατρευτεί το αγόρι μου." Σας εύχομαι όλοι σας να έχετε αυτή την θετική πίστη, ώστε όταν στραφείτε προς τον Χριστό μ' αυτά τα λόγια, να πει κι Αυτός: "Ούτε στο Ισραήλ δεν έχω βρει τόση πίστη." Ομιλία τον Δασκάλου, που έγινε στις 27 Νοεμβρίου του 1927, Σόφια - Ίζγκρεβ.
  5. Ουτε ανδρασ, ουτε γυναικα "Ούτε ο ανήρ χωρίς της γυναικός, ούτε η γυνή χωρίς τον ανδρός υπάρχει εν Κυρίω." (Προς Κορινθίους 11, 11) Στο προαναφερθέν κεφάλαιο ο απόστολος Παύλος υποκινεί τους τότε χριστιανούς να είναι μιμητές του, όπως και αυτός είναι μιμητής του Χριστού. Εδώ μελετάται μια σειρά από ερωτήματα, τα οποία μένουν ανεξήγητα μέχρι σήμερα. Αυτό δείχνει ότι, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, παρατηρείται μικρή επίδοση, πολύ μικρή πρόοδος στην εξέλιξη των ανθρώπων. Η πρόοδος του σημερινού κόσμου μετριέται με χιλιοστά από το χιλιοστόμετρο. Για παράδειγμα, αν σε ένα τετραγωνικό εκατοστόμετρο μαζευτούν εκατό εκατομμύρια κύματα από κόκκινο φως, μπορείτε να λογαριάσετε πόσα τέτοια κύματα θα χωρέσουν σε ένα χιλιοστόμετρο από όλο το τετραγωνικό εκατοστόμετρο. Ταυτοχρόνως, ανάμεσα σ' αυτά τα κύματα υπάρχουν κενοί χώροι. Ρωτάω: Μπορείτε να μετρήσετε πόσο μεγάλη είναι η απόσταση από το ένα έως το άλλο κύμα; Όταν παρατηρούμε τα κύματα του φωτός, αυτά μας φαίνονται ίσιες γραμμές, ενώ στην ουσία είναι λοξές, κυματοειδείς. Η αιτία γι' αυτό το γεγονός είναι ότι το μάτι μας δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ακόμα και το πιο μικρό γύρισμα των ακτινών του φωτός, γι' αυτό και μας φαίνονται ίσιες. Στην ίδια βάση, πολλά πράγματα στην ζωή μας φαίνονται σωστά, αλλά στην ουσία είναι στραβά. Και αντίθετα: πολλά πράγματα μας φαίνονται λάθος, ενώ είναι σωστά. Όμως, υπάρχει ένα αξίωμα, το οποίο καθορίζει την αληθινή κατάσταση των εκδηλώσεων στην ζωή. Υπό την ευρεία έννοια της λέξης, η σωστή σκέψη παίζει τον ρόλο της μικρότερης απόστασης ανάμεσα σε δύο έλλογα πλάσματα. Με άλλα λόγια: ευθεία γραμμή είναι αυτή, στις δύο άκρες της οποίας κάθονται δύο έλλογα πλάσματα. Πολλοί από τους σύγχρονους ανθρώπους μιλάνε για την επιστήμη, συζητάνε για μερικές επιστημονικές θεωρίες, σαν να πρόκειται για κάτι καθορισμένο. Ένα πρέπει να έχουμε υπ' όψη μας: Η γνώση είναι κάτι σχετικό, και όχι απόλυτο. Αν οι επιστήμονες γνωρίζουν σήμερα κάτι σχετικά μ' ένα δεδομένο θέμα, αύριο θα έχουν γνώσεις για το ίδιο θέμα που θα διαφέρουν από τις χθεσινές. Η επιστήμη εμπλουτίζεται κάθε μέρα με όλο και νεώτερα γεγονότα, πιο κοντά στην αλήθεια. Μ' άλλα λόγια, αν η επιστήμη δεν γνωρίζει σήμερα ένα φαινόμενο, αύριο θα το γνωρίζει. Για παράδειγμα, στον προηγούμενο αιώνα (Σημ. Μετ.: τον 19ο αιώνα) ο πλανήτης Ουρανός δεν ήταν γνωστός στους επιστήμονες, όμως οι σύγχρονοι αστρονόμοι ξέρουν πια γι' αυτόν. Ξέρουν πόσο απέχει από τον ήλιο, από την γη, κλπ.. Ξέρουν ακόμα ότι αυτός ο πλανήτης ανήκει στο ηλιακό σύστημα, αλλά δεν ξέρουν ποια είναι η εσωτερική του κατάσταση. Αυτό δεν είναι ακόμα απόλυτη γνώση. Μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζετε κάποιον άνθρωπο, αν μόνον ακούσετε κάτι γι' αυτόν; Για παράδειγμα, διαβάζετε ότι στην Σόφια έχει έρθει κάποιος Γερμανός ή Γάλλος διπλωματικός πρόξενος, αλλά δεν ξέρετε τι είναι αυτός ο άνθρωπος, ποιος είναι ο χαρακτήρας του. Δηλαδή, η γνώση σας είναι σχετική. Αν πάμε πιο βαθιά, θα έρθουμε στο ερώτημα περί ψυχής, για το οποίο οι άνθρωποι λογομαχούν έως σήμερα για το αν υπάρχει ψυχή ή όχι. Εκείνοι, οι οποίοι αρνούνται την ύπαρξη της ψυχής, είναι στην κατάσταση των επιστημόνων αστρονόμων, οι οποίοι παρατηρούν με τα τηλεσκόπια τους, αλλά δεν έχουν μπορέσει να δουν την ψυχή στο πεδίο των σωλήνων τους. Μέχρι να την δουν, θα την αρνούνται. Όμως, μία μέρα, όταν αυτή πέσει στο οπτικό τους πεδίο, αυτοί θα υποστηρίζουν την ύπαρξη της ψυχής, όπως όλοι οι αστρονόμοι σήμερα μιλάνε για την ύπαρξη του πλανήτη Ουρανού. Θα έρθει η μέρα, κατά την οποία η ύπαρξη της ψυχής θα είναι τελειωμένο γεγονός για όλους τους ανθρώπους. Αλλά όλες οι ψυχές δεν είναι στην γη. Αυτές κινούνται στο διάστημα, τριγυρίζουν στο ηλιακό σύστημα, και κάποιες από αυτές τριγυρίζουν και στα άλλα συστήματα, και κατά περιόδους κατεβαίνουν στην γη. Όταν κατέβουν στην γη, επισκέπτονται τους ανθρώπους, μπαίνουν στα σώματα τους, τους αφήνουν τις ευλογίες τους και πηγαίνουν ξανά στο άπειρο. Ποια είναι η κίνηση των ψυχών; Αυτές κινούνται κυκλικά, αλλά σπειροειδώς. Πώς σας φαίνεται, είναι αποδεκτή αυτή η θεωρία; Και εσείς θα πείτε, όπως οι Τούρκοι: "Ολά-μπιλίρ!" Και έτσι είναι, για κάθε πράγμα, το οποίο δεν μπορούμε να αποδείξουμε, λέμε "ολά-μπιλίρ" - είναι δυνατόν. Γιατί; Επειδή δεν μπορούμε να το αποδείξουμε, αλλά δεν μπορούμε και να το αρνηθούμε. Να πούμε για κάτι ότι είναι πιθανό, ή να δεχτούμε απόλυτα την δυνατότητα του, αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Αυτό το οποίο λέω για την ψυχή, είναι αλήθεια, δεν υπόκειται σε αμφισβήτηση. Από μόνη της, η ψυχή παριστάνει ένα μικρό σύμπαν, το οποίο κινείται στο μεγάλο σύμπαν, στο άπειρο. Όταν μιλάμε για χρόνο και χώρο στον πνευματικό κόσμο, αυτές οι δύο έννοιες διαφέρουν ριζικά από τις έννοιες περί χρόνου και χώρου στον φυσικό κόσμο. Συνεπώς, οι έννοιες του χρόνου και του χώρου στον πνευματικό κόσμο μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνον ως ερωτήματα προς σκέψη, και γι' αυτές μπορείτε να πείτε "ολά - μπιλίρ". Αν μπείτε στον πνευματικό κόσμο με την συνειδητότητα που είχατε στην γη, όπως και με τις γήινες γνώσεις σας για τον ήλιο, τα άστρα και τους διάφορους πλανήτες, θα βρεθείτε σε μεγάλη αντίφαση. Για παράδειγμα, στον πνευματικό κόσμο ο ήλιος ανατέλλει καμιά φορά από την ανατολή, καμιά φορά από την δύση, καμιά φορά από τον βορρά, και καμιά φορά από τον νότο, αλλάζει την κατεύθυνση της ανατολής του. Και αν δεν γνωρίζετε την αληθινή κίνηση της γης, θα μπερδευτείτε τελείως, θα βρεθείτε σε αδιέξοδο. Για εκείνον, ο οποίος καταλαβαίνει τον πνευματικό κόσμο, δεν υπάρχουν αντιφάσεις καθόλου. Στις αναλύσεις της απόκρυφης επιστήμης, φυλάγονται σημειώσεις, στις οποίες αναφέρεται ότι πριν από χιλιάδες χρόνια ο ήλιος ανέτειλλε από την δύση. Τώρα, δεν θα σταθώ σ' αυτή την μακριά πορεία, στο γιατί και για ποιον λόγο γίνεται αυτό, αλλά όποιος θέλει να ξέρει την ίδια την αλήθεια σχετικά με αυτό το ερώτημα, ας πάει στον βόρειο πόλο κι ας δει πώς κινείται ο ήλιος, σε μορφή σπείρας, και πώς κατεβαίνει προς τα κάτω. Όταν παρατηρούμε τον ήλιο από την γη, μας φαίνεται ότι ανατέλλει από την ανατολή και δύει στην δύση, γυρίζοντας στον βόρειο πόλο. Ο βόρειος πόλος είναι τόπος της Αλήθειας. Εκεί η μέρα και η νύχτα διαρκούν από έξι μήνες, όταν σε άλλα μέρη η μέρα και η νύχτα είναι συνήθως από 12 ώρες. Στην εύκρατη ζώνη, όμως, η μέρα και η νύχτα καμιά φορά είναι περισσότερο ή λιγότερο από 12 ώρες. Φαινομενικά, αυτές είναι κάποιου είδους αντιφάσεις, οι οποίες παρουσιάζονται και στην ανθρώπινη ζωή. Αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι τίποτε άλλο, παρά οι καινούριες καταστάσεις στην ζωή, στις οποίες προσκρούει ο άνθρωπος, και τις οποίες δεν είναι έτοιμος ακόμα να εξηγήσει. Από αυτή την άποψη, λέω: αν ο άνδρας είναι η αρχή της ευθείας γραμμής, το τελευταίο όριο αυτής της ευθείας θα είναι οπωσδήποτε η γυναίκα. Συνεπώς, σύμφωνα με αυτό το αξίωμα, η ευθεία γραμμή πάντα καθορίζεται από έναν άνδρα και από μία γυναίκα, αλλά ποτέ από δύο άνδρες, ή από δύο γυναίκες. Έτσι ώστε, η ευθεία γραμμή, ως προβολή γνωστής φυσικής δύναμης, πάντα είναι πιο ενεργητική στην αρχή της απ' όσο στο τέλος. Στην αρχή εκδηλώνεται ο ανδρικός τρόπος ζωής, ή η ανδρική θετική δύναμη, η οποία στο τέλος, χάρη στην αντίσταση την οποία συναντάει στον δρόμο της, σταδιακά μειώνεται και μετατρέπεται σε αρνητική δύναμη, δηλαδή σε γυναικεία αρχή. Ίδιες αλλαγές γίνονται και με τις ακτίνες του ηλίου. Στην αρχή η ακτίνα του ηλίου είναι θετική, αλλά επειδή περνάει από πολλά μικρά διάκενα, σταδιακά χάνει από την ενέργεια της, μειώνεται η δύναμη της και γίνεται αρνητική. Όταν ξέρουμε τους νόμους για την κίνηση του φωτός, όπως και τον δρόμο απ' τον οποίο περνάει, μέχρι να έρθει στην γη, μπορούμε να υπολογίσουμε μετά από πόσο χρόνο θα φτάσει στα μάτια μας. Στις παλμικές κινήσεις του φωτός παρατηρείται ένα ανέβασμα και κατέβασμα. Κάθε ανέβασμα και κατέβασμα δε αποτελούν ένα ολόκληρο γύρισμα της ακτίνας του ηλίου, η οποία αποτελείται από 800 τρισεκατομμύρια παλμούς, από 400 τρισεκατομμύρια σε κάθε ανέβασμα και κατέβασμα. Μπορεί μετά από χιλιάδες χρόνια οι επιστήμονες να δουν τις κινήσεις του φωτός και να πεισθούν ότι αυτό κινείται κυκλικά, αλλά σπειροειδώς. Το φως είναι αγωγός της ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα και κάθε ηλιακή ακτίνα είναι αγωγός και άλλου είδους ενέργειας. Από αυτή την άποψη, η ηλιακή ακτίνα είναι τόσο υλική, όσο είναι υλικός ο σωλήνας, δια του οποίου ρέει νερό, ή το καλώδιο δια του οποίου ρέει ηλεκτρική ενέργεια. Θα πείτε: Όλα αυτά τα οποία λέγονται, είναι αλήθεια; Ο έξυπνος ποτέ δεν ρωτάει αν κάτι καθορισμένο είναι σωστό, ή όχι. Γιατί; Επειδή γνωρίζει τους τόνους του βιολιού και καταλαβαίνει αν ένας τόνος ηχεί σωστά, ή όχι. Όταν ακούει τον τόνο ντο στο βιολί, τον γνωρίζει. Αν ο τόνος ντο αυξηθεί κατά ένα ημιτόνιο, για να μην χαθεί η αρμονία του όλου, και οι άλλοι τόνοι πρέπει να αυξηθούν κατά ένα ημιτόνιο. Όμως υπάρχουν περιπτώσεις, κατά τις οποίες αυξάνεται μόνον ο τόνος ντο κατά ένα ημιτόνιο, ενώ οι άλλοι τόνοι παραμένουν ίδιοι, χωρίς να επέρχεται δυσαρμονία στο όλον. Τότε ο άνθρωπος βρίσκεται μπροστά σε άλλη κατάσταση, που κι αυτή επίσης, όπως η πρώτη, μπορεί να δώσει τα καλά αποτελέσματα της. Από τον άνθρωπο εξαρτάται γιατί και πώς θα χρησιμοποιήσει τις διάφορες κλίμακες στην ζωή του. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι δεν αντέχουν τους υψηλούς τόνους. Το αυτί τους δεν έχει προσαρμοσθεί στις δονήσεις, στις ενέργειες των υψηλών τόνων. Από αυτή την άποψη, κάθε μουσικός τόνος παίζει τον ρόλο του σωλήνα μέσω του οποίου περνάει η ενέργεια του. Αυτό σημαίνει ότι κάθε τόνος έχει ορισμένο περιεχόμενο. Αν ο βιολιστής παίζει, χωρίς να ξέρει τι περιεχόμενο να δώσει σε κάθε τόνο, το παίξιμο του παριστά χτύπημα επάνω σε κλωστές άδειου συστήματος υπονόμων. Σε κανέναν δεν αρέσει τέτοιο παίξιμο. Αυτός ο βιολιστής παίζει χωρίς έμπνευση. Αυτό είναι νεκρό παίξιμο. Συνεπώς, υπάρχει νεκρή και ζωντανή μουσική. Ζωντανή μουσική είναι αυτή, της οποίας οι τόνοι είναι γεμάτοι από το αντίστοιχο γι' αυτούς περιεχόμενο. Στην ίδια βάση, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε νεκρό και ζωντανό φως, νεκρή και ζωντανή σκέψη. Από πνευματική άποψη, κάθε σκέψη είναι φορέας κάποιου σπουδαιότερου απ' αυτό που παριστά η εξωτερική της μορφή, αλλά εμείς δεν είμαστε ακόμα σε θέση να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στις σκέψεις και το περιεχόμενο τους. Λέμε ότι η σκέψη δημιουργεί. Η σκέψη, όντως, δημιουργεί, επειδή φέρει μεσάτης δύναμη, ενέργεια. Για να μπορεί να χρησιμοποιεί την δημιουργική δύναμη της σκέψης, ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει τους νόμους της, να ξέρει να την ανοίγει, να δει τι έχει κατατεθεί μέσα της. Μόλις καταλάβετε το περιεχόμενο, που η Πρωταρχική Αιτία έχει βάλει μέσα σε κάθε σκέψη, θα μπορείτε να αποδώσετε δόξα σ' αυτή την Πρωταρχική Αιτία, στον Θεό. Τι σημαίνει να αποδώσετε δόξα στον Θεό; Όταν γνωρίζετε καλά τον φίλο σας, τον αγαπάτε και είστε έτοιμοι να κάνετε γι' αυτόν όλα, όσα επιθυμεί. Αυτό σημαίνει να αποδώσετε δόξα στον Θεό. Δόξα χωρίς αγάπη δεν υπάρχει. Αυτός ο νόμος είναι γνωστός σε όλους τους ανθρώπους. Παρατηρήστε, ακόμη και εκείνοι που δεν πιστεύουν στον Θεό, και αυτοί είναι έτοιμοι να αποδώσουν δόξα ο ένας στον άλλον. Όταν μιλάω για την πίστη, δεν εννοώ την επίσημη πίστη, την οποία έπρεπε να έχτε αποχαιρετήσει από καιρό. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να έχει καινούρια, εσωτερική πίστη, χωρίς να νομίζει ότι πρέπει να απαρνηθεί την παλιά πίστη, όπως ο νέος δεν πρέπει να απαρνηθεί τον γέρο. Το καινούριο από μόνο του θα αντικαταστήσει το παλιό. Ο γέρος και ο νέος υπάρχουν στον κόσμο, ως δύο αντίθετοι πόλοι, όπως στην γη, έτσι και στον Θείο κόσμο, αλλά διαφέρουν μόνο στις σχέσεις τους. Έτσι, όταν μιλάμε για καινούρια και παλιά πίστη, για νέους και γέρους ανθρώπους, αυτά τα ερωτήματα δεν πρέπει να εξετάζονται μόνο στο κυριολεκτικό τους νόημα, αλλά και εσωτερικά. Αν εξετάζουν τα πράγματα μόνο κυριολεκτικά, οι άνθρωποι μπορούν να περιπέσουν σε σειρά πλανών. Για παράδειγμα, στην Γραφή λέγεται: "Ούτε ο ανήρ χωρίς της γυναικός, ούτε η γυνή χωρίς του ανδρός υπάρχει εν Κυρίω." Αυτός ο στίχος περιγράφει μόνο την εξωτερική πλευρά του ερωτήματος. Όποιος τον εξετάζει κυριολεκτικά, θα αγγίξει μόνο την εξωτερική του πλευρά. Αλλά, αν τον εξετάσουμε και στην εσωτερική του πλευρά, ο άνδρας και η γυναίκα αντιπροσωπεύουν δύο αρχές, δύο μέρη ενός όλου. Ποιο είναι το όλο; Ο ίδιος ο άνθρωπος. Οι δύο πόλοι, τα δύο μέρη, είναι το πνεύμα του και η ψυχή του. Η ψυχή μπορεί να ζει ξεχωριστά, ανεξάρτητα από το πνεύμα, όπως η γυναίκα μπορεί να ζει ξεχωριστά από τον άνδρα, ο καθένας για τον εαυτό του, σε δικιά του φυσική μορφή. Συνεπώς, η ψυχή μπορεί να ζει ξεχωριστά, όπως η γυναίκα, σε δικιά της ιδιάζουσα μορφή. Και το πνεύμα μπορεί να ζει ξεχωριστά, όπως ο άνδρας, επίσης σε δικιά του ιδιάζουσα μορφή. Να γιατί, πολλοί άνθρωποι κουβαλάνε μέσα τους μόνο την ανδρική αρχή, μόνο το πνεύμα. Για τέτοιους ανθρώπους λέγεται ότι έχουν πνεύμα μέσα τους, αλλά δεν έχουν ψυχή. Άλλοι δε κουβαλάνε μέσα τους μόνο την γυναικεία αρχή, την ψυχή. Για τέτοιους ανθρώπους λέγεται ότι δεν έχουν πνεύμα μέσα τους, αλλά έχουν ψυχή. Υπάρχει κάποια αντίφαση σε αυτό; Για μας είναι σημαντικό ο άνθρωπος να έχει ή ψυχή, ή πνεύμα. Αν αυτές οι ψυχές ή πνεύματα είναι από αυτόν, ή από τον άλλο κόσμο, αυτό δεν είναι σημαντικό. Για μας είναι σημαντικό, όμως, και οι μεν και οι δε να πιστεύουν στον Θείο κόσμο, να καθοδηγούνται από τους Θείους νόμους, για να διορθώσουν τις αντιφάσεις, οι οποίες υπάρχουν ανάμεσα τους. Μόνο σ' αυτή την περίπτωση θα μπορείτε να λύσετε τα προβλήματα στην ζωή σας. Για παράδειγμα, σηκώνεστε το πρωί, και νιώθετε ότι κάτι σας λείπει. Τι σας λείπει; Η ψυχή. Πού έχει πάει αυτή; Η ψυχή σας έχει αφήσει το σώμα σας, επειδή έχει θιχτεί ως προς κάτι από το πνεύμα, και σε σας έχει μείνει μόνο το πνεύμα. Καμιά φορά συμβαίνει το αντίθετο: το πνεύμα αφήνει το σώμα σας, και σε σας μένει μόνο η ψυχή. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, όπου και η ψυχή και το πνεύμα αφήνουν το σώμα, κι αυτό μένει μόνο με την καρδιά του και με το μυαλό του, και ο άνθρωπος βρίσκεται σε μεγάλη ταραχή. Γιατί ταράζεται τότε ο άνθρωπος; Ταράζεται, επειδή η καρδιά και το μυαλό του, τα παιδιά του, είναι παρατημένα από την ψυχή και το πνεύμα, δηλαδή από την μάνα και τον πατέρα. Τα παιδιά τρομάζουν και λένε: Πού είναι η μητέρα μας, ποιος θα μας μαγειρεύει τώρα; Πού είναι ο πατέρας μας, ποιος θα μας αγοράζει ρούχα; Τα παιδιά είναι πλήρως εξαρτημένα από τους γονείς τους. Ρωτάω: πώς γεννήθηκε στα μυαλά των ανθρώπων η ιδέα να παντρεύονται; Αυτοί θέλανε να δημιουργήσουν και στην γη έναν θεσμό, σαν κι αυτόν που υπήρχε και στον ουρανό, αλλά επειδή δεν κατάλαβαν τους νόμους, στους οποίους βασιζόταν αυτός ο θεσμός, τον διαστρέβλωσαν. Και πραγματικά, οι σχέσεις ανάμεσα στους σύγχρονους άντρες και γυναίκες είναι τόσο διαστρεβλωμένες, διότι δεν έχει μείνει τίποτε, ούτε η πιο μικρή ομοίωση αυτού που υπάρχει στον ουρανό. Όταν λέω ότι η ψυχή έχει αφήσει το σώμα κάποιου ανθρώπου, επειδή έχει θιχτεί από το πνεύμα του, αυτό λέγεται στην ανθρώπινη γλώσσα. Στην ουσία, επειδή η ψυχή και το πνεύμα επιδιώκουν την απόλυτη ελευθερία, το πνεύμα έχει δώσει ελευθερία στην ψυχή, να πάει κάπου βόλτα, να επισκεφτεί κάποια μέρη, και, όταν τελειώσει την δουλειά της, να γυρίσει πίσω. Το ίδιο κάνει και το πνεύμα. Ό,τι κάνουν η ψυχή και το πνεύμα, ποτέ δεν το ανακοινώνουν στα παιδιά τους, στο μυαλό και στην καρδιά. Όμως, ό,τι κάνουν η μητέρα κι ο πατέρας στην γη, όλα τα ανακοινώνουν στα παιδιά τους. Επειδή η ψυχή και το πνεύμα δεν ανακοινώνουν στα παιδιά τους τι κάνουν, το μυαλό και η καρδιά του ανθρώπου είναι σε συνεχή ταραχή. Με την λέξη "παιδιά", εννοούμε τους ανθρώπους του μυαλού και της καρδιάς. Όταν ρωτάω κάποιον αν έχει ψυχή, αυτό σημαίνει αν έχει μητέρα. Είναι πολύ σημαντικό ο άνθρωπος να έχει μητέρα! Όποιος έχει μητέρα μέσα του, είναι αληθινός άνθρωπος. Όταν ρωτάω κάποιον αν έχει πνεύμα, αυτό σημαίνει αν έχει πατέρα. Είναι πολύ σημαντικό ο άνθρωπος να έχει πατέρα! Κάποιος λέει: Ο πατέρας μου πέθανε. Όχι, ο αληθινός πατέρας ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεπώς, οι λέξεις ψυχή και πνεύμα πρέπει να εννοούνται με την εσωτερική τους έννοια, σύμφωνα με το αναφερόμενο στην Γραφή. Για παράδειγμα, εκεί λέγεται ότι ο πρώτος Αδάμ έγινε ζωντανή ψυχή, δηλαδή έγινε γυναίκα. Ο τελευταίος Αδάμ δε ήταν ζωογόνο πνεύμα, δηλαδή άνδρας. Όμως, ούτε ο πρώτος Αδάμ ήταν αληθινή γυναίκα, ούτε ο τελευταίος ήταν αληθινός άνδρας. Αυτό δείχνει ότι έρχεται καινούρια περίοδος στον κόσμο, όπου αυτή η ιστορία πρέπει να επαναληφθεί, να δημιουργηθεί εκείνος ο άνθρωπος, στον οποίον και η γυναίκα και ο άνδρας να είναι αρμονικά συνδυασμένοι. Δηλαδή, όταν η ψυχή εκδηλώνεται, στην ζωή γίνεται επανάληψη των γεγονότων, αλλά σε εντελώς καινούρια μορφή και με εντελώς καινούριο τρόπο. Όταν δε εκδηλώνεται η αγάπη, τότε η ζωή έρχεται. Η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από συρροή της ενέργειας. Στο προαναφερθέν κεφάλαιο, ο Απόστολος Παύλος λέει, για τους τότε χριστιανούς, ότι ο άνδρας είναι η κεφαλή του σπιτιού, ότι αυτός δημιουργήθηκε πρώτος, ενώ η γυναίκα μετά. Όταν λέει ότι ο άνδρας δημιουργήθηκε πρώτος, εννοεί την δημιουργία του πρώτου ανθρώπου. Υπάρχει μια σειρά από θεωρίες για την δημιουργία του κόσμου, του Αδάμ, από τις οποίες είναι παρμένες μόνο μερικές στροφές και είναι βαλμένες στην τωρινή Βίβλο. Όλες οι θεωρίες είναι μαζεμένες σ' ένα μεγάλο βιβλίο, το οποίο μπορείτε να το διαβάζετε και στον ουρανό και στην γη. Πρέπει να διαβάζετε αυτό το βιβλίο για πολύ καιρό, για να το καταλάβετε. Πολλοί θα επιθυμήσουν να βρουν αυτό το βιβλίο και να το μεταφράσουν. Όμως, καμιά γλώσσα δεν είναι σε θέση να το μεταφράσει. Τέτοιου είδους βιβλία δεν μπορούν να μεταφραστούν. Γιατί; Επειδή τα μυαλά των σύγχρονων ανθρώπων δεν είναι αρκετά καθαρά, για να μπορούν να δεχτούν όλες τις μορφές στην πρωταρχική τους καθαρότητα. Για παράδειγμα, όταν μιλάμε για τους σύγχρονους ανθρώπους, για τον άνδρα και για την γυναίκα, αυτοί καταλαβαίνουν εντελώς άλλα πράγματα, κι όχι αυτό που είναι ο αληθινός άνδρας ή η αληθινή γυναίκα. Με την λέξη "άνδρας", από την σωστή άποψη, καταλαβαίνουμε εκείνη την ανώτερη και ευγενική αρχή, η οποία διαφέρει σε καθαρότητα και αγιότητα. Αυτή η αρχή αποκλείει όλες τις λαθεμένες απόψεις, όλα τα εγκλήματα από τον εαυτό της. Και με την λέξη "γυναίκα", από την σωστή άποψη, καταλαβαίνουμε την καθαρή παρθένο, ελεύθερη από όλες τις στραβές διαστρεβλωμένες εικόνες στο μυαλό της. Αυτή είναι ανεξάρτητη, δεν ερωτεύεται κανέναν, δεν περνάει για ήρωας μπροστά στους ανθρώπους. Γενικά, κάθε ψυχή και κάθε πνεύμα αγαπούν μόνο τον Θεό. Τα πνεύματα και οι ψυχές ερωτεύονται μόνο τον Θεό, ως Πρωταρχική αιτία των πραγμάτων. Συνεπώς, το πνεύμα πρώτα αγαπάει τον Θεό, και μετά την γυναίκα, δηλαδή την ψυχή. Και η ψυχή πρώτα αγαπάει τον Θεό, και μετά τον άνδρα, δηλαδή το πνεύμα. Όμως οι άνθρωποι στην γη θέλουν να δημιουργήσουν καινούριους δεσμούς. Αφήνουν τον πρωταρχικό δεσμό τους με τον Θεό, ενώ δημιουργούν καινούριες σχέσεις, ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, οι οποίες δεν έχουν διάρκεια. Αυτές οι καινούριες σχέσεις δεν έχουν διάρκεια, επειδή δεν είναι φυσικές και δεν βασίζονται στον θεμελιώδη νόμο της αγάπης. Το αγόρι συναντάει μία νέα, όμορφη κοπέλα, την ερωτεύεται και αρχίζει να της μιλάει: Έλα να ζήσεις μαζί μου. Εγώ θα σε φροντίζω, σαν πολύτιμο αυγό, στα χέρια θα σε κουβαλάω. Βλέπω πως ο πατέρας σου, η μητέρα σου δεν σου φέρονται καλά. Ο πατέρας σου ειδικά, είναι πολύ βάναυσος. Αν έρθεις σε μένα, θ' ανοίξει καινούριος κόσμος μπροστά στα μάτια σου. Η κοπέλα τον κοιτάει, ακούει, σαν κάποια αποκάλυψη να ανοίγεται μπροστά της. Και μετά απ' όλα αυτά, αποφασίζει ν' αφήσει το πατρικό της σπίτι, για να καταλάβει την άλλη μέρα, ότι δηλαδή όλα αυτά ήταν απάτη. Έτσι μπορεί να απατηθεί η κοπέλα, έτσι μπορεί να απατηθεί και το αγόρι. Λέω: αυτά τα πράγματα είναι γνωστά σε όλους, γι' αυτό δεν θα σας τα αποδείξω, ούτε κι εσείς θα τα αρνηθείτε. Η κόρη όπως και ο γιος, πρέπει να ευχαριστούν τους γονείς τους, γιατί έγιναν η αιτία για να έρθουν στην γη, να μαθαίνουν, να εξελίσσονται, να γνωρίσουν τον Θεό. Κόρη ή γιος που λένε ότι οι γονείς τους δεν είναι καλοί άνθρωποι, δεν καταλαβαίνουν τους νόμους της ζωής. Κάθε άνθρωπος πρέπει να κρατήσει στην ψυχή του ιερή εικόνα για την μητέρα του και για τον πατέρα του. Κι έτσι, όταν μιλάμε για την ψυχή, εννοούμε ότι αυτή είναι η πρώτη απαραίτητη συνθήκη για την εκδήλωση της αγάπης. Χωρίς ψυχή, η αγάπη δεν μπορεί να εκδηλωθεί. Η αρχική ψυχή, την οποία όλοι λαχταρούν, είναι το πιο μεγάλο, το πιο τέλειο πλάσμα. Κάθε άνθρωπος θέλει να αγαπάει κάποιον. Ποιόν, ακριβώς, θέλει να αγαπάει; Θέλει να αγαπάει αυτή την πρωταρχική ψυχή. Αφού ψάχνετε την αγάπη, αυτό δείχνει ότι ψάχνετε την ψυχή. Αφού ψάχνετε την γνώση και την σοφία, ψάχνετε το πνεύμα. Το μυαλό δεν μπορεί να δώσει γνώση στον άνθρωπο, ούτε η καρδιά μπορεί να του δώσει αγάπη. Υπάρχει κάτι στην καρδιά, το οποίο οι άνθρωποι ονομάζουν αγάπη, αλλά αυτή η αγάπη μοιάζει με τον προσωρινό μαγνητισμό, ο οποίος εύκολα αποκτιέται και εύκολα χάνεται. Αν μαγνητίσετε ένα κομμάτι σίδερο, αυτό μόνο προσωρινά θα έλκει τα σιδερένια τρίμματα. Αύριο αυτό το κομμάτι σίδερο θα χάσει την μαγνητική του ιδιότητα και πρέπει ξανά να μαγνητιστεί. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την καρδιά. Όσο και να την μαγνητίζετε, μετά από μερικές μέρες θα χάσει την ιδιότητα της να ελκύει. Αν δε πάρετε ένα κομμάτι μαύρο σίδερο και το ζεστάνετε μέχρι να κοκκινίσει, αυτό αρχίζει να φέγγει. Αν το αφήσετε σ' αυτή την κατάσταση δύο τρεις ώρες, θα χάσει το κόκκινο χρώμα του, θα χάσει το φως του και θα γίνει ξανά μαύρο. Το ίδιο γίνεται και με το μυαλό. Ποιο ανθρώπινο μυαλό δεν έχει φέξει για μερικές ώρες και μετά απ' αυτό δεν έχει σκοτεινιάσει; Όταν λέμε ότι κάποιος άνθρωπος έχει φωτεινό μυαλό, υπονοούμε ότι το πνεύμα παρευρίσκεται σ' αυτόν τον άνθρωπο. Η παρουσία του πνεύματος δημιουργεί αδιάκοπη φωτεινή ενέργεια στο ανθρώπινο μυαλό. Συνεπώς, η ψυχή και το πνεύμα είναι δύο μεγάλες αρχές στην ζωή. Με την είσοδο του στην ζωή, ο υλισμός την έκανε να παρεκκλίνει από την σωστή πορεία. Πώς έχει δημιουργήσει αυτή την παρέκκλιση στην ζωή; Εισάγοντας στον κόσμο την ιδέα ότι ψυχή δεν υπάρχει κι όλα είναι ύλη. Όσον αφορά στην ύπαρξη του πνεύματος, ο υλισμός δεν μπόρεσε να το αρνηθεί, επειδή αυτός μόνος του το έχει συνταυτίσει με το μυαλό του ανθρώπου. Έτσι ώστε, όταν πουν για κάποιον άνθρωπο ότι έχει δυνατό πνεύμα, οι υλιστές υπονοούν δυνατό, φωτεινό μυαλό. Όμως, αρνούνται εντελώς την ύπαρξη της ψυχής, και ταυτόχρονα μαζί της αρνούνται την ύπαρξη της Αγάπης, ως Μεγάλη αρχή. Αυτή την αρχή δεν την απορρίπτουν μόνον οι υλιστές, αλλά ακόμα και οι πρώτοι άνθρωποι στον κήπο του παραδείσου απορρίψανε την Αγάπη. Λέτε: Πώς απορρίψανε την Αγάπη; -Όταν εκφράσανε ανυπακοή προς αυτή. Ο νόμος της Αγάπης συνδέεται με την υπακοή. Ο ίδιος νόμος, όμως, δίνει αληθινές γνώσεις στον άνθρωπο. Όποιος δεν έχει αγάπη μέσα του, δεν μπορεί να μαθαίνει, δεν μπορεί να αποκτά γνώσεις. Η αληθινή γνώση μπορεί να αποκτηθεί μόνο μέσω της Αγάπης. Αυτό πρέπει να ξέρουν όλοι οι άνθρωποι. Όποιος χάνει την αγάπη του, χάνει και την γνώση του. Μόλις χάσει την γνώση του, θα χάσει και το νόημα της ζωής. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να σταματάει στην γνώση, πρέπει μεν να την αναζητάει, αλλά και να επιδιώκει την Πρωταρχική Αιτία, στην οποία όλες οι πράξεις είναι αδιάκοπες. Αλλιώς, ο άνθρωπος μπορεί να περιπέσει στην ίδια κατάσταση, στην οποία βρέθηκε ο άγγελος Ζερφίλ. Στην αρχαιότητα ακόμη, ο άγγελος Ζερφίλ στάλθηκε στην γη, με σκοπό να επισκεφθεί τον Αιγύπτιο Φαραώ Άμμωνα-Ρα. Όταν πήγε στον βασιλιά, είδε την κόρη του, η οποία ήταν τόσο όμορφη, ώστε την ερωτεύτηκε αμέσως κι επιθύμησε να την εξυψώσει, να της γνωρίσει τον αγγελικό κόσμο και να την φέρει εκεί, να δείξει σε όλα τα πλάσματα μία ψυχή, η οποία είχε ενδιαφερθεί για τον ουρανό και είχε επιθυμήσει να τον επισκεφθεί. Και η κόρη του βασιλιά ερωτεύτηκε τον άγγελο. Χαιρόταν πολύ τις ωραίες του φτερούγες, και μια μέρα επιθύμησε να της τις δώσει, να κάνει μ' αυτές μία βόλτα, όπως οι άνθρωποι σήμερα πετάνε με αεροπλάνα στον αέρα. Αυτός είπε: Φοβάμαι να μην πέσεις κάπου, επειδή δεν ξέρεις να πετάς. - Όχι, εγώ θα πετάξω εύκολα, θέλω να κάνω λίγο βόλτα με τα φτερά σου. Ο άγγελος δεν μπορούσε να αρνηθεί την παράκληση της κι άρχισε να την εξασκεί στο πέταγμα. Αυτή η δουλειά του πήρε αρκετό χρόνο: της έδινε πάμπολλες οδηγίες για το πώς να χρησιμοποιεί τα φτερά, μέχρι που στο τέλος έμαθε να πετάει ελεύθερα. Μία μέρα πήρε τα φτερά του αγγέλου και, ανεξάρτητη πια, πέταξε μ' αυτά. Η πρώτη της βόλτα με τα φτερά ήταν μέχρι τον αγαπημένο της. Όταν γύρισε από την βόλτα της, ο άγγελος την ρώτησε: Πού πήγες σήμερα με τα φτερά; - Πήγα σ' έναν φίλο μου. Όταν έμαθε να πετάει ελεύθερα με τα φτερά του αγγέλου, η όμορφη κόρη του βασιλιά άρχισε να βγαίνει συχνά βόλτα μ' αυτά, να κάνει επισκέψεις, κι ο άγγελος ήταν αναγκασμένος να την περιμένει μέχρι να γυρίσει. Γι' αυτόν τον λόγο καθυστέρησε πολύ καιρό στην γη. Για να ελευθερώσει αυτόν τον άγγελο από τον δεσμό του με την κόρη του βασιλιά, ο αόρατος κόσμος ήταν αναγκασμένος να καταστρέψει όλη την Αίγυπτο, να βάλει τέλος στην δυναστεία του Φαραώ. Όταν γύρισε στον ουρανό, όλοι ρώτησαν τον άγγελο τι είχε μάθει στην γη, αφού είχε περάσει τόσο καιρό εκεί. Αυτός απάντησε: Ένα πράγμα έμαθα. - Τι; - Σε κανέναν να μη δίνεις τα φτερά σου δανεικά. Λέω: Μην δανείζετε σε κανέναν την αγάπη σας. Ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει για ποιον λόγο χρησιμοποιεί την αγάπη - το πιο μεγάλο, το πιο άγιο πράγμα στην ζωή. Δεν είναι κακό ότι ο άγγελος δάνεισε τα φτερά του στην όμορφη κόρη του βασιλιά, αλλά αυτό δείχνει αστάθεια χαρακτήρα. Ρωτάω: για ποιον λόγο χρησιμοποιείτε εσείς την αγάπη σας; Εγώ δεν θέλω να σας κατηγορήσω, αλλά ας απαντήσει ο καθένας στον εαυτό του γιατί ψάχνει την αγάπη και για ποιον σκοπό σκέφτεται να την χρησιμοποιήσει, αφού την βρει. Η αγάπη φέρνει ζωή, ενώ η ζωή δίνει νόημα σε όλα. Χωρίς ζωή ο άνθρωπος μοιάζει με ξερά οστά. Η σοφία δε φέρνει την γνώση, ενώ η γνώση δίνει έκφραση, ομορφιά, εικόνα και ομοίωση στα πράγματα. Συνεπώς, σωστές και έλλογες σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους μπορούν να επικρατήσουν μόνο τότε, όταν η γήινη ζωή εκφραστεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της ουράνιας, της Θείας. Αυτό υπονοεί ότι ο άνθρωπος πρέπει να εκδηλωθεί σε δύο μορφές: μία λογική και μία φανταστική, δηλαδή σ' έναν πραγματικό και σ' έναν φανταστικό αριθμό. Αυτό δεν υπάρχει λόγος να αποδειχθεί. Οι μαθηματικοί θα καταλάβουν εύκολα αυτή την δουλειά. Οι φανταστικοί αριθμοί δεν υποτάσσονται στα δικά μας μέτρα. Για παράδειγμα, κάποιοι επιστήμονες λένε ότι η απόσταση από την γη έως τον ήλιο είναι ίση με 92 εκατομμύρια μίλια, ενώ άλλοι λένε ότι είναι 93 εκατομμύρια μίλια. Όμως, και οι δύο υπολογισμοί είναι σωστοί. Αυτοί οι υπολογισμοί είναι σωστοί σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων. Ο ένας υπολογισμός έχει γίνει στον φυσικό κόσμο, ενώ ο άλλος στον πνευματικό. Κάθε επιστήμονας, ο οποίος δουλεύει στην γη, διορθώνεται αδιάκοπα, επειδή μαζί του ταυτόχρονα δουλεύει και άλλος επιστήμονας από τον ουρανό. Έτσι ώστε, με κάθε μαθηματικό από την γη δουλεύει κι ένας άλλος από τον πνευματικό κόσμο. Ενώ με αυτόν, ο οποίος εργάζεται στην γη, ταυτόχρονα εργάζεται και άλλος ένας πάλι στην γη. Συνεπώς, κάθε πρόβλημα λύνεται ταυτόχρονα από τρία άτομα: ο ένας δουλεύει με τους λογικούς αριθμούς, ο άλλος με τους φανταστικούς, ενώ ο τρίτος διορθώνει τα λάθη του πρώτου και του δεύτερου. Όταν ο μαθηματικός φτάσει σε δύο διαφορετικά μέτρα ή αριθμούς για το ίδιο πράγμα, βρίσκεται σε αντίθεση και αναζητά τρόπο για να διορθώσει αυτούς τους αριθμούς, δηλαδή για να βγει απ' αυτή την αντίθεση. Συνεπώς, αν δεν μπορούμε να συμβιβάσουμε κάποια σκέψη μ' ένα μέτρο στην ζωή μας, θα την συμβιβάσουμε με άλλο. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι αναζητούν την σωτηρία τους στην Ευαγγελική εκκλησία. Όταν δεν βρουν σωτηρία εκεί, πηγαίνουν στην Ορθόδοξη. Αν κι εκεί δεν την βρουν, πηγαίνουν στην Μωαμεθανική, κλπ. Συνεπώς, το κύριο ερώτημα αναφέρεται στην σωτηρία, ενώ το πού θα βρεθεί η σωτηρία, αυτό εξαρτάται από το μέτρο, που θα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος. Όταν κάποιοι λένε ότι ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο στην Ορθόδοξη εκκλησία, αυτό είναι σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων, αυτό είναι μόνο μία πιθανότητα. Όταν άλλοι λένε ότι ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο στην Προτεσταντική εκκλησία, αυτή είναι άλλη πιθανότητα. Λέω: Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί παντού - και στην θρησκεία, και στην επιστήμη, και στην ποίηση, και στην τέχνη, και στην μουσική. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσω του Χριστού. - Αυτό είναι τυπολατρία και κατά γράμμα ερμηνεία. Τι παριστάνει ο Χριστός; Ο Χριστός είναι σύμβολο της Θείας Αγάπης. Συνεπώς, αφού πιστεύετε στην Αγάπη και ζείτε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της, μπορείτε να σωθείτε. Όλα τα καλά σ' αυτόν τον κόσμο είναι καρπός αυτής της αγάπης. Έτσι πρέπει κάθε ψυχή να αναπτύσσει την αγάπη. Η αγάπη αποκλείει όλα τα δόγματα. Λέω: με δόγματα ο άνθρωπος σώζεται μόνο σ' ένα μέρος. Χωρίς δόγματα, σώζεται παντού. Χωρίς την αγάπη, ο άνθρωπος σώζεται μόνο σ' ένα μέρος. Με την αγάπη, σώζεται παντού. Ποιο είναι αυτό το μοναδικό μέρος; - Η κόλαση. Χωρίς αγάπη ο άνθρωπος σώζεται μόνο μέσω των βασάνων, και μάλιστα στην κόλαση. Αν κάποιος μου πει ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος σωτηρίας, εγώ πια ξέρω ότι αυτός ο δρόμος είναι η κόλαση. Όταν λέω ότι με την αγάπη ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί "παντού", εννοώ την Πρωταρχική ζωή, την πρωταρχική γλώσσα, την πρωταρχική Αγάπη της μεγάλης ποικιλίας, στην οποία μπορεί να σωθεί και ο αγράμματος. Πολλοί φιλόσοφοι, όπως και πολλοί απλοί άνθρωποι στον κόσμο, σώζονται πάντα μέσω της αγάπης. Ποιοι ήσαν οι μαθητές του Χριστού, οι οποίοι κήρυξαν στον κόσμο την διδασκαλία Του; Οι περισσότεροι μαθητές του Χριστού ήσαν ψαράδες, αλλά δείξανε στους ανθρώπους πώς μπορούν να σωθούν. Πολλοί σύγχρονοι λόγιοι, όπως κι αυτοί του παρελθόντος, πιστεύανε στον Απόστολο Πέτρο, άλλοι δε στον Απόστολο Παύλο. Ο Πέτρος υποστήριζε το παλιό, ο Παύλος ήταν άνθρωπος του μυαλού, ενώ ο Ιάκωβος ήταν άνθρωπος της θέλησης, αυτός συνιστούσε την μαγκούρα. Ο Ιωάννης δε κήρυσσε την Αγάπη του Χριστού. Για να λυτρώσει τους πρώτους χριστιανούς απ' αυτόν το μεγάλο κίνδυνο, στον οποίο βρισκόντουσαν, χάρη στην πίστη τους στον Παύλο, στον Πέτρο, στον Ιωάννη ή στον Ιάκωβο, το Θείο Πνεύμα υπέβαλε τους Απόστολους και τους τότε χριστιανούς σε μεγάλους διωγμούς. Μ' αυτόν τον τρόπο το Θείο Πνεύμα τους λύτρωσε από τις πλάνες, στις οποίες είχαν περιπέσει. Αν δεν συνέβαινε αυτός ο διωγμός, πολλοί από τους χριστιανούς θα ακολουθούσαν ακόμα και μέχρι σήμερα την Παλαιά Διαθήκη. Λέω: και τώρα υπάρχει τέτοιος κίνδυνος για τους σύγχρονους επιστήμονες, οι οποίοι πιστεύουν ότι η επιστήμη θα σώσει τον κόσμο. Για να πούμε ότι η επιστήμη θα σώσει τον κόσμο, πρώτα απ' όλα πρέπει να σωθούν οι άνθρωποι. Η σύγχρονη επιστήμη είναι επιστήμη άρρωστων ανθρώπων. Αφού σωθούν οι άνθρωποι, θα επιδιώξουν την υγιή, την θετική επιστήμη. Τότε πια μπορεί να πούμε ότι και η επιστήμη και η φιλοσοφία μπορούν να σώσουν τον κόσμο, αλλά θα εννοούμε την υγιή επιστήμη, την υγιή φιλοσοφία. Πολλοί από τους σύγχρονους ανθρώπους υποκύπτουν στο συναίσθημα του εθνικισμού, το οποίο επιδρά νοσηρά επάνω τους. Συναντάτε κάποιον μεγάλο εθνικιστή, ο οποίος υποστηρίζει τον λαό του, τον λαχταράει, και, από μεγάλη ζήλια, τον σπρώχνει σε κάποιο πόλεμο. Στο κάτω - κάτω, ο πόλεμος καταλήγει άστοχος, χιλιάδες άνθρωποι σκοτώνονται και σκλαβώνονται, ενώ ο λαός κομματιάζεται, εξαντλείται. Τι έχει προσφέρει η αγάπη αυτού του ανθρώπου στον λαό του; Για την σωτηρία του κάθε λαού, ή του κάθε ανθρώπου, υπάρχει ένας Θείος τρόπος, με τον οποίο κανένας δεν μπορεί να πάθει ζημιά. Κάθε λαός υπάρχει ως ξεχωριστή μονάδα, και μπορεί να είναι ή πραγματικό ή φανταστικό μέγεθος. Από αυτή την άποψη, για να εκπληρώσει τον προορισμό του, κάθε λαός πρέπει να διαπαιδαγωγείται σύμφωνα με τους Θείους νόμους. Αν ο κλήρος, οι κυβερνήτες, οι δάσκαλοι και οι γονείς ζουν για τον Θεό, θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ανάμεσα τους έναν τέτοιο υγιή λαό, ο οποίος, από την πλευρά του, θα αντιπροσωπεύει κάτι παρόμοιο του Θείου οργανισμού. Και όντως, στον πνευματικό κόσμο κάθε λαός ξεχωριστά αντιπροσωπεύει ένα καρποφόρο δέντρο από τον κοινό Θείο κήπο. Απ' αυτή την άποψη, ο βουλγαρικός λαός αντιπροσωπεύει καρποφόρο δέντρο, οι καρποί του οποίου είναι αρκετά ξινοί. Όποιος έχει δοκιμάσει από τους καρπούς αυτού του δέντρου, αυτός έχει πια μεγάλη πείρα, ξέρει τι σημαίνει ξινό. Γι' αυτό, ακριβώς, στους Βούλγαρους αρέσει να τρώνε ξινά: πιπεριές, λάχανο, αγγούρια και άλλα. Η αιτία, για την οποία οι Βούλγαροι τρώνε περισσότερο ξινό είναι το ότι ζούνε σε πυκνή ύλη, για την επεξεργασία της οποίας είναι απαραίτητα τα οξέα. Και όντως, κάθε Βούλγαρος λέει: Έχω πολύ δουλειά για το μέλλον. Όλες οι δουλειές μου είναι πάντα μισοτελειωμένες. Για να γίνουν οι καρποί των Βουλγάρων γλυκείς, πρέπει να λιπαίνονται καλά. Από πνευματική άποψη, ως λίπανση εννοείται η διαπαιδαγώγηση. Οι σύγχρονοι παιδαγωγοί μιλάνε για ατομική διαπαιδαγώγηση, όμως, κατά την γνώμη μου, δεν υπάρχει ατομική διαπαιδαγώγηση, αλλά ομαδική. Για παράδειγμα, αρκεί ο άνθρωπος να ποτίσει ένα φυτό, ή ένα καρποφόρο δέντρο και να το αφήσει μόνο του: αυτό ξέρει πώς να διαπαιδαγωγεί όλα τα κύτταρα του, για να φυτρώσουν απ' αυτά ρίζες, κορμός, φύλλα, κλωναράκια, να ανθίσουν άνθη, και στο τέλος να ωριμάσουν καρποί. Η αποτυχία του σύγχρονου κόσμου οφείλεται στο ότι ο καθένας θέλει να διαπαιδαγωγείται ατομικά. Γι' αυτόν τον σκοπό, ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τον εαυτό του καλά, να καταλαβαίνει την φύση του, να καταλαβαίνει τον λαό του και τις ιδιαίτερες του ιδιότητες. Από αυτή την άποψη, ο καθένας θα μπορεί να καθορίσει αν είναι Βούλγαρος, για παράδειγμα, ή όχι. Δεν είναι Βούλγαρος ο καθένας που γεννήθηκε στην Βουλγαρία και από βουλγάρικη οικογένεια. Σήμερα οι λαοί είναι ανακατεμένοι, όπως είναι ανακατεμένοι οι διαφορετικοί καρποί μέσω της μεταμόσχευσης. Συχνά θα συναντήσετε αχλάδι ή ροδάκινο, μεταμοσχευμένο σε δαμασκηνιά. Σ' ένα αγγλικό δέντρο μπορείτε να βρείτε γαλλικό μόσχευμα. Είναι Άγγλος αυτός ο άνθρωπος; Όχι, αυτός παραμένει Γάλλος, ενώ το δέντρο είναι αγγλικό. Στο ίδιο αγγλικό δέντρο μπορεί να είναι μεταμοσχευμένο ένα βουλγάρικο κλωνάρι, κλπ. Εξωτερικά αυτός ο Βούλγαρος περνάει για Άγγλος, αλλά όταν η Βουλγαρία βρεθεί σε κάποια πολιτική δυσχέρεια, αυτός ο Βούλγαρος, που έχει μεγαλώσει στο αγγλικό δέντρο, πρώτος θα ανταποκριθεί στις ανάγκες της Βουλγαρίας. Αυτός θα πει: οι Βούλγαροι έχουν δίκιο, πρέπει να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους. Οι Βούλγαροι λένε: Αυτός ο Άγγλος είναι πολύ ανθρωπιστής. Είναι έτοιμος να θυσιαστεί για την Βουλγαρία. Όχι, αυτός ο Άγγλος είναι Βούλγαρος, νοσταλγεί την Βουλγαρία, τον πονάει, επειδή μέσα του ρέει βουλγάρικο αίμα. Το ίδιο γίνεται και στην Βουλγαρία. Στο βουλγάρικο δέντρο είναι μεταμοσχευμένο ένα αγγλικό κλωνάρι, κι αυτός ο άνθρωπος, σε όλες τις συνθήκες της ζωής του, παραμένει πάντα Άγγλος. Μόλις ακούσει κάτι για την Αγγλία, αμέσως στήνει αυτί, είναι έτοιμος να προστρέξει σε βοήθεια. Όποιοι δεν καταλαβαίνουν αυτά τα πράγματα, απορούν για το πόσοι σπουδαίοι άνθρωποι υπάρχουν στον κόσμο, οι οποίοι είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για άλλους λαούς, αλλά εμείς ξέρουμε την αλήθεια επάνω σ' αυτό το ζήτημα και λέμε: Οι άνθρωποι είναι μεταμοσχευμένοι σε διάφορα δέντρα, γι' αυτό και σήμερα υπάρχει μεγάλη ανάμιξη των λαών. Συνεπώς, όταν δούμε την ζωή από αυτή την άποψη, ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους πρέπει να υπάρχει αγάπη. Από αυτή την άποψη, όλη η ανθρωπότητα παριστάνει έναν σπουδαίο Θείο οργανισμό, πάνω στον οποίο ο κάθε λαός, κάθε κοινωνία και κάθε άνθρωπος μεγαλώνει, αναπτύσσεται, ανθίζει και δίνει δικό του καρπό. Ο Θεός διεισδύει σ' αυτόν τον οργανισμό και κρατάει στην συνειδητότητά του κάθε ψυχή ξεχωριστά. Κρατάει στο μυαλό και στην καρδιά του τις καλύτερες σκέψεις και συναισθήματα για μας. Να γιατί, όταν βρεθείτε μπροστά σε κάποιο δύσκολο πρόβλημα στην ζωή σας, πρέπει να αφήσετε στην άκρη όλες τις πλάνες, όλες τις λάθος αντιλήψεις και ιδέες για τον Θεό, και, σαν παιδιά, ελεύθεροι από εξωτερικές επιδράσεις, να στραφείτε παρακλητικά προς Αυτόν, για να σας βοηθήσει σ' αυτή την δύσκολη ώρα. Να έχετε την ετοιμότητα να εκπληρώσετε όλα, όσα σας πει. Δεν θα περάσει πολύς καιρός, και θ' ακούσετε μέσα σας την σιγανή φωνή της Αγάπης. Όχι μόνο θ' ακούσετε την φωνή του Θεού, αλλά θα μπορείτε και να Τον δείτε. Πολλά παραδείγματα στην ζωή επιβεβαιώνουν αυτή την αλήθεια. Σε στιγμές της μεγάλης πείνας, όταν ο Τολστόι γυρνούσε την Ρωσία, για να βοηθήσει τους πεινασμένους, τους βασανισμένους ανθρώπους, συνάντησε πολλά ενδιαφέροντα περιστατικά στην ζωή των ανθρώπων, όπου ο Θεός είχε εκδηλωθεί. Αυτός εξιστορεί το εξής ενδιαφέρον περιστατικό. Σ' ένα ρωσικό χωριό, η πείνα ήταν πολύ μεγάλη: το ψωμί δεν ερχόταν από πουθενά. Εκατοντάδες άνθρωποι σ' αυτό το χωριό πέθαιναν από πείνα. Μία οικογένεια από το ίδιο χωριό ήταν καταδικασμένη πια σε θάνατο, πεινούσαν τρεις μέρες, ενώ δεν φαινόταν να έρθει ψωμί από πουθενά. Το πιο μικρό παιδί αυτής της οικογένειας, το οποίο ήταν το πιο πνευματικό, έλεγε στους γονείς του: Μην ανησυχείτε, εμείς θα σωθούμε. - Πώς θα σωθούμε, όταν δεν υπάρχει πιθανότητα να έρθει ψωμί από πουθενά; - Θα δείτε. Τι συνέβη την άλλη μέρα; Κάποιος πλούσιος είχε ξεκινήσει να μοιράσει ψωμί στα χωριά, αλλά εκδηλώθηκε μεγάλη θύελλα, χιόνι, κι έχασε τον δρόμο του. Αφού περιπλανήθηκε πολύ καιρό, κάπου μακριά διάκρινε ένα μικρό φωτάκι και κατευθύνθηκε προς αυτό. Όταν πλησίασε, είδε ότι αυτό το φωτάκι έβγαινε από μία μικρή καλύβα. Χτύπησε να του ανοίξουν. Μπήκε μέσα, ζεστάθηκε κι αμέσως έβγαλε από τον τορβά του ψωμί να ταΐσει τους σωτήρες του, οι οποίοι με δυσκολία κρατιόντουσαν στα πόδια τους από την πείνα. Αυτή ήταν η ίδια οικογένεια, της οποίας το παιδί είχε προβλέψει στους γονείς του ότι θα σωθούν. Όλοι δυνάμωσαν με το ψωμί, αλλά το παιδί αρνήθηκε να φάει κι έφυγε για τον άλλο κόσμο. Και οι σύγχρονοι άνθρωποι ανησυχούν με τον ίδιο τρόπο, πώς θα περάσουν την ζωή τους, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει για ποιον λόγο έχει έρθει στην γη και πώς πρέπει να εργάζεται. Μετά, πρέπει να θέσει στον εαυτό του την ερώτηση, πώς πρέπει να σκέφτεται, να αισθάνεται, να πράττει και, στο τέλος, πώς πρέπει να εκπληρώνει το θέλημα του Θεού. Αφού λύσει αυτά τα ερωτήματα, όλα τα υπόλοιπα πράγματα θα τακτοποιηθούν από μόνα τους. Το βράδυ, πριν πάτε για ύπνο, πρέπει να δώσετε στον εαυτό σας αναφορά για το τι έχετε κάνει την ημέρα. Όταν κοιμηθείτε, θα πάτε στο σπίτι σας, στον αόρατο κόσμο, κι εκεί οι πατεράδες σας και οι μανάδες σας θα σας ρωτήσουν τι μάθατε όταν ήσασταν στην γη. Και ο Χριστός λέει στους μαθητές του να μαζεύουν πλούτη, που να τα φέρουν στον ουρανό, επειδή εκεί κανένας δεν μπορεί να πάει με άδεια χέρια. Πολλοί λένε ότι ο άνθρωπος σώζεται δωρεάν. Είναι αλήθεια ότι η σωτηρία γίνεται δωρεάν, αλλά δεν μπορείτε να πάτε δωρεάν στον ουρανό. Ρωτάω: μπορεί ο άνθρωπος να πει για τον εαυτό του ότι είναι φτωχός, ότι είναι αμαρτωλός, αφού ο Θεός τον έχει στείλει στην γη με τόσες ικανότητες και με μια σειρά ταλέντων και εσωτερικά χαρίσματα; Ότι ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός, αυτό είναι αλήθεια, ότι δεν έχει δουλέψει όπως πρέπει, και αυτό είναι αλήθεια, αλλά ο Θεός λέει: "Εσύ έχεις την δυνατότητα να διορθώσεις τα λάθη σου, να εργάζεσαι, να πλουτίσεις." - Είναι βαρύ το αμάρτημα μου. - Μπορείς να το μοιράσεις σε 15 - 20 σωρούς, κι έτσι να το μεταφέρεις. - Δεν έχω πολύ καιρό στην διάθεση μου. - Αν είναι θέμα μόνο χρόνου, μπορώ να σου δώσω όσο χρόνο θέλεις, αρκεί να δουλεύεις. - Τίποτε δεν θα βγει από μένα. - Ναι, σήμερα δεν μπορεί να βγει τίποτε, αλλά μετά από δέκα ή το πολύ μετά από εκατό χρόνια, θα βγει κάτι από σένα. - Ποιος θα περιμένει τόσα χρόνια; - Αφού δεν θέλεις να περιμένεις, θα σε στείλω σε ζεστό μέρος, να μάθεις εκεί το μάθημα σου. Κάποιοι λένε ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχει ζεστά συναισθήματα. - Άλλο πράγμα απαιτείται από τον άνθρωπο: ζεστασιά στην ζωή, και όχι ζεστασιά στα συναισθήματα. Εγώ δεν μιλάω για εκείνη την ζεστασιά, η οποία καίει, η οποία καταστρέφει, αλλά για την ζεστασιά, η οποία αναπτύσσει. Όταν μιλάω για ζεστασιά στην ζωή, υπονοώ εκείνη την ζεστασιά, η οποία δεν προέρχεται από την ανθρώπινη, αλλά από την Θεία Αγάπη, η οποία μεταμορφώνει τον άνθρωπο και του δίνει συνθήκες για να γνωρίσει τον εαυτό του. Η αγάπη των σύγχρονων ανθρώπων μοιάζει με γλυκό κρασί, το οποίο μεθάει, φέρνει τους ανθρώπους σε μια τέτοια κατάσταση ώστε να μην αναγνωρίζονται. Όταν δεν γνωρίζει τον εαυτό του, ο άνθρωπος είναι έτοιμος να καταστραφεί, να μπει στην θέση του υπηρέτη, χωρίς να συνειδητοποιεί τι πλούτο, τι ταλέντα και ικανότητες κρύβει μέσα του. Εγώ δε λέω: ο άνθρωπος μπορεί να είναι υπηρέτης, αλλά ταυτόχρονα, μπορεί να είναι φιλόσοφος, και μουσικός, και συγγραφέας. Εξωτερικά, ο άνθρωπος μπορεί να κατέχει την τελευταία θέση στον κόσμο, αλλά από μυαλό, από καρδιά, από ψυχή και από πνεύμα, μπορεί να κατέχει την πρώτη θέση. Να, ο Χριστός, ο Γιος του Θεού, ήταν μαραγκός. Για πολύ καιρό ο Χριστός μάθαινε απ' τον πατέρα του την ξυλουργική, αλλά μάθαινε και την εσωτερική ξυλουργική. Πολλοί γνωρίζουν την εξωτερική ξυλουργική, αλλά την εσωτερική δεν την γνωρίζουν. Πολλοί ξέρουν την εξωτερική συγγραφή, αλλά την εσωτερική δεν την γνωρίζουν. Πολλοί ξέρουν την εξωτερική γραμματική, αλλά την εσωτερική δεν την γνωρίζουν. Η εσωτερική γραμματική βασίζεται στις αρχές της Αγάπης, της Σοφίας και της Αλήθειας. Συνεπώς, κάθε επιστήμη βασίζεται σε ορισμένες αρχές, οι οποίες είναι κοινές για όλες τις επιστήμες. Όταν τηρείτε αυτές τις αρχές, θα φθάσετε στην κοινή επιστήμη, στην επιστήμη της ζωής. Λέτε: Όταν αποκτήσουμε αυτή την επιστήμη, τι θα κάνουμε; - Θα μπείτε στο εργαστήριο της ζωής, κι εκεί θα εργάζεστε. Σ' αυτό το ζωντανό εργαστήριο, θα εφαρμόζετε τις γνώσεις σας και θα τις διορθώνετε. Γι' αυτή την πεπειραμένη επιστήμη, ο άνθρωπος πρέπει να έχει ψυχή και πνεύμα. Όποιος έχει ψυχή και πνεύμα, δεν χρειάζεται τις αποδείξεις των φιλοσόφων και των επιστημόνων για την ύπαρξη του Θεού, της ψυχής. Γι' αυτόν, αυτό το πρόβλημα είναι λυμένο, δεν του χρειάζεται καμία απόδειξη. Όταν κάποιος λέει ότι μπορούμε και χωρίς τον Θεό, έχει δίκιο. Γιατί; Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε και χωρίς ψωμί. Είναι αλήθεια ότι μπορούμε και χωρίς ψωμί, αλλά πότε; - Μόνον όταν έχουμε φάει. Όταν κάποιος λέει ότι δεν μπορούμε χωρίς τον Θεό, κι αυτός έχει δίκιο. Αυτός ο ισχυρισμός υπονοεί ότι δεν μπορούμε χωρίς ψωμί. Είναι αλήθεια ότι δεν μπορούμε χωρίς ψωμί, αλλά πότε; - Όταν δεν έχουμε φάει, δηλαδή όταν πεινάμε. - Μπορούμε και χωρίς νερό. - Πότε; - Όταν έχουμε πιει, όταν έχουμε σβήσει την δίψα μας. - Χωρίς νερό δεν μπορούμε. - Πότε; - Όταν διψάμε. Όποιοι πιστεύουν στον Θεό, είναι πλούσιοι άνθρωποι, γεμάτα πουγκιά. Ποιοι άνθρωποι είναι πιστοί; - Οι φτωχοί. Πότε ο άνθρωπος φτωχαίνει; - Όταν χάνει την μητέρα του, τον πατέρα του, τα παιδιά του, τους φίλους του, τον πλούτο του. Είναι όμορφο να συναντήσετε στην ζωή σας έναν πλούσιο, μορφωμένο άνθρωπο, ο οποίος να εφαρμόζει τα πλούτη του και τις γνώσεις του στην ζωή, ενώ μαζί μ' αυτό να έχει απόλυτη πίστη στον Θεό. Αυτός ο άνθρωπος δεν μιλάει στους ανθρώπους για τον Θεό, δεν τους πείθει να πιστεύουν, αλλά, όταν συναντήσει κάποιον άπιστο, τον καλεί για επίσκεψη στο σπίτι του, και φροντίζει συνεχώς να τον ταΐζει, να τον φιλεύει, όπως πρέπει. Δίνει ελευθερία στον επισκέπτη να μιλήσει, να εκφράσει τις πεποιθήσεις του. Όταν καθίσει για λίγο καιρό μ' αυτόν τον επιστήμονα, ο επισκέπτης λέει: Δεν ξέρω γιατί, αλλά άρχισα κάπως να αμφιβάλλω για τις πεποιθήσεις μου. Γιατί έγινε έτσι, δεν το καταλαβαίνω. Λέω: η αιτία για την κατάσταση στην οποία πέφτει ο επισκέπτης, οφείλεται στο γεγονός ότι η δικιά του επιστήμη, οι δικές του πεποιθήσεις είναι εξωτερικές, χωρίς ρίζα, και μόλις τις βγάλει στον ήλιο, ξεραίνονται. Μόλις ξεραθούν οι πεποιθήσεις του, αυτός νιώθει δίψα, πείνα, και ψάχνει κάποιος να τον ταΐσει. Έτσι, όποιος ψάχνει τον Θεό κι αρχίζει να πιστεύει σ' Αυτόν, αυτός είναι πεινασμένος άνθρωπος. Μόλις φάει, αρχίζει ν' αρνείται τον Θεό. Αν κάποιος αρνείται την ύπαρξη του πνεύματος, αυτό δείχνει ότι θέλει να πάρει την θέση του πατέρα του. Αν κάποιος αρνείται την ύπαρξη της ψυχής, αυτό δείχνει ότι θέλει να πάρει την θέση της μητέρας του. Να θυμάστε: κανένας στον κόσμο, είτε είναι άνθρωπος είτε άγγελος, δεν μπορεί να πάρει την θέση της ψυχής, ούτε να την κυριεύσει. Η ψυχή έχει Θεία προέλευση κι ανήκει μόνο στον Θεό. Όταν μία ψυχή κατέβει στην γη, όλα τα ανωτέρα όντα, τα οποία καταλαβαίνουν τους νόμους, αρχίζουν να δημιουργούν ολόκληρο σύστημα από κόσμους, επειδή ξέρουν ότι κάθε ψυχή φέρνει κάτι καινούριο μέσα της. Δηλαδή, ο ερχομός μίας ψυχής στον κόσμο συμβολίζει την δημιουργία κάποιου καινούριου, μεγάλου, ωραίου. Όταν δεν καταλαβαίνετε τι συμβολίζει η ψυχή, συχνά λέτε: Ταράζεται η ψυχή μου. Και ο Δαβίδ έχει πει σε πολλά σημεία: Η ψυχή μου είναι ταραγμένη! Η ψυχή δεν μπορεί να ταράζεται. Αυτή είναι αντίληψη του Δαβίδ. Ταραζότανε κάτι μέσα στον Δαβίδ, αλλά όχι η ψυχή του. Υπήρχε λόγος να ταράζεται ο Δαβίδ. Στην εποχή του, είχε κάνει πολλά λάθη, για τα οποία έπρεπε να ταράζεται. Αν έρθει σήμερα στην γη, θα καταλάβει πού έχει κάνει λάθος, θα εξομολογηθεί και θα πει μπροστά σε όλους ότι ήταν σε λαθεμένο δρόμο. Και ο Θεός του λέει: "Μέχρι να εξαγνισθείς από τις αμαρτίες σου, δεν μπορείς να μου χτίσεις καινούριο ναό. Ο γιος σου θα χτίσει τον καινούριο ναό." Μετά από τον Δαβίδ έπρεπε να έρθει κάποιος άλλος, με καθαρή καρδιά, με άγια και ανώτερη ζωή, ο οποίος να διορθώσει τα λάθη του. Και πραγματικά, ο Χριστός βγήκε από την γενιά του Δαβίδ, για να διορθώσει τα λάθη ολόκληρου του γένους του Δαβίδ. Για τον Χριστό λέγεται ότι είναι γιος του Δαβίδ. Τώρα, εκείνοι από σας, οι οποίοι θέλουν να αποκτήσουν την αληθινή γνώση, πρέπει να αποκαταστήσουν την σχέση τους με τον Θεό, να τους αποκαλυφθούν βαθιές, εσωτερικές γνώσεις για τα πράγματα. Αυτή η γνώση, η οποία υπάρχει σήμερα, είναι μόνον εισαγωγή στην αληθινή γνώση. Υπάρχουν βαθιές γνώσεις, οι οποίες δεν μπορούν ακόμη να δοθούν στους ανθρώπους. Δεν είναι έτοιμοι γι' αυτές τις γνώσεις. Γιατί; Αυτές οι γνώσεις μπορούν να κάνουν περήφανο, ή να αποθαρρύνουν τον άνθρωπο, αν δεν είναι έτοιμος γι' αυτές. Να γιατί οι σύγχρονοι άνθρωποι ξέρουν μόνον εν μέρει τα πράγματα. Αυτό δεν πρέπει να τους προσβάλλει, ούτε να τους αποθαρρύνει. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα ξέρει όλα. Η ομορφιά της ζωής συνίσταται στο να ξέρετε μόνο κάποια πράγματα, κάποια να μην τα ξέρετε, ενώ άλλα να τα ξεχάσετε εντελώς. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ινδική θεωρία για την μετεμψύχωση, έχετε περάσει από την μορφή λύκου, αρκούδας και, ως τέτοιοι, έχετε κάνει μια σειρά εγκλημάτων. Πρέπει να θυμάστε αυτά τα εγκλήματα; Αν κάποιος σας πει ότι, ως λύκος, έχετε διαπράξει πολλά εγκλήματα, εσείς θα πείτε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, ότι δεν έχετε καμία σχέση με τον λύκο, κλπ.. Συνεπώς, υπάρχουν καταστάσεις στην ζωή του ανθρώπου, οι οποίες πρέπει να ξεχαστούν οπωσδήποτε. Το κακό πρέπει να ξεχαστεί, ενώ το καλό πρέπει να το θυμόμαστε. Από αυτή την άποψη, το κακό είναι πραγματικός αριθμός, ενώ το καλό φανταστικός. Και αν όλοι οι αριθμοί, με τους οποίους δουλεύετε σήμερα, είναι πραγματικοί, οπωσδήποτε θα κάνετε μια σειρά από λάθη στην ζωή σας. Το ίδιο ισχύει και στην μαντική. Αν κάποιος μάντης δουλεύει μόνο με πραγματικούς αριθμούς, θα κάνει οπωσδήποτε λάθη στην πρόβλεψη και δεν θα πει την αλήθεια. Για παράδειγμα, κάποιες γιαγιές, οι οποίες μαντεύουν με τα φασόλια, χρησιμοποιούν και ζυγό και μονό αριθμό κόκκων από φασόλια, και λένε από μόνες τους ότι όλα εξαρτώνται από τον αριθμό των κόκκων και από τον τρόπο της τακτοποίησης τους. Πολλές γιαγιές, όμως, ξέρουν να ρίχνουν καλά τους κόκκους και λένε την αλήθεια. Άλλες δε χρησιμοποιούν λιωμένο κερί και πάνω σ' αυτό μαντεύουν. Όποιοι ξέρουν να μαντεύουν σωστά, χρησιμοποιούν περισσότερο τους φανταστικούς αριθμούς. Κάποιοι βλέπουν με περιφρόνηση τις γιαγιές, οι οποίες μαντεύουν είτε με φασόλια είτε με κερί. Λέω: αν το θέμα είναι να σας πουν την αλήθεια, πρέπει να την δεχτείτε και από γιαγιές, και από παιδιά, και από ηλικιωμένους, και από απλούς, και από επιστήμονες - αδιάφορα από ποιόν. Κάποιος λέει: Πώς, από παιδί να ακούσω την αλήθεια! Παράξενο πράγμα! Αν διψάς και δεις στον δρόμο σου μια μικρή βρυσούλα, από την οποία τρέχει νερό, δεν θα γονατίσεις και θα πιεις απ' αυτό το νερό; Θα πιεις, βεβαίως. Μετά απ' αυτό δεν θα ευχαριστήσεις τον Θεό γι' αυτό το καθαρό, ωραίο νερό, παρ' όλο που τρέχει απ' αυτή την μικρή βρυσούλα; Όταν βρεις μεγαλύτερη πηγή, θα πιεις και απ' αυτήν, αλλά μέχρι να την βρεις, να ευχαριστείς για την μικρή. Να είσαι ευχαριστημένος με τα λίγα! Ο άνθρωπος μπορεί να αποκτά γνώσεις από παντού. Έτσι ώστε, όποιος λέει την αλήθεια, αυτός πρέπει να είναι δεκτός απ' όλους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σας δώσει συμβουλή. Κάθε καλή συμβουλή είναι πολύτιμη για τον άνθρωπο. Όποιος είναι έτοιμος να δεχτεί την αλήθεια από κάθε άνθρωπο, αυτός έχει μέσα του ψυχή και πνεύμα. Κι έτσι, εύχομαι σε όλους να υπηρετείτε την ψυχή και το πνεύμα μέσα σας! Αυτός είναι ο δρόμος, στον οποίο μπορείτε να βρείτε την Πρωταρχική Αρχή στην ζωή και να συνδεθείτε μ' Αυτή. Σ' αυτή την κατάσταση, θα είστε φορείς του καινούριου πολιτισμού στον κόσμο. Λέτε: Μπορούμε να συμμετέχουμε σ' αυτόν τον πολιτισμό; - Μπορείτε, φυσικά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη στιγμή για τον άνθρωπο από το να είναι φορέας αυτού του μεγάλου πολιτισμού, ο οποίος έρχεται στον κόσμο τώρα! Πριν από χιλιάδες χρόνια ακόμη, ο Ψαλμωδός είπε: "Απ' όλα στον κόσμο, περισσότερο προτιμώ να είμαι μπροστά στην θύρα του Θείου παραπετάσματος." Τώρα κι εγώ λέω: Είναι προτιμότερο να είσαι υπηρέτης μπροστά στην θύρα του Θείου παραπετάσματος, παρά να είσαι πρωθυπουργός στην Αγγλία, ή στην Γαλλία. Είναι προτιμότερο να είσαι κλητήρας στον καινούριο πολιτισμό, παρά πρωθυπουργός στην παλιά κουλτούρα, στον παλιό πολιτισμό. Κι έτσι, επιθυμώ να είστε όλοι κλητήρες στον καινούριο πολιτισμό! Ομιλία τον Δασκάλου, που έγινε στις 20 Νοεμβρίου 1927, Σόφια - Ίζγκρεβ
  6. Ο Έξοχος Νομος Διάλεξη που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 11 Οκτωβρίου 1925 στο Ρουσέ. "Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεως σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν." Κατά Λουκάν, 10, 27. Η σύγχρονη ανθρωπότητα προσπαθεί να επιλύσει πάμπολλα σημαντικά προβλήματα, αλλά δεν έχει αποφασίσει να δει ποιό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί. Εξακολουθεί να υπάρχει διχογνωμία γι' αυτό. Προς το παρόν, προσπαθούν να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα, το πρόβλημα του ψωμιού, υποθέτοντας πως αυτό είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα. Είναι αλήθεια, αλλά ρωτώ: "Γι' αυτό το πρόβλημα του ψωμιού προσπαθούν να βρουν μια λύση χιλιάδες χρόνια, αλλά μήπως την βρήκαν;" Υπάρχουν μερικές απαντήσεις, αλλά στην πραγματικότητα παραμένουμε δίχως την οριστική λύση. Άλλοι διαβεβαιώνουν ότι το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η εκπαίδευση και η διδαχή. Και στην πραγματικότητα οι άνθρωποι συσσωρεύουν επί χιλιάδες χρόνια γνώσεις, αλλά μήπως λύθηκε ήδη το πρόβλημα; - Ούτε κι αυτό λύθηκε. Άλλοι, τέλος, προσπαθούν να επιλύσουν ένα τρίτο πρόβλημα: Δηλώνουν πως κάθε Κράτος πρέπει να είναι δυνατό και ισχυρό, να έχει δυνατό στρατό για να μπορεί να αντιταχθεί στους εχθρούς του. Είναι αλήθεια, αλλά ποιό Κράτος κατόρθωσε να λύσει το πρόβλημα της υπάρξεως του με την δύναμη; Πέστε μου ένα μόνο Κράτος που δυνάμωσε και παγίωσε την ζωή του τουλάχιστον για δυο ή τρεις χιλιάδες χρόνια. Όλα τα κράτη ως τώρα ανυψώθηκαν κι έπειτα εξαφανίστηκαν. Κατά συνέπεια, υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα στον κόσμο, το οποίο δεν έχει επιλυθεί ως τώρα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι ένα πρόβλημα του λαού, ούτε της κοινωνίας, ούτε και των σοφών. Οι λαοί έχουν με τι να ασχοληθούν, οι διευθύνοντες την κοινωνία έχουν επίσης, με τη σειρά τους, πάμπολλα προβλήματα, και οι σοφοί επίσης έχουν με τι να ασχοληθούν. Όμως το πρόβλημα και η σημαντικότερη προσπάθεια με την οποία έχουν να ασχοληθούν οι άνθρωποι, είναι το πρόβλημα της ανθρώπινης ψυχής και του ανθρώπινου πνεύματος, αν θέλετε να το διατυπώσετε κατ' αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται για την ανθρώπινη νοημοσύνη, καθόλου, γιατί ο άνθρωπος είναι κάτι ανώτερο από την ανθρώπινη νοημοσύνη. Η ανθρώπινη νοημοσύνη δεν είναι παρά ένας βαλές του ανθρώπινου πνεύματος. Και η ανθρώπινη καρδιά είναι επίσης ένας βαλές του ανθρώπινου πνεύματος. Και η ανθρώπινη βούληση είναι ένας βαλές του ανθρώπινου πνεύματος. Λόγω της προελεύσεως του και της φύσεως του, ο άνθρωπος είναι κάτι το έξοχο! Αν καταλάβετε τον Άνθρωπο, αν έχετε πίστη σ' αυτόν - κι όχι σ' αυτό που εκδηλώνει προς τα έξω - θα δείτε τι έξοχο μεγαλείο παρουσιάζει αυτός ο άνθρωπος! Μήπως θα αποκαλέσετε "άνθρωπο" αυτόν τον καθηγητή που σας διδάσκει προσβάλλοντας σας; Μήπως θα αποκαλέσετε "άνθρωπο" αυτή την μητέρα που κατά τον πέμπτο ή τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της κάνει έκτρωση και πετάει κάπου το παιδί της; Μήπως θα αποκαλέσετε "άνθρωπο" τούτον τον άντρα που είναι πατέρας και εκμεταλλεύεται τον γιο του; Μήπως θα αποκαλέσετε "άνθρωπο" αυτόν τον πολιτικό που εκδίδει παράλογους νόμους; Θα πρέπει να καθορίσουμε τι είναι ο άνθρωπος. Λέγεται πως ο άνθρωπος είναι ένα ον που σκέπτεται. Όχι, είναι κάτι παραπάνω από αυτόν που σκέπτεται. Κατά συνέπεια, αυτό που είναι έξοχο στον κόσμο, δεν μπορεί να οριστεί εντελώς. Το σημαντικότερο πρόβλημα που απασχολεί τους σοφούς στον κόσμο, είναι το πρόβλημα της έξοχης έλλογης Ζωής. Θα πείτε ότι αυτή η Ζωή γεννιέται με την βοήθεια του φωτός, της θερμότητας, της τροφής, των ρούχων κλπ. Μια ζωή που γεννιέται με την βοήθεια της θερμότητας, δεν είναι Ζωή. Είναι μια ενέργεια που απαιτεί βοήθεια. Η Ζωή είναι αυτή που κάνει να γεννηθούν όλα αυτά τα πράγματα. Όταν αποδεχόμαστε την Ζωή, τούτη εδώ φέρει εντός της το φως, φέρει εντός της την θερμότητα, φέρει εντός της τις τροφές, φέρει εντός της τα ρούχα της. Η Ζωή θα είναι κάτι το ισχυρό ευθύς μόλις την καταλάβετε. Τώρα λέτε: "Όμως, τι λένε για τη ζωή οι σοφοί;" - Ας με συγχωρήσουν οι σοφοί, αλλά δεν γνωρίζουν τι είναι η Ζωή. - Θα τους πω: "Ελάτε, παρακαλώ, να αναστήσετε αυτόν τον νεκρό!" Πώς περιθάλπουν τους ασθενείς; Τι γνωρίζουν για τους ασθενείς; - Δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι ασθενείς, στις μέρες μας, πεθαίνουν τόσο με γιατρούς όσο και δίχως γιατρούς. Τότε, λοιπόν, για ποιό λόγο χρειαζόμαστε τους γιατρούς; Οι άνθρωποι πεθαίνουν τόσο με δασκάλους όσο και δίχως δασκάλους. Έχοντας δασκάλους, οι άνθρωποι συνεχίζουν να κλέβουν. Λένε κακολογίες και με δασκάλους και δίχως δασκάλους. Κλέβουν και με ιερείς και δίχως ιερείς. Κλέβουν και με πολιτικούς και δίχως πολιτικούς. Πού έγκειται, λοιπόν, η αξία της ανθρωπότητας; Κάποιος θα πει πως πρέπει να υπάρχει μια τάξη και δη μια καλή τάξη στον κόσμο. Σε τι συνίστανται, όμως, η τάξη και η καλή τάξη; Ακόμα και οι πιο κακοί άνθρωποι, αν συναθροιστούν σε κοινότητα, θα δημιουργήσουν μια τάξη. Ακόμα και τα μυρμήγκια έχουν μια τάξη και μια καλή τάξη. Ακόμα και οι μέλισσες έχουν μια τάξη και μια καλή τάξη. Αν σας κάνει κανείς να πάτε κοντά σε μια κυψέλη, θα το βάλετε στα πόδια αμέσως. Γιατί; Γιατί οι μέλισσες έχουν μια τάξη, μια καλή τάξη. Έχουν ένα πολυβόλο! Θα μου πείτε: "Πρέπει να επιλυθεί το σημαντικό πρόβλημα, πρέπει να επιλύσουμε το πρόβλημα της Ζωής." Κι έπειτα, τελικά, θα πείτε: "Ο άνθρωπος πεθαίνει, κι όλα τελειώνουν." Συμφωνώ, οι άνθρωποι πεθαίνουν, αλλά εσείς, βρήκατε εσείς την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα: τι είναι ο θάνατος; - Είναι ο θάνατος που αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμα επιλύσει το πραγματικό πρόβλημα της Ζωής, και δεν έχουν ακόμα βρει την Ζωή. Εμείς, ας σταματήσουμε στους στίχους: "Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεως σου και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως αδελφόν". Γιατί; - Γιατί η πηγή αυτής της έξοχης Ζωής περί της οποίας γίνεται λόγος, είναι η Αγάπη. Ορισμένοι ερωτούν: Τι είναι η Αγάπη; Η Αγάπη είναι η πηγή αυτής της Ζωής και φέρει ένα Φως και μια Θερμότητα, και τροφές και ενδύματα και μια Δύναμη - φέρει τα πάντα εντός της. Έτσι ορίζεται η Ζωή, αν την βιώσουμε. Προς αυτούς που έχουν επιλύσει το πρόβλημα κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, λέγεται στην Αγία Γραφή: "Αποτελεί αιώνια Ζωή το να γνωρίσω εσένα τον Μοναδικό και Αληθή Θεό." Λέγοντας την λέξη "Θεός", εννοούμε όχι ένα εξωτερικό ον ενώπιον του οποίου μπορούν να υποκλιθούν οι άνθρωποι, αλλά την πηγή της Ζωής, αυτή την πηγή που μπορεί να εκδηλωθεί εντός μας, άρα το Άπειρο. Τούτο αποδεικνύει ότι το Άπειρο μπορεί να εκδηλωθεί ως πεπερασμένο. Κατά συνέπεια, όλοι οι άνθρωποι μέσα σ' αυτόν τον κόσμο, ως εκδήλωση του Απείρου, προσπαθούμε να επιλύσουμε ένα μεγάλο πρόβλημα - η Αιώνια Ζωή πρέπει να εκδηλωθεί μέσα στο πεπερασμένο και περιορισμένο εσωτερικό. Προκειμένου να εκδηλωθεί αυτή η Ζωή, πρέπει πάση θυσία να έχουμε γνώσεις και μια Σοφία που θα δημιουργήσουν αρμονικές σχέσεις μεταξύ όλων των ανθρώπων. Ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ξέρει τον λόγο για τον οποίο έχει έρθει στον κόσμο. Αν σας θέσουν το ερώτημα για το αν ξέρετε γιατί ήρθατε στην Γη, θα κουνήσετε το κεφάλι σας και θα πείτε: "Αυτό δεν είναι σημαντικό πρόβλημα." Πόσο αστείοι είστε! Αν θέσετε σ' εμένα αυτό το ερώτημα, θα σας πω ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο έχω έρθει στον κόσμο. Αν θέσετε σ' έναν μικρό μαθητή, που πηγαίνει στο σχολείο, το ερώτημα: "Γιατί πας στο σχολείο;", θα σας απαντήσει: "Πάω εκεί για να μάθω." Αυτό το παιδί θα σας βγάλει αμέσως το αλφαβητάρι του - "Και ποιος είναι ο δάσκαλος σου;" - Το παιδί ξέρει. - "Και ποιος είναι ο πατέρας σου, ποιά είναι η μητέρα σου;" - Το ξέρει καλά. Ξέρει τα πάντα αυτό το παιδί. Αν σας ρωτήσει κανείς ποιος είναι ο πατέρας σας και ποια είναι η μητέρα σας, θα απαντήσετε: "Δεν ξέρω." - "Πού πάτε;" - "Δεν ξέρω." Ήρθατε στην Γη, στον κόσμο, τι θα μάθετε εκεί; - "Δεν ξέρω." Όταν θα ολοκληρώσετε την ζωή σας πάνω στην Γη, πού θα πάτε; - "Στον άλλο κόσμο." Αυτή είναι μια κατάσταση όχι μονάχα δική σας, αλλά επίσης και όλων των φιλοσόφων. Επί χιλιάδες χρόνια οι φιλόσοφοι, στις πραγματείες τους, προσπαθούν να επιλύσουν το πρόβλημα του αν υπάρχει Θεός ή αν δεν υπάρχει Θεός, αν υπάρχει ψυχή ή αν δεν υπάρχει. Και, στο τέλος, μερικοί απ' αυτούς λένε: Ο Θεός δεν υπάρχει, ούτε κι η ψυχή υπάρχει. Όλα τα προβλήματα επιλύονται πολύ εύκολα. Οι μέθυσοι, όταν έχουν πιει πολύ, χτυπιούνται ωραία κι όλα τελείωσαν. Όχι, δεν τελειώνουν όλα μ' αυτό. Την επαύριον, το βράδυ, και πάλι θα γίνει το ίδιο πράγμα. Το τρίτο βράδυ, τα ίδια. Λέω: "Τελείωσε γι' απόψε μονάχα, αλλά όχι για τις άλλες βραδιές." Κι εσείς λέτε σχετικά με κάποιον άνθρωπο: "Τέλειωσε, αυτός ο άνθρωπος πέθανε." Ναι, τέλειωσε, αλλά για ένα κάποιο χρονικό διάστημα κι όχι για την αιωνιότητα. Μέσα στην Φύση τίποτε δεν χάνεται. Θέτετε το ερώτημα: "Μα, πού πήγε;" Εγώ ρωτάω από πού ήρθε. - Από εκεί που ήρθε, εκεί λοιπόν θα πάει. Πού πηγαίνει αυτός ο άνθρωπος; Ο νόμος είναι ο ακόλουθος: Τα πράγματα πηγαίνουν πάντα εκεί απ' όπου βρίσκεται η προέλευση τους. Και όλα τα πράγματα, νοήμονα και έλλογα ή όχι, όποια κι αν είναι, επιστρέφουν προς τον Θεό. Αυτή την άπειρη, δίχως όρια, νοήμονα αρχή, αυτή είναι που αποκαλούμε νόμο της Αγάπης. Αυτή τη στιγμή, όλοι οι άνθρωποι συμφωνούν πως υπάρχει μια συζήτηση για το πρόβλημα που αφορά την ουσία της Ζωής. Λέμε πως δεν υπάρχει διαφωνία. Γιατί; - Γιατί τα κατηγορήματα της Ζωής είναι η Νοημοσύνη, το Φως, η Θερμότητα κλπ. Είναι, συνεπώς, δυνατόν να υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την Ζωή; Αν υπάρχει μια αμφισβήτηση, τότε η Ζωή θα στερείται νοημοσύνης. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τις ίδιες αντιλήψεις για την Ζωή και όλοι οι άνθρωποι ποθούν την Ζωή. Όλοι οι άνθρωποι αναγνωρίζουν την Αγάπη κι επιθυμούν την Αγάπη. Όμως πότε; - Όσο είναι νέοι, αναγνωρίζουν την Αγάπη, όταν γερνούν την αρνιούνται. Η Αγάπη έχει μια ποιότητα, που είναι η ακόλουθη: Όταν αγαπάς ένα αντικείμενο ή έναν άνθρωπο, αποκτούν μιαν αξία για σένα. Γιατί; - Γιατί δεν μπορείς ν' αγαπάς παρά μόνον αυτό που φέρει εντός του την Ζωή. Και κάθε τι που φέρει την Ζωή εντός του, αποκτά μιαν αξία. Μόλις το αγαπήσεις, αρχίζεις να το φροντίζεις και να το φιλάς. Όταν αγαπάς έναν φίλο, αρχίζεις να του γράφεις γράμματα, του μιλάς πάντοτε για ωραία πράγματα. Όταν δεν τον αγαπάς πια, τον λησμονείς. Τι είναι η Αγάπη; Η Αγάπη είναι μια δύναμη που διευρύνει τον άνθρωπο και του δίνει μια παρόρμηση. Ορισμένοι λένε πως όταν κάποιος ερωτευτεί, δεν μπορεί πια να μελετήσει. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Η αγάπη φέρνει μια παρόρμηση για γνώση. Αυτός που η καρδιά του ανάβει, μαθαίνει και εργάζεται. Ορισμένοι λένε ότι η Αγάπη κάνει τους ανθρώπους αφηρημένους. Αυτό που κάνει τους ανθρώπους αφηρημένους, δεν είναι καθόλου η αγάπη. Αν ένας λύκος θέλει να φαει ένα πρόβατο, αυτό δεν είναι Αγάπη. Αν κάποιος ερωτευτεί το χρήμα του άλλου και θελήσει να το κλέψει, αυτό δεν είναι Αγάπη. Αν κάποιος αγαπά τον αγρό κάποιου άλλου και θέλει να τον πάρει, αυτό δεν είναι Αγάπη. Μέσα στην Αγάπη υπάρχει μια ποιότητα σύμφωνα με την οποία αυτός που ερωτεύεται, εκτιμά τα πράγματα, η καρδιά του πλαταίνει και ο άνθρωπος γίνεται γενναιόδωρος. Αυτός που αγαπά, έχει το πορτοφόλι του πάντοτε ανοιχτό και μοιάζει με μια πηγή απ' όπου το νερό κυλά συνεχώς. Δεν μοιάζει μ' αυτά τα δοχεία όπου βάζουν το κρασί και μετά μετράνε το τι κυλάει και το τι μένει μέσα. Μοιάζει με μια πηγή που η παροχή της είναι πάντα ανοιχτή και που το νερό της δεν τελειώνει ποτέ. Κατά συνέπεια, αν μπορείς να κυλάς σαν πηγή, τούτο σημαίνει ότι η Αγάπη έχει έρθει εντός σου. Αν μπορείς να βλέπεις την αγαθοεργία και την καλοσύνη σε όλους τους ανθρώπους, αν είσαι ικανός να δεις το νόημα των πραγμάτων όταν κοιτάς προς τον Ουρανό, τούτο θα σημαίνει πως είσαι μπροστά στην πόρτα αυτής της έξοχης Θείας Ζωής και ότι η Αγάπη ήρθε εντός σου. Σας μιλάω για μια έξοχη επιστήμη που έχει τα θεμέλια της εντός σας. Έχετε βιώσει αρκετές φορές την Ζωή και, κατά την γνώμη μου, αυτό είναι αλήθεια. Το αν το αναγνωρίζετε ή όχι, αυτό είναι κάτι άλλο. Έχετε έρθει πολλές φορές πάνω στην Γη με διαφορετικές μορφές. Είτε το θυμάστε ή όχι, είτε το αναγνωρίζετε είτε όχι, είναι γραμμένο στα χρονικά της Φύσης. Αυτό που πιστεύετε εσείς, δεν είναι σημαντικό• το σημαντικό είναι αυτό που έγραψε η Φύση. Μπορείτε να μου φέρετε αντίρρηση και να πείτε: "Δεν το θυμόμαστε καθόλου." Για να δούμε, λοιπόν, αυτός που έχει πιει, δεν θυμάται τίποτε, αλλά ο ταβερνιάρης τα έχει όλα στην μνήμη του και τα έχει καταγράψει όλα στο τεφτέρι του. Έχει σημειώσει: "Την τάδε ημερομηνία ήπιες τόσο κρασί και τόσο ρακί." - "Δεν θυμάμαι τίποτε." Σε κατηγορεί, κι ο δικαστής λέει: "Πρέπει να τον πληρώσεις." -"Μα δεν θυμάμαι απολύτως τίποτε." - "Το ίδιο κάνει, δεν μετράει, θα του πληρώσεις το οφειλόμενο ποσό." Η Φύση έχει επίσης ένα μεγάλο βιβλίο στο οποίο γράφει τα πάντα. Και γιατί δεν το θυμάστε, και γιατί δεν το αναγνωρίζετε; Γιατί πρέπει να πληρώσετε τον ταβερνιάρη. Όσοι το θυμούνται, είναι στην ουσία αυτοί που πρέπει να πάρουν, ενώ αυτοί που δεν το θυμούνται και δεν αναγνωρίζουν τα χρέη τους, είναι αυτοί που πρέπει να πληρώσουν. Ο άνθρωπος είναι ένα ον που βγήκε πολλές φορές απ' τον Θεό και επέστρεψε εκεί. Έχει έναν προορισμό και αυτός είναι γραμμένος μέσα στο βιβλίο. Το ποιό είναι το πιστεύω σας και το τι νομίζετε, είναι ένα προσωπικό σας πρόβλημα, γιατί το κάθε ον έχει το δικό του πιστεύω. Ελάχιστη σημασία έχει αν πιστεύουμε κάτι, αλλά το πραγματικό και αληθινό πρόβλημα για μας είναι το πρόβλημα της Αγάπης. Ασχολούμαστε με το πρόβλημα του οποίου η σημασία είναι πρώτης τάξεως. Δεν ασχολούμαστε με το πρόβλημα που αφορά εκείνον που θα πάρει την εξουσία στην Βουλγαρία. Ποιος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο; - Ούτε και μ' αυτό ασχολούμαστε. - Ποιος είναι ο πιό έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο; - Ούτε και μ' αυτό ασχολούμαστε. Γιατί; Γιατί αυτά είναι προβλήματα που ακόμα και τα παιδιά μπορούν να τα λύσουν. Εμείς ασχολούμαστε στην ουσία με ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, τη Ζωή, τους θεμελιώδεις νόμους στη Ζωή. Θέλετε να ζήσετε, θέλετε να έχει ένα νόημα η ζωή σας, θέλετε να είναι καλύτερη η ζωή σας, θα σας κάνουμε να μάθετε το πώς. Θα σας πούμε: "Αποδεχτείτε την Αγάπη!" Θα μου πείτε: "Ποιά αγάπη; Την αγάπη των νέων;" - Όχι. "Την αγάπη των γέρων;" - Όχι. - "Γιατί;" - Γιατί οι νέοι δεν είναι πιστοί, οι γέροι δεν είναι πιστοί ούτε κι αυτοί. Οι νέοι δεν είναι πιστοί γιατί συχνά παντρεύονται με κάποιον που δεν τον αγαπούν, ενώ οι γέροι είναι άπιστοι γιατί φεύγουν δίχως να πληρώσουν το χρέος τους. Λέμε σχετικά με κάποιον: "Ας πάρει ο Θεός την ψυχή του, ήταν γέρος". Είχε υποσχεθεί σε μια νεαρή κοπέλα να την παντρευτεί, αλλά πέθανε. Δεν υπάρχει λόγος για να πεθάνει. Αυτός που υπόσχεται κάτι, θα πρέπει να ζήσει κι όχι να πεθάνει. Κατ' αρχήν πρέπει να εκπληρώσει την υποχρέωση του, κι έπειτα μπορεί να πεθάνει. Αν δεσμευτεί και δεν εκτελέσει τον λόγο του καθώς πεθαίνει, τούτο σημαίνει πως είχε υστεροβουλία. Εσείς μπορεί να τον συγχωρέσετε, αλλά εμείς δεν θα τον συγχωρέσουμε. Μέσα στον νόμο της Αγάπης, κάθε ευγενής σκέψη, κάθε ευγενής επιθυμία θα πρέπει να πραγματοποιηθούν, δίχως να διακρίνουμε περί ποιου πρόκειται, περί της μητέρας σου, του πατέρα σου, των παιδιών σου• ο νόμος είναι ένας και πάντοτε ο ίδιος για όλον τον κόσμο. Πρέπει να αποδείξουμε στον κόσμο ότι φέρουμε την έξοχη Ζωή του Θεού που ζει μέσα μας, και γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε σαν κι αυτόν. Γιατί αρνείται κανείς τον Θεό; - Οι άνθρωποι αρνούνται τον Θεό, γιατί του χρωστούν. Γιατί πιστεύουν στον Θεό και γιατί οι άνθρωποι τον αποδέχονται; - Γιατί θέλουν να του δανειστούν χρήματα. Έτσι, λοιπόν, κατά την γνώμη μου, τόσο αυτοί που πιστεύουν στον Θεό όσο κι αυτοί που τον αρνούνται είναι πάντοτε άνθρωποι ιδιοτελείς. Ενώ εμείς έχουμε μια άλλη αντίληψη για τον Θεό. Θέλουμε να τον υπηρετήσουμε γιατί πιστεύουμε και νομίζουμε πως κάθε τι που έχουμε, το έχουμε πάρει από αυτόν. Δεν πηγαίνουμε προς τον Θεό για να του ζητήσουμε χρήματα, δεν παραιτούμαστε από τα καθήκοντα μας, αλλά γνωρίζουμε πως μέσα στον κόσμο υπάρχει μια έξοχη Σοφία που μας αναμένει στο μέλλον. Τι γνωρίζει, λοιπόν, η σύγχρονη επιστήμη; Γνωρίζει πολλά πράγματα, αλλά αυτά που γνωρίζουν οι πιο σοφοί άνθρωποι και οι πιο μεγάλοι φιλόσοφοι, όλα αυτά θα τα γνωρίσουν καλά ακόμα και τα παιδιά μετά από δυο χιλιάδες χρόνια. Τα παιδιά εκείνης της εποχής θα είναι πιο μορφωμένα από τους φιλοσόφους των ημερών μας. Ρωτάω, λοιπόν, πού είναι η επιστήμη μας; Αυτό δεν είναι ένας ψόγος, αλλά λέω ότι ο άνθρωπος δεν έχει εκδηλωθεί ακόμα. Όταν έρχομαι στο σπίτι σας και η καρδιά σας φρενιάζει από απαρέσκεια και δυσαρέσκεια λόγω της επισκέψεως μου, τι νομίζετε, πως είστε ένας καλός άνθρωπος; Βγαίνετε στην πόρτα και με ρωτάτε: "Τι θέλετε;" - "Σας παρακαλώ, μήπως υπάρχει λίγος χώρος για μένα στο σπίτι σας;" -"Δεν υπάρχει χώρος." Ή, πάλι, μια άλλη απάντηση: "Η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, δεν είναι εδώ." Θα μου πείτε ότι στο σπίτι σας δεν υπάρχει χώρος για μένα, ότι υπάρχουν ξενοδοχεία στα οποία μπορώ να πάω, κλπ. Πείτε μου, σας παρακαλώ, αυτός που μου απαντά έτσι, είναι ένας καλός άνθρωπος; Αν όμως σας πως ότι φέρνω να σας δώσω εκατό χιλιάδες λέβα σε κολλαριστά νομίσματα, θα βρείτε αμέσως μια θέση για μένα• η γυναίκα σας και τα παιδιά σας θα πάνε μαζί σ' ένα άλλο δωμάτιο και θα δημιουργήσετε χώρο για μένα. Ίσως να σφάξετε κι ένα αρνί. Γιατί; Για τα εκατό χιλιάδες κολλαριστά χαρτονομίσματα. Σε τι συνίσταται, λοιπόν, ο ανθρωπισμός σας και η ευγένεια σας; Τώρα, με κοιτάτε και λέτε: "Αυτός ο άνθρωπος λέει αλήθεια ή όχι;" Σας ρωτώ: ποιος από σας συμπεριφέρεται με τον τρόπο που επιθυμεί ο Θεός; Αυτό είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να το λύσουμε πριν από κάθε τι άλλο. Εσείς, οι κάτοικοι του Ρουσέ, έχετε επιλύσει αυτό το πρόβλημα; Κι όταν όλοι οι άνθρωποι, άρα όλες οι πόλεις κι όλα τα χωριά θα έχουν μια ζωή παρόμοια με αυτή που θέλει ο Θεός, τότε δεν θα υπάρχουν εξουσίες, δεν θα υπάρχουν φυλακές, κι ο καθένας θα είναι στη θέση του. Τότε οι πόρτες όλου του κόσμου θα είναι ανοιχτές κι όταν κάποιος σε συναντήσει, θα σου πει: "Αδελφέ μου, έλα μαζί μου στο σπίτι μου, σε περίμενα εδώ και καιρό." Είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένος γιατί σε συνάντησα. Κι έπειτα θ' αρχίσετε να μιλάτε. Θα μου πείτε: "Μα πού θα πάμε έτσι και προς ποιόν στόχο;" - Πόσο γελοίοι είστε! Όταν εισέλθω σ' αυτό το σπίτι, δεν θα φαω την τροφή αυτής της οικογένειας και δεν θα προκαλέσω βλάβες, θα τους φέρω όμως μια ευλογία. Ένας μεγάλος μύστης της Αρχαιότητας, ένας από τους Ιουδαίους προφήτες, κατοικούσε κάπου στην Παλαιστίνη. Είχε ταξιδέψει για πάρα πολύ καιρό. Ένα βράδυ μπήκε στο σπίτι ενός φτωχού ανθρώπου και τον παρακάλεσε: "Καλέ μου άνθρωπε, παιδί του Θεού, μπορώ να περάσω τη νύχτα σπίτι σου;" - "Με μεγάλη χαρά στην καρδιά μου, το σπίτι μου είναι ανοιχτό, αλλά δεν έχω ούτε μια φέτα ψωμί." - "Κοίταξε κάπου στις γωνιές να δεις μήπως έχει μείνει κάτι, τουλάχιστον μια μπουκιά ψωμί." Ο άνθρωπος βρήκε ένα μικρό κομμάτι ψωμί. Ο προφήτης το πήρε, το ευλόγησε κι αμέσως ένα μεγάλο ψωμί εμφανίστηκε στο τραπέζι. Ο προφήτης είπε: "Ξύπνα τα παιδιά σου, για να έρθουν να φάνε όλοι." Αυτός που ζει σύμφωνα με τον Θεό, όταν εισέλθει σ' ένα σπίτι, φέρνει μαζί του την ευλογία. Μπορείτε να αμφισβητήσετε τα λόγια μου, αλλά αυτή είναι η πραγματική Αλήθεια στον κόσμο. Αν αυτός ο μύστης έρθει στον κόσμο και φέρει ένα σπόρο σιτάρι, θα σας πει: "Πάρτε αυτόν τον σπόρο του σιταριού, θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα σχετικά με το ψωμί." Σε πόσα χρόνια; Σε δώδεκα χρόνια. Δεν θα φάτε αυτόν τον σπόρο του σιταριού, μάλλον θα τον βάλετε στο έδαφος, και δώδεκα χρόνια αργότερα θα σας δώσει μια σοδειά τόσο άφθονη, ώστε όλοι οι άνθρωποι θα τρώνε, εσείς, οι γονείς σας και τα παιδιά σας. Ξέρετε πόσο θα ζυγίζει αυτός ο σπόρος σιταριού; - Θα είναι ίσος με ολόκληρη τη Γη. Κατά συνέπεια, κάθε σπινθήρας της Ζωής περιέχει μια τεράστια ενέργεια και, αν ζούμε σύμφωνα με τον Θείο Νόμο, σύμφωνα με τον Νόμο της Αγάπης, αυτή η δύναμη θα μπορεί να εξελιχθεί και να αυξηθεί. Ακόμα και στις μέρες μας, αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τη Ζωή, λένε: "Χρειαζόμαστε χρήματα." Στην πραγματικότητα, τα χρήματα έχουν αυξηθεί σημαντικά, αλλά η τροφή έχει μειωθεί, και εξ αιτίας αυτής της απληστίας ο οργανισμός μας έχει παραμορφωθεί. Τώρα, διαθέτουμε πολλά πράγματα, αλλά δεν μπορούμε να φαμε. Για να δούμε, ο πλουσιότερος δισεκατομμυριούχος στην Αμερική, ο Ροκφέλερ, που διαθέτει δάση, χωράφια, σπίτια, το στομάχι του είναι άρρωστο και οι γιατροί του σύστησαν να μην τρώει παρά μονάχα σούπα από βρώμη. Λέει: "Ενώ έχω τέτοια πλούτη, είμαι υποχρεωμένος να τρέφομαι σαν άλογο, μονάχα με βρώμη, λόγω του άρρωστου στομαχιού μου." Ρωτάω, τώρα, ποιό είναι το νόημα της Ζωής; Λέτε: "Πρέπει να έχουμε πλούτη." Πολύ καλά. Πράγματι, το νόημα της Ζωής συνίσταται στο να αναζητάμε τα πλούτη, αλλά "ψάχνουμε αυτή την έννοια λανθασμένα. Η Αγάπη είναι η έξοχη Ζωή, είναι το νόημα της Ζωής, είναι ο πλούτος της ανθρώπινης ψυχής. Όταν βρούμε τον Θεό ή, μ' άλλα λόγια, όταν ο Θεός δημιουργήσει το σύμπαν του μέσα μας, τότε θα σχηματισθεί αυτός ο πραγματικός δεσμός που θα δώσει μια παρόρμηση για Ζωή. Τότε, οι άνθρωποι δεν θα αναρωτιόνται πια αν υπάρχει ή όχι ο Θεός. Όταν κάποιος με ρωτάει αν υπάρχει Θεός, του λέω: "Έλα αύριο βράδυ σπίτι μου!" Κι όταν έρθει, του δίνω να φαει, μιλώ μαζί του φιλικά και του λέω: "Αντίο." - "Μα δεν μου είπες τίποτε για τον Θεό." Του απαντώ: "Αύριο βράδυ έλα ξανά στο σπίτι μου!" Έρχεται άλλη μια φορά, του δίνω να φαει, έπειτα μιλάμε μαζί και φεύγει. Πόσο γελοίοι είναι οι άνθρωποι όταν ρωτούν αν υπάρχει Θεός! Αλλά αυτό είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα! - "Τι είναι η Αγάπη;" - Έλα αύριο βράδυ σπίτι μου! Ούτε κι εγώ θα λύσω το πρόβλημα της Αγάπης. Αν είμαι ένας άνθρωπος της Αγάπης, αν ζω σύμφωνα με τον Θείο Νόμο, θα με αναγνωρίσεις. Εάν οι γνώμες μου είναι εδραιωμένες για σένα, θα σε προσκαλέσω στο σπίτι μου και θα σου πω: "Μπορείς να δεις και να δοκιμάσεις το ποιος είμαι." Το πιο σημαντικό δεν είναι το τι νομίζω, αλλά το τι κάνω στην ζωή μου και το πώς ζω. Για να λυθεί ένα πρόβλημα, πρέπει να συνενωθούν τρεις σημαντικοί παράγοντες: Η σκέψη μας, το συναίσθημα μας και η δράση μας• και πρέπει ανά πάσα στιγμή να είστε συνεχείς. Μπορείς να ρωτήσεις αν υπάρχει ή όχι Θεός, αλλά θα το μάθεις μονάχα όταν θα θελήσεις να δανειστείς χίλια λέβα και θα ακούσεις: "Πάρτα." Αργότερα θα θελήσεις να δανειστείς δυο χιλιάδες λέβα και θ' ακούσεις και πάλι: "Πάρτα." Τότε θα είσαι μπροστά σε μια πηγή στην οποία θα μπορείς να έρχεσαι μ' ένα μεγάλο δοχείο ή μ' ένα μεγάλο φλασκί και θα μπορείς να παίρνεις όσο θέλεις, με την προϋπόθεση, όμως, ότι θα τα κουβαλάς εσύ. Αυτή είναι η αφθονία που πρέπει να δοθεί στους ανθρώπους! Μια τέτοια αφθονία ώστε τελικά να κουραστούν και να πουν: "Φτάνει πια, γεμίσαμε." Ο Χριστός είπε: "Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεως σου και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως αδελφόν." Τούτο σημαίνει ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να γεμίσει με Θεία Αγάπη. Ορισμένοι λένε ότι, όταν ερωτευτούν και αρχίσουν να αγαπούν, δεν μπορούν πια να δουλέψουν. Όχι, τότε είναι που θα έλθει η πραγματική εργασία μέσα στον κόσμο. Προς το παρόν υπάρχει μονάχα μόχθος. Δεν υπάρχει εμπνευσμένη εργασία. Η εμπνευσμένη εργασία θα είναι μια έξοχη προσπάθεια της μελλοντικής γενιάς, αυτών των έξοχων ψυχών με τις οποίες δεν θα συζητάμε για την ύπαρξη της Ζωής πέραν του τάφου. Αυτές οι ψυχές είναι που θα επιλύσουν το πρόβλημα της Ζωής. Εάν θέσεις σ' έναν τέτοιο άνθρωπο το ερώτημα περί του αν σε γνωρίζει, θα σου πει: "Έλα αύριο βράδυ σπίτι μου!" - "Όμως, εσύ από πού έρχεσαι;" - "Έλα αύριο βράδυ σπίτι μου!" και θα πας σπίτι του, και θα σου δώσει να φας καλά, κι έπειτα θα μιλήσετε σαν φίλοι και θα χωριστείτε. Και στο τέλος, πριν φύγεις, θα σου πει: "Να 'ρχεσαι σπίτι μου όποτε το χρειάζεσαι." Είναι μια ώθηση αυτό μέσα στον κόσμο. Ο καθένας θα πρέπει να θέσει πάνω στο κοινό θυσιαστήριο ό,τι έχει. Τώρα, οι άνθρωποι έχουν μια γνώμη παραμορφωμένη σχετικά με την θυσία, υποθέτουν πως ό,τι θυσιάζουν, θα εξαφανιστεί δίχως αποτέλεσμα. Θέλω να σας ορίσω τι είναι ο κόκκος του σιταριού. Αν ο κόκκος του σιταριού δεν θυσιαστεί, κι αν δεν πέσει μέσα στο έδαφος για να πεθάνει εκεί, ποιά θα είναι η κατάσταση του αγρότη; Αυτός που πεθαίνει, αποθέτει την δύναμη του κι αυτή η δύναμη μεγαλώνει. Αυτή είναι μια από τις ιδιότητες της θυσίας. Ορισμένοι σοφοί λένε: "Δεν πρέπει να κάνουμε θυσίες, δεν πρέπει να δίνουμε τίποτε σε κανέναν." Τούτο σημαίνει ότι κανείς δεν θα σπείρει και κανείς δεν θα οργώσει την γη. Όχι, αντίθετα, σπέρνουμε, οργώνουμε, αλλά έλλογα. Κατά συνέπεια, πρέπει να έχουμε μια σταθερή βάση στη ζωή. Το γεγονός πως είσαι Βούλγαρος, δεν είναι μια βάση• το γεγονός πως είσαι σοφός, δεν είναι μια βάση• το γεγονός πως έχεις νέες αντιλήψεις για την ζωή, δεν είναι μια βάση• η πραγματική βάση είναι η Αγάπη κι αυτή είναι η Ζωή. Διαθέτουμε αυτή την Ζωή, αλλά δεν την έχουμε εκδηλώσει ακόμα. Θεωρώ ότι οι σύγχρονες θεωρίες για την Ζωή είναι τέλματα που έμειναν μετά τη βροχή. Και, επειδή τους λείπει το νερό, οι άνθρωποι πάνε εκεί και πίνουν από αυτά, αλλά εντός τους τα βατράχια κοάζουν. Κατά τη γνώμη μου τα βατράχια είναι στην ουσία ο υλισμός που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων, και λόγω αυτού του υλισμού είναι που επιθυμούν όλο και περισσότερο τα υλικά πράγματα. Ξέρετε πώς συλλαμβάνουν οι άνθρωποι ό,τι είναι υλικό μέσα στον κόσμο; Θα σας δώσω έναν παράδειγμα. Κατά την βασιλεία της δέκατης δυναστείας της Αιγύπτου, όταν βασίλευε ο Φαραώ Ζήνοβις, εξέδωσε έναν νόμο σύμφωνα με τον οποίον όλοι οι εγκληματίες θα τιμωρούνταν με την θανατική ποινή. Δυο Αιγύπτιοι διέπραξαν ένα έγκλημα κατά της τιμής του ιερού βοδιού Άπι και η ποινή ήταν θάνατος. Ο Φαραώ, ωστόσο, αποφάσισε ότι η ποινή θα μετατραπεί σε ισόβια δεσμά, αλλά το δικαστήριο κατέληξε στην ακόλουθη απόφαση: Ο ένας από τους δυο εγκληματίες θα φέρει ένα σάκο σιτάρι του οποίου το βάρος θα είναι εκατό κιλά, ενώ ο άλλος θα φέρει πάνω στο κεφάλι του μια ψείρα. Και οι δυο θα έπρεπε να φέρουν τα φορτία τους, άρα την ποινή τους, μέχρι την στιγμή που κάποιος θα εξέφραζε την επιθυμία να τους ανακουφίσει. Και το δικαστήριο άφησε στους δυο εγκληματίες το δικαίωμα να επιλέξουν μόνοι τους, ό,τι προτιμούσε ο καθένας. Ο ένας από αυτούς, όντας πιο έξυπνος από τον άλλο, είπε: 'Να πάριο αυτόν τον μεγάλο σάκο στην πλάτη μου; Μπορεί κανείς να κουβαλάει ένα τέτοιο βάρος;" Και διάλεξε την ψείρα. Ο άλλος δεν είχε άλλη επιλογή κι έπρεπε να πάρει τον μεγάλο σάκο τον γεμάτο σιτάρι, και τον πήρε. Και οι δυο, έπρεπε να βαδίζουν ακατάπαυστα. Σύμφωνα με την δικαστική απόφαση, δεν μπορούσαν να κατεβάσουν από πάνω τους το φορτίο τους, εκτός κι αν κάποιος ήθελε να τους σταματήσει και να τους το ζητήσει. Οι δυο κατάδικοι άρχισαν να βαδίζουν. Αυτός που είχε την ψείρα στο κεφάλι του, ρώτησε τον άλλο: "Πώς είναι το φορτίο σου;" Βέβαια, η ψείρα είναι ελαφριά. Αυτός, όμως, που κουβαλούσε το μεγάλο σακί το γεμάτο σιτάρι, κουράστηκε και συχνά προσευχόταν στον Θεό: "Κύριε, κάνε το βάρος μου πιο ελαφρύ." Και οι δυο, βάδισαν λίγο, κι ένας άνθρωπος τους συνάντησε. - Τι κουβαλάς μέσα το σακί; - Σιτάρι. - Δώσε μου λίγο. Κι ο κατάδικος πήρε μια κουτάλα, έβγαλε λίγο σιτάρι, του το έδωσε και συνέχισε τον δρόμο του. - Κι εσύ τι κουβαλάς; - Μια ψείρα. - Δεν μου χρειάζονται ψείρες, και συνέχισε το δρόμο του. Όμως το πρόβλημα συνίσταται στο εξής: Αυτή η ψείρα άρχισε να αναπαράγεται και, μέσα σ' ένα χρόνο, ο αριθμός των ψειρών έφτασε τις διακόσιες ή τις τριακόσιες. Ενώ το σιτάρι μέσα στον σάκο μειώθηκε σχεδόν στο μισό. Παντού όπου πήγαιναν στα χωριά, όλοι γνώριζαν ήδη ότι κάποιος άνθρωπος κουβαλούσε σιτάρι, τον σταματούσαν και του ζητούσαν λίγο σιτάρι. Πράγματι, δυο ή τρία χρόνια αργότερα δεν του είχε μείνει παρά μόνο ένας κόκκος σιτάρι. Ο άλλος καταδικασμένος, που κουβαλούσε τις ψείρες στο κεφάλι του, δεν γινόταν καθόλου δεκτός. Οι κάτοικοι κάθε χωριού όπου πήγαινε, έχοντας καταλάβει ότι είχε πολλές ψείρες, δεν τον δέχονταν. Και ήταν απογοητευμένος για την κατάσταση του. Κι εμείς επίσης, οι άνθρωποι της εποχής μας, λύνουμε το πρόβλημα κατά τον ίδιο τρόπο. Η ψείρα είναι ο υλισμός. Αυτή η ψείρα θα φαει όλους τους χυμούς της Ζωής μέσα τον άνθρωπο. Όταν η ψείρα έρχεται στον άνθρωπο, αναπαράγεται, συνεχίζει να αναπαράγεται, μέχρι που ο άνθρωπος χάνει κάθε συναίσθημα ευγένειας. Αν χάσουμε ό,τι είναι ευγενές και έξοχο μέσα μας, αν δεν έχουμε πια έξοχες ιδέες, ούτε ευγενή και έξοχα συναισθήματα, ούτε έξοχες σκέψεις, αν χάσουμε κάθε τι το Θείο μέσα στην Ζωή μας, για ποιό λόγο να είμαστε ζωντανοί σ' αυτόν τον κόσμο; Ο Χριστός είπε: "Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεως σου και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως αδελφόν." Στη σύγχρονη θρησκεία έχουν παραποιήσει αυτή την διδασκαλία και λένε: "Πιστέψτε στον Θεό." Ο έξοχος νόμος, ωστόσο, δεν είπε να πιστεύουμε στον Θεό• αυτός ο νόμος που λύνει όλα τα προβλήματα, λέει να αγαπάμε τον Θεό! Ενώ οι άνθρωποι πήραν τον στίχο "Αγάπα τον Θεό" και τον ερμήνευσαν ως "Πίστευε στον Θεό." Όταν γίνεται λόγος περί του να υπηρετήσουμε τον Θεό, είναι αλήθεια, δεν μπορούμε να το κάνουμε δίχως πίστη, αλλά όταν είμαστε στην διαδικασία της επιλύσεως του πιο σημαντικού προβλήματος, θα μας χρειαστεί ένα άλλο πιστεύω, με το οποίο θα μπορούμε να πετύχουμε. Και αυτό το πιστεύω είναι: "Αγάπα τον Θεό!" Ορισμένοι μου θέτουν το ερώτημα: "Σε τι πιστεύεις;" - Δεν πιστεύω σε τίποτε. - "Τι συμβαίνει, άρα;" Το τίποτε είναι τίποτε. Με ρωτούν: "Δεν πιστεύεις στον Θεό;" - Κάντε με να δω ποιος είναι ο Θεός σας στον οποίο πιστεύετε! Δείξτε μου τον δρόμο στον οποίο πορεύεσθε! Λέτε: "Πιστεύουμε σ' αυτόν τον Θεό στον οποίον πίστευαν η μητέρα μου, ο πατέρας μου, οι παππούδες μου..." Εντάξει. Η μητέρα σου και ο πατέρας σου εκπλήρωσαν τον νόμο του Θεού στον οποίον πίστευαν; Για να δούμε, ανοίξτε τα κατάστιχα σας για να με κάνετε να δω το τι έχετε κάνει γι' αυτόν τον Θεό στον οποίον πιστεύετε; Υπάρχει μια πολύ παράξενη ιστορία με τέτοια κατάστιχα που συνέβη κάποτε στην Βουλγαρία. Ένας πλούσιος Βούλγαρος, ένας έμπορος, αρρώστησε και για ένα κάποιο διάστημα πήγε στο Υπερπέραν. Όταν ξύπνησε, το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να φωνάξει τα παιδιά του και να τους πει: "Παιδιά μου, φέρτε μου τα δυο κατάστιχα στα οποία γράφω τους λογαριασμούς μου." Του έφεραν τα κατάστιχα, τα έκαψε κι ό,τι είχε, τα έδωσε... στα παιδιά του και τους είπε: "Πάρτε ό,τι είναι δικό σας για να μην με τρέχετε στα δικαστήρια μετά τον θάνατο μου. Πήγα στον άλλο κόσμο κι εκεί είδα ό,τι είναι ουσιώδες για μας. Θέλω να ζήσω με τον τρόπο που το θέλει κι ο Θεός." Κι εγώ σας θέτω το ερώτημα: Πού βρίσκονται τα κατάστιχα σας, λοιπόν; Θα μου απαντήσετε: "Δεν έχουμε κατάστιχα." Θα βγάλω εγώ τα κατάστιχα σας για να δείτε τι έχετε σημειώσει εκεί. Η γειτόνισσα σας είπε κάτι που σας αφορά, κι αμέσως το καταγράψατε. Κάποιος είπε κάτι δυσάρεστο ή το προσβλητικό το καταγράψατε αμέσως. Ο έμπορος έκανε το ίδιο όταν σημείωνε ποιος πήρε ελιές, ποιος πήρε ζάχαρη, και πόσο, κλπ. Ρωτώ: Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια γυναίκα, σ' έναν άντρα και σ' έναν έμπορο που σημειώνουν όλα αυτά στα κατάστιχα τους; Κι ο ιερέας έχει επίσης ένα κατάστιχο. Λέει: "Αυτός ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό." Και το σημειώνει αυτό στο κατάστιχο του. Ε, λοιπόν, όταν πρόκειται να κάνει μια κηδεία, θέλει να πληρωθεί. Του απαντούν: "Δεν έχουμε χρήματα." - "Όχι, δεν μπορώ να κάνω την κηδεία δίχως να με πληρώσετε." Και το σημειώνει αυτό στο κατάστιχο του. Τότε, λοιπόν, πρέπει να είμαστε συνεπείς μέσα στην έξοχη Ζωή, μέσα στην έξοχη Αγάπη που δίνει βασικές λύσεις σε όλα τα προβλήματα και που θέτει την αδελφότητα σ' αυτό τούτο το θεμέλιο της Ζωής. Δεν πρόκειται για μια αδελφότητα που κρατάει μιάμιση μέρα, πρόκειται για μια αδελφότητα που αντέχει σε όλες τις δοκιμασίες. Ένας ιερέας μου είπε κάποτε: "Η διδασκαλία σας δεν είναι ορθή." Δεν είναι σημαντικό να ξέρουμε αν η διδασκαλία είναι ορθή ή σωστή, αλλά θα σας δώσω έναν κανόνα: Όταν κάνεις την κηδεία, όχι μόνον δεν θα πρέπει να πάρεις χρήματα, αλλά σε κάθε φτωχή χήρα θα δώσεις κάτι από την τσέπη σου. Έπειτα, όταν θα πας στο δικαστήριο για να δώσεις όρκο σε κάποιον άλλον, όχι μόνο δεν θα πρέπει να το κάνεις, αλλά και θα γεμίσεις την τσέπη σου για να δώσεις σε όλους αυτούς που θα σε καταδιώξουν ενώπιον της δικαιοσύνης, έτσι ώστε να μην σε μισούν πια. Τότε θα πείτε: "Πώς θα τελειώσουν, όμως, όλα αυτά;" - Πώς, σκέφτεστε το τέλος; Να πιστεύετε πως ο Θεός σας έβαλε πάνω στη Γη όχι για να κάνετε τούτα εδώ τα πράγματα, αλλά για να εκπληρώνετε την Βούληση του όπως πρέπει. Τα ψέματα πρέπει να εξαφανιστούν από τον κόσμο! Αυτός που ο Θεός τον έθεσε σε κάποια θέση πάνω στη Γη, θα πρέπει να συμπεριφέρεται με διαφορετικό τρόπο. Θα μου απαγγείλουν κάποιο στίχο και θα μου πουν ότι κάθε εξουσία δόθηκε από τον Θεό. Όχι, υπάρχει κάτι που παραλείπουν σ' αυτόν τον στίχο: Κάθε δίκαιη εξουσία δίνεται από τον Θεό. Αλλά και οι μπολσεβίκοι στην Ρωσία έχουν επίσης την εξουσία τους! Θα πείτε ότι η εξουσία μας προέρχεται εκ Θεού, ενώ η δική τους δεν είναι εκ Θεού. Όχι, ο νόμος είναι: Κάθε δίκαιη εξουσία δίνεται από τον Θεό. Και ο νόμος της Αγάπης αποτελεί μέρος κάθε δίκαιης εξουσίας. Δεν τίθεται θέμα να καταδικάσει πάση θυσία ο κριτής τον εγκληματία. Οι Τούρκοι, είχαν ένα καλό νόμο: Ο κατηγορούμενος εμφανιζόταν ενώπιον του δικαστή κι αυτός εδώ του έθετε το ερώτημα: "Οφείλεις χρήματα σ' αυτόν εδώ τον άνθρωπο;" - "Ναι, του οφείλω." - "Λοιπόν, να του πληρώσεις το χρέος σου." Μια παρόμοια λύση, σύμφωνα με τον τούρκικο νόμο, είναι πολύ πετυχημένη και καλή. Ενώ τώρα καθυστερούν την δίκη, και μια υπόθεση τρενάρει για ένα δυο χρόνια, και τελικά αναρωτιέται κανείς: Πού είναι το δίκιο; Δεν υπάρχει δίκιο. Λεω: Αυτός δεν είναι παρά ένας μονάχα τρόπος για να περνάει κανείς τον χρόνο του, εμείς, όμως, ήρθαμε πάνω στην γη για να επιλύσουμε ένα από τα πιο ουσιώδη και τα πιο σημαντικά προβλήματα. Τώρα, όταν σας μιλάω έτσι, θα πείτε: "Αυτή η διδασκαλία είναι πολύ βαριά". Είναι βαριά, γιατί έχετε βαριά κατάστιχα. Κάψτε τα κατάστιχα σας! Θα πείτε: "Δεν πιστεύουμε σε μωρολογίες." Θα πρέπει να πιστέψετε σ' αυτές, γιατί αύριο, όταν θα σε κλείσουν μέσα στον τάφο, θα σε ρωτήσουν: "Έκαψες τα κατάστιχα σου;" Θα σαπίζεις εκεί όλο και περισσότερο καθώς θα περνούν οι ώρες, και τα σκουλήκια θα σε τρώνε." Θα πεις τότε: "Κάνε με, Κύριε, να επιστρέψω στην Γη για να κάψω εκεί τα κατάστιχα μου!" Όχι, άλλοι άνθρωποι θα τα κάψουν. Όλοι εσείς, μητέρες, πατέρες, παιδιά, βρίσκεστε μέσα σε "βραστό νερό". Γιατί; Γιατί έχετε πολλά κατάστιχα. Ο Θεός δεν έχει παρά δυο μόνο βιβλία, το πρώτο είναι το βιβλίο της Ζωής και το δεύτερο είναι το βιβλίο του Καλού και του Κακού. Ο Θεός έχει το δικαίωμα να έχει αυτά τα δυο βιβλία. Κρατάει λογαριασμό για τα πάντα. Ο Θεός έχει την καλύτερη στάση απέναντι μας. Δεν μας ρωτάει για ποιο λόγο διαπράττουμε εγκλήματα και ανομήματα, αλλά μας διδάσκει, μας μαθαίνει. Κάνει να υπάρχει το πεπρωμένο, και να υπάρχει επίσης η τελευταία κρίση, πράγμα που δείχνει ότι θέλει να μας διδάξει δια της εμπειρίας πώς να εκπληρώνουμε το θέλημα του. Όποιες κι αν είναι οι αμαρτίες ενός ανθρώπου, όσο βαριές κι αν είναι, από την στιγμή που παίρνει την απόφαση να ζήσει σύμφωνα με τον Θεό, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες του. Ο Θεός λεει: "Να ένας άνθρωπος, να ένα από τα παιδιά μου που αποφάσισε να ζήσει σύμφωνα με τον νόμο μου!" Ο Θεός είναι πλούσιος και μπορεί να πληρώσει για όλο τον κόσμο. Όσο αφορά αυτόν που δεν θέλει να ζήσει σύμφωνα με τον Θεό, υπάρχει ένα βιβλίο της ζωής που ανοίγεται και ο Κύριος σημειώνει εκεί ό,τι πρέπει σχετικά με αυτόν τον άνθρωπο. Σήμερα, όχι μόνον οι Βούλγαροι, αλλά και όλοι οι σύγχρονοι είναι δυστυχείς. Όλοι οι λαοί είναι δυστυχείς. Γιατί; - Γιατί δεν έχει επιλυθεί το πιο σημαντικό πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα θα έπρεπε να είχε επιλυθεί από όλους τους ιερείς, από όλους τους επισκόπους και από όλους αυτούς που διδάσκουν την θρησκεία, όχι μόνο στην Βουλγαρία αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ωστόσο, δεν το έχουν επιλύσει. Οι πολιτικοί δεν το έχουν επιλύσει, ούτε κι αυτοί. Υπάρχουν δυο επιπλέον παράγοντες που θα έπρεπε να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα. Είναι οι μητέρες και οι πατέρες, αφ' ενός, και οι καθηγητές και οι δάσκαλοι αφ' ετέρου. Οι νεαροί που θέλουν να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα, όταν παντρεύονται θα πρέπει να θέτουν ο ένας στον άλλο το ερώτημα: "Γιατί παντρευόμαστε;" Λέγεται μερικές φορές σχετικά με μια νεαρή κοπέλα: "Ας την παντρευτούμε." Γιατί; Όχι, ο γάμος που υπάρχει στον σημερινό μας κόσμο, είναι ένα είδος πώλησης. Τέσσερα ή πέντε χρόνια μετά, βλέπουμε ότι ο σύζυγος αποφεύγει και εγκαταλείπει την γυναίκα του, παίρνει διαζύγιο και παντρεύεται με μια άλλη. Αργότερα, εγκαταλείπει επίσης και την δεύτερη σύζυγο λέγοντας: "Άσπρισαν τα μαλλιά μου λόγω αυτών των γυναικών, είναι φρικτές έχιδνες." Εντάξει, οι γυναίκες είναι φρικτές και τρομερές έχιδνες, λάμιες, και οι άντρες επίσης είναι δράκοντες, αλλά πού είναι τότε οι άνθρωποι. Αν όλοι οι άντρες είναι κακοί και αν όλες οι γυναίκες είναι κακές, πού είναι τότε η ανθρωπότητα; Δεν είναι αυτό μια λύση του προβλήματος. Λέγοντας έχιδνα, ή λάμια, ή δράκοντας, θέλει να πει κανείς ότι οι άντρες και οι γυναίκες είναι νοήμονες, αλλά όχι καλοί. Αυτό είναι που έχει σημασία. Η καλοσύνη πρέπει να εισαχθεί στις σχέσεις σας! Αυτό το πρόβλημα είναι δύσκολο να επιλυθεί, είναι τόσο δύσκολο, όπως και μερικά κομμάτια μουσικής. Είναι τόσο δύσκολο, όπως για παράδειγμα, ορισμένα έργα του Παγκανίνι. Υπάρχουν τόσο δύσκολες συνθέσεις που είναι δύσκολο να κατανοηθούν και να εκτελεστούν. Και βλέπουμε κάποιον να παίζει μέρες ολόκληρες το πιάνο, και μονάχα δέκα χρόνια αργότερα να μπορεί να εκτελέσει καλά αυτή τη μουσική. Πιστεύετε πως μπορεί να λύσει κανείς το πρόβλημα της Ζωής και της Αγάπης δίχως προσπάθειες; Πρέπει να κάνουμε προσπάθειες, αλλά δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε! Όταν θα φτάσετε μπροστά στο πρόβλημα του να καταλάβετε τι είναι ο Θεός, η καρδιά σας θα ριγήσει, θα γλυκάνει κι ένα τέτοιο Φως θα φωτίσει το πνεύμα σας ώστε θα δείτε πράγματα μέσα στον κόσμο που δεν θα τα έχετε δει ποτέ προηγουμένως. Θα πείτε: "Αν ζούμε κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, πώς θα εξασφαλίσουμε την ζωή μας, την τροφή μας;" - Αν ζείτε σύμφωνα με τον Θεό, ένας μεγάλος Διδάσκαλος θα έρθει κοντά σας για να σας δώσει ένα μικρό ραβδάκι που θα έχει μαγικές ιδιότητες. Αν σκοντάψεις σε μια δυσκολία ή αν πεινάς, θα μπορείς να χτυπήσεις μ' αυτό το ραβδί κι αμέσως ένα γεμάτο τραπέζι θα εμφανισθεί μπροστά σου. Θα φας καλά κι έπειτα θα χτυπήσεις πάλι με το ραβδάκι και το τραπέζι θα αποσυρθεί αμέσως. Έπειτα θα πας να βαδίσεις τον δρόμο σου. Ερωτώ: Τα προβλήματα, άρα, δεν επιλύονται έτσι εύκολα; Θα μου πείτε: "Αυτό δεν είναι πραγματικό, αυτό δεν υπάρχει στα γραπτά και στις διηγήσεις." - Όμως η ζωή που έχουμε τώρα, δεν είναι μια διήγηση; Υπάρχει κάτι το πραγματικό σ' αυτή την ζωή; Το τι σκέφτεστε δεν έχει καμιά σημασία, το αν πιστεύετε στον άλλο κόσμο ή όχι, την ημέρα, όμως, που θα πάτε εκεί, θα διαπιστώσετε ότι η τωρινή σας ζωή είναι πολύ αστεία και θα σας κάνει να γελάσετε. Ένας Βούλγαρος μου διηγήθηκε ένα όνειρο που είχε κάνει. Είχε πολλά χρέη και συχνά προσευχόταν στον Θεό για να τον βοηθήσει να τα πληρώσει. Μια νύχτα είδε σε όνειρο ότι κάποιος ήρθε και του πρόσφερε ένα σακούλι γεμάτο χρυσάφι. Εκείνη τη στιγμή, ένας από τους γείτονες του πετάχτηκε και είπε: "Αυτό το σακούλι είναι δικό μου!" Άρχισαν να τσακώνονται και να χτυπιούνται, και, κατά την διάρκεια αυτής της μάχης, έδωσε μια κλωτσιά. Στην πραγματικότητα, πάνω στο τραπέζι, δίπλα στο κρεβάτι του, υπήρχε μια καράφα γεμάτη νερό. Η καράφα έπεσε καταγής κι έσπασε, το νερό χύθηκε, κι αυτός ξυπνώντας τα είδε όλα αυτά, είδε το σεντόνι ανάμεσα στα χέρια του, αλλά δεν υπήρχε πια το σακούλι με το χρυσάφι. Έτσι, μετά τον θάνατο σας, όταν θα ξυπνήσετε μέσα στον άλλο κόσμο και κοιτάξετε γύρω σας, θα δείτε πως δεν έχετε τα χρήματα που είχατε πάνω στην Γη, θα κρατάτε στα χέρια σας μόνο το τραπεζομάντιλο, μιας και το νερό της καράφας θα έχει χυθεί στο πάτωμα... Σε τι αστεία κατάσταση θα βρεθείτε! Είναι ορθό να πούμε ότι οι σύγχρονοι οφείλουν να ανακτήσουν την συνειδητότητα τους. Υπάρχει αυτή τη στιγμή ανάμεσα τους μια ταραχή του πνεύματος. Οι πόθοι τους να εξασφαλίσουν την ζωή τους είναι έλλογοι, αλλά ο δρόμος που πήραν για να φτάσουν σ' αυτόν τον σκοπό, δεν είναι έλλογος, είναι λανθασμένος και γι' αυτόν τον λόγο, άρα, δεν θα πραγματωθεί ποτέ. Πρέπει να είμαστε πλούσιοι, συμφωνώ μαζί σας. Πρέπει να είμαστε εξασφαλισμένοι. Δεν υπερασπίζομαι την μιζέρια. Αν πρέπει να είμαστε πλούσιοι, τα πλούτη μας θα πρέπει να είναι τα μεγαλύτερα. Κατά την γνώμη μου, ο πιο πλούσιος είναι αυτός που φέρει εντός του την Ζωή. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που φέρει εντός του το Φως. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που φέρει εντός του την Θερμότητα. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που φέρει εντός του την τροφή και τα ρούχα. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που φέρει εντός του την Αγάπη. Αυτός είναι, άρα, ο πιο μεγάλος πλούτος. Αυτόν διδάσκουμε. Αν έχετε αυτόν πλούτο, όλα τα άλλα πράγματα πάνω στην γη θα είναι εύκολα ως προς την επίτευξη τους. Ο άνθρωπος που απέκτησε εντός του την Ζωή, θα είναι μια ευλογία τόσο για τον εαυτό του, όσο και για όλους τους πλησίον του και για όλους τους φίλους του. Έτσι λοιπόν, σε όλους σας χρειάζεται να έχετε πίστη! Ρωτάτε: "Όλα όσα λέγονται, είναι αλήθεια ή όχι;" Σας θέτω το ερώτημα: Αυτό στο οποίο πιστεύετε, είναι αλήθεια ή όχι; Τότε να υποβάλλετε αυτά τα δυο πράγματα σε δοκιμασία. Αν θέλετε να ξέρετε ποιό είναι το πιστεύω μου, θα σας πω: "Ελάτε απόψε στο σπίτι μου." Κι όχι μονάχα απόψε, αλλά κι όλο τον χρόνο. Κι έτσι είναι που επιλύουμε τα προβλήματα. Κι εσείς επίσης θα πρέπει να τα επιλύετε κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Όλα τα πράγματα πρέπει να τεθούν σε δοκιμασία! Το πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω των χρημάτων. Αν σας δώσω μια επιταγή για δυο ή τρία εκατομμύρια λέβα, ακόμα και για εικοσιπέντε εκατομμύρια λέβα, τούτο δεν είναι μια ορθή και σωστή λύση του προβλήματος. Τα χρήματα θα κάνουν να γεννηθεί η διχόνοια. Δεν μπορώ να σας δώσω παρά μόνο μια ιδέα, δεν μπορώ να σας δώσω παρά μονάχα έναν κόκκο σιταριού, αλλά αυτός ο κόκκος σιταριού θα πρέπει να είναι για σας μια μεγάλη ευλογία, αρκεί να ξέρετε πώς να τον κάνετε να εξελιχθεί. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από την εποχή του Ζένοφι του Φαραώ της Αιγύπτου. Κατά την βασιλεία του οι νόμοι της Αιγύπτου ήταν πολύ αυστηροί. Κάθε εγκληματίας ετιμωρείτο με την θανατική ποινή. Ένας από τους διακεκριμένους μαθητές της Λευκής Αδελφότητας, που το όνομα του ήταν Εσουχά Μπεντάμ, στάλθηκε στην Αίγυπτο για να περάσει την δόκιμα σία του. Έπρεπε να επιλύσει ακριβώς αυτό εδώ το πρόβλημα δηλαδή να βρει ένα έλλογο μέσο για να ανακουφιστεί η κατά στάση αυτών των ανθρώπων τους οποίους τιμωρούσαν με την θανατική ποινή και για το παραμικρό ακόμα παράπτωμα. Αφού θα έλυνε το πρόβλημα του, θα έπρεπε να επιστρέψει στην Σχολή της Λευκής Αδελφότητας και να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο είχε βρει την λύση. Επειδή έφτασε στην Αίγυπτο ακριβώς κατά την εποχή όπου η κόρη του Φαραώ αρρώστησε από μια αθεράπευτη ασθένεια, ο Εσουχά Μπεντάμ πήγε στον Φαραώ και του είπε: - Θα θεραπεύσω την κόρη σου, αλλά θέλω να μου προσφέρεις μια υπηρεσία. Ο Ζένοφις του απάντησε: - Είμαι διατεθειμένος να κάνω τα πάντα. - Θέλω να δώσεις εντολή να οδηγήσουν ενώπιον μου όλους τους εγκληματίες που ο νόμος θα καταδικάσει σε θάνατο κόβοντας τους τα χέρια, τα πόδια ή βγάζοντας τους τα μάτια ή κλπ. Θα πρέπει να τους φέρουν στην κατάσταση που θα βρεθούν μετά τις κρίσεις. Ο Εσουχά Μπεντάμ κατάφερε να θεραπεύσει την κόρη του Φαραώ. Αυτός τότε έδωσε εντολή να οδηγηθούν ενώπιον του όλοι οι εγκληματίες οι καταδικασμένοι σε θάνατο, μετά την εκτέλεση των ποινών, κι άρχισαν να τους φέρνουν έναν έναν στο δωμάτιο του. Ο Εσουχά Μπεντάμ γνώριζε καλά τους νόμους συμφωνά με τους οποίους μπορούσε να θεραπεύει, κι άρχισε να τους περιθάλπει. Σ' έναν από αυτούς ξαναέδωσε τα μάτια του, σ' έναν άλλο τα πόδια, και σε άλλους τα χέρια. Αποκαθιστώντας πλήρως την υγεία τους, διόρθωνε τα πρόσωπα τους και τους άφηνε να φύγουν λέγοντας τους να μην πουν σε κανέναν το πώς επήλθε η θεραπεία. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έγιναν μαθητές του και πήραν τον δρόμο που ακολουθούσε αυτός. Τους έθεταν το ερώτημα: - Πώς σας κέρδισε αυτός ο άνθρωπος; Κι αυτοί απαντούσαν: - Έχει πέσει μια φορά το κεφάλι σου από τους ώμους σου; -Όχι. - Όταν θα πέσει το κεφάλι σου από τους ώμους σου, θα καταλάβεις ποιος είναι ο Εσουχά Μπεντάμ. Σ' έναν άλλον απαντούσαν: - Σου έχουν κόψει μια φορά τα μπράτσα; - Όχι. - Όταν θα σου κόψουν τα μπράτσα, τότε θα καταλάβεις ποιος είναι ο Εσουχά Μπεντάμ. - Σου έχουν κόψει τα πόδια; - Όχι. - Όταν θα σου κόψουν τα πόδια, θα καταλάβεις ποιος είναι ο Εσουχά Μπεντάμ. - Σου έχουν βγάλει τα μάτια και την καρδιά; - Όχι. - Όταν θα σου βγάλουν τα μάτια ή την καρδιά, θα καταλάβεις ποιος είναι ο Εσουχά Μπεντάμ. Αυτός που φέρει εντός του την Αγάπη, θα πρέπει να ξαναβάζει στην θέση τους τα κεφάλια των ανθρώπων θα πρέπει να ξαναβάζει στην θέση τους τα πόδια τους και τα χέρια τους θα πρέπει να βάζει τα μάτια και τις καρδιές στις θέσεις τους. Οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας πρέπει να συναρμολογηθούν ξανά! Οι συνειδητότητές μας και οι καρδιές μας θα πρέπει να συναρμοστούν ξανά! Κατά συνέπεια, η αμφιβολία που υπάρχει στους ανθρώπους των ημερών μας, πρέπει να εξαφανιστεί, κι όταν θα συναντιόνται, να έχουν εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Όταν θα με δείτε μετά από δυο χρόνια, θα πρέπει να μην βρείτε αντίφαση ανάμεσα στις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου και τις πράξεις μου και να είστε έτοιμοι να θυσιάσετε τα πάντα για τον Θεό. Ο Θεός είναι το πιο γνωστό και το πιο υψηλό Ον στον κόσμο. Ό,τι το ωραιότερο μας κάνει να θαυμάσουμε στον κόσμο, ό,τι το πιο έξοχο και το πιο ευγενές μας κάνει να εμπνευστούμε, είναι Θεός, είναι το Θείο εντός μας. Αυτή η σιωπηρή φωνή μιλάει στο εσωτερικό των ανθρώπων. Πόσοι από σας στεναχωριέστε γιατί δεν την ακούσατε και γιατί κάνατε ένα λάθος! Το Θείο μέσα μας δεν μουγκρίζει σαν κεραυνός, μιλάει πολύ γλυκά και, μερικές φορές, όταν κάνουμε κάποιο λάθος, μας λέει: "Δεν είναι μοιραίο, υπάρχουν μέσα για να διορθώσεις αυτό το λάθος." Κάποιος δεν θέλει να δώσει κάτι σε άλλον, και η σιωπηλή φωνή στο εσωτερικό του λεει: "Δώστου το, υποχώρησε μπροστά του." Κι εγώ, ο έξυπνος άνθρωπος, όταν βλέπω ένα μυρμήγκι στον δρόμο μου, πρέπει να υποχωρήσω, δεν πρέπει να το συνθλίψω, πρέπει να το παρακάμψω. Το μυρμήγκι δεν γνωρίζει καθόλου ότι ένα τεράστιο ον το πλησιάζει, αλλά εγώ που το βλέπω, πρέπει να οπισθοχωρήσω. Λοιπόν, ο Θεός που βλέπει όλες τις ανάγκες μας και όλα μας τα ελαττώματα, έχει δεσμευθεί να διορθώνει τον κόσμο. Ο κόσμος θα διορθωθεί, δεν θα μείνει για πάντα έτσι όπως είναι, αλλά πρέπει να βιώσετε εσείς την εμπειρία αυτής της διδασκαλίας για να την αποδεχθείτε. Νοιώστε την Χαρά, και θα λύσετε ένα από τα πιο μεγάλα προβλήματα που σας απασχολούν, το να αγαπάτε τον Θεό με όλη σας την καρδιά. Σας ερωτώ εάν έχετε αγαπήσει τον Θεό ως τώρα. Και μου απαντάτε: "Ναι, τον αγάπησα." - Αγάπησες, αλλά τι; - Το χιόνι και τον πάγο. - Αγάπησες, αλλά τι, λοιπόν; - Το αχλάδι. Το χιόνι και ο πάγος έλιωσαν, και δεν είχες πια τίποτε για να αγαπάς, το αχλάδι σάπισε, και δεν έχεις πια τίποτε για να αγαπάς. Όταν θα αγαπάτε τον Θεό, άρα αυτό που είναι Άπειρο, δεν θα χάσετε ποτέ. Θα σας μιλάει πάντοτε και το πρόσωπο σας θα δέχεται ένα εντελώς ιδιαίτερο φως. Έτσι, λοιπόν, λέω: Όλοι εμείς πρέπει να αγαπάμε τον Θεό! Μονάχα μετά από αυτό θα έχει νόημα η ζωή μας. Τότε ο Θεός θα μας μάθει πώς να αγαπάμε, και 'συ θα αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Κι αυτό είναι, άρα, η έξοχη τέχνη. Για να μάθουμε να αγαπάμε, ο Θεός θα πρέπει να εισέλθει εντός μας και να ζήσει εντός μας, γιατί εμείς δεν είμαστε η Αγάπη, μονάχα ο Θεός είναι η Αγάπη, εμείς δεν είμαστε η Ζωή, μονάχα ο Θεός είναι η Ζωή. Μονάχα αυτός θα μας μάθει, σαν δάσκαλος, πώς να αγαπάμε και πώς να ζούμε. Αυτό που απαιτείται από εμάς τώρα, είναι να αγαπάμε τον Θεό με όλη μας την καρδιά, με όλη μας την ψυχή, με όλη μας την δύναμη και όλη μας την διάνοια. Αυτή είναι η πιο εύκολη τέχνη που θα μπορούσε να αποκτήσει ο καθένας σας. Μπορείτε να μου φέρετε αντίρρηση: "Θα περιμένω λίγο, θα διαβάσω διάφορους φιλοσόφους και μετά θα το σκεφτώ." -Μπορείτε να διαβάσετε τα γραπτά χιλιάδων φιλοσόφων, αλλά κι αυτοί επίσης δεν έλυσαν αυτό το πρόβλημα. Ωστόσο πρόκειται για ένα λυμένο πρόβλημα: Αγάπα τον Θεό! Τούτο σημαίνει να αγαπάς τα πάντα εντός του κόσμου και να καταλαβαίνεις ότι κάθε τι το εκδηλωμένο εντός του κόσμου είναι έλλογο. Κι όταν θα βγεις έξω για να κοιτάξεις τα άστρα, η καρδιά σου θα πρέπει να ριγήσει και να συγκινηθεί. Όταν θα βγεις έξω για να κοιτάξεις τον Ήλιο, η καρδιά σου κι όλο σου το είναι θα πρέπει να μείνουν έκπληκτα. Και πώς είναι, λοιπόν, η στάση σας έναντι του Ήλιου; Ορισμένοι βεβαιώνουν ότι ο Ήλιος είναι ένα πύρινο σώμα. Βλέπω κάθε πρωί πώς παίρνει τον Ήλιο ο Θεός, σαν ένα μεγάλο και καυτερό κερί, και κάνει τον γύρο όλου του κόσμου μαζί του. Βγαίνει από την ανατολή! Κι έτσι βλέπω τον Ήλιο. Πίσω από αυτόν τον Ήλιο, υπάρχει ένα άλλο ον, μεγαλύτερο και εξοχότερο. Κατά τον ίδιο τρόπο, πίσω από την ζωή μας, υπάρχει κάτι το Έξοχο που είναι κρυμμένο. Πίσω από την συνηθισμένη εκδήλωση της ζωής, υπάρχει ένα άλλο ον που ο καθένας από σας το συνειδητοποιεί. Είναι το Θείο εντός του ανθρώπου. Ορισμένοι με ρωτούν: "Σε τι Θεό πιστεύεις;" Πιστεύουμε σ' αυτόν τον Θεό που είναι Αγάπη, που είναι Ζωή, που είναι Φως, που είναι Θερμότητα, που είναι η τροφή, το νερό, τα ρούχα και κάθε τι που έχουμε εντός μας. Πιστεύουμε σ' αυτόν τον Θεό που δεν έχει ανάγκη να τον υπηρετεί κανείς με τρόπο εξωτερικό. Αυτός, όμως, ο Θεός έχει ανάγκη να εκδηλώσουμε την Αγάπη του προς τα έξω. Θέλει να περάσει η Αγάπη του μέσα από μας, σαν το νερό που περνά μέσα από τα γήινα στρώματα για να φιλτραριστεί εκεί προκειμένου ν' αναβλύσει ολοκάθαρο πάνω από το έδαφος.
  7. Η Λογική Καρδια Διάλεξη που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 2 Απριλίου 1924 στην Γενική Απόκρυφη Τάξη στην Σόφια. Το θέμα για την επόμενη φορά: Οι ποιότητες του ανανεωμένου ανθρώπου. Κάθε υπόθεση και κάθε επιχείρηση στον κόσμο δεν πρέπει να βασίζονται σ' ένα ασταθές θεμέλιο ή σ' ένα νήμα. Λέγοντας: "Ένα σταθερό νήμα", εννοώ το νήμα που δεν αλλάζει και που είναι αμετάβλητο σε όλες τις συνθήκες και σε όλες τις περιστάσεις. Αυτό το νήμα είναι ζωντανό. Ας υποθέσουμε ότι κατά την διάρκεια της ζωής σας πάνω στην Γη το νήμα σας είναι σταθερό. Τούτο σημαίνει ότι στηρίζεστε στην προσωπικότητα σας. Όμως, μετά τον θάνατο σας, πάνω σε ποιο θεμέλιο θα θέσετε την ζωή σας; Έτσι, λοιπόν, η Γη δεν είναι το πραγματικό στήριγμα πάνω στο οποίο μπορεί να τοποθετηθεί ο άνθρωπος. Τότε, λοιπόν, ποιο είναι το βέβαιο νήμα; - Αποκαλούμε αυτό το νήμα απόλυτο: "Την έλλογη ανθρώπινη καρδιά." Δεν μιλάω για την έλλογη καρδιά του ανθρώπου των ημερών μας, μιλάω για την έλλογη καρδιά του Θείου ανθρώπου. Ο άγιος Απόστολος Παύλος λεει: "Ο υλικός άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τα πνευματικά πράγματα, γιατί τούτα εδώ μπορεί να γίνουν κατανοητά μόνο δια του πνεύματος." Πρέπει να στηρίξετε την νέα κατεύθυνση της ζωής σας πάνω στην έλλογη καρδιά σας. Μέσα σ' αυτή την έλλογη καρδιά είναι που δρα και εργάζεται το Θείο Πνεύμα. Και δεν υπάρχει καμιά εξαίρεση μέσα στις πράξεις αυτής της έλλογης καρδιάς. Αυτός που δρα σύμφωνα με την έλλογη καρδιά του, δεν κάνει σφάλματα και όλες οι ψευδαισθήσεις του εξαφανίζονται αυτοστιγμεί. Τα σφάλματα και οι ψευδαισθήσεις στον κόσμο προέρχονται από το αντικειμενικό πνεύμα του ανθρώπου. Είναι η νοημοσύνη ή η τωρινή λογική του ανθρώπου αυτή που χρησιμεύει για να σκέπτεται και να στοχάζεται. Σου έρχεται μια καλή ιδέα, κι αρχίζεις να στοχάζεσαι σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορείς να την εφαρμόσεις κι αμέσως χάνεις τις συνθήκες. Λέγεται συχνά ότι, αν πάμε μέσα στο νερό, μπορεί να πνιγούμε. Και πρέπει είτε να ξέρουμε να κολυμπάμε, είτε να μάθουμε να κολυμπάμε. Ρωτώ: Ποιά είναι, λοιπόν, αυτή η σχολή όπου η μικρή πάπια έμαθε να κολυμπάει, αυτή η μικρή πάπια που μόλις βγήκε από το αυγό; Εδώ και εκατομμύρια χρόνια, έ χει μάθει αυτή την τέχνη. Έτσι, λοιπόν, στο εσωτερικό του ανθρώπινου πνεύματος υπάρχει ένα Θείο στοιχείο. Το αποκαλούμε Θείο Πνεύμα που δρα έλλογα δίχως καμία εξαίρεση. Κι όταν ακούμε αυτή την εσωτερική φωνή (την αποκαλώ "η έλλογη καρδιά"), οι στοχασμοί μας είναι εντελώς διαφορετικοί σε σχέση με τους συνήθεις στοχασμούς. Μπορείτε να κάνετε ένα απλό πείραμα. Αν σκέφτεστε με το δικό σας κεφάλι, θα πρέπει να σκέφτεστε για πολύ καιρό θα πρέπει να κάνετε αναλύσεις επί ένα χρόνο, δυο, τρία, πέντε δέκα χρόνια, ή ακόμα και περισσότερο, πριν καταλήξετε σε κάποια συμπεράσματα. Ας υποθέσουμε πως μου θέτετε το ε ρώτημα σχετικά με το τι καιρό θα κάνει αυτή την Δευτέρα. Το πνεύμα σας αρχίζει να στοχάζεται και καταλήγει στο συμπέρασμα: "Θα έχει καλό καιρό". Εντάξει, και πρέπει πάση θυσία να το εξακριβώσετε αυτό. Αργότερα θα θέσετε το ερώτημα προκειμένου να ξέρετε αν θα κάνει απολύτως καλό καιρό ή περίπου καλό καιρό, αν θα υπάρχουν σύννεφα, αν θα βρέξει, κλπ. Θα θέσετε το ερώτημα σαφώς μέσα στο πνεύμα σας. Κατά την διάρκεια όλων αυτών των πειραμάτων, θα παρατηρήσετε πως κάθε τι που θα σας πει το πνεύμα σας, θα είναι αληθινό μόνο κατά 1%. Θα κάνει καλό καιρό, αυτό είναι μονάχα μια υπόθεση. Αν, όμως, θέσετε το ερώτημα στην έλλογη καρδιά σας, αυτή θα σας απαντήσει με μια απόλυτη ακρίβεια και μια απόλυτη σχολαστικότητα. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, λείπουν οι στοχασμοί. Μόλις αρχίζετε να στοχάζεστε, ό,τι είναι Θείο μέσα σας, χάνει την αξία του. Αν στοχαστείτε με την έλλογη καρδιά σας, θα νοιώσετε μια καλή διάθεση στο κοίλωμα του στομάχου και τότε ο καθένας από σας θα μπορεί να πει ακριβώς πώς θα είναι ο καιρός. Θέστε στον εαυτό σας, για παράδειγμα, το ερώτημα πώς θα είναι η ζωή σας αυτόν εδώ τον χρόνο, καλή ή κακή. Αν απαντήσετε με το πνεύμα σας, θα σας δώσει είτε τα καλύτερα σχέδια, είτε σχέδια απαισιόδοξα. Αν, όμως, θέσετε αυτό το ερώτημα στην έλλογη καρδιά σας, τούτη εδώ θα σας δώσει μια θετική απάντηση. Έπειτα, μετά την θετική απάντηση, θα ακολουθήσουν λεπτομέρειες ως προς τις δυσκολίες που θα έχετε και η έλλογη καρδιά σας θα σας χαράξει μια έγκυρη κατεύθυνση προκειμένου να καταλήξετε σ' ένα καλύτερο μέλλον. Τώρα, μάθετε πως σ' αυτήν την έλλογη καρδιά ανήκουν επίσης και οι καλές συνήθειες. Κάθε άνθρωπος έχει τις καλές του συνήθειες. Σε ορισμένους ανθρώπους, οι καλές συνήθειες εμφανίζονται πολύ νωρίς, σε άλλους πολύ αργά. Έχεις μια παρόρμηση, μια ορμή, σου έρχεται μια ιδέα να κάνεις μια καλοσύνη σε άλλον και, καθώς προχωράς, βλέπεις μια φτωχή χήρα. Βάζεις το χέρι στην τσέπη σου, αλλά αμέσως αρχίζεις να συλλογίζεσαι και να στοχάζεσαι: "Σήμερα έχω χρήματα, αλλά τα χρειάζομαι. Θ' αφήσω αυτήν την καλοσύνη για μια άλλη μέρα". Αν στοχαστείς κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, θα έχεις κάνει ήδη το πρώτο σφάλμα. Μέσα σε πολύ λίγο χρόνο, θα πληρώσεις ένα πρόστιμο δέκα φορές μεγαλύτερο για την μη πραγμάτωση αυτών των καλών και Θείων συγκινήσεων. Κατά συνέπεια, οφείλουμε πάντοτε να υποτασσόμαστε στην Θεία φωνή που βρίσκεται εντός μας. Το γεγονός ότι αυτός ο Θείος σπινθήρας αρχίζει να μιλάει μέσα μας, σημαίνει πως υπάρχει μια δοκιμασία στην ζωή μας. Ο Θεός μας βάζει σε δοκιμασία. Οφείλουμε να τον υπακούσουμε δίχως κανέναν δισταγμό. Απολύτως! Αν αντιλαμβάνεσαι αυτό που είναι Θείο, πραγματοποίησε το ευθύς αμέσως. Αυτή η καλοσύνη που θα κάνεις, δεν αφορά όλα όσα διαθέτεις• πρόκειται για μια μικρή υπηρεσία. Αν ένα παιδί έπεσε στον δρόμο κι έσπασε το πόδι του, τι θα σου στοιχίσει να το πάρεις στα χέρια σου και να το πας στο σπίτι σου για να το φροντίσεις; Θα χάσεις μονάχα μισή ώρα. Αλλά λες: "Έχω μια πολύ σημαντική δουλειά". Όλες οι συμφορές της ζωής μας συνίστανται στο ότι δεν ακούμε τις καλές παρορμήσεις και τις καλές συνήθειες που έχουμε στο εσωτερικό της καρδιάς μας. Ασχολούμαστε με πάμπολλους φιλοσοφικούς στοχασμούς και συλλογισμούς και λέμε πως πρέπει να τακτοποιήσουμε ή να ρυθμίσουμε την ζωή μας. Η πρώτη ψευδαίσθηση είναι το να υποθέσουμε πως μπορούμε ολομόναχοι να ρυθμίσουμε την ζωή μας και θέλουμε να το κάνουμε. Η ζωή μας, σύμφωνα με αυτή την έλλογη καρδιά, είναι καλά ρυθμισμένη. Όλες οι συνθήκες μέσα στις οποίες θα πρέπει να ζούμε και να υπάρχουμε, όλοι οι άνθρωποι που θα πρέπει να συναντήσουμε και που θα πρέπει να έχουν μια επιρροή επάνω μας, όλα αυτά είναι καλά προσδιορισμένα. Και όντας, λοιπόν, προσδιορισμένα, θα γίνουν, θα πραγματοποιηθούν. Όλος ο Ουρανός εργάζεται και λειτουργεί πάνω μας γι' αυτόν τον σκοπό. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που ζούμε μέσα στον κόσμο, είναι ο Θεός αυτός που υπάρχει εκεί. Και, κατά συνέπεια, κάθε καλοσύνη, κάθε καλή πράξη, είναι μια εκδήλωση του Θεού μέσα μας. Και δρώντας ενάντια σε μια καλή Θεία σκέψη, δημιουργούμε την δική μας συμφορά μέσα στον κόσμο. Έχοντας καλές συνήθειες, δεν θα είστε υποχρεωμένοι να πάρετε επάνω σας όλο το βάρος του κόσμου. Σας είπαμε κάποτε άλλοτε ότι κάθε καλή σκέψη συνδέεται με χιλιάδες καλές σκέψεις. Μην υποθέτετε, λοιπόν, πως αν δεν πραγματοποιήσετε την καλή σκέψη, δεν το έχει προβλέψει αυτό ο Θεός. Έχει προβλέψει απολύτως τα πάντα, αλλά εσείς είστε αυτοί που θα χάσετε τις καλές συνθήκες. Σε κάθε μια μη πραγμάτωση μιας καλής σκέψης, υποβιβάζεστε, σκοτεινιάζετε, και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος η ζωή σας γίνεται δυσκολότερη. Όταν παραιτείστε από την πραγμάτωση μιας καλής σκέψης, υποβιβάζεστε κάθε φορά, το περιβάλλον σας γίνεται όλο και πιο πρωτόγονο και κτηνώδες και τελικά παραλύει η βούληση σας. Έχετε κατ' αυτόν τον τρόπο γίνει ένα παιχνίδι στα χέρια του πεπρωμένου, δηλαδή των εξωτερικών συνθηκών. Και αυτές οι συνθήκες φτάνουν σε μας ως το αποτέλεσμα ενός μόνο αιτίου: Δεν υπακούομε στην έλλογη καρδιά μας. Πώς μπορεί κανείς να καταλάβει ότι η έλλογη καρδιά είναι αυτή που δρα μέσα μας; Όταν αυτή η έλλογη καρδιά δρα μέσα μας, μέσα στην ψυχή μας υπάρχει πάντοτε μια διαστολή. Ευθύς μόλις κάνεις και την παραμικρή καλή πράξη, νοιώθεις μέσα στα εσωτερικά τρίσβαθα του είναι σου μια ικανοποίηση, λες και σου ανήκει ο κόσμος. Και όλοι εσείς θα πρέπει να φυλάγεστε από ένα πράγμα: Αφού κάνετε μια καλή πράξη στον άλλον, όσο μικρή και αν είναι, μην την εκδηλώνετε προς τα έξω. Αν την εκδηλώσετε κατά τρόπο εξωτερικό, θέτετε μπροστά σας ένα εμπόδιο. Γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση, όταν κάνουμε μια αγαθοεργία, έχουμε ήδη την έγκριση του θεού και χαιρόμαστε γι' αυτό. Και τότε, λοιπόν, δεν είναι η δική σου υπόδειξη, αλλά ο θεός σου υποδεικνύει. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος πνίγεται μέσα στο νερό κι εσύ τον σώζεις. Αφού τον βγάλεις από το νερό, μην περιμένεις να σου πει ευχαριστώ. Φύγε και ας σε ψάξει εκείνος αργότερα. Αν, αφού κάνεις μια αγαθοεργία, αρχίσεις να γράφεις στις εφημερίδες δηλώνοντας ότι εσύ έσωσες τον Κύριο τάδε, η αγαθοεργία σου έχει γίνει ήδη μισή αγαθοεργία. Η ηθική δύναμη του μαθητή, αυτού ο οποίος ακολουθεί την θεία Διδασκαλία, προέρχεται από την απόλυτη πίστη του στον θεό. Μπορεί να μην ξέρει κάποιος πού είναι ο Ουρανός, μπορεί να μην ξέρει πού υπάρχει ο θεός και σε πόση απόσταση από εμάς βρίσκεται, αλλά οφείλουμε να νοιώθουμε τον θεό. Ένας άγγλος ιερέας λέει: "Δεν ξέρω πού είναι ο Ουρανός, αλλά από την στιγμή που αρχίζω να προσεύχομαι στον Θεό, μυστικά, μέσα στην ψυχή μου, νοιώθω το αποτέλεσμα του Θείου Πνεύματος." Τούτο σημαίνει ότι ο Θεός τον ακούει αμέσως. Και, στην ουσία, αυτό που είναι που έχει σημασία, την στιγμή που κατευθύνουμε το πνεύμα μας προς τον Θεό, αυτός να μας ακούει. Και ο άγιος προφήτης είπε την αλήθεια: Ο θεός υπάρχει όχι στον Ουρανό, αλλά μέσα στις καρδιές των ταπεινών. Ποιος είναι ταπεινός; Οι άνθρωποι με έλλογη καρδιά, αυτό μονάχα σας λέω. Αν όλοι εσείς αφεθείτε να οδηγηθείτε από την έλλογη καρδιά σας, όλες οι δυσαρμονίες που εμφανίζονται μερικές φορές μέσα σας, θα εξαφανιστούν κατά τρόπο φυσικό. Για παράδειγμα, έχετε κακές συνήθειες, μερικές φορές δεν είσαστε υπομονετικοί• όλα αυτά οφείλονται στον φιλοσοφικό τρόπο με τον οποίο σκέπτεστε και υποθέτετε ότι έχετε προσβληθεί. Στην πραγματικότητα, όμως, πού βρίσκεται η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου; Η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου εκφράζεται απ' την πραγμάτωση της θείας Βούλησης και από την εφαρμογή και των ελαχιστότερων ακόμα αρετών. Μπορεί να έχεις κερδίσει μια από τις μεγαλύτερες νίκες, μπορεί να έχεις ανυψώσει έναν ολόκληρο λαό, αν όμως μια καλή μέρα η καρδιά σου σου σφυρίξει να δέσεις τα κορδόνια του παπουτσιού ενός γέρου και δεν το κάνεις, όλα όσα έχεις κάνει, θα καταρρεύσουν. Το να δέσεις τα κορδόνια του παπουτσιού ενός γέρου, αξίζει περισσότερο από την νίκη που κέρδισες σε μια μάχη. Τώρα, θα σας διηγηθώ το παράδειγμα δυο ερημιτών που είχαν περάσει είκοσι χρόνια στην έρημο, απευθύνοντας ακατάπαυστα τις προσευχές τους προς τον θεό. Μια μέρα, ο ένας από αυτούς είδε ότι ο φίλος του αναπήδησε σ' ένα σημείο από το οποίο είχε περάσει, κι άρχισε να τρέχει. Κι αυτός εξεπλάγη μην ξέροντας ποιό είναι το αίτιο του φόβου του και του τρεξίματος του. Πήγε προς αυτό το σημείο, και είδε ένα μεγάλο δοχείο γεμάτο χρυσό. Είπε: "Είναι βλάκας, το σκάει απ' τον χρυσό!" Έπειτα, έβγαλε τον χρυσό από το δοχείο, τον πήρε, και μετά πήγε στην Αλεξάνδρεια όπου φρόντισε να κτίσει ένα μεγάλο σπίτι, ένα ξενοδοχείο για να βοηθάει τους φτωχούς, ξόδεψε όλα τα πλούτη και δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του, απολύτως τίποτε. Έπειτα επέστρεψε στην έρημο και προσευχήθηκε στον θεό για να του πει αν ήταν ευχαριστημένος από αυτόν. Ένας άγγελος του εμφανίστηκε και του είπε πως όλες οι αγαθοεργίες του δεν είχαν την αξία της αναπήδησης του αδελφού του. Κατά συνέπεια, εάν ενώσουμε ό,τι μπορεί να κάνει η αντικειμενική μας νοημοσύνη απ' τον καιρό της παιδικής μας ηλικίας ως την στιγμή του θανάτου μας, όπου φεύγουμε για τον άλλο κόσμο, κι αν τα ζυγίσουμε, όλα αυτά δεν θα φτάσουν στο βάρος και της ελαχιστότερης πράξης της έλλογης καρδιάς μας. Κι έχει λεχθεί κάπου στην Αγία Γραφή: "Ο Δαυίδ στοχαζόταν μέσα στην καρδιά του". Τούτο σημαίνει, λοιπόν, ότι στοχαζόταν μέσω αυτής της έλλογης καρδιάς. Αυτό ακριβώς απαιτείται από όλους σας. Κατά το δεύτερο στάδιο της ζωής σας απαιτείτε να μάθετε να συμπεριφέρεστε καλά οι μεν προς τους δε. Για παράδειγμα, θέλεις να φέρεις αντίρρηση σε κάποιον θα μπορούσες να το κάνεις λόγω Αγάπης, σαν να ήταν μια αντίρρηση που απευθυνόταν προς εσένα. Όταν πρέπει να φέρεις αντίρρηση προς τον ίδιο σου τον εαυτό τι κάνεις λοιπόν; Μήπως κρίνεις τον εαυτό σου αυστηρά; Μα, στην πραγματικότητα, κάνεις τις συνθήκες λιγότερο αυστηρές. Γιατί δεν μπορείς να συμπεριφερθείς κατά τον ίδιο τρόπο στον άλλον; Κατά συνέπεια, πρέπει να δείξουμε την Αλήθεια, χρησιμοποιώντας την Αγάπη. Όταν διορθώνουμε τα σφάλματα ενός αδελφού, πρέπει να το κάνουμε με όλη την Αγάπη μας για να μπορέσει να νοιώσει πως το κάνουμε λόγω Αγάπης κι όχι γιατί θέλουμε να χαρούμε με το δικό του λάθος. Το πρώτο πράγμα που λείπει τώρα από τους ανθρώπους, είναι η ευγένεια. Για παράδειγμα, σ' αυτή τη σχολή τσακώνονται σε σχέση με τα καθίσματα. Ορισμένοι μου θέτουν το ερώτημα: "Δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε στις πρώτες σειρές;" Ρωτώ: "Ποιος είναι ευγενέστερος, αυτός που κάθεται μπροστά ή αυτός που μένει πίσω;" Αν είσαι αυτός που θα ανοίξει το στόμα για να προφέρει κάποιες λέξεις αγάπης προκειμένου να εκπληρωθεί η Θεία Βούληση, πάρε θέση στην πρώτη σειρά! Αν είσαι αυτός που θα πει τα πιο σκληρά λόγια, πάρε θέση στην τελευταία σειρά. Έστω και αν σε προσκαλέσουν να πάρεις θέση μπροστά, πες: "Αδελφοί, δεν είμαι έτοιμος να πάρω την πρώτη θέση. Θα κάτσω πίσω και σιγά σιγά θα προχωρώ προς τις πρώτες σειρές." Λέτε: "Θέλουμε να κάτσουμε μπροστά!" Θα χαρώ πολύ αν καθίσετε μπροστά, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι διαβάζω όλους αυτούς που κάθονται στις πρώτες σειρές. Πρέπει να είναι οι σειρές της Θείας Αγάπης και, όλοι αυτοί που θα σας συναντήσουν, θα πρέπει να αναγνωρίσουν μέσα σας αυτή την Θεία Γλυκύτητα, αυτή την τρυφερότητα κι αυτή την δύναμη που θα σας κάνει να φέρετε την βοήθεια σας ο ένας προς τον άλλον. Τώρα, θα μου πείτε: "Ναι, αλλά αυτά είναι τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μας." Αυτό είναι ψέμα. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά είναι η πρόθεση σας. Η καλοσύνη, οι καλές συνήθειες, η ευγενική καρδιά μέσα σας, όλα αυτά τα ενσωμάτωσε εντός σας ο Θεός την στιγμή που σας δημιούργησε, τη στιγμή που εξήλθατε απ' τον Θεό. Κατά συνέπεια, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, έχει κανείς την δυνατότητα είτε να είναι καλός, είτε να είναι κακός. Σας είπα επίσης κάποια άλλη φορά τι είναι το κακό. Το κακό προέρχεται από την άρνηση μας να κάνουμε το καλό. Το κακό είναι μια αγαθοεργία που δεν έγινε. Ας υποθέσουμε ότι δυο μαθητές τσακώνονται και προσβάλλονται. Αυτό είναι κάτι το πολύ φυσικό. Πώς θα κάνουν να εξαφανισθεί το αποτέλεσμα αυτού του τσακωμού; Αν ο ένας μονολογήσει: "Θα ακολουθήσω την συμβουλή της έλλογης καρδιάς μου", κι ο άλλος μονολογήσει επίσης: "Θα έχω μια συμπεριφορά σαν κι αυτή που απαιτεί η έλλογη καρδιά μου." Εάν και οι δυο το κάνουν αυτό, η σύγκρουση θα ρυθμιστεί μονομιάς. Τι πρέπει, όμως, να μοιράσετε μεταξύ σας; Τι είναι αυτό που σας ανήκει για να το μοιράσετε σ' αυτόν τον κόσμο; Δεν είναι καλό να έχουμε την Θεία Αγάπη; Αυτό που μπορεί να δώσει μια ισχύ στο πνεύμα σας, αυτό που μπορεί να δώσει μια δύναμη στην καρδιά σας, αυτό που μπορεί να δώσει ένα σφρίγος στην βούληση σας, είναι ο Θεός που αυτοπεριορίστηκε για να ζήσει εντός σας. Υπάρχει ένας Θεός μοναδικός μέσα στον κόσμο, που έχει επιβάλει στον εαυτό του όρια για χάρη μας. Πρόκειται για το έξοχο μεγαλείο του Θεού. Αν παραμελείς αυτή την θυσία που έκανε ο Θεός εισερχόμενος μέσα στην ανθρώπινη καρδιά, δημιουργείς εσύ ο ίδιος τις συνθήκες για την ύπαρξη του θανάτου. Αυτή, λοιπόν, είναι η προέλευση του θανάτου. Κάθε μέρα πεθαίνει κανείς κι ανασταίνεται. Αν απόψε αποφασίσετε να είστε πιστοί σ' αυτόν τον έξοχο νόμο της Θείας εκδήλωσης, ξέρετε τι αλλαγή θα συντελεστεί μέσα σας; Αν τηρήσετε αυτόν τον Θείο νόμο, όποιος κι αν είναι ο άνθρωπος που θα συναντήσετε στον δρόμο σας, έστω κι αν είναι ο χειρότερος, ευθύς μόλις σταθείτε για να τον κοιτάξετε, θα δείτε μέσα στα μάτια του ότι ο Θεός θα σας χαμογελάσει. Και θα πείτε τότε: "Τον αναγνώρισα!" Στους κακούς ανθρώπους, ο Θεός είναι κρυμμένος πολύ βαθιά. Αυτοί εδώ οι άνθρωποι είναι κακοί γιατί δεν ζουν καλά. Όταν οι δρόμοι μιας χώρας καταστραφούν, ποιος είναι υπεύθυνος, οι δρόμοι ή μάλλον οι άνθρωποι; Οι άνθρωποι βέβαια, που δεν διορθώνουν τους δρόμους. Έτσι, λοιπόν, στις τωρινές συνθήκες της Ζωής, επειδή εμείς δεν τηρούμε αυτόν τον έξοχο εσωτερικό νόμο, είμαστε σε μια κατάσταση όπου όλος ο χριστιανικός κόσμος της εποχής μας έχει αρχίσει να υποφέρει. Έτσι, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει μια γλυκύτητα και μια τρυφερότητα στις συνήθειες και στην συμπεριφορά εντός της ζωής! Κάποιος κύριος είχε πει ότι στα πρόσωπα των μαθητών εδώ (στη Βουλγαρία) βλέπει να λάμπει ο θάνατος. Όχι, δεν ξέρω αν ο θάνατος μπορεί να λάμψει, αυτό, όμως, που ξέρω είναι ότι τα πρόσωπα μας πρέπει να εμπνέουν τη Ζωή και όχι τον θάνατο. Τώρα, όταν ομιλώ για την έλλογη καρδιά, θα πρέπει να ξέρετε ότι αυτή η καρδιά δεν θα εξελιχθεί εντός σας παρά μονάχα αν πληγώνεστε βαθιά από τα βάσανα. Ο άνθρωπος πρέπει να συνταραχθεί ως τα τρίσβαθα της ψυχής του. Δεν θα έχετε ανάγκη τις επιφανειακές συγκινήσεις, σαν κάποια κύματα που δεν φτάνουν παρά μονάχα δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχετε ανάγκη από μια ριζική αλλαγή. Οφείλουμε να έχουμε τον χαρακτήρα του Αβραάμ. Σύμφωνα με τον νόμο των Εβραίων, ο διάδοχος του θα έπρεπε να είναι είτε κάποιος από τους βαλέδες του, είτε κάποιος από τα παιδιά του που οι μητέρες τους ήταν σκλάβες του. Όμως ο Θεός του είπε πως θα του έδινε διάδοχο. Ποιος ήταν ο διάδοχος του Αβραάμ; - Ο Ισαάκ. Ο πατέρας του και η μητέρα του είχαν μια καθαρή ιδέα. Ο Θεός είπε στον Αβραάμ: "Θα θυσιάσεις τον γιο σου." Αν είσασταν στην θέση του Αβραάμ, θα λέγατε: "Ας γίνει το Θέλημα του Θεού!" Πήρε τον γιο του, φορτώθηκε στην πλάτη του ξύλα για την πυρά, και πήγε ακριβώς στο σημείο όπου του είχε υποδειχθεί να κάνει αυτή την θυσία. Ως την τελευταία στιγμή, ήταν σε δοκιμασία. Και όταν τράβηξε το μαχαίρι, ο Θεός του είπε: "Αναγνώρισα πως είσαι ένας άνθρωπος υπάκουος, και γι' αυτό δεν θα θυσιάσεις τον γιο σου." Να ένα χαρακτηριστικό του Αβραάμ που αξίζει εγκώμια. Με την απόφαση του απέδειξε ότι ήταν έτοιμος να θυσιάσει ό,τι πολυτιμότερο διέθετε. Γι' αυτόν τον λόγο ο Αβραάμ απεκλήθη επίσης φίλος του Θεού. Τον ονομάζω πατέρα των πιστών, γιατί ήταν ο άνθρωπος της απόλυτης πίστης, ο άνθρωπος δίχως δισταγμό και δίχως αμφιβολία στην ψυχή του. Βέβαια, θα εφαρμόσετε αυτή την διδασκαλία ο καθένας εκεί όπου βρίσκεται μέσα στην Ζωή. Θα πάτε να δοκιμάσετε τον Θεό και θα σας βάλει σε δοκιμασία. Θα σας βάλει σε δοκιμασία όπως και τον Αβραάμ, θα σας βάλει σε δοκιμασία όπως και τους αποστόλους, θα σας βάλει σε δοκιμασία όπως και τους προφήτες. Όλοι θα υποστείτε το Πυρ. Επτά φορές θα περάσετε απ' το Πυρ. Όταν σας λέω ότι όλοι σας θα υποστείτε το Πυρ, φοβάστε. Θα πρέπει να διασχίσετε επτά φορές το Θείο Πυρ! Αυτή είναι μια έξοχη Χάρη. Το άγιο Πυρ της Αγάπης θα εξαγνίσει τα πνεύματα σας και τις καρδιές σας προκειμένου να καταλάβετε τι είναι καλό εν Θεώ και πώς πρέπει να το εκδηλώσετε. Μην βιάζεστε ποτέ. Ό,τι κι αν κάνετε, μην είστε βιαστικοί. Κάποιος από σας είναι έμπορος, έχει βραχυκυκλωθεί μέσα στους λογαριασμούς του, δεν έχει χρήματα- όταν γυρνά στο σπίτι, αρχίζει να κρατά το κεφάλι του ανάμεσα στα χέρια του, γιατί είναι απελπισμένος. Μην σφίγγετε το κεφάλι σας! Όταν γυρνάτε σπίτι σας, καθίστε, να κατευθύνετε το πνεύμα σας προς τον Θεό, προς την έλλογη καρδιά σας και να ακούσετε τι θα σας πει να κάνετε σ' αυτή την περίπτωση. Αν είστε μητέρα και η κόρη σας δεν είναι υπάκουη, μην την μουρμουράτε, μην την παρακαλείτε να κάνει ετούτο ή το άλλο, αλλά απευθυνθείτε στην έλλογη καρδιά σας και ρωτήστε την τι να κάνετε. Μέσα σε μια, δυο, τρεις ή τέσσερις μέρες, θα σας έρθει η καλύτερη απάντηση για να σας πει τι πρέπει να κάνετε. Αν είσαι κύριος, βαλές κάπου, μαθητής: Όποια κι αν είναι η κατάσταση σου, μην βιάζεσαι, μην τρέχεις, μην είσαι βιαστικός. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για να σας κάνω να καταλάβετε ότι αυτοί που έχουν πίστη, σώζονται πάντοτε. Περίπου διακόσιοι πενήντα ή τριακόσιοι αξιωματικοί καταδικάστηκαν σε θάνατο από τους μπολσεβίκους. Πάει κάποιος κοντά σ' έναν από αυτούς και του θέτει το ερώτημα: "Πιστεύεις στον Θεό;" - "Όχι, δεν πιστεύω." Βγάζει το πιστόλι, τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Πάει έπειτα σ' έναν άλλον, σ' έναν τρίτο, σ' έναν τέταρτο και τους θέτει πάντοτε το ίδιο ερώτημα: "Πιστεύεις στον Θεό;" - "Όχι, δεν πιστεύω." Τέλος, ρωτάει κάποιον που απαντά: "Ναι, πιστεύω στον Θεό", και κάνει το σημείο το σταυρού. Τελικά βρήκε τουλάχιστον έναν αξιωματικό που πίστευε στον Θεό. "Φύγε, δεν αξίζει να σκοτωθείς", και τον άφησε ελεύθερο. Γιατί; - Ο Θεός είναι αυτός που λέει μέσα στην σιωπή σ' αυτόν που σκοτώνει: "Άφησε τούτον εδώ, αυτός είναι ένας άνθρωπος που μου ανήκει!" Λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος πιστεύει στην έλλογη καρδιά του κι ακούει την εσωτερική φωνή του. Μπορώ να σας δώσω πολλά παραδείγματα σχετικά με τις συμβουλές της έλλογης καρδιάς, αλλά όλα αυτά τα παραδείγματα δεν έχουν αξία παρά μονάχα όταν εφαρμόζονται. Ξέρω καλά ποιά είναι η δυσκολία της εφαρμογής ενός κανόνα. Όταν είναι κανείς ερεθισμένος, αμέσως έρχεται η αμφιβολία και ο δισταγμός. Μπορεί να αμφιβάλετε για τα πάντα στον κόσμο, αλλά ποτέ για τον Θεό! Να είστε έτοιμοι να θυσιαστείτε χάριν αυτής της έξοχης Αγάπης, χάριν του Θεού που πραγμάτωσε το θέλημα του αυτοπεριοριζόμενος για να έρθει να υπάρξει εντός μας! Να είστε έτοιμοι, σε κάθε συγκεκριμένη στιγμή, να θυσιάσετε τα πάντα χάριν Αυτού! Αυτό είναι που διέκρινε τον Ιησού Χριστό. "Ήρθα για να πραγματοποιήσω το θέλημα Αυτού ο οποίος με απέστειλε", είπε ο Ιησούς. Και, τέλος, όταν του ανακοινώθηκε πως θα έπρεπε να φέρει και να υποστεί τον σταυρό των βασάνων, είπε: "Θα κάνω ό,τι είπε ο Πατέρας μου." Ο Ιησούς είχε γνώσεις, είχε επίσης δύναμη. Έλεγε: "Δεν θα μπορούσα να ζητήσω να έρθουν να με απελευθερώσουν μια δυο λεγεώνες αγγέλων; Ναι, μπορώ, αλλά δεν θα το κάνω. Θα προτιμήσω το όνειδος, τα βάσανα, το μαρτύριο, και όλα αυτά χάριν των αδελφών μου." Αυτό είναι, άρα, το Θείο Θέλημα! Σε τι συνίσταται η Θεία Αγάπη; Στην υπακοή. Θα έρθει μια μέρα που δεν θα υπάρχουν πια βάσανα. Και δεν θα θυσιάζουν πια τον Χριστό μέσα στον κόσμο. Γιατί; - Γιατί, στην ουσία, δεν υπάρχει ξύλινο δοκάρι πάνω στο οποίο να μπορεί κανείς να σταυρώσει τον Ιησού Χριστό. Αυτός ο Ιησούς Χριστός, που είναι ζωντανός στις μέρες μας μέσα στις καρδιές πεντακοσίων εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν θα μπορέσει να σταυρωθεί, γιατί δεν υπάρχει δοκάρι το οποίο να είναι τόσο μεγάλο. Ο Χριστός είναι επαρκώς ισχυρός και η δύναμη του θα αυξάνεται συνεχώς. Και εμείς επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την δύναμη. Γι' αυτόν τον σκοπό ο Ιησούς λέει: "Ό,τι ζητήσετε στο όνομα μου, θα σας δοθεί." Σε ποιο όνομα; Στο όνομα της Θείας Αγάπης, στο όνομα αυτής της έλλογης καρδιάς που υπάρχει μέσα μας. Αν έχεις μια έλλογη καρδιά, ο Ιησούς Χριστός θα μπορέσει να έρθει μέσα της για να υπάρξει εκεί. Σας μιλάω, αλλά δεν μπορώ να σας επιβάλλω κανόνες. Δεν απαιτώ από εσάς παρά ένα μονάχα πράγμα: Να έχετε άμιλλα σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες σας, προκειμένου να έχετε μια βαθιά εκτίμηση ο ένας για τον άλλον. Αυτό είναι το πρώτο απαιτούμενο. Έχετε αρκετή φιλοσοφία, θα μπορούσατε να γίνετε ακόμα και καθηγητές. Μπορείτε να κάνετε μαθήματα, μπορείτε να δώσετε συμβουλές σε ανθρώπους, είστε σε θέση να ερμηνεύετε τα ευαγγέλια, αλλά αυτό που σας χρειάζεται, είναι η εφαρμογή και η πραγμάτωση. Εφαρμόστε πραγματικά μέσα στη ζωή, αυτό είναι το δυσκολότερο, και αυτό είναι που απαιτείται τώρα απ' όλους σας. Αυτός που εφαρμόζει, φτάνει στην δεύτερη φάση. Δεν θα μπορεί να ομιλεί παρά μονάχα σ' αυτούς που ακούν τις έλλογες καρδιές τους. Και δεν θα μπορείτε να στηρίζεστε παρά μονάχα στις καλές σας συνήθειες. Οφείλετε να ξέρετε ότι όλοι σας έχετε καλές συνήθειες. Η απόδειξη γι' αυτό είναι η ακόλουθη: Αν σας επιτεθώ, θα μου γνωστοποιήσετε πώς θα έπρεπε να συμπεριφερθώ. Θα μου πείτε, συνεπώς: "Θα έπρεπε να είστε πιο ήπιος." Μπορείς να διδάσκεις την ηθική, τούτο σημαίνει, άρα, ότι έχεις καλές συνήθειες κι ότι ξέρεις πώς να συμπεριφέρεσαι καλά. Γιατί δεν θα μπορούσες, άρα, να συμπεριφερθείς κατά τον ίδιο τρόπο; Όλοι μας, γνωρίζουμε καλά πώς πρέπει να είναι η συμπεριφορά μας. Κι αφού το γνωρίζουμε, γιατί να μην μπορούμε να το εφαρμόσουμε; Είμαστε ικανοί να το εφαρμόσουμε! Έτσι, λοιπόν, όλοι, ανεξαίρετα, μπορείτε να εφαρμόσετε και να πραγματώσετε μέσα στη ζωή. Έχουμε τις καλές συνήθειες, έχουμε την έλλογη καρδιά. Ο Θεός αυτοπεριορίστηκε και υπάρχει εντός μας. Αν δυο χιλιάδες χρόνια μετά τον Ιησού Χριστό λέτε πως δεν μπορούμε να ζήσουμε μια καθαρά χριστιανική ζωή, τούτο θα 'ναι ντροπή για μας! Σας άκουγα πριν από την διάλεξη• ένας αδελφός έλεγε: "Αδελφοί, ας προσευχηθούμε!" Θα ήθελα ένας μονάχα από σας να έλεγε την προσευχή, κι όχι όλοι μαζί. Ένας από σας μπορεί να κάνει αυτή την εργασία. Πόσους οδηγούς έχει ένα τραίνο; -Έναν μονάχα. Αν όλοι οι άνθρωποι γίνουν οδηγοί, θα γίνει χαμός. Πρέπει να υπάρχει ένας μόνον οδηγός• τούτος εδώ θ' ανέβει στην ατμομηχανή, ενώ όλοι οι άλλοι θα καθίσουν στα βαγόνια, και τα πράγματα θα πάνε καλά. Η αγαθή έλλογη καρδιά θα βάλει μπροστά, αυτός ο μοχλός θα τηρήσει τον έξοχο Θείο νόμο, ενώ όλοι οι άλλοι θα είναι ήρεμοι και γαλήνιοι στα βαγόνια τους. Θα πείτε: "Κι αν κάνει λάθος;" Η ιστορία που γνωρίζουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια, βεβαιώνει ότι όλοι όσοι καθοδηγήθηκαν από την έλλογη καρδιά τους, είχαν έλλογες συμπεριφορές κι αποφάσεις. Δεν προκάλεσαν ποτέ καμιά καταστροφή. Να γιατί λέει ο ψαλμωδός: "Ήμουν νέος και γέρασα, αλλά δεν είδα τον ενάρετο να ζητιανεύει. Δεν είδα κάποιον που η καρδιά του είναι έλλογη να πηγαίνει να ζητιανεύει και να υποφέρει την ατίμωση." Αν καμιά φορά οι ενάρετοι αναγκάζονται να υποφέρουν την ατίμωση, τούτο γίνεται απλούστατα με σκοπό να βοηθήσουν τους αδελφούς τους. Έτσι, λοιπόν, θα απευθυνθείτε στις καλές σας συνήθειες και στις έλλογες καρδιές σας. Κι έπειτα θα μπορείτε να απευθυνθείτε στον Ιησού Χριστό τον οποίον αποκαλώ Υιό της Αγάπης, τον μόνο Κύριο εντός του κόσμου. Ξέρουμε καλά ότι το όνομα του είναι ο Χριστός, αλλά έχει ένα Όνομα άγιο που δεν τολμάμε να το προφέρουμε. Όταν απευθύνομαι σ' αυτόν, λέω: "Κύριε, δια του Ονόματος σου που είναι γνωστό άνω, μέσα στον Ουρανό, γενηθήτω το θέλημα σου!". Ανταγωνιστείτε μεταξύ σας σε εκτίμηση και σεβασμό! Αυτό είναι κάτι που το έχει ανάγκη ο Βούλγαρος. Ανάμεσα σε όλους τους Σλάβους, οι Βούλγαροι είναι οι πιο τραχείς. Θα το αναγνωρίσετε αυτό, δεν είναι τίποτε το προσβλητικό. Δεν είναι κακό να είσαι τραχύς, αλλά πρέπει να λειάνεις τις τραχύτητες. Και για να μπορέσετε να γίνετε πιο αρμονικοί, ανταγωνιστείτε ο ένας τον άλλον σε Θεία Αγάπη. Αυτή η Αγάπη είναι που θα πλανίσει τις τραχύτητες σας. Και τότε, σαν στρείδι, θα μετατρέψετε την τραχύτητα σας σε μαργαριτάρι. Κατ' αρχήν, θ' αρχίσετε με τις καλές συμπεριφορές. Ακούω συχνά ορισμένους από εσάς που λένε: "Ο δάσκαλος είναι πολύ καλός με μερικούς, αλλά όχι με άλλους." Αυτοί είναι τυπικοί, υλικοί συλλογισμοί. Δεν μπορεί κανείς να είναι αγαθοεργός ενσαρκωμένος, μπροστά σ' ένα ανθρώπινο πρόσωπο. Η Θεία Αγάπη δρα κατά ίσο τρόπο έναντι όλων των ανθρώπων. Πρόκειται για ίσο τρόπο, αλλά όλοι οι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν, κατά ίσο τρόπο, αυτή τη Θεία Αγάπη. Κατά συνέπεια, οι ψυχές σας διακρίνονται από το γεγονός ότι ορισμένες απ' αυτές είναι πιο έτοιμες και γι' αυτό ο Θεός εκδηλώνεται κατά τρόπο προφανέστερο προς αυτές. Ωστόσο, όλοι εσείς, οφείλετε να ξέρετε πως έχετε ακριβώς τις ίδιες δυνατότητες. Ο Θεός δρα κατά τον ίδιο τρόπο πάνω σ' έναν άνθρωπο κι έναν άγγελο, δρα κατά τον ίδιο τρόπο πάνω σ' ένα φυτό και στην πιο μικρή πέτρα, δίχως να τα διακρίνει. Δεν μιλάω για τον τυπικό, υλικό, εξωτερικό κόσμο• μιλάω για τις ζωντανές πέτρες, για τα ζωντανά φυτά, γιατί μέσα στον Ουρανό τα φυτά μιλούν, κι αυτά επίσης, και οι πέτρες μιλούν, και αυτές επίσης, και είναι ζωντανά. Έτσι, λοιπόν, όλοι εσείς πρέπει να εκτιμήσετε τις καλές σας συνήθειες. Θα ήθελα πολύ να εξαφανιστούν ανάμεσα σας η τραχύτητα, οι τσακωμοί, και τα υβρεολόγια. Όλα αυτά ταράσσουν την Θεία Αγάπη. Όλος ο κόσμος παραπονιέται λέγοντας: "Χρειαζόμαστε Αγάπη". Όμως, η Αγάπη βρίσκεται ανάμεσα σας, το μόνο που σας μένει είναι να την εκδηλώσετε! Ποιος φταίει αν έχετε μια κλειστή βρύση και το νερό δεν μπορεί να τρέξει; Φταίει το νερό ή είστε εσείς υπεύθυνοι; Ανοίξτε την βρύση, κι η έλλογη καρδιά σας θα προβάλλει αμέσως τις πηγές προς τα έξω. Το πρώτο χαρακτηριστικό, τόσο για τους νεαρούς όσο και για τους ηλικιωμένους, είναι το να ανταγωνίζεστε ο ένας τον άλλον σε εκτίμηση και σεβασμό. Οι μαθητές που δεν μπορούν να εκτιμήσουν ο ένας τον άλλον, δεν μπορούν να σεβαστούν ούτε τον δάσκαλο τους. Οι μαθητές που δεν συμπεριφέρονται καλά μεταξύ τους, δεν σέβονται τον δάσκαλο τους. Ο Θεός λέει πως δεν είναι ευχαριστημένος από αυτούς που δεν τον υπακούουν. Οι καρδιές όλων πρέπει να είναι έτοιμέσα να εκπληρώσουν το Θείο Θέλημα. Εάν όλοι οι άνθρωποι πραγματώσουν λόγω Αγάπης αυτό που απαιτεί το Θέλημα του Θεού, τότε θα έρθει η Θεία Βασιλεία. Και τότε όλοι θα μπορούμε να γεμίσουμε αγαλλίαση. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό από απόψε κιόλας. Και τότε το βράδυ θα γίνει μέρα. Μπορούμε να μεταμορφώσουμε τη νύχτα σε μέρα. Τώρα, επιθυμώ να κρατήσετε στο μυαλό σας την ακόλουθη ιδέα: Ο καθένας από σας πρέπει να αποφασίσει εντελώς μόνος το πώς θα πρέπει να συμπεριφερθεί με τους άλλους, και όχι το πώς πρέπει να συμπεριφερθούν οι άλλοι σ' αυτόν. Αυτό είναι το θεμελιώδες πρόβλημα. Στην ουσία αρχίζετε ανάποδα. Όχι, εντελώς αντίθετα, ο καθένας από σας, από την δική του οπτική γωνία, θα αποφασίσει πώς θα είναι η δική του συμπεριφορά προς τους άλλους ανθρώπους, και θα πρέπει να απαντήσει στον εαυτό του εάν ο Θεός είναι ικανοποιημένος από την συμπεριφορά του. Δεν λέω πως ο Θεός είναι δυσαρεστημένος, γιατί αν το πω αυτό, τούτο θα ήταν κρίση. Μπορείτε να διορθώσετε όλα τα σφάλματα σας, όλα τα λάθη σας κι όλες τις ψευδαισθήσεις σας. Απόψε ο Κύριος θα πάρει όλες τις αμαρτίες μας και θα τις πετάξει πίσω από την πλάτη μας. Αυτό θα γίνει σε μια μόνο στιγμή. Και τότε θα έρθει αυτή η νέα κατάσταση, η νέα γέννηση του ανθρώπου, και μια νέα ώθηση θα γεννηθεί μέσα στους κόλπους του ανθρώπινου πνεύματος. Κι αυτός που γεννήθηκε εκ νέου, θα απολυτρωθεί από τα βάσανα του κι από το μαράζι του, και θα 'ναι χαρούμενος κι ευτυχισμένος. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν από απόψε κιόλας. Μπορείτε να πάρετε αυτή την απόφαση και να λύσετε αυτό το πρόβλημα απόψε κιόλας. Όσοι είναι ήδη έτοιμοι, δεν πρέπει να το αναβάλουν αυτό. Ενώ αυτοί που δεν είναι έτοιμοι, θα περιμένουν μια άλλη ευνοϊκή στιγμή. Αυτοί που είναι έτοιμοι, θα είναι σε θέση να επιλύσουν το πρόβλημα δια μιας. Ο Θεός της Αγάπης δεν είναι ένας Θεός των νεκρών, είναι ο Θεός των ζωντανών.
  8. Προσευχή του Τριαδικού Θεού Στον χαρακτήρα του μαθητή μπορούν να παρατηρηθούν δύο ψυχολογικά ελαττώματα: Το ένα πηγάζει από την υπερεκτίμηση και την υπερδιόγκωση των πραγμάτων, και το άλλο από την υποτίμηση και την ελαχιστοποίηση των πραγμάτων. Στην πρώτη περίπτωση, ο μαθητής είναι σαν κι αυτόν τον επιστήμονα φυσιοδίφη, που παρατηρεί στο μικροσκόπιο κάποια μικρόβια ή κύτταρα κάποιου φυτού και τα βλέπει πολύ μεγαλύτερα. Στην δεύτερη περίπτωση, ο μαθητής είναι σαν κι αυτόν τον αστρονόμο παρατηρητή, ο οποίος, με το τηλεσκόπιο του, μελετά τα τεράστια αστέρια και τους πλανήτες, αλλά τα βλέπει να εμφανίζονται μικρότερα από το φυσικό τους μέγεθος. Όμως, τόσο ο φυσιοδίφης όσο και ο αστρονόμος, για να έχουν σωστά επιστημονικά δεδομένα, θα πρέπει να ξέρουν πόσες φορές το μικροσκόπιο μεγεθύνει και πόσες φορές ένα δεδομένο αστέρι, όταν το παρατηρούμε με μικροσκόπιο, είναι μικρότερο από το κανονικό του μέγεθος. Κατά τον ίδιο τρόπο ο μαθητής θα πρέπει να έχει ακριβή και ορθή γνώμη περί των πραγμάτων. Όταν εκφράζεται σχετικά με κάποια ιδιότητα ή δράση του εαυτού του και σχετικά με κάποιες ιδιότητες ή δράσεις των άλλων, πρέπει να έχει ορθή θέαση. Ούτε να υπερεκτιμά, ούτε να υποτιμά. Διότι όσο θα υποπέσει σε σφάλμα στην μια περίπτωση, άλλο τόσο θα υποπέσει και στην δεύτερη. Πρέπει να εκτιμά τα πράγματα όπως είναι. Πρέπει να είναι τόσο ακριβής, όσο και ο μαθηματικός όταν λύνει τα μαθηματικά προβλήματα του. Κάθε μονάδα, ή μέρος της, όσο μικρό κι αν είναι, που αφαιρείται ή προστίθεται, δεν δίνει ορθά συμπεράσματα και το πρόβλημα αυτού του μαθηματικού δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λυμένο σωστά. Για να φθάσει ο μαθητής σε σωστή θεώρηση των πραγμάτων και για να εκτιμήσει ορθά τα πράγματα, πρέπει να εστιαστεί στην σχέση μεταξύ των ανθρώπων γύρω του, να παρατηρήσει και να μελετήσει ακόμα και τις μικρότερες εκδηλώσεις στην ζωή και κατ' αυτόν τον τρόπο σταδιακά να προσεγγίσει την επίλυση των μεγάλων και μικρών προβλημάτων που αναφύονται σε κάθε στιγμή της ζωής. Μπορείτε να διαμαρτυρηθείτε: Σε τι θα μας χρησιμεύσουν όλα αυτά; - Αυτά θα σας δώσουν αληθινή γνώση. Αποκαλώ αληθινές γνώσεις αυτές που βασίζονται στην εσωτερική κατανόηση και που έχουν εφαρμογή στην ζωή. Γνώση είναι αυτή που βασίζεται στην βαθιά εμπειρία. Η ζωή είναι ένα σχολείο όπου λαμβάνετε γνώσεις, εφαρμόζετε πρακτικά αυτές τις γνώσεις και συλλέγετε τους καρπούς τους. Η έλλογη φύση είναι το πειραματικό σχολείο της ζωής. Μερικοί θα πουν: Ο τάδε γνωρίζει πολλά πράγματα, είναι πολύ μορφωμένος, αποφοίτησε από πολλές πανεπιστημιακές σχολές. Και τι μ' αυτό; Δεν μιλάω γι' αυτές τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις που μπορούν να σβηστούν από την μνήμη του επιστήμονα όπως τα κύματα της θάλασσας σβήνουν κάτι που είναι γραμμένο πάνω στην άμμο. Μιλάω γι' αυτή την εσωτερική γνώση που μπορεί να οδηγήσει τον μαθητή στην αυτογνωσία. Γνώρισε τον εαυτό σου, εξοικειώσου με τις δυνατότητες σου, τις οποίες η ζώσα φύση χάραξε μέσα σου - αυτό είναι ένα από τα σημαντικά προβλήματα στην ανάπτυξη του μαθητή. Το να μελετήσει την ζωή στο εσωτερικό της νόημα, το να αποκτήσει γνώση και να φθάσει στην αυτογνωσία, αυτή θα πρέπει να είναι η επιδίωξη του μαθητή. Ο μαθητής θα τα βρει όλα αυτά κρυμμένα μέσα στην ζώσα φύση. Η φύση μας μιλάει αδιάκοπα. Κάθε στιγμή, κάθε ώρα, κάθε μέρα, αλλάζει τις εικόνες της, αλλάζει τις γκόμες των τραγουδιών της και μέσα σ' αυτή την σπουδαία ποικιλία αποκαλύπτει το μυστικό του Όντος σε αυτόν που γνωρίζει πώς να διαβάζει το βιβλίο της. Πρέπει να μελετήσετε την γλώσσα της φύσης, γιατί σ' αυτή την γλώσσα θα βρείτε κρυμμένους αυτούς τους σπουδαίους νόμους που πρέπει να εφαρμόσετε στην ζωή σας. Πολλοί ρωτούν: Τι σημαίνουν τα βάσανα; Γιατί υποφέρει τόσο πολύ η σύγχρονη ανθρωπότητα; Λέω: Τα βάσανα δεν είναι τίποτε άλλο από τους αποστακτήρες της ζώσας φύσης, όπου οι άνθρωποι τίθενται για να διορθώσουν κάποια από τα σφάλματα τους, τις αυταπάτες τους και τις ακάθαρτες παρελθούσες πράξεις τους. Ο άνθρωπος πρέπει να απελευθερωθεί από όλα τα κατακάθια, από όλες τις υπερβολές εντός του οργανισμού του. Όταν ένα παιδί βγαίνει στον δρόμο για να παίξει και πέφτει μέσα σ' έναν λάκκο με λασπόνερα και λασπώνεται, τι κάνει η μητέρα του, όταν το παιδί επιστρέψει στο σπίτι του; Δεν παίρνει μια λεκάνη με ζεστό νερό και σαπούνι κι αρχίζει να πλένει το παιδί; Αυτό κλαίει, είναι δυστυχισμένο, είναι θυμωμένο, αλλά η μητέρα δεν δίνει σημασία στα δάκρυα του. Το πλένει καλά, του βάζει καινούργια ρούχα και το αφήνει στο ζεστό δωμάτιο• δεν το αφήνει να βγει έξω στον δρόμο να παίξει - του στερεί προσωρινά την προηγούμενη ελευθερία του. Το ίδιο δεν μας κάνει κι η φύση; Το ίδιο κάνει. Αυτή είναι η κοινή μας μητέρα, που, όταν βλέπει ένα από τα παιδιά της βρώμικο, λασπωμένο, ακάθαρτο, το βάζει σε έναν από τους αποστακτήρες της, το βάζει στην φωτιά και παρακολουθεί πότε θα πρέπει να σταματήσει αυτή την διεργασία. Κλαις εκεί μέσα, ουρλιάζεις, αλλά αυτή ξέρει την δουλειά της. Όταν σε βγάλει από τον αποστακτήρα και ανακαλύψει ότι είσαι καθαρός, σε αφήνει στην ησυχία σου, αλλ' όμως, αν σου λείπει η αναγκαία καθαρότητα, τότε σε βάζει σε δεύτερο, σε τρίτο και σε μια ολόκληρη σειρά από αποστακτήρες, κι εκεί αποκτάς την αναγκαία καθαρότητα μέσω της οποίας θα είσαι ικανός να κατανοείς σωστά τους νόμους και τα θέματα του Θεού. Αφού περάσει ο άνθρωπος απ' όλους αυτούς τους αποστακτήρες, που είναι αναγκαίοι για τον καθαρμό του, θα απελευθερωθεί από αυτή την βαριά πέτρα που πιέζει την ψυχή του, θα ξανανιώσει και θα φθάσει σε μια νέα κατάσταση, που η Γραφή την αποκαλεί "Νέα Γέννηση, ή Ανάσταση της ανθρώπινης ψυχής". Γενικά, η φύση με τις περιοχές της -βουνά και κοιλάδες - ασκεί μια επιρροή στον χαρακτήρα των ανθρώπων. Και όντως έχει παρατηρηθεί ότι άνθρωποι που ζουν σε υψηλότερα μέρη έχουν ευγενέστερους και υψηλότερους πόθους. Παρατηρείται μέσα τους ένα υψηλότερο πέταγμα του πνεύματος, περισσότερη προσπάθεια για την αναζήτηση της Αλήθειας - είναι άνθρωποι πιο ιδεαλιστές. Ενώ αυτοί που ζουν στις κοιλάδες είναι μάλλον υλιστές άνθρωποι, άνθρωποι της ζωής, των ηδονών. Συνδέονται ισχυρότερα με την ύλη. Εκτός αυτού, αν κάποιοι ζουν στις νότιες ή στις βόρειες πλαγιές κάποιων βουνών, κι αυτό επίσης ασκεί επιρροή στον χαρακτήρα των ανθρώπων. Τι υποδηλώνουν όλα αυτά; - Ότι η φύση είναι ζωντανή, έλλογη. Συνεπώς, μελετείστε την γλώσσα της, εξετάστε την επιρροή την οποία ασκεί στον χαρακτήρα των ανθρώπων και χρησιμοποιείστε τις μεθόδους της για αυτο-εκπαίδευση, για την ανάπτυξη σας ως μαθητές. Δείτε πώς οι επιστήμονες εξετάζουν την φύση και χρησιμοποιείστε τις μεθόδους τους και τα επιτεύγματα τους. Η φύση, στην απεραντοσύνη της και στην μεγάλη ποικιλία της και στο μεγάλο πλήθος των γεγονότων, δεν επιδέχεται βαθιά και ενδελεχή μελέτη μόνον από τα έξω. Γι' αυτό οι επιστήμονες την βάζουν βήμα-βήμα και αργά, φυσικό φαινόμενο προς φυσικό φαινόμενο, στα μικρά και ταπεινά επιστημονικά γραφεία τους. Κάπου, κάποιος χημικός, στο μικρό εργαστήριο του, μελετά κάποια χημικά φαινόμενα όπως αυτά που συμβαίνουν στην φύση. Κάπου αλλού, κάποιος φυσικός, στο μικρό του γραφείο φυσικής, διεξάγει κάποιο πείραμα, μελετά κάποια φυσικά φαινόμενα, τα εξετάζει και πασχίζει να μιμηθεί την φύση. Σε κάποιο άλλο μέρος, κάποιος τεχνικός - μηχανικός - πασχίζει να δημιουργήσει από μια πληθώρα χωριστών σωματιδίων κάποια μεγάλη μηχανή - θέλει να χρησιμοποιήσει τους νόμους της φύσης με τους οποίους είναι εξοικειωμένος, για να δει την λειτουργία τους. Και πετυχαίνουν αυτοί οι επιστήμονες, εμμένουν στις έρευνες τους. Κατ' αυτόν τον τρόπο να δουλεύετε κι εσείς και θα δείτε τα καλό αποτελέσματα. Στην προσπάθεια σας για αναζήτηση της Αλήθειας, ποτέ να μη σκεφθείτε ότι μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας μόνοι σας στον δρόμο της αναρρίχησης. Δεν είστε μόνοι εσείς που ανασηκώνετε λίγο το κεφάλι. Πριν από σας υπήρξαν πολλοί εργάτες που έσκαψαν, καθάρισαν και προετοίμασαν το μονοπάτι για την ανάπτυξη σας όπως και για την ανάπτυξη των αδελφών σας. Με την σειρά σας, όμως, κι εσείς θα εργαστείτε για τις μελλοντικές γενιές που θα έλθουν μετά από σας. Κατάσπαρτα είναι τα σκαλοπάτια της αναρρίχησης με τα έργα και τους μόχθους όσων προηγήθηκαν. Γι' αυτό να θυμάστε ότι το μεγάλο πλήθος είναι μια αναγκαιότητα για την ανάπτυξη της ανθρώπινης ψυχής. Η σύγχρονη επιστήμη, με τις έρευνές της, μας δίνει κάποιο φως για το σθένος κάποιων ηλιακών ακτινών, που ασκείται πάνω στην ανάπτυξη των φυτών. Για παράδειγμα, έγιναν πειράματα για το ποια επιρροή έχουν πάνω στα φυτά η ερυθρά ακτίνα, η πορτοκαλί, η πράσινη, η κίτρινη, η κυανή, η λευκή και τα άλλα χρώματα. Το ίδιο συμβαίνει επίσης και με τις ανθρώπινες επιθυμίες. Και αυτές είναι διαφόρων κατηγοριών: Όλες οι επιθυμίες του ανθρώπου δεν έχουν το ίδιο χρώμα. Για παράδειγμα, όταν κάποιος εξάπτεται, εμφανίζει το ερυθρό χρώμα. Όταν οι άνθρωποι θέλουν να αρχίσουν πόλεμο, υψώνουν την κόκκινη σημαία. Όταν μια νεαρή κοπέλα θέλει να παντρευτεί, φοράει συνέχεια κόκκινα ρούχα. Το μαύρο χρώμα, για παράδειγμα, το μαύρο έδαφος, σημαίνει εκδήλωση της μικρότερης βαθμίδας της ζωής. Όταν δρα το πορτοκαλί χρώμα, οι άνθρωποι αρέσκονται στην προβολή, εξατομικεύουν τον εαυτό τους. Το ίδιο συμβαίνει και στα ζώα. Όταν έρχεται το πορτοκαλί, ο σκύλος σηκώνει την ουρά του και σε προσπερνά. Αν τον τρομάξεις, κατεβάζει την ουρά του. Μόλις έλθει το πράσινο χρώμα, οι άνθρωποι γίνονται υλιστές. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ζώα. Το πουλί, για παράδειγμα, φτιάχνει για τον εαυτό του ένα στρώμα, μια φωλιά, μια εστία. Ενώ οι άνθρωποι σκέφτονται για σπίτια, για χωράφια, για χρήματα, λες και ο κόσμος αποτελείται μονάχα από αυτά. Το κακό δεν είναι αυτό, ότι δηλαδή αναδύονται τέτοιες επιθυμίες, αλλά, από την στιγμή που η υλική ζωή επικρατεί της πνευματικής, τότε εμφανίζεται το κακό στον κόσμο. Γενικά, όλα τα χρώματα θα πρέπει να εναρμονίζονται μεταξύ τους. Κάθε χρώμα έχει μια κάποια θέση και μια κάποια επιρροή πάνω στην φύση και στον άνθρωπο. Για παράδειγμα, πότε μπορεί να δοθεί προτεραιότητα στο πράσινο χρώμα; Όσο υποστηρίζει τις ρίζες σου, όσο δίνει σταθερότητα στην ζωή σου, όσο σε ηρεμεί, είναι στην θέση του. Απ' την στιγμή, όμως, που συσσωρεύεται περισσότερο απ' όσο χρειάζεται, το κακό γεννιέται. Μόλις έλθει το κίτρινο χρώμα, επηρεάζει την ανάπτυξη της ανθρώπινης διάνοιας, ο άνθρωπος αρχίζει να σκέπτεται πιο λογικά, να αναζητά το αίτιο των φαινομένων. Μέχρι τότε, αυτό το χρώμα είναι στην θέση του. Αν, όμως, αυτό το χρώμα πετάξει εντελώς έξω τα άλλα χρώματα και γίνει ανώτερο τους, δρα με κακό τρόπο. Όταν φθάσουμε στο μπλε χρώμα, αφυπνίζονται μέσα στον άνθρωπο ευγενέστερα συναισθήματα, προσπάθεια προς την Αλήθεια. Αν, όμως, αυτό το χρώμα παρασυγκεντρώνεται, αν σβήνει τα άλλα χρώματα, τότε ο άνθρωπος γίνεται φανατικός και η διάνοια του σκοντάφτει. Και, τελικά, όλα τα χρώματα πρέπει να ενωθούν σε ένα, προκειμένου να γεννήσουν φως. Όλα τα χρώματα πρέπει να συγχωνευτούν μέσα στο φως. Έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να γίνει φωτεινός. Ο άνθρωπος γίνεται φωτεινός μόνον όταν εναρμονίζει εντός του όλα τα χρώματα. Το φως είναι εκδήλωση όλων των προσπαθειών της ανθρώπινης ψυχής, γιατί στο φως βλέπουμε τα επίπεδα της ζωής που εκδηλώνεται, ή την νοημοσύνη όλων των κόσμων. Κάθε άνθρωπος, ανάλογα με την φύση του, δέχεται και στέλνει μιαν ακτίνα της ζωής. Για παράδειγμα, όλα τα ανώτερα όντα γνωρίζουν τι στέλνουν μέσω του κόκκινου, μέσω του λευκού χρώματος, κλπ... Το λευκό χρώμα είναι πιο παθητικό παρά ενεργητικό. Δρα ειρηνευτικά. Μπορείτε να παρατηρείτε το φως όσο θέλετε, αλλά, αν δεν μπορείτε να το προσλάβετε από μέσα, παρά μονάχα απ' έξω, παραμένετε μονάχα παράφοροι και τίποτε άλλο. Αν, όμως, προσλάβετε το φως από μέσα, μπορείτε να γίνετε νοήμονες, να ζείτε έλλογα. Όταν το φως δρα απ' τα έξω, ξυπνά μονάχα προσωρινές συνήθεις εκδηλώσεις, αλλά, όταν δρα από τα μέσα, το άτομο γίνεται ενεργό. Λέω, λοιπόν: Εισήλθατε σ' αυτή την σχολή και πρέπει να κατανοήσετε την αληθινή ζωή, πρέπει να κατανοήσετε το κακό και το καλό. Το κακό και το καλό, αυτά είναι τα δύο όρια της ζωής. Όταν φθάνετε στην θλίψη, είστε δίπλα στα όρια της ζωής. Φθάνετε στην θλίψη και λέτε: Στην ζωή μου υπάρχουν μόνο βάσανα. Όχι, φθάσατε μόνο σε μια από τις όχθες της ζωής. Όταν φθάσετε στην άλλη όχθη, θα βρείτε την χαρά. Αλλά θα ζείτε ανάμεσα στην χαρά και στην θλίψη. Πρέπει να περιχαρακωθείτε στην όχθη της χαράς για να κατανοήσετε τι είναι η θλίψη. Αν περιχαρακωθείτε στην όχθη της θλίψης, θα κατανοήσετε τι είναι η χαρά. θα ζείτε ανάμεσα στις δύο όχθες. Αν ζείτε ανάμεσα στις δύο όχθες, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αποσπάσετε ένα μικρό κομμάτι από την καθεμιά τους. Και τούτο γιατί, αν θέλετε να ζήσετε μέσα στην ζωή, πρέπει να είστε μεταξύ των οχθών της. Αφού θέλετε να μάθετε τι πράγμα είναι η θλίψη, θα ξέρετε ότι είστε δίπλα σε μια από τις όχθες της ζωής και ότι πρέπει να γυρίσετε πίσω. Αν φθάσετε στην χαρά, κι εκεί επίσης θα χάσετε την ζωή σας. Η κατάσταση είναι ίδια και στις δύο περιπτώσεις. Για να διευκρινίσω την σκέψη μου, θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Αν φάω και πιω στο καπηλειό και χαίρομαι γι' αυτό, δεν χάνω την ζωή μου; Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από υπερβολικό φαγητό και υπερβολικό πιοτό, παρά από πείνα. Θα γνωρίσετε ότι τα ευχάριστα και τα θλιβερά είναι τα δύο όρια της ζωής. Λοιπόν, περπατάμε ανάμεσα στην χαρά και την θλίψη. Αυτές μας δείχνουν την ατραπό προς τον Θεό. Είναι παράλληλες γραμμές, από τις οποίες η μια κινείται από τα αριστερά προς τα δεξιά, ενώ η άλλη από τα δεξιά προς τα αριστερά. Σε αυτή την ζωή, πρέπει να ελέγχετε τις επιθυμίες σας. Απ' την στιγμή που γίνεστε πιο υλιστές, που θέλετε να συλλέγετε περισσότερα από όσα χρειάζεστε, θα σταματήσετε, θα σκεφθείτε ότι ο νόμος του Θεού παραείναι άκαμπτος. Στην ζωή ο καθένας πρέπει να κουβαλάει τόσα, όσα είναι αναγκαία. Αν βάλει περισσότερα, θα τα πληρώσει ακριβά. Όχι ότι θα τον τιμωρήσουν συνειδητά, αλλά επειδή ο δρόμος του είναι μακρύς, γι' αυτό θα πληρώσει ακριβά. Το θέμα δεν είναι να καλλιεργείτε υπερβολικά την γη -αυτό πρέπει να το ξέρετε! Το θέμα δεν είναι να έχετε πολύ τρέξιμο, ούτε και να σκέφτεστε πολύ. Γιατί δεν σκεφτόμαστε μονάχα εμείς. Κάποιος λέει: Για να τακτοποιήσω την ζωή μου. Δεν είστε ο μόνος που τακτοποιεί. Θα σκέφτεστε τόσο, όσο σας έχει δοθεί. Θα τακτοποιήσετε την ζωή σας τόσο, όσο χρειάζεται. Άραγε, όταν μπείτε σε ένα πανεπιστήμιο, είναι δυνατόν να σκέφτεστε πώς θα τακτοποιήσετε το πρόγραμμα του πανεπιστημίου; Όχι, καθόλου. Άραγε, όταν μπείτε σε μια σχολή, είναι δυνατόν να τακτοποιήσετε το πρόγραμμα της; Όχι, θα σκεφθείτε τον χρόνο της φοίτησης σας, το πώς θα μελετάτε, κλπ.. Αυτό που σας δόθηκε πάνω στην γη, αυτό θα εκπληρώσετε όπως θα οφείλατε. Στον καθένα σας δόθηκε από ένα πρόγραμμα. Κάμποσες φορές, όμως, κάθεστε κι αρχίζετε να διορθώνετε αυτό το πρόγραμμα. Αλλά τι συμβαίνει; Λέω: Όλοι όσοι διορθώνουν αυτό το πρόγραμμα, όσοι θέλουν νέο πρόγραμμα, πήγαν στα νεκροταφεία. Σ' αυτούς τους ανθρώπους ο Κύριος λέει: "Θα κατεβείτε στην γη, θα σας δώσω ένα νέο σώμα για να εργαστείτε, αλλά, όταν έλθετε πίσω, θα δώσετε αναφορά για τα πάντα." Εσείς, όταν κατεβαίνετε, αρχίζετε να τρώτε, να πίνετε, και λέτε: Θα κάνω τούτο, θα κάνω εκείνο. Αλλά δεν κάνετε τίποτε και εξαθλιώνεστε εντελώς. Τότε ο Θεός λέει: "Για καλέστε τούτον εδώ!" Μόλις ειπωθεί αυτό, κάποιος Βούλγαρος λέει: "Δεν είναι ακριβώς έτσι• ας τρώω κι ας πίνω εγώ εδώ στην γη όσο περισσότερο μπορώ• τι με νοιάζει κι αν, όταν πάω στον άλλο κόσμο, θα έχει, όπως, λένε, φωτιά; Ας έχει. Εγώ δεν φοβάμαι την φωτιά, τουλάχιστον θα νιώθω ζέστη!" Όταν τον άκουσα να μιλάει έτσι, του είπα: Άκου, στον άλλο κόσμο δεν θα σε κάψουν. Τι, λοιπόν; - Όταν πεθάνεις, η ψυχή σου θα συνδεθεί με το σώμα μέχρι να μάθεις τα μαθήματα σου. Θα ακούς τα πάντα, θα βλέπεις τα πάντα, πώς σαπίζει η σάρκα σου κομμάτι-κομμάτι, πώς τα σκουλήκια το τρώνε. Λέει: Μη λες τέτοια πράγματα, ρε! Άρα ο Βούλγαρος δεν φοβάται την φωτιά, αλλά το κρεατάκι του. Πράγματι, το σώμα μας είναι ένας πλούτος. Ο Θεός μας το έδωσε για να ζούμε έλλογα. Και αν ζούμε σύμφωνα με τον Θεό, αυτό το σώμα θα αλλάξει την εικόνα του και θα γίνει πνευματικό. Τότε οι εντός του δυνάμεις θα αναπτυχθούν κατά τρόπο φυσικό. Το νόημα αυτής της σχολής είναι το εξής, να καταλάβουν οι πάντες το εσωτερικό νόημα της ζωής• να καταλάβουν ότι όλοι οι άνθρωποι επί της γης θα πρέπει να ζουν σύμφωνα με τον νόμο του Θεού. Ο καθένας θα πρέπει να ασκεί την ζωή του έλλογα σύμφωνα με τον τρόπο που του ανατέθηκε στο πρόγραμμα του. Κάποιος από σας μπορεί να πει: Μα, δεν ξέρω ποιο είναι το πρόγραμμα μου, δεν ξέρω τι να κάνω. Πόσο αστείος είστε! Για ρωτήστε έναν μαθητή του δημοτικού τι πρόγραμμα έχει, αυτός ξέρει. Ρωτήστε έναν μαθητή της πρώτης δημοτικού τι θέματα μελετά, ποιοι δάσκαλοι τον διδάσκουν, αυτός ξέρει. Αν ρωτήσουν εσάς σε ποια σχολή είστε, θα πείτε: Δεν ξέρουμε. Θα πείτε: Μελετάμε Θεία πράγματα. Τι είναι αυτά τα Θεία πράγματα; Τα παιδιά σας, όταν μπαίνουν στο δημοτικό, δεν μαθαίνουν πρώτα την πρόσθεση και μετά την αφαίρεση; Εσείς ξέρετε να προσθέτετε και να αφαιρείτε με την παλιά μέθοδο, αλλά, για πείτε μου, ξέρετε να προσθέτετε και να αφαιρείτε με την νέα μέθοδο; Ξέρετε πώς να προσθέτετε και να αφαιρείτε με την Θεία μέθοδο; Τώρα ο Θεός σας δίνει το εξής πρόβλημα: Δύο αδέλφια τσακώθηκαν και χώρισαν. Πώς θα αντιδράσετε με την νέα μέθοδο, προκειμένου να τους ενώσετε; Όταν κάνετε πρόσθεση, δεν βάζετε πάντα το σημείο συν, δηλαδή μια οριζόντια και μια κάθετη γραμμή; Τι δείχνει η οριζόντια γραμμή; - Δείχνει το έδαφος πάνω στο οποίο πρέπει να φυτευτούν τα πράγματα. Η κάθετη γραμμή δείχνει αυτό που φύτρωσε πάνω από το έδαφος. Αν αυτά τα δύο αδέλφια δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, ένα ολόκληρο ποτάμι τα χωρίζει. Τώρα πρέπει να φτιάξετε μια γέφυρα από την οποία πρέπει να περάσουν, γιατί ο ένας απ' αυτούς είναι στην όχθη της θλίψης και ο άλλος την όχθη της χαράς. Αυτά τα δύο αδέλφια είναι οι δύο παράλληλες γραμμές. Εσείς, για να τις ενώσετε, πρέπει να χαράξετε μια κάθετο ανάμεσα τους, δηλαδή να δώσετε κάτι από τον εαυτό σας. Ο μαθητής παίρνει την κιμωλία και γράφει κάτι στον μαυροπίνακα. Εσείς τι θα γράψετε στον μαυροπίνακα; Πώς θα ενώσετε αυτά τα δύο αδέλφια, που είχαν τσακωθεί για την περιουσία του πατέρα τους; Ο ένα απ' αυτούς έχει πάρει 20.000 λέβα, ενώ ο άλλος 50.000 λέβα. Γι' αυτό ο ένας είναι στην όχθη της θλίψης και ο άλλος στην όχθη της χαράς. Τι θα κάνετε; Θα πάτε να πείσετε τον αδελφό που πήρε περισσότερα, να βάλει 30.000 λέβα στην σωστή θέση. Έτσι, προκειμένου οι άνθρωποι να ενωθούν σε ένα μέρος, κάθε αδικία ανάμεσα τους θα πρέπει να αφαιρεθεί. Η αδικία είναι ένα εμπόδιο που εμποδίζει τους ανθρώπους να συμφωνήσουν. Εξετάζω την αδικία από κάθε άποψη: Κάθε κακή σκέψη, ή κάθε κακή επιθυμία, που φώλιασαν στην διάνοια και στην καρδιά, πρέπει να αφαιρεθούν. Μονάχα έτσι θα επέλθει η ένωση, το άθροισμα. Αν έλθει η πρόσθεση, θα έλθει επίσης και η αφαίρεση. Με ποιον άλλο τρόπο θα μπορέσετε να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε άτομα; Τώρα, λοιπόν, στους μαθητές μου αναθέτω την δράση "πρόσθεση", πρώτη λειτουργία στην αριθμητική - πρόσθεση με την νέα μέθοδο. Θα πείτε: Είμαστε ενήλικες. Α, είστε ενήλικες! Είστε ακόμα παιδιά. Όποιον από σας κι αν σηκώσω στον μαυροπίνακα, όλο και κάτι θα του είναι δύσκολο. Από τον ουρανό στέλνουν έλλογους μαθητές για να σας διδάξουν να προσθέτετε. Σας διδάσκουν, σας λένε: Βάλτε το σημείο, βάλτε την κάτω γραμμή και αρχίστε! Όταν σας διδάξουν επί μακρόν, μόλις κι αρχίζετε να συλλαμβάνετε κάτι για το τι είναι η πρόσθεση, και λέτε: Α, είναι εύκολο να κάνεις πρόσθεση. Ναι, όταν μάθεις, είναι εύκολο. Η θετική γνώση είναι αναγκαία για τους μαθητές για την νέα διδασκαλία. Απ' την στιγμή που αυτή η νέα επιστήμη τίθεται σε εφαρμογή, τα αποτελέσματα θα έλθουν. Πρέπει να ασχοληθούμε με νέες ενώσεις, γιατί χτίζουμε νέα ζωή. Αν συνεχίσετε να ζείτε με την παλιά μέθοδο, θα έχετε συνέπειες τέτοιες, σαν κι αυτές που είχατε μέχρι τώρα. Ο κάθε ένας από σας θα χτίζει, θα χτίζει, και στο τέλος όλα θα καταστραφούν και θα φύγετε. Με μια νέα μέθοδο θα χτίσει ο πνευματικός άνθρωπος, και μονάχα αυτός ο πλούτος θα του μείνει. Λέγεται στην Γραφή: "Συλλέγετε θησαυρούς. Πού; Εκεί όπου δεν μπαίνει ούτε ο σκόρος ούτε ο κλέφτης." Το πρόβλημα δεν είναι να είστε εξαθλιωμένοι, αλλά να είστε πλούσιοι με την νέα μέθοδο. Και όλος αυτός ο πλούτος από την γη θα ανέβει επάνω, θα είναι μαζί σας. Πρέπει να είστε σαν κι αυτόν τον Αμερικάνο που φαλίρισε πολλές φορές και, όταν έχασε όλα του τα πλούτη, είπε: Δόξα σε Σένα, Θεέ, γιατί μου έμεινε κι εμένα κάτι. Τι; - Μονάχα αυτό που έδωσα στους φτωχούς. Είχε μια Βίβλο αξίας δέκα χιλιάδων δολαρίων και του την κατάσχεσαν, αλλά αυτός μονολόγησε: Μου έμεινε μονάχα αυτό που έδωσα στους φτωχούς. Ό,τι κάνουμε για τον Θεό, μονάχα αυτό θα μας ακολουθήσει. Αυτό πρέπει να είναι το ιδεώδες μας. Θα πείτε: Ε, αυτό είναι εύκολη δουλειά! Κάθε μέρα, όταν ξυπνάτε, και κάνετε μια καλή πράξη για τον Θεό, αυτή δικαιώνεται. Αν δεν κάνουμε μια καλή πράξη, αυτή η μέρα χάνεται για μας. Έτσι, ως μαθητές, ο καθένας πρέπει να κάνει κατά την διάρκεια της ημέρας μια καλή πράξη για τον Θεό, έστω και απειροελάχιστη. Όταν κάνετε ένα μικρό καλό, νιώστε ότι εκπληρώσατε το θέλημα του Θεού, έστω και στον μικρότερο βαθμό. Αυτή είναι η νέα κατεύθυνση στην οποία πρέπει να βάλετε την διάνοια σας. Τότε και το Πνεύμα επίσης θα εργάζεται εντατικά επάνω σας. Μέσα σας πρέπει να συμβεί μια αναμόρφωση! Όταν κοιτάζω τα πρόσωπα σας, βλέπω ότι πρέπει να εργαστείτε πολύ ακόμα. Όχι ότι τα πρόσωπα σας είναι κακά, αλλά όταν ο γλύπτης παίρνει μια πέτρα κι αρχίζει να την σμιλεύει, πρέπει να την σμιλεύει για πολύ καιρό, μέχρι να βγάλει απ' αυτήν ένα όμορφο άγαλμα. Θα πάρει το Θείο σφυρί και θα χτυπήσει. Δεν θα σας συνθλίψει, αλλά θα εργαστεί μέχρι να αναδείξει ένα όμορφο άγαλμα. Πρέπει να πετάξει όλες τις άχρηστες υποστάσεις. Ο πνευματικός άνθρωπος θα πρέπει να πλάσει το πνευματικό του κάλλος, να επιτρέψει να μείνει μονάχα αυτό το πραγματικό σώμα με το οποίο μπορεί να ζει δίχως να τον προσβάλλει ο θάνατος. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που επιλύεται τόσο από τους μαθητές του κόσμου όσο και απ' αυτούς που ακολουθούν την Θεία σχολή. θέμα: Για την επόμενη φορά: Ό συντομότερος δρόμος μεταξύ θλίψης και χαράς." Πρέπει να ξέρετε αυτούς τους σύντομους δρόμους, ώστε, όποιος και όπως έλθει, να του πείτε: Αυτός είναι ο συντομότερος δρόμος. Μη σκεφθείτε ότι όταν έχετε λύπη ή όταν έχετε χαρά αυτό είναι ένα προνόμιο. Το ίδιο προνόμιο έχετε όταν θλίβεστε και όταν χαίρεστε. Προσευχή του Τριαδικού Θεού Ειρήνη! Η Ειρήνη φέρνει την χαρά του Θεού. Δόθηκε από τον Διδάσκαλο στην Σόφια, στις 5 Μαρτίου 1924.
  9. Το Έξοχο Ιδεώδες Διάλεξη που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 11 Σεπτεμβρίου 1923 στην απόκρυφη γενική τάξη της Σόφιας. Η Φύση δεν αγαπά παρά μονάχα αυτούς που έχουν ένα έξοχο ιδεώδες. Τους αποκαλεί πολυαγαπημένα παιδιά της και τους γνωρίζει με το όνομα τους. Ενώ όλους αυτούς που δεν έχουν κανένα έξοχο ιδεώδες, δεν τους καταγράφει στο βιβλίο της. Αυτοί παραχώνονται μέσα στα υπόγεια της για τις μακρινές μέρες, για τους μακρινούς χρόνους. Έτσι, λοιπόν, όταν νοιώθουμε εγκαταλελειμμένοι από τον Θεό, από την Φύση, και κανείς δεν μας προσέχει, θα πρέπει να ξέρουμε ότι το αίτιο βρίσκεται μέσα μας, δηλαδή ότι δεν έχουμε ένα έξοχο ιδεώδες. Αυτό είναι νόμος. Ο καθένας μπορεί ν' ανορθώσει την ζωή του και ν' απολυτρωθεί από τις συμφορές και τα βάσανα του1 ο καθένας μπορεί να βγει από το ξεχασμένο υπόγειο της Φύσης. Ακόμα και ο άνθρωπος που έχει μείνει ο τελευταίος στον πυθμένα αυτού του υπογείου, δημιουργώντας εντελώς μόνος του ένα έξοχο ιδεώδες, θ' αρχίσει να σκαρφαλώνει, σαν σαλιγκάρι, και δεν θα του πάρει πολύ μέχρι να βγει στην επιφάνεια της γης για να φωτιστεί εκεί εκ νέου απ' τις ακτίνες του ήλιου. Και τότε η Φύση θα πει: "Να ένα από τα παιδιά μου που αναστήθηκαν!" Τι είναι ο θάνατος και τι είναι η ανάσταση; - Ο θάνατος αφορά τα παιδιά που είναι λησμονημένα μέσα στα υπόγεια της Φύσης, δηλαδή τα παιδιά δίχως έξοχο ιδεώδες. Η ανάσταση αφορά τα παιδιά που βγαίνουν απ' τα βαθιά υπόγεια του υλικού κόσμου, δηλαδή τα παιδιά που έχουν ένα έξοχο ιδεώδες. Και για να βγει κανείς από αυτό το υπόγειο, θα πρέπει να έχει μια βούληση και μια απαράμιλλη πίστη. Συχνά ακούμε τους άλλους να λένε: "Τρώω αυτό που βρίσκεται μπροστά μου, δίχως να επιλέγω την τροφή• φοράω κάθε είδους ενδύματα δίχως να επιλέγω το χρώμα ή την ποιότητα των υφασμάτων." Όποιος τα λεει αυτά, θέλει να φανεί ταπεινός, και θέλει να δείξει ότι υποτάσσεται στις περιστάσεις. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Όποιος τρώει στα τυφλά, είναι ένας άνθρωπος δίχως ιδεώδες ή, το ιδεώδες του είναι τοποθετημένο πολύ χαμηλά. Αυτός είναι ο τρόπος, λοιπόν, με τον οποίο τρώει το παμφάγο ζώο, αλλά ο άνθρωπος ξεχωρίζει από το ζώο. Για να φαει, πρέπει να επιλέξει την τροφή. Η Φύση δημιούργησε πολλά είδη τροφής, αλλά εμείς επιλέγουμε από αυτά μονάχα την τροφή που είναι η πιο καθαρή και που έχει την καλύτερη ποιότητα, άρα την τροφή που θα δράσει υγιώς πάνω στον οργανισμό μας. Τότε θα είμαστε άνθρωποι των οποίων το ιδεώδες θα είναι έξοχο! Η Φύση διακρίνει πολύ καλά αυτά από τα παιδιά της που έχουν ένα έξοχο ιδεώδες κι αυτά που δεν έχουν. Ανά πάσα στιγμή τα βάζει σε δοκιμασία. Για να καταλάβει τι κρύβεται μέσα στις πτυχώσεις της ανθρώπινης ψυχής, το τι κρύβεται μέσα στα τρίσβαθα του ανθρώπινου πνεύματος και της ανθρώπινης καρδιάς, και για να ξέρει ποιες είναι οι παρορμήσεις και οι ορμές που ζουν εντός της, αφήνει τον άνθρωπο να εισέλθει στον κήπο της όπου υπάρχουν πολλά καρποφόρα δέντρα κι όπου υπάρχουν απροσμέτρητοι καρποί των οποίων οι ποιότητες είναι διαφορετικές, κι αυτή προσέχει το τι θα επιλέξει ο άνθρωπος. Αν απλώσει το χέρι του για να συλλέξει τους καλύτερους καρπούς, η Φύση θα γράψει στο βιβλίο της: "Ιδού ένα από τα έλλογα παιδιά μου που έχει έξοχο ιδεώδες. Θα γίνει πραγματικός άνθρωπος!" Αν, όμως, δει ότι είναι τεμπέλης και βαριέται να σκαρφαλώσει στα δέντρα κι ότι μαζεύει τους καρπούς των χαμηλότερων καρπών, η Φύση θα έχει μια ιδιαίτερη γνώμη: "Δεν θα γίνεις πραγματικός άνθρωπος! Δεν έχεις έξοχο ιδεώδες." - "Τι πρέπει να κάνω;" - "Να σκαρφαλώσεις στο δέντρο και να κόψεις από εκεί έναν καρπό." - "Είναι πολύ ψηλά, μπορεί να πέσω." - Ακόμα και με τίμημα της ζωής σου, πρέπει να ανέβεις. Και τότε η Φύση θα γράψει: "Αυτό το παιδί είναι θαρραλέο, θα γίνει πραγματικός άνθρωπος." Κάποιος κοιτάζει προς την κορφή των δέντρων και, πριν απλώσει το χέρι του, φοβάται, έπειτα κοιτάζει τα κλαδιά προς τα κάτω, ή, πάλι, κοιτάζει το έδαφος όπου έχουν πέσει τα φύλλα, κι έπειτα χαμηλώνει για να μαζέψει ένα φρούτο που έχει πέσει κατά γης. Η Φύση θα γράψει επίσης γι' αυτόν εδώ: "Να ένα από τα παιδιά που είναι λησμονημένα μέσα στα υπόγεια μου - δεν θα γίνει καλός άνθρωπος." Να θυμάστε καλά: Η Φύση συγκεντρώνει την προσοχή της στους εσωτερικούς πόθους του ανθρώπου. Το μόνο που κάνει, είναι να διαπιστώνει τα γεγονότα, τα παρατηρεί και, στην ουσία, συγκρατεί κάθε τι που αντιλαμβάνεται. Κατά συνέπεια, αν έχει σημειώσει ό,τι είναι καλύτερο, το αίτιο είστε εσείς αν έχει καταγράψει κάτι που δεν σας εγκωμιάζει ιδιαίτερα, το αίτιο είστε πάλι εσείς. Αυτή καταγράφει τα γεγονότα έτσι όπως είναι, δίχως να υπερβάλει σε τίποτε και δίχως να παραμελεί τίποτε, και με βάσει αυτά τα γεγονότα καταλήγει στα συμπεράσματα της. Τα αποτελέσματα που επηρεάζουν τη ζωή σας οφείλονται στην επιλογή που έχετε κάνει εσείς οι ίδιοι, μόνοι σας. Μια νεαρή Αιγύπτια που ονομαζόταν Ελταμάρ, κόρη ενός φτωχού χωρικού, ξεχώριζε από τις φιλενάδες της λόγω του έξοχου ιδεώδους που είχε μέσα στην ψυχή της. Ήταν έξυπνη και συνετή, ενάρετη και ταπεινόφρων. Όταν πήγε στο σχολείο, ο δάσκαλος την ρώτησε: "Θα παντρευτείς, Ελταμάρ, ή θα μείνεις παρθένα;" Εκείνη του απάντησε: "Δεν έχω παρά ένα μόνο ιδεώδες στην ζωή και θα ζήσω σύμφωνα μ' αυτό το ιδεώδες. Αν πρέπει να παντρευτώ, θα παντρευτώ μονάχα με τον γιο του Φαραώ. Όλους τους άλλους, εκτός από τον γιο του Φαραώ, θα τους διώξω. Αυτή είναι η επιλογή μου, να παντρευτώ με τον γιο του Φαραώ, ή να παραμείνω παρθένα." Θα πείτε ότι αυτή η επιλογή είναι χαζή. Όχι, αυτή η νεαρή κοπέλα δεν ήταν χαζή, είχε ένα έξοχο ιδεώδες. Σε τι συνίσταται, λοιπόν, η εφαρμογή του έξοχου ιδεώδους στην Ζωή; Αν έχεις ένα οποιοδήποτε πιστεύω, αν είσαι οπαδός μια κάποιας διδασκαλίας, αν εφαρμόζεις ένα κάποιο μέτρο, αν σου αρέσει μια κάποια εικόνα που έχεις εντός σου, όλα αυτά πρέπει να αντιστοιχούν σ' ένα έξοχο ιδεώδες. Έχεις την καρδιά σου, την νοημοσύνη σου, την ψυχή σου και το πνεύμα σου, αλλά πρέπει να εμπνέονται από ένα έξοχο ιδεώδες. Πρέπει το πνεύμα σου να είναι ισχυρό και πρέπει να είναι τέκνο της Αλήθειας. Ποιος είναι τέκνο της αλήθειας; Είναι ο γιος του Φαραώ, το ιδεώδες κάθε ψυχής. Να γιατί, αν βγεις νωρίς το πρωί για να συναντήσεις τον Ήλιο, να είσαι έγκαιρα εκεί, πριν εμφανιστεί αυτός στον ορίζοντα. Να συλλέξεις την πρώτη ακτίνα της ανατολής του Ήλιου. Αυτή η ακτίνα είναι η πιο σημαντική, είναι ο γιος του Φαραώ, είναι, άρα, ο γιος της Αλήθειας. Κατέχει την δύναμη και την ισχύ του Ήλιου. Αν δεν συλλέξεις την πρώτη ακτίνα, θα έχεις όντως χάσει την ανατολή του Ήλιου. Να συλλέξεις αυτή την πρώτη ακτίνα και να εισέλθεις ήρεμος στο σπίτι σου. Η πρώτη ακτίνα φέρνει τον πλούτο όλων των ακτινών. Η πρώτη ακτίνα είναι ο πρώτος καρπός του ανατέλλοντος Ήλιου, του μεγάλου Δέντρου της Ζωής. Οι άλλες ακτίνες είναι οι τελευταίοι καρποί αυτού του μεγάλου δέντρου. Σ' αυτόν που λεει ότι μπορεί να παρευρεθεί στην ανατολή του Ήλιου ανά πάσα στιγμή, ή, πάλι, ότι μπορεί να τον παρατηρήσει ανά πάσα στιγμή της ημέρας, η Φύση θα του πει: "Δεν θα γίνεις αληθινός άνθρωπος." Όταν σκαρφαλώνεις στο βουνό, αν διψάς, μην πιεις το οποιοδήποτε νερό. Στάσου στον δρόμο σου, κοίταξε γύρω και βρες την πιο καθαρή πηγή. Σκύψε, πάρε το νερό μέσα την παλάμη σου και πιες από το καθαρό νερό του βουνού. Αν το κάνεις αυτό, είσαι πράγματι ένας άνθρωπος που έχει ένα έξοχο ιδεώδες και που θα μπορεί κανείς να στηριχθεί πάνω του. Αν πεις ότι μπορείς να πιεις το νερό εδώ κι εκεί, στο οποιοδήποτε σημείο, η Φύση γράφει ότι είσαι κάποιος δίχως χαρακτήρα και δίχως έξοχο ιδεώδες, άρα δεν μπορεί κανείς να στηριχθεί πάνω σου. Ο απόκρυφος μαθητής ξεχωρίζει από ένα έξοχο ιδεώδες. Όταν πας κοντά στην πηγή του βουνού, όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες που συνάντησες, θα σκύψεις για να πιεις ακριβώς στη μέση και μάλιστα το καθαρότερο νερό. Όταν θα έχεις σκαρφαλώσει στο βουνό, μην βιαστείς να κατέβεις από εκεί, αλλά να διαλέξεις το ωραιότερο μέρος για να καθίσεις και να αναπαυτείς εκεί. Κύταξε καλά ό,τι σε περιβάλλει και κράτησε βαθιά μέσα την ψυχή σου την εντύπωση του ωραίου τοπίου. Όταν θα κατέβεις στην κοιλάδα, κράτησε στην μνήμη σου την ανάμνηση αυτού του ζωντανού τοπίου, από την ζωντανή κορφή στην οποία σκαρφάλωσες. Οι ψηλές κορφές των βουνών και οι αγνές πηγές είναι ζωντανές και αφήνουν αιώνιες και αξέχαστες εικόνες μέσα στην συνειδητότητα του ανθρώπου. Εφαρμόσετε το έξοχο ιδεώδες παντού και πάντοτε στην ζωή σας! Αν επιθυμείτε να διαβάσετε, βρείτε τα βιβλία του πιο διάσημου συγγραφέα και του πιο εύγλωττου στοχαστή. Αν επιθυμείτε να επισκεφτείτε μια πινακοθήκη, πηγαίνετε να δείτε την έκθεση του πιο σπουδαίου ζωγράφου. - Δεν θα πρέπει να κοιτάζουμε τους συνηθισμένους πίνακες; - Βλέπετε τέτοιους πίνακες κάθε μέρα στην ζωή σας. Αρκεί να παρατηρήσετε τους ανθρώπους για να δείτε πώς τρώνε, ποια είναι η τροφή τους, και τι ακριβώς τρώνε, για να έχετε συνηθισμένους πίνακες μπροστά στα μάτια σας. Όμως, αν κάνετε την επιλογή σας σύμφωνα με το έξοχο ιδεώδες, ένας πίνακας σας φτάνει. Αυτός ο πίνακας πρέπει να γίνει από τον μεγαλύτερο ζωγράφο, έναν ζωγράφο που έχει το έξοχο ιδεώδες του. Όταν θα επιλέξετε τον φίλο σας, θα πρέπει να τηρήσετε τον ίδιο νόμο: Θα διαλέξετε τον πιο έξυπνο, τον καλύτερο, αυτόν του οποίου η εγκαρδιότητα είναι η πιο αγνή. Όταν ένας άνδρας διαλέγει την σύζυγο του, ή όταν μια γυναίκα διαλέγει τον σύζυγο της, θα πρέπει να εμπνέονται από το έξοχο ιδεώδες. Αυτός που απαρνείται το έξοχο ιδεώδες, καθίσταται εντελώς από μόνος του το αίτιο των δικών του συμφορών και όλων των βασάνων της ζωής του. Τώρα, συζητάμε γι' αυτό που συνδέεται με τις ιδέες της ζωής, για τις αρχές που πρέπει να εφαρμόζουμε κάθε μέρα. Κάποιος θα δει ότι το ιδεώδες του δεν είναι καλό και δεν οδηγεί σε αίσιο τέλος. Αν το τωρινό σου ιδεώδες δεν είναι καλό, διόρθωσε το. Η ακόλουθη στιγμή βρίσκεται στα χέρια σου• διάλεξε ένα άλλο ιδεώδες, κατ' αυτόν τον τρόπο θα φτάσεις στο ιδεώδες της ψυχής σου το οποίο είναι αιώνιο και θα σε οδηγήσει στον καλό δρόμο, στην Ατραπό της Αγάπης. Αν χάσετε σήμερα την πρώτη ακτίνα του Ήλιου, θα μπορείτε να την συλλέξετε αύριο. Αν την χάσετε και αύριο, η ημέρα σας θα χαθεί. Αν συλλέξετε σήμερα την πρώτη ακτίνα του Ήλιου, θα μπορείτε να την δείτε επίσης και κατά τις ακόλουθες μέρες. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να βελτιώσετε την ζωή σας. Η καθαρότερη σκέψη, το εξοχότερο συναίσθημα και η ωραιότερη πράξη εμπεριέχουν την πρώτη ακτίνα του Ήλιου που διεισδύει στην ανθρώπινη ψυχή. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να ανορθώσει την ζωή του; Άρπαξε το πιο σπουδαίο και το λιγότερο σπουδαίο σφάλμα σου και προσπάθησε να τα κρατήσεις καλά στην μνήμη σου μέχρι να απαλλαγείς από αυτά. Έστω κι αν αυτά βρίσκονται στην μνήμη σου εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μην οπισθοχωρήσεις μπροστά τους. Στο κάτω - κάτω, τα σφάλματα σου θα πουν: "Έχουμε μπροστά μας έναν άνθρωπο με χαρακτήρα, που αξίζει να είναι ζωντανός. Θα σου δώσουμε την θέση μας και θα γίνουμε υπηρέτες σου. Εσύ είσαι αυτός που θα βαδίζει μπροστά κι εμείς θα σε ακολουθούμε." Ορισμένοι μαθητές αποτυγχάνουν στις εξετάσεις, υφίστανται αποτυχίες στην ζωή και απελπίζονται γρήγορα. Εγκαταλείπουν το πεδίο της μάχης, απαρνούνται το ιδεώδες τους και λένε: "Δεν θα γίνουμε τίποτε." - Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ανθρώπους δίχως κανένα ιδεώδες. Γιατί ο άνθρωπος έρχεται πάνω στην γη; Για ένα πανηγύρι; - Όχι. Ο άνθρωπος καλείται πάνω στην γη όπως καλείται σ' ένα πειραματικό σχολείο για να δοκιμάσει εκεί τον χαρακτήρα του, για να γνωρίσει το πνεύμα του και την καρδιά του, για να γνωρίσει εκεί τον ίδιο του τον εαυτό. Όταν κάθεσαι στο τραπέζι για να φας, η Φύση έχει τα μάτια της ορθάνοιχτα για να σε παρατηρεί, να δει πώς κρατάς το πιρούνι και το κουτάλι, πώς θα φας και τι πετσέτα θα χρησιμοποιήσεις. Και από κάθε τι που βλέπει, αντλεί το συμπέρασμα που αφορά το τι μπορείς να γίνεις. Αν προσκληθείς για την δεύτερη ομάδα και τρως το ίδιο πιάτο με το οποίο σερβιρίστηκε ένας άλλος, υποθέτεις ότι είσαι κάποιος που έχει ένα έξοχο ιδεώδες; Τι κάνει όποιος έχει ένα έξοχο ιδεώδες; Κουβαλάει στο σακούλι του ένα καθαρό πιάτο κι ένα πιρούνι κι ένα κουτάλι, κι αν δεν του αλλάξουν τα πιάτα, θα πει: "Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω το δικό μου πιάτο, το κουτάλι μου και το πιρούνι μου." Κατ' αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να συμπεριφέρεται και ο μαθητής του αποκρυφισμού. Αν επιθυμείτε να υποδεχτείτε κάποιον σύμφωνα με το έξοχο ιδεώδες, να τι θα πρέπει να κάνετε: Κάντε να ψηθούν δέκα ψωμιά από φρέσκο, καθαρό αλεύρι, της καλύτερης ποιότητας, από τον καλύτερο φούρναρη που είναι και ο πιο καθαρός και ο πιο προσεκτικός. Έπειτα θα στρώσετε άσπρο και καθαρό τραπεζομάντιλο στο τραπέζι και, μπροστά σε κάθε καλεσμένο θα βάλετε ένα πιάτο καθαρό και ένα κομμάτι ψωμί. Μέσα στο πιάτο θα βάλετε ένα τσαμπί σταφύλια, ένα μήλο κι ένα αχλάδι. Το σταφύλι θα το πάρετε από το καλύτερο αμπέλι που βρίσκεται σε τόπο καθαρό και καλό. Τα μήλα και τ' αχλάδια θα συλλεχθούν από δέντρα που έχουν καλλιεργηθεί σύμφωνα με το έξοχο ιδεώδες. Έπειτα οι καλεσμένοι κάθονται στο τραπέζι και με καλή διάθεση για να φάνε. Κατόπιν θα σας ευχαριστήσουν και θα βγουν για να κάνουν περίπατο στα περίχωρα, για να πιουν νερό από την καθαρή πηγή. Αυτό θα είναι, άρα, το πανηγύρι σύμφωνα με την νέα μέθοδο. Γνωρίζετε ανθρώπους πλούσιους που είναι πάρα πολύ απαιτητικοί όσον αφορά την τροφή, αλλά στην διανοητική και ηθική ζωή τους δεν έχουν αυτό το έξοχο ιδεώδες. Αποδέχονται το ψέμα και την κλοπή στην ζωή τους ως πράγματα εντελώς φυσικά. Αρχίζουν καλά και τελειώνουν κακά. Μέσα στον φυσικό κόσμο, καθοδηγούνται από ένα κάποιο ιδεώδες, αλλά μέσα στον πνευματικό κόσμο δεν έχουν ιδεώδες. Η Φύση γράφει τότε: "Δεν θα γίνεις πραγματικός άνθρωπος." Αν κάποιος πει ότι μπορεί να αγαπήσει τον οποιοδήποτε, δεν λεει την αλήθεια. Μέχρι τώρα, δεν έχω δει κανέναν που να μπορεί να αγαπά τον οποιοδήποτε. Με τα λόγια, όλα είναι δυνατά, αλλά, στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει έτσι. Η αγάπη δοκιμάζεται μέσα στη Ζωή. Όταν λεει κανείς "Αγάπη", θα πρέπει να νοιώθει το περιεχόμενο και το νόημα της λέξης. Αυτός που νοιώθει την Αγάπη, μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή του σε μια μόνο στιγμή. Ποιόν μπορεί να αγαπήσει ο άνθρωπος; - Τον Θεό. Κατ' αρχήν, αγαπάς τον Θεό, έπειτα τον πλησίον σου, και, τέλος, τον εαυτό σου. Αυτή είναι η έξοχη Αλήθεια μέσα στην Ζωή. Αυτός που δεν αρχίζει την ζωή του με την Αγάπη του Θεού, δεν θα γίνει πραγματικός άνθρωπος. Αν επιθυμείτε να εξακριβώσετε την αλήθεια των λόγων μου, προσέξτε την ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης και δείτε εκεί αν υπάρχει κάποιος που ν' αρνήθηκε την Αγάπη του Θεού και να έγινε μεγάλος και σπουδαίος. Οι διάσημοι άνθρωποι, οι ιδιοφυίες, οι άγιοι και οι Διδάσκαλοι της ανθρωπότητας είναι όλοι άνθρωποι που αγαπούν τον Θεό. Κάποιοι το αμφισβητούν και λένε: "Αν διδάσκει κάποιος την Αγάπη του Θεού, μπορεί να ξεχάσει τους ανθρώπους και τις σχέσεις μας μαζί τους." Δεν θα ξεχάσουμε τους ανθρώπους, αλλά θα εισάγουμε ένα έξοχο ιδεώδες στην ζωή τους. Αν όλος ο κόσμος ποθούσε την πρώτη ακτίνα του Ήλιου, την έξοχη Θεία Αγάπη, ο σύγχρονος κόσμος θα εξελισσόταν ορθά. Οι σημερινοί άνθρωποι θα απολάμβαναν την καλή τους υγεία, την δύναμη τους και τον πλούτο τους. Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται πως έχουν μια καρδιά εντελώς ανοιχτή που αγκαλιάζει όλο τον κόσμο, ακόμα και την ανθρωπότητα. Αυτά δεν είναι παρά λόγια που δεν αντιστοιχούν στην αλήθεια. Αγαπώ τον άνθρωπο, τούτο σημαίνει πως τον γνωρίζω. Αγαπώ την ανθρωπότητα, τούτο σημαίνει πως γνωρίζω όλον τον κόσμο. Ωστόσο δεν γνωρίζει τον πλησίον του παρά μόνον αυτός που μπορεί να διορθώσει τα σφάλματα αυτού του πλησίον. Κατά συνέπεια, αν αγαπάς όλο τον κόσμο, είσαι σε θέση να διορθώσεις τα σφάλματα των πάντων. Συμβαίνει όντως έτσι; Λες πως αγαπάς όλη την ανθρωπότητα κι ωστόσο δεν μπορείς να υποφέρεις την γυναίκα σου που αποτελεί μέρος αυτής της ανθρωπότητας. Έχεις έναν γιο και μια κόρη, αλλά δεν τα πας καλά μαζί τους. Είναι αδύνατον να γνωρίσεις τον άνθρωπο, να τον αγαπήσεις και να μην τα πας καλά μαζί του. Τούτο σημαίνει ότι η δήλωση σου πως αγαπάς όλους τους ανθρώπους, δεν είναι ορθή και δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια. Πότε μπορείς να γνωρίσεις έναν άνθρωπο; - Όταν αγαπάς τον θεό. Η αγάπη του Θεού οδηγεί στην γνώση του πλησίον και του εαυτού μας. Αυτό είναι που κάνει την ευτυχία του ανθρώπου και τότε τούτος είναι έτοιμος να εκπληρώσει το Θείο Θέλημα. Όποιος κι αν είναι ο τρόπος με τον οποίο μιλά κανείς στον άνθρωπο της εποχής μας για την Αγάπη, αυτός την συγχέει με τις συγκινήσεις του και με τις ιδιοτροπίες του και λεει: "Η καρδιά μου φλέγεται από αγάπη, γνωρίζω την αγάπη." Αυτό που καίει κι αυτό που πληγώνει, δεν είναι αγάπη. Είναι οι ακτίνες του μαύρου φωτός που φέρνουν τον θάνατο και την αποσύνθεση. Αυτό το φως κηλιδώνει και παραμορφώνει την ανθρώπινη ψυχή. Υποθέτετε ότι ο Μεγάλος Δημιουργός του Σύμπαντος μπορεί να εξαπατηθεί σχετικά με την αγάπη των ανθρώπων; Υποθέτετε ότι οι εκδηλώσεις της Νοήμονος Ζώσας Φύσης μπορούν να μπερδευτούν με τις ανθρώπινες εκδηλώσεις; Ο Θεός αναγνωρίζει παντού ό,τι είναι δικό του, διακρίνει το Θείο όπου κι αν βρίσκεται. Ο Θεός του αιώνιου καλού αγαπά μέσα στον άνθρωπο το Καλό και την Αλήθεια. Έχει λεχθεί στην Αγία Γραφή: "Αγάπησες την Αλήθεια μέσα στον άνθρωπο." Αυτό που είναι το ανώτερο, το αγνότερο, το ωραιότερο μέσα στον άνθρωπο, αυτό είναι η Αλήθεια. Κάποιος θέλει να ξέρει αν ο έλλογος κόσμος ενδιαφέρεται για την εντελώς συνηθισμένη ζωή. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που μπορούν να ενδιαφέρονται για τα συνηθισμένα πράγματα της ζωής, κι όχι τα νοήμονα Όντα. Αν είσαι ο πρώτος βαλές στο σπίτι ενός πλούσιου αφεντικού, κι αν άλλοι δέκα βαλέδες σε υπηρετούν, θα σε φροντίσει επίσης και το αφεντικό; Ξέρει ότι οι άλλοι βαλέδες έχουν δει τις ανάγκες σου και ότι δρουν για να τις ικανοποιήσουν. Ένας βαλές καθαρίζει τα ρούχα σου, ένας άλλος τα παπούτσια σου, ένας τρίτος φτιάχνει το δωμάτιο σου, κ.λ.π. Μήπως το αφεντικό είναι ικανοποιημένο με τα γυαλισμένα σου παπούτσια; Το αφεντικό δεν προσέχει τα παπούτσια σου, αλλά ενδιαφέρεται γι' αυτόν τον βαλέ που έχει γυαλίσει τα παπούτσια σου. Αν καθοδηγήθηκε από το έξοχο ιδεώδες κι αν γυάλισε τα παπούτσια του πλησίον του σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης του, έχει την προσοχή του αφεντικού του που λεει: "Αυτός ο άνθρωπος έχει μια ιδέα, μπορεί κανείς να στηριχθεί πάνω του." Πώς θα εφαρμόσετε το έξοχο ιδεώδες στην ζωή σας; Αν η γυναίκα θέλει να φτιάξει ένα πουκάμισο στον άντρα της κι αν ικανοποιείται με το πρώτο ύφασμα που βλέπει κι αν το φτιάχνει αμελώς, τούτο σημαίνει πως δεν έχει το έξοχο ιδεώδες. Αν θέλει να φτιάξει ένα πουκάμισο στον άντρα της, θα πρέπει να γυρίσει όλη την αγορά για να βρει το ύφασμα που ταιριάζει στο έξοχο ιδεώδες, κι έπειτα θα πρέπει να φτιάξει το πουκάμισο σύμφωνα με όλους τους κανόνες της κυριαρχίας και της τέχνης. Τούτο σημαίνει όντως πως αυτή η γυναίκα έχει το έξοχο ιδεώδες της. Ο άντρας πρέπει να συμπεριφέρεται κι αυτός επίσης με τον ίδιο τρόπο. Αν θέλει να αγοράσει ένα ύφασμα για να το κάνει φόρεμα της γυναίκας του, δεν θα πρέπει να ικανοποιηθεί αποκλειστικά με το πρώτο ύφασμα που θα δει για να κάνει κάποιο δώρο στην γυναίκα του, αλλά πρέπει να κάνει μια προσπάθεια για να βρει το καλύτερο ύφασμα και να το δώσει στην καλύτερη ράφτρα για να το κάνει φόρεμα. Αν ο άντρας και η γυναίκα συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους κανόνες του έξοχου ιδεώδους, η Φύση θα γράψει γι' αυτούς τους δυο: "Ιδού άνθρωποι με χαρακτήρα, που έχουν ένα έξοχο ιδεώδες και που κάνουν την καλύτερη επιλογή!" Έχεις έναν φίλο και θέλεις να του κάνεις ένα δώρο, ένα βιβλίο. Θα επισκεφτείς όλα τα βιβλιοπωλεία για να διαλέξεις εκεί το πιο πολύτιμο βιβλίο, αυτό που το περιεχόμενο του είναι το καλύτερο για να το διαβάσει ο φίλος σου ώστε να ανυψωθεί και να το θυμάται σε όλη του τη ζωή. Τότε η φιλία σου βασίζεται πάνω στο έξοχο ιδεώδες. Θέλεις να γράψεις κάποιες σκέψεις σε ανάμνηση του φίλου σου. Τι θα κάνεις, λοιπόν; Αν αντιγράψεις αυτό που βρίσκεται κατά τύχη μπροστά στα μάτια σου, δεν θα είσαι ένας άνθρωπος που έχει το έξοχο ιδεώδες του. Για παράδειγμα, θα αντιγράψεις κάτι από τον ποιητή Πέτκο Σλαμπέικοφ σχετικά με το χρήμα: "Αγαπητό μου χρήμα, αγαπητό μου χρήμα, 'συ είσαι ο παντοδύναμος βασιλιάς των ανθρώπων", και θα είσαι ικανοποιημένος μ' αυτό. Το χρήμα δεν είναι ένα ιδεώδες και δεν μπορεί να κάνει την ανθρωπότητα να εξελιχθεί. Θα γράψεις μια σκέψη που είναι η δική σου εμπειρία, στην δική σου ζωή. Και θα εξάγεις αυτή τη σκέψη από τα τρίσβαθα της ψυχής σου. Διαβάζοντας την, ο φίλος σου θα ενθουσιαστεί και θα σ' ευχαριστήσει. Και η Φύση θα γράψει σχετικά μ' εσένα: "Μπορείς να γίνεις πραγματικός άνθρωπος." Έχεις έναν δάσκαλο, τον θαυμάζεις και λες γι' αυτόν: "Ο καθηγητής μου γνωρίζει πολλές επιστήμες, την Φυσική, την Χημεία, τα Μαθηματικά, την Αστρονομία, είναι ένας σοφός άνθρωπος." Οι γνώσεις δεν είναι η ποιότητα που καθορίζει τον άνθρωπο. Δεν είναι οι γνώσεις αυτές που κάνουν τον άνθρωπο σοφό. Υπάρχει κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τόσο τον καθηγητή όσο και τον δάσκαλο. Η μεγάλη ποσότητα γνώσεων που δεν την μετασχηματίζουμε (και δεν την βιώνουμε) ατομικά μέσα στην ζωή, είναι πάντοτε ένα βάρος άχρηστο και λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να την χρησιμοποιήσουν καλά. Οι εξωτερικές γνώσεις δεν είναι παρά το στολίδι του καπέλου• το ουσιώδες είναι το καπέλο και όχι το στολίδι του. Ένας δάσκαλος λεει σ' έναν μαθητή: "Θα αγοράσεις το καλύτερο καπέλο, αλλά δίχως στολίδια." Κι αυτός ο μαθητής πάει σε μια φίλη του για να αγοράσει ένα καπέλο. Αυτή αγοράζει το ωραιότερο καπέλο, αλλά η πωλήτρια της λεει ότι δίχως μια ταινία το καπέλο δεν αξίζει τίποτε. - 'Ό δάσκαλος μου είπε ότι πρέπει να αγοράσω ένα καπέλο δίχως στολίδια." - "Αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτε από καπέλα. Αν βάλεις μια ταινία, το καπέλο θα γίνει ωραιότερο." Η φίλη του επιμένει να πάρει καπέλο που να έχει ακόμα και δυο ταινίες. Και ο μαθητής υποκύπτει και βάζει τότε μια ταινία στο καπέλο του και λεει: "Ο δάσκαλος θα χαρεί τώρα για το καπέλο μου." Όχι, στην πραγματικότητα το καπέλο έχασε την αξία του. Γιατί; Γιατί αντιστοιχεί σ' ένα ιδεώδες που δεν είναι το δικό του. Ας υποθέσουμε πως είσαι συγγραφέας και πως ένας φίλος σου κάνει ένα δώρο, έναν ωραίο στυλογράφο με χρυσή πένα. Αργότερα, ένας άλλος φίλος έρχεται, βλέπει το στυλό σου και προσθέτει εκεί μια πολύτιμη πέτρα. Έπειτα έρχεται ένας άλλος και προσθέτει μια άλλη πολύτιμη πέτρα. Αν θελήσεις να γράψεις μ' αυτόν τον στυλογράφο, θα ενοχληθείς αρκετά, γιατί αυτές οι πέτρες βαραίνουν τον στυλογράφο σου, η σκέψη σου θα προσκρούσει σε δυσκολίες και δεν θα μπορεί να κυλήσει εύκολα και αρμονικά όπως πριν. Τι είναι τα στολίδια στην ζωή; - Είναι τα παροδικά και προσωρινά ιδεώδη της σημερινής ανθρωπότητας, των μαθητών και των θρησκευόμενων της εποχής μας. Τούτοι εδώ δεν καταλαβαίνουν την δύναμη του Θείου που διαπερνά την ανθρώπινη ψυχή με έναν μόνο σπινθήρα για να κάνει να κάψει εκεί το Θείο πυρ! Λένε: "Επιθυμώ να έρθει κάποιος να κρεμάσει ένα διαμάντι στο λαιμό μου, παρ' όλο που δεν συνδέεται με το έξοχο ιδεώδες." Όχι, δεν πρέπει να γίνει αυτό. Έχει κάποιο νόημα το να έχεις ένα διαμάντι στον λαιμό σου, αλλά θα πρέπει να είναι το πιο μεγάλο διαμάντι, το πιο όμορφο και το πιο κρυστάλλινο. Μονάχα τέτοιο πρέπει να είναι το ιδεώδες σας. Αν κάποιος θέλει να βάλει στον λαιμό σας ένα μικρό διαμάντι που μόλις και φαίνεται, μην το δεχτείτε. Αυτό που φέρετε επάνω σας και μέσα σας θα πρέπει να αντιστοιχεί σ' ένα έξοχο ιδεώδες, διαφορετικά δεν θα πρέπει να ασχοληθείτε μ' αυτό. Ποθήστε αυτό που είναι μεγαλύτερο, ωραιότερο, καλύτερο, αγνότερο μέσα στον κόσμο. Αυτή είναι η Αλήθεια που πρέπει να φυτέψετε μέσα στην ψυχή σας, μέσα στην καρδιά σας και μέσα στο πνεύμα σας. Το να μιλάς στους ανθρώπους για το έξοχο ιδεώδες, τούτο σημαίνει ότι προχωράς σύμφωνα με το πνεύμα του μεγάλου Ποταμού της Ζωής. Πού πάει, λοιπόν, αυτός ο ποταμός; Απόψε σας μιλάω για το έξοχο ιδεώδες που εκφράζεται από ό,τι είναι μεγαλύτερο, ωραιότερο, αγνότερο, καλύτερο στον κόσμο. Είναι η πρώτη ακτίνα που απορρέει από την θεία Αρχή. Αν συλλάβετε καλά αυτή την ακτίνα, θα γίνετε αληθινοί μαθητές και άνθρωποι. Θα αποτελείτε μέρος όλων εκείνων που κατανοούν την Αλήθεια ως ένα έξοχο ιδεώδες της ψυχής τους. Αν καθυστερήσετε και χάσετε την πρώτη ακτίνα, θα είστε στην κατάσταση των παιδιών που λησμονήθηκαν στα βάθη του υπογείου. Αυτό το υπόγειο προορίζεται για τα συνηθισμένα παιδιά κι όχι για τα εξαιρετικά παιδιά, δηλαδή για τα Θεία παιδιά. Και γι' αυτά εδώ τα παιδιά δημιουργήθηκε ο μεγάλος κόσμος. Ο καθένας μιλάει γι' αυτό που ζει μέσα του. Ο άνθρωπος του έξοχου ιδεώδους μιλάει για το έξοχο ιδεώδες• αυτός που του αρέσει να μιλάει για την Αγάπη, αυτός που αγαπάει την αλήθεια, μιλάει για την Αλήθεια, ο σοφός μιλάει για την Σοφία. Τούτο σημαίνει, λοιπόν, ότι αυτός που αγαπά, θα μιλήσει για την Αγάπη, ενώ αυτός που φοβάται, θα μιλήσει για τον φόβο. Και ποιος από τους δυο θα κερδίσει; - Αυτός που μιλάει για την Αγάπη. Αυτός που είναι νοήμων, θα μιλήσει για πράγματα που έγιναν έξυπνα, αυτός που είναι βλάκας, για πράγματα ηλίθια. Αυτός που είναι έξυπνος, οικοδομεί, ενώ αυτός που είναι βλάκας, καταστρέφει. Αυτός που είναι έξυπνος, γράφει, ενώ αυτός που είναι χαζός, αντιγράφει. Ποιος από τους δυο κερδίζει; Ο έξυπνος κερδίζει, ενώ ο χαζός χάνει. Ο γιος ενός παραλή λεει ότι έμαθε πώς να υπογράφει τα εντάλματα που του στέλνει ο πατέρας του. Η ζωή πάμπολλων ανθρώπων συνίσταται μονάχα στο να βάζουν υπογραφές. Το μόνο που κάνουν, είναι να βάζουν την υπογραφή τους αφού πάρουν κάτι από κάποιον άνθρωπο. Όταν η Φύση κοιτάζει κάποιον που το μόνο που κάνει είναι να παίρνει δίχως να δίνει, γράφει: "Αυτό το παιδί δεν μπορεί να γίνει τίποτε! Δεν έμαθε παρά να υπογράφει και μόνο του δεν μπορεί να γράψει τίποτε." Τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος της εποχής μας; Να βαδίσει στην ατραπό των Έξοχων Όντων, των Λευκών Αδελφών, των μαθητών της Συμπαντικής Αδελφότητας. Τούτοι εδώ κρατούν μέσα στην ψυχή τους ένα έξοχο ιδεώδες. Και συλλογίζονται, νοιώθουν και δρουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτού του ιδεώδους. Όταν ένα από αυτά τα Όντα αποφασίσει να κατέβει στην γη, όλοι αυτοί που βρίσκονται γύρω του, το συμβουλεύουν να πάει μεταξύ των καλύτερων ανθρώπων, δηλαδή μεταξύ εκείνων που ποθούν ένα έξοχο ιδεώδες. Σε ποιους πηγαίνει ο Διδάσκαλος; - Σ' αυτόν από τους μαθητές του που η ψυχή του δονείται προσέχοντας τον Διδάσκαλο της. Θα τον επισκεφθεί και θα πει: "Εδώ είναι που κατοικεί ένας από τους μαθητές μου που έχει ένα έξοχο ιδεώδες!" Όταν περάσει δίπλα από το σπίτι κάποιου ανθρώπου που δεν έχει σύνδεσμο με τον Διδάσκαλο του, τούτος εδώ θα πει: "Εδώ είναι το σπίτι ενός από τους λησμονημένους μαθητές." Και θα προσπεράσει αυτό το σπίτι δίχως να αφήσει τίποτε εκεί. Κάποιες λέξεις μονάχα εκφράζουν την έννοια αυτού του έξοχου ιδεώδες: Αυτό που είναι υψηλότερο, αυτό που είναι ωραιότερο, αυτό που είναι ορθότερο, αυτό που είναι πληρέστερα στην Αλήθεια αγαπώντας την -και μάλιστα στον μέγιστο βαθμό. Κάντε να εισέλθει στην ψυχή σας το έξοχο ιδεώδες και θα δείτε πώς θα αλλάξει η ζωή σας. Αυτό που χρειαζόμαστε, είναι η εφαρμογή, η πραγματοποίηση. Αν λες πως η καρδιά σου είναι άδεια, τούτο σημαίνει πως δεν έχεις Αγάπη. - "Τι να κάνουμε για να αποκτήσουμε Αγάπη;" -Να σηκώνεσαι κάθε πρωί νωρίς και να βγαίνεις έξω για να υποδεχτείς τον Ήλιο. Αν πάρεις την πρώτη ακτίνα του Ήλιου, θα έχεις ήδη ανοίξει την καρδιά σου προς την Αγάπη. Η πρώτη ακτίνα, τούτο σημαίνει η πρώτη ιδέα και το πρώτο συναίσθημα που διαπερνούν το πνεύμα σου και την καρδιά σου. Όταν σηκώνεσαι το πρωί, σημείωσε την πρώτη ιδέα και το πρώτο συναίσθημα που σε κατέλαβαν. Σ' αυτό το θέμα, η Φύση είναι πάρα πολύ απαιτητική. Όταν ένα παιδί ξυπνά, αυτή σταματά δίπλα του κρατώντας την αναπνοή της, κι ακούει με πάρα πολύ προσοχή για να μάθει ποια είναι η πρώτη ιδέα που έρχεται στο κεφάλι αυτού του παιδιού και ποιο είναι το πρώτο συναίσθημα που ταρακουνά την καρδιά του. Και 'συ, λοιπόν, το παιδί της Ζωής, καθώς ξυπνάς, αν σκεφτείς κατ' αρχήν τον Θεό κι όλη του την αγάπη που γεμίζει την ψυχή σου και ξυπνά την ευγνωμοσύνη για όλα τα αγαθά που σου δίνει, θα γράψει: "Αυτό το παιδί θα γίνει ένας σπουδαίος άνθρωπος."
  10. Οι Δυο Ατραποί Πρώτη ομιλία που έγινε από τον Διδάσκαλο, στις 24 Φεβρουαρίου 1922, στη Σόφια, στην Απόκρυφη Τάξη των Νέων. Ποιά είναι η μοναδική ιδέα που έχετε στο μυαλό σας όταν εισέρχεστε στο σχολείο; - Κάθε μαθητής θέλει να γίνει επιστήμονας και ν' αποκτήσει γνώσεις για να κάνει να μεγαλώσει κάθε τι που είναι έμφυτο μέσα την ψυχή του, μέσα στην νοημοσύνη του και μέσα στην καρδιά του. Και, αφού αποκτήσει γνώσεις, αφού κάνει να εξελιχθούν τα χαρίσματα του και οι ικανότητες του, θα πρέπει να τα διαφυλάξει. Γι' αυτό το σκοπό πρέπει το έδαφος να είναι καλό, έτσι ώστε κάθε ιδέα που σπέρνετε εκεί, να μπορέσει να φυτρώσει και να δώσει καρπούς. Κι εσείς, επίσης, ως μαθητές, θέλετε να μάθετε και να ασχοληθείτε με την επιστήμη. Τι σημαίνει όμως επιστήμη; Αν σταθούμε στην σημασία των γραμμάτων αυτής της λέξης όταν γράφεται στα Λατινικά, ή σε κάποιες σλαβικές γλώσσες, θα δούμε ότι περιέχει δυο διαφορετικές έννοιες. Ξεκινώντας από τον σχεδιασμό και την διάταξη των γραμμάτων αυτής της λέξης στην σλαβική γλώσσα (Σημ. μετ.: ΗΑΥΚΑ, ναούκα. Βλέπε τον συμβολισμό του γράμματος Η -ν-), καταλαβαίνουμε ότι η επιστήμη είναι μια μέθοδος που βοηθάει τους ανθρώπους για να επανασυμφιλιώσουν τις αντιθέσεις της ζωής. Ενώ στην αγγλοσαξονική φυλή, που χρησιμοποιεί την λατινική λέξη Scientia για να καθορίσει την γνώση και την επιστήμη, φαίνεται πως το πνεύμα της στοχεύει στο να μελετήσει και να αναλύσει τις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων μορφών και των συνεχών και αιωνίων αλλαγών που πραγματοποιούνται μέσα στην Ζώσα Φύση. Το πρώτο γράμμα S σημαίνει το άπειρο. Κατά συνέπεια, από απόκρυφης πλευράς, μπορεί κανείς να μελετήσει την επιστήμη είτε για να βρει μια μέθοδο που θα σας επιτρέψει να συμφιλιώσετε τις αντιφάσεις μέσα στη Ζωή, είτε για να βρει έναν τρόπο χρησιμοποιήσεως των δυνάμεων της Φύσης. Αυτός που μελετά την επιστήμη για να χρησιμοποιήσει τις φυσικές δυνάμεις, εκτίθεται σ' έναν μεγάλο κίνδυνο που συνίσταται στην εμφάνιση του άγιου εγωισμού. Αρχίζει ν' αποκτά την ιδέα πως είναι ανώτερος από τους άλλους, πιστεύει πως έχει δίκιο και μονολογεί: "Έχω στην διάθεση μου δυνάμεις που μπορώ να τις χρησιμοποιήσω αυτοστιγμεί όποτε το κρίνω σωστό." Τούτο σημαίνει πως υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων, αυτοί που έχουν καλή γνώμη για τον εαυτό τους και πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τα πάντα και πως ξέρουν πολλά πράγματα, κλπ.•οι άλλοι, αντίθετα, όπως οι Σλάβοι, ψάχνουν, μέσα την ζωή τους, μια μέθοδο που θα μπορέσει να τους κάνει να συμφιλιωθούν με τις αντιφάσεις στις οποίες προσκρούουν συνεχώς, και ταυτόχρονα να τους βοηθήσει να θεραπεύσουν τους πόνους της καρδιάς τους. Απ' αυτήν την άποψη, οι Σλάβοι βρίσκονται πλησιέστερα προς την Αλήθεια. Έτσι, λοιπόν, αν επιθυμείτε να ασχοληθείτε με την απόκρυφη επιστήμη, κατ' αρχήν θα πρέπει να μελετήσετε τον εαυτό σας. "Γνώθι σ' αυτόν, λέει ο Σωκράτης." Τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις: Γνώθι σ' αυτόν; Τι πρέπει να γνωρίσετε μέσα σας, αυτό που είναι Ανώτερο ή αυτό που είναι κατώτερο; Γνωρίζω τον εαυτό μου σημαίνει πως γνωρίζω την Έξοχη, την Θεία Αρχή μέσα μου. Με δυο λόγια, γνωρίζω τον Θεό μέσα μου. Αν γνωρίζετε τον Θεό μέσα σας, θα γνωρίζετε τις συνθήκες μέσα στις οποίες μπορείτε να ανυψωθείτε και να εξελιχθείτε ορθά. Να γνωρίσετε τις συνθήκες που, αφ' ενός, εξασφαλίζουν την κατεύθυνση της ανύψωσης σας και της εξέλιξης σας και, αφ' ετέρου, εξισορροπούν τις δυνάμεις που δρουν εντός σας. Φανταστείτε κάποιον που εξελίσσεται ορθά και που η νοημοσύνη του και η καρδιά του ανυψώνονται καλά, οπότε όλος ο κόσμος ελπίζει, συνεπώς, πως θα κάνει καλά πράγματα• κάτι το απρόσμενο, όμως, συμβαίνει στην ζωή του, η μορφή του καταστρέφεται και δεν μένει τίποτε απ' αυτόν. Ποιό είναι το αίτιο αυτής της συμφοράς; - Το αίτιο αυτής της συμφοράς είναι ο κύριος που έκανε αυτή την μορφή. Ορισμένοι άνθρωποι θα πουν ότι η μοίρα αυτού του ανθρώπου ήταν τέτοια. Όταν ο αγγειοπλάστης φτιάχνει ένα βάζο που είναι παραμορφωμένο ή κακοψημένο, ποιος θα είναι τότε ο ένοχος; - Ο ίδιος ο αγγειοπλάστης. Τι κάνει τότε; - Σπάζει το βάζο σε κομμάτια, φτιάχνει έναν άλλο πηλό, και μ' αυτόν φτιάχνει ένα άλλο βάζο που θα 'ναι καλύτερο, πιό ανθεκτικό και πιό καλοψημένο. Κατά συνέπεια, αυτό που είναι ανώτερο, συνθλίβει τις μορφές αυτού που είναι κατώτερο, για να το ξαναπλάσει, και για να το σμιλέψει, για να φτιάξει μ' αυτό μια μορφή καλύτερη και πιο τελειοποιημένη. Μπορεί κάποιος να κάνει κάτι άλλο μ' αυτά τα βάζα που δεν είναι καλοφτιαγμένα, εκτός από το να σπάσει τις παλιές τους μορφές και να τα ξαναπλάσει για να φτιάξει νέες μορφές πιό ανθεκτικές και τέλειες; Συχνά οι νέοι υποθέτουν ότι είναι πιο έξυπνοι από τους πιο ηλικιωμένους και λένε: "Οι γέροι έζησαν ήδη την ζωή τους που δεν είναι τόσο καλή, αλλά θα τους δείξουμε εμείς πώς πρέπει να ζουν." Στο παρελθόν, όμως, αυτοί οι "γέροι" έλεγαν τα ίδια πράγματα. Πάντα οι νέοι, που έρχονται μετά τους πιο ηλικιωμένους, δεν εγκρίνουν τη ζωή του παρελθόντος και νομίζουν πως θα μπορέσουν να την διορθώσουν. Αλλά γερνούν δίχως να μπορέσουν ν' ανορθώσουν τη ζωή. Έτσι, λοιπόν, έρχονται οι γενιές η μια μετά την άλλη ποθώντας να δείξουν στις προηγούμενες ζωές πώς να ζουν, αλλά δεν το καταφέρνουν. Γιατί; -Γιατί κι αυτές επίσης χρησιμοποιούν παλιές μεθόδους. Λέω: Οι παλιές μέθοδοι δεν μπορούν να επιλύσουν τα θεμελιώδη προβλήματα της Ζωής. Οι νέοι οφείλουν ν' αποφύγουν να επαναλάβουν τα σφάλματα των πιο ηλικιωμένων. Πρέπει να αντλήσουν τα μαθήματα τους από τις εμπειρίες των πιο ηλικιωμένων και να φροντίσουν να προσέξουν για να δουν τι τους έλειπε και για ποιό λόγο η ζωή τους δεν είχε πετύχει. Τα αίτια της αποτυχίας των "γέρων" είναι πολλαπλά και βαθιά. Απαρτίζουν μια ολόκληρη ιστορία που θα πρέπει να αναλυθεί και να μελετηθεί. Τώρα, σας προτείνω ένα θέμα προκειμένου να το στοχασθείτε όλοι σας. Είναι το ακόλουθο: "Η πιο έλλογη μέθοδος για εργασία." Ας στοχασθεί ο καθένας από σας ποιά είναι η πιο έλλογη μέθοδος για να εργαστεί. Η απόκρυφη επιστήμη είναι μια πειραματική επιστήμη και κάθε γνώση είναι έγκυρη και πολύτιμη εάν μπορεί να εφαρμοστεί στην ζωή. Ακριβώς αυτή η αρχή καθορίζει την κατάσταση σας ως μαθητές. Αν ένας μαθητής θέλει να γίνει δεκτός σε μια μουσική σχολή για να μάθει να παίζει βιολί, του δίνουν ένα βιολί για να παίζει, προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο του και να προσδιοριστεί η τάξη στην οποία θα πρέπει να παρακολουθήσει μαθήματα. Αν ο μαθητής είναι μέτριος, ο καθηγητής του βιολιού του προτείνει να παρακολουθήσει μια άλλη σχολή για να μη χάνει τον χρόνο του με το βιολί. Αργότερα, σε μια άλλη διάλεξη, θα μιλήσω για τις σχέσεις του ανθρώπου με την Ζώσα Φύση. Κατ' αρχήν, όμως, θα πρέπει να πείτε ποιες είναι οι αντιλήψεις σας για το θέμα "Η καλύτερη, η πιο έλλογη μέθοδος εργασίας." Το να μπορεί να εκφράζει τη γνώμη του για ένα πρόβλημα, αυτό είναι ένα προνόμιο του ανθρώπου, είναι μια εξαιρετική περίπτωση. Από απόκρυφης απόψεως, όταν λέω η καλύτερη μέθοδος, υπονοώ την μέθοδο που μπορεί να εφαρμοστεί στην πραγματική ζωή. Αν μια μέθοδος δεν μπορεί να εφαρμοστεί, κάνει τον άνθρωπο να παρεκκλίνει από τον στόχο της εργασίας του και τον οδηγεί κάπου αλλού πολύ μακριά, δίχως να του επιτρέπει να αποκτήσει πραγματικά αποτελέσματα. Κι επειδή όλοι σας έχετε το ίδιο επίπεδο στην εξέλιξη σας, ο καθένας σας θα παρουσιάσει την δική του ιδιαίτερη μέθοδο εργασίας την οποία μπορεί να εφαρμόσει στην ζωή του. Ορισμένοι από σας είναι υλιστές - ιδεαλιστές και δίνουν προτεραιότητα στην υλική όψη της Ζωής και αυτοί που είναι ιδεαλιστές - υλιστές δίνουν την προτεραιότητα στις ιδέες. Πρόκειται για την διαφορά μεταξύ όλων των ανθρώπων. Οι ιδεαλιστές βεβαιώνουν πως οι ιδέες είναι αυτές που δημιουργούν τα πάντα. Για ποιες ιδέες μιλάνε, λοιπόν; -Βέβαια, δεν μιλούν για τις δικές τους ιδέες. Υπάρχουν ιδέες ανώτερες από τις ανθρώπινες ιδέες. Είναι ιδέες του Απολύτου, της Άπειρης και Θείας Αρχής. Έτσι, λοιπόν, σ' αυτό το σχολείο θα μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε τις μεθόδους τις οποίες χρησιμοποιεί η Φύση για να εργαστεί. Σαν τα άνθη που χρησιμοποιούν το φως του ήλιου, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις δυνάμεις της ζώσας φύσης. Τότε ο καθένας θα κάνει αυτό που είναι ο στόχος του ερχομού του στον κόσμο. Ο καθένας γεννιέται για να κάνει κάτι. Κάθε όργανο στο σώμα του ανθρώπου εκπληρώνει ένα συγκεκριμένο και ειδικό επιχείρημα. Για παράδειγμα, τα πόδια και οι γάμπες χρησιμεύουν για να βαδίζουμε και είναι ταυτόχρονα το στήριγμα του σώματος. Τα χέρια εργάζονται, τα δάχτυλα παίρνουν, σηκώνουν και θέτουν τα παντός είδους πράγματα- τα μάτια κοιτάζουν, τα αυτιά ακούν, κλπ. Κατά συνέπεια, κάθε όργανο του σώματος εκπληρώνει ένα ειδικό καθήκον. Απ' αυτή την άποψη, κάθε άνθρωπος αποτελεί ένα ειδικό όργανο μέσα στον συνολικό οργανισμό της Φύσης και θα πρέπει να εκπληρώσει το καθήκον του. Αυτός που θα βρει τη θέση του μέσα στη Φύση και που θα καταλάβει τον προορισμό του, θα μπορέσει να εκπληρώσει τέλεια την προσπάθεια του ως όργανο του έξοχου Θείου οργανισμού. Τώρα, ως μαθητές αυτής της Σχολής μπορείτε να θέσετε ορισμένες ερωτήσεις που σας ενδιαφέρουν. Όμως αυτές οι ερωτήσεις πρέπει να συνδέονται στενά με τις ανάγκες σας. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Αυτός που πεινάει, γιατί ενδιαφέρεται; Για ψωμί. Ο πεινασμένος άνθρωπος θέλει να ξέρει πώς είναι το ψωμί που του δίνουν: Είναι ζεστό ή κρύο, φρέσκο ή μουχλιασμένο. Ο ίδιος νόμος πρέπει να εφαρμοστεί επίσης στην γνώση, κυρίως αν θέλουμε να δημιουργήσουμε εντός μας κάτι το καλό και το υγιές. Εσείς, οι νέοι, δεν πρέπει να κάνετε το λάθος του τσιγγάνου που έφαγε κατ' αρχήν τα αμπελόφυλλα και στο τέλος έφαγε λίγο ψωμί και τυρί. Είχε πάει στον αμπελώνα για να εργαστεί και είχε πάρει μαζί του λίγο ψωμί και τυρί για να κολατσίσει. Καθώς, λοιπόν, εργαζόταν, πείνασε. Έριξε μια ματιά στο ψωμί και στο τυρί, κατάλαβε δε ότι ήταν πολύ λίγα για να κορέσουν την πείνα του. Γι' αυτό τον λόγο έκοψε τα αμπελόφυλλα και άρχισε να τα τρώει. Στο τέλος, έφαγε το ψωμί του και το τυρί του και μονολόγησε ικανοποιημένος: "Ήταν ένα τέλειο κολατσιό!" Όχι, δεν σας συνιστώ να γεμίσετε το στομάχι σας με αμπελόφυλλα και να φάτε μονάχα στο τέλος λίγη απόκρυφη επιστήμη. Προφυλαχτείτε από αυτό το σφάλμα. Τα σφάλματα δεν είναι επιτρεπτά στην εργασία μας. Αν έχετε σφάλει, διορθωθείτε. Το έγκλημα δεν είναι να κάνει κανείς ένα σφάλμα, το έγκλημα είναι να μην διορθώσει αυτό το σφάλμα. Ευθύς μόλις συνειδητοποιήσετε το σφάλμα σας, διορθώσετε το. Δεν υπάρχει τίποτε το εγκληματικό στο γεγονός πως μια παραμορφωμένη σκέψη έφτασε στο κεφάλι σας, αλλά αυτή η παραμορφωμένη σκέψη θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να γίνει ορθή σκέψη. Ο πόθος της νοημοσύνης σας, της καρδιάς σας και της βούλησης σας πρέπει να κατευθύνεται προς την διόρθωση των σφαλμάτων, των λαθών και των ψευδαισθήσεων. Αυτή είναι η μόνη δυνατότητα που έχετε για να δημιουργήσετε μέσα σας έναν χαρακτήρα επί του οποίου θα μπορείτε να στηρίζεστε πάντοτε. Πρέπει να έχετε τώρα υπ' όψη σας την ακόλουθη κατάσταση: Όταν οι μαθητές έρχονται για πρώτη φορά στο σχολείο, ο δάσκαλος στην αρχή είναι αξιαγάπητος και προσεκτικός σε σχέση μ' αυτούς. Όμως, καθώς προχωρούν στην επιστήμη, κι όσο γίνεται δυσκολότερη η ύλη, τόσο πιο απαιτητικός θα είναι ο δάσκαλος προς τους μαθητές, αλλά κυρίως προς αυτούς που δεν μαθαίνουν καλά. Άρα, ο δάσκαλος αλλάζει την συμπεριφορά του προς αυτούς που δεν είναι επιμελείς. Το πρώτο πράγμα που απαιτεί από τον μαθητή, είναι το να είναι ικανός να μελετάει. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να μελετάτε και μάλιστα να μελετάτε πολύ σοβαρά. Κάθε επιστήμη έχει τους κανόνες της που πρέπει να γίνουν καλά κατανοητοί και να τηρηθούν καλά. Αυτό που απαιτείται από τους νέους, είναι η κυριάρχηση του εαυτού που δεν πρέπει να είναι μονάχα φαινομενική και εξωτερική, αλλά μια πραγματική και αληθής κυριάρχηση του εαυτού. Υπάρχουν δυο είδη κυριαρχήσεως επί του εαυτού, η μια είναι η κυριάρχηση στον εξωτερικό εαυτό, φαινομενική, όπου λείπει στην πραγματικότητα η ισορροπία στο εσωτερικό του ανθρώπου, ενώ η άλλη κυριαρχία επί του εαυτού είναι εσωτερική, βαθιά, και δεν επηρεάζει την ισορροπία του ανθρώπου. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα κυριαρχίας επί του εξωτερικού εαυτού. Ένας νεαρός αρραβωνιάστηκε με μια όμορφη νεαρή κοπέλα πολύ ευγενική και εξωτερικά ψύχραιμη. Υπερηφανευόταν συχνά για την αρραβωνιαστικιά του και μια μέρα κάλεσε έναν φίλο σπίτι του για να την παρουσιάσει. Οι δυο νέοι κουβέντιασαν για λίγο, έπειτα η μνηστή έφερε ένα δίσκο με μαρμελάδα για να τους κεράσει. Ο μνηστήρας άφησε επίτηδες να του πέσει το μαντήλι, για να δει πώς θα αντιδράσει η μνηστή του. Κρατώντας το δίσκο με τη μαρμελάδα και τα ποτήρια με το νερό, τ' άφησε να πέσουν καταγής και γέμισε ο τόπος νερό και μαρμελάδα. Η μνηστή κράτησε την ψυχραιμία της και την παρουσία του πνεύματος και είπε: "Δεν πειράζει." Έσκυψε ήρεμα, μάζεψε τα ποτήρια, σφουγγάρισε το νερό και άλλαξε δωμάτιο. Ο μνηστήρας γύρισε προς τον φίλο του και του είπε: "Να ένα παράδειγμα κυριαρχήσεως επί του εαυτού, ευγένειας χαρακτήρα! Πρόκειται για μια τέλεια νεαρή κοπέλα!" Αργότερα, όμως, μετά το γάμο τους, η κοπέλα δεν είχε πια την ίδια κυριαρχία επί του εαυτού. Μια μέρα, εκείνος της είπε: - Πού πήγε η ψυχραιμία σου και η κυριάρχηση επί του εαυτού σου; - Θα 'πρεπε να 'χεις έρθει στο άλλο δωμάτιο για να δεις τι συνέβαινε. Μονάχα το ξύλο του τραπεζιού μπορεί να σου πει το πώς ένοιωθα!,,. Λέω: Αυτό δεν είναι μια κυριάρχηση επί του εαυτού. Κάποιος θέλει ν' ανοίξει το παράθυρο, τραβάει το παντζούρι, το οποίο όμως δεν ανοίγει. Τραβάει πιο δυνατά, κι ακόμα πιο δυνατά, το παράθυρο δεν ανοίγει. Αρχίζει να νευριάζει, ερεθίζεται, το τραβάει όλο και πιο δυνατά, λες και ήταν ένοχο το παράθυρο. Κατ' αρχήν, το παράθυρο δεν έχει συνειδητότητα για να μπορεί να καταλάβει, ότι κάποιος νευριάζει εξ αιτίας του. Μπορούμε να διαβεβαιώσουμε το ίδιο και για τις απόκρυφες δυνάμεις: Ορισμένες απόκρυφες δυνάμεις είναι έλλογες και έχουν συνειδητότητά, ενώ άλλες είναι ημισυνείδητες και παράλογες. Όταν σας λέω ότι ορισμένες δυνάμεις είναι έλλογες, τούτο σημαίνει ότι προχωρούν προς την ίδια κατεύθυνση με μας. Οι παράλογες δυνάμεις προχωρούν προς τα μία κατεύθυνση αντίθετη με την δική μας. Κατά συνέπεια, ο καθένας θα πρέπει να ξέρει εάν μια δύναμη ή μια ισχύς βρίσκεται σε αρμονία με την εξέλιξη του. Κατά τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να στοχαστείτε για να ξέρετε εάν η σκέψη σας, οι συγκινήσεις και τα συναισθήματα σας, καθώς και οι πράξεις σας, βρίσκονται σε συμφωνία με την εξέλιξη σας. Αν προσκρούσετε σε μια σκέψη ή σε μια συγκίνηση, βάλτε την αμέσως μπροστά σας για να την εξετάσετε καλά και να αποφασίσετε πού θα πρέπει να τοποθετηθεί, αριστερά ή δεξιά. Ο μαθητής θα πρέπει να καταλάβει καλά τι είναι η διαλογή ή η ταξινόμηση και να ξέρει σαφώς πού πρέπει να τοποθετήσει την κάθε σκέψη, την κάθε συγκίνηση και την κάθε πράξη. Μερικοί μαθητές θα πετύχουν στο 85%, άλλοι στο 50%, υπάρχουν άλλοι που θα πετύχουν στο 75%, και οι πιο ικανοί και οι πιο προικισμένοι θα πετύχουν 100%. Ο μαθητής πρέπει να εργάζεται επί του εαυτού του για ν' αυξήσει προοδευτικά αυτό το ποσοστό, ώστε να μην πέσει σε ψευδαισθήσεις και να μην κάνει σφάλματα. Έτσι, λοιπόν, μετά από κάθε μάθημα θα κάνουμε πειράματα. Τούτο σημαίνει ότι μετά από κάθε μάθημα θα υφίστασθε μια εξέταση στη θεωρία, αλλά κυρίως στην πρακτική. Κάθε θεωρητική γνώση πρέπει να εφαρμοστεί στην Ζωή για να φανεί η αξία της και να τεθεί σε δοκιμασία. Οποιοσδήποτε θέλει να ασχοληθεί με τον αποκρυφισμό, θα πρέπει να ξέρει ότι θα υποβληθεί σε διάφορες δοκιμασίες και σε δυσκολίες που θα πρέπει να τις υπερκεράσει με επιτυχία και σύμφωνα με έναν ορθό τρόπο. Λέτε: "Έχουμε πάμπολλες δυσκολίες." Ναι, αλλά μονάχα τώρα θα καταλάβετε το νόημα αυτών των δυσκολιών. Όταν καταλάβετε το νόημα τους, θα μπορέσετε να τις χρησιμοποιήσετε ως μεθόδους θεραπείας. Για παράδειγμα, κάποιος διαμαρτύρεται γιατί έχει πόνους παντού στο σώμα του: Στα μπράτσα, στη σπονδυλική στήλη, στο στομάχι, όλα τα όργανα ασθενούν. Κι από όλους αυτούς τους πόνους, ο αόρατος κόσμος θα κάνει έναν μόνο πόνο πιο δυνατό, ο οποίος θα προσελκύσει την συνειδητότητα του και την προσοχή του και θα τον αναγκάσει να τον περιθάλψει. Μονάχα κατ' αυτόν τον τρόπο θα λησμονήσει όλους τους μικρούς πόνους και θ' αρχίσει να εργάζεται έντονα προς μια κατεύθυνση μόνο. Τούτο σημαίνει ότι η μεγάλη δυσκολία έλκει τις δυνάμεις και τις ισχείς προς ένα κέντρο. Διαφορετικά, υπάρχει διάσπαση και διάχυση των δυνάμεων της προσοχής του ανθρώπου. Η Φύση δρα με την ίδια μέθοδο. Δημιουργεί μέσα στον άνθρωπο έναν μεγάλο πόνο που θα κάνει να εξαφανιστούν όλοι οι άλλοι πόνοι. Κι όλοι εσείς δεν έχετε ακόμα φτάσει στους μεγάλους πόνους. Όταν θα στοχάζεστε πάνω στο θέμα που σας έδωσα, θα γράψετε, όσο γίνεται πιο συμπυκνωμένα, σχετικά με τον πυρήνα της ιδέας. Ο καθένας θα απαντήσει από μόνος του, ποιά είναι η καλύτερη μέθοδος του για εργασία. Αυτά που έχουν γράψει οι επιστήμονες, δεν είναι σημαντικά για σας. Μερικές φορές αυτά τα γραπτά μπορεί να αντιστοιχούν σαφώς με τις δικές σας αντιλήψεις και την δική σας Φύση, αλλά άλλες φορές δεν συμβαίνει αυτό. Αυτό που έχει σημασία για σας, είναι να προσαρμόσετε την δική σας εργασία στις μεθόδους της έλλογης Φύσης και όχι στις αντιλήψεις αυτών των συνηθισμένων επιστημόνων. Αυτό είναι, άρα, το μέσον για να φτάσετε στις γενικές αρχές της Ζωής. Έτσι, λοιπόν, ο καθένας θα εργασθεί και θα εφαρμόσει την μέθοδο που γνωρίζει καλά και που είναι η δική του ιδιαίτερη μέθοδος. Αυτό θα εξαρτηθεί από την καλή σας συνειδητότητα, από την ειλικρίνεια της εργασίας σας και από την βαθιά σας επιθυμία να αποκτήσετε κάτι με καλή αξία. Πολλοί είναι αυτοί που θα πουν ότι δεν έχουν συνθήκες για να εργαστούν. Από αυτή την άποψη, οι Αμερικάνοι καταλαμβάνουν την πρώτη θέση. Στην Αμερική, θα δείτε μαθητές και σπουδαστές που εργάζονται στις κουζίνες, στα γραφεία ως υπηρέτες, και μ' αυτόν εδώ τον τρόπο κάνουν τις σπουδές τους στο λύκειο ή στο Πανεπιστήμιο. Καλό είναι να φτάνουν ευνοϊκές συνθήκες στη Ζωή μας, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούμε έλλογα όλες τις συνθήκες. Ακόμα και στις δυσκολότερες συνθήκες, μπορεί κανείς να βρει τουλάχιστον δέκα ή δεκαπέντε λεπτά ελεύθερου χρόνου για να διαβάσει και να ασχοληθεί με την πνευματική του εργασία. Τι εμποδίζει μια νοικοκυρά που κάνει το νοικοκυριό της, μαγειρεύει, κόβει τα κρεμμύδια, τι την εμποδίζει να διαβάσει και να στοχαστεί λίγο; Όλες αυτές οι συνθήκες, όλες οι περιστάσεις, τόσο οι καλές όσο κι οι κακές, έχουν ως στόχο το να θέσουν τον μαθητή σε μια κατάσταση όπου θα πρέπει να ξεπεράσει τις δυσκολίες. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ανυψωθεί και να εξελιχθεί κατά τρόπο φυσικό και αποτελεσματικό.
  11. Η Αφύπνιση Της Συλλογικής Συνειδητοτητας Συνθετική διάλεξη που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 19 Αυγούστου 1921, στο Βέλικο Τίρνοβο. Σας παρακαλώ να έχετε την καλοσύνη και να με ακούσετε ως το τέλος, δεν θα σας μιλήσω πάρα πολύ. Ο έξυπνος άνθρωπος δεν χρειάζεται να του μιλάνε πάρα πολύ, μπορεί κανείς να του μιλήσει λίγο, αλλά έξυπνα και λογικά. Και επειδή σας σέβομαι και σας εκτιμώ, θέλω να σας μιλήσω με λίγα λόγια, οι λόγοι μου θα είναι κατανοητοί για όλους όσους είστε έξυπνοι και έλλογοι. Η ζωή πάνω στη Γη είναι μουσική. Αυτή η Ζωή προχωρεί προς τρεις κατευθύνσεις. Θα εκφρασθώ με όρους της μουσικής: Μερικές φορές βαδίζει προς μια μείζονα κατεύθυνση, όπως λένε οι στρατιωτικοί• άλλες φορές προχωράει προς ελάσσονα κατεύθυνση, όπως εκφράζεται ο πόνος• και μια τρίτη φορά προχωράει σύμφωνα με μια χρωματική γκάμα, με ημίτονα, μια γκάμα εντελώς διαφορετική, η οποία, όμως, περιλαμβάνει και τις δυο γκόμες. Αυτές είναι οι τρεις μεγάλες μέθοδοι, οι τρεις έξοχοι νόμοι που ρυθμίζουν τη ζωή μας. Αν δεν κατανοούμε το βαθύ εσωτερικό νόημα της Ζωής, θα σταθούμε στα μη σημαδιακά και στα ασήμαντα πράγματα, κι έπειτα θα αναρωτιόμαστε γιατί η ζωή μας είναι φτιαγμένη κατά τούτον ή τον άλλο τρόπο. Να έχετε υπ' όψη σας ότι εγκρίνω την θετική αντίληψη μιας πειραματικής αντίληψης στην Ζωή, μιας επιστήμης όπου εξακριβώνει κανείς ενενήντα εννέα φορές και στην οποία δεν έχουμε ούτε ένα χιλιοστό αμφιβολίας γι' αυτά τα οποία λέμε. Η αμφιβολία είναι μια ένδειξη άγνοιας μέσα στον κόσμο. Δεν λέω ότι η άγνοια είναι κακή, αλλά βρίσκεται σε διαδικασία εξελίξεως. Όλα τα μικρά παιδιά που έρχονται στον κόσμο, είναι αδαή, η συνειδητότητά τους πρέπει να αφυπνιστεί σιγά σιγά για να εξελιχθούν. Έτσι, λοιπόν, η ανθρώπινη συνειδητότητά - για να εκφραστώ με μια γλώσσα αυστηρά επιστημονική, διασχίζει τρία επίπεδα: Το επίπεδο της ουσίας, το επίπεδο της υποστάσεως και το υλικό επίπεδο. Η ουσιαστική όψη περιλαμβάνει τις αρχές της Ζωής, η υποστατική όψη περιλαμβάνει τους νόμους της Ζωής, ενώ η υλική όψη περιλαμβάνει τα γεγονότα της Ζωής. Κατά συνέπεια, αν εξετάσουμε το σύνολο των γεγονότων μέσα στον κόσμο, δηλαδή τις μικρές ατομικές εμπειρίες μας που σχηματίζονται εκεί, θα θεσπίσουμε έναν νόμο και θα πούμε ότι ο νόμος εκδηλώνεται κατά τον τάδε τρόπο. Τώρα οι επιστήμονες ασχολούνται με αυτόν τον νόμο λέγοντας πως είναι κάτι το μηχανικό, αλλά, στην πραγματικότητα ο νόμος είναι μια ζώσα ουσία. Ο νόμος δεν μπορεί να υπάρχει ει μη μόνο στο εσωτερικό των όντων που είναι έλλογα, των οποίων η συνειδητότητά έχει κάνει αυτή την μετάσταση από την υλική βάση προς τους νόμους. Έπειτα από τους νόμους προς ό,τι είναι γενικό, τέλος δε από ό,τι είναι γενικό προς αυτό το οποίο ενώνει. Θέτουμε το ακόλουθο ερώτημα: Τι είναι πιο σημαντικό για μας αφού έρθουμε στη Γη; - Στις τωρινές περιστάσεις, οι άνθρωποι εκτιμούν ότι αυτό που μετράει περισσότερο, είναι η ζωή πάνω στη Γη, η κατάσταση όπου κανείς είναι εξασφαλισμένος υλικά. Κι όλοι οι λαοί, ειδικά και γενικά, τείνουν να βελτιώσουν την υλική τους ζωή και να εξασφαλιστούν. Και, στις μέρες μας, βλέπουμε αυτή την κατάσταση πραγμάτων που αποκαλείται "οικονομική διαμάχη". Ο πόθος των λαών για μια καλή υλική συνθήκη, δεν είναι παρά ένα ρεύμα. Στην πραγματικότητα, η ανθρώπινη συνειδητότητά έχει αρχίσει να μετακινείται από την υλική βάση προς αυτό που είναι υποστατικό, και παρευρισκόμαστε σε μια αφύπνιση της συλλογικής συνειδητότητας του ανθρώπου. Η ανθρωπότητα έζησε ως τώρα σ' ένα συλλογικό υποσυνείδητο, σαν τα ζώα, ενώ, από την τωρινή εποχή, όλη η ανθρωπότητα αρχίζει να βαδίζει προς την συλλογική συνειδητότητα, δηλαδή οι άνθρωποι αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Ως τώρα ο καθένας υπήρχε για τον εαυτό του, ο καθένας αναζητούσε εντελώς μόνος του την δική του σωτηρία. Ενώ, τώρα, στην τωρινή εποχή, όλη η ανθρωπότητα νοιώθει μια εσωτερική παρόρμηση να βελτιώσει τη γενική κατάσταση, προκειμένου να βελτιωθεί η ζωή όχι μόνο αποκλειστικά για μια κοινωνική τάξη αλλά για όλες τις κοινωνικές τάξεις. Και μάλιστα να γίνει αυτό κατά τρόπο έλλογο, άρα δεν θα πρέπει να υποθέτουμε πως εμείς οι ίδιοι θα βελτιώσουμε την δική μας ζωή. Όχι, εδώ και χιλιάδες χιλιάδων χρόνια, η ανθρωπότητα έχει από μόνη της επιδεινώσει την κατάσταση της. Υπάρχουν λόγοι για όλα αυτά, αλλά δεν θα σταθώ στα αίτια. Υπήρχε κάποτε μια εποχή όπου η Γη έμοιαζε με παράδεισο, η βλάστηση πάνω της ήταν τόσο πλούσια, υπήρχαν εκατομμύρια εκατομμυρίων καρποί, και οι άνθρωποι τρέφονταν μονάχα με καρπούς. Επήλθε, όμως, πάνω στη Γη μια εποχή πάγων που οφειλόταν σε κάποια φυσικά αίτια. Τότε μειώθηκε αυτή η γονιμότητα της Γης κι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι άρχισαν να τρώνε κρέας και να σκοτώνουν όχι μόνο τα ζώα, αλλά επίσης και να αλληλοσκοτώνονται και να αλληλοσπαράσσουν ο ένας τον άλλον. Γι αυτό κι ως τώρα μπορούμε να ακούσουμε στην καθημερινή μας γλώσσα μια έκφραση: "Θα σου πιω το αίμα." Σας ρωτώ, λοιπόν, αν κάποιος πιει το αίμα του άλλου, τι θα κερδίσει από αυτό; Αν κάποιος καταστρέψει έναν άλλον, τι θα κερδίσει μ' αυτό; Πρόκειται για την έλλειψη μιας καλής αντιλήψεως περί της Ζωής. Και δεν είναι μονάχα οι συνηθισμένοι άνθρωποι που δεν συνεννοούνται μεταξύ τους, είναι κυρίως οι άνθρωποι της θρησκείας, της πνευματικότητας, που βρίσκονται επί κεφαλής των άλλων και που υποθέτουν πως έχουν έναν σύνδεσμο και μια επικοινωνία με τον Θεό, άρα ισχυρίζονται πως έχουν το δικαίωμα να καθοδηγούν τους άλλους, αλλά, στην πραγματικότητα, κι αυτοί επίσης έχουν χάσει την ορθή και αληθή αντίληψη περί της Ζωής. Σας λέω την Αλήθεια. Τούτο δεν σημαίνει πως οι άλλοι δεν θέλουν να σας πουν την αλήθεια, δεν σημαίνει πως την κρύβουν σκόπιμα, αλλά, γι' αυτούς, είναι κάτι το εντελώς φυσικό. Αν μπει στο πόδι σας ένα αγκάθι, θα νευριάσετε. Βγάλτε το αγκάθι και θα ηρεμήσετε. Κατά συνέπεια, αν οι άνθρωποι της εποχής μας δεν είναι καλοί, τούτο οφείλεται στο γεγονός πως ο καθένας έχει ένα αγκάθι στη σάρκα του κι αυτό το αγκάθι δεν τον αφήνει να ηρεμήσει. Δεν έχω δει άνθρωπο που να μην έχει κανένα αγκάθι. Κι όσο αυτό το αγκάθι θα είναι μέσα μας, δεν θα μπορούμε να συλλογισθούμε ορθά. Κι εξ αιτίας αυτού του αγκαθιού, η φιλοσοφία μας θα είναι λανθασμένη. Βγάλτε το αγκάθι, και θα 'χετε τότε μια αληθινή φιλοσοφία της ζωής. Ένας άγγλος έμπορος ρώτησε κάποτε έναν ιερέα να του πει με συντομία το τι διδάσκει η Βίβλος. Κι αυτός του διηγήθηκε κάποια πράγματα. Ο έμπορος είπε: "Όχι, όχι, πες μου συγκεκριμένα, με λίγες λέξεις σε τι συνίσταται αυτή η διδασκαλία." Ήθελε, λες και ήταν καρύδι, να την ανοίξει, να δει τον πυρήνα, και να καταλάβει την ουσία της διδασκαλίας. Τελικά, ο ιερέας του είπε: "Αγόρασε μια Βίβλο και θα μάθεις από αυτήν πολλά πράγματα." Ο έμπορος αγόρασε μια Βίβλο κι άρχισε να την διαβάζει, διάβασε πολλά πράγματα, αλλά, από τότε που την αγόρασε, οι υποθέσεις του άρχισαν να αποτυγχάνουν κι έχασε στην πραγματικότητα πολλά χρήματα. "Από τότε που αγόρασα αυτό το βιβλίο μονάχα συμφορές μου συμβαίνουν", μονολόγησε ο έμπορος πολύ νευριασμένος. Και μια μέρα πέταξε την Βίβλο στη φωτιά. Καθώς καιγόταν, ένα μικρό κομμάτι χαρτιού έπεσε στο έδαφος κι έμεινε ανέπαφο. Πήρε αυτό το κομμάτι χαρτιού και διάβασε εκεί: "Ο Θεός είναι αγάπη." Στις μέρες μας οι σύγχρονοι Χριστιανοί θέλουν να ξέρουν τι είναι ο Χριστιανισμός, τι είδους θρησκεία είναι. Και διηγούνται ότι ο Χριστιανισμός είναι αυτό, είναι εκείνο. Όχι, όχι, ο Θεός είναι η Αγάπη που πρέπει να ενώσει τους ανθρώπους προκειμένου να ζήσουν εντός αυτής της Αγάπης, ειρηνικά και μέσα στην Αδελφότητα, δίχως να μετρά το αν είναι βασιλιάδες ή κυβερνήτες•οι θέσεις τους είναι ένα δευτερεύον πρόβλημα. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν σύμφωνα με την αγάπη, αδελφικά, πρέπει να έχουν έναν αμοιβαίο σεβασμό. Ό,τι έχουν, πρέπει να το μοιράζονται ως αδελφοί- κι αυτό δεν πρέπει να γίνει κατά τρόπο βίαιο, αλλά θα 'πρεπε να γίνεται με καλή βούληση και εντελώς συνειδητά. Εξετάζοντας αυτό το πρόβλημα, βλέπουμε να ξεπροβάλλουν επίσης και άλλα ερωτήματα: Υπάρχει ζωή μετά θάνατον, ή όχι; Ποιά θρησκεία είναι η ορθότερη; - Και πάμπολλα άλλα παρόμοια ερωτήματα. Λέω: Μέσα στον κόσμο δεν υπάρχει παρά μια μονάχα Διδασκαλία που θα μπορέσει να βελτιώσει τις οικογένειες, και πρόκειται για την διδασκαλία της έλλογης Αγάπης, όχι της αγάπης κλάσης της εποχής μας. Μια αγάπη αρχής, μια αγάπη που συμπεριλαμβάνει την αγάπη της μητέρας, την αγάπη του αδερφού, την αγάπη του φίλου, την αγάπη του αγίου, την αγάπη των υψηλότερων ανθρώπων μέσα στον κόσμο. Και από την στιγμή που αυτή η Αγάπη θα εγκατασταθεί μέσα μας, θ' ανοίξουν τα μάτια μας. Τώρα, μέσα τον κόσμο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρχει μια έκτη αίσθηση στον άνθρωπο και πως μπορεί να δει με αυτή την αίσθηση. Ο καθένας μπορεί να δει. Όταν ένας νεαρός πέφτει ερωτευμένος με μια άσκημη νεαρή κοπέλα, δεν αντικρίζει μεσάτης παρά μονάχα αυτό που κανένας άλλος δεν μπορεί να δει. Λέει: "Αυτή η νεαρή κοπέλα είναι μια πολύτιμη πέτρα." Όταν αγαπάμε κάποιον, αντιλαμβανόμαστε τα ταλέντα και τα χαρίσματα του. Πού είναι; - Υπάρχει ένας τόπος όπου αντιλαμβανόμαστε αυτά τα χαρίσματα. Κι αντίθετα, αν δεν αγαπάμε κάποιον, θα του αποδώσουμε όλα τα ελαττώματα και θα πούμε πως είναι έτσι ή αλλιώς ο χειρότερος. Ένας έξοχος νόμος αρχίζει να δρα στον κόσμο. Να 'χετε κατά νου ότι αυτός ο κόσμος εισήλθε σε μια νέα φάση κι ότι, το λιγότερο σε δέκα χρόνια, αυτό το ρεύμα θα ενισχυθεί. Αυτός ο έξοχος νόμος δρα σε όλους τους ανθρώπους, μέσα στους ανθρώπινους εγκεφάλους και μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Το αποτέλεσμα της δράσης αυτού του νόμου είναι προφανές: Όλος ο κόσμος είναι ανήσυχος. Γιατί οι άνθρωποι είναι ανήσυχοι; - Αν είναι φτωχοί, θα λέγαμε ότι η ανεργία τους προκαλεί αυτή την ανησυχία. Τα καταλαβαίνω καλά όλα αυτά. Γιατί, όμως, είναι ανήσυχοι και οι επιστήμονες και οι πλούσιοι; Και οι μεν και οι δε, όπως και οι άνθρωποι της θρησκείας, όλοι είναι ανήσυχοι- για ποιόν λόγο άραγε; - Γιατί έχουν μονάχα πεποιθήσεις, και στην πραγματικότητα δεν έχουν πίστη. Αν στην εποχή μας υπήρχαν διώξεις λόγω της πίστης, δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι θα αντιστέκονταν σε αυτές. Στην εποχή μας, όλοι οι άνθρωποι είναι Χριστιανοί, γιατί δεν υπάρχουν διώκτες, αλλά στην πραγματικότητα η πίστη ενός ανθρώπου δοκιμάζεται και εξακριβώνεται μέσα στις πραγματικές δυσκολίες. Η εκούσια θυσία θα μπορέσει να αποδειχθεί μέσα στην αθλιότητα, μέσα στην ανέχεια, και ακριβώς όταν σας συμβεί μια δύσκολη στιγμή. Όταν ένας άνθρωπος θυσιάζει την ζωή του, τότε ο χαρακτήρας του θα τεθεί υπό δοκιμασία. Τώρα, ποιό είναι το μεγαλύτερο ευεργέτημα στον κόσμο; Είναι το καλό του ατόμου, είναι το καλό ενός λαού, είναι το καλό μιας ολόκληρης κοινωνίας, ή το καλό ολόκληρης της ανθρωπότητας; Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Ένα άτομο είναι η μικροσκοπική εικόνα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Κατά συνέπεια, ένας λαός, στην εξέλιξη του, αποτελεί την ανθρωπότητα σε σμίκρυνση. Έτσι, όταν γίνεται λόγος για το άτομο, θα εννοήσουμε τον άνθρωπο ως σπόρο, ως κουκούτσι. Όταν μιλάμε για μια κοινωνία, εγώ εννοώ ότι αυτός ο σπόρος ή αυτό το κουκούτσι άρχισε να φυτρώνει. Όταν γίνεται λόγος για έναν λαό, εγώ υπονοώ ότι αυτό το κουκούτσι άρχισε να βγάζει βλαστάρια, κι όταν γίνεται λόγος για την ανθρωπότητα, εγώ υπονοώ ότι αυτό το κουκούτσι έχει ήδη κλαδιά, άνθη και καρπούς. Εάν συλλάβουμε την Ζωή κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, θα ξέρουμε ότι ο καθένας από εμάς είναι ένας απαραίτητος παράγοντας στους κόλπους της ανθρωπότητας. Δεν συλλαμβάνουμε την ανθρωπότητα ως την ένωση δυο ημίσεων: Όπου το ένα δημιουργήθηκε για να υπάρχει στον παράδεισο, ενώ το άλλο πρέπει να ζει μέσα στην κόλαση. Ξέρω ότι όταν συλλαμβάνει κανείς τον Θεό ως Αγάπη, όλοι υπάρχουμε μέσα στον Παράδεισο, ενώ έξω από αυτόν τα πάντα είναι κενό. Και, για να γνωρίσουμε τον Θεό, θα πρέπει να έχουμε Αγάπη. Μέσα στους κόλπους αυτής της Αγάπης, κάθε άνθρωπος, κάθε μορφή ζωής, είναι ένας παράγοντας. Οι μορφές που παρουσιάζουμε σε αυτή την εμπειρία, δεν είναι ολοκληρωμένες. Πιστεύετε ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που φτάνετε στην Γη, που έρχεστε στον κόσμο; Όχι, όλοι σας έχετε μια μακρά ιστορία, κι αν κάποιος σας περιγράψει αυτή την ιστορία, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για σας να ξέρετε ποιοί ήσασταν στο παρελθόν και ποιοί θα είστε στο μέλλον. Διανύουμε μια έξοχη διεργασία. Όταν ένας άνθρωπος είναι καλά εξελιγμένος και ευγενής, για παράδειγμα, συνειδητοποιεί το γεγονός πως όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να υπάρχουν εντός της Αγάπης. Όποιος κι αν είναι, θα εφαρμόσει όλες τις συνθήκες της Ζωής και θα συμβάλει στο κοινό καλό. Μόνη η Αγάπη μας δημιουργεί και μας δίνει όλες αυτές τις συνθήκες. Δεν θα σταθώ για να σας εξηγήσω τι υπάρχει στην αρχή των μαχών μέσα στον κόσμο. Για μένα, αυτές οι μάχες πραγματοποιούνται κατά τρόπο εντελώς φυσικό. Τις εξηγώ με το ακόλουθο παράδειγμα: Πάρτε δυο δέντρα που είναι φυτεμένα το ένα κοντά στο άλλο. Αυτά τα δυο δέντρα ζουν με καλές σχέσεις και με την αδελφότητα όλων των κλαδιών τους, όλων των ανθέων τους και όλων των φυλλωμάτων τους, άρα αγαπιούνται μεταξύ τους τρυφερά. Ξαφνικά, όμως, φυσάει ο άνεμος και τα κλαδιά και τα φύλλα μπερδεύονται και στραβώνουν. Καθώς δυναμώνει όλο και περισσότερο ο άνεμος, έρχεται η καταιγίδα, τα κλαδιά χτυπούν βίαια το ένα πάνω στο άλλο. Αναρωτιούνται: "Τι ανακατεύεστε εσείς;" Ερωτώ: Πού βρίσκεται, άρα, το αίτιο; Στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό; - Το αίτιο βρίσκεται στο εξωτερικό. Τα αίτια των διαφωνιών των ανθρώπων της εποχής μας είναι επίσης εξωτερικά, είναι οι οικονομικές συνθήκες. Είναι αυτός εκεί ο αέρας που σπρώχνει τους ανθρώπους προς την διαφωνία και προς την μάχη. Ορισμένοι ρωτούν: Για πόσο καιρό θα συνεχίσει αυτή η καταιγίδα; - Μια καταιγίδα μπορεί να διαρκέσει εικοσιτέσσερις ώρες, σαράντα οχτώ ώρες, ή το πολύ τρεις μέρες, κι έπειτα όλα τα φύλλα θα ξαναβρούν την ηρεμία τους. Μια τέτοια καταιγίδα μαστιγώνει τώρα τον κόσμο και μας σπρώχνει, μας ξεδιαλέγει, μέχρι που θα υπάρξουν σπασμένα κεφάλια και πόδια. Γι αυτόν τον λόγο, μην ερεθίζεστε, σύντομα αυτή η καταιγίδα θα κοπάσει. Αυτή η κοινωνική καταιγίδα θα σταματήσει μέσα σε σαράντα πέντε έτη, με την προϋπόθεση ότι οι άνθρωποι θα γίνουν πιο έξυπνοι. Ωστόσο, αν δεν πάρουν τα μαθήματα που θα προκύψουν από τις εμπειρίες τους, προκειμένου να βελτιώσουν την ζωή τους, αυτή η καταιγίδα θα συνεχιστεί περισσότερο. Αν μάθουν τα μαθήματα που προέρχονται από τις εμπειρίες τους, η διάρκεια αυτής της καταιγίδας θα συντομευτεί, γιατί ο μεγάλος νόμος που διέπει τον κόσμο είναι νοήμων, άσχετα αν πιστεύει σ' αυτόν ο άνθρωπος ή όχι. Υπάρχει μια νοήμων δύναμη που δρα σύμφωνα μ' έναν έξοχο νόμο μέσα στον κόσμο, και οι δυο τους, η δύναμη κι ο νόμος, κάνουν να δράσουν οι άνθρωποι (τόσο όσοι είναι πιστοί τόσο όσο κι αυτοί που δεν έχουν πίστη), τους κάνουν να στοχαστούν και να δράσουν κατά κατάλληλο και ταυτόσημο τρόπο. Είδα πολλές φορές ανθρώπους που δεν έχουν πίστη στον Θεό και που δεν πάνε στις εκκλησίες, αλλά που ρίχνονται στο νερό για να σώσουν έναν άλλο άνθρωπο. Σ' ένα τέτοιο άτομο, δεν λειτουργεί ένας μηχανικός νόμος, αλλά μάλλον ένας άλλος νόμος - αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε δια του νόμου της θυσίας. Κατά συνέπεια, φέρει εντός του κάτι το εξοχότερο σε σχέση με την τυπική θρησκεία. Η θρησκεία εμφανίστηκε πολύ αργότερα στον κόσμο. Ορισμένοι με ρωτούν: "Είσαι θρησκευόμενος;" -Μπορεί κανείς να έχει μια θρησκεία και να μην είναι έντιμος. Η θρησκεία δεν είναι μια πινακίδα που την βάζουμε να την δούνε οι άλλοι για να τους υποδείξουμε ότι είμαστε έντιμοι ή όχι. Για να δείτε αυτή την αλήθεια, πηγαίνετε να επισκεφθείτε όλους τους εμπόρους, για παράδειγμα όλους αυτούς που έχουν μια πίστη στον Θεό και πάνε στη εκκλησία, και ελέγξτε κατόπιν τους λογαριασμούς τους για να δείτε αυτά που πουλούν κι αυτά που εισπράττουν. Στην πραγματικότητα, ένας άλλος νόμος, εντελώς διαφορετικός, διέπει τον κόσμο. Η αγάπη θα έπρεπε να υπάρχει μέσα τις καρδιές τους, για να καταλαβαίνουν και να συνειδητοποιούν ως άνθρωποι πως δεν θα έπρεπε να εξαπατούν τον αδελφό τους. Τούτο θα τους έκανε να κοιτάξουν τα συμφέροντα του άλλου σαν να ήταν δικά τους συμφέροντα, και δεν θα πούλαγαν πια σκάρτο εμπόρευμα στον αδελφό τους. Μονάχα μ' αυτόν εδώ τον τρόπο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις υποθέσεις μας και να συνεννοηθούμε με τους άλλους ανθρώπους. Αν σταθούμε τώρα στο έδαφος των εθνών για να ρωτήσουμε: "Είσαι Βούλγαρος; Είσαι Άγγλος; Είσαι Γάλλος; Είσαι Γερμανός;", δεν θα συνεννοηθούμε καθόλου. Λέμε ότι ο Βούλγαρος είναι κάτι το κακό. Ωστόσο, πρόκειται για τις ατομικές ιδέες, όχι για μια συλλογική συνειδητότητά, συνεπώς όχι ακόμα για τον Θείο Νόμο. Στους κόλπους των λαών δεν έχει εκδηλωθεί ακόμα η Θεία αρχή. Στους κόλπους αυτών των λαών ο καθένας φροντίζει την δική του οικονομία. Κανένας λαός δεν έχει προνόμια έναντι ενός άλλου, ο καθένας έχει την θέση του. Αν, για παράδειγμα, σηκώσω το χέρι μου και αν ανυψώσω ένα μονάχα από τα δάχτυλα μου, κι αν αυτό το δάχτυλο αρχίσει να σκέφτεται πως είναι ανώτερο από όλα τα άλλα, τι θα συμβεί; -Το μόνο που κάνει αυτό το δάχτυλο, είναι να δείξει την κατεύθυνση προκειμένου να κάνει κανείς τα πράγματα, αλλά δεν θα μπορούσε καθόλου να εργαστεί αποκλειστικά μέσω ενός μόνου δακτύλου. Για να εργαστεί κανείς καλά, χρειάζεται όλα τα δάχτυλα, γιατί κάθε δάχτυλο έχει την θέση του στο χέρι. Από τη στιγμή που όλα τα δάχτυλα θα συνεννοηθούν μαζί για να εργαστούν, θα έχουμε το χέρι μας, που είναι το έμβλημα της βούλησης και που θα μπορούσε να ολοκληρώσει την εργασία του και την αποστολή του. Κατά συνέπεια, όταν ένας λαός συνειδητοποιεί την θέση του στους κόλπους της ανθρωπότητας, ως δεσμός, ως όργανο του οργανισμού, για να ολοκληρώσει την αποστολή του έγκαιρα, τότε μονάχα θα είναι στη θέση του. Οι σύγχρονοι μας θέλουν να υποστηρίξουν τον αρχαίο Θεό. Ξέρουμε ποιος είναι ο αρχαίος Θεός. Μην προσβάλλεστε, αυτός ο αρχαίος Θεός έκανε να έλθουν όλοι οι πόλεμοι, όλες οι βίες, όλες οι συμφορές. Ενώ εντός του Θεού της Αγάπης δεν υπάρχει κανένα ψέμα. Αυτός ο Θεός της Αγάπης ατενίζει όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τα ελαχιστότατα όντα, με την ίδια Αγάπη, με το ίδιο έλεος, και είναι έτοιμος να τους βοηθήσει όλους. Κι όταν ένα μικρό ον έρθει ενώπιον του και η μορφή του έχει καταστραφεί, ο Θεός του δίνει μια άλλη μορφή και λέει: "Συνέχισε την εργασία σου, μη φοβάσαι, προχώρα." Ερωτώ τώρα: Όλοι εμείς, αφού έχουμε ζήσει πενήντα ή εξήντα χρόνια πάνω στη γη, αν φτάσουμε στο τέλος της ζωής μας, τι θα έχουμε κερδίσει; Ας υποθέσουμε ότι μια μητέρα έφερε στη ζωή την κόρη της, μια όμορφη νεαρή κοπέλα που είναι τέλεια, που ντύνεται καλά και που την περιστοιχίζουν πάμπολλα νεαρά αγόρια• η κοπέλα θα είναι ευτυχισμένη, είναι αλήθεια, αλλά ρωτώ: Για πόσο καιρό θα συνεχιστεί αυτό; Για πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια; Σιγά σιγά, το πρόσωπο της θα γεμίσει ρυτίδες, και, καθώς θα χάνει την ομορφιά της και την φρεσκάδα της, θα γίνεται άσκημη και τα νεαρά αγόρια θα την εγκαταλείψουν. Θα εμφανιστούν άλλες όμορφες που θα την υποκαταστήσουν και, τελικά, η δυσαρέσκεια θα διεισδύσει στην ψυχή της και θα σκέφτεται πως η ζωή της δεν έχει νόημα και δεν είναι ευτυχισμένη. Στην αρχή, ήταν ευτυχισμένη, αλλά έπειτα η ζωή της στερήθηκε έννοιας. Αρχισε να μοιάζει μ' έναν ευρωπαίο συγγραφέα που είχε γράψει ένα βιβλίο για να τονίσει πως δεν υπάρχει τίποτε το ευγενέστερο από τον άνθρωπο και πως η ζωή είναι ωραία, αλλά, μετά από μια κρίση και μια προσωπική απογοήτευση, έγραψε ένα άλλο βιβλίο για να αποδείξει πως δεν υπάρχει ον χειρότερο από τον άνθρωπο και πως ο κόσμος είναι κακός. Κατά συνέπεια, όταν όλα για μας κυλούν ομαλά, λέμε: "Όλα είναι καλά, ο Θεός είναι πολύ καλός." Όταν, όμως, μας συμβεί κάποιο ατύχημα, μια οποιαδήποτε συμφορά ή κάτι τι το απρόσμενο, λέμε: "Δεν υπάρχει στον κόσμο Θεός πιο άδικος από αυτόν τον Θεό των ημερών μας." Στην πραγματικότητα, όμως, ο κόσμος προχωρά μέσα στην πολύ καλά καθορισμένη ατραπό του. Πριν κάμποσο καιρό, μια έξυπνη και πολύ μορφωμένη και καλλιεργημένη γυναίκα ήρθε σπίτι μου και εξέφρασε την επιθυμία να την βοηθήσω να λύσει ένα πρόβλημα, μια διαφωνία που συνίστατο στο εξής: Κατά την διάρκεια της έκθεσης της Αμβέρσας, ο τωρινός της σύζυγος, (που εκείνη την εποχή ήταν πολύ νέος) ήταν στην Αμβέρσα. Είχε ακούσει να γίνεται λόγος για κάποιον άνθρωπο ο οποίος, πέφτοντας σε κατάσταση ύπνωσης, έλεγε ποιό θα είναι το μέλλον των ανθρώπων. Ενδιαφέρθηκε γι' αυτό και τον επισκέφθηκε για να μάθει κάτι. Και ο άνθρωπος έπεσε σε ύπνωση και του είπε ακριβώς τα εξής: "Θα παντρευτείς πολύ νέος, θα αποκτήσεις τέσσερα παιδιά, και το ένα από τα παιδιά σου θα πεθάνει. Θα παντρευτείς από έρωτα και η οικογενειακή σου ζωή θα είναι ευτυχισμένη επί δέκα έτη. Έπειτα, όμως, θα έρθει στην οικογένεια σου μια ξανθιά γυναίκα που θα καταστρέψει την ζωή σου κι εσύ θα προσπαθήσεις να ζήσεις μαζί της. Αν περάσεις αυτή την δοκιμασία, δέκα ή δεκαπέντε χρόνια αργότερα θα επιστρέψεις στην πρώτη σου σύζυγο και η ζωή σου θα είναι πολύ ευτυχισμένη." Και η γυναίκα μου είπε: "Πράγματι, ένα από τα παιδιά μας πέθανε. Τότε ήταν που βρήκα στα χαρτιά του άντρα μου ένα φύλλο χαρτιού όπου είχε σημειώσει το μέλλον του. Στην πραγματικότητα, κι αυτή η ξανθή γυναίκα ήρθε στην οικογένεια μας και κατέστρεψε την ζωή μας. Έπειτα η γυναίκα με ρώτησε τι να κάνει, αν θα έπρεπε να εγκαταλείψει τον σύζυγο της. Της απάντησα να είναι πολύ προσεκτική, ώστε να δει αν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί το υπόλοιπο μέρος της πρόβλεψης. Με ρώτησε πώς γίνονται αυτά τα πράγματα. Και της απάντησα: Η ζωή είναι προσδιορισμένη από πολύ νωρίς, αλλά όχι κατά μοιραίο τρόπο, υπάρχουν αίτια που καθορίζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων. Η τωρινή μας ζωή, έτσι όπως είναι, είναι επίσης σταθεροποιημένη εκ των προτέρων λόγω πάμπολλων προγενέστερων αιτίων. Αν χρησιμοποιήσουμε αυτά τα αίτια, θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε αυτή τη ζωή, θα μπορέσουμε να πολεμήσουμε το κακό στον κόσμο και θα μπορέσουμε να το νικήσουμε. Κι αυτό είναι, λοιπόν, που οι Ινδοί ονομάζουν κάρμα ή αμάρτημα. Μπορεί κανείς, συνεπώς, να πολεμήσει ενάντια στην αμαρτία. Αυτός που μπορεί να πέσει και να διαπράξει αμαρτήματα, μπορεί επίσης και να σηκωθεί και να νικήσει. Στις αντιλήψεις, όμως, οι θρησκευόμενοι άνθρωποι της εποχής μας πάνε στο άλλο άκρο: Βεβαιώνουν ότι η θρησκεία θα βελτιώσει ολοκληρωτικά την ζωή μας. Αυτό αληθεύει μονάχα κατά 50%, η θρησκεία δεν μπορεί να βελτιώσει ολοκληρωτικά την ζωή μας. Κι αυτή η διαβεβαίωση αληθεύει μονάχα κατά 50%, γιατί κατά 50% είμαστε εμείς οι παράγοντες του πεπρωμένου μας, αλλά υπάρχει και ένα άλλο 50%, άλλοι παράγοντες που ρυθμίζουν τη ζωή μας. Λέω: Οι επιρροές επί της ζωής μας κατανέμονται ως εξής: 50% είναι το πεπρωμένο, η φύση, 25% είμαστε εμείς, και 25% είναι η κοινωνία. Κατά συνέπεια, όταν όλοι αυτοί οι παράγοντες ενώνονται για να δράσουν από κοινού, από απόκρυφης απόψεως και από ηθικής απόψεως, θα επέλθει μια αλματώδης ανάπτυξη, μια βελτίωση. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, θα πρέπει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων να έρθει για να εργαστούν από κοινού προς την αυτή κατεύθυνση. Για να δούμε, όταν φτάνει η άνοιξη, φτάνει μονάχα με ένα άνθος; - Όχι, αντίθετα, φτάνει με εκατομμύρια άνθη που ο αριθμός τους είναι απροσδιόριστος. Έπειτα έρχονται οι μέλισσες, κι αρχίζει μια ολόκληρη κινητικότητα μέσα στην Φύση. Κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο μπορεί κανείς να δημιουργήσει κάτι το ακέραιο ή ένα όλο. Κατά συνέπεια, από την απόκρυφη άποψη, μοιάζουμε με μικρά λουλούδια που μόλις άνθισαν, δηλαδή η συνειδητότητα μας βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο εξελίξεως, ώστε μόλις και μπορούμε ν' αρχίσουμε να διακρίνουμε το καλό από το κακό. Λέτε: Θα πρέπει να λέμε και λίγα ψέματα. - Όχι, στην συνειδητή ζωή, δεν επιτρέπεται το ψέμα, κανένα ψέμα δεν γίνεται δεκτό, απολύτως κανένα, ακριβώς όπως και στα μαθηματικά δεν γίνονται δεκτά τα σφάλματα, γιατί κάθε σφάλμα στην αρχιτεκτονική ή στην τεχνική, μπορεί να επιφέρει θλιβερά αποτελέσματα. Έτσι, το ψέμα που δεχόμαστε στην ζωή μας, θα παράγει τέτοια αποτελέσματα στην κατασκευή μας, τα οποία θα μοιάζουν, άρα, με τα προβλήματα τα οποία προκύπτουν από τους εσφαλμένους υπολογισμούς ενός αρχιτέκτονα. Οι πνευματικοί άνθρωποι της εποχής μας θα πρέπει τουλάχιστον να έχουν κανόνες, που θα τους τηρούν όπως και οι μουσικοί. Δώστε ένα μουσικό έργο σε μουσικούς, και όλοι τους θα ακολουθήσουν το μέτρο, καθώς θα το εκτελούν. Δώστε ένα πίνακα σε πολλούς ζωγράφους, και όλοι θα τον αναπαράγουν σύμφωνα με τους ίδιους νόμους. Δώστε ένα πρόβλημα για επίλυση σε κάποιους μαθηματικούς, και αυτοί θα το λύσουν ακολουθώντας τους ίδιους κανόνες. Και, τώρα, αν φτάσαμε έναντι της πνευματικής ζωής, θα πούμε: "Την μουσική δεν την χρειαζόμαστε, ούτε και τους υπολογισμούς, ο Θεός είναι αυτός που θα τακτοποιήσει τα πράγματα." Όχι, φίλοι μου, στην πνευματική ζωή πρέπει να τηρούμε αυστηρούς νόμους όπως και στα μαθηματικά, γιατί όλα τα πράγματα καθορίζονται απολύτως εκεί. Η ευτυχία ή η δυστυχία ενός ανθρώπου ή ενός λαού εξαρτώνται από ορισμένα γεγονότα που πραγματώθηκαν. Έτσι, λοιπόν, αυτός ο μεγάλος νόμος που διέπει την ζωή. των ευρωπαϊκών λαών της εποχής μας, τους έβαλε στην θέση τους. Αυτός ο σύγχρονος πολιτισμός, που κατευθύνεται προς το τέλος του, είχε αρχίσει ήδη στην αρχαία Αίγυπτο, για να διασχίσει την Συρία, την Περσία, την αρχαία Ρώμη, την Γαλλία, την Αγγλία, την Αμερική• τώρα επιστρέφει εκ νέου προς την Ρωσία για να στραφεί προς την αρχική ήπειρο της Ανατολής. Κι από 'κει θα πάρει μια άλλη κατεύθυνση. Αυτό το κύμα που έρχεται μέσα στον κόσμο και που κάνει να προχωρήσει η ανθρωπότητα, δεν είναι ένα μηχανικό ή φυσικό κύμα. Όλοι εσείς, όλοι σας είστε προορισμένοι να συμμετάσχετε σε αυτό, είτε το θέλετε είτε όχι. Και θα πρέπει να συμμετάσχουμε σ' αυτό με πλήρη συνειδητότητα. Σε τι συνίσταται, λοιπόν, η ευγένεια ενός λαού; Γιατί οι Άγγλοι είναι, άραγε, ευγενείς; Γιατί έχουν την συλλογική συνειδητότητα αφυπνισμένη. Κάνουν λάθη, βεβαίως, αλλά τα διορθώνουν εύκολα. Μεταξύ των Άγγλων, υπάρχουν πάμπολλοι αποκρυφιστές. Κάθε λαός εντός του οποίου αφυπνίζεται αυτή η συλλογική συνειδητότητα, συνειδητοποιεί το γεγονός ότι τα πάντα θα πρέπει να υπόκεινται στον κοινό στόχο. Οι Άγγλοι το κατάλαβαν αυτό μέχρι ένα βαθμό. Κι αυτή η συνειδητότητα έχει αρχίσει να γεννιέται όχι μόνο στους Άγγλους, αλλά επίσης παντού, σ' όλη την γήινη σφαίρα. Σ' όλους τους φτωχούς ανθρώπους, σ' όλες τις φτωχές χήρες και σε όλα τα ορφανά, αυτή η συνειδητότητα είναι παρούσα. Ξέρετε σαφώς ποιά είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεστε σήμερα; Η κατάσταση ενός Αμερικανού ιερέα που του άρεσε κάθε μέρα να έρχονται σπίτι του φτωχά παιδιά για να τους δώσει να φάνε. Είχε τη συνήθεια, πριν το γεύμα, να τα κάνει να απαγγέλλουν από κοινού την προσευχή: "Πάτερ Ημών." Μια μέρα είδε ένα ορφανό και το έφερε σπίτι του για να του δώσει να φαει, αλλά του είπε στην αρχή: - Ας πούμε μαζί το "Πάτερ Ημών." Άρχισαν. - Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς. - Αγιασθήτω το όνομα σου..., είπε το παιδί και σιώπησε. - Γιατί σιωπάς; Και το παιδί ρωτάει: - Γιατί, ο Θεός είναι Πατέρας μας; - Ναι. - Άρα, εσύ πρέπει να είσαι ο αδερφός μου; Με αυτά τα λόγια το παιδί ήθελε να πει: "Είσαι ιερέας, κοιμάσαι σε μαλακό κρεβάτι, τρως καλά, ενώ εγώ, αδερφέ μου, με βλέπεις, τρέμω από το κρύο και κοιμάμαι νοιώθοντας πείνα." Ο ιερέας κατάλαβε καλά την κατάσταση του. Έτσι, λοιπόν, κι εμείς επίσης, λέμε τώρα ότι ο Ιησούς είχε έρθει για να σώσει τον κόσμο. Απαγγέλλουμε το "Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς.".. Σε κανέναν λαό δεν θα πρέπει να υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι! Σε κανέναν λαό δεν θα πρέπει να υπάρχουν φτωχές χήρες. Είναι ντροπή να βλέπουμε τις αδελφές και τους αδερφούς μας να πουλάνε την τιμή τους για να έχουν ψωμί! Σήμερα, εκατομμύρια αδελφές και αδελφοί ζουν μέσα σε πορνεία και πουλούν εκεί την τιμή τους. Κι εμείς, εμείς λέμε: "Στην εκκλησία, στον Ουρανό, ο Θεός υπάρχει, ο Ιησούς υπάρχει." Ναι, ο Χριστός ήρθε γι' αυτούς τους πόρνους, για να τους σώσει, δεν ήρθε για τους ενάρετους. Κατά συνέπεια, πρέπει να έχουμε τώρα το θάρρος να διορθώσουμε τα σφάλματα μας του παρελθόντος. Και οφείλουμε να τα επιδιορθώσουμε με οποιονδήποτε τρόπο. Πρέπει να δώσουμε το χέρι μας στις αδελφές μας και στους αδελφούς μας που έχουν εκπέσει. Στις μέρες μας, όλοι οι άνθρωποι υποφέρουν λόγω μιας παρανοήσεως της Αγάπης. Αφαιρέστε το φως του ήλιου από το οποιοδήποτε άνθος, από το οποιοδήποτε φυτό, και θα δείτε την απότομη αλλαγή που θα συμβεί. Αφαιρέστε την Αγάπη απ' το οποιοδήποτε ον, και τότε θα δράσει εκεί ο ίδιος νόμος. Έτσι, λοιπόν, πρέπει να μιλήσουμε για τον Θεό του μέλλοντος όχι ως ένα ον απομακρυσμένο, αλλά ως ένα ον που εργάζεται μέσα στις καρδιές μας, για να μπορέσουμε να εκπληρώσουμε το θέλημα του και τον νόμο του πρόθυμα, και όχι λόγω καταναγκασμού ή βίας. Τώρα, όλοι εσείς, έχετε προσκληθεί στην μεγάλη τράπεζα φαγητού του κόσμου. Αυτός ο Κύριος της Αγάπης σας προόρισε γι' αυτήν την τράπεζα, όποια και αν είναι η κατάσταση σας, όποια και αν είναι η πίστη σας. Σήμερα σας προσκαλεί να προχωρήσετε όχι ως Βούλγαροι, όχι ως Ευαγγελικοί, όχι ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, όχι ως Καθολικοί, όχι ως Μωαμεθανοί, αλλά ως έλλογα όντα, ως αδελφοί που προέρχεστε από τον ίδιο Πατέρα και που έχετε το ίδιο αίμα στις φλέβες σας. Το ίδιο αίμα κυλάει στις φλέβες όλων των ανθρώπων. Αν συλλάβουμε καλά αυτό το γεγονός, αυτό θα είναι η Νέα Διδασκαλία, κατ' αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να μεταρρυθμιστεί η θρησκεία. Εάν η μελλοντική θρησκεία δεν συλλαμβάνει αυτόν τον έξοχο νόμο, μετά από εκατό χρόνια θα γράφονται γι' αυτήν: "Ας την συγχωρήσει ο Θεός." Λέω μια έξοχη αλήθεια. Ο κλήρος πρέπει να τα ξέρει όλα αυτά. Και να θέσει στις προμετωπίδες της εκκλησίας μια επιγραφή: "Ο Θεός είναι Αγάπη κι όλοι εμείς, εμείς θα θυσιαστούμε στο όνομα της Αγάπης." Και όλοι οι επίσκοποι, όλοι οι ιερείς, όλες οι μητέρες, όλοι οι δάσκαλοι, όλοι οι δικαστές πρέπει να γράψουν αυτόν τον νόμο. Αυτή είναι η αρχή που θα πρέπει να είναι η αρχή όλου του κόσμου, η Αγάπη. Κι έπειτα, όταν θα συναντηθούμε, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πως όλοι εμείς είμαστε αδελφοί. Τότε, λοιπόν, θα έχουμε κι άλλες γνώσεις, μια άλλη επιστήμη, εντελώς διαφορετική, και θα χαθούν τότε όλοι οι διαχωρισμοί που υπάρχουν σήμερα ανάμεσα μας. Και θα αρχίζει τότε μια Νέα Ζωή που θα φέρει την Ειρήνη και την Χαρά: Την Ειρήνη στο εσωτερικό των πνευμάτων και των εγκεφάλων, την Χαρά μέσα στις καρδιές, και την Δύναμη μέσα στην ανθρώπινη βούληση. Ήρθε η ώρα, τώρα, για όλους εμάς να αρχίσουμε να ζούμε και να υπάρχουμε μέσα σ' αυτή την συλλογική συνειδητότητα της ανθρωπότητας, να ξέρουμε καλά πως ο θάνατος δεν υπάρχει πια. Η ανθρώπινη ψυχή και η ανθρώπινη συνειδητότητα δεν πεθαίνουν. Επέρχεται μια αλλαγή στο ανθρώπινο σώμα, η μορφή τροποποιείται, αλλά δεν είναι αυτό το ουσιώδες. Ο άνθρωπος αλλάζει πολλά σώματα, πολλά όργανα, αλλά, ως ψυχή που εξελίσσεται, ως συνειδητότητα μέσα στην Φύση, δεν χάνεται. Αυτό είναι μια πραγματικότητα που δεν επιδέχεται καμιά εξαίρεση. Εξακριβώστε την Αλήθεια και θα δείτε. Κατά συνέπεια, σας λέω: Εξακριβώστε την αλήθεια που έχει εισαχθεί εντός σας, αναζητήστε το ιδεώδες σας εντός σας, μέσα στις ψυχές σας. Δεν θα βρείτε αυτό το ιδεώδες στο εξωτερικό. Είναι ενσωματωμένο στις ψυχές σας, στους εγκεφάλους σας, στα σώματα σας, κατά τον τρόπο με τον οποίο η ενέργεια είναι ενσωματωμένη μέσα στον σπόρο που βάζουμε στο έδαφος. Κι από το έδαφος παίρνει αυτός ο σπόρος τους χυμούς για να δημιουργήσει όλα τα όργανα του. Κατά τον ίδιο τρόπο, όλες οι ενέργειες είναι ενσωματωμένες μέσα στο σώμα μας και, σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, το ανθρώπινο πνεύμα τους χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος. Θα σταθώ στο ακόλουθο γεγονός: Πόσες χρονιές χρησιμοποιήθηκαν για την δημιουργία του χεριού σας; Σαν τους ρόζους ενός βλαστού, οι αρθρώσεις των δαχτύλων μας κάνουν να δούμε ότι ο άνθρωπος υπήρξε επί εκατομμύρια έτη• εμπεριέχουν την ιστορία της ανθρωπότητας, την διάρκεια της ανθρώπινης εξέλιξης, τις βαθμίδες που βίωσε ολόκληρη η ανθρωπότητα. Εάν σας πω ότι το δάχτυλο του ανθρώπινου χεριού διηγείται όλη την ιστορία του ανθρώπου, θα πείτε πως αυτό δεν είναι δυνατόν, πως είναι μια φανταχτερή ψευδαίσθηση. Ναι, αυτό θα είναι αλήθεια για όποιον δεν καταλαβαίνει τους νόμους της Φύσης. Μια μέρα βάδιζα με φίλους σ' ένα πευκοδάσος. Σταματήσαμε μπροστά σ' ένα πεύκο και τους είπα: "Οι ρόζοι αυτού του πεύκου δείχνουν τα χρόνια όπου υπήρχε μεγάλη ποσότητα υγρασίας, καθώς και τα χρόνια που έλειπε η υγρασία. Μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό από αυτούς τους ρόζους. Μπορεί κανείς να εξακριβώσει πως αυτό το γεγονός είναι πραγματικό. Λοιπόν, όταν η χρονιά είχε πολλές βροχές, οι αποστάσεις ανάμεσα σ' αυτούς τους κόμπους γινόντουσαν μεγαλύτερες, κι αντίθετα, όταν στη χρονιά υπήρχαν μειωμένες βροχοπτώσεις, αυτές οι αποστάσεις παρέμεναν μικρές. Κατά συνέπεια, κατά μαθηματικό τρόπο, μπορεί κανείς να υπολογίσει και να προσδιορίσει κατά προσέγγιση την ποσότητα της υγρασίας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, άρα, δρα και ανακλάται η υγρασία. Κατά τον ίδιο τρόπο, ορισμένα περιστατικά που συνδέονται με το άτομο, με τη κοινωνία ή τον λαό, ανακλώνται στο σώμα του. Το ξέρετε αυτό; Αναλαμβάνουμε τα αμαρτήματα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Μην νομίζετε πως εμείς που είμαστε μακριά από την Αφρική, δεν φέρουμε τα αμαρτήματα των Αφρικανών. Βεβαίως και τα φέρουμε εντός μας. Υπάρχει μια εσωτερική δύναμη και συνδέει τους ανθρώπους και κάνει να αλληλοσυμπλέκονται οι ζωές τους. Έτσι, λοιπόν, στο μέλλον, όταν θα έχουμε συνειδητοποιήσει αυτόν τον έξοχο νόμο, θα καταλάβουμε ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να δημιουργήσουν καλές συνθήκες για να μπορέσουν να αποφύγουν όλες τις τωρινές συμφορές. Και, πάνω από μια φορά, έχω πει ότι μονάχα οι μητέρες είναι σε θέση να τα δημιουργήσουν όλα αυτά. Κάθε μητέρα, κατά την διάρκεια και μετά τη σύλληψη του παιδιού της, είτε είναι αγόρι είτε είναι κορίτσι, θα πρέπει να λέει: "Κόρη μου, γιε μου, θέλω να ζήσεις στο μέλλον μέσα στον νόμο της αγάπης και να παρουσιάσεις μέσα στον κόσμο όλη την Πληρότητα της." Όταν θα το πει αυτό, θα έχει μια κόρη ή έναν γιο που θα είναι πραγματικοί ήρωες και θα ζουν σύμφωνα με τον νόμο της Αγάπης. Κάθε μητέρα πρέπει να το υποδεικνύει αυτό στα παιδιά της. Οι νέοι που παντρεύονται, πρέπει να μιλούν ως εξής: "Οι γιοι μας και οι κόρες μας θα πρέπει να ζήσουν εν ονόματι της Αγάπης, για τον Θεό της Αγάπης που ενώνει τους ανθρώπους." Η νέα γενιά θα είναι ο κάτοχος νέων ιδεών, της Θείας Αγάπης. Ενώ με τον τρόπο με τον οποίον βαδίζουμε τώρα, αν έρθουμε στον κόσμο μ' αυτόν τον υποτυπώδη κι ασθενικό τρόπο, κι αν θέλουμε να εκπαιδεύσουμε τους ανθρώπους που εργάστηκαν επί χιλιάδες χιλιάδων χρόνια, δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε τίποτε. Ο άνθρωπος μπορεί να επανεκπαιδευτεί μονάχα μέσα στους κόλπους της μητέρας του. Μέσα στους κόλπους της Αγάπης του Θεού. Από μόνος του, ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να επανεκπαιδευτεί. Μονάχα η μητέρα είναι σε θέση να δημιουργήσει εκ νέου τον άνθρωπο και να τον επανεκπαιδεύσει. Αν δεν το κάνει αυτό, κατόπιν, αυτός ο άνθρωπος θα μοιάζει με ένα πλοίο δίχως τιμόνι και μπορεί να σπρωχθεί και να ριχθεί από τα κύματα προς κάθε κατεύθυνση. Έτσι, λοιπόν, οι συνθήκες ζωής των γυναικών πρέπει να τροποποιηθούν στο μέλλον. Οι έγκυοι πρέπει να ζουν μέσα στις καλύτερες δυνατόν συνθήκες, οι συνθήκες ζωής των παιδιών πρέπει να αλλάξουν κι αυτές επίσης. Και δεν πρέπει ν' αρχίσουμε με μια μέθοδο μηχανική, αλλά σύμφωνα με τον νόμο που δρα μέσα στη Ζώσα Φύση. Αυτή η Ζώσα Φύση είναι τέλεια. Μπορώ να διαβάσω εκεί τις όμορφες μεθόδους που έχει! Αν οι Βούλγαροι εφαρμόσουν τις μεθόδους της Φύσης, θα βελτιώσουν την κατάσταση τους. Τι μεγάλα πλούτη κρύβονται μέσα της! Σε δέκα χρόνια, θα μπορούν να πληρώσουν όλα τους τα χρέη. Οφείλουν, όμως, ν' αρχίσουν να μελετούν αυτή την Ζώσα Φύση. Ωστόσο, τι κάνουν τώρα οι Βούλγαροι; Αναμένουν την σωτηρία τους από 'κει που δεν θα έρθει ποτέ. Αυτή η σωτηρία βρίσκεται στο εσωτερικό αυτής της ζώσας Φύσης, αυτής που εισήγαγε εκεί τις δυνάμεις της. Και οι άνθρωποι πρέπει να τις ενεργοποιήσουν για να δράσουν σύμφωνα με τον νόμο της Αγάπης για το καλό των άλλων. Κατ' αυτόν τον τρόπο είναι που θα έρθει και σ' αυτούς η ευλογία. Άρα, αυτός ο έξοχος νόμος καλεί όλους τους ανθρώπους να είναι αδελφοί και αδελφές. Μονάχα τότε θα έχουμε μια νέα επιστήμη της αδελφότητας. Και τώρα, πώς είναι στην πραγματικότητα η επιστήμη μας; Ένα μικρό παιδί αγαπά και περιθάλπει ένα μικρό αρνάκι, του δίνει φιλιά και του φτιάχνει στεφάνια από λουλούδια. Αλλά μια μέρα η μητέρα του λέει: "Για να μπορέσει να ζήσει το παιδί της μαμάς, πρέπει να σφάξουμε αυτό το αρνί." Το μικρό παιδί κλαίει. Κι εσείς λέτε: "Όχι, δεν πρέπει να ζούμε έτσι." Ε, λοιπόν, υποθέτετε ότι αυτό το παιδί έχει εκπαιδευτεί καλά; Θα θέσει το ερώτημα: "Πώς ο Θεός, που είναι τόσο καλός, επιτρέπει να κοπεί ο λαιμός του αρνιού;" - "Ω, γλυκό μου παιδί, ο Θεός έδωσε την εντολή." - Όχι, δεν διευθέτησε ο Θεός κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Εμείς διευθετήσαμε έτσι την ζωή. Και τώρα πρέπει να απαλλαγούμε από τις ψευδαισθήσεις μας. Δεν πρέπει να νομίζετε πως ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. - Όχι, δεν διευθέτησε ο Θεός κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Εμείς διευθετήσαμε έτσι την ζωή. Και τώρα πρέπει να απαλλαγούμε από τις ψευδαισθήσεις μας. Δεν πρέπει να νομίζετε πως ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Όχι, δεν πρέπει να σφάζουμε τους αμνούς. Και τώρα, έχουμε έναν πολιτισμό σκοτωμών, ακρωτηριασμών των μελών των ανθρώπων δεξιά και αριστερά. Και δεν ακούς παρά μονάχα μπαμ και μπουμ! Όλος ο κόσμος λέει: "Στο όνομα της Πατρίδας γίνεται αυτό!" Όμως, ποιά είναι η χρησιμότητα των πολέμων για την ανθρωπότητα; - Απολύτως καμία. Οι άνθρωποι έγιναν πιο φρικαλέοι και τώρα οι πόλεμοι οδήγησαν σ' αυτόν τον εκφυλισμό. Οι μελλοντικοί πόλεμοι δεν θα φέρουν, ούτε κι αυτοί, τίποτε το καλό. Πρέπει να μαχόμαστε, αλλά πώς; - Να μάχεσαι, αλλά δίχως να σκοτώνεις. Αυτός είναι ο νόμος της αγάπης που καλεί τώρα τους ανθρώπους. Οι πιο ικανοί, οι πιο σπουδαίοι, οι καλύτεροι, πρέπει να έλθουν, μητέρες, πατέρες, δάσκαλοι, ιερείς, ανιδιοτελείς άνθρωποι, για να αναλάβουν εκ νέου και να συνεχίσουν αυτό το έξοχο έργο. Αν αυτοί εδώ δεν έλθουν έγκαιρα, θα έρθουν άλλοι. Τώρα, θα κάνω την σύνθεση όλων των συμπερασμάτων μου: Ο στόχος μου δεν είναι καθόλου το να σας επιβάλλω να πιστέψετε σ' αυτά, επιθυμώ μονάχα να τα βιώσετε. Πρέπει να υπάρχουν εμπειρίες, βιώματα, και τίποτε παραπάνω! Μια εσωτερική εμπειρία υπάρχει πάντοτε. Όπως κάθε φυτό που θα πρέπει να βρει το έδαφος του και όλες τις ευνοϊκές για το φύτρωμά του συνθήκες, έτσι και κάθε άνθρωπος στον κόσμο θα πρέπει να βρει τις ευνοϊκές του συνθήκες για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί. Μην νομίζετε ποτέ ότι οι συνθήκες, μέσα στις οποίες υπάρχετε, δεν είναι ευνοϊκές. Όλα αυτά δεν είναι παρά εσωτερικές και υποκειμενικές αντιλήψεις. Σ' αυτή την κατάσταση εξελίξεως της συλλογικής συνειδητότητας, κάθε άνθρωπος βρίσκεται ακριβώς στην θέση του. Αλλά εξαπατώμαστε και λέμε: "Γιατί δεν είμαι σαν αυτόν τον κύριο εκεί;" Μην κοιτάτε αυτόν τον κύριο εξωτερικά" μπορεί να είναι πλούσιος, μπορεί να τρώει πολλά γεύματα, αλλά είναι δυστυχής, η εσωτερική του ζωή είναι διεφθαρμένη, έχει διεστραμμένη καρδιά, το στομάχι του δεν πάει καλά. Ενώ ένας άλλος είναι φτωχός και δεν θα 'χει ποτέ αυτήν την αφθονία αγαθών, αλλά είναι υγιής και τρώει με όρεξη. Η ευτυχία του ανθρώπου καθορίζεται από την διάθεση του πνεύματος: Απ' το αν είναι ικανοποιημένος απ' αυτό που πήρε ή έλαβε σε μια δεδομένη στιγμή. Κι όταν συνενωθούν παρόμοιοι άνθρωποι, θα πρέπει να έχουν μια παρόμοια διάθεση του πνεύματος τους, δηλαδή θα πρέπει να έχουν τις ίδιες ιδέες. Οι ιδέες που έχουμε, οφείλουν να είναι ορθές και δίκαιες. Δεν λέω ότι είναι πάντοτε έτσι, αλλά ότι, ατομικά, θα πρέπει να είναι. Κατά συνέπεια, στην ατομική μας ζωή, οφείλουμε να επιδιορθώνουμε τις ιδέες μας και να υιοθετούμε τις Νέες Ιδέες που έρχονται εκ των άνω προς τον κόσμο, και κατ' αυτόν τον τρόπο θα βοηθήσουμε την κοινωνία και τον λαό. Όμοια με το φυτό που κατασκευάζει τις μορφές τους, κι εμείς επίσης οφείλουμε να οικοδομήσουμε ορθά τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας. Ορισμένοι λένε: "Η ζωή τώρα είναι πολύ δύσκολη." - Όχι, σας το 'χω ήδη πει και μια άλλη φορά, βρίσκεστε τώρα στις ευνοϊκότερες συνθήκες της Ζωής. Είστε στην κατάσταση των Ιουδαίων όταν εγκατέλειψαν την Αίγυπτο. Στην Έρημο, μπορεί να μην έχετε κρέας ή άλλα πράγματα, αλλά θα έχετε νερό, καθαρό αέρα και κανένας Φαραώ δεν θα σας διατάζει. Είναι καλύτερα για τον άνθρωπο να είναι ελεύθερος μέσα στην έρημο, παρά να είναι σκλάβος και να τρώει κρέας, να έχει όλες τις ηδονές και κάποιον Φαραώ για να τον δέρνει και να τον διατάζει: "Πήγαινε φτιάξε τούβλα και πλίνθους!" - Και απαντούμε: "Κανένα πρόβλημα, θα τα κάνουμε." Όχι, δεν θα φτιάξουμε πια τούβλα ή πλίνθους. Έχουμε να βαδίσουμε έναν μακρύ δρόμο μέσα στην Έρημο της Θείας Ζωής. Όλοι οι νέοι που μπορούν να βαδίσουν, θα πρέπει να βάλουν ένα σακί στον ώμο τους και να προχωρήσουν. Και ξέρεις ποιος θα είσαι τότε; - Συναντώντας κάποιον, θα συνεχίσεις τον δρόμο σου. Ενώ τώρα, αν συναντήσεις κάποιον, στρέφεις το πλευρό και προσπαθείς να κρυφτείς για να μη σε κλέψει, για να μην ψάξει τις τσέπες σου. Λες: Αυτός είναι κλέφτης. - Εγώ λέω: Ο κόσμος των ημερών μας είναι γεμάτος κλέφτες. Πείτε μου, λοιπόν, ποιος δεν είναι κλέφτης; Ποιος δεν έχει ψάξει τις τσέπες του πατέρα του; Ποιος δεν έχει αγγίξει τον απαγορευμένο καρπό; Ενώ στο μέλλον, όταν θα μπαίνουμε σ' ένα περιβόλι, σύμφωνα με τον νόμο της Αγάπης θα λέμε: "Αδελφέ μου, μπορώ να κόψω λίγα φρούτα από το περιβόλι σου, ή θα μου τα κόψεις εσύ;" Κι αυτός θα μας λέει: "Μα ναι, φίλε μου, πάρε, σε παρακαλώ!" Αν πάω σ' έναν φίλο μου, θα του πω: "Μπορώ να περάσω τη νύχτα σπίτι σου;" - "Ναι!" - Έτσι, λοιπόν, θα μας κάνει να δρούμε η Νέα Διδασκαλία. Και, στις μέρες μας, τι θα μου απαντούσες; - "Κύριε, υπάρχει ένα ξενοδοχείο, πήγαινε εκεί, δεν έχουμε δωμάτια, υπάρχει στεγαστική κρίση, κλπ." -και το πρόβλημα, λοιπόν, λύθηκε. Τώρα, όταν συναντά κάποιος κάποιον άλλο, αρχίζει να ρωτάει: "Είσαι Βούλγαρος; Πιστεύεις στον Θεό; Ποιό κόμμα ψηφίζεις;" Δεν λέω ότι όλα αυτά τα πράγματα είναι κακά, αλλά δεν είναι το ουσιώδες. Είναι το ευγενές συναίσθημα της αδελφότητας που θα πρέπει να διεισδύσει εντός σας προκειμένου να μπορέσετε, όταν συναντάτε έναν άντρα ή μια γυναίκα, να βλέπετε μέσα τους έναν αδελφό ή μια αδελφή. Εάν κατορθώσετε να καλλιεργήσετε εντός σας αυτό το αίσθημα αδελφότητας, θα βοηθήσετε την αδελφότητα ν' αλλάξει και να ζήσει με βάση άλλα θεμέλια. Τότε δεν θα υπάρχει πλέον αυτή η έλλειψη κατανοήσεως ανάμεσα μας, θα υπάρχει, μάλλον, ένας καλός πόθος. Η Θεία Διδασκαλία είναι αυτή που έρχεται τώρα στον κόσμο. Αυτοί που την φέρνουν είναι τα μικρά παιδιά, και, σε δέκα χρόνια, θα είναι αυτά που θα την διδάξουν. Σε δέκα χρόνια, οι κάμπιες θα βγουν από τα κουκούλια τους για να πετάξουν ως πεταλούδες και θα πουν: "Όχι, δεν χρειαζόμαστε τα κουκούλια." Αυτός είναι ο νόμος που έρχεται τώρα στον κόσμο. Τα πραγματικά γεγονότα ομαδοποιούνται και οι νόμοι εγκαθίστανται. Βρισκόμαστε στην μετάσταση από τον υλικό κόσμο προς τον πνευματικό κόσμο. Όλα τα πράγματα θα χάσουν την ιδιωτική όψη για να ενδυθούν την κοινωνική όψη. Τούτο σημαίνει πως δεν πρέπει πλέον να σκεφτόμαστε αποκλειστικά αυτό τον νόμο των ασφαλειών, πώς να αφήσουμε μερικά εκατομμύρια ως κληρονομιά: Τόσα για τούτο, τόσα για τ' άλλο, και να κάνουμε ελεημοσύνες για να πουν για μας, μετά τον θάνατο μας, πως αφήσαμε πολλά πλούτη και πως είμαστε ευγενείς. Όχι, στο μέλλον οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν και δεν θα χρειάζονται μνημεία. Έτσι, βάλτε την Αγάπη μέσα σας, ας είναι μια παρόρμηση μέσα την καρδιά σας, ένα συναίσθημα μέσα την ψυχή σας, μια δύναμη μέσα την νοημοσύνη σας, και μια αρχή μέσα στο πνεύμα σας. Σ' αυτό έγκειται η σωτηρία του πνεύματος και του ανθρώπινου Όντος. Έτσι, λοιπόν, η Αγάπη συνίσταται σε τρία πράγματα: Ένας ακατανίκητος πόθος μέσα την καρδιά για να είμαστε άνθρωποι πάνω στη Γη• ένα συναίσθημα μέσα την ψυχή - για να την ανυψώσουμε προς τα άνω- και μια δύναμη που θα διασφαλίσει την διεύρυνση της συνειδητότητας και της νοημοσύνης, ενώ ταυτόχρονα θα περιέχει εντός της την έλλογη αρχή της γνώσεως του γιατί υπάρχουμε, για ποιό λόγο ήρθαμε σ' αυτή τη γη και ποιά είναι η προκαθορισμένη αποστολή μας.
  12. Η Νέα Ανθρωπότητα Συνθετική διάλεξη που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 19 Αυγούστου 1920, στο Βέλικο Τίρνοβο. Το θέμα της διαλέξεώς μου θα είναι η Νέα Ανθρωπότητα. Θα ασχοληθώ μ' αυτό το θέμα από μια νέα οπτική γωνία. Το νέο στον κόσμο είναι η ήλιος που ανατέλλει, ενώ το παλαιό είναι ο ήλιος που δύει. Αυτός είναι ένας νόμος της Φύσης. Δεν είμαι μονάχα εγώ που επιβεβαιώνω αυτόν τον νόμο, αλλά κάθε μητέρα και κάθε πατέρας τον επιβεβαιώνουν. Όταν ένα νεαρό κορίτσι και ένα νεαρό αγόρι παντρεύονται, το πρώτο παιδί που έρχεται στον κόσμο στο σπίτι τους, είναι ο ανατέλλων ήλιος, η ελπίδα της ζωής τους. Αν υποθέσουμε ότι το νέο θα φέρει συμφορά σε κάποιον, ότι θα αποδιοργανώσει την ζωή και όλη την ανθρωπότητα, αυτό είναι μια λανθασμένη αντίληψη των έξοχων αρχών που δρουν μέσα στην Ζώσα Φύση. Λοιπόν, αν έχουμε τέτοιες αντιλήψεις, γιατί θα έχουμε αυτά τα παιδιά που θα φέρουν συμφορές στους γονείς τους; Πόσες μέρες και πόσες νύχτες ξαγρύπνησαν οι μητέρες δίχως να ξεκουραστούν και δίχως να κοιμηθούν, εν ονόματι αυτού του νέου παιδιού που δεν μπορεί ακόμα να μιλήσει, εν ονόματι αυτής της νέας ιδέας! Αυτή η νέα ιδέα στην αρχή δεν είναι συγκεκριμένη, αλλά η μητέρα έχει την ικανότητα να συλλαμβάνει, να ακούει σαφώς και να καταλαβαίνει τη γλώσσα αυτού του νέου όντος, αυτού του μικρού μωρού. Κατά τον ίδιο τρόπο, σε μια κοινωνία, στους κόλπους ενός λαού, υπάρχουν άνθρωποι που οι ψυχές τους είναι ευαίσθητες, που οι συνειδητότητές τους έχουν εξελιχθεί, και που οι καρδιές τους είναι πιο υψηλές, και αυτοί οι άνθρωποι συλλαμβάνουν καλύτερα αυτή την νέα ιδέα και είναι τα παιδιά της και οι κάτοχοι της. Ωστόσο, οι σύγχρονοι τους, που δεν κατανοούν τους κατόχους αυτής της ιδέας, λένε: "Αυτοί εδώ οι άνθρωποι είναι αναρχικοί, κομμουνιστές, αιρετικοί, σεχταριστές." Όλα αυτά, όμως, είναι ονομασίες δίχως σημασία. Αν στοχαστούμε κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, τότε, λοιπόν, ρωτάω: Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα σ' έναν κομμουνιστή αφ' ενός, που ζει με τις γνώμες του, κι έναν άνθρωπο, αφ' ετέρου, που ζει με τις ξεπερασμένες αντιλήψεις του, κι έναν τρίτο, τέλος, που ζει με τις νέες αντιλήψεις του; Η διαφορά συνίσταται στο εξής: Αυτός που ζει με τις νέες ιδέες, νοιώθει μέσα του μια παρόρμηση, μια ενέργεια, μια ζωή - άρα μια αύξηση. Κι ο άλλος που ζει με τις ξεπερασμένες ιδέες του, νοιώθει γέρος, οι δυνάμεις τον εγκαταλείπουν, φθίνει, φοβάται το μέλλον, σκέφτεται τα γερατειά του, και γι' αυτό το λόγο θέλει να πλουτίσει, βάζει χρήματα σε πολλές τράπεζες και σε πολλές εταιρείες. Λέω: Αυτοί είναι οι παλαιοί άνθρωποι, είναι ο θάνατος, είναι το κοιμητήρι της ανθρωπότητας. Όμως το κοιμητήρι δεν φέρνει καμία νέα ιδέα για την ανθρωπότητα, δεν δημιουργεί παρά μονάχα βάσανα και συμφορές στον κόσμο! Στο κοιμητήρι είναι που έχουν ταφεί βασιλιάδες, ιερείς, ιεροκήρυκες, μουσικοί, ποιητές - πάντοτε λόγω των αμαρτιών τους. Αν με ρωτήσετε γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι, θα σας απαντούσα: Οι άνθρωποι πεθαίνουν λόγω των ξεπερασμένων ιδεών τους. Τότε, λοιπόν, πως θα αναστηθεί η ανθρωπότητα; Σας λέω: Να γίνετε νέοι, να γίνετε κάτοχοι της νέας Θείας Διδασκαλίας της οποίας το έμβλημα είναι η αδελφότητα. Η Αδελφότητα - αλλά σε τι συνίσταται αυτή; - αυτός που αποκαλείται αδελφός σου, πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιάσει την ζωή του, την περιουσία του, την τιμή του, - τα πάντα, για σένα. Όταν ένας μεγάλος λαός καταλάβει τις ιδέες αυτής της αδελφότητας, θα πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα γι' αυτές τις ιδέες. Αν δεν θυσιάσει τίποτε, δεν θα υπάρχει, άρα, καμία αδελφότητα και καμία ισότητα. Όταν κάποιος κηρύσσει την έξοχη ιδέα ότι ο Θεός υπάρχει, αλλά δίχως να θυσιάζει την ζωή του, την περιουσία του και την τιμή του γι' αυτόν, δεν έχει, συνεπώς, κατανοήσει την μεγάλη ιδέα της ζωής. Η αδελφότητα και η ισότητα, αυτές είναι οι θεμελιώδεις ιδέες του Ιησού Χριστού. Ας επιστρέψουμε πίσω στον χρόνο, κι ας εφαρμόσουμε την διδασκαλία του Ιησού Χριστού, γιατί εντός της βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου. Τι δίδαξε στους ανθρώπους; - Τους δίδαξε αυτή την έξοχη ιδέα της Νέας Ανθρωπότητας. Ποιά είναι, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου αυτής της Νέας Ανθρωπότητας; Πριν 2.000 χρόνια, οι Ιουδαίοι προφήτες, όντας οξυδερκείς, έλεγαν ότι ο Θεός θα δημιουργούσε νέες καρδιές φτιαγμένες από σάρκα και ότι το Πνεύμα του θα εισερχόταν εκεί προκειμένου να το γνωρίσει όλος ο κόσμος, από το μικρότερο παιδί ως τον πιο ηλικιωμένο άνθρωπο. Γι' αυτόν τον λόγο δεν θα συζητήσουμε περί της υπάρξεως του Θεού. Ο καθένας θα σταθεί κάτω από την δική του συκιά δίχως να φοβάται. Η ειρήνη και η αγάπη θα θεσπιστούν ανάμεσα σε όλους, θα μεταμορφωθούν τα όπλα σε εργαλεία και σε άροτρα και δεν θα υπάρχουν πια μάχες. Οι πόλεμοι θα εξαφανιστούν. Ο Ιησούς Χριστός έθεσε τις δυο αρχές - τη Νέα Ανθρωπότητα και την Παλαιά Ανθρωπότητα - στον ακόλουθο συσχετισμό: Ο έλλογος άνθρωπος, αφού κατάλαβε το νόημα της Ζωής, έκτισε την κατοικία του πάνω σ' έναν μεγάλο βράχο. Τα ύδατα των ποταμών και οι άνεμοι δεν κατάφεραν να την γκρεμίσουν. Λέγοντας βράχο υπονοούμε τις σταθερές αρχές της Ζώσας Φύσης. Ενώ ο μη έλλογος άνθρωπος, αυτός που δεν είχε καταλάβει το νόημα της Ζωής, έκτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο, αλλά τα νερά των ποταμών το πλημμύρισαν, οι καταιγίδες και οι άνεμοι ήρθαν με τη σειρά τους, και το σπίτι καταστράφηκε. Οι ποταμοί είναι το σύμβολο των ανθρώπων που ζουν χωρίς αρχές. Τούτοι εδώ προκαλούν όντως διαταραχές στην κοινωνική ζωή και καταστρέφουν το σπίτι που οικοδομήθηκε πάνω στην άμμο. Κατά συνέπεια, αυτοί οι δυο πολιτισμοί βασίζονται σε δυο διαφορετικές αρχές. Η παλαιά ανθρωπότητα των ημερών μας βρίσκεται πάντα στην υπηρεσία του εγωισμού της, και, μ' αυτή την έννοια, είναι αδύνατον να υπάρξει μια αδελφότητα. Ενώ η νέα αδελφότητα βρίσκεται στην υπηρεσία του εγωισμού της, και, μ' αυτή την έννοια, είναι αδύνατον να υπάρξει μια αδελφότητα. Ενώ η Νέα Ανθρωπότητα βρίσκεται στην υπηρεσία του αλτρουισμού, τέλος, ο εγωισμός προορίζεται να γίνει ο βαλές της ανθρωπότητας. Έτσι, λοιπόν, οι νέες ιδέες αφορούν τόσο την ευτυχία του ατόμου και της κοινωνίας, όσο και την ευτυχία όλων των νοημόνων όντων. Όταν λέω νοήμονα όντα, υπονοώ όλα τα όντα γενικά, γιατί δεν υπάρχει κανένα ον που να μην είναι νοήμον. Αν είσαι κουφός, όταν ένας άνθρωπος σου λέει κάτι, δεν θα τον ακούσεις. Θα εκπλαγείς γιατί δεν μπορείς να τον καταλάβεις. Πού είναι, άρα, το λάθος; Όχι σ' αυτόν που μιλάει, μάλλον σ' αυτόν που το αυτί του δεν είναι ευαίσθητο για να ακούσει το τι του λέγεται. Αν έρθει ένας τυφλός, δεν θα μπορεί να δει τον κόσμο• στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι ο κόσμος που είναι μαύρος, είναι ο τυφλός που δεν έχει όργανο οράσεως, η αίσθηση αυτή δεν είναι ανεπτυγμένη. Έτσι η σύγχρονη κοινωνία έχει ανάγκη μιας αναπτύξεως των αισθήσεων της. Κι αυτή η κοινωνία εξελίσσεται σύμφωνα με έναν έξοχο νόμο. Κι η Φύση επίσης δεν είναι αυτή που είχε υπάρξει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Σε κάθε βαθμίδα εκατό εκατομμυρίων ετών επέρχεται στη φύση μια μεγάλη αλλαγή. Εάν σας θέσω το ερώτημα: Επί πόσα εκατομμύρια έτη υπάρχει το ηλιακό μας σύστημα; - Θα μου πείτε ότι, σύμφωνα με ορισμένους σύγχρονους επιστήμονες, εδώ και εκατό εκατομμύρια έτη, σύμφωνα με άλλους εδώ, και διακόσια εκατομμύρια, και σύμφωνα με άλλους, εδώ και πεντακόσια εκατομμύρια, κλπ. Η απόκρυφη επιστήμη λέει ότι, από τότε που δημιουργήθηκε το ηλιακό μας σύστημα ως τώρα, έχουν περάσει διακόσια πενήντα δισεκατομμύρια έτη. Αυτά τα δεδομένα δεν είναι δυνατόν ούτε να αποδειχθούν, ούτε να διαψευσθούν. Είναι μονάχα ισχυρισμοί. Τα γεγονότα δεν μπορούν να αποδειχθούν παρά μονάχα κάτω από κάποιες συνθήκες, όταν έχουμε κάποια αξιώματα και αποφθέγματα. Γενικά, όμως, είναι αναγκαίο να έχουμε ορισμένα δεδομένα για να καταλάβουμε μιαν αλήθεια. Και, μέσα στον κόσμο, οι αλήθειες που έχουν αποδειχθεί, είναι ελάχιστες. Παιδεύεστε, για παράδειγμα, προκειμένου να αποδείξετε την πραγματικότητα μιας ιδέας που σας φαίνεται εντελώς δική σας: Ο άνθρωπος έχει ψυχή ή όχι; Λέω πως οι μισοί απ' τους διανοούμενους της εποχής μας δεν συμφωνούν με αυτή την ιδέα, ενώ οι άλλοι μισοί την εγκρίνουν, αλλά και οι μεν και οι δε δεν είναι σε θέση να αποδείξουν αυτό που βεβαιώνουν. Αν ρωτήσετε κάποιον αν έχει ψυχή, ποιά είναι η μορφή της, θα απαντήσει: "Υπάρχει ψυχή, αλλά δεν ξέρουμε την μορφή της." Μπορούμε να αποδείξουμε μονάχα τα πράγματα που έχουν μορφή, περιεχόμενο και νόημα, ενώ τα πράγματα που δεν έχουν μορφή ή περιεχόμενο ούτε έννοια, δεν είναι δυνατόν να αποδειχθούν. Σας μιλώ για μια ιδέα που είναι κατανοητή για σας. Αυτά που σας λέω τα έχετε μέσα σας. Τα ιδεώδη, οι πόθοι και τα όνειρα που έχετε, εκφράζονται διαφορετικά. Κι ο καθένας από σας έχει τους πόθους του. Ο νεαρός, για παράδειγμα, ψάχνει την πολυαγαπημένη του. Ο ηλικιωμένος θα πει: "Αυτά είναι κουταμάρες, δεν μου χρειάζεται μια νεαρή κοπέλα." Για τον νεαρό, όμως, συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Δεν κοιμάται ολόκληρες νύχτες, ξυπνάει νωρίς το πρωί, περιδιαβαίνει εδώ κι εκεί αναζητώντας την νεαρή κοπέλα με τα μαύρα μάτια. Η μητέρα του ανησυχεί για το τι συμβαίνει στον γιο της, το ίδιο και ο πατέρας. Ο γιος λέει: "Είναι η νέα ιδέα που θα φέρει μέσα μου την νέα ζωή, αυτή είναι που ψάχνω." Ποιος βρίσκεται στον ορθό δρόμο, ο νεαρός ή ο ηλικιωμένος; Λέω: Ο νεαρός. Η αλεπού, καθώς περνούσε δίπλα από μια μηλιά, είδε ένα κομμάτι καλό τυρί που ήταν τοποθετημένο ψηλά σ' ένα κλαδί. Το κοίταξε για λίγο, και μετά μονολόγησε πως δεν άξιζε τίποτε. Γιατί; Γιατί αυτό το τυρί ήταν πολύ ψηλά και δεν μπορούσε να το φτάσει. Αν όμως, το τυρί ήταν τοποθετημένο πολύ κοντά της, η αλεπού θα έλεγε πως δεν θα βρισκόταν πουθενά αλλού καλύτερο τυρί. Η Καινή Διαθήκη περιέχει ορισμένους υπαινιγμούς σχετικά με την Νέα Ανθρωπότητα, για παράδειγμα στην Αποκάλυψη. Πριν 2.000 χρόνια, ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής είδε μια έγκυο γυναίκα που έφερε αυτή την έξοχη ιδέα - Νέα Ανθρωπότητα - και καθόρισε τον αριθμό αυτών των εκλεκτών, των κατόχων της ιδέας - 144.000 άτομα. Προσθέτοντας τα στοιχεία 1+4+4+4=9, αποκτούμε εννέα. Ο αριθμός 9 είναι το αποτέλεσμα μιας εξελίξεως των ανθρώπων όταν θα έχουν όλες τις θετικές και ευγενείς ιδιότητες. Μερικοί θα πουν πως αυτοί οι 144.000 άνθρωποι θα είναι στον Ουρανό. Όχι, αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται τώρα πάνω στη Γη, έχουν ήδη έρθει πάνω στη Γη κι έχουν ενσαρκωθεί σε πολλούς ανθρώπους που έχουν καλή εκπαίδευση. Βρίσκονται μεταξύ των συγγραφέων, των ποιητών, των επιστημόνων, κι όλοι παροτρύνουν την ανθρωπότητα να βαδίσει στην ατραπό προς την νέα ιδέα, προς το Θείο. Αντιτίθενται ανοικτά σ' αυτόν τον σκοταδισμό, σ' αυτές τις αλυσίδες που παραλύουν την ανθρωπότητα. Κι έπειτα, αυτή η ταραχή κι αυτή η αλλαγή που πλησιάζει τώρα, οφείλονται σ' αυτούς τους ανθρώπους. Θα ανατρέψουν αυτόν τον κόσμο. Μην νομίζετε πως πρόκειται για κακό σημάδι. Όταν ένας άνθρωπος καταπίνει πολύ νερό και πνίγεται, οι Βούλγαροι συνηθίζουν να τον γυρνάνε ανάποδα με το κεφάλι προς τα κάτω, για να βγει το νερό από το στόμα του. Και οι σύγχρονοι πολιτισμένοι έχουν καταπιεί μια τρομακτικά μεγάλη ποσότητα από ακάθαρτο νερό, γι' αυτό το λόγο πρέπει να ανατραπούν, με το κεφάλι κάτω, προκειμένου να βγει από μέσα τους το νερό. Όταν θα 'χει βγει όλο το νερό, θα τους ξαναγυρίσουν και πάλι με το κεφάλι προς τα πάνω, και θα αρχίσει η Νέα Ζωή. Ορισμένοι από σας μπορεί να πουν: "Πώς να μας ενδιαφέρει, άρα, αυτή η Νέα Ανθρωπότητα, όταν ζούμε με όλα αυτά τα σημερινά μας βάσανα;" Πρέπει, όμως, να ξέρουμε ότι τα βάσανα είναι μια αναγκαία συνθήκη για την εξέλιξη του ανθρώπου. Μονάχα κατά τούτη εδώ την εποχή άρχισε να υποφέρει, κι έτσι έγινε πολύ ευαίσθητος. Και, όντως, οι σύγχρονοι μας υποφέρουν πολύ, αλλά αυτά τα βάσανα είναι κάτι τι το ευγενές, κι αυτοί είναι που θα οργανώσουν την κοινωνία. Μήπως κάθε έγκυος γυναίκα δεν βιώνει κάποια βάσανα και κάποιες συγκινήσεις; Υποφέρει όσο το παιδί δημιουργείται μέσα στους κόλπους της, αλλά, μετά τη γέννηση του μωρού, απαλλάσσεται από όλα τα βάσανα. Κατά συνέπεια, τα βάσανα δείχνουν πως είμαστε έγκυοι και κυοφορούμε μια έξοχη Θεία ιδέα και, όταν θα γεννηθεί το παιδί και θα είμαστε έτοιμοι, όπως η μητέρα, να υποστούμε όλα τα βάσανα μας, η θλίψη μέσα μας θα αντικατασταθεί με την χαρά. Συχνά, εμείς οι ίδιοι προκαλούμε τα βάσανα μας, Για παράδειγμα, θα σας πω ένα ανέκδοτο από την Βουλγαρική ζωή. Ένας χωρικός αγαπούσε πολύ τα αυγά κι έψαχνε συχνά την ευκαιρία για να τα φαει. Όμως αυτό ήταν πολύ δύσκολο, γιατί η γυναίκα του ήταν πολύ φιλάργυρη. Ήταν ψηλή και δυνατή, κι όταν αυτός κατάφερνε να φαει ένα - δυο αυγά, αυτή τον έδερνε. Μια μέρα αρρώστησε και πέθανε. Ο χωρικός είπε: "Χάρη στον Θεό, τώρα θα μπορώ να τρωω ελεύθερα αυγά και κανείς δεν θα με δέρνει." Πήρε εφτά αυγά και τα 'βαλε στην φωτιά. Εκείνη τη στιγμή ήρθαν κάποιοι χωρικοί για να τον δουν και να του εκφράσουν τα συλλυπητήρια τους. Ξεχνώντας πως η γυναίκα του είχε πεθάνει, και πως δεν θα μπορούσε να τον δείρει, έβγαλε τα αυγά απ' την φωτιά και τα 'βαλε στον κόρφο του. Οι χωρικοί του είπαν: - Μια μεγάλη φωτιά καίει μέσα στο σπίτι σου. - Ναι, είναι μια μεγάλη φωτιά, αλλά η φωτιά που καίει μέσα στο στήθος μου είναι μεγαλύτερη, απάντησε. Οι άνθρωποι της εποχής μας λένε: "Έχουμε μεγάλα βάσανα." Λέω πάντοτε: Τα βραστά αυγά που κρύβετε μέσα στον κόρφο σας, είναι το αίτιο αυτών των βασάνων. Βγάλτε από τον κόρφο σας τα αυγά και τα βάσανα σας θα πάψουν. Στη σύγχρονη επιστήμη, αυτό το αποκαλούν έμμονη ιδέα. Ξέρετε τι είναι η έμμονη ιδέα; Θα σας δώσω ένα παράδειγμα που αφορά έναν άρρωστο άνθρωπο που πάσχει από έμμονη ιδέα. Κάποιος κύριος έβαζε τον δείκτη του δεξιού χεριού του μέσα στον κύκλο που χάραζε με τον αριστερό του αντίχειρα και τον αριστερό του δείκτη και επί ένα δυο χρόνια έκανε προσπάθειες για να κατορθώσει να τον αγγίξει και να τον πιάσει. Υπέφερε από την αποτυχία του και γι' αυτό τον λόγο πήγε σ' έναν γιατρό, ο οποίος είχε αμέσως μια ιδέα για να τον θεραπεύσει. Αυτός ο γιατρός έβαλε τον δείκτη του μέσα στο αριστερό χέρι του ασθενή, που τον άρπαξε ξαφνικά και χάρηκε επιτέλους για την επιτυχία - νόμιζε πως είχε πιάσει το δικό του δάχτυλο. Κατ' αυτόν τον τρόπο θεραπεύτηκε και απαλλάχτηκε από την ιδέα που τον βασάνιζε τόσο καιρό. Το ίδιο, λοιπόν, συμβαίνει και με τους συγχρόνους μας που έχουν μια έμμονη ιδέα. Θέλουν να πιάσουν τον δείκτη τους, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν. Όμως ο δείκτης δημιουργείται για έναν άλλο σκοπό, και όχι για να τον αρπάξετε εσείς. Αν θέλετε, μπορείτε να τον αρπάξετε, αλλά όχι κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Τώρα, έρχεται στην Γη η Νέα Εποχή, περί της οποίας ο σύγχρονος αποκρυφισμός λέει πως ένα νέο κύμα έρχεται από τον Ήλιο. Αν χρησιμοποιήσω νέους όρους, δεν θα γίνουν κατανοητοί από σας και η διάλεξη μου θα είναι εντελώς αφηρημένη. Αυτό το κύμα που πλησιάζει τώρα, αφορά τους ανθρώπινους εγκεφάλους και ορισμένοι άνθρωποι θα γίνουν εκκεντρικοί. Εκκεντρικός άνθρωπος είναι αυτός που σιωπά υπερβολικά ή που ομιλεί υπερβολικά. Τα λόγια του είναι ανακόλουθα. Πρόκειται για τα άκρα που υπάρχουν στους ανθρώπους, αλλά η φυσιολογική εξέλιξη έχει τους κανόνες της. Λένε ότι η γλώσσα πρέπει να είναι πάντοτε λογική. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις μου, μέσα στον κόσμο πρέπει να υπάρχουν τρεις τύποι λογικής: Αποκαλώ την πρώτη εντελώς απλά υλιστική λογική, η δεύτερη είναι η λογική της συνειδητής ζωής, η δε τρίτη είναι η Θεία λογική. Σ' αυτή την τελευταία δεν γίνεται δεκτό κανένα ψέμα και, κατά συνέπεια, προκειμένου να εργασθεί κανείς μέσω των δυο πρώτων λογικών, πρέπει να έχει μια ψυχή ευγενή και ανυψωμένη, δηλαδή να είναι έτοιμος να θυσιαστεί για τους αδελφούς του και να μην ζει αποκλειστικά για τον εαυτό του. Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να καθοριστεί, το να αποδείξουμε πού βρίσκεται η Αλήθεια. Πρέπει να έχουμε χρόνο και καλή εμπειρία για να εξακριβώσουμε την Αλήθεια. Όλοι οι επιστήμονες της εποχής μας, που μας παρουσιάζουν διάφορες θεωρίες και έρευνες στον τομέα της ιατρικής, των τεχνικών επιστημών, της φυσικής, της χημείας, κλπ., χρειάζονται μια περίοδο χρόνου προκειμένου να εφαρμοσθούν και να εξακριβωθούν οι θεωρίες τους. Μια θεωρία μπορεί να είναι πολύ ορθή όσον αφορά τους μαθηματικούς υπολογισμούς της, αλλά αν την εφαρμόσουμε δίχως κανένα αποτέλεσμα, δεν θα γίνει αποδεκτή. Έτσι, για παράδειγμα, κάποιος Άγγλος ασχολούνταν με ένα πρόβλημα επί εικοσιπέντε έτη, μελετούσε τον μηχανισμό μιας ιπτάμενης μηχανής. Γι' αυτόν τον σκοπό, έκανε με ακρίβεια όλες τις αναλύσεις και, όντας πολύ βέβαιος πως είχε κάνει σωστά όλους τους υπολογισμούς, δημοσίευσε μια σχετική αγγελία στις εφημερίδες. Είχε, όμως, λησμονήσει μια μοναδική λεπτομέρεια - δεν είχε εξακριβώσει όλες αυτές τις θεωρίες του στην πρακτική. Όταν άρχισαν να δοκιμάζουν αυτή την μηχανή, αφού πραγματοποίησαν το σχέδιο σύμφωνα με τα δεδομένα και τους υπολογισμούς που είχε κάνει αυτός, η μηχανή δεν λειτουργούσε: Ο τροχός γυρνούσε, αλλά η μηχανή δεν πέταγε. Αποδοκίμασαν τον ερευνητή και αυτό ήταν το τέλος της εργασίας του. Όμως οι νέοι άνθρωποι που ήρθαν μετά από αυτόν, άρχισαν να αναλύουν τη Ζώσα Φύση, να μελετούν τη σύσταση του οργανισμού των πουλιών, των φτερών τους και των ουρών τους. Οι άνθρωποι γνώρισαν τις μεθόδους πτήσης και, πάνω σ' αυτή την βάση, κατασκεύασαν το αεροπλάνο. Ήταν τόση μεγάλη η χαρά της σύγχρονης ανθρωπότητας όταν ανακάλυψε αυτό το μέσο για να πετά κανείς στον αέρα! Αυτές, όμως, οι ιπτάμενες μηχανές - τα αερόστατα, τα αεροπλάνα, τα ζέπελινγκ - δεν χρησιμοποιήθηκαν για το καλό και για την ευτυχία της ανθρωπότητας. Και είδατε τι έκαναν κατά τους τελευταίους πολέμους και πόσο επικίνδυνα είναι στην πραγματικότητα. Σήμερα οι άνθρωποι μου λένε: "Κάντε μας να μάθουμε ένα από τα μεγάλα μυστικά." Λέω: Ένα μεγάλο μυστικό είναι το να μάθεις να περιθάλπεις τον εαυτό σου για να θεραπευτείς, όταν είσαι άρρωστος, και το μέσο είναι το να πετάξεις. Οι άνθρωποι που έχουν νευρασθένεια, μπορούν να θεραπευτούν κατ' αυτόν τον τρόπο. Μια γυναίκα είναι άρρωστη• αρκεί να προσπαθήσει να πετάξει στον αέρα επί μισή ώρα, και θα επιστρέψει θεραπευμένη. Αύριο θα αρρωστήσει ο άντρας της• πρέπει να τον βάλει κι αυτόν στο αερόστατο για να πετάξει επίσης και θα επιστρέψει κι αυτός θεραπευμένος. Το να θεραπεύεις με αυτή τη μέθοδο είναι εύκολο, γιατί ο αέρας, στα ανώτερα στρώματα, είναι πολύ καθαρός. Εδώ όπου κατοικούμε, βρισκόμαστε σ' ένα ατμοσφαιρικό μέσο όπου υπάρχει πολύ διοξείδιο του άνθρακα. Αν είμαστε υπερβολικά νευρικοί σήμερα, το αίτιο είναι η μεγάλη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα που εισπνέουμε και εκπνέουμε, κι αυτό το οξείδιο σχεδόν δηλητηριάζει τον οργανισμό μας. Ξέρετε πώς νοιώθετε όταν μπαίνετε σε μια πόλη; Αν έχετε ανεπτυγμένη την έκτη αίσθηση ή την ψυχομετρική ικανότητα με την οποία είναι προικισμένοι ορισμένοι άνθρωποι, κι αν κοιτάζατε μια πόλη, θα αηδιάζατε με την πόλη και θα αρνιόσαστε να ζήσετε εκεί λόγω της δυσωδίας! Οι πόλεις μας και τα σπίτια μας αντιστοιχούν στην σύγχρονη ανθρωπότητα της οποίας η οσμή είναι αντίστοιχη. Έτσι, η ζωή γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη. Ενώ οι νέες ιδέες, οι Θείες ιδέες που έρχονται τώρα, φέρνουν τη Νέα Ζωή στον κόσμο. Ο θάνατος που υπάρχει ανέκαθεν, οι συμφορές, τα βάσανα, οι παράνοιες οφείλονται σε ψυχικά αίτια εντελώς διαφορετικά απ' αυτά που υποθέτει κανείς. Η τωρινή ζωή πρέπει ν' αλλάξει ως προς τις μορφές της, το δε σύγχρονο καθεστώς πρέπει ν' αλλάξει κι αυτό. Και οι άνθρωποι με τις νέες ιδέες, που απαιτούν αυτή την αλλαγή, έχουν δίκιο. Αυτή η αλλαγή μέσα τη φύση μπορεί να πραγματοποιηθεί προοδευτικά, γιατί θα πραγματοποιηθεί επίσης μέσα στην ζωή, είτε κατά τρόπο συνεχόμενο, ή κατά τρόπο στιγμιαίο. Για μια παρόμοια συνθήκη, οι Τούρκοι λένε: "Αλά χαν ζορού ντα βαρ", δηλαδή όταν κάποιος είναι φτωχός στο πνεύμα και ξεροκέφαλος, και ο Θεός του λέει μια ή δέκα φορές τι πρέπει να κάνει, αλλά δεν κάνει τίποτε γι' αυτό, τότε θα δράσει γι' αυτόν ο νόμος της αναγκαιότητας. Έτσι, λοιπόν, η βασική ιδέα της Νέας Διδασκαλίας είναι η αδελφότητα. Οι αδελφότητα πρέπει να εφαρμοστεί στις ίδιες τις οικογένειες. Οι μητέρες και οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν καλά αυτόν τον νόμο της αδελφότητας, προκειμένου να μπορέσουν να δημιουργήσουν τις νέες συνθήκες για να μεγαλώσουν και να εκπαιδεύσουν τα παιδιά. Ο νεαρός άντρας, όντας γεμάτος σφρίγος, κάνει μερικές κακίες. Πώς ασχολείται κανείς μαζί του σύμφωνα με την παλαιά εκπαίδευση; - Τον βασανίζουν, τον φυλακίζουν. Όμως, μέσα στην φυλακή χάνει την υγεία του και το Κράτος τον θρέφει. Αυτός ο νεαρός άντρας μπορεί να γίνει ένας τέλειος πολίτης. Μέσα του υπάρχει ένα πλεόνασμα ενέργειας που πρέπει να ενεργοποιηθεί με επιδέξιο τρόπο. Λέτε γι' αυτόν: "Είναι, όμως, αμαρτωλός, εγκληματίας." Η κοινωνία είναι αυτή που δημιούργησε παρόμοιες συνθήκες, τις οποίες αυτός δεν μπορεί να καταπολεμήσει. Έτσι, λοιπόν, αντί να μελετάμε τον ζώντα Θεό, την Ζώσα Φύση προκειμένου να δράσουμε σε συμφωνία μαζί της, ερχόμαστε αντιμέτωποι προς τον ίδιο μας τον εαυτό και δρούμε ενάντια στον εαυτό μας υποθέτοντας πως υπάρχουν πολλοί νόμοι στον κόσμο. Όχι, μέσα στη Ζώσα Φύση υπάρχει μονάχα ένας νόμος που εφαρμόζεται στον πλούσιο και στον φτωχό. Ο αδαής λέει: "Αυτός όμως ο βαθύπλουτος έχει τι να φαει, τι να πιει, ζει μέσα στην χλιδή, ενώ για μένα δεν υπάρχει τίποτε." Δεν ξέρεις ότι τα βάσανα αυτού του πλούσιου κρατιόνται για να τα έχει μέσα σε σαράντα ή πενήντα χρόνια. Μήπως η Φύση δεν παίρνει εξ ίσου το λίπος και του πλούσιου και του φτωχού; Τι θέλει να πει μ' αυτό που κάνει, το ότι παίρνει δηλαδή το λίπος των ανθρώπων: Θέλει να τους πει: "Δεν έχετε μάθει τον νόμο της αδελφότητας." Και αν ξεκινήσετε διαβάζοντας το πρώτο κεφάλαιο της γενέσεως, θα δείτε ότι ο Θεός είπε στον Αδάμ και την Εύα: "Θα φάτε από όλους τους καρπούς, αλλά δεν θα φάτε έναν μόνον. Και την ημέρα που θα γευθείτε αυτόν τον απαγορευμένο καρπό, θα πεθάνετε." Ο απαγορευμένος καρπός είναι ο σύγχρονος εγωισμός. Ένας άνθρωπος που θέλει να εργάζονται οι άλλοι γι' αυτόν, ενώ αυτός θα ζει ως παράσιτο, ένας άνθρωπος που θέλει να τρώει εις βάρος των χηρών και των φτωχών ορφανών, ένας άνθρωπος που θέλει να μάχεται ενάντια σε τόσους λαούς, είναι αυτός που τρώει τον απαγορευμένο καρπό. Ιδού γιατί όλοι μας οφείλουμε να είμαστε συνεπείς προς αυτή την Μεγάλη Διδασκαλία. Πού δίδαξε ο Ιησούς Χριστός πως πρέπει να πολεμάμε, πως πρέπει να προσευχόμαστε στον Θεό να βοηθήσει τη μια πλευρά από τους αντιπάλους ενός πολέμου; Πριν χίλια ή δυο χιλιάδες χρόνια, όλα αυτά είχαν νόημα, αλλά στις μέρες μας είναι ήδη μια ξεπερασμένη αντίληψη. Πού βρίσκεται, λοιπόν, αυτή η συνεπής πίστη, για την οποία κορδώνονται τόσοι και τόσοι, η αληθινή χριστιανική πίστη που είναι; Μιλώ γι' αυτούς που φέρουν το όνομα των αληθινών Χριστιανών. Οφείλουν να δρουν σύμφωνα με το νόμο του Χριστού. Ενώ αυτοί που δεν είναι Χριστιανοί, οφείλουν να δρουν συμφωνά με τις αντιλήψεις τους και τους νόμους τους. Ορισμένοι λένε: "Εγώ δεν είμαι Χριστιανός." Ποιοί είναι τότε οι νόμοι σου και οι αντιλήψεις σου βάσει των οποίων υπάρχεις; -"Είμαι ελεύθερος στοχαστής." Να δρας, τότε, σύμφωνα με την ελεύθερη σκέψη σου. Πρέπει να πούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει δίκιο, γιατί σε κάθε άνθρωπο υπάρχει κάτι τι το καλό και κάτι το ευγενές μέσα στην ψυχή του. Δημιουργείστε τις ευνοϊκές συνθήκες για κάθε άνθρωπο κι αυτός θα μπορέσει ν' ανυψωθεί. Αν ζει μέσα σε συνθήκες δυσμενείς, θα πέσει. Έδωσα στο παρελθόν το παράδειγμα ενός Ιταλού ζωγράφου, και θα σας το πω και πάλι. Ένας διάσημος Ιταλός ζωγράφος ήθελε να σχεδιάσει το πρόσωπο του Χριστού και, γι' αυτό το λόγο, τριγυρνούσε παντού στην πόλη και κοίταζε προσεκτικά τους ανθρώπους για να βρει ένα πρόσωπο που θα 'ταν καλό για τον σκοπό του. Και όντως βρήκε ένα νεαρό περίπου 20 χρονών και σχεδίασε πάνω σ' αυτό το πρότυπο το πρόσωπο του Χριστού. Δέκα χρόνια μετά, περίπου, αυτός ο ίδιος ζωγράφος αποφάσισε να σχεδιάσει το πρόσωπο του Ιούδα και βρήκε ένα νεαρό που του είπε: "Κύριε, με εκπλήσσει πολύ αυτό που κάνετε. Πριν δέκα χρόνια περίπου ποζάρισα για σας για να ζωγραφίσετε τον Χριστό, και σήμερα θέλετε να ποζάρω για να ζωγραφίσετε τον Ιούδα!" Μέσα σε δέκα μονάχα χρόνια διεστραμμένης ζωής, το πρόσωπο αυτού του νεαρού είχε αλλάξει τόσο ώστε τελικά έμοιαζε με τον Ιούδα. Νομίζετε πως, εάν μια νεαρή κοπέλα πάρει στραβό δρόμο και βρεθεί τελικά σ' έναν οίκο ανοχής, δεν θα έχει στο πρόσωπο της το χάραγμα αυτής της ζωής; Μια πόρνη μου διηγήθηκε κάποτε πως, όταν είχε χρήματα, ο σύζυγος της την δεχόταν στο σπίτι του, αλλά όταν ήπιε όλα τα δικά της χρήματα, χώρισαν, την εγκατέλειψε μόνη της και, τελικά, αυτή ξέφυγε από το ορθό μονοπάτι. Λέει: "Θέλω να πάω στην Εκκλησία, αλλά δεν με δέχονται." Αυτή η γυναίκα έχει το όνειρο να ζήσει μια ζωή αγνή, κι αν αλλάξουν οι συνθήκες, θα ανυψωθεί. Όσον αφορά τις ελευθέριες γυναίκες που θέλουν να υπηρετούν τα συναισθήματα τους, λέγεται: "Ο κόσμος χρειάζεται τέτοιες γυναίκες." Εγώ λέω: Όχι, πρέπει να φροντίσουμε να βγουν αυτές οι αδελφές μας από τους οίκους ανοχής. Δεν πρέπει πια να τις υποχρεώνουμε να εκπορνεύονται, αλλά θα πρέπει να τις βάλουμε στον σωστό δρόμο και να τις κάνουμε να δουν πώς να ζουν. Βλέπουμε πια να έρχονται οι κάτοχοι των νέων ιδεών, των αλτρουιστικών συναισθημάτων, άρα των ιδεών της Θείας Διδασκαλίας, και πρόκειται στην ουσία για τους ανθρώπους που θα υπερασπισθούν όλους τους παραγκωνισμένους ανθρώπους, όλους αυτούς που έπεσαν χαμηλά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ο οποιοσδήποτε τυχαίος, έχουν στο πρόσωπο τους σημάδια, καθώς και στα μάτια τους και στα χέρια τους, θα τους αναγνωρίσετε. Και ιδού ποιά είναι τα σημάδια τους: Αν ο κάτοχος της νέας Διδασκαλίας είναι γιατρός, όταν έρθει σπίτι σου, θα σου φέρει όλα τα φάρμακα και δεν θα πάρει χρήματα, λέγοντας σου: "Υπηρετώ δωρεάν." Εάν είναι ιερέας, όταν θα τον καλέσεις για μια βάπτιση ή για μια κηδεία, δεν θα σου ζητήσει χρήματα και θα πει: "Υπηρετώ τη νέα Διδασκαλία." Αν είναι έμπορος, ως οπαδός αυτής της νέας Διδασκαλίας θα κάνει το εμπόριο του έντιμα, αν είναι δάσκαλος ή καθηγητής θα εργάζεται δωρεάν. Θα μου αντειπείτε: "Αν όλοι εργάζονται δωρεάν, ο κόσμος θα καταστραφεί." Ναι, ο τωρινός κόσμος θ' αλλάξει, αλλά θα έρθουν νέες συνθήκες. Ορισμένοι θα μου θέσουν το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν να εργάζεσαι δωρεάν, πώς θα υπάρχουμε δίχως χρήματα; Ρωτώ πόσα εκατομμύρια λέβα πληρώνει κανείς τον πατέρα ή την μητέρα για να κάνουν να φάνε και να μεγαλώσουν τα τρία ή τέσσερα παιδιά τους και για να ανατραφούν; Υπάρχει ένας νόμος σύμφωνα με τον οποίον ο πατέρας και η μητέρα υποχρεώνονται να σηκωθούν πέντε - έξι φορές τη νύχτα για να φροντίσουν τα μικρά τους παιδιά; Δεν υπάρχει νόμος, δεν υπάρχει Σύνταγμα, και ωστόσο αυτή η εργασία γίνεται πάρα πολύ καλά, πιο φυσικά από όλες τις άλλες εργασίες που διέπονται από τους νόμους που φτιάχνει το Κράτος. Κατά συνέπεια, η μητέρα και ο πατέρας μας δίνουν τον πρώτο νόμο στον οποίον οφείλουμε να υποταχτούμε. Λέω: Αν ζείτε κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο, όπως ζουν οι γονείς και τα παιδιά σε μια οικογένεια, αν η ζωή σας μοιάζει με την ζωή των αδερφών μιας οικογένειας, θα είστε στον σωστό δρόμο. Από την άποψη της Νέας Ανθρωπότητας, δεν θα σας συμβεί μεγάλη καταστροφή. Στην πραγματικότητα, έρχεται στον κόσμο μια μεγάλη καταστροφή, αλλά θα είναι καταστροφή για όλα τα οικοδομήματα που δεν έχουν στερεές βάσεις, και για όλα τα σάπια δέντρα που δεν έχουν βαθιές και υγιείς ρίζες. Έρχεται μια Μεγάλη Ιδέα, κι αυτή είναι που θα τα κάνει να πέσουν, αλλά πρόκειται για έναν νόμο, για μια ανανέωση του αέρα που θα εξαγνίσει τα πάντα που θα έχουν μολυνθεί και θα έχουν σαπίσει, για να μην αφήσει να υπάρχει πια στον κόσμο παρά μονάχα ό,τι είναι υγιές. Όταν σας συμβαίνουν βάσανα, μην αναρωτιέστε ποιό είναι το αίτιο τους. Σας λέω: Ο Ήλιος είναι το αίτιο όλων των συμφορών πάνω στην Γη, των βασάνων μας και των χαρών μας. Αυτός γεννά τις πλημμύρες, τις επιδημίες, και όλες τις ασθένειες στον κόσμο, προκαλεί τους σεισμούς της γης, γενικά είναι το αίτιο όλων όσων συμβαίνουν σ' ολόκληρη τη Φύση. Όμως ο Ήλιος λέει: "Αν είσαι έξυπνος, θα μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις έλλογα την ενέργεια μου, κι εγώ θα σου προσφέρω όλη μου την αφθονία και όλη την ευλογία μου- αν, όμως, δεν είσαι έξυπνος, θα σε κάνω να υποστείς τα μεγαλύτερα βάσανα." Ο Ήλιος μπορεί ν' αλλάξει την ενέργεια του, αλλά θα καίει πάντοτε και η Γη θα συνεχίσει να γυρνάει. Και θα σας πω και το εξής: Στην υπέρτατη μηχανική της απόκρυφης επιστήμης, υπάρχει μια γνώμη σύμφωνα με την οποία, κατά την κίνηση ενός τροχού, συμβαίνει μια εξαίρεση κάθε εκατό εκατομμύρια γύρους. Η Γη μας είναι ένας παρόμοιος τροχός. Κι όταν θα έχει γυρίσει εκατό εκατομμύρια φορές γύρω από τον Ήλιο, θα επέλθει μια εξαίρεση στην κίνηση της - καταστροφική ή προς ανοδική φορά, άρα ευεργετική. Τέτοιες εξαιρέσεις έχουν συμβεί πολλές φορές, μια τέτοια εξαίρεση θα συμβεί και τώρα επίσης. Η Γη μας έχει κάνει τόσους σχεδόν γύρους και βρίσκεται ήδη πολύ κοντά στην εξαίρεση. Δεν θα σας πω την ακριβή ημερομηνία για το πότε θα συμβεί αυτή η εξαίρεση. Μπορεί να μη με πιστεύετε τώρα, ωστόσο όταν θα έρθει η ώρα θα το εξακριβώσετε μόνοι σας. Μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτόν τον απόκρυφο νόμο επίσης και σε σχέση με τον Ήλιο. Όταν θα έχει κάνει εκατό εκατομμύρια γύρους, θα επέλθει μια εξαίρεση. Οι σύγχρονοι επιστήμονες λένε ότι, για να κάνει έναν γύρο, ο Ήλιος χρειάζεται είκοσι εκατομμύρια χρόνια. Ξέρετε τι θα συμβεί στον κόσμο όταν ο Ήλιος κάνει μια παρόμοια εξαίρεση; Αν αυτή η εξαίρεση γίνει κατά καθοδική φορά, όλο το ηλιακό σύστημα θα σβήσει, ο Ήλιος μας θα σκοτεινιάσει και, ως εκ τούτου, η ζωή θα πάψει να υφίσταται επί της Γης. Αν, όμως, αυτή η εξαίρεση γίνει κατά ανοδική φορά, η ηλιακή ενέργεια θα αυξηθεί δέκα φορές και θα τα βγάλουν πέρα μονάχα οι άνθρωποι που θα παραμείνουν τότε ζωντανοί πάνω στη Γη. Έτσι, λοιπόν, τώρα υπάρχει μια κατά προσέγγιση σύμπτωση - και ο Ήλιος, και η Γη, και οι δυο τους έχουν κάνει τα εκατό εκατομμύρια των γύρων τους και θα έρθουν, άρα, και οι δυο εξαιρέσεις. Αυτή είναι μια διαβεβαίωση που μπορώ να την αποδείξω με μαθηματικό τρόπο, με γεγονότα και δεδομένα, αλλά όχι για την τωρινή κοινωνία. Μας χρειάζεται χρόνος για να μπορέσω να σας αποδείξω τους τύπους και τα γεγονότα που χρησιμοποιεί η απόκρυφη επιστήμη. Με αυτό, δεν θέλω να αφυπνίσω έναν φόβο, αλλά θέλω να πω πως υπάρχουν εξαιρέσεις και πως κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος για να εκπληρώσει καλά το καθήκον του προκειμένου να τις καταλάβει και να τις αντιμετωπίσει. Και ο Ιησούς Χριστός είπε: "Μακάριοι όσοι παραμένουν άγρυπνοι στη θέση τους, προκειμένου ο Κύριός τους όταν έρθει να μην τους βρει να κοιμούνται." Αν υποθέτετε πως τρώγοντας και πίνοντας θα συνεχίσετε την ζωή σας ήρεμα και γαλήνια, απατάστε πολύ. Οι σύγχρονοι επιστήμονες ισχυρίζονται και βεβαιώνουν πως ο άνθρωπος άρχισε την ύπαρξη του εδώ και οκτώ χιλιάδες χρόνια το πολύ, αλλά η απόκρυφη επιστήμη έχει μια θέση εντελώς διαφορετική ως προς αυτό το θέμα. Δηλώνει πως ο άνθρωπος υπήρξε πολύ περισσότερο απ' όσο υποστηρίζουν τώρα οι επιστήμονες της εποχής μας. Οι αποδείξεις πως ο άνθρωπος υπήρξε σε μια εποχή προγενέστερη των οκτώ χιλιάδων ετών, είναι τα απολιθωμένα κρανία εκείνων των εποχών. Δεν είναι δυνατόν να σας δώσω όμως πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη του ανθρώπου κατά την διάρκεια μιας πολύ προγενέστερης εποχής. Έστω κι αν εμφανίζονταν αυτές οι πληροφορίες, ο σύνδεσμος μ' αυτές είναι τόσο λεπτεπίλεπτος ώστε θα μπορούσε κανείς σχεδόν να πει πως δεν υπάρχει. Κατά την διάρκεια μιας απ' τις διαλέξεις μου, είπα ότι ο αντίχειρας ορίζει την ανάπτυξη της ανθρώπινης βούλησης, και ορισμένοι απάντησαν πως αυτό δεν είναι λογικό. Στην πραγματικότητα, όμως, ο αντίχειρας είναι το αποτέλεσμα της ανθρώπινης βούλησης. Σε μια πολύ αρχαία εποχή, όταν ήθελαν να τιμωρήσουν έναν πολύ πεισματάρη άνθρωπο, για να πάψει να διαπράττει αδικήματα - του έκοβαν τους δυο αντίχειρες. Λοιπόν, σας θέτω το ερώτημα: Γιατί ο αντίχειρας ορισμένων ανθρώπων είναι μακρύτερος, ενώ σε άλλους ανθρώπους είναι πιο κοντός; Γιατί στους μεν είναι πιο αρμονικός ενώ στους δε δεν είναι; Τούτο σημαίνει κάτι και βεβαιώνει τον βαθμό εξελίξεως της βουλήσεως και της λογικής του ανθρώπου. Αν κοιτάξετε τον αντίχειρα κάποιου, θα καταλάβετε ποιά είναι η εξέλιξη της ψυχής του. Αν η εξέλιξη της ψυχής είναι καλή και ορθή, ο αντίχειρας είναι αρμονικός, ευθύς, κανονικός, δίχως παραμορφώσεις. Αντίθετα, αν υπάρχουν παραμορφώσεις, τούτο σημαίνει ότι ο οργανισμός του είναι επίσης παραμορφωμένος. Όταν η μύτη σου, τα μάτια σου ή το στόμα σου παραμορφώνονται, τούτο σημαίνει κάτι. Ο γιατρός θα πει: "Εδώ έχουμε μια ανωμαλία, αναμφίβολα μια αποπληξία." Ενώ εγώ λέω: Υπάρχει μια διχόνοια ανάμεσα στα όργανα του σώματος, ανάμεσα στην ένωση των δυνάμεων, ανάμεσα στις σκέψεις και τα συναισθήματα που δρουν εντός του ανθρώπου. Αν ασχοληθώ με αυτή την επιστήμη μονάχα θεωρητικά, χωρίς την πρακτική εφαρμογή της, δεν θα 'χει νόημα. Κάθε πραγματικότητα πρέπει να έχει μια κάποια μορφή. Μιλάω για πραγματικότητες που είναι σαφώς καθορισμένες ποσότητες, ακριβώς όπως ένας μαθηματικός που χρησιμοποιεί τους τύπους κι ένας χημικός που χρησιμοποιεί μόρια και άτομα, ή ένας φυσικός που ασχολείται με τις δυνάμεις ως πράγματα σαφώς καθορισμένα και όχι αφηρημένα. Τώρα, λέμε ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή. Είναι μια μονάδα σαφώς καθορισμένη, πού κατοικεί, στον εγκέφαλο, στην καρδιά, στους πνεύμονες, ή στο στομάχι, πού βρίσκεται γενικά; Η σύγχρονη επιστήμη δεν μπορεί να πει τίποτε για την ψυχή. Επιστρέφω στην ιδέα μου. Η Νέα Ανθρωπότητα θα πρέπει να αρχίσει κατ' αρχήν από την ανατομία του ανθρώπου. Και γι' αυτό το λόγο επιμένω να ενδιαφερθείτε όλοι για την ανατομία. Όταν αρχίζει κάποιος να χτίζει σπίτια, αρχίζει από τα δοκάρια, φτιάχνει πρώτα την σκαλωσιά του σπιτιού και μετά το χτίζει. Η σκαλωσιά, είναι η ανατομία. Λένε μερικοί: Δεν μου χρειάζεται η ανατομία. Όχι, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε χωρίς αυτή. Δεν υπάρχει παιδί, δεν υπάρχει πατέρας, ούτε μητέρα που να μην μελετούν την ανατομία. Όταν κόβει κάποιος ένα ύφασμα για να φτιάξει ρούχο, αρχίζει πάντοτε από την ανατομία. Το πατρόν είναι ένα ανατομικό σημάδι και κόβετε το ύφασμα σύμφωνα μ' αυτό. Λοιπόν, οι σύγχρονοι μας μελετούν τη ζωή από ανατομικής απόψεως και συνεχώς κόβουν. Τι σημαίνει κόβω; - Στην Νέα Ανθρωπότητα δεν θα μελετήσετε μονάχα την ανατομία, θα μελετήσετε επίσης και την φυσιολογία. Πώς μελετάτε την φυσιολογία όταν χτίζετε το σπίτι σας; - Βάζετε παράθυρα, τζάκια για να υπάρχει καλύτερο ρεύμα αέρα, για να διεισδύει στο σπίτι ο αέρας. Και με τι ασχολείται, λοιπόν, η φυσιολογία; - Με τις λειτουργίες των διαφόρων οργάνων, τις λειτουργίες της καρδιάς, την κυκλοφορία του αίματος. Για να υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες στη ζωή μας, σε κάθε οικογένεια χρειαζόμαστε την φυσιολογία. Εσείς που κτίζετε τώρα τα σπίτια σας, έχετε μεγάλα παράθυρα; Σας συνιστώ ένα πράγμα: Κάντε στα σπίτια σας τις πόρτες μεγαλύτερες και ανοίξτε τα τζάκια περισσότερο. Τα μεγάλα τζάκια μου αρέσουν και δεν εγκρίνω τις θερμάστρες που χρησιμοποιούν τώρα. Λέτε: "Κάποτε ο παππούς μου και η γιαγιά μου είχαν πολύ καλή υγεία." Ναι, αλλά ο παππούς σου είχε μεγάλα τζάκια στο σπίτι και ο αερισμός γινόταν καλά, ενώ εσύ προχωράς προς τα κάτω, ζεις μέσα στο διοξείδιο του άνθρακα και, βεβαίως, δεν θα είσαι υγιής. Πρέπει να υπάρχουν σημαντικοί αερισμοί. Και οι Βούλγαροι τι κάνουν, λοιπόν; - Βάζουν χαρτί στα παράθυρα για να μην μπει ο αέρας στα σπίτια τους και για να μην κρυώσουν. Είναι καλύτερα να κρυώσουν, παρά να αναπνέουν το διοξείδιο του άνθρακα. Αυτοί οι άνθρωποι της Νέας Ανθρωπότητας είναι ζωντανοί, θα έχουν παιδιά για να κάνουν να εξαπλωθούν παντού οι νέες ιδέες. Όλοι εσείς, μπορείτε να γίνετε μέλη της Νέας Ανθρωπότητας. Ποιος από σας δεν αγαπά την αδελφότητα και την ισότητα; Υπάρχει πατέρας που να μην θέλει να γίνει ο γιος του επιστήμονας και να μη μείνει αδαής; Η Νέα Ανθρωπότητα απαιτεί να έχει ο κάθε άνθρωπος τις ακόλουθες ιδιότητες: Να είναι έντιμος, δηλαδή να κυριαρχεί στον εγωισμό του, να είναι δίκαιος, έξυπνος και καλός. Κι όχι να έχει τις ιδιότητες αυτές φαινομενικά, αλλά σε απόλυτη έννοια, πρέπει να είναι τόσο έντιμος ώστε να μην θυσιάσει ποτέ τα συμφέροντα του άλλου προς όφελος της δικής του ευτυχίας, αλλά να θυσιάζει πάντοτε τα δικά του συμφέροντα χάρη της ευτυχίας του πλησίον του. Θα πείτε: "Αν εφαρμόσουμε αυτή την αρχή, θα μας συμβούν βάσανα και συμφορές." Όμως, με τις σημερινές σας ιδέες, πού είναι η ευτυχία σας; Σφαγιάστηκαν 30 εκατομμύρια άνθρωποι, γέμισαν τόσες φυλακές, έτσι δεν είναι; Και στις μέρες μας πεθαίνουν οι άνθρωποι, γιατί υπηρετούν αυτόν τον αρχαίο πολιτισμό που διακηρύσσει πως ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο λύκος. Ενώ ο Ιησούς Χριστός λέει: "Όλοι εσείς είστε αδελφοί." Εγώ δημιουργώ αυτή τη διδασκαλία; Αν δεν θέλετε να πραγματώσετε τη διδασκαλία του Χριστού, εφαρμόστε τον νόμο του Μωυσή αν δεν θέλετε να πραγματώσετε τον νόμο του Μωυσή, εφαρμόστε, λοιπόν, τους νόμους του Κράτους σας. Όμως, σε κάθε περίπτωση, δράστε ως έντιμος και δίκαιος άνθρωπος, μην προδίδετε τις δεσμεύσεις σας. Και δράτε πότε σύμφωνα με τον Μωυσή, πότε σύμφωνα με τον Ιησού Χριστό - ανακατεύετε τους νόμους. Μερικοί με ρωτούν: "Εσύ λες πάντα την αλήθεια;" Ναι, σκέφτομαι κάθε λέξη που λέω. Μιλώ έντιμα, με δικαιοσύνη, μιλώ εν ονόματι της ευτυχίας μου, γιατί δεν θέλω να ατιμαστώ, δεν θέλω ούτε και να δυσφημίσω τους αδελφούς μου, δεν θέλω να καλύψω με αισχύνη το όνομα του Θεού. θέλω μια μέρα, όταν σας ξαναδώ, να ξέρω πως υπήρξα πάντοτε δίκαιος έναντι της ψυχής μου και του πνεύματος μου, για να μπορέσετε κι εσείς επίσης να ασχοληθείτε μ' αυτή την Ατραπό. Μονάχα μέσω αυτής της Διδασκαλίας θα μπορέσουν να βελτιωθούν οι μητέρες και οι πατέρες• οποιαδήποτε άλλη διδασκαλία δεν φέρνει παρά μονάχα βάσανα, βάσανα και πάντα βάσανα. Αυτή η αδελφότητα έχει την εφαρμογή της. Στην απόκρυφη επιστήμη υπάρχουν μορφές και νόμοι πολύ καθορισμένοι. Οι νόμοι αυτής της Λευκής Αδελφότητας, αυτών των 144.000 φωτισμένων ψυχών, δεν άλλαξαν ούτε κατά ένα εκατοστό του χιλιοστού εδώ και εκατό εκατομμύρια έτη. Να γιατί λέω πως οι νόμοι της Φύσης είναι έλλογοι και αμετάβλητοι. Κάθε σκέψη μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα μέσα σε χιλιάδες ετών. Αν φυτέψεις μια κακή σκέψη, τούτη εδώ μπορεί να προκαλέσει ένα θάνατο. Αν σας εξηγήσω τη ζωή μέσα στα καθημερινά περιστατικά της, θα μπορούσα να την αναλύσω από την άποψη των Ινδών, από την άποψη των αποκρυφιστών, αλλά και από την άποψη του Χριστιανισμού. Η Αλήθεια θα είναι πάντοτε η ίδια. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος σε συναντά και σε σκοτώνει. Σ' αυτήν εδώ την περίπτωση, εμείς, οι σύγχρονοι Χριστιανοί λέμε: "Ήταν γραμμένο από τον Θεό." Εγώ λέω: Ο Θεός δεν είπε ποτέ πως είχε γραφτεί να σκοτώσει κάποιος κάποιον άλλον, αλλά το έκανα εγώ, ενώ ο Θεός το μόνο που έκανε, ήταν να το επιτρέψει. Κι ο Ινδικός νόμος εξηγεί το ίδιο πράγμα με τον ακόλουθο τρόπο: Εσύ τον είχες σκοτώσει σε μια προγενέστερη ενσάρκωση, κι αυτός ο ίδιος άνθρωπος που είχες σκοτώσει, έρχεται για να σε σκοτώσει σ' αυτή την ζωή. Έτσι, μπορείτε να να δεχτείτε και την μια και την άλλη εξήγηση. Θα πείτε: "Αυτή είναι αιρετική διδασκαλία, μπορεί κανείς να ενσαρκωθεί;" - Μπορεί και δεν μπορεί. Και το ένα και το άλλο είναι εξ ίσου αληθινά. Ως προς την πίστη ή μη, αυτά είναι πράγματα ελάχιστης σημασίας. Η ψυχή είναι ικανή να δημιουργήσει όλες τις μορφές της: Απ' αυτήν την ίδια εξαρτάται το αν θα έρθει να ζήσει πάνω στη Γη όσες φορές επιθυμεί. Αν θέλει να έλθει στη Γη, ο Θεός θα θέσει την υπογραφή του σ' αυτό. Η ψυχή που θέλει να μετενσαρκωθεί, μετενσαρκώνεται. Κατά συνέπεια, σ' αυτό το σημείο έχουν δίκιο και οι Ινδοί και οι Χριστιανοί. Όταν λέω ψυχή, εννοώ την ευσυνείδητη Θεία ψυχή που μπορεί να έρθει εδώ όσες φορές θα το θελήσει. Ωστόσο, υπάρχει ένας άλλο νόμος στον κόσμο, ο οποίος εξηγεί τα πράγματα κατά άλλο τρόπο, προκειμένου να τα καταστήσει σαφέστατα και να δημιουργήσει μια κοινή ηθική. Για παράδειγμα, κάποιος διαπράττει ένα έγκλημα - διέρρηξε το σπίτι κάποιου άλλου και μονολόγησε: "Ποιος με είδε μέσα στο σκοτάδι για να ξέρει πως έκλεψα κάτι;" Ναι, αλλά, όταν ληστεύει, κοιτάζει δεξιά και αριστερά, φοβάται. Γιατί άρα; - Η συνείδηση θα τον βασανίσει, θα έχει τύψεις. Και τι είναι η συνείδηση; - Αυτά τα 144.000 άτομα, μέλη της Λευκής Αδελφότητας, λένε: "Κύριε, είδαμε το έγκλημα που διέπραξες και, σύμφωνα με τον νόμο μας που δεν αλλάζει ποτέ, σε καταδικάζουμε και θα υπομείνεις τις συνέπειες του ανομήματός σου." Τότε αυτός ο κύριος, προκειμένου να ελαφρύνει την συνείδηση του, πηγαίνει ολομόναχος κάπου, περνά δέκα ή δεκαπέντε μέρες νηστεύοντας, κι έπειτα πηγαίνει μπροστά σ' έναν ιερέα για να του διαβάσει κάποια ευχή και να ηρεμήσει. Ο ιερέας θα πρέπει να δράσει σύμφωνα με το νόμο της Νέας Ανθρωπότητας και να πει: "Αδελφέ μου, πρέπει να εξομολογηθείς ενώπιον του Θεού. Το να νηστέψεις δέκα ή δεκαπέντε μέρες και να θέλεις να εξαγοράσεις αυτό το έγκλημα, δεν μετράει μπροστά στον Θεό." Θα σας πω πώς πρέπει να ε-ξομολογήστε ενώπιον του Θεού. Για παράδειγμα, έκαψες το σπίτι του πλησίον σου. Θα διορθώσεις το σφάλμα σου πηγαίνοντας σ' αυτόν, θα του ζητήσεις συγγνώμη, θα του αγοράσεις ένα νέο σπίτι και νέα έπιπλα και θα του πληρώσεις τα χρέη. Αν δεν το κάνεις αυτό, δεν θα υπάρξει συγγνώμη. Ο Θεός λέει: "Αν εκμεταλλεύτηκες μια γυναίκα, κατά την δεύτερη ενσάρκωση σου θα την πάρεις για σύζυγο σου, ή θα γίνει το παιδί σου και θα την αναθρέψεις, κι έτσι θα λάβεις τη συγγνώμη για τις αμαρτίες σου." Ενώ οι νεαροί των ημερών μας λένε: "Τι σας ενδιαφέρει εσάς αν διέφθειρα μια κοπέλα;" Στην Αμερική, ένας νεαρός που ο πατέρας του ήταν πολύ πλούσιος έμπορος, διέφθειρε μια νεαρή κοπέλα, έπειτα την εγκατέλειψε, αυτή δόθηκε στην κακή ζωή και, τελικά, πέθανε. Ο νεαρός τέλειωσε σπουδές θεολογίας και έγινε πολύ γνωστός ιερέας. Όλοι θεωρούσαν πως ήταν πολύ πιστός και πως γενικά ήταν ένας καλός άνθρωπος. Όλοι θεωρούσαν πως ήταν πολύ πιστός και πως γενικά ήταν ένας καλός άνθρωπος. Παντρεύτηκε, απέκτησε έναν γιο, ο οποίος σε ηλικία δέκα έξι ετών έγινε φαύλος. Οι άνθρωποι εξεπλάγησαν πολύ γιατί από έναν τόσο ευσεβή πατέρα γεννήθηκε ένας τόσο κακός γιος. Σας λέω: Αυτός ο γιος είναι η κακή του σκέψη. Ο πατέρας πάει να τον βρει τη νύχτα για να τον κάνει να επιστρέψει, αλλά μονάχα μετά από δεκαετίες κατορθώνει να τον οδηγήσει στον σωστό δρόμο. Μ' αυτόν τον τρόπο θα ξεπληρώσει το χρέος. Αυτός ο γιος είναι, στην πραγματικότητα, η κοπέλα την οποία εγκατέλειψε. Ο Θεός θα πει στον πατέρα: "Να η πολυαγαπημένη σου, πρέπει να πληρώσεις το χρέος σου σ' αυτήν." Ο γιος θα πει στον πατέρα: "Τώρα αναγνωρίζω πως είσαι ευγενής, γιατί ξέρεις πώς να αγαπάς, ενώ η αλλοτινή σου αγάπη δεν ήταν σωστή." Επίσης, πρέπει να εκτιμήσουμε την μητρική αγάπη που δίνει τα πάντα. Συνιστώ στις νεαρές και στους νεαρούς των ημερών μας, όταν δίνουν αμοιβαία υπόσχεση γάμου, να τηρούν το λόγο τους, να είναι έτοιμοι να πεθάνουν εν ονόματι αυτού του λόγου και να πουν: "Σ' αγαπώ, θυσιάζω για σένα την τιμή μου, τη ζωή μου κι όλα μου τα πλούτη και δεν θα σε απαρνηθώ ποτέ." Αυτό σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, άνθρωπος με χαρακτήρα! Αλλά τι συμβαίνει τώρα; - Τη μια μέρα παντρεύονται, αύριο η αγάπη τελειώνει, θέλουν να πάρουν διαζύγιο και πηγαίνουν στην εκκλησία όπου βρίσκεται η έδρα του μητροπολίτη για να τους λύσει το πρόβλημα. Λέω: Οι ιερείς δεν έχουν το δικαίωμα να δώσουν διαζύγιο σε κανέναν, δεν έχουν ούτε και το δικαίωμα να ενώσουν κάποιον σε γάμο. Αν κάποιος έρθει να μου ζητήσει να τον ενώσω σε γάμο, εγώ δεν έχω αυτό το δικαίωμα, και το μόνο που θα κάνω είναι να θέσω στον νεαρό ένα ερώτημα: Είσαι έτοιμος να θυσιάσεις την περιουσία σου, την τιμή σου και την ζωή σου για την πολυαγαπημένη σου; Θα θέσω επίσης στη νεαρή κοπέλα το ερώτημα εάν είναι έτοιμη να θυσιάσει ό,τι διαθέτει, την τιμή της και την ζωή της, για τον πολυαγαπημένο της. Αν και οι δυο μου απαντήσουν πως είναι έτοιμοι να το κάνουν, μονάχα σ' αυτή την περίπτωση θα μπορούσα να τους ενώσω σε γάμο, διαφορετικά δεν θα το έκανα, και δεν έχω το δικαίωμα να το κάνω. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα έπρεπε να γίνεται προκειμένου αυτή η κοινωνία και αυτός ο λαός να οδηγηθούν προς τον ορθό δρόμο. Έτσι, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός είναι αυτός που πρέπει να διεισδύσει στον κόσμο. Και αυτό, άρα, θα φέρει την αδελφότητα που υποσχέθηκε ο Ιησούς. Και αυτοί οι Φωτεινοί Αδελφοί κατέρχονται τώρα. Θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις δυο εξαιρέσεις - την εξαίρεση του Ήλιου και την εξαίρεση της Γης. Θα επέλθει ένα νέο θαύμα περί του οποίου έχει γίνει λόγος στην Αγία Γραφή, όπου αναφέρεται ότι ένας νέος Ουρανός έρχεται, και μια νέα Γη έρχεται, άρα μια νέα Ανθρωπότητα. Λέω: Θα θέσουμε έναν σταυρό πάνω στην παλαιά ανθρωπότητα, και ας την συγχωρήσει ο Θεός. Και στο μέλλον θα δρούμε σύμφωνα με τους νόμους της νέας Γης, της Νέας Ανθρωπότητας. Αυτό ακριβώς απαιτεί η αδελφότητα. Σας μιλώ με τόσο ενθουσιασμό όχι για κάποιον πεθαμένο Θεό, αλλά για τον ζώντα Θεό. Αν θέλετε να ξέρετε πού είναι ο Θεός, θα σας πω: Δεν είναι σ' αυτόν τον ουρανό που βλέπετε. Ορισμένοι λένε: "Δώσε μας αποδείξεις για να καταλάβουμε πού βρίσκεται αυτός ο Θεός." Ο Θεός δεν έχει ανάγκη αποδείξεως ή ανάγκη να τον βρούμε. Το μυρμήγκι, του οποίου η συνειδητότητα είναι κατώτερη, δεν έχει τα κατάλληλα όργανα για να καταλάβει το τι αντιπροσωπεύουν οι άνθρωποι. Ένα μυρμήγκι, όταν το παίρνουμε στα δυο μας δάχτυλα ή όταν ανεβαίνει στο κεφάλι κάποιου, θα πει: "Τι μεγάλο λόφο ανέβηκα." Ατενίζει τον κόσμο από αυτό το σημείο και, όταν επιστρέψει στους συντρόφους του, τους λέει: "Σήμερα ήμουν επάνω σ' ένα πολύ ψηλό βουνό." Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός μας παίρνει με τα δυο του δάχτυλα κι εμείς αναρωτιόμαστε μετά εάν υπάρχει. Ναι, είναι αυτά τα δυο δάχτυλα και μας λέει: "Δεν μπορείς να ανέβεις πάνω στο κεφάλι μου." Αν στα πρόσωπα των αδελφών σας δεν διακρίνετε τον ζώντα Θεό, δεν θα καταλάβετε αυτή την Διδασκαλία. Αν δεν βλέπω τον Θεό μέσα σας, η διδασκαλία μου θα είναι ψεύτικη. Αν δεν σας αγαπώ κι αν δεν είμαι έτοιμος να θυσιαστώ για σας, θα σας δώσω ψεύτικη διδασκαλία. Κι εσείς επίσης οφείλετε να θυσιαστείτε. Μέσα σ' αυτόν τον κόσμο πρέπει να υπάρξει η αδελφότητα! Κι οφείλετε να υιοθετήσετε αυτή την Διδασκαλία. Έχει εφαρμοστεί από όλους τους αγαθούς ανθρώπους, από όλες τις μητέρες κι από όλους τους πατέρες, από όλους τους αδελφούς και από όλες τις αδελφές. Είναι η θυσία που λείπει από αυτόν τον κόσμο, όπου υπάρχουν αρκετά ψέματα! Ορισμένοι λένε: "Πόσο θα με πληρώσουν για να υπηρετήσω;" Δεν θα πρέπει πια να υπάρχει πληρωμή. Μιλάω μόνο γι' αυτούς που θεωρούνται αληθινοί Χριστιανοί, δεν μιλάω για τους άλλους. Κι ο Ιησούς είπε: "Όσοι δεν είναι Χριστιανοί ας βγουν έξω, για να ξέρουμε ποιος είναι υπέρ και ποιος είναι κατά." Οι άνθρωποι του κόσμου λένε για κάποιους ανθρώπους: "Ιδού, αυτοί είναι ευσεβείς Χριστιανοί." Σε τι συνίσταται, λοιπόν, η ευσέβεια τους; - "Πηγαίνουν συχνά στην εκκλησία." - Όχι, η Εκκλησία είμαστε εμείς. Αυτά τα ζωντανά σώματα είναι, συνεπώς, η Εκκλησία. Αν δεν είμαστε ικανοί να ζήσουμε μια ζωή αγνή και έντιμη, τι θα γίνουν στην πραγματικότητα οι εκκλησίες μας; Τι συνέβη στην Ρωσία; Η Ρωσία δεν ακολούθησε τις συμβουλές του Τολστόι που ήταν η φωνή του Ζώντος Θεού. Κι ο κλήρος είδε τον ερχομό του Μπολσεβικισμού. Ο Μπολσεβικισμός είναι το μαστίγιο του Θεού στο χέρι του Χριστού. Και σήμερα μας ρωτάει: "Αυτό έχετε δημιουργήσει επί τόσα χρόνια;" Ο Χριστός είναι αυτός που δρα στην Ρωσία, κι όχι κάποιος σατανάς. Όταν ένας χειρουργός παίρνει το νυστέρι του για να κάνει μια χειρουργική επέμβαση, ξέρει καλά πώς να το χρησιμοποιήσει προκειμένου να αποκόψει τον ασθενή ιστό και να βοηθήσει τον υγιή ιστό. Ο χειρουργός που δεν είναι έμπειρος, δεν ξέρει πώς να κάνει την χειρουργική επέμβαση, έστω κι αν φαίνεται τέλειος στον κόσμο. Και οι Βούλγαροι πρέπει να ευχαριστήσουν τους Μπολσεβίκους. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα της ομιλίας μου. Και οι Αμερικανοί, τι έχουν κάνει; Επί πολλά χρόνια μας έστελναν ιεραπόστολους για να κηρύξουν τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, αλλά κατά τον πόλεμο πούλησαν στους Βούλγαρους δέκα εκατομμύρια κιλά αλευριού προς δυο χρυσά λέβα το κιλό. Και σήμερα, πόσο στοιχίζει το χρυσό λέβα; - Δέκα λέβα. Άρα ένα κιλό αλεύρι στοίχιζε είκοσι λέβα. Και μήπως οι Αμερικάνοι υποθέτουν ότι έδρασαν σύμφωνα με την διδασκαλία του Ιησού Χριστού; Έχασαν την ευκαιρία να δώσουν ένα καλό παράδειγμα. Όχι, αυτό δεν είναι Χριστιανισμός! Έτσι μιλάει ο Χριστός, έτσι μιλούν οι Φωτεινοί Αδελφοί! Αν οι Βούλγαροι έχουν την πρόθεση να βαδίσουν στο μονοπάτι που έχουν ήδη πάρει, δεν θα φτάσουν σε μια μεγάλη ευτυχία. Αυτή η κουλτούρα δεν θα τους βοηθήσει! Στον κόσμο, τα πάντα πρέπει ν' αλλάξουν. Κανένας λαός δεν πρέπει να χρησιμοποιεί την δύναμη ενάντια σ' έναν άλλο λαό, καμία κοινωνία δεν πρέπει να ασκεί βία σε μια άλλη κοινωνία, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να ασκεί την δύναμη σε κάποιον άλλο άνθρωπο, αλλά όλοι θα πρέπει να ζουν σύμφωνα με τον νόμο της Αγάπης. Αν αποδεχθείτε αυτή την Διδασκαλία, τα πάντα θα αλλάξουν και θα είστε ευλογημένοι ως λαός. Και αυτός ο νόμος θα επιβληθεί. Αν δεν τον δεχθείτε, θα τον δεχθούν άλλοι. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Σε μια πολύ μακρινή εποχή, κατά τον χρυσό αιώνα, υπήρχαν δυο βασίλεια: Το βασίλειο των Espertes και το βασίλειο των Menses. Ο βασιλιάς των Espertes είχε έναν γιο και, σύμφωνα με την συνήθεια, κάλεσε τους σοφούς για να προβλέψουν το μελλοντικό πεπρωμένο του γιου του. Ένας από αυτούς τους σοφούς έκανε τους υπολογισμούς του και είπε στον βασιλιά: "Ο γιος σου, σε ηλικία περίπου 25 ετών, θα περάσει μια σοβαρή κρίση, γι' αυτό και πρέπει να τον στείλεις να εργαστεί ως βοσκός σ' ένα άλλο βασίλειο, για να μάθει εκεί τους μεγάλους νόμους της Ζώσας Φύσης." Ο πατέρας τήρησε πιστά αυτές τις οδηγίες του σοφού και είπε στον γιο του: "Γιε μου, από δω και πέρα θα πρέπει να κερδίσεις το ψωμί σου με τον ιδρώτα του προσώπου σου." Κι έστειλε τον γιο του για να γίνει βοσκός στο βασίλειο των Menses. Ο νεαρός πέρασε εκεί δέκα χρόνια μελετώντας τους νόμους της Φύσης. Κατά το ενδέκατο έτος της παραμονής του, μια φορά η κόρη του βασιλιά των Menses πήγε να κάνει περίπατο καβάλα σε λευκό άλογο. Οι σωματοφυλακές της ήταν μαζί της, αλλά, καθώς ενθουσιάστηκε απ' την αγάπη της για τα πανέμορφα λουλούδια και το πανέμορφο τοπίο, κατέβηκε από το άλογο της και απομακρύνθηκε λίγο. Τότε ξαφνικά μια κόμπρα βγήκε από τις πέτρες και δάγκωσε το δεξί της χέρι. Ο βοσκός, ο γιος του βασιλιά, που είχε παρατηρήσει το τι έγινε και ήξερε καλά τους νόμους, έτρεξε γρήγορα κοντά στην κόρη του βασιλιά, έβαλε τα χείλη του πάνω στο χέρι της και ρούφηξε το δηλητήριο. Οι φρουροί είδαν τη σκηνή από μακριά και υπέθεσαν ότι αυτός ο νεαρός προσέβαλε την κόρη του βασιλιά, και γι' αυτό το λόγο του έριξαν ένα δηλητηριασμένο βέλος και τον πλήγωσαν στο αριστερό του μπράτσο. Η κόρη του βασιλιά, βλέποντας το αυτό, τον πλησίασε, έσκισε γρήγορα το μανίκι του ρούχου του, έβαλε τα χείλη της στην πληγή και ρούφηξε το δηλητήριο. Ρωτώ τώρα: Ποιος σώζει ποιόν; Ο νεαρός έσωσε την νεαρή κοπέλα από το δηλητήριο του φιδιού κι η νεαρή κοπέλα τον έσωσε από το δηλητήριο του βέλους των ανθρώπων. Κι αυτός της είπε: "Εσύ υπέφερες από το δηλητήριο του φιδιού, εγώ υπέφερα απ' το ανθρώπινο δηλητήριο." Έτσι, λοιπόν, οι γυναίκες τώρα υποφέρουν από το δηλητήριο του φιδιού. Ξέρετε ποιό είναι αυτό το φίδι; - Είναι ο υπερβολικός εγωισμός τους. Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες πρέπει να σωθούν από αυτό το δηλητήριο. Η γυναίκα πρέπει να ρουφήξει το δηλητήριο του εγωισμού από τον σύζυγο, και ο σύζυγος πρέπει να ρουφήξει το δηλητήριο της παραμορφωμένης καρδιάς από την γυναίκα. Μονάχα μ' αυτόν τον τρόπο οι άντρες και οι γυναίκες θα μπορέσουν να τείνουν τα χέρια οι μεν προς τις δε, και να καταλάβουν πως ζούμε από κοινού και πως μπορούμε να συνεννοηθούμε καλά. Και όλοι οι Χριστιανοί της εποχής μας οφείλουν να δώσουν τα χέρια. Όταν ήρθα στο Βέλικο Τίρνοβο, πώς με υποδεχθήκατε; Όχι, φίλοι μου, έρχομαι για να ρουφήξω το δηλητήριο σας. Αν ρουφήξετε κι εσείς το δικό μου, αυτό είναι κάτι άλλο, ο καιρός θα σας κάνει να το δείτε. Αν ρουφήξετε το δηλητήριο μου, θα σας πω: "Είστε αδελφοί μου." Αυτή είναι η εκδήλωση του νόμου της Αγάπης που έχει αρχίσει να δρα μέσα στον κόσμο. Όποιος ρουφάει το δηλητήριο του αδελφού του, αυτός θα δεχθεί εναγκαλισμό, ενώ όποιος δεν το κάνει, θα εκδιωχθεί. Νεαροί άντρες, το μέλλον βρίσκεται μέσα σας! Άντρες και γυναίκες, ζήστε σύμφωνα με τον νόμος της Αγάπης! Μην ζείτε μέσα στην ατραπό όλων αυτών που γέρασαν μέσα στην αμαρτία, απαρνηθείτε την πληθώρα ερωτικών συντρόφων. Ένας εραστής και μια ερωμένη υπερεπαρκούν: Μια νεαρή κοπέλα, όμορφη, ένας νεαρός άντρας, τέλειος. Αυτό αρκεί. Δεν σας χρειάζεται να έχετε δυο εραστές, ούτε δυο ερωμένες. Τότε θα έχετε μια εσωτερική ελευθερία και δεν θα είστε δεμένοι από την σκλαβιά. Στοχασθείτε έτσι και εφαρμόστε αυτόν τον νόμο παντού - στην κοινωνική ζωή, στην πολιτική ζωή, στην θρησκευτική ζωή, για να αποκτήσετε την διδασκαλία του Χριστού. Μονάχα κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο θα μπορέσει να ανυψωθεί ο Βουλγαρικός λαός. Μέσω αυτής της μοναδικής ηθικής! Περιδιαβαίνοντας, τώρα, τους δρόμους του Βέλικο Τίρνοβο, παρατηρώ τους ανθρώπους, συναντώ κάθε είδους ιερείς, δικαστές, εκπαιδευτικούς, αστυνομικούς, υπηρέτες, και μονολογώ: Αδελφοί, με τον τρόπο που ζείτε, δεν βαδίζετε στον ορθό δρόμο, αυτό δεν είναι η διδασκαλία του Χριστού, δεν είναι αδελφότητα. Συναντώ πολλούς ιερείς, εκπαιδευτικούς, αστυνομικούς και άλλους που είναι ευγενείς, αλλά υπάρχουν και άλλοι που δεν είναι ευγενείς. Τούτο δεν είναι κατηγόρια, κάνω απλώς μια διαπίστωση. Και λέω πως οφείλουμε να ανυψωθούμε σ' ένα τέτοιο ύψος, που θα είναι η καθαρή ηθική που έχει ορισθεί από την Λευκή Αδελφότητα. Να μην ψεύδεστε! Οι μητέρες και οι πατέρες δεν πρέπει να ψεύδονται. Αυτό που λέει από την μεριά του ο οποιοσδήποτε, η μητέρα, ο πατέρας, ο ιερέας, ο δικαστής, ο καθένας οφείλει να το εκπληρώσει, ακόμα και να πεθάνει αν χρειαστεί, αλλά να εκπληρώσει την υπόσχεση του. Αν εκπληρώσω αυτό που υπόσχομαι, θα μπορέσω να αποκληθώ άνθρωπος. Αν δεν το εκπληρώσω, τούτο σημαίνει πως μέσα μου δεν υπάρχει καθόλου ανθρωπισμός και καθόλου αδελφότητα. Η μελλοντική επιστήμη θα είναι στα χέρια όλων όσων θα ζουν κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο. Αντιλαμβάνομαι μια παρόρμηση προς τις νέες ιδέες μεταξύ της νέας γενιάς. Κυτάζοντας τους κομουνιστές, δεν τους καταδικάζω βλέπω ότι, δίχως να ισχυρίζονται πως είναι Χριστιανοί, κάνουν καλά πράγματα και κάνουν μεγάλες θυσίες. Ενώ, όταν μιλούν για τον Ιησού Χριστό οι Χριστιανοί, έχουν μονάχα ως στόχο το να εξασφαλίσουν τον εαυτό τους. Έτσι, λοιπόν, οι κομουνιστές είναι άπιστοι δίχως χρήματα, και οι Χριστιανοί είναι πιστοί που έχουν χρήματα. Θα ήθελα να δω έναν άνθρωπο που να ξέρει ότι ο Θεός υπάρχει μέσα στον κόσμο, που να ντρέπεται όταν εξαπατά τον άλλον, που ξέρει ότι θα καταδικαστεί αν βλάψει έναν άλλον, και που να είναι ειλικρινής για να ζητήσει συγγνώμη. Ενώ τώρα, όταν κάποιος διαπράττει ένα έγκλημα, λέει: "Έχω δίκιο." Ναι, όλοι μας, έχουμε δίκιο όταν διαπράττουμε εγκλήματα, όλοι μας, έχουμε δίκιο να λέμε ψέματα, όλοι μας, έχουμε δίκιο να κάνουμε καλοσύνες, να λέμε την αλήθεια, όλοι μας, έχουμε την ελευθερία, αλλά οφείλουμε να ξέρουμε πως ο καθένας έχει και την υπευθυνότητα. Εάν κλέψεις, θα σε κλέψουν αν καταστρέψεις κάποιον, κάποιος θα σε καταστρέψει- αν ατιμάσεις κάποιον, κάποιος άλλος θα σε ατιμάσει. Θα βρεις αυτό που έκανες. "Θα μετρηθείς με το μέτρο με το οποίο μετράς τους άλλους" - λέει ο Ιησούς. Ο νόμος είναι ακριβής. Τώρα, θα σας γνωστοποιήσω μια προφητεία. Δεν ασκώ την μαντική. Πως είναι ο καιρός σήμερα; - Είναι ωραίος καιρός, ο ουρανός είναι καθαρός, κάνει ζέστη, ο ουρανός λάμπει. Αυτός ο καιρός δείχνει πως όλα θα πάνε καλά στο μέλλον, πως θα υπάρξει μια μεγάλη θερμότητα και σύντομα θα υπάρξει ένα καλό ρεύμα ευεργετημάτων μεταξύ των Βουλγάρων. Οι ανθρώπινες συνειδητότητες θα αλλάξουν, θα ζεσταθούν, και θα αρχίσουν να σκέπτονται ορθά. Ο ίδιος καιρός δείχνει πως οι Βούλγαροι θα έχουν μια καλή συνειδητότητα και δεν θα κάνουν προσπάθειες για να επιδοθούν σε νέους πολέμους, δεν θα διαπράξουν πλέον το σφάλμα του 1912 και του 1915. Τώρα, οι Βούλγαροι δεν θα μάχονται πια με τα όπλα, θα μάχονται με την Αγάπη. Θα τηρήσουν μιαν αυστηρή ουδετερότητα και θα πουν: "Ως τώρα υπηρετήσαμε τις κεντρικές δυνάμεις, την Συμμαχία, αλλά τώρα θέλουμε να δοκιμάσουμε αυτή τη Νέα Ζωή σύμφωνα με τον Θεό και να τακτοποιήσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με την βούληση του." Μονάχα κατ' αυτόν εδώ τον τρόπο οι Βούλγαροι θα έχουν μια νέα συνειδητότητα και θα ανυψωθούν ως λαός. Τότε θα στραφούν προς τους κομμουνιστές, τους σοσιαλιστές και θα πουν: "Αδελφοί, σας αγαπούμε, αντιλαμβανόμαστε τις καλές ιδέες μέσα στις παρορμήσεις σας, και χρειαζόμαστε αυτές τις ιδέες. Δεν έχουμε πράγματα που θα 'πρεπε να τα εγκαταλείψουμε, τα πάντα πάνω στη γη μας ανήκουν, πάμε να εργαστούμε μαζί." Ορισμένοι θα με αντικρούσουν: "Καλά, αλλά αυτοί δεν πιστεύουν στον Θεό, δεν αγαπούν τους ανθρώπους." Πώς δεν πιστεύουν; Κι αυτοί επίσης έχουν τον δικό τους Θεό' αφού αγαπούν, έχουν έναν Θεό. Αν κάποιος με συναντήσει και με κλέψει, αν πληγώσει το πόδι μου, ενώ πιστεύει στον Θεό, τι όφελος θα έχω εγώ και τι όφελος θα έχουν οι άλλοι άνθρωποι από την πίστη του; Αν κάποιος με συναντήσει και μου κάνει κάποιο καλό, δίχως να πιστεύει στον Θεό, θα είναι πιο χρήσιμος από τον άλλο που μένει μονάχα με την θεωρία του. Θα φτύσω αυτόν που είναι πιστός αλλά με κλέβει- κι αυτόν που είναι άπιστος αλλά δεν με κλέβει, θα τον φιλήσω δυο φορές, γιατί δεν καλύπτει με αισχύνη το Όνομα του Θεού, και γιατί εκπληρώνει το θέλημα του. Συνεπώς την Νέα Διδασκαλία πρέπει να έχει υπ' όψη της η τωρινή γενιά. Αυτή η κοινωνική λέπρα πρέπει να απορριφθεί εξ ολοκλήρου. Αυτό θα έπρεπε να διδάσκουν όλοι οι ιερείς, αυτό θα έπρεπε να απαιτούν όλοι οι Βούλγαροι. Αν γίνει αυτό, θα τους εκφράσω την ευλογία μου! Αλλά αν δεν πιστέψουν σ' αυτό και αν δεν το διδάξουν και δεν το απαιτήσουν, θα προπηλακιστούν όλοι από μόνοι τους. Φτάνει να πουν οι ιερείς: "Δια του ονόματος του Ιησού Χριστού θα υπηρετήσουμε τον Θεό και θα ζήσουμε δίχως χρήματα". Θα με αντικρούσουν, όμως, κάποιοι λέγοντας πως έχουν γυναίκες, παιδιά. Όμως, οι γυναίκες δεν θα μπορούσαν να ζήσουν όπως κι εσείς; Η γυναίκα του ιερέα δεν θα μπορούσε να ζήσει όπως κι εσείς; - Ναι, θα μπορούσε. Θα πρέπει να δώσει το πρώτο παράδειγμα ανιδιοτέλειας, αλλά προσπαθεί κατ' αρχήν να εξασφαλίσει τον εαυτό της. Τι ανάγκη χρημάτων έχουν ένας ιερέας και ένας επίσκοπος; Γιατί θέλουν να εξασφαλιστούν; Ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν εξασφαλισμένος. Πόσο πληρωνόταν ο Ιησούς για τους λόγους του; Σας ομιλώ εν ονόματι του Ιησού Χριστού, θα υπηρετήσετε εν ονόματι του Ιησού, έτσι δεν είναι; Σκεφτείτε από αυτή την άποψη, το πρόβλημα είναι σοβαρό. Δυο εξαιρέσεις πλησιάζουν. Θέλω να με καταλάβετε ακριβώς. Δεν έχω την παραμικρή επιθυμία να προσβάλω κάποιον από σας. Η πίστη σας, οι βαθιές σας πεποιθήσεις, όποιες κι αν είναι, είναι ιερές για μένα. Όμως οι κακές σας πράξεις είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Δεν μπορώ να τις εγκρίνω. Δεν μπορώ να ανεχτώ το κακό μέσα στον κόσμο, δεν ανέχομαι να είμαι ήρεμος μάρτυρας όταν κάποιος άνθρωπος προσβάλλει κάποιον άλλον άνθρωπο. Μπορώ να σιωπήσω, αλλά μέσα στην ψυχή μου γεμίζω από μεγάλη λύπη και μονολογώ: Αυτοί οι άνθρωποι είναι, παρ' όλα αυτά, Χριστιανοί• ποιά είναι, λοιπόν, η ψευδαίσθηση που τους παραλύει, ποιά είναι αυτή η ψυχολογική στιγμή που τους κάνει να μην μπορούν να συγκρατηθούν Ελπίζω, όμως, πως μια μεγάλη θερμότητα θα έρθει για να κάνει να λιώσουν οι πάγοι. Στα βουνά, θα υπάρξουν ατμοί, καθαροί και κρυστάλλινοι χείμαρροι θα κυλούν. Έπειτα θα έρθει μια άφθονη βλάστηση, οι σπόροι που σπάρθηκαν και οι καρποί των χιλιετιών του παρελθόντος θα φυτρώσουν, θα ανθίσουν και θα δέσουν, και οι λαοί όλης της Λευκής Φυλής θα δώσουν το χέρι. Θα έρθει στον κόσμο αυτός ο Νέος Πολιτισμός που κανείς δεν τον περίμενε και κανείς δεν τον έχει δει. Κι όλοι εσείς θα είστε πολίτες αυτού του Νέου Πολιτισμού, αυτής της Νέας Ανθρωπότητας! Και θα ήθελα να είστε όλοι σας προσκεκλημένοι στο τραπέζι αυτής της Νέας Ανθρωπότητας. Όλοι εσείς, όλοι είστε προσκεκλημένοι, αλλά δεν θα πρέπει να αρνηθείτε, όπως έγινε πριν δυο χιλιάδες χρόνια, όταν ο Ιησούς προσκάλεσε στο τραπέζι πολλούς ανθρώπους, αλλά τούτοι εδώ αρνήθηκαν για διάφορους λόγους: Άλλοι λόγω της εργασίας τους στους αγρούς, άλλοι γιατί έπρεπε να αγοράσουν πέντε ζευγάρια βόδια κι έπρεπε να δουν πώς θα πήγαιναν να εργασθούν, κι άλλοι, τέλος, λόγω γάμου. Όλοι απάντησαν: "Θεωρήστε πως απαρνηθήκαμε τον Νέο Πολιτισμό!" Ο Χριστός έρχεται και πάλι τώρα και προσκαλεί εκ νέου την Λευκή Φυλή ολόκληρη να αναλάβει αυτή τη νέα Διδασκαλία. Τώρα, όλους τους αγαθούς ανθρώπους που επί πέντε αιώνες ήταν ποιμένες, θα τους εκλάβουμε ως Θείους και θα τους χρησιμοποιήσουμε για την οικοδόμηση αυτού του μεγάλου οικοδομήματος. Γιατί η Ζωή δεν θα κατασκευαστεί με μια μόνη λίθο, και μόλις θα την κατασκευάσουμε, τότε μονάχα θα έρθουν η Σοφία και η Αγάπη. Κι μονάχα μ' αυτήν εδώ την συνθήκη θα υπάρξει η μουσική, η ποίηση, η τέχνη, μονάχα τότε θα υπάρξει καλή συνεννόηση όλων των ανθρώπων. Μονάχα κατ' αυτήν την στιγμή θα μπορούμε να δώσουμε ο ένας στον άλλον ένα άγιο φιλί, που θα μας κάνει να νοιώσουμε την Χαρά που νοιώθουν οι άγγελοι.
  13. Η Δημιουργική Αγάπη Του Κόσμου Διάλεξη σύνθεσης που έγινε από τον Διδάσκαλο στις 19 Αυγούστου 1919, στο Βέλικο Τίρνοβο. Το θέμα της διάλεξης μου θα είναι η Αγάπη του κόσμου. Χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη με μια πλατειά έννοια. Μπορείτε να ρωτήσετε ποιος είναι ο σύνδεσμος μεταξύ της δημιουργικής Αγάπης του κόσμου και σε μας. Σας απαντώ: Το ουσιώδες της Ζωής είναι η Αγάπη μέσα στον κόσμο. Η Αγάπη είναι αυτή που φέρνει τις συνθήκες της Ζωή, αυτή είναι που δίνει κάθε παρόρμηση επί της Γης, δηλαδή το ιδεώδες το οποίο όλοι ποθούμε. Και για να εκδηλωθεί στην πληρότητα της, η ίδια η Ζωή υπονοεί την ελευθερία δράσεως. Η ζωή εξελίσσεται προς τέσσερις κατευθύνσεις: Την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, και πνευματική. Πρόκειται για τομείς μιας μοναδικής πραγματικότητας. Με τον όρο δημιουργική αγάπη δεν εννοώ την συνηθισμένη αγάπη που σβήνει, σαν κάρβουνο στο νερό. Αυτό δεν είναι Αγάπη. Η πραγματική Αγάπη είναι ένα κάρβουνο αυτό το ζωντανό κάρβουνο - έχει κατανοήσει το νόημα της γήινης ζωής. Γι' αυτό το λόγο οι σοφοί της αρχαιότητας και οι αρχαίοι αλχημιστές ποθούσαν να μελετήσουν το ουσιώδες αυτού του ζωντανού κάρβουνου, και όντως το συνέλαβαν. Αυτοί που γνωρίζουν τις ιδιότητες της, λένε ότι η Αγάπη καίει τον άνθρωπο. Ναι, υπάρχουν αντικείμενα που καίνε, αλλά υπάρχουν και αντικείμενα που δεν καίνε. Κατά τον ίδιο τρόπο, υπάρχουν μέταλλα που οξειδώνονται και μέταλλα που δεν οξειδώνονται, δηλαδή που καίνε δίχως να καταναλώνονται και γι' αυτόν τον λόγο αποκαλούνται πολύτιμα μέταλλα. Μπορεί να μου θέσετε ένα άλλο ερώτημα: "Γιατί να μας ενδιαφέρει ένα κάποιο ιδεώδες, όταν βρισκόμαστε μέσα σε τόσο άσκημες συνθήκες ζωής;" Όμως κι εγώ θα σας ρωτήσω αν μπορείτε να αποδείξετε πράγματι πως οι συνθήκες της ζωής είναι κακές. Αυτό είναι μονάχα μια υπόθεση. Μέσα στη Ζωή υπάρχουν τόσα κακά όσα και καλά, τόσες πτώσεις όσο και ανυψώσεις, τόσες απώλειες όσα και κέρδη. Και τα μεν και τα δε, ως συνθήκες, τελικά εξισορροπούνται. Αυτό που αποκαλούμε κακές συνθήκες στην Ζωή, είναι η υποκειμενική μας σύλληψη - πρόκειται για ανθρώπινους συλλογισμούς. Λέγεται ότι η ανθρωπότητα στις μέρες μας είναι άρρωστη, αλλά εγώ έχω την αντίθετη γνώμη. Οι ασθένειες είναι ένας αναχρονισμός, κάτι το παροδικό που εξαρτάται από τον ίδιο τον άνθρωπο, γιατί έχει τις ίσες δυνατότητες είτε για καλή υγεία, είτε για να είναι ασθενής. Οι ασθένειες δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ένδειξη για να διορθωθούμε, γιατί ο άνθρωπος δεν αρχίζει να εξελίσσεται παρά μονάχα όταν δρα ενάντια στην βούληση του. Είναι εύκολο να βρούμε τις σχετικές αποδείξεις στη Ζωή. Όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι υπέφεραν, κι ακριβώς αυτά τα βάσανα υπήρξαν η παρόρμηση για την ανύψωση τους. Κι όλοι αυτοί που δεν είχαν εμπόδια, αλλά, αντίθετα, είχαν καλές συνθήκες, έμειναν πίσω. Οι άνθρωποι της εποχής μας θέλουν να είναι πλούσιοι, αλλά πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο είδη πλούτου: Τον πλούτο με τον οποίον μπορούν να βουλιάξουν στα βάθη της θάλασσας, και τον πλούτο που θα τους ανυψώσει. Αν βρεθείτε σ' ένα μεγάλο καράβι, όπως ο "Τιτανικός", κουβαλώντας στην πλάτη σας έναν σάκο με σαράντα κιλά χρυσού, κι αν δίπλα σας βρίσκεται ένας άλλος επιβάτης δίχως έναν παρόμοιο σάκο, ποιος, άρα, απ' τους δυο σας θα έχει την δυνατότητα να σωθεί όταν θ' αρχίσει να βουλιάζει το πλοίο; Εσείς, που ο σάκος σας είναι γεμάτος χρυσό; Ή, μάλλον, εκείνος ο άλλος που δεν έχει χρυσό; Βρείτε μόνοι την απάντηση. Χρησιμοποιώ τον όρο χρυσός με μια έννοια πολύ ευρύτερη απ' αυτή που του δίνεται συνήθως. Για μένα ο χρυσός είναι ένα έμβλημα γνώσης - να καταλάβεις τους νόμους σύμφωνα με τους οποίους θα μπορούσες να εργαστείς μέσα στον κόσμο, να κυριαρχήσεις στις δυνάμεις της φύσης και να τις κατευθύνεις προκειμένου να είναι χρήσιμέσα για σένα και για τον άλλον. Δηλαδή: Οι γνώσεις που έχεις, δεν πρέπει να οξειδώνονται, δεν πρέπει να καίγονται, αλλά πρέπει να συντηρούνται και να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για το καλό της ανθρωπότητας. Θα σας πω μια απόκρυφη ιστορία. Υπήρχε κάποτε ένα βασίλειο όπου όλοι οι κάτοικοι ζούσαν ευτυχισμένοι. Ζούσαν ως αδελφοί και αδελφές κι όλοι οι άνθρωποι ήσαν ευτυχισμένοι, γιατί ο βασιλιάς τους δεν ήταν παντρεμένος. Άρχισαν να ανησυχούν: "Πώς κι είναι μόνος ο βασιλιάς μας; Πρέπει να του βρούμε μια ωραία κοπέλα για να παντρευτεί και για να υπάρξει στο μέλλον διάδοχος, γιατί διαφορετικά θα καταστραφεί το Κράτος μας." Διάλεξαν την ωραιότερη κοπέλα και τους πάντρεψαν. Απέκτησαν δυο κόρες. Η μια ήταν τόσο όμορφη, ώστε προσέλκυε όλον τον κόσμο με την ομορφιά της, και η άλλη ήταν τόσο άσκημη, ώστε όλοι την απέφευγαν. Όμως το κακό ήταν ότι οι πολίτες έχαναν το φως τους όταν κοιτούσαν την όμορφη κοπέλα. Όποιος την άγγιζε, έμενε ανάπηρος, όποιος την συναντούσε στον δρόμο του καθώς πήγαινε περίπατο, δεν γύριζε υγιής στο σπίτι του. Κι έτσι όλοι οι πολίτες έγιναν ανάπηροι και ασθενείς. Κι αντίθετα, όλοι αυτοί στους οποίους έριχνε μια ματιά η άσκημη κοπέλα, θεραπεύονταν, κι αυτός τον οποίον άγγιζε, ανακτούσε την υγεία. Θα πείτε πως πρόκειται για ένα διήγημα κι όχι για μια πραγματικότητα. Όχι, δεν είναι ένα διήγημα, είναι η ίδια η πραγματικότητα - είναι η τωρινή ζωή. Ας δούμε τον γιο σας, ένα αγνό και έντιμο αγόρι- αν ρίξει μια ματιά σε μια όμορφη νεαρή κοπέλα, ο χαρακτήρας του θ' αλλάξει, η νοημοσύνη του θα σκοτεινιάσει και η καρδιά του θα διαστραφεί, γιατί η ομορφιά δεν δίνει την παρόρμηση ει μη μόνον στις εξωτερικές εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής, δηλαδή στην καθαρά φυσική όψη. Επιθυμείτε να γίνετε πλούσιοι, να είστε δυνατοί, κλπ. Αλλά σας ρωτάω αν υπάρχει κάποιος που είναι όμορφος, που είναι πλούσιος, που είναι δυνατός, και που δεν έχει πεθάνει μέχρι τώρα. Μερικοί θα με αντικρούσουν: "Με τις ιδέες σας θα πεθάνει κανείς απ' την πείνα." Εσείς, όμως, με τις δικές σας ιδέες, δεν θα πεθάνετε; Θα ήθελα να δω κάποιον που να μην πεθάνει κατά κάποιον τρόπο. Κι όχι μονάχα πεθαίνουν όλοι, αλλά ορισμένοι χάνονται. Ένας άλλος θέλει να γίνει καλός για να μην υποφέρει. Όχι, όσο καλύτερος είσαι, τόσο περισσότερο υποφέρεις. Πού βρίσκεται, όμως, η λύση του προβλήματος; - θα με ρωτήσει κάποιος τρίτος. - Ακριβώς σ' αυτό: Όποιος είναι καλός, ξέρει γιατί υποφέρει και γιατί πεθαίνει, ενώ όποιος είναι κακός, δεν το ξέρει καθόλου. Αυτή είναι λοιπόν, η διαφορά. Μην υποθέτετε ότι ο θάνατος είναι κάτι το φυσικό και μέσα την τάξη της Φύσης. Υπήρχε μια εποχή όπου ο άνθρωπος ήταν αθάνατος. Κι εμείς, επίσης, μπορούμε να μην πεθάνουμε. Ξέρετε, όμως, με ποιά έννοια χρησιμοποιώ τις λέξεις "να μην πεθάνουμε"; - Με την έννοια του να μην κάνουμε αμαρτίες. Όποιος διαπράττει μια αμαρτία, πεθαίνει διαρκώς. Κι εμείς αμαρτάνουμε συνεχώς, γιατί υποφέρουμε τα αποτελέσματα των προγενέστερων αμαρτημάτων μας. Οι λαοί της Ανατολής το αποκαλούν αυτό κάρμα, ή, κάλλιστα, τον νόμο των αιτίων και των αποτελεσμάτων. Αυτά τα αίτια αφορούν όχι μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά επίσης και την κοινωνία και όλη την ανθρωπότητα στο σύνολο της. Λέγοντας σας αυτό, έχω υπ' όψη μου μια έξοχη Αλήθεια που μπορείτε να την εξακριβώσετε όλοι σας. Δεν μιλώ θεωρητικά, μιλώ λόγω εμπειρίας. Η διδασκαλία την οποία σας δίνω, μπορεί να υποβληθεί σε μια ζώσα εμπειρία. Στις μέρες μας, όλοι οι άνθρωποι θέτουν οι μεν στους δε το ακόλουθο ερώτημα: "Πιστεύεις, ή δεν πιστεύεις;" Μέσα στον κόσμο, όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν. Δεν έχω δει άνθρωπο που να μην έχει την δική του πίστη. Μονάχα που η διαφορά έγκειται στην πίστη. Μέσα σ' αυτό το βασίλειο για το οποίο σας μίλησα, όπου όλοι οι άνθρωποι υπέφεραν λόγω της όμορφης κόρης του βασιλιά, εμφανίστηκε ένας μεγάλος σοφός που κρατούσε ένα σπόρο μήλου. Τους είπε: "Σας φέρνω ένα φάρμακο ενάντια στις συμφορές σας. Απ' αυτόν τον σπόρο θα φυτρώσει ένα δέντρο που θα γίνει δέκα μέτρα ψηλό και θα δώσει χυμώδεις καρπούς, κάθε καρπός θα ζυγίζει μισό κιλό, κι όσοι τον τρώνε, δεν θα μολύνονται από το βλέμμα της κόρης του βασιλιά. Είναι το Δέντρο της επιστήμης της Ζωής." Οι άνθρωποι δεν έβαλαν αυτόν τον σπόρο μέσα στο έδαφος και δεν περίμεναν να δώσει καρπούς, αλλά τον πήραν για να τον βάλουν στο χέρι κάποιου άλλου λέγοντας: "Ακούστε, αν σπείρει κάποιος αυτόν τον σπόρο, ένα μεγάλο δέντρο θα φυτρώσει κι οι καρποί του θα είναι γλυκείς και θα ζυγίζουν μισό κιλό και επί πλέον θα θεραπεύονται οι ασθενείς." Όλοι άρχισαν να μιλούν για τον σπόρο κι όλοι πίστευαν πως οι καρποί αυτού του μελλοντικού δέντρου θα είχαν θεραπευτικές ιδιότητες. Τελικά, έχασαν τον σπόρο κι άρχισαν να λένε πως όλα όσα είχαν λεχθεί σχετικά μ' αυτόν τον σπόρο, ήταν λάθος και γελοία Είναι δυνατόν να υπάρξει ένα δέντρο τόσο μεγάλο που οι καρποί του να είναι επίσης θεραπευτικοί - Όχι, είναι ψέμα. Και έπαψαν να το πιστεύουν. Όταν κάποιος από τους ανθρώπους της εποχής μας λέει πως δεν πιστεύει, εγώ λέω: Αγαπητέ φίλε, έχασες τον σπόρο. Μπορεί να είσαι σοφός, άνθρωπος σοβαρός, αλλά δεν έχεις μέσα σου αυτό το κουκούτσι - τη δημιουργική αγάπη, θα υποστείς χιλιάδες βάσανα. Δεν θα σταθώ τώρα για να σας εξηγήσω τι είναι η θρησκεία, θα βρείτε μόνοι σας την απάντηση. Γιατί, εδώ και σήμερα, σας μιλάω για την δημιουργική Αγάπη. Και ρωτώ αν έχουμε αυτό το κουκούτσι μέσα μας. Ποιος ανάμεσα στους μεγάλους σοφούς του 19ου ή του 20ου αιώνα έφερε αυτό το κουκούτσι; Ορισμένοι θα απαντήσουν ότι το έφερε ο Ιησούς Χριστός. Πού είναι, όμως, τώρα; Ο Ιησούς υπέφερε, αναστήθηκε, αλλά ας δούμε που είναι ο καρπός αυτών των βασάνων και αυτής της ανάστασης. Το κουκούτσι χάθηκε! Θα συνεχίσω το διήγημα. Αυτός ο σοφός εμφανίστηκε για δεύτερη φορά στο βασίλειο και είπε: "Την πρώτη φορά χάσατε το κουκούτσι, γι' αυτό και δεν θα σας το δώσω τώρα για να το ξαναπηγαίνετε από χέρι σε χέρι, αλλά απ' τη στιγμή που θα βρω τον ποιό άξιο πολίτη, θα του πω: Αγαπητέ Φίλε, έχεις έναν ωραίο κήπο, κι εγώ θα βάλω αυτό το κουκούτσι μέσα στο έδαφος κι εσύ θα το ποτίζεις• μέσα σε πέντε έως δέκα χρόνια θα έχεις καρπούς και φάρμακα για όλον τον κόσμο." Εσείς είστε που πρέπει να βάλετε αυτό το κουκούτσι μέσα στο έδαφος για να χρησιμοποιήσετε τους καρπούς του. Και ο πρώτος καρπός αυτού του κουκουτσιού είναι η δημιουργική Αγάπη που πρέπει να βασιλεύει εντός του ανθρώπου, ανεξάρτητα από την θρησκεία του και την εθνικότητα του. Πρέπει όντως να ανυψωθούμε σ' ένα επίπεδο ανώτερο από την οικογένεια μας, την κοινωνία μας, και τον λαό μας. Η δημιουργική Αγάπη πρέπει να διεισδύσει σε όλη την ανθρωπότητα, γιατί όλοι μας αποτελούμε μέρος της, η ανθρωπότητα είναι ένας ενωμένος οργανισμός, κι αν νοιώθει καλά, καλά θα νοιώθουν άρα και ο λαός, η κοινωνία, η οικογένεια και το ίδιο το άτομο, και τανάπαλιν. Δεν θέλω να απασχοληθώ καθόλου με τις αντιλήψεις σας. Δεν είναι αυτή η πρόθεση μου. Ομιλώ γενικά. Και γι' αυτόν τον λόγο δεν θέλω να ανακατευτώ με τα σφάλματα - κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά και πνευματικά. Δεν είναι αυτή η προσπάθεια μου και δεν είναι το μέσον για να επιλύσουμε το πρόβλημα. Όταν επισκέπτομαι μια οικογένεια που ζει μέσα στην πείνα, δεν μπορώ να πω σ' αυτούς τους φίλους ότι ο Θεός θα σκεφτεί γι' αυτούς και έπειτα να τους αφήσω μόνους μ' αυτή την ιδέα. Δεν θα τους πω: "Πιστέψτε στον Θεό και ελπίζετε σ' Αυτόν." Εγώ, έχω την ακόλουθη αρχή: πρέπει πάντοτε να έχω στον ώμο μου ένα σακί γεμάτο ψωμιά και, όταν μπω σ' ένα σπίτι όπου οι άνθρωποι πεινούν και τους δω να διαπληκτίζονται, θα τους πω: "Στρώστε το τραπέζι κι ελάτε να φάτε." Τότε η ειρήνη και η γαλήνη θα επιστρέψουν σ' αυτή την οικογένεια. Οι άνθρωποι της εποχής μας έχουν μια λανθασμένη αντίληψη για την Ζωή. Λένε: "Εμπρός να διορθώσουμε την κοινωνία, τον κόσμο." Όλα αυτά είναι έξοχοι στόχοι, αλλά πώς θα εκπαιδεύσετε την κοινωνία, τους γιους και τις κόρες σας, τους πολιτικούς, τους καθηγητές, τους επισκόπους, τους ιερείς; - Σας συμβουλεύω όλους να πάτε να δείτε πώς είναι η ζωή των μελισσών - αυτές είναι που θα σας διδάξουν πώς πρέπει να εκπαιδεύετε. Όταν θέλουν να δημιουργήσουν μια βασίλισσα, προετοιμάζουν γι' αυτήν μια ειδική τροφή• για τις μέλισσες εργάτριες, η τροφή είναι διαφορετική- για τους κηφήνες, είναι και πάλι διαφορετική. Οι μέλισσες είναι ικανές να τακτοποιούν τη ζωή τους πολύ καλύτερα από τους ανθρώπους που το μόνο που κάνουν είναι να συλλογίζονται. Αυτό δεν είναι μια κατηγορία, είναι μάλλον μια ένδειξη πως οφείλουμε να αναλύουμε καλύτερα και σε ευρύτερη βάση την Φύση που βρίσκεται μπροστά μας και που εμπεριέχει όλους τους νόμους κι όλα τα πρότυπα επιτυχίας. Εντός της δημιουργικής Αγάπης και δια της δημιουργικής Αγάπης του κόσμου θα αποκτήσουμε μια ανύψωση της συνειδητότητάς μας. Το να νοιώθεις τις δονήσεις και να ακούς τη φωνή όλων των ανθρώπων που υποφέρουν και να τους φέρνεις τη βοήθεια σου, τούτο σημαίνει πως βοηθάς τον εαυτό σου, βοηθάς τον λαό σου και την ανθρωπότητα ταυτόχρονα. Αυτός εντός του οποίου έχει αφυπνισθεί αυτό το συναίσθημα για να δράσει, άρα αυτός που έχει απαλλαγεί από όλα τα υλικά εμπόδια, μπορεί να προβληθεί παντού μέσα στον χώρο και να βοηθήσει τον οποιονδήποτε. Θα πείτε: "Πώς είναι δυνατόν να βοηθήσουμε κάποιον χωρίς να τον αγγίξουμε;" Σ' αυτό το ερώτημα θα απαντήσω μ' ένα άλλο: "Ο ήλιος που απέχει από μας σε απόσταση 93.000.000.000 μιλίων, μήπως μας αγγίζει με τα χέρια του;" - Όχι. Μια μονάχα ματιά του ήλιου σ' αυτήν την απόσταση κάνει να δονηθεί όλη η Φύση για να μεγαλώσει και να δώσει καρπούς. Ορισμένοι λένε: "Ας σηκώσουμε το χέρι για να ευλογήσουμε." Έχει καλώς, όταν, όμως, υψώνετε το χέρι, θα πρέπει να δώσετε κάτι με τον τρόπο με τον οποίον ο Ήλιος σηκώνει τα χέρια του καθημερινά πάνω από σας εκπέμποντας την ενέργεια και τις δυνάμεις πάνω σε όλα τα όντα - ασθενή ή υγιή. Κάποιος θα πει: "Γιατί πρέπει να ασχοληθούμε με τον Ήλιο;" Δεν σας λέω να ασχοληθείτε με τον Ήλιο, σας λέω μάλλον να τον χρησιμοποιήσετε. Αν κάποιος νοιώθει άσκημα μέσα στο πνεύμα του, ας εκτεθεί για λίγο στον ήλιο- αν έχει χάσει την ενέργεια του, ας εκτεθεί επίσης σ' αυτόν αν είναι απογοητευμένος όσο αφορά τα ιδεώδη του, αν δεν έχει επαρκείς ιδέες ως προς το πώς να εργαστεί, ας πάει στον ήλιο για να ζεσταθεί λιγάκι από αυτόν. Κάποιος θα μου αντειπεί: "Θα τον βοηθήσει ο Θεός." Όταν μιλάτε για Θεό, σας ρωτάω ποιος είναι ο Θεός σας. - Ο Θεός είναι εντός μας. Όταν το νοιώθουμε, όταν αρχίζει να μιλάει εντός μας, αγαπάμε όλο τον κόσμο κατά τον ίδιο τρόπο και είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε. Λέγοντας: "Δεν υπάρχει αγάπη ανώτερη από την αγάπη που σε κάνει να θυσιάσεις την ψυχή σου για τον φίλο σου.", ο Ιησούς εννοούσε: Δημιούργησε για τον φίλο σου τις απαραίτητες συνθήκες προκειμένου να ζήσει. Ας μην συνδέεται η αγάπη σας για τον πλησίον με μια ιδέα πως ο πλησίον αυτός είναι ένας αμαρτωλός και πως πρέπει να τον σώσουμε• αντίθετα, πρέπει να τον θεωρούμε ως αδελφό και φίλο και να του εξασφαλίζουμε όλες τις συνθήκες για να υπάρξει και να εξελιχθεί. Μην νομίζετε πως μπορείτε να χαράξετε μια νέα ατραπό της Ζωής. Όχι, η ατραπός της ζωής του καθενός χαράζεται και προσδιορίζεται αυστηρά από την μαθηματική άποψη. Για τον καθένα τα πάντα προσδιορίζονται καλά ως προς το πεπρωμένο του, τον τρόπο της ζωής του και την διεξαγωγή της ζωής του. Αυτός είναι ο συνεχής νόμος του αιτίου και του αποτελέσματος. Μέσα στον Θείο νόμο της Αγάπης δεν υπάρχει δυσαρμονία. Όταν θα έχουμε καταλάβει την δημιουργική Αγάπη ως δύναμη, αυτή θα έρθει εντός μας. Και τότε θα είμαστε πανίσχυροι για να μπορούμε να διορθώνουμε όλα τα κοινωνικά ελαττώματα, όχι δια μιας μηχανικής μεθόδου, αλλά δια της αγάπης. Όταν η κοινωνία θα κατευθύνει την δημιουργική Αγάπη της προς τον οποιονδήποτε, θα αλλάξει την νοημοσύνη της και θα δώσει μια νέα κατεύθυνση στη ζωή της• να γιατί, λέγοντας πως ο Θεός είναι παντοδύναμος, υπονοούμε την ύπαρξη όλων των όντων των οποίων η σκέψη κατευθύνεται προς εμάς ως Δημιουργική Δύναμη. Ό,τι είναι κακό μέσα μας, δεν είναι Θείο, ανήκει, άρα, σε μας. Εμείς είναι που δημιουργήσαμε την σημερινή κακή ζωή μας και το τωρινό κακό καθεστώς. Αν με ρωτήσετε γιατί ο Θεός δημιούργησε κατ' αυτόν τον τρόπο τον κόσμο, θα σας απαντήσω: Ξέρω ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε διαφορετικός από τούτον εδώ, κι όταν τον κοιτάζω, βρίσκω πως τον χειροτέρευσαν οι άνθρωποι. Όλοι εσείς που με ακούτε εδώ, έχετε διαφορετικές γνώμες για την Ζωή. Αλλά δεν είστε μόνον εσείς που έχετε τις αντιλήψεις σας- τα θηλαστικά, τα πτηνά, τα μυρμήγκια, τα φυτά - όλα τα όντα ζουν σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους. Δεν είναι όμως αυτό το νόημα της Ζωής, αυτό το νόημα είναι πολύ πλουσιότερο και ευρύτερο. Μέσα στην ανθρώπινη ψυχή κοιμόνται ικανότητες και δυνάμεις που μπορούν να αφυπνισθούν υπό ορισμένες όλως ιδιαίτερες συνθήκες. Ο καθένας από μας μπορεί να κάνει ένα μικρό πείραμα. Σε τι συνίσταται αυτό; - Στο εξής: Κατ' αρχήν υποθέστε ότι όλες οι αναγκαίες συνθήκες για να γίνετε πραγματικοί άνθρωποι, υπάρχουν όντως μέσα σας. Αν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις συνθήκες, τούτο δεν αποδεικνύει πως δεν υπάρχουν αυτές οι συνθήκες εντός σας• τούτο δείχνει πως δεν έχετε ανακαλύψει εσείς τις κατάλληλες μεθόδους και δεν τις έχετε εφαρμόσει. Και οι σύγχρονοι επιστήμονες, και οι φιλόσοφοι εδώ και χιλιάδες χρόνια, ποθούν να ανακαλύψουν αυτές τις μεθόδους προκειμένου να ανορθωθεί η ανθρωπότητα. Δεν έχουμε θρησκεία που να προσφέρει την αθανασία στον άνθρωπο. Λέω πως μια θρησκεία πραγματικά ορθόδοξη δεν υπάρχει στον κόσμο. Όταν το λέω αυτό, μερικοί μπορούν να με ρωτήσουν σε ποιά θρησκεία ανήκω. Απαντώ σ' αυτό: Σε καμιά σύγχρονη θρησκεία, δηλαδή σε καμιά θρησκεία δίχως περιεχόμενο. Θα σας πως σε ποιά θρησκεία ανήκω και θα σας καθορίσω το τι είναι θρησκεία - ο ορισμός είναι πολύ σύντομος: Η θρησκεία είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στην δημιουργική Αγάπη και την Σοφία. Και δεν υπάρχει καλύτερος ορισμός για την θρησκεία. Όποιος βρήκε αυτόν τον σύνδεσμο - προκειμένου η δημιουργική Αγάπη να δρα μέσα στην ψυχή του και η Σοφία να δρα μέσα στο πνεύμα του - έχει μια θρησκεία, καταλαβαίνει τον νόμο και την ίδια την αθανασία. Αυτή η θρησκεία μας καθιστά όμοιους με τον Θεό. Πώς μπορεί κανείς να είναι όμοιος με τον Θεό: Με το να μην πεθαίνει, γιατί ο Θεός είναι αθάνατος. Και ο Ιησούς λέει: "Να είστε τέλειοι, γιατί ο Πατέρας σας είναι τέλειος." Και ο άνθρωπος δεν θα μπορεί να είναι αθάνατος, αν δεν είναι τέλειος. Κάποιος από σας θα μου θέσει το ερώτημα: "Και γιατί, άρα, οι άγιοι πέθαναν;" - Γιατί υπέφεραν και έσβησαν τις αμαρτίες των ανθρώπων. Όταν θα έχουμε απαλλαγεί από τις αμαρτίες, δεν θα πεθαίνουμε, αλλά θα φτάνουμε σε μια κατάσταση που είναι το ουσιώδες αυτής της Διδασκαλίας - θα ζούμε εντός της δημιουργικής Αγάπης και εντός της Σοφίας. Όποιος δεν έχει αυτή την αγάπη, δεν θα μπορεί να είναι ούτε θρησκευόμενος, ούτε αθάνατος. Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό (πρέπει να συλλάβετε καλά το τι σας λέω) δεν πεθαίνω σημαίνει πως είμαι κύριος όλων των συνθηκών εντός της Ζωής: Να έχεις την ίδια χαρά όταν υποφέρεις κι όταν είσαι χαρούμενος• να έχεις την ίδια συμπεριφορά έναντι των απωλειών και έναντι των κερδών ή των νικών. Σε ποιους προσφέρουμε όλον μας τον σεβασμό στην ζωή; Στους ήρωες που υπέφεραν και στους νεκρούς. Σε ποιόν ανυψώνουμε μνημεία και θέτουμε δάφνινα στεφάνια; Στους κλέφτες που λήστεψαν ότι ανήκε στον άλλον, στους πλούσιους που συσσώρευσαν εκατομμύρια, στους φιλοσόφους που διακρίθηκαν απ' τις γνώσεις τους; - Όχι, αντίθετα σ' όλους αυτούς που υπέφεραν και που θυσιάστηκαν εν ονόματι της ανθρωπότητας• σ' αυτούς αποδίδει τιμές η ανθρωπότητα. Οι σύγχρονοί μας έχουν την συνήθεια να δολιεύονται όσο καλύτερα μπορούν, χρησιμοποιώντας σοφιστείες για την ύπαρξη του Θεού, και μου θέτουν το ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Δεν δίνω μια φιλοσοφική απάντηση, αλλά λέω απλά ότι ο Θεός υπάρχει με τον ίδιο τρόπο που καίει κι ο ήλιος. Φανταστείτε πως είστε πάντοτε ξύπνιοι την νύχτα, ενώ τη μέρα, όταν λάμπει ο ήλιος, κοιμάστε. Φανταστείτε ότι σας ξυπνάνε πάντοτε με την δύση του ήλιου. Παρατηρείτε τον κόσμο μονάχα κατά την νύχτα, και μετά από είκοσι χρόνια λέτε: "Δεν υπάρχει ήλιος." Σας κάνω μια παρατήρηση: Αλλάξτε τον τρόπο της ζωής σας, κοιμηθείτε την νύχτα και να 'στε ξύπνιοι την μέρα, όταν ο ήλιος λάμπει, και θα τον δείτε. Πάντοτε έτσι συμβαίνει, οι πλούσιοι είναι αυτοί που πνίγονται στα προβλήματα τους. Δεν τους καταδικάζω, αλλά τους κάνω να δουν την συμφορά τους. Βρίσκονται στον πάτο του ωκεανού και, γι' αυτόν τον λόγο, οι ακτίνες του ήλιου δεν μπορούν να διεισδύσουν ως αυτούς. Πώς μπορούν να σωθούν; - Αν αφήσουν τον χρυσό στα βάθη του ωκεανού. - Αλλά επάνω δεν υπάρχει μια ζωή; - Υπάρχει, κι είναι πολύ πιο όμορφη και θαυμαστή. Αυτά τα εκατομμύρια μπορεί να είναι η σκέψη σας για την απόκτηση θησαυρών και για την επίτευξη μιας υψηλής θέσης, ή για την κατάκτηση του κόσμου. Απαλλαγείται από αυτές τις φιλοδοξίες. Πείτε, λοιπόν, ποιος υπουργός ρύθμισε τις κοινωνικές υποθέσεις της Βουλγαρίας, ποιος διόρθωσε τις υποθέσεις στην Αγγλία, ή στην Ελλάδα, ή στην αρχαία Ρώμη κατά την εποχή της δόξας της; Δεν λέγω πως ο άνθρωπος δεν πρέπει να έχει πόθους, αλλά λέω πως προχωράμε προς λανθασμένη κατεύθυνση, πως δεν καταλαβαίνουμε καλά την Ζωή και αυτή την αντίληψη πρέπει να διαγράψουμε και να λησμονήσουμε. Δυο έλληνες γλύπτες θέλησαν να επιδείξουν στο κοινό τα έργα τους, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλον, για να εκτιμήσει το κοινό ποιος απ' τους δυο κατανοούσε καλύτερα την τέχνη. Ο ένας απ' αυτούς σμίλεψε ένα τσαμπί σταφύλι τόσο φυσικό, ώστε προσέλκυσε πουλιά, ενώ ο άλλος έκανε μια θεά τόσο όμορφη και την κάλυψε με ένα πέπλο τόσο λεπτό, ώστε ο πρώτος που την είδε, του είπε: Αφαίρεσε το πέπλο για να μπορέσω να την δω καλύτερα. Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι ο γλύπτης που έφτιαξε το άγαλμα της θεάς ήταν όντως καλύτερος ως προς την τέχνη. Κι εγώ σας ερωτώ: Αυτοί οι δυο γλύπτες δεν πέθαναν; - Ναι, πέθαναν κι αυτοί. Μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλά όλους αυτούς τους νόμους, μπορείτε να είστε φιλόσοφος, πολιτικός κλπ.• όλα αυτά δεν είναι παρά η τέχνη των δυο γλυπτών, η σκιά των πραγμάτων, δεν είναι το ουσιώδες της Ζωής. Το ουσιώδες της Ζωής είναι το να είσαι σε αρμονία με αυτήν. Κι εμείς, εμείς δεν έχουμε φτάσει ακόμα σ' αυτήν αρμονία. Αμφισβητώ ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι ζουν μια πραγματική Ζωή. Δεν ζουν εν αληθεία, υποφέρουν και βασανίζονται. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν τρεις βαθμοί: Ο κόπος, η δουλειά και η εργασία. Βρισκόμαστε πάντοτε στο επίπεδο του κόπου, ενώ η Ζωή αρχίζει με την εργασία. Και η εργασία είναι η συνειδητή Ζωή - το να ξέρεις πώς να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου, πώς να είσαι κύριος του πνεύματος σου και της καρδιάς σου ώστε κανένας να μην καταφέρει να σε εξαγοράσει. Να έχεις την μεγάλη Αγάπη που σε γεμίζει με ενθουσιασμό. Και που είναι, επί πλέον, μια συνεχής παρόρμηση, όπως η θερμότητα και το φως για την ζωή των φυτών. Οι σύγχρονοι μας μου φαίνονται, συγχωρήστε με γι' αυτήν την σύγκριση, να μοιάζουν ως εξής: Ένας τρελός επιστήμονας τοποθετήθηκε σε μια μεγάλη αίθουσα ενός φρενοκομείου όπου περνούσαν τον χρόνο τους περίπου πενήντα τρελοί. Μάζευε κλαδιά για να φτιάχνει μ' αυτά μικρά δεμάτια, τα οποία τα πήγαινε απ' την μια γωνιά στην άλλη, και την επομένη μέρα ξανάρχιζε την ενασχόληση του. Οι άνθρωποι μοιάζουν μ' αυτόν εκεί τον άνθρωπο κι αναρωτιούνται γιατί είναι δυστυχείς. Γιατί συσσωρεύουν κλαδιά. Πρέπει να έρθει ένας αγαθοεργός άνεμος για να φυσήξει και να κάνει να χαθούν όλα αυτά τ